Festat e qershorit në Mërgatë

Me nxënëset Luela, Elona Fetaj, Eliza Kuqi dhe këngëtarja Hoxha, Malmö, 4 qershor 2022

Sinan Kastrati

Sinan Kastrati, Suedi

1, 10 e 12 qershori

Fundi i vitit shkollor 2021/2022, ndarja nga nxënësit

Pjesa katërt (4)

Për fëmijët e Mërgatës çdo festë e manifestim është i mirëseardhur. Aty ata kanë mundësinë që të njihen me moshatarët e tyre dhe të tregojnë aftësitë në art, muzikë, poezi, vallëzim, përveç mësimit në klasë që është edhe një plotësim i mësimit.

Dhe kjo ishte madhështore, me fëmijët e shkëlqyeshëm në mësime. Të veshur mirë ata vraponin pa u lodhur në barin e parkur e hijet e pemëve. Ata/ato që festën edhe ashtu madhështore e bënin më madhështore, në këtë manifestim që ndoshta ishte më i madhi dhe i pari që bëhej në natyrë, në një park të njohur si Beijers Park-u. të qytetit të madh me disa (dhjetër) mijëra shqiptar.

Mëngjesi me diell e me një freki ere e aromë lulesh, erë deti, ishte edhe një shpresë se dita do të marrë e ngrohtë.

Elona Fetaj, Eliza Kuqi dhe këngëtarja nga Dibra, Hoxha. Malmö, 4 qershor 2022

Në skenën në mes të parkut, Irma Libohova bente pregatitjet e fundit ndërsa femijët i kishin rrethua akrobatët e profesorin e tyre. Kështu e thirrnin ato një njeri më të moshuar, rrthe të 62-tave. Nuk mbeti mbrapa as Beqir Shaqiri dhe nxënëset e mia e fëmijët tjerë: Luela Fetaj, prezentuesja e programit, Luiza Kuqi, vallëtarja e talentuar, Eridon Fetaj, recitues e të tjerë.

Fëmijët i kishin marrë prindërit, e kundërta e ”Prindërit kishin marrë fëmijët” dhe vinin nga 4 e 6 pastaj, kur të vegjëlit shihnin ndonjë fëmijë tjetër, të njohur, shkëuteshin nga duart e nëns dhe me vrap shkonte e i tregonte diçka të ”rëndësishme”.

Me Liza Gjakovën, nxënëse e kl. parë, Malmö, 2 qershor 2022

Kishte të tjerë që vraponin te skena e më afroheshin vetëm e vetëm që të më tregonin se akanë ardhur.

Kishte nxënës që ishin rritur e nuk i njihja, Emma e Olta apo nxënëse të para 5 viteve që më përshëndesini.

Kishte të tillë që nanat e tyre, i ”detyronin” të vinin e të më përshëndesnin.

Një pjesë e fëmijëve luanin në lojrat për fëmijë e, kishte vend edhe për ”tregëti”. Riza Sheqiri përveç vjershave që i lexoi, shiste edhe libra. Një tavolinë, nuk i zinte librat e Rizait në gjuhën shqipe e suedishte.

Edhe kësaj radhe, ishin caktua dy manifestime (shqiptare), të dyjat nga shqiptarët dhe të dyjat në të njëjtin qytet. Dallimi ishte se kjo, ku merrja pjesë dhe isha pjesë e organizimit edhe unë, mbahej në natyre.

Po kjo nuk është e vetmja ndarje. “Ndarjet” sikur janë bërë pjesë e jetës edhe në Mërgatë. Kishim dy oranazata të mëdha politike, të djathta e të majta, dy fonde, të 3%-it e të vendlindjes, dy “ushtri”, të LPK-së dhe FARK-un, dy shoqata, të “Kosovës” dhe “Liria” etj. E pse të mos ndahemi edhe kur festojmë Ditët e Fëmijëve ? Të tregohemi kush është më i zoti e kush ka ftua më shumë njerëz të zotët, nga Shqipëria e Kosova?

