Çaste lirike me pak fjalë
Pelosi dënon sulmin e Azerbaixhanit ndaj Armenisë
Kongresmenja amerikane Nancy Pelosi ka dënuar sulmet ndaj Armenisë në kufirin me Azerbajxhanin. Ajo i quajti sulmet të paligjshme nga ana e Azerbaixhanit.
“Këto janë sulme të paligjshme dhe vdekjeprurëse nga Azerbaixhani në territorin armen. Delegacioni ynë i dënon këto sulme në emër të Kongresit,” tha Pelosi të dielën.

Kishat armene në Nagorno-Karabakh
Kongresslederen er i Armenia i helgen for å diskutere menneskerettigheter og «verdighet og verdien til hvert enkelt individ», men besøket var ikke relatert til de seneste sammenstøtene langs Armenias grense mot Aserbajdsjan.
– Reisen var planlagt før angrepene mot Armenia fant sted, understreker Pelosi.
(©NTB)

Ushtari azer duke pushtuar pjesë të Nagorno-Karabakh të banuar me popullatën e lashtë armene.
Kirgizistan: 36 të vrarë pas përleshjeve me Taxhikistanin
Foto: Danil Usmanov / AP
Autoritetet kirgize thonë se 36 vetë janë vrarë në përleshjet përgjatë kufirit me Taxhikistanin, ku dhuna është ndezur edhe një herë.
Një total prej 36 vetësh janë vrarë si rezultat i konfliktit të armatosur në rajonin Batken dhe 134 të tjerë janë plagosur, tha të dielën Ministria e Shëndetësisë kirgize.
Më parë ishte raportuar se 26 vetë kishin humbur jetën në përleshje.
Zyra e Gjysmëhënës së Kuqe në rajon njoftoi më parë të premten se deri në 19,000 janë evakuuar nga zonat kufitare pasi luftimet u ndezën. Është e paqartë se çfarë ka çuar në dhunën e kohëve të fundit.
Fqinjët e saj të Azisë Qendrore, të dy ish republikat sovjetike, kanë qenë në konflikt për shumë vjet mbi atë se ku të tërheqin kufirin midis vendeve.
(©NTB)
Popullata në bazë të përkatësisë nacionale në Federatën Ruse, numri i minoriteteve dhe gjuhët që fliten
Gratë ruse me kostume popullore tradicionale voronezh, fotografuar në Sheshin e Kuq në Moskë.
Rusia ka një popullsi prej 143 milionë banorësh (OKB 2022), duke e bërë atë vendin e dhjetë në botë më të populluar. Autoritetet ruse vlerësojnë se popullsia është 145 milionë (përfshirë Krimenë), por kjo shifër njihet në një masë shumë të vogël nga shtetet e tjera.
Rënia e lindjeve dhe vdekshmëria e lartë kanë çuar në një rënie të dukshme të popullsisë, e cila në vitin 1992 ishte 148.7 milionë. Rënia do të kishte qenë më e madhe po të mos ishte për një imigrimi të konsiderueshëm të rusëve etnikë nga ish republikat sovjetike gjatë së njëjtës periudhë. Rënia vjetore e popullsisë tani është rreth 0,06 për qind.
Në regjistrimin e vitit 2010, rusët përbënin 79.8 përqind të popullsisë, pjesa tjetër e përbërë nga rreth 200 pakica të ndryshme kombëtare dhe/ose etnike. Më të mëdhenjtë ishin tatarët me 3,7 për qind, ukrainasit me 1,4 për qind, bashkirët me 1,1 për qind, çuvashët me 1,1 për qind dhe çeçenët me 1 për qind. Për shkak se zonat e mëdha janë pak të populluara, dendësia mesatare e popullsisë është e ulët: 8.8 për kilometër katror (OKB, 2016).

Turma në rrugët e Shën Petersburgut, qyteti i dytë më i madh i Rusisë.
Në pjesët evropiane të vendit, përveç në veriperëndim, dendësia e popullsisë është shumë më e lartë, duke variuar nga rreth 50 për kilometër katror në rajonin e Moskës në 25 në Urale. Në qytetin e Moskës, dendësia e popullsisë është 8, 537 për kilometër katror.
73,9 për qind e popullsisë jeton në qytete.

Tuvinët përbëjnë shumicën e popullsisë së Republikës së Tuva-s në Siberinë Lindore.
Qytetet më të mëdha
NrSorts norvegjeze emriSorts ruse emriSorts banorëtSortsorts
1 Moskë Москва 13.01 milion.
2 Shën Petersburg Санкт-ПетербурГ 5.60 mulli.
3 Novosibirsk Новосибирск 1.63 mulli.
4 Jekaterinburg ЕкатеринбурГ 1.54 mulli.
5 Kazan Казань 1.31 mulli.
6 Nizhny Novgorod Нинний НовГород 1.23 mulli.
7 Chelyabinsk Челябинск 1.19 mulli.
8 Krasnoyarsk Красноярск 1.19 mulli.
9 Samara Самара 1.17 milion.
10 Ufa Уна 1.14 milion.
11 Rostov-na-Donu Ростов-на-Дону 1.14 mulli.
12 Omsk Омск 1.13 mulli.
13 Krasnodar Краснодар 1.10 mulli.
14 Voronezh Вороненен 1.06 mulli.
15 Perm Пермь 1.03 mulli.
16 Volgograd ВолГоГрад 1.03 mulli.
17 Saratov Саратов 0.90 mulli.
18 Tjumen Тьмень 0.85 mulli.
19 Toljatti Тольятти 0.68 milion.
20 Barnaul Барнаул 0.63 milion.
Gjuhët e Rusisë
Indo-evropiane
Turqisht
Kaukazian
Gjuhë të izoluara
Pozita e gjuhëve të pakicave
Jan Ivar Bjørnflaten
UNIVERSITETI I OSLOS

Pllakata jashtë një dyqani në Izhevsk, kryeqyteti i Udmurtia. Thuhet “mirëseerdhët”, në krye në rusisht, në fund në Udmurt.
Rusia është një nga vendet në botë që shfaq diversitetin më të madh gjuhësor. Njëherit numëron rreth njëqind kombësi dhe grupe etnike. Numri i gjuhëve duhet të supozohet të korrespondojë me numrin e kombësive. Vetëm rusishtja është gjuha zyrtare kombëtare, por vlerësohet se rreth 30 gjuhë përdoren zyrtarisht në pjesë të ndryshme të vendit. Gjuhët janë të ndara në disa familje gjuhësore dhe një numër gjuhësh të izoluara, gjenetikisht të palidhura.

Shkronjat e alfabetit rus (cirilika ruse).
Indoeuropiane
Familja gjuhësore më e përhapur në Rusi është indo-evropiane. I takon gjuhës ruse, e cila është gjuha zyrtare. Ka gjithashtu elemente të Ukrainës që janë zotëruar nga 1.8 milion, dhe bjellorusisht nga 300,000 (të gjitha shifrat nga regjistrimi i vitit 2002). Gjuhë të tjera të folura indo-evropiane janë oseti iranian në Kaukazin Verior, Armenisht, Jidish dhe Gjermanisht.
