PANIK NGA NDRYSHIMI? PSE MILAZIM KRASNIQI PO E SULMON PËRSËRI LËVIZJEN E DEÇANIT?
Kur dikush i kushton një shkrim të tërë sulmit ndaj Lëvizjes së Deçanit, besimit katolik dhe madje kërkon që shteti t’i trajtojë qytetarët me bindje të tjera si “problem sigurie”, lind një pyetje e thjeshtë: çfarë e shtyn drejt një gjuhe kaq përçarëse?
Në vend të debatit me argumente, zgjidhet etiketimi, frikësimi dhe përpjekja për të delegjitimuar çdo mendim ndryshe. Kjo nuk është shenjë force, por pasiguri përballë një zëri që nuk mund të heshtet me etiketa.
Lëvizja e Deçanit nuk do të frikësohet nga sulmet, shpifjet apo përpjekjet për kriminalizim. Në një shoqëri demokratike, askush nuk duhet të shpallet armik vetëm pse mbron identitetin, bindjet dhe lirinë e shprehjes.
Koha e anatemimeve ka kaluar. Qytetarët meritojnë debat me fakte, jo thirrje që nxisin përçarje dhe kërkesa të tërthorta për ndëshkimin e kundërshtarëve.
