Mediat online dhe ndikimi i “shefave” politikë janë bashkuar në epokën dixhitale. Mbikëqyrja politike nuk është më e kufizuar vetëm te drejtuesit tradicionalë të lajmeve ose shefat lokalë të lagjeve. Sot, “shefat” modernë janë oligarkë të teknologjisë dhe drejtues të mediave sociale – si Mark Zuckerberg dhe Elon Musk – të cilët kontrollojnë algoritmet, politikat e platformave dhe shtrirjen dixhitale. Peizazhi ka evoluar në disa mënyra kryesore sikurse “Diktimi Algoritmik”. Pronarët e platformave dhe teknologët kryesorë veprojnë si shefa të ditëve të sotme, duke mbajtur një pushtet të madh mbi të cilin narrativat politike shtypen, amplifikohen ose demonetizohen. Duke rregulluar përparësitë algoritmike, platformat formësojnë drejtpërdrejt diskursin publik dhe polarizimin politik. Ngritja e klasës së ndikuesve janë komentuesit e pavarur dhe krijuesit online të cilët kanë tejkaluar mediat tradicionale. Personalitete si Joe Rogan dhe Dan Scavino janë bërë ndërmjetës të mëdhenj të pushtetit, duke vepruar si ndërmjetës midis politikanëve dhe bazave të tyre të votuesve pa u mbështetur në transmetimet e trashëguara. Politikanët tani i anashkalojnë plotësisht rojet gazetareske. Duke përdorur algoritme të personalizuara, platforma si Truth Social ose burime shumë të kuruara të mediave sociale u lejojnë elitave politike të flasin drejtpërdrejt me bazat e tyre, të pafiltruara nga verifikimi i fakteve. Për një vështrim më të thellë në këtë dinamikë, eksploroni se si Freedom House vlerëson manipulimin e opinionit publik ose lexoni më tej mbulimin nga Nieman Journalism Lab mbi kryqëzimin e medias, teknologjisë dhe demokracisë.
Njerëzit mendojnë se iPhonet, laptopët dhe Netflixi janë prova të progresit. Në disa drejtime, është e vërtetë. Për shembull, një sasi e aktivitetit në Google mund të jetë e mirë për trurin, ndërsa ka aplikacione që mund të rrisin funksionet dhe veprimtarinë e trurit. Megjithatë, avantazhet e teknologjisë vijnë edhe me pasoja të paqëllimshme.
Në trurin tonë “rivendosen kabllo të reja” prej teknologjisë, thotë neuroshkencëtari Michael Merzenich në librin e tij “Çfarë po i bën interneti trurit tonë”. Merzenich paralajmëron se efekti i teknologjisë mbi inteligjencën njerëzore mund të jetë “vdekjeprurës”.
Edhe ashtu bota e teknologjisë së sofistikuar digjitale ka përfshirë edhe Kosovën, ka zvogluar edhe ndikimin e gazetarisë zyrtare, duke pranuar atë alternative, në të cilën të gjithë e gjejnë veten, duke i dhënë asaj karakter të larmishëm. Në këtë konkurencë mendimesh nuk vlen më parimi i gradimeve shkencore, por i mendimeve logjike të cilat plasohen në tregun e lirë të lexuesëve, nganjëherë duke u degraduar në sharje, fyerje, ofendime kërcnime…, por butoni korrektues fshinë dhe bllokon ata që kanë prioritet konfliktin në fillim verbal, më vonë atë eskalues fizik. Prandaj njerëzit duhet të jenë të kujdesshëm dhe mos t’u japin hapësirë atyre, duke i ekskomunikuar, dhe duke mos i përfillur fare. Të interesuarit japin edhe ashtu publikisht mendimet personale për rrjedhat e caktuara politike, kulturore, sportive etj. Këtë ndryshim e kanë kuptuar jo vetëm të rinjtë, por edhe ata më të moshuar, e kanë kuptuar edhe ish zyrtarët dhe pronarët Kosovës, duke anashkaluar ideologjinë partiake, duke gjetur veten në aktivitete profitabile biznesore, duke shkelur ligjin dhe kushtetutën-guximshëm. Të gjithë ata apo një shumicë dominante e tyre veprimet mafioze i konsideronin si gjëra normale, duke përmendur nën dhëmbë kapitalizmin dhe tregun e lirë, që përngjanë më shumë me kapitalizmin e egër të Wayat Erp-it dhe Dock Holidayt, jo kapitalizmin demokratik, pse jo edhe socializmin demokratik.
