Rrezart Kalaja
OSMAN MUSLIU – KUR DEPUTETI BËHET “HISTORIAN” PA DOKUMENTE
Ka ardhur koha që pushteti dhe partitë politike të kuptojnë se Kuvendi i Kosovës nuk është as minber, as studio televizive dhe as laborator ku secili shpik historinë sipas qejfit të vet.
Osman Musliu figuron zyrtarisht si deputet i Lëvizjes Vetëvendosje; në biografinë e Kuvendit shkruhet se ka arsimim medreseje dhe se ka shërbyer si imam. assembly-kosova.org Kjo, në vetvete, nuk e bën askënd më pak të denjë për politikë. Por sapo një deputet hyn në tema historike, kombëtare dhe identitare, publiku ka të drejtë t’i kërkojë burime, dokumente dhe përgjegjësi për çdo fjali.
Pikërisht këtu lind problemi.
Nuk mund të bëhesh historian vetëm pse të është ndezur mikrofoni.
Nuk mund ta kthesh foltoren e parlamentit në një vazhdim të predikimit dhe pastaj të presësh që çdo interpretim personal të marrë vulën e së vërtetës.
Dhe sidomos, nuk mund të prekësh historinë dhe identitetin shqiptar me fjali të mëdha, ndërsa dokumentet i lë jashtë dere.
Për deklaratën që po qarkullon në rrjete për serbët, shqiptarët dhe periudhën para Skënderbeut, unë nuk gjeta një burim të besueshëm që ta dokumentojë në atë formulim të saktë. Prandaj ajo duhet trajtuar si pretendim i shpërndarë në media sociale, derisa të gjendet videoja e plotë ose burimi origjinal. Ajo që është e dokumentuar është se Musliu ka bërë edhe më herët deklarime publike mbi figurën e Skënderbeut dhe raportin e tij me kombin. El Hikmeh
Por kritika ime shkon shumë më larg se një fjali e Osman Musliut.
VËREJTJE E RËNDË PËR QEVERINË DHE PARTITË POLITIKE
Mos e mbushni Kuvendin me njerëz që dinë të flasin më shpejt sesa dinë të argumentojnë.
Kosova ka universitete, akademikë, juristë, ekonomistë, diplomatë, profesorë, njerëz të kulturës dhe profesionistë të mijëra fushave. Atëherë pse standardi i përfaqësimit politik duhet të ulet deri aty sa deputeti të bëhet sot historian, nesër ekspert kushtetues dhe pasnesër strateg ndërkombëtar vetëm pse ka një mikrofon përpara?
Kuvendi nuk është kurs për fillestarë.
Është vendi ku vendoset për ligje, buxhet, drejtësi, siguri dhe të ardhmen e shtetit.
Prandaj qeveria dhe partitë duhet të bëjnë një pastrim politik të listave të tyre nga paaftësia, papërgjegjshmëria dhe diletantizmi. Jo duke larguar dikë për besimin e tij, por duke mos promovuar njerëz që nuk e respektojnë peshën e institucionit që përfaqësojnë.
Sepse ironia është bërë pothuajse tragjikomike:
Dje minberi.
Sot parlamenti.
Nesër akademia e shkencave?
Nëse mjafton vetëm të flasësh me bindje, atëherë bibliotekat mund t’i mbyllim, historianët t’i çojmë në pushim dhe dokumentet arkivore t’i përdorim për të mbështjellë byrekë.
Një shtet serioz nuk ndërtohet kështu.
As me improvizim.
As me folklor politik.
As me histori të sajuara sipas nevojës së ditës.
Qeverisë së re dhe çdo partie që kërkon votën e qytetarit duhet t’i thuhet hapur:
Ngrijeni standardin e Kuvendit. Mos e ktheni institucionin më të lartë përfaqësues të Kosovës në skenë për predikues, improvizues dhe “ekspertë” të vetëshpallur.
Deputeti duhet të ketë të drejtë të flasë lirshëm. Por qytetari ka po aq të drejtë t’i thotë:
“Mirë, zotëri deputet. Tani na trego dokumentin.”
Në xhami predikohet.
Në arkiv kërkohet dokumenti.
Në universitet studiohet historia.
Në Kuvend bëhen ligje.
Kur të katërta futen në një thes, nuk del shtet — del karikaturë.
Washington, 26 shtator 2026