Familja e gjuhës uralike përfaqësohet nga gjuhët Finno-Ugric dhe Samoyedic. Shumë prej tyre fliten ekskluzivisht në Rusi. Nga gjuhët balltike finnike, Karelian, Waspian dhe Ingrian (isjorian), si dhe votic praktikisht të zhdukur, fliten në zonat në jug, veri dhe verilindje të Gjirit të Finlandës. Samiu është gjuha amtare e më pak se gjysmës së samit rreth vitit 1800 në Gadishullin Kola. Gjuhët Volgafin janë gjuhët uralike më të folura në Rusi. Mordvinsk flitet nga më shumë se 600.000, ndërsa mari (Cheeremissian) është gjuha amtare për më shumë se 450.000. Gjuhët permiane Udmurtic (Votjakian) dhe Komi fliten nga 0.5 milion dhe 217,000 respektivisht. Gjuhët ugrike khanti (East Jack) dhe Mansi (Vogulish), si dhe gjuhët samoyedike Nenetsian, Enetsian, Nganasian dhe Selkupian fliten nga popullsi shumë të vogla në Rusinë më veriore evropiane dhe Siberinë Perëndimore.
Turqisht
Një numër i madh i gjuhëve turke fliten në Rusi. Tatari është gjuha e dytë më e madhe në Rusi me 5.3 milion folës vendas. Bashkirsk flitet nga rreth 1.4 milion. Në Siberi, 450,000 kanë gjuhën jakutike si gjuhë amtare dhe 242,000 kanë gjuhën turke tuviniane. Në Kaukazin Verior dhe Krime ka disa gjuhë më të vogla turke, Karachai, Balkarian, Nogai, Kumykkian dhe Tatar krimean. Në Kaukazin Verior dhe Krime ka disa grupime të vogla turqishfolëse, Karachai, Balkarian, Nogai, Kumykkian dhe Tatar i Krimesë. Chuvash, e cila përbën një degë të veçantë të gjuhëve turke, është një nga gjuhët më të folura të kësaj familje gjuhësore në Rusi dhe flitet nga 1.3 milion. Përveç kësaj, ka disa gjuhë më pak të folura turke në Siberi, të tilla si Tophalar, Sortsian, Khakassian dhe Kholymic.
Gjuhët mongole përfaqësohen nga Burjatic në Siberi në liqenin Baikal dhe Kalmukkian në perëndim të Detit Kaspik.
Familja e gjuhës tungusiane, e cila ndoshta është e lidhur me gjuhët turke dhe mongole, përfshin disa gjuhë të folura nga grupe shumë të vogla popullsie. Gjuhët kryesore janë Evenkian (7500 njerëz), Evensk (7100) dhe Nanai (3900). Gjuhët e tjera tungusiane janë në rrezik të madh zhdukjeje, të tilla si Negidal (147 njerëz) dhe Orochic në Sakhalin (257). Grupet më të vogla kryesisht e kanë braktisur gjuhën e tyre në favor të gjuhës ruse.
Kaukazian
Zona më komplekse në Rusi është Kaukazi i Veriut, dhe në veçanti Dagestani. Brenda kufijve të Rusisë fliten rreth 30 gjuhë të ndryshme kaukaziane, shumica dërrmuese e të cilave fliten nga një numër i vogël njerëzish dhe janë pa shkrime. Vetëm 10 gjuhë kanë statusin e gjuhës së shkruar: Abazaic, Adygeian, Kabardin-Circassian, Çeçen, Ingush, Agrar, Laçiç, Dargvaian, Lesgian dhe Tabassarian. Nga këto, avaria është deri tani më e përhapura me më shumë se 780,000 folës vendas, ndërsa ka një gjuhë të dytë të rëndësishme, lingua franca, për disa kombësi të tjera në Dagestan. Ndonëse disa nga gjuhët kanë përdorime të kufizuara, gjuhët më të vogla kaukaziane janë shumë më të forta se ç’është rasti me gjuhët e shumta të vogla të Siberisë.
Gjuhë të izoluara
Të përhapura në Siberinë Veriore dhe Lindore janë disa gjuhë që nuk janë as të ndërlidhura dhe as të lidhura me gjuhë të tjera. Kjo vlen për Ketic dhe Jukagirian në veri, Giljakian (Nivkh) në rrjedhën e poshtme të Amurit dhe në Sakhalin, si dhe gjuhët Chukchi-Kamchatdal që përbëjnë një familje gjuhësore me një numër të vogël anëtarësh, Chukchi (Luoravetlansk), Korjakian dhe Itelmensk. E zakonshme për këto gjuhë është se numri i folësve vendas po bie me shpejtësi.
Pozita e gjuhëve të pakicave
Vetëm pak nga gjuhët e folura këtu u përdorën me shkrim para vitit 1917. Bashkimi Sovjetik, i themeluar në vitin 1922, në vitet 1920 i kushtoi vëmendje të madhe zhvillimit të gjuhëve kombëtare. Në fillim, shumë u vendosën si gjuhë të shkruara në bazë të alfabetit latin. Nga vitet 1930, megjithatë, alfabeti latin në të gjitha gjuhët u zëvendësua me alfabetin cirilik. Në të njëjtën kohë, u theksua se të gjitha gjuhët e BRSS-së duhet t’i afrohen njëra-tjetrës, gjë që në praktikë shkaktoi ndikim të përhapur nga rusishtja, për shembull, pranimi i fjalëve të reja ekskluzivisht nga kjo gjuhë.
Dygjuhësia e shpërndarë në shumë raste çoi edhe në ndikim të fortë sintaksor nga rusishtja. Rusishtja u adoptua si gjuhë mësimi në nivele gjithnjë e më të ulëta, ndërsa përdorimet e gjuhëve të pakicave ishin të kufizuara. Kjo tendencë vazhdoi deri në periudhën e perestrojkës (1985-1991), kur mësimi në gjuhët e pakicave në disa vende kishte pushuar. Gjatë epokës së perestrojkës, situata e pasigurtë e gjuhëve të pakicave u zbulua dhe u nënshtrua nga debati.
Ndërsa më shumë republika dhe territore kombëtare kanë forcuar pozitën e tyre brenda Federatës Ruse, statusi i gjuhëve të kombeve përkatëse është forcuar nëpërmjet legjislacionit dhe trajnimit të detyrueshëm në shkolla. Megjithatë, kjo vlen më shpesh vetëm për ato gjuhë që përdoren nga shumica e popullsisë në një territor kombëtar. Gjuhët e shumta më të vogla të përdorura nga popullatat e vogla pa territorin e tyre kombëtar, nga ana tjetër, kanë një kohë më të vështirë për të marrë një mbrojtje të ngjashme në legjislacion, dhe për këtë arsye janë shumë të ndjeshme për t’u asimiluar nga rusët ose nga një komb tjetër i madh ngjitur, si për shembull gjuhët më të vogla të Dagestanit janë në rrezik të asimilohen nga avarishtja.
Marrë nga: Store norske leksikon
Klement Tinaj lançon këngën e re “Bajzjane” bashkë me videoklip
Nga Nora Kalaja, Los Angeles
Klement Tinaj, me origjinë nga Malësia e Madhe që jeton në Hollivud, vjen me këngën dhe klipin e ri “Bajzjane”.
“Muzikën e kam trashëgimi,” shprehet aktori dhe këngëtari i mirënjohur Kelmendas.