Këtë konfiguracion të ri sistemor e ka kuptuar mirë Politika, por edhe oligarkët. Prandaj nuk do ta befasonin demonstratat paqesore për mbrojtjen e votës së lirë, ngase kështu pengohet kapja e shtetit, por edhe nxitja e ekskokuminikimit të kuvendit nga Gjykata Kushtetuese, që është nxitësi dhe “faktori” kryesor për blerje të kohës të humbësit të zgjedhjeve dhe për të instaluar qeverinë dhe kontabilistin e dëgjueshëm si kryeministër, por edhe ministrin e ri-të vjetër lokale të policisë për të instaluar gjendjen e jashtëzakonshme, bile për të pasur dicka të re në agjendën e tyre politike, sepse ajo duhet të dërmohet perbrenda gjithsesi, nuk vendoset president i Kosovës dikush që ka marrë pjesë në zgjedhje dhe i ka humbë ato.
Komandantët dhe veteranët
Ata që shërbejnë 20 vjet në Ushtrinë Amerikane, edhe ata që luftojnë, përveq atyre që kane pësime të rënda trupore, për të cilet duhet përkudesje më e gjatë shëndetesore, kanë të drejtë në pension. Perndryshe veteranët dhe familiarët e tyre kanë përparësi në punësim në kushte të njejta, por edhe në asistencë sociale, sikur të tjerët, por këtë që janë duke e bërë komandantët sot, më tepër bëjnë për të përfituar politikisht ata, dhe subjektet politike për një numër më të madhë të votave. Ky karneval votëdhënësish vullnetarë asocion më tepër me “heimet” e azilanteve ku kanë kaluar kohën e rekrutimit “bosët” e tyre politik, gjithsesi jo për të krijuar nga ata parazitë me merita luftarake, ngase ju pa të drejtë po i shndërroni ata në mercenarë. Ata vërtetë janë heronjë dhe ashtu duhet ti mbajmë mend. Atyre duhet t’u mundesohet rikualifikimi dhe puna. Për këtë arsye keni një vrapim marramendës për të hyre në listat e veteranëve.
Duke analizuar gjenezën e luftes në Kosovë, veteranët e vërtetë janë qytetarët e thjeshtë, të cilët jetonin me dhjetëra, qindra e mija e më shumë te koncenturar larg banimeve të tyre, duke lëvizur nga një vend në tjetrin, për të ikur nga zonat e luftës, dhe qe bashkëjetonin me luftarët e armatosur. Janë përmbi 20.000 gra të dhunuara, për gjëmën të cilave dëgjoi edhe Komiteti për Politikë të jashtme i Kongresit të SHBA, të cilat pësuan edhe për shkak se nuk pati kush ti mbronë, dhe askush nuk ankohet, as ata që u detyruan të largohen dhuneshëm, përmbi 1 milionë, për shkak të spastrimit të egër etnik serb. Por askush nga zyrtaret pas luftës nuk mblodhen dëshmi, as kryesitë e subjekteve politike, të cilat nuk ishin në nivel të përgjegjësisë, per tu riorganizuar në kushte te reja. Tash ju shurdhojne me të bemat heroike të tyre, derisa komandanti legjendarë pësoi me familjen e tij 54 anetareshe, ku ishin atëherë ushtarët me armë, sot veteranet, numri i të cilëve bymohet cdo ditë?
