____
MA KNAQE SHPIRTIN
____
Nënës sime 92 vjeçare që ende më pret
Mirënjohje Evi Enit për këngën që më dhuroi
Nënë, dashuria jote është më e madhe
se të gjitha muret e burgut tim.
Kushtim personal, poezi për recitim në Radio Muza dhe rrëfim për Portalin DRINI
Sak Muji
I burgosur politik 1981-1990
Burgu i Nishit
Nënë ti ende më pret
Nënës sime të dashur, 92 vjeçare
Nënë e dashtun, këto fiala po t’i dërgoj ty, që edhe sot më pret.
Në atë pritje tënden ka një jetë të tërë dashurie.
Sa herë mendoj për ty, vitet larg teje më
rëndojnë dhe zemra më kërkon të jem pranë.
Nga viti 1981 deri më 1990 isha i burgosur politik.
Kujtimi i Burgut të Nishit më kthen te rinia ime e mbyllur dhe te malli për ty.
Atëherë, larg teje, e mbaja në shpirt fytyrën tënde.
Sot e kam ende atë mall, edhe pse dyert e burgut kanë mbetur prapa.
Evi Eni më dhuroi një këngë që lidhet me ato vite dhe që ta kushtoj ty.
M’u mbushën sytë teksa mendimi më erdhi te nëna ime: te ti, që je 92 vjeçe dhe ende më pret.
Këtë këngë dhe këto fjalë dua t’i dëgjosh tani, të ndiesh sa shumë të dua.
Ti je mbretëresha ime, Nënë.
Në sytë e mi je më e madhe se krejt burgu i Nishit, sepse dashuria jote arrinte tek unë edhe kur isha pas mureve të tij.
Nuk mund t’i kthej vitet që na mbajtën larg.
Mund të të them sot, me gjithë
shpirt: faleminderit që më prite atëherë dhe që më pret ende.
Para teje jam përsëri djali yt.
Të puth duart, ta puth ballin dhe të përqafoj me gjithë mallin që kam
mbajtur brenda.
Me dashuri, biri yt
Sak Muji
MA KNAQE SHPIRTIN
Poezi për recitim në Radio Muza
Evi Enit dhe nënës sime që ende më pret
Evi e dashtun, motra ime,
u ktheva para pak ditësh nga Kosova;
malli më erdhi deri në grykë
kur këngën tënde dhuratë dëgjova.
Ma knaqe shpirtin, Evi Eni!
Ma preke zemrën aty ku dhemb,
e m’u kthye fytyra e Nënës
si dritë që mbi terrin shkëlqen.
1981-1990.
Vitet e burgut tim politik.
Nishi më del sërish përpara,
me mure të ftohta në kujtim.
Mbyll sytë dhe e shoh rininë
mbetur matanë asaj dere;
mes gjithë asaj largësie
një emër zemra ma thërret:
Nënë!
Sa e madhe ishte pritja jote!
Sa i vogël duket burgu
përballë dashurisë sate!
Unë në Nish, ti larg prej meje,
e zemrat tona sërish bashkë;
me shaminë tënde të bardhë
ma zbardhje natën në mendim.
Në këtë mozaik të zemrës
ti je mbretëresha te dera;
ngrihesh më e madhe se burgu,
se nga ti më vinte pranvera.
Evi vjen si këngë prej qiellit,
si dritë në gurët e kujtesës;
më gjen atje ku më dhemb malli,
ma sjell fytyrën e Nënës.
Gur më gur e copë më copë,
fytyrat tona marrin jetë;
unë pas grilave të kujtimit,
ti përtej tyre duke më pritë.
Ah, Nënë, sa herë të kam kërkuar
me zemër në atë errësirë!
Sot për ty shpërthen ky varg,
si vullkan nga shpirti im.
Le të më dridhet zëri sonte,
le të më dalë ky mall në lot;
të kam, Nënë, të kam ende,
dhe dua të ta them sa të dua sot.
Nëntëdhjetë e dy vjeçe, Nënë,
e ti ende mua më pret;
sa herë nisem për të ardhur,
zemra te ti më shkon më shpejt.
Këtë këngë po ta sjell në duar,
ta dëgjosh e të më ndiesh pranë;
me gjithë vitet mbi shpatulla,
para teje jam prapë djalë.
Evi, motra ime e dashtun,
për këtë dhuratë të falënderoj;
të puth në ballë me mirënjohje,
se këtë mall ma ktheve në zë.
Radio Muza, sonte çoje
këtë fjalë deri te Nëna;
le të hyjë në shtëpinë e saj
e t’i thotë sa e do zemra.
Nënë, ti ende më pret!