Videoklipi dhe kënga e re “Bajzane” është pritur mirë nga publiku dhe nga kolegët e Klementit.
Klement Tinaj filloj të punojë në muzikë në vitin 2020 dhe ka lançuar 9 videoklipe deri tani. Shumica e këngëve të Klementit janë të bazuara ose kushtuar vendlindjes – Kelmendit të Malësisë së Madhe, ku Klementi ka lindur. Studimet e baçelorit të arteve (BFA) i kreu për degën “Artet Teatrale” dhe më pas përfundoi masterin (MFA) në Akrim për Film.
Klement Tinaj ka lançuar këngë patriotike si “Shqipet Me Dy Krena” ft Luigj Tinaj; këngë dashurie “Vajzë Malsore”, “Her Zeshkanja, Her Bjondina”, “Për Shën Valentin”, “Kur Malsori Don Malsoren”, “Syt E Tu”; dhe këngë mërgimi si “Lamtumir” dhe “Nana E Mërgimtarit”.
Kënga e re “Bajzjane” u publikua së bashku me videoklipin me 16 shtator 2022. Muzika nga Global Records dhe me video nga BlueSky Len. Kënga është transmetuar në Blue Sky TV dhe në rrjetet sociale YouTube, Spotify, etj.
Videoklipi “Bajzjane”
Historitë e bujshme jetësore të Ali Hasanit nga Malziu i Kukësit
Në foto: Bardhyl Selimi me Ali Hasanin
Bardhyl Selimi
Histori shqiptare
Ali Hasani nga fshati Pistë i Malziut të Kukësit, më në fund, mundi të ndiqte shkollën pedagogjike në Shkodër, pasi nuk e lejuan për disa vjet për shkak se ishte me “biografi jo të mirë” sipas kriterit klasor komunist. U emërua në shkollën e Kalimashit. Aty e kam njohur edhe unë në vitin 1966.
Më kujtohet si tani, kur i pyesja nxënësit se çfarë është portokalli, ata nuk dinin të përgjigjeshin sepse nuk e kishin parë me sy ndonjëherë atë në dyqanin e fshatit!
Shumë shpejt Aliu do ngrinte në atë shkollë një kabinet model zoologjik dhe botanik, do mbillte fidane në shtretërit e nxehtë në kopsht dhe më pas do ndërtonte një serë të vërtetë me sipërfaqe 80 metra katrorë me xhama! Pasi ai kishte bindjen se vetëm fjala e mësuesit nuk mjafton për të shpjeguar temën përkatëse. Duhej konkretizimi që ai e bënte me vizatime në kartona, me kafazë ku rriste deri në 40 lepuj angora, me herbariume dhe parcela me bimë nga më të ndryshmet.
Në Kalimash ai u njoh me një kolege nga Bregu dhe jetoi mbi 20 vjet, aty në mjediset e shkollës! Me zonjën Eleni ka dy djem që janë bërë personalitete në fushën e kulturës dhe diplomacisë.
Në vitin 1969, kur nisi një fushatë për ngritjen e muzeve historikë vendorë, Aliu e realizoi ketë me shumë sukses në Kukësin e vjetër, në katër pavione ku u sollën materiale që gjendeshin në shtëpitë e qytetarëve dhe fshatarëve prej kohësh. Diçka të ngjashme ai bëri edhe për muzeun e Shëmrisë.
Pasi kreu shërbimin ushtarak në brigadë pune në taracat e Bregdetit, Aliun nuk e lejuan të vazhdonte punën si mësues. Kështu ai u detyrua të punonte në ndërmarrjen pyjore. Pas ca vitesh, mundi të emërohej mësues në Domgjon. Atëhere Domgjoni i Fanit, bënte pjesë në rrethin e Kukësit dhe ishte në skaj të tij. Nuk kishte as rrugë makine. Për shkak të zakoneve konservatore, prindërit nuk i lejonin vajzat të vazhdonin shtatë dhe tetëvjeçaren pas katër viteve të fillores, larg fshatit të tyre. Djemtë vazhdonin në një shkollë, bukur larg.
Atëhere Aliu mori nismën ta hapte shkollën për vajzat në Domgjon vetë duke i bindur fshatarët. E përkrahën edhe kolegët. Njëkohësisht ai ngriti një parcelë perimesh pranë shkollës ku rritej edhe domatja, një mall i rrallë atëkohë edhe për qytetin e Kukësit. Kjo i ra në sy kryepushtetarit të rrethit, i cili pastaj bëri çmos ta transferonin mësuesin plot fantazi më afër Kukësit. Më parë, u dërgua një letër, në emër të vajzave, për në Komitetin Qendror të Partisë për nismën në fjalë, ku ajo u prit mirë. Madje shkroi edhe shtypi. Kooperativës iu dhurua një kamion ZIS. Kjo e detyroi pushtetin vendor të ndërtonte edhe rrugën automobilistike!
Në Kukës Aliu ngriti një serë të madhe me domate dhe perime. Krahas kësaj ai vijoi punën për ngritjen e kabineteve model të biologjisë. Nxënësit e tij morën pjesë dhe fituan në disa olimpiada me karakter rajonal dhe kombëtar.
Në vitet 80, për tre muaj rresht, në shtëpinë e kulturës “Hasan Prishtina të qytetit dhe më pas në Krumë, u ekspozuan rreth 170 herbarë me bimë konifere dhe etero-vajore të rrethit, me vlerë edhe për eksport. Ishte pikërisht Aliu me dy kolegë që i mblodhi ato një për një fushave dhe maleve të zonës.
Sidoqoftë, vetëm pas 1990 edhe Ali Hasani “mori frymë” më lirisht. U shqua ndër të parët në lëvizjen për demokraci.
Pasi doli në pension, erdhi me banim në Tiranë ku ngriti një librari me mbi 5000 vëllime. Blerësit e shumtë gjenin dhe merrnin atë që kishin nevojë, pasi Aliu ndërmjetësonte te kolegët edhe për titujt që nuk ishin në dyqan. Ajo që më bënte përshtypje, ishte fakti që ai këshillonte, sugjeronte, përshkruante para klientëve vlerat e librit, gjë që s’e kam parë askund deri tani!
Kur gjendja shëndetsore e Aliut dhe e të shoqes nuk e lejonte më, ai e la librarinë, por nuk pushoi të shkruante artikuj, tregime, kritika letrare, sikurse kish filluar në Kukës me gazetën e atjeshme vendore dhe me gazetat kombëtare më pas (Drita, Panorama, Nacional etj) ku evidentonte figura të shquara historike dhe intelektuale të zonës dhe më gjerë. I jam mirënjohës që ai ka shkruar gjatë edhe për tim atë!
Më kanë bërë përshtypje studimet e tij për veprën e Migjenit, për të cilin ka edhe shkrime kontradiktore me disa fakte të jetës. Gjithashtu një studim i tij për “Topin me grykë prej dardhe të egër” në Pistë, ku gjyshi i tij arriti t’i ndalë dy ditë kolonat e ushtrisë serbe që kalonte në Malzi, me sakrificën e jetës së vetë topçinjëve. Serbët menduan se mos këtu kishte bateri të vërteta topash nga koha e otomanëve.
