Para dyerve të Zyrës për Pensione në Drenas, pamja është dëshpëruese: një grumbull të moshuarish presin në radhë për të dëshmuar se janë gjallë, vetëm që t’u rikthehet pensioni i muajit gusht. Shumica prej tyre janë gra dhe burra në moshë të shtyrë, njerëz që kanë nevojë për mbështetje e dinjitet, jo për radhë, pritje dhe procedura të panevojshme.
Pyetja është e thjeshtë: pse pensionistët që marrin pensionin e moshës duhet të paraqiten çdo gjashtë muaj për të dëshmuar se janë gjallë, ndërsa pensionistët kontributdhënës dhe ata parcialë nuk i nënshtrohen të njëjtës kërkesë?
Nëse ekziston një arsye e ligjshme dhe e domosdoshme për këtë procedurë, ajo duhet të bëhet publike dhe t’u shpjegohet qytetarëve. Por një kategorizim i tillë, pa një arsyetim bindës dhe pa trajtim të barabartë, krijon përshtypjen e një diskriminimi institucional ndaj një prej shtresave më të brishta të shoqërisë.
Edhe më shqetësuese është mënyra se si zbatohet kjo praktikë. Pensioni, për një të moshuar, nuk është privilegj dhe as lëmoshë. Është e ardhur me të cilën siguron ushqimin, barnat dhe nevojat më elementare të jetës. Ndalimi i tij për shkak të mosparaqitjes në një afat të caktuar mund ta vendosë një të moshuar në një situatë të rëndë sociale e njerëzore.
Prandaj, ajo që po ndodh në Kosovë nuk duhet parë thjesht si një procedurë administrative. Është një çështje dinjiteti, barazie dhe përgjegjësie institucionale.
Shteti duhet t’i mbrojë të moshuarit, jo t’ua vështirësojë jetën me procedura që i detyrojnë të presin në radhë për të dëshmuar diçka që mund të verifikohet edhe në mënyra më të lehta dhe më dinjitoze.
Në një shoqëri që pretendon se respekton qytetarët e saj, nuk mund të ketë pensionistë të “rendit të parë” dhe pensionistë të “rendit të dytë”. Të gjithë ata që kanë arritur moshën e pensionimit meritojnë trajtim të barabartë, të drejtë dhe njerëzor.
Institucionet përgjegjëse duhet të japin përgjigje: Pse kjo kategori detyrohet të paraqitet çdo gjashtë muaj? Mbi çfarë baze është vendosur kjo procedurë? Dhe pse pensioni ndalet kur një i moshuar nuk arrin të paraqitet në kohë?
Këto nuk janë kërkesa të tepruara. Janë pyetje minimale që burojnë nga e drejta për transparencë dhe trajtim të barabartë.
Të moshuarit nuk duhet të detyrohen të dëshmojnë vazhdimisht se meritojnë pensionin e tyre. Është institucioni ai që duhet të dëshmojë se po e trajton pensionistin me drejtësi, dinjitet dhe pa diskriminim.