Lijana Thaçi, vizatim për mësuesin Sinan, Malmö, 2 qershor 2022

Këto ndarje kishim edhe në luftëra, në Luftën e Dytë Botërore, Lëvizje e Luftë Antifashiste Nacional- Çlirimtare dhe ato të udhëhequra nga Balli Kombëtar. Dallimi ishte se njëra kishte si symbol drapërin dhe çekanin me fotot e marksitëve dhe Balli, me flamurin shqiptar.

Ndarje, mjerisht kishim dhe ende ka për ”Betejën e Kosovës” (1389) dhe ndarje e mospajtime kishim dhe kemi edhe për ”Luftën e Kosovës” (1998, 1999) 1*).

Derisa njëra pale mendon se Kosoa u çlirua nga UÇK-ja, pala tjetër, mendon me të drejtë se forcat policore e ushtarakeserbe u karguan falë SHBA-së, Britanisë së Madhe, Gjermanizë dhe aletatëve të tjerë të NATO-s.

Nganjëherë njeriu i (edhe i pa)ditur mëson më shumë nga një gazetar, analist me opinionet plot të vërteta se se nga historian.

Me Lejla dhe Lijana Thaçi, nxënëse, Malmö, 2 qershor 2022

Kështu më ndodhi mua, kur rastësisht lexova në Revistën ”Drini.us” një shkrim, ta quaj shkrim por ishte shkrim me shumë të ”pa)njoura për ”veteranët” që protestuan para Kuvendit e Qeverisë së Kosovës, “Rreth protestës së “veteranëve” që meritat e NATO-s për çlirimin e Kosovës nga ushtria dhe policia gjenocidale serbe, pas luftës ia lanë vetës!” 2*) në rubrikën ”Debate”, Drini.us, 7 Qershor 2022

Ndoshta (s`)është i mjaftueshëm vetëm titulli dhe brenda titullit i “veteranëve” që meritat e NATO-s për çlirimin e Kosovës nga ushtria dhe policia gjenocidale serbe, pas luftës ia lanë vetës!”.

E vetmja ngjarje, ajo e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit 3*), është e pranueshme për pjesën më të madhe të shqiptarëve, e cila u mbajt në Prizren, më 10 qershor 1878. Kjo Lidhje na ka bashkua deri vonë e do të na lidh e bashkoi edhe në të ardhshmen.

Edhe për LSHP, kishim mendua ta mbajmë një debat në Malmö e ta thërrasim drejtorin e Institutit të Historisë së Kosovës, Sabit Sylën 4*) por për shkak të ngarkesave e punëbve rreth pregatitjeve të Konferencës së mësuesve (28, 29 maj) dhe 1 Qershorit- Ditës së Fëmijëve (4 qershor 2022), u shtye për një kohë e qytet tjetër (dëgjova se do të mbahet në Stockholm)

Eridon Fetaj, nxënës dhe Irma Libohova, këngëtare, Malmö, 4 qershor 2022

Për fund të kësaj pjese

Ndarja me nxënës ishte më e rënda që, unë e kisha provua disa herë në Kosovë. Si nxënës gjimnazi isha përjashtua. Si mësues letërise nuk më pranonin në punë ose më largonin e përjashtonin nga puna e më 1991 më përjashtuan nga puna për të mos më këthyer më në ish shtetin artificial të quajtur Jugosllavi.

Kur i tregova një ish mësuesit, tash miku im, se po largohem nga arsimi, Hysen Mulliqi nga Lluka e Epërme më shkruante:

-Sinan, amanet iu kam lënë fëmijëve që t`ma shkruajnë në drrasë vorrit ”Edhe sikur 100 herë të lindësha, vetëm profesionin e mësuesit do ta zgjidhja”.

Dhe nxënësit e mi më shkruajtën letra e më dhuruan lule e çokolada. Kishin ardhur edhe prindër me aparate fotografimi e fëmijët, mbanin lule e dhurata tjera.