Një ndihmesë të madhe ka dhënë Aliu për ngritjen e shoqatës “Malziu” me qendër në Tiranë ku ka shërbyer vullnetarisht si sekretar. Ndër të tjera, kjo shoqatë organizon çdo vit ngjitjen në malin e Runës, traditë kjo e lashtë pagane, ku marrin pjesë qindra banorë.
Historiku i Malziut mban edhe firmën e Ali Hasanit.
Jeta dhe veprimtaria e tij ka rënë në sy prej kohësh edhe te drejtuesit e Akademisë letrare kulturore shkencore “Mirdita”, e drejtuar nga zoti Pjetër Kola dhe sekretari Aleksandër Ndoja.
Kjo Akademi e ka dekoruar Aliun, dy vjet më pare, me çmimin “Ndrec Ndue Gjoka”. Ky ishte nga Domgjoni, gjë që e ka lumturuar shumë Aliun, nga që thosh se “edhe mua më dukej vetja kur shërbeja në Domgjon si një Ndrecë Ndue Gjokë i vogël!”.
Më parë ai është dekoruar me medaljen “Naim Frashëri”, klasi i dytë.
Tiranë, 15 shtator 2022
Familja e madhe shqiptare, objekt i sulmeve terroriste serbiane 1989 – 1990

Akademik prof dr Hakif Bajrami , historian
- FAMILJA MONOLLI , VIKTIMA E PARË E NEOFASHIZMIT SERBIAN PAS
Më 81 pushteti Serbian, madje të gjithë sllavët e jugut do të vërsulen ndaj shqiptarëve se “po I detyrojnë kolonistët të shpërngulen nga Kosova”. E vërteta, të gjithë UDB-ashët që ishin diskredituar më 1966, do të mrizojnë me pensione të majme, dhe të pushueshëm do ta presin shansin e parë për vërsulje ndaj shqiptarëve. Ajo shansë për ta ishte kur rinia patriotike shqiptare provoi më 1981 të ngritet në kryengritje, por mjerishtë ende nuk kishim “vetëdie popullore për luftë të armatosur”. Dhe nga kjo kohë pushteti Serbian nuk do të lërë gur pa lëvizë, me të vetmin qellim për ta “konvertuar” së pari Kushtetutën e vitit 1974. Aty e kishte vegën shovinizmi neofashist I Serbisë, sepse duke ndryshuar kushtetuta, provohej degradimi i saj dhe krijimi i shansës për Srbinë integrale dhe koloniale. Lidhur me këtë do të themelohet Komision Special, së pari për kthimin e serbëve dhe malazezëve në Kosovë, për rikolonizim të rinjë. Por kësaj radhe fjala ishte për ata sllavë që ishin shpërngulë nga Kosova për dy arsye: për kah orgjina ishin kolinistë të kralit ose Titos dhe me degradimin e UDB-ës më 1966 ata kishin mbetë si gjeli në pleh; së dyti nuk mund t` i duronin kuadrot e reja e të shkolluara shqiptare dhe nuk mund ta duronin kurrfar barazie. E këta, nuk duronin që të janë qytetarë të rednit tretë, sepse të parët ishin serbët, të dytët ishin “shqiptarët e ndershëm”-ish udbashët, të tretët mbetën ish udbashët sllavë, kurse krejtë në fund të “ferrit” ishin shqiptarët.
Nuk ka kaluar muaj nga viti 1981, pa u bërë analiza detale për kthimin e ish kolonistëve sllavë në Kosovë, sepse vetëm përmes tyre mund të mbahej populli shqiptar i nënshtruar. Kjo fushatë, do ta ketë embrrionin në “Librin e kaltërt 1976”, i cili do të rregjenrohet me “Memorandumin” e Akademisë Serbiane më 1986. AS dokumenti i parë e as I dyti, nuk pati fuqi t` i instalojë ish udbashët serish në pushtet, për ta sunduar sprish Kosovën, sikurse deri më 1996. Dhe si pasojë e këtij ngërqi, se ish kuadrot e UDB-ës dhe të partisë, nuk do të munden ta PËRBALLOJNË fuqinë intelektuale dhe politike të kuadrove të reja shqiptare, më 1987 do të fillojë punën e re kriminale. Së pari në Lidhjen Komuniste të Serbisë, e pastaj puna do të shpërndahet në Parlamentin e Jugosllavisë, prej kah do të lind “Programi Jugoslallavë për Kosovën 1988”. Ky Program de fakto e hapi shansën që Kosova të kthehet në pozitë teritorialo administrative në Statut të viteve: 1945, 1948, 1953, 1963.Pra Kosova sipas Beogradit nuk mund të ketë as Ligj Kushtetues nga viti 1969, e lere ma Kushtetutë nga viti 1974.
Së pari filloi puna e diskutimit të amandamenteve të reja kushtetuese
Amendamentet ksuhtetuese janë debatuar kudo nepër Kosovë më 1988. Dhe 97% e debateve nuk është pajtuar me ndryshimet që i ëndrronte dhe i shfaqi pushteti neofashist serb. Lidhur me këtë, S.Millosheviqi do të shpërthej publikishtë se: “Kushtetutën do ta ndryshohet institucionalisht dhe jashtëinstitucionalisht”. Me këtë kërcnim neofashist, karieristët dhe klosharët shqiptarë nuk do ta kuptojnë këtë atetnat dhe grushtshtet që po i përgatitej Kosovës. Në këto rrethana, burgjet ishin të mbushura me të rijë patriot dhe rrevolucionar të pamposhtur. Dihet se 23 marsi 1989 ishte ditë e kobshme për Kosovën. Pas këtij grushtshteti intelektualët e vërtetë e dinin se pa luftë të armatosur, ma nuk mund të ktheht gjendja në Kushtretutën 1974, e lëre ma të avnsohet Kosova në Republikë të shtatë, që atëherë ishte mendim dominant.Në këto rrethana, Kuveni i Kosovës në kushte të jashtzakonshme do ta aprovojë Deklaratën e 2 korrikut 1990, për Kosovën Republikë. Ishte ky një elemnet i ri se më në fund parlamenti e kishte kuptuar momnetin historik dhe qëndroi në nivel patriotik. Ishte kjo një kthesë shumë domethënse për ta kthyer në popull së pakut shpresën. Së dytë, guximi dhe patriotizmi i disa të rijëve dhe të rejave, ishte një paralajmërim se populli shqiptar më nuk duron robëri nën Serbinë gjakatare. Për ta FRIGËSUAR RININË PATRIOTIKE , Serbia do ta vejë në ball policinë, milicinë dhe ushtrinë, që ne nuk I kishin nën komandën shqiptare në Kosovë. Ndodhi ky fenomen sepse në nivelin intelektual shekncor nepër tubime ndërkombëtare punëtorët e shekncave shoqërore në Kosovë e kishin arritur nivelin dhe ma nuk ishin në asnjë pozitë inferior ndaj serbianëve që ishin mësuar të thonë: “atje poshtë” ( mednohej për Kosovë). E gjeografikisht dihet se Kosova nuk ishte “poshtë”, por uji shkonte nga lartë posjtë (nga Kosova drejtë Smederevës e Beogradit) . Në polemika, më 1988 do të u thuhet se:Nuk jemi ne poshtë, ne jemi lartë sespe uji nga Kosova rrjedhë teposhtë kah Beogradi”. Dhe, nuk do të vonojë dhe Kuvendi I Kosovës më 7 shtator 1990 në Kaçanik, pas një pune intenzive politike, do ta shpallë Kosovën Republikë të shtatë, sikruse njësitet tejra federative. Vallja partiotike me ktë akt KONSTITUCIONAL nuk do të ketë më të ndalur. Informat ishte e pandalëshme, sepse bota ishte bërë shumë e vogël për fuqinë e saj (të informatës). E serbianët dhe administrata e tyre e kalbur mendonin se janë në vitet: 1912, 1918, 1945, kur vranin e pushkatonin familje e individ pa gjyq e pa ligjë, dhe askush nuk dinte asgjë. Tash ishte “këngë” tjetër . Por për ta mbajtur popullin serbian në pozitë “superiore”, pushteti nuk do ketë ide as logjikë, që t` i përkrahë rrethanat e reja, jo vetëm në katrahurën Jugosllave, por edhe në botë. Serbia për ta kthyer realitetin politik në pozita të para vitit 1966 do ta fillojë përgjakësinë kriminale me metoda të vjetra, të reja, ku vetëm tanket i kishin shtesë , nga mjetet e mëparëme. Në megalomaninë e tyre serbiane se “janë me ushtri të katërt në Evropë”, sërbet e fillluan luftën së pari kunder rinisë shkollore më 1981. Pastaj dhunën e bartën kunder FAMILJEVRE EMBLEMATIKE shqiptare, krejtë me qëllim që t`e frigësojnë popullin, duke provuar t` i tregohen “muskutjtë” e tankeve dhe pizgaverëve, tytave dhe thikave të helmosura , me seleksionim. Pikërisht së pari në Llapin e Murat Xhakës, Haxhi Sadrisë, Shaqir Igrishtps, Ramë Vllasës, OSMAN MUNOLLIT–Pollatës, do t` i provojnë armet dhe ushtrinë e tyre kriminale.
