(Kushtuar profesor Ukshin Hotit, me rastin e Ditës Ndërkombëtare të Viktimave të Zhdukjeve me Forcë, në kujtim të të gjithë atyre që u zhdukën si pasojë e represionit dhe dhunës së ushtruar nga regjime kriminale. Profesor Ukshin Hoti u zhduk në maj të vitit 1999, pas lirimit nga Burgu i Dubravës; që nga ajo ditë, fati i tij mbetet i pazbardhur dhe vendndodhja e tij e panjohur.)
Poezi elegjiake
Të burgosën.
Të dënuan.
Të rrahën e të ofenduan.
Por nuk arritën
as të të tjetërsonin,
as të të gjunjëzonin.
Mbete ai —
Ukshin Hoti i vërtetë,
flamur në majat e Lubotenit,
skifter mbi çatinë
e Lidhjes së Prizrenit.
Ta kishin frikën
më shumë se rrufesë
dhe cunamit,
sepse fjala jote
këpuste prangat,
e mendimi yt i thellë
shembte qelitë
dhe rrënonte muret e kasaphanave.
Ishe dhe mbete unik e stoik
në luftën për liri e demokraci.
Të vranë.
Të lanë pa varr,
të lemerisur se, edhe i vdekur,
do të vazhdoje të na flisje,
të na këshilloje,
të na ndërgjegjësoje
se si duhet qëndruar
e luftuar për liri e Atdhe.
Të zhdukën e të lanë pa varr,
pa e kuptuar se të bënë
shumëfish më të madh.
Edhe nga hiri yt i tretur,
të rinj e të vjetër
do të mësojnë
se si duhet dashur
dhe mbrojtur Atdheu.
Ukshin Hoti —
krenari e Krushës
dhe e mbarë kombit.
Arif Ejupi
Gjenevë, 30 gusht 2026