Literatura e përdorur:

Lëvizja Nacional-Çlirimtare

Lëvizja Antifashiste Nacional-Çlirimtare (LANÇ)[1]

https://sq.wikipedia.org/wiki/L%C3%ABvizja_Nacional-%C3%87lirimtare

Balli Kombëtar

https://sq.wikipedia.org/wiki/Balli_Komb%C3%ABtar

1*) ”Luftën e Kosovës” (1998, 1999)

Lufta e Kosovës ishte një konflikt i armatosur në Republikën e Kosovës (në atë kohë Republika Federale e Jugosllavisë) ndërmjet Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së) dhe Ushtrisë së Jugosllavisë (JNA-së), e cila filloi më 28 shkurt të vitit 1998, pas sulmit jugosllav në fshatrat Likoshan dhe Qirez në Drenicë të Kosovës, dhe përfundoi me nënshkrimin e Marrëveshjes së Kumanovës më 11 qershor 1999. Ushtria Çlirimtare e Kosovës mori mbështetje ajrore nga NATO (nga 24 marsi i vitit 1999) dhe mbështetje tokësore nga Ushtria e Shqipërisë.

Para Shtëpisë së LSHP, në Prizren, qershor 1979 (tash monumenti histrik nuk ekziston)

Në këtë luftë u dëbuan 848,000 shqiptarë nga Kosova, u vranë 15,000 persona, nga të cilët 1,500 luftëtarë të UÇK-së, 1,008 ushtarë dhe policë serbë dhe të tjerët civilë të thjeshtë. Gjatë luftës janë zhdukur rreth 5,000 njerëz, fati i shumicës prej tyre është zbardhur deri në vitin 2007, por i madh ka mbetur numri i rasteve të pasqaruara.

https://sq.wikipedia.org/wiki/Lufta_e_Kosov%C3%ABs

2*) “Rreth protestës së “veteranëve” që meritat e NATO-s për çlirimin e Kosovës nga ushtria dhe policia gjenocidale serbe, pas luftës ia lanë vetës!”, në rubrikën ”Debate”, Drini.us, 7 Qershor 2022 dhe faqja e facebookit.

3*) Lidhja e Prizrenit (Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, 1878)

Lidhja e Prizrenit, (turqisht: Prizren Ittifaki ose Ittihadi), ka qenë një organizim politik i parisë së katër vilajeteve shqiptare në Perandorinë Osmane, themeluar zyrtarisht më 10 qershor 1878 në xhaminë Bajraklie të Prizrenit, ku deri një vit përpara ishte qendra e Vilajetit të Kosovës.

Traktatet e Shën Stefanit dhe Berlinit u kishin caktuar territore të banuara edhe nga shqiptarë shteteve të tjera pas Luftës Ruso-Turke, shqiptarët u përgatitën për rezistencë kombëtare. Në pamundësi që Perandoria Osmane t’i shmangej traktateve, Sulltan Abdyl-Hamidi II thirri në Stamboll Sheh Mustafa Tetovën dhe Abdyl bej Dume-Frashërin në shenjë përkrahjeje; dhe u shkroi letra kadiut të Gjakovës Ahmet efendi Koronicës, myderrizit të Prizrenit Ymer Efendiut dhe myftiut të Dibrës Jonuz Efendiut, ndërsa i dha urdhër komandantëve ushtarakë në vilajetet shqiptare që të mos e pengonin zhvillimin e Lidhjes.[1][2]

Qëndrimet fillestare të Lidhjes, në krye të komitetit qendror të së cilës ishte Iljaz pashë Dibra, u parashtruan në Kararname. Në këtë dokument prijësit shqiptarë theksonin synimin e tyre që të ruanin dhe mbanin integritetin e territoreve të Perandorisë Osmane në Ballkan në mbështetje të Portës. Megjithatë qëndrimet dhe projekti i Lidhjes përvijoi ndryshe duke përshfaqur rrymat e brendshme.

https://sq.wikipedia.org/wiki/Lidhja_e_Prizrenit