Pse u sulmua familja e Osman Muniollit në Pollatë më 13 shtator 1990
PIkprisht, kundër familjes patriotike Munolli në Pollatë, serbianët do ta programojnë fillimin e realizimit të progarmeve të vejtra.Shtrohet pyetja, nëse më 7 shtator 1990 është aprovuar Kushtertuta e Kaçanikut, më 13 shtatoir 1990 do të sulmohet brutalisht nga milicia dhe ushtria serbiane (jugosllave) Familja MUNOLLI e POLLATËS që mbante dikur miqësi me Demë Ahmetin, me Murat Xhakën , Ahmet Delinë, e besa edhe me Haxhi Zekës, sepse Oda MUNOLLI dhe POPOVA ishin konak I sigurtë më 1910 dhe 1912 për Hasan Prishtinën dhe Isa Boletinin, prej kah doli shembulli më sublim kombëtar, KUVENDI I MURGULLËS më 1920,prej kah u lëshua KUSHTRIMI për kryengrutej kunder okupatirit, me Program të Komitetit Mbrotja Kombëtare e Kosovës.
Si dukej palni I sulmit ndaj Familjes emblematike MUNOLLO më 13 shtator 1990, deshmojnë dokuemnetet sekrete fshiste serbe, se dikush kishte spiunuar se Kuveni i Kosovës do të mbahet në Pollatë, diku në afersi të lokalitetit Demë Ahmeti.
Aksioni famëkeq i 13 shtatorit 1990 quhej “RRUFEJA”
Dokumnetet që posedohen janë argumente se kemi të bëjmë me një pushtet neofashit, që programon shfarosjen e një populli të tërë, vetëm pse nuk është sllavë, dhe bota në fillim I beson sepse viktima nuk kishte as karh as miqë, as forcë, përpos drejtësisë, sakrificës dhe guximit e shpresës. Dhe plani për shfarosejen e Familjes MUNOLLI (LATIFI)-Pollata ishte koduar me shifërn “MUNJA”-“RRUFEJA”. Për realizimin e këtij progarmi ishin angazhaur 135 milicë, 60 ushtarë me tërë arselanlin vrasës që posedonte shteti.Tabela koduese e akcionit “Rrufeja” ishte shoqëruar me koncepte gjeografike. “Rregjioni për sulm” e kishte shnejën 21, kazerma ku përgatitej sulmi ishte e koduar me numrin 20, qendra e sigurimit në Prishtinë me numrin 19, organizimi I sigurimit publik në Podujevë me numrin 18, rezerva në Kerpimeh me numrin 23, rezerva ndinmëse në Leban me numrin 22, Vendi ku duhet zbatuar dhunën në Pollatë me numrin 24, vendi kah duhej siguruar suksesin e dhunës fshati Sllatinë me numrin 25, vebdi rezervë i suksesit në Zhiti me numrin 26, Shtëpiat për bastisje (lexo për vrasje dhe shkaktim të frigës në popull) me numrin 27 , vedni ku do të përdorej dhuna e shtuar nëse nuk arrihet sukses në planin e parë në Pollatë, ishte koduar me numrin 28 në fshatin Metehi, punkti me froca rezerervë I ishte koduar me numrin 31, punkti ku sigrohej i pari me shifer II. Efekti duhej të shënonte frigë dhe: “populli duhej me dy tri varsje mizore të vihet në lëvizje, për të patur adute tjera që mizoritë të vazhdohen edhe me viktima përtej numrit 10 por jo ma shumë për fillim”.
Lidhja kriminale se ku duhet ushtruar mizori nuk u ndal deri më 10 VI 1999
Makineria vrastare serbe kishte program shfaroses që e përdori nga Pollata (13 shtaor 1990) e deri te Familja Shaban Jashari në Prekaz (4-5 mars 1998), deshmojnë dokumentet serbe. Lidhur me këtë,së pari fillimi i aksionit dhe kryerja e detyrës fillestare quhej “Lanac 1” (zingjiri 1), bashkmi I kolonave vatrstare quhej “LANAC 2” (zingjiri 2), nisja e aksionit quhej “Livada” (-Livadhi), ndalja e aksionit quhej “Trava” (bari), vija e bllokadës quhet në dokumnret ‘Kanar’ (Peshojë), lidhja e bllokadave quhej “Çvor” (nye), izolimi I personave në objekte quhej ‘KRUG’-(Rrethi), kontrollimi I objketit mban kodimin “VETAR” (Era), personat për izolim dhe burgosje quhshin “JEZH” (Iriqi), armet e gjetura (që vet I plasonin nëse nuk ka) duhej të quheshin “KOPRIVA” (hithat), persoant e privuar nga liria quheshin “BREZA” ( pisha”) që digjen, mun dtë mbytën dhe asgjë, personat e palgosur quheshin “ LIST” (gjethe) që nuk vlen pesë pare, personi I vdekutr quhet “Kaktus” edhe shqip është ashtu, roja e vendit që duhej ta hapte zjarrin vrasës quhej “PLAMEN” (flaka) që duhej ta kallte shtëpinë ose ta rrënonte me dinamit,milici që ishte më afër se ushtari quhej ‘kremen’, diçka që shkrep si guri brincak si eshka që e kap zjarin për një here, vendasi që po sulmohej, vritej ose burgosj quhej ‘ trn’ –there, trasporteri I blinduar quhej ‘lim’ lumi Lim, USHQIMI i VRASTARëVE QUHET ‘KITIJA’, uji për programuesit e shfarosjes së familjes stabile shqiptare quhet ‘Limenka’.
