UNË, SI MJEK, HUMANIST, INTELEKTUAL DHE PJESË E MËRGATËS,PYSË HAPTAS?
Pas miratimit të deklaratës në Kuvendin e Kosovës lidhur me aktgjykimin e Speciales:
KUSH DO TA NGREJË ZËRIN PËR VIKTIMAT? – NËSE ISHIN “TRADHTARË”, SJELLNI PROVAT; NËSE NUK ISHIN, ZBARDHNI KUSH I VRAU!
UNË:
Të nderuar përfaqësues të Kuvendit, dua t’ju bëj një pyetje të thjeshtë: kur flisni për vendimin e Hagës, në emër të kujt po flisni?
KUVENDI:
Po flasim në emër të popullit të Kosovës.
UNË:
Jo në emrin tim. Unë nuk ju kam dhënë mandat të flisni në emrin tim për ta mohuar ose relativizuar një aktgjykim gjyqësor. Luftën e UÇK-së mund ta respektoj dhe ta mbroj si luftë për çlirim, por kjo nuk do të thotë se duhet të mohoj përgjegjësinë individuale për krime, nëse ato janë konstatuar nga gjykata.
Nëse këta njerëz u vranë sepse u cilësuan si “tradhtarë”, “spiunë” apo “bashkëpunëtorë të Serbisë” e ”Rugovist”, atëherë ku janë provat?
Nëse kanë qenë bashkëpunëtorë të Serbisë, zbardhini rastet, publikoni faktet dhe le të flasë drejtësia.
Nëse nuk kanë qenë, atëherë duhet të thuhet qartë se mbi çfarë baze u vendos etiketa “tradhtar” dhe kush e mori të drejtën t’i dënojë me vdekje.
Sepse një akuzë politike nuk mund të jetë dënim me vdekje.
KUVENDI:
“Duhet ta mbrojmë luftën e UÇK-së.”
UNË:
Edhe unë dua ta mbroj të vërtetën e luftës së UÇK-së. Por pikërisht për këtë arsye nuk pranoj që emri i popullit të përdoret për të mbuluar përgjegjësi individuale. Lufta e Kosovës nuk mund të përdoret si mburojë për askënd.
PËRFAQËSUESIT E KUVENDIT:
Por ne po mbrojmë luftën dhe vlerat e saj.
UNË:
Po. Por mbrojtja e luftës nuk bëhet duke fshehur krimet. Përkundrazi, lufta për liri nderohet duke pasur guximin të thuhet e vërteta për çdo viktimë dhe çdo autor.
Nëse dikush ka qenë bashkëpunëtor i Serbisë, le ta dëshmojë drejtësia.
Nëse nuk ka qenë, atëherë familjes së tij i detyrohemi një të vërtetë edhe më të madhe: pse u vra?
Dhe familjeve shqiptare që kanë humbur bijtë, baballarët, vëllezërit e tyre, unë do t’u them:
E vërteta mund të dhembë, por e vërteta nuk poshtëron.
Nëse faktet tregojnë se viktimat kanë qenë bashkëpunëtorë, atëherë familjet shqiptare do ta dinë të vërtetën dhe do ta gjykojnë vetë historinë.
Nëse faktet tregojnë të kundërtën, atëherë familjet kanë të drejtë të dinë kush ua vrau të afërmit dhe pse.
Dhe besoj se familjet shqiptare, me burrëri, do ta pranojnë të vërtetën — cilado qoftë ajo.
Prandaj, mos na kërkoni të zgjedhim mes UÇK-së dhe së vërtetës.
Ne mund ta nderojmë UÇK-në dhe njëkohësisht të kërkojmë drejtësi për viktimat.
Si mjek, nuk mund ta ndaj dhimbjen e një familjeje sipas bindjeve politike të viktimës.
Si humanist, nuk mund ta quaj askënd “tradhtar” pa prova.
Si intelektual, kërkoj dokumente, dëshmi dhe fakte.
Si pjesë e mërgatës, kërkoj që sakrifica jonë për Kosovën të mos përdoret si arsye për të heshtur mbi të vërtetën.
Dhe ju pys si qytetar:
Ju parlamentarë…?
Nëse keni fakte — zbardhini.
Nëse keni prova — publikojini.
Nëse ka fajtorë — drejtësia le t’i dënojë.
Nëse dikush është shpifur si “tradhtar” — emri i tij le të pastrohet.
Por mos kërkoni nga unë që të pranoj një histori vetëm sepse është miratuar me shumicë votash në Parlament.
E vërteta nuk votohet.
E vërteta zbardhet.
_____
Dr. Shaqir Shala, më 28 shtator 2026