Kjo është drita që më mban.
Burgu mbeti pas, në vite;
djali yt drejt teje vjen.
MA KNAQE SHPIRTIN, EVI ENI!
NËNË, TË DUA ME GJITHË SHPIRT!
Sak Muji
I burgosur politik 1981-1990
Burgu i Nishit
Nëna ime është më e madhe se burgu im
Rrëfim personal për Portalin DRINI
Nga Sak Muji
Nëna ime është 92 vjeçe dhe ende më pret.
Kur e them këtë fjali, më del përpara e gjithë largësia që kemi përjetuar.
Më kujtohen vitet e burgut politik, 1981- 1990, Burgu i Nishit dhe malli për fytyrën e saj.
Sot kam mundësi t’ia them sa shumë e dua.
Dua që këto fjalë të mbërrijnë tek ajo, që t’i lexojë ose t’ia lexojnë dhe ta dëgjojë zërin e të birit brenda tyre.
Para disa ditësh u ktheva nga Kosova.
Evi Eni, të cilën e quaj me dashuri motra
ime, më dhuroi një këngë të lidhur me vitet e burgut tim dhe të kushtuar nënës sime.
Ajo dhuratë ma trazoi kujtesën.
Në mendimin tim, rruga nga kënga te Nëna ishte e menjëhershme: u gjenda përballë mallit që e kam bartur gjatë gjithë jetës.
Evi, ma knaqe shpirtin.
Kjo është fjala që më vjen nga zemra për ty.
Me përkushtimin tënd më dhe një mënyrë për t’ia çuar Nënës atë që nganjëherë mbetet brenda dhe nuk del dot në bisedën e përditshme.
Prandaj të falënderoj publikisht.
Të puth në ballë, motra ime e dashtun, për kujdesin ndaj historisë sime dhe për këtë dhuratë që më afroi edhe më shumë me Nënën.
Për mua, kujtimi i burgut ka gjithmonë edhe fytyrën e saj.
Vitte e mia pas grilave lidhen me pritjen e Nënës jashtë tyre.
Kur kthehem në mendim te ajo kohë, ndiej edhe peshën e largësisë që na ndau.
Liria ma hapi rrugën për t’u kthyer; dashuria e saj më kishte pritur përgjatë asaj rruge.
Në mozaikun që e përfytyroj për këtë rrëfim, jemi tre: Evi Eni si dritë e këngës,
Nëna ime te dera e burgut dhe unë pas grilave të Nishit.
Është një pamje simbolike e lidhjes sonë.
Evi shfaqet lart, si zëri që zbret në kujtesë; Nëna qëndron më e madhe se tërë ndërtesa e burgut.
Kështu e ndiej unë: dashuria e saj e tejkalon atë mur dhe gjithë errësirën që mbaj mend.
Gurët e vegjël të mozaikut, copëzat një centimetër me një centimetër, më
kujtojnë se edhe jeta ruhet në pjesëza.
Një fytyrë, një fjalë, një këngë, një kthim
në shtëpi: secila mban diçka që nuk dua ta humb.
Mermeri i kuq i Bajram Currit dhe oniksi i Ilixhes së Pejës janë pjesë e pamjes që kam kërkuar për këtë vepër.
Mes tyre dua të ruhet ngrohtësia e fytyrave tona, sidomos shikimi i Nënës.
Në Radio Muza dua që ky kushtim të recitohet me ndjenjë dhe që dëgjuesi ta
kuptojë fjalinë që e mban të gjithë rrëfimin: Nëna ime është 92 vjeçe dhe ende më pret.
Ua kushtoj këtë fjalë edhe nënave që kanë pritur bijtë e burgosur dhe familjeve që e kanë njohur dhimbjen e ndarjes.
Sot, megjithatë, dua të flas drejtpërdrejt me nënën time.
Nënë, këtë këngë dhe këtë shkrim po t’i dërgoj ty.
Të falënderoj për pritjen, për dashurinë dhe për vendin që ma ke ruajtur në zemrën tënde.
Nuk mund t’i kthejmë vitet e kaluara larg njëri-tjetrit, por dua t’i japim vlerë çdo çasti që kemi sot.
Dua ta dëgjosh prej meje: të dua, Nënë, dhe para teje mbetem biri yt.
Evi Eni, faleminderit që u bëre pjesë e këtij kushtimi.
Mirënjohje edhe Radio
Muzës dhe Portalit DRINI për çdo hapësirë që do t’i japin kësaj fjale, që ajo të mbërrijë te Nëna dhe te njerëzit që e kuptojnë këtë mall.
Sak Muji
I burgosur politik 1981-1990
Burgu i Nishit
Shih videon:
