Shkruen e knon: Lirim Patrioti
(Lirim Gashi, Prizren)
MINISTRIA ARABE PËR MATJEN E VĒLLIMIT TË MORALIT ME KUTIN E K*RIT
Disa qindra motra të ndershme myslimane nga Kosova dhe Shqipëria ishin të bindura se Allahu e do punën hallall po aq sa robi i Tij e do kafshatën e hallallit të fituar me djersën e ballit.
Ato qysh në rininë e hershme, mbështilleshin me aq shumë pëlhurë të zezë mëndafshi mbi trup e fytyrë, sa edhe pinguinët e Alaskës, po t’u duhej ndonjë këshillë për kodin e veshjes, do t’u trokisnin te dera.
Një ditë vendosën t’u drejtoheshin hoxhallarëve më të devotshëm të nahijes; atyre që nuk i heqin tespijet nga dora as në gjumë, sepse janë të bindur se edhe melaqet mbajnë evidencë për çdo kokërr të numëruar, me po aq përpikëri sa krerët e partive tona opozitare mbajnë evidencë për votat që, ua vjedhin shokëve më të dashur.
Hoxhallarët, si ndërmjetës të zellshëm mes qiellit dhe tregut të punës, ua gjetën menjëherë punën në Katar, Arabinë Saudite, Kuvajt dhe Jemen.
— Atje do ta gjeni veten, — u thanë. — Është vendi ku gjithçka peshohet, matet dhe gjykohet me kutin e Kuranit.
Por, sapo mbërritën në tokat e bekuara arabe, motrat tona të ndershme zbuluan se atje teoria dhe praktika nuk ishin takuar kurrë me njëra-tjetrën për t’u njohur dhe koordinuar.
Sepse, në atë rajon pothuajse të gjitha gjërat, shumë më tepër se me kutin e Kuranit, mateshin me kutin e Kuracit.
Ndërsa unë, i shkreti, deri dje besoja se të vetmit shqiptarë që nuk e dinim se ku është Pufi ishim: unë dhe Medina Çikari nga Shkupi.
Këtë lajm e mora rastësisht sot në mëngjes, sapo e mbarova filxhanin e parë të kafesë.
Prandaj vendosa ta pyes ndërgjegjen time se si kishte mundësi që bota të ishte bërë kaq e ndërlikuar.
Ajo më pa me keqardhje dhe më tha:
— Mos më pyet mua. Unë jam në pushim vjetor që kur njerëzit filluan ta përdorin fenë si agjenci punësimi, ndërsa moralin si dekor muri.
Për kureshtje mora një hartë të Lindjes së Mesme dhe një metër muratori.
Desha ta matja sa i gjatë ishte kufiri ndërmjet devotshmërisë dhe hipokrizisë.
Rezultati ishte befasues.
Kufiri nuk ekzistonte.
Ishte fshirë nga harta fetare.
Në vend të tij ishte ndërtuar një autostradë me gjashtë korsi, ku qarkullonin lirshëm petrodollarët amerikanë, moralizimet televizive, vlerat islame, predikimet selektive morale dhe hipokrizia me targa diplomatike të Mekkes.
Në hyrje të autostradës ishte vendosur një tabelë e madhe:
“Mirë se vini në Republikën e Moralit Selektiv. Këtu ndalohet çdo mëkat, përveç atyre që sjellin fitim.”
Pak më tutje pashë një ministri.
Mbi derë shkruante:
“Ministria për Matjen e Vēllimit të P*idhit me Kutin e K*rit.”
Brenda nuk kishte as inxhinierë, as matematicienë.
Vetëm ekspertë të moralit publik.
Secili mbante nga një metër në xhep, por askush nuk dinte ta maste karakterin.
Karakteri, më thanë, nuk hynte në standardet e rajonit.
Pastaj takova një hoxhë, një sheik, një biznesmen dhe një politikan.
Për habinë time, të katërtit e mbanin të njëjtën orë Rollex nga Zvicra.
Vetëm emrat në kartëvizita ndryshonin.
Kur i pyeta se çfarë profesioni kishin, u përgjigjën njëzëri:
— Ne administrojmë të vërtetën.
— Po gënjeshtrën kush e administron? — pyeta.
Ata buzëqeshën.
— Gënjeshtra nuk ka nevojë për administrator. Ajo e administron vetveten.
Në atë çast e kuptova se satira ime nuk ishte armë.
Ishte pasqyrë.
Dhe problemi më i madh i njerëzve nuk është se pasqyra gënjen.
Problemi është se pasqyra nuk retushon.
Prandaj shumë njerëz nuk zemërohen me fytyrën e tyre.
Zemërohen me pasqyrën.
E pasqyra, e shkreta, vazhdon ta bëjë vetëm një punë:
Ta tregojë atë që sheh.
Subhanallah!
Po pse, more i Madhi Allah, ma solle këtë lajm pikërisht në sabah ?
Ja ku e keni linku burimor për ta kontaktuar Allahun Mëshirues :