Komanda e krimeve ishte ushtruar në Koshutnjak të Beogradit një muaj (gusht 1990
Personat që I kishin hy realizimit të këtij programi për shfarosje të shqiptarëve kishin kode numrore dhe përshkruese. Në çdo aksion theskohet rroli I shfrytzuesit, shenja thirrëse, puna dhe niveli reserveë që duhej vazhduar aksionin. Udhëheqësi I grupit për bllokimin e objektit që po rrethohej përmes kodit “Rrufeja” kishte shenjën numrore 12, kurse puna që duhej kryer ishte koduar me shifren 50+50. Zavedënsi ikëtij aksioni e kishte shenjën numrore 13, udhëheqësi I grupit për bastisje 21, zavendësi 22, drejtuesi I nëngrupit 23, drejtuesi reserveë I nëngrupit 24, udhëheqësi I nëngrupit për furnizim 25, marica e parë 61, marica e dytë 62, grupi për sigurimin sanitar 63, Komanda e forcave për sigurim 71, Drejtuesi I forcave speciale 81,shtabi I aksionit “RRufeja” nr. 1,Komandanti nr. 2, zavendësi nr. 3, Antari I shtabit për operativë nr. 4, Drejtuesi I bllokadës nr. 11, kodimi I forcave motorike “Rrufeja” nr. 31, Drejtimi I helikopterëve “Rrufeja” nr. 41, Lidhja e grupeve “Rrufeja” nr. 51, servisi nr. 91, mbarimi I Kodit Rrufeja” nr. 101.
Aksioni për frugësim dhe terrorizëm shtetëror
Me këtë program që I prezantohet opinionit për herë të parë si eksperiment politko ushtrak për tërë makinerinë neofashiste serbiane ishte terrorizimi I Familjes MANOLLI në Pollatë më 13 shtator 1990, që do të thot se aksioni varstar serb kishte filluar gjashtë ditë pas aporvimit të Kushtetutës Kaçanikut. Në këtë aksion ushtrakao- policor janë VRARË Besim Latifi- Munolli– vritet në prag të odës dhe Skender Latif Munolli vritet me snajper sepse e qanë rrethimin. Pushteti për ta treguar qëllimin i arreston 30 persona, duke I malltrtuar deri ë alvanosje.Ky sulm ushtrako policor ndërmiret në Pollatë krejtë me qellim për ta frigësuar tërë popullin e Rrafshit Kosovës.
Mizori serbe edhe në visettjera të Kosovës
Ndërsa në të njetën kohë në Komunën e Klinës vriten Shtjefen Dushi dhe Simenon Dushi, krejtë me qellim për ta frgësuar tërë RRafshin e Dukagjnit. Sulmi u bë për ta gjurmuar ku mshifen deputetet historik të Kushtetutës Kaçanikut nga 7 shtatori 1990.
Sipas dokuenteve ushtarko policore serbe në vijim mbetej që të zbatohet një plan I ri me kodin “RRUFEJA 2” ku prashihet vrasja e më shumë se dy perosnave, por aksioni nuk guxonte të mbaroi së pakut pa u “likudiar 10 terroristë”, të cilët janë pa emër, pa e sulmuar askend, por arma e tyre duhej të ishte si leternjohtim se ishin shqiptarë.
Varrimi i Besimit dhe Skender Latif Pollatës ishte “referendum” se populli nuk do ta durojë okupatirin
neofashist serbian
Në varrimin e Besimit dhe Skenderit askush nuk ka mundur që e ndien vetëm shqiptar e të mbanë qëndrim indifernet, e mos të shkojë në përcielljen e fundit të trupave të tyre të burrëruar. Sipas llogarisë sime, në varrim ishin afro 55000 persona. Në pjesëmarrje e tillë do të provohet të pengohet, por nuk pati fuqi që ta ndalë popullin. E kur populli do, atëherë popullit nuk i urdhërohet, nuk i komandohet, sepse lartëshkëlqesia e tij POPULL, është diçka madhështore. Nuk ka rëndësi a është i pranishmi me shkollimin ma të lartë, apo është analfabet, me rëndësi është dhe ky koncepim nuk mund të ndryshojë kurrë, aty ku është populli –sovarni i kësaj jetet në kalim, aty pushon liria që nuk ka forcë që e mund.
Po ka pasë përpiekje që populli të pengohet në pjesëmarrje në dalje të Besianës, ka pasë pengesa në udhëkryqin e Bradashit, në nyen rreshtuese në Kerpimhe, e përgjatë Luginës së Llapit në Repë. Ishte e kotë, populli kishte vendosë me çdo çmim të jetë pjesëmarrës, të jetë deshmirat se i tëri është me Familjen Latifi-Munolli, se i tërë është me BESË për Besimin dhe me tërë qenjen njerëzore me Skenderin, që të dy deshmitarët e parë pa Kushtetutës Kaçanikut (7 shtator 1990), heronjë të pavdekshëm, se shqiptarët e Kosovës nuk ka ma fuqi që do t` i pengojë në rrugën e pavarësisë. Populli me atë pjesëmarrje masive sikur deshti të DESHMOJË se është i gatëshëm ta paguaj çdo çmim.
MU për këtë pas mbarimit te të pamës si është zakoni, në bazë të dokuemnetve pushteti do të përpilojë strategji tjetër inovative, që mos ta sulmojë familjen shqiptare, por të sulmohet populli në vedne publike. Edhe ky fenomne i dhunës nuk do të shkkatojë panikë në popull.
Përpiekja e pushtetit që me ligje fashiste ta ndryshojë strukturën e popullsisë
Ligjet që përpiloheshin dhe aprovoheshin pa ndonjë debat kur të analizohen nga këndveshtrimi kohor i sotshëm, janë të gjitha të ngjajshme me ato që i sajonte Hitleri në viset e okupuara. Këto ligje bëheshin me qëllim që Kosova të serbizohet në të gjitha poret e jetës.
Ligji i parë ishte ai i sielljes së kolonistëve nga Knini dhe Sremi në Kosovë. Si duket jo vetëm në Dejton por edhe disa vite para 1995 ishin bërë pazare në nivel evroian se Serbisë nëse e lëshion Krainën serbe në Knin, do të i dhurohet një Republikë serbiane në Bosnje dhe do t` i ketë duartë e lira që të sillet si të dojë në Kosovë.
Sot më 13 shtator 2022 SKENDERIT E BESIMIT i betohemi se Kosova e tyre do të jetë shtet Evropian i garantuar nga populli shqiptar dhe miqët e respektuar, i grantuar nga xhaku u Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, i NATO-s dhe përkushtimit politik të Kombit për bashkim, për t` u përmirësuar gabunet që na janë bërë nepër Konfrese e konferenca të ashtuquajtura paqesore, duke na e coptuar ETNIN copa sopa. E amaneti i Besimit dhe Skenderit është për bashkim. Unë popullit i besoi.
Prishtinë, më 13 shtaor 2022
Greva e kthyer në kauzë politike!
