Dhe pikërisht kur menduam se skenari parlamentar nuk mund të bëhej më absurd, doli para kamerave deputeti Arian Tahiri dhe na dha edhe një leksion tjetër për demokracinë.
“Organizatë banditeske që është veshur me petkun e pushtetit”, tha Tahiri për LVV-në, ndërsa shtoi se PDK-ja dhe Aleanca janë bashkë për ta bërë “punën e tyre” dhe se mandatin ua ka dhënë populli, jo Albin Kurti.
Shumë mirë, zoti Tahiri!
Mandatin ua ka dhënë populli. Për këtë nuk ka asnjë dilemë.
Por pikërisht për këtë arsye lind edhe pyetja më e thjeshtë:
Çfarë ju ka mandatuar populli të bëni me atë mandat?
Të përfaqësoni qytetarët apo të përfaqësoni nervozizmin politik?
Të bëni ligje apo të bëni zhurmë?
Të funksionalizoni Kuvendin apo ta ktheni atë në një arenë ku deputetët tregojnë se kush ka muskuj më të fortë?
Sepse, zoti Tahiri, nëse mandati ua ka dhënë populli, atëherë populli nuk ua ka dhënë mandatin për ta përdorur Kuvendin si ring boksi.
Nuk ua ka dhënë për grushte, shtyrje, britma, akuza dhe spektakël para kamerave.
Dhe, me siguri, nuk ua ka dhënë që çdo mëngjes të dalin para gazetarëve e t’i tregojnë popullit se sa keq po sillet pala tjetër.
Populli ju ka dhënë mandat për të punuar.
Këtu qëndron edhe ironia e madhe e deklaratës suaj:
Ju thoni: “Mandatin ma ka dhënë populli, jo Albin Kurti.”
Dakord.
Por edhe Albin Kurtit — apo cilitdo subjekt tjetër që ka marrë votat e qytetarëve — mandatin ia ka dhënë po ai popull.
Dhe këtu demokracia bëhet pak e bezdisshme për të gjithë: duhet të respektohet jo vetëm mandati që na pëlqen, por edhe ai që nuk na pëlqen.
Nëse populli ju ka dhënë mandat për opozitë, bëjeni opozitën.
Nëse ju ka dhënë mandat për kontroll të pushtetit, kontrollojeni pushtetin.
Nëse ju ka dhënë mandat për ta kritikuar Kurtin, kritikojeni sa të doni.
Por mos e përdorni mandatin për ta bllokuar vetë institucionin në të cilin ai mandat duhet të ushtrohet.
Sepse atëherë lind një tjetër pyetje, ndoshta edhe më e pakëndshme:
A po luftoni për funksionalizimin e Kuvendit, apo po luftoni për ta fituar betejën politike para kamerave?
Dhe, zoti Tahiri, ka edhe një paradoks tjetër.
Ju e quani dikë “organizatë banditeske” dhe flisni për rendin kushtetues, ndërkohë që qytetarët shohin nga ekrani deputetë që përplasen, shtyhen, bërtasin e ndërpresin njëri-tjetrin në institucionin më të lartë përfaqësues të Republikës.
Kjo nuk është pamja e një demokracie të shëndoshë.
Kjo është pamja e një demokracie që ka nevojë urgjente për qetësi, përgjegjësi dhe institucione funksionale.
Prandaj, zoti Tahiri, një këshillë miqësore:
Mos na e përsëritni shumë se mandatin ua ka dhënë populli.
E dimë.
Populli e di.
Madje edhe kutia e votimit e di.
Por populli ka edhe një të drejtë tjetër: t’ju kërkojë llogari se çfarë bëtë me atë mandat.
Dhe aty fillon pjesa më interesante e demokracisë.
Sepse mandati i marrë nga populli nuk është licencë për kaos.
Është detyrim për përgjegjësi.
Ndërsa sa për “organizatën banditeske”, ndoshta është më mirë që këtë epitet ta lëmë mënjanë dhe të shohim kush po sillet më shumë si shtetar e kush si tifoz politik.
Republika nuk ka nevojë për banderola, banda apo beteja të rrugës brenda Kuvendit.
Ka nevojë për deputetë që e dinë dallimin ndërmjet opozitës dhe pengmarrjes institucionale, ndërmjet kritikës dhe kaosit, ndërmjet mandatit dhe përgjegjësisë.
Ndërsa qytetari po i sheh të gjitha.
Dhe kur të vijë dita të flasë përsëri, nuk do të flasë me vezë.
Do të flasë me votë.
