Nga: Xhavit Çitaku
- Mjeshtri Cenë Bajraktari – duart që i japin jetë traditës
Në këtë fotografi nuk shohim vetëm instrumente muzikore.
Shikojmë një pjesë të gjallë të trashëgimisë sonë kulturore.
Pas këtyre punimeve qëndron mjeshtri Cenë Bajraktari nga Klina e Epërme e Skenderajt, njeri i përkushtuar ndaj një zejeje të rrallë dhe të çmuar: punimit me dorë të instrumenteve muzikore tradicionale.
Çdo instrument në këtë tryezë është dëshmi e durimit, mjeshtërisë dhe dashurisë për muzikën. Druri, në duart e mjeshtrit, shndërrohet në instrument; ndërsa instrumenti, në duart e muzikantit, shndërrohet në zë, këngë dhe kujtesë.
Këtu shohim çifteli e instrumente të tjera tradicionale, por ajo që vlen të theksohet është se pas tyre nuk qëndron vetëm një punë artizanale. Qëndron një përpjekje për ta mbajtur gjallë një traditë që na lidh me të parët tanë.
Në një kohë kur shumë zeje të vjetra po humbasin, mjeshtër si Cenë Bajraktari janë një pasuri që duhet vlerësuar, dokumentuar dhe mbështetur. Sepse kur humbet mjeshtri, rrezikon të humbasë edhe një pjesë e dijes që nuk gjendet në libra, por mësohet nga dora, përvoja dhe dashuria për zanatin.
Prandaj, kjo fotografi meriton më shumë se një shikim të zakonshëm.
Ajo meriton respekt për mjeshtrin, për duart e tij, për punën e tij dhe për traditën që ai vazhdon ta mbajë gjallë.
Respekt e mirënjohje për mjeshtrin Cenë Bajraktari!
Sepse një instrument i punuar me dorë nuk është vetëm një objekt muzikor.Është një copëz kulture, një kujtim i brezave dhe një zë që pret të dëgjohet.
Ta çmojmë mjeshtërinë vendore, t’i nderojmë mjeshtrit dhe ta ruajmë trashëgiminë tonë!
Sepse kur një mjeshtër punon me zemër, nuk krijon vetëm një instrument – krijon një copëz të historisë që do të vazhdojë të tingëllojë.
