____
Replikë për mesazhin e atdhetarit Mustafë Shabani
dhe për këngën e Bilbil Elshanit, në jehonën e Marshit të UÇK-së
Po ku je, Adem Jashari,
sot kur të thërret një Komb?!
Po ku je, o Komandant,
kur fjala kërkon përsëri burrëri,
kur e vërteta kërkon zë,
kur drejtësia kërkon derë?!
Sonte foli Mustafë Shabani,
me zërin e artistit
e me shpirtin e atdhetarit.
Dhe unë dëgjova.
Dëgjova marshin e UÇK-së,
dëgjova këngën e Bilbil Elshanit,
dëgjova jehonën e maleve,
dëgjova zërin e atyre
që për Lirinë
nuk pyetën sa kushton jeta!
Dhe atëherë —
EDHE UNË MORA FJALË!
Mora fjalë
se Kombit tim
nuk i mjafton vetëm kujtimi!
Kombit tim i duhet DREJTËSI!
I duhet LIGJ!
I duhet zbardhja
e çdo vrasjeje të pazbardhur,
e çdo plage që ende kullon,
e çdo loti të nënës
që ende pret përgjigje!
Na duhet e vërteta
pa perde,
pa frikë,
pa emra të paprekshëm!
Na duhet përgjegjësia
që askush të mos jetë
mbi ligjin,
mbi shtetin,
mbi gjakun e derdhur
për këtë Liri!
Sepse UÇK-ja jonë
nuk ishte pronë e askujt!
UÇK-ja ishte e popullit!
Ishte e shtëpive tona,
e nënave tona,
e djemve e vajzave tona,
e maleve që strehuan luftëtarin,
e bukës që ndahej përgjysmë,
e familjeve që i dhanë Atdheut
më të shtrenjtën që kishin!
UÇK-ja triumfuese
duhet të mbetet
amanet bashkimi,
jo arsye për përçarje!
Prandaj sonte,
Mustafë Shabani,
poema jote nuk ishte vetëm poezi.
Ishte MESAZH!
Mesazh kundër së keqes,
kundër shpifjes,
kundër urrejtjes,
kundër vëllavrasjes.
Mesazh që shqiptari
të mos e ngrejë dorën
mbi shqiptarin!
Që familja shqiptare
të mos ndahet për interesa,
që Kombi të mos copëtohet
nga hakmarrja,
nga klanet,
nga heshtja!
E drejtësia —
ajo duhet të vijë.
Për viktimat.
Për të zhdukurit.
Për familjet që presin.
Për krimet e luftës
që nuk guxojnë të mbesin
pa emër e pa përgjegjësi.
Edhe drejtësia ndërkombëtare
duhet ta thotë fjalën e saj
për krimet që përgjakën Kosovën
dhe popujt e tjerë të rajonit.
Sepse pa drejtësi
paqja mbetet e plagosur.
Pa të vërtetën
historia mbetet e cunguar.
Pa ligjin
Liria mbetet e pambrojtur.
E unë —
unë që e njoha qelinë,
hekurat,
izolimin,
burgun e Nishit,
dhjetë vite të jetës sime —
MORA FJALË!
Jo për hakmarrje.
Por për DREJTËSI!
Jo për urrejtje.
Por për TË VËRTETËN!
Jo për ndarje.
Por për BASHKIM!
Sepse amaneti i dëshmorëve
nuk ishte që shqiptari
ta luftojë shqiptarin.
Amaneti ishte:
LIRI!
DREJTËSI!
DINJITET!
SHTET!
KOMB I BASHKUAR!
Dhe nëse sonte pyesim:
PO KU JE, ADEM JASHARI?!
Nga Prekazi
na vjen përgjigjja:
Jam aty ku shqiptari
nuk e shet shqiptarin!
Jam aty ku fjala
nuk i trembet së vërtetës!
Jam aty ku familja
ruan familjen!
Jam aty ku Kombi
bëhet NJË!
E prandaj sonte —
në jehonën e këngës,
në zërin e Mustafë Shabanit,
në këngën e Bilbil Elshanit,
në kujtimin e UÇK-së,
EDHE UNË MORA FJALË!
Dhe do ta mbaj fjalën
derisa drejtësia
të mos jetë vetëm dëshirë,
por LIGJ!
Derisa e vërteta
të mos pëshpëritet,
por të thuhet ME ZË!
Derisa shqiptari
ta kuptojë se mbi çdo parti,
mbi çdo interes,
mbi çdo emër —
është ATDHEU!
Lavdi dëshmorëve të Kombit!
Nderim familjeve të tyre!
Nderim Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës!
Dhe drejtësi për çdo viktimë të pafajshme!
SAK MUJI
I përsekutuar politik – 10 vite burg
Ish-koordinator i LKÇK-së për UÇK-në