Florim Zeqa
Të dashur lexues, javëve dhe ditëve të fundit jeni dëshmitarë të shpalosjes së iniciativës time të quajtur ADN apo Alternativa Demokratike për Ndryshim, si alternativa e vetme për të dalur nga çarku i mbyllur në të cilën e kanë futur Kosovën politikanët e papërgjegjshëm, përfshirë të gjithë ata që atdheun e tyre të lirë e trajtuan si plaçkë lufte, duke u kthyer së fundmi në rrënues të shtetit.
Denivelizimi i pagave apo diskriminimi i qytetarëve
Veprim tjetër i pa matur i qeverisë, është ai propozimit për nivelizim të pagav, i cili i favorizon pushtetarët dhe shtresat e larta, duke i diskriminuar pamëshirshëm mbrojtësit e rendit (policinë), sigurisë së qytetarëve (zjarrëfikësit), mbrojtësit e shëndetit të qytetarëve (mjekët dhe infermierët), shtresat e ulëta si dhe të gjithë të punësuarit në sektorin privat.
Në asnjë rrethanë, paga më e lartë në sektorin publik dhe privat nuk guxon ta kalojë dyfishin e pagës minimale, kurse në vendin e paradokseve të quajtur Kosovë, deputetët dhe ministrat e marrin gjashtëfishin e pagës minimale, e të mos flasim për pozitat e nivelit më të lartë në vend të cilët e kalojnë dhjetëfishin e pagës minimale!
Tendenca për blerjen e paqes sociale në këtë mënyrë, jo vetëm që nuk e zbutë, e rritë varfërinë e qytetarëve, i mbytë para kohe pensionistët dhe familjet me asistencë sociale.
Ata që e kanë përgatitur propozim-ligjin për nivelizim të pagave, mund të jenë gjithçka tjetër, por më së paku ekspert ekonomik dhe njerëz vlerësojnë barazinë qytetare në vendin e tyre!
Për të vlerësuar drejtë dhe përcaktuar qartë nivelizimin e pagave, “ekspertët” fillimisht do duhej të zgjidhnin problemin e shtresave më të rrezikuara, përkatësisht për të shkuar nga poshtë-lartë, në mënyrë që paga më e ulët në vend të bëhej kriter bazik në përcaktimin e pagave më të larta në vend.
Me propozim-ligjin e “ekspertëve” për nivelizim të pagave, më të privilegjuarit janë ata që më së paku punojnë për vendin, filluar nga qeveritarët, deputetët, prokurorët dhe gjyqtarët, kurse më të diskriminuarit mbeten ata që punojnë dhe rrezikojnë më së shumti siq janë pjestarët e Policisë së Kosovës dhe Zjarrëfikësit.
Pa dashur të ndalem në krahasimet për secilin nivel dhe as në shifra konkrete, po e ilustrojë vetëm një shëmnbull mes deputetëve dhe policëve.
E kam të vështirë ta krahasojë punën e një deputeti që s’bën asgjë për shtetin me punën e një polici apo zjarrëfikësi. Një deputet që s’bën asgjë përveq fjalëve fyese dhe ofendues në Kuvend, e merr pagën katër herë më të madhe sesa polici që është çdo ditë në përballje me probleme të natyrave të ndryshme apo të një zjarrëfikësi që futet në flakët e zjarrit për të shpëtuar jetën dhe pasurinë e qytetarëve të këtij vendi!
Politizimi i grevës i kthyer në kauzë për pushtet
Problemet e shkaktuara në sistemin arsimor dhe atë shëndetësorë, në sistemin energjetik dhe ekonomik të vendit nuk i përkasin kësaj qeverie por atyre paraprake.
Mirëpo, kjo situatë nuk e liron nga mëkatet qeverinë aktuale, e cila përveq retorikës, me asgjë dhe më asnjë rezultat nuk arriti t’i bind qytetarët për ndryshimin e paralajmëruar në qeverisjen e vendit.
Nuk arsyetohet me asgjë mungesa e reflektimit të ‘Qeverisë Kurti’, përkatësisht Ministrisë së Arsimit në ndërprerjen e grevës dhe hezitimin e Qeverisë për gjetjen e një kompromisi të arsyeshëm për kthimin e nxënësve në shkolla.
Vetëm tre orë të humbura në arsim janë shumë dhe vështirë të kompensueshme, e lërë më tre javë të humbura, të cilat, nëse i përkthejmë në orë mësimi na dalin të jenë qindramijëra orë në nivel vendi!
Nxënësit viktima të shantazhit politik
Loja e ujkut dhe qengjit mes deputetëve në Kuvend i ka thyer nxënësit në viktima të shantazhit politik! BSPK-ja dhe SBASHK-u në asnjë rretthanë nuk do duhej të futeshin si “sendviç” në mes pushtetit dhe opozitës, por do duhej të gjeni forma tjera më efikase për ta detyruar Qeverinë për rritje të pagave, siq janë protestat e punonjësve arsimor në dy turne, para dhe pas orarit të mësimeve para objektit të Qeverisë dhe Parlamentit, deri në radikalizim të protestës me pengim-hyrjen në objekte të qeveritarëve dhe parlamentarëve.
Opozita e pafuqishme dhe e ç’akorduar e Kosovës si aleatë të vetë po i përdorë sindikatat kundër pushtetit, gjegjësisht shërbyesit civil dhe mësuesit duke e paralizuar jetën e qytetarëve dhe bllokuar pengimin e vitit të Ri shkollor për nxënësit, në veçanti kjo situatë mbetët e dhimbshme për mijëra nxënës që për tre javë rresht e presin me padurim për të filluar ciklin mësimor në klasën e parë!
Ish pushtetarët, opozita e sotme, siq i përdornin mësuesit dhe shërbyesit civil për vota duke i blerë me nga një ushqim ditor, ata tani po i përdorin për greva dhe shantazh ndaj qeverisë.
Nuk udhëhiqet shteti me kryeneqësi
Në anën tjetër, çasja e gabuar qeverisëse dhe kryeneqësia e kryeministrit Kurti në raport me grevistët, ka quar në bllokim të situatës, ku përballë njëra-tjetrës i kemi të pozicionuara dy blloqe të fuqishme: Qeveria me pushtetin totalitar në njërën anë dhe SBASHK-u me opozitën e ç’akorduar në anën tjetër!
Deklaratat e pamatura të kryeministrit, ministrit të financave dhe minsitres së arsimit kanë ndikuar në rritjen e tensionit dhe mosbesimit të Këshillit Grevist ndaj Qeverisë. Kur ndodhë kështu, dialogu kthehet në monolog kur secila palë i thotë gjërat e veta duke i vën pikë pa qenë të gatshëm të lëvizin para në drejtim të gjetjes së zgjidhjes.
Nuk dëshiroj të ndalem në faktin se kush kë e ka shantazhuar, apo kush kë po e kërcënon, por e vërteta është se kemi të bëjmë me kërcënim dhe shantazh reciprok mes palëve në “konflikt”!
Si pasojë e heterogjenitetit të opozitës dhe SBASHK-ut, kemi ndarje të sistemit arsimor pro&contra grevës. Për më keq se kaq, si pasojë e bllokimit të shërbimit të qytetarëve, këta të fundit nga kryeqyteti dhe qytetet e tjera të Kosoëvs ju kanë drejtuar komunave serbe për nxjerrjen e dokumenteve të nevojshme.
