Midis mijëra pjesëmarrësve ndodhen edhe profesionistë shqiptarë që punojnë në kompanitë më prestigjioze të botës. Njëri prej tyre është Agon Vuniqi, software engineer në Bloomberg Industry Group, i cili merr pjesë në Ai4 2026. Kjo nuk është vetëm krenari familjare; është dëshmi se rinia shqiptare mund të konkurrojë në nivelin më të lartë ndërkombëtar kur ka arsim cilësor, disiplinë dhe mundësi.
Agim Vuniqi
Las Vegasi njihet si kryeqyteti botëror i argëtimit. Por këtë javë ai është shndërruar në kryeqytetin botëror të inteligjencës artificiale. Në sallat e The Venetian, mijëra studiues, inxhinierë, sipërmarrës, drejtues kompanish dhe investitorë nuk janë mbledhur për të diskutuar fantashkencën, por ekonominë e së nesërmes. Ata nuk po pyesin nëse inteligjenca artificiale do ta ndryshojë botën; ata po ndërtojnë mënyrën se si ajo do ta ndryshojë.
Në këtë konferencë nuk prezantohen vetëm ide. Prezantohen teknologji që brenda pak vitesh do të ndikojnë shëndetësinë, financat, arsimin, industrinë, transportin, administratën publike dhe sigurinë kombëtare. Shtetet që sot investojnë në dije do të jenë eksportues të teknologjisë; të tjerët do të mbeten importues të saj.
Për ne shqiptarët ka edhe një arsye tjetër për ta ndjekur këtë konferencë. Midis mijëra pjesëmarrësve ndodhen edhe profesionistë shqiptarë që punojnë në kompanitë më prestigjioze të botës. Njëri prej tyre është djali im, Agon Vuniqi, software engineer në Bloomberg Industry Group, i cili merr pjesë në Ai4 2026. Kjo nuk është vetëm krenari familjare; është dëshmi se rinia shqiptare mund të konkurrojë në nivelin më të lartë ndërkombëtar kur ka arsim cilësor, disiplinë dhe mundësi.
Ky është mesazhi që duhet të arrijë te çdo i ri në Kosovë, Shqipëri dhe kudo ku jetojnë shqiptarët. Bota nuk të pyet nga cili vend vjen, por çfarë aftësish zotëron. Në ekonominë e inteligjencës artificiale nuk fitojnë domosdoshmërisht shtetet më të mëdha, por ato që investojnë më shumë në kapitalin njerëzor.
Fatkeqësisht, ndërsa në Las Vegas diskutohet revolucioni teknologjik, në hapësirën tonë publike vazhdojmë të humbasim kohë me konflikte politike, polarizim dhe debate sterile. Flasim për pushtetin, por shumë pak për dijen. Flasim për zgjedhje, por shumë pak për arsimin. Flasim për të kaluarën, ndërsa bota po ndërton të ardhmen.
Universitetet tona duhet të rishikojnë programet studimore. Informatika nuk duhet të jetë më një degë periferike, por një prioritet kombëtar. Programimi, inteligjenca artificiale, siguria kibernetike, analiza e të dhënave dhe robotika duhet të bëhen pjesë e strategjisë së zhvillimit ekonomik. Nuk mund të pretendojmë ekonomi konkurruese me programe studimi që nuk ndjekin ritmin e revolucionit teknologjik.
Në shekullin XXI, pasuria më e madhe nuk janë vetëm mineralet, toka apo kapitali financiar. Pasuria më e madhe është truri i njeriut. Një algoritëm i krijuar nga një ekip i vogël inxhinierësh mund të gjenerojë më shumë vlerë sesa një fabrikë e tërë.
Prandaj, fotografia e një të riu shqiptar në Ai4 2026 nuk duhet parë vetëm si një kujtim nga Las Vegasi. Ajo duhet parë si një simbol i një brezi që po dëshmon se shqiptarët mund të jenë pjesë e revolucionit teknologjik global.
Historia nuk pret askënd. As inteligjenca artificiale nuk do të presë. Pyetja nuk është nëse do të vijë e ardhmja. Ajo tashmë ka mbërritur në Las Vegas.
Pyetja është: A do ta sjellim edhe në universitetet, laboratorët dhe kompanitë tona, apo do të vazhdojmë ta shikojmë vetëm përmes fotografive të atyre që patën guximin dhe dijen të jenë pjesë e saj?
