Lekë Mrijaj, Klinë
Dugajeva e Klinës, pjesë e Famullisë “Lartësimi i Kryqit” në Gllaviqicë, përjetoi sot një nga ditët më të rëndësishme të historisë së saj të re shpirtërore dhe kishtare. Në një atmosferë solemne, festive dhe të mbushur me besim, mirënjohje e gëzim, u bë bekimi i Kishës së re të Shën Nënë Terezës dhe i altarit të saj. Historia e kësaj kishe bart një simbolikë të veçantë.
Kisha paraprake, e ngritur në Dugajevë dhe e kushtuar Nënë Terezës, u pagëzua me emrin e saj nga meshtari Dom Gjergj Gjergji, ish-famullitari i parë i Famullisë së Gllaviqicës. Në kujtesën e këtij komuniteti ajo njihet si një ndër tempujt e parë kushtuar Nënë Terezës, ndërsa, sipas traditës vendëse, edhe si kisha e parë në botë që mori emrin e saj. Ky fakt i jep Dugajevës një vend të veçantë në kujtesën shpirtërore të besimtarëve të kësaj treve. Në vendin e kishës së vjetër tashmë është ngritur kisha e re, një vepër e realizuar brenda vetëm një viti.
Ndërtimi i saj u bë i mundur falë nismës, përkushtimit dhe angazhimit të Dom Ambroz Demajt, famullitar i Famullisë “Lartësimi i Kryqit” në Gllaviqicë, si dhe falë mbështetjes së fuqishme të komunitetit të kësaj treve, bamirësve dhe diasporës shqiptare me prejardhje nga Dugajeva dhe rrethina. Nisma e Dom Ambroz Demajt u shndërrua në një projekt të përbashkët shpirtëror dhe komunitar, duke bashkuar vendësit dhe mërgimtarët rreth një qëllimi të vetëm: ngritjen e një kishe të denjë për emrin e Shën Nënë Terezës dhe për historinë e besimtarëve të kësaj ane. Në kremtimin solemn mori pjesë edhe kryetari i Komunës së Klinës, z. Zenun Elezaj, së bashku me bashkëpunëtorët e tij, si dhe një numër i madh besimtarësh, familjesh vendëse, bashkatdhetarësh nga diaspora, bamirësish, miqsh të famullisë dhe përfaqësuesish të jetës politike, kulturore e kombëtare.
Kremtimit iu bashkuan gjithashtu edhe besimtarë të ardhur nga treva e Karadakut të Vitisë, duke i dhënë kësaj feste një përmasë edhe më të gjerë shpirtërore dhe mbarëkombëtare. Mesha e Shenjtë u kremtua nga Imzot Dodë Gjergji, Ipeshkëv i Dioqezës Prizren–Prishtinë, i cili bëri edhe bekimin e Kishës së re dhe të altarit të saj.
Në bashkëkremtim me të ishin Dom Ambroz Demaj, famullitar i Famullisë “Lartësimi i Kryqit” në Gllaviqicë; Dom Lenc Sopi, famullitar i Kishës në Pejë; Dom Jeton Thaçi, famullitar i Kishës në Klinë; Dom Bardhec Zymi, famullitar i Kishës në Mitrovicë; Dom Albert Demaj, famullitar në Velezhë, si dhe meshtarë të tjerë të pranishëm në këtë ditë të shënuar.
Kremtimi i Meshës së Shenjtë u transmetua drejtpërdrejt nga Radio Maria, duke ua mundësuar edhe shumë besimtarëve jashtë Dugajevës ta ndiqnin këtë ngjarje të veçantë shpirtërore. Transmetimin dhe përcjelljen e kremtimit e realizoi drejtori i Radio Marias, Emanuell Demaj, duke i dhënë kësaj dite një jehonë edhe më të gjerë përtej kufijve të komunitetit vendor. Momenti kulmor i kremtimit ishte bekimi solemn i altarit nga Imzot Dodë Gjergji. Me këtë akt, altari iu kushtua shërbesës hyjnore dhe kremtimit të Eukaristisë, duke u bërë zemra liturgjike e kishës së re, vendi rreth të cilit do të mblidhet bashkësia e besimtarëve në lutje dhe kremtime.