“Zori të çon në derë t’hasmit” (popullore)! Deri në këtë deregje i sollën qytetarët kjo klasë e papërgjegjshme politike pozitë dhe opozitë! Ata të cilët nuk e përfillin vullnetin e qytetarëve, janë të destinuar ta përjetojnë ndëshkimin e tyre!
Qytetar të dashur të vendit tim, rirreshtohuni dhe pozicionohuni në Alternativën Demokratike për Ndryshim (ADN) për të mirën e shtetit dhe qytetarëve. Nuk kemi rrugë tjetër për t’i dhënë dritë e shpirtë këtij vendi, për ta shpëtuar atë që ka mbetur për t’u shpëtuar nga ajo që rropën e ç’rropën të gjithë pushtetarët e pasluftës deri tek këta të fundit.
Ai që s’di të mësojë, jep mend
Behxhet Shala, KMDLNJ: ”Mos na çani bythën se nuk po gjykohet Ushtria Çlirimtare e Kosovës”

Sinan Kastrati, Suedi
Pas një shkrimi ”Klerikë fetarë e rektorë univerzitetesh që shkuat në Hagë tek ”Krerët e UÇK-së”, e paqit faqen e zezë…!” në portalin Drini.us, 11 Shtator 2022, pati disa reagime në formë të komenteve që menodoi unë se u prit mirë.
Një nga reaguesit më të zhurmshëm, Pirro Prifti që po më përcjell mua, si Tit Livi (Tit Livi është historiani më i rëndësishëm romak i kohës së Augustit. Ai lindi në Patatvium (Padova e sotme) në vitin 59 ose 69 p.e.s dhe vdiq në vitin 17 të erës sonë. Studioi për retorikë) dhe Elvia Qelebia (Evlija Çelebiu (osm. اوليا چلبي; Stamboll,[1] 25 mars 1611- afro. 1682), reagoi disa herë, natyrisht me ”komente” duke u mundua që me çdo kusht të më të ”gjej” ndonjë behane e të më hudh në taborrin e armiqëve.
Por ai nuk e ka hallin te ”opinionet” e mia por te ”partia” e PD-së dhe te Hashimit … i cili ja ka tha krahin Edi Ramës .”Kjo i ka bere dem Kosoves sepse shkaterrimi i nje Partie si UCK ka shkaktuar fitoren jo te drejte te Albin Kurtit dhe te Osmanit, sepse u perjashtua nga lufta PD …” (pirro).
Duke pasur parasysh se pas ”Pirro-s” apo “Priftit” qëndon “partia socialiste”, e bija besnike e PPSH-së dhe Edi Rama, unë dua ta ndihmoj Pirron e Priftit që nuk po sheh sepse para syve e ka një llugë e nuk po e sheh malin.
Pirro, për ”komentin” e fundit të kam dhënë përgjgije por unë nuk jam ndalur, kam reagua edhe njëherë e ti ende nuk e paske lexua ose e ke dhënë ”teslimin”
Fitorja e Pirros 1*)
Pse dhe nga kush u rrehën burrat e fshatit Çabiq ?
Babain e Berat Buzhalës dhe të tjerë, i varën kokëposhte në puse, ja si i shpëtuan ekzekutimit.

”Babain e Berat Buzhalës e varën kokëposhtë pus (bunar). Infosot, 25. 09. 2016
GJYQI I HAGËS
Çabiqi është fshat i komunës së Klinës, vendlindja e komandantit: Mujë Krasniqit i njohur me pseudonimin e tij Kapuqi, afër katundit të Cerovi, katundi i Sokol Bashotës dhe jo larg, Aqarevës së Rexhep Selimit.
Në fshatin Çabiq u rrehën djem e burra. Nuk u kursyen as pleq e mysafirë.
Vendi ku u rrehën Çabiqasit, tash quhet “GJYQI I HAGËS”, ish “Kroi i Maziqit
“Kroi i Maziqit”, është vendi ku u rrahën burrat e fshatit. Kroi i Maziqit, është në Jug-Lindje të fshatit Çabiq. Tash, “Kroi i Maziqit”, quhet nga fshatarët dhe rrethina e asaj ane “GJYQI I HAGËS”, vendi ku barbarisht u rrihën fshatarët e Çabiqit nga bashkëfshatarët dhe ndonjë I huaj.
Disa nga ata që janë rrahur barbarisht janë:
Gegë Buzhala, ish ofiqar 2*) në zyrën e vendit në Ujmir
Bardhec Prek Laci, nga Dabërdoli, ish mësues i fiskulturës në shkollën e Ujmirit,
Miftar Idriz Hoti nga Likovci, i ram në Çabiq (ka vdekur),
Shaban Sadiku, është vrarë në kohë lufte,
Imer Avdi Gashi, puntor hekurudhe, tash ka 80 vjet,
Fejzullah Nur Gashi, kusheri i Shabanit etj.
Disa nga burrat e rrahur u dërguan në një vend tjetër, me të sigurtë, në Likoc
Po të mos ishte prifti i kishës së Zllakuqanit të Klinës, Dom Fran Sopi, që me me autoritetin e vetë, ndihmoi dhe ndikoi te disa ish komandantë, disa nga të torturuarit (arrestuarit) do të vdisnin ose do ti vrisnin pasi që i kishin futur me krye teposht në bunar (pus), në fshatin Likoc. Ata ishin:
Bashor Gegë Buzhala nga Çabiqi (baba e Berat Buzhalës, gazetar) dhe
Bardhec Laci, nga Dabërdoli, arsimtar.
Pirro, para se ta përfundoj edhe këtë shkrim që më këtheve në kohë për disa vjet, po të pyes ty, këta njerëz, këto viktima, a kanë mundur të dalin para gjykatës ushtarake e të marrin dënimet sipa ligjit që i denonte Sokol Dobruna, me ligj, kod a kanun?
Teksti i Betimit, Agim Mehmeti ”E vërteta për FARK-un”, fq. 125
Nëse k`tyre iu shtojmë edhe Ramiz Hoxhën (Bellanicë), Selman Binishin (Banjë) Ajet Gashin, Nazf Bashotën (Bubavec), Refik Karadakun (Damanek) …, numri i të vrarëve arrin në dyshifror
Kur mendoja se humbi e u harrua ”Prifti”, ”si bora e parvjeme” (pop. Turj.), Pirro doli përsëri nga bunkeri me pushkë ne krah e bomba në dorë, tamam si partizanët .
Klerikët” e ”Rektorët” që ishin në ”Haxh”, Pirro ”luftëtari”, nuk deshi ti lerë vetëm. Nuk don me u koritur Pirro. Pirro mund edhe të jetë i fikur, por jo i koritur. Marren ai nuk e merr me vete por mundohët ta ”mëshef si maca m… ” dhe me iu mvesh të tjerëve.
Pirro nuk më paska harrua.
Pirro, ty do të shkon jeta duke shkrua “komente” por ”kapsollin ta ka hangër pula” (pop.)
”Nuk eshte ashtu. Populli e sheh ndryshe kete maskarallek qe ka bere Sinan Kastrati nepermjet ketij shkrimi. Ai mund te me shaje sa te doje sepse