Luan – Asllan Dibrani, Gjermani
Ka filluar të dëgjohet gjithnjë e më shpesh një gjuhë që nuk mjaftohet me kritikën ndaj një figure apo një periudhe historike, por synon të godasë vetë shtyllat e kujtesës sonë kombëtare.
Sot sulmohet Nënë Tereza. Nesër vihet në dyshim Pavarësia e Shqipërisë. Pasnesër përqeshen flamuri, rilindësit, figurat kombëtare dhe gjithë rruga historike e shqiptarëve drejt shtetit dhe lirisë.
Në këtë kuadër po qarkullon edhe kjo video në Facebook, e cila është pjesë e debatit që ka nxitur këtë reagim:
https://www.facebook.com/reel/2149738409264803
Kjo nuk është më thjesht çështje preference fetare apo debat akademik.
Nënë Tereza, Gonxhe Bojaxhiu, mbetet një nga figurat shqiptare më të njohura në botë. Mund të kritikosh çdo figurë historike. Askush nuk është mbi kritikën. Por tjetër gjë është kritika dhe tjetër gjë është përpjekja për ta zhveshur një popull nga figurat e tij vetëm sepse ato nuk përshtaten me një ideologji fetare apo politike.
Edhe më shqetësuese është kur dëgjohen zëra që relativizojnë, përqeshin apo përçmojnë Pavarësinë e Shqipërisë.
Pavarësia shqiptare nuk ishte një rastësi. Ishte rezultat i një procesi të gjatë kombëtar, i sakrificave, kryengritjeve, diplomacisë dhe përpjekjes për mbijetesë politike të shqiptarëve.
Mund të diskutojmë për gabimet e shtetit shqiptar, për politikanët, për kufijtë e padrejtë që iu imponuan shqiptarëve dhe për vendimet e fuqive të kohës. Por të përbuzësh vetë aktin e krijimit të shtetit shqiptar është diçka krejt tjetër.
Nënë Tereza, në Oslo dikur, duke iu dhuruar nga Thorbjørn Jagland NOBELI për PAQE
Problemi bëhet edhe më serioz kur identiteti fetar përdoret si armë kundër identitetit kombëtar.
Shqiptarët mund të jenë myslimanë, katolikë, ortodoksë, bektashinj apo jobesimtarë dhe përsëri të jenë pjesë e të njëjtit komb.
Asnjë besim nuk ka nevojë ta poshtërojë flamurin shqiptar që të dëshmojë forcën e vet.
Asnjë fe nuk ka nevojë ta mohojë Nënë Terezën.
Asnjë ideologji nuk ka të drejtë ta trajtojë 28 Nëntorin si diçka të pavlerë.
Dhe pikërisht këtu duhet të jetë kufiri ynë qytetar:
Feja është e lirë.
Besimi është personal.
Por atdheu, gjuha, historia dhe shteti nuk duhet të shndërrohen në objekt përbuzjeje për hir të asnjë ideologjie.
Shqiptarëve u është dashur tepër gjatë të luftojnë për gjuhën, shkollën, flamurin dhe shtetin e tyre.
Prandaj duhet ta themi qartë:
Mos e përdorni fenë kundër kombit.
Mos e përdorni ideologjinë kundër historisë.
Mos e përdorni mikrofonin kundër kujtesës së një populli.
Debat po. Kritikë po. Edhe kundërshtim i fortë po.
Por kur fillon mohimi sistematik i figurave shqiptare, i Pavarësisë dhe i vetë identitetit kombëtar, shoqëria nuk duhet të heshtë. Duhet të reagojë me argument, dije, dokumente dhe vetëdije historike.
Nënë Tereza nuk ka nevojë të mbrohet nga ne për t’u njohur nga bota.
Por ne kemi nevojë të mbrojmë kujtesën tonë që të mos humbim vetveten.
Ibrahim Rugova
SHTOJCË PËR LEXUESIT
Nëse mendoni se ky debat meriton të zhvillohet hapur, me fakte dhe me argumente, shpërndajeni këtë shkrim dhe videon për diskutim publik.
Jo për fyerje.
Jo për urrejtje.
Por për debat shterues, intelektual dhe kombëtar.
Intelektualët, historianët, gazetarët, studiuesit dhe qytetarët nuk duhet të heshtin kur preken tema kaq të rëndësishme për historinë, identitetin dhe shtetin shqiptar.
Heshtja nuk e zgjidh debatin.
Argumenti po.
Dokumenti po.
E vërteta historike po.
Le të flasim. Le të kundërshtojmë. Le të argumentojmë.
Por mbi të gjitha, le të mos heshtim.