Për besimtarët e Dugajevës, kjo ditë nuk shënon vetëm përfundimin e një ndërtimi. Ajo lidh dy kohë: kujtesën e kishës së parë dhe fillimin e një kapitulli të ri me kishën e re. Kisha e mëparshme ruan vlerën e saj historike dhe simbolike, ndërsa faltorja e re dëshmon vazhdimësinë e besimit, forcën e komunitetit dhe lidhjen e pathyeshme ndërmjet vendlindjes dhe diasporës.
Figura e Shën Nënë Terezës i jep këtij kremtimi një domethënie edhe më të thellë. Bija e kombit shqiptar dhe shenjtorja e dashurisë universale vazhdon të jetë simbol i mëshirës, përvujtërisë, sakrificës dhe shërbimit ndaj njeriut. Emri i saj, që qëndron mbi këtë faltore, është njëkohësisht kujtesë dhe porosi për brezat që do të vijnë. Fakti që kisha e re u ngrit brenda vetëm një viti është dëshmi e përkushtimit të jashtëzakonshëm të komunitetit dhe e bujarisë së diasporës shqiptare.
Ai dëshmon se, kur një trevë bashkohet rreth besimit, kujtesës dhe një qëllimi të përbashkët, mund të realizojë vepra që i qëndrojnë kohës. Me altarin tashmë të bekuar dhe Kishën e re të hapur për jetën liturgjike të bashkësisë, Kisha e Shën Nënë Terezës hyn në një kapitull të ri të historisë së saj.
Ajo do të mbetet vend lutjeje, paqeje, pajtimi dhe shprese, por edhe një monument i gjallë i përkushtimit të një komuniteti që nuk i harron rrënjët e veta. Dugajeva sot bashkoi historinë me të tashmen. Nga kisha e parë, e lidhur me emrin e Dom Gjergj Gjergjit, deri te kisha e re, e ngritur me nismën dhe përkushtimin e Dom Ambroz Demajt, kjo trevë dëshmoi se besimi mund të përcillet nga një brez në tjetrin, duke marrë forma të reja pa e humbur themelin e vet.
Në këtë vazhdimësi të jetës kishtare të Dugajevës meriton të përmendet edhe kontributi i Dom Bardhec Zymit, ish-famullitar i kësaj bashkësie, i cili gjatë shërbimit të tij dha një ndihmesë konkrete në zhvillimin e infrastrukturës kishtare. Me angazhimin e tij u ngrit kambanorja e Kishës së Dugajevës, si dhe salla e destinuar për veprimtari rinore, kulturore dhe komunitare. Ky kontribut mbetet pjesë e rëndësishme e kujtesës së zhvillimit dhe konsolidimit të jetës kishtare në Dugajevë.
Në përfundim të Meshës së Shenjtë, Dom Ambroz Demaj shprehu falënderimin e tij ndaj të gjithë atyre që kontribuuan në ngritjen e Kishës së re, duke vlerësuar në mënyrë të veçantë përkushtimin e komunitetit vendës dhe mbështetjen e çmuar të diasporës shqiptare.
Me një fjalë përshëndetëse, në emër të banorëve të Dugajevës, të pranishmëve iu drejtua edhe prof. Nikollë Gojani, duke vlerësuar rëndësinë e kësaj dite dhe kontributin e dhënë për realizimin e kësaj vepre. Në këtë kuadër, Dede Gojani i dorëzoi Dom Ambroz Demajt një mirënjohje, në shenjë falënderimi për angazhimin, përkushtimin dhe kontributin e tij në ndërtimin e Kishës së re të Shën Nënë Terezës.
Pas përfundimit të kremtimit liturgjik, për të gjithë të pranishmit u shtrua një drekë tradicionale, duke e përmbyllur këtë ditë të shënuar në një atmosferë vëllazërore, festive dhe mirënjohjeje. Kisha e re e Shën Nënë Terezës është sot dëshmi e një historie që vazhdon, e një bashkësie që qëndron e bashkuar dhe e një trashëgimie që ruhet me besim, sakrificë dhe dashuri.
Dugajevë, 29 gusht 2026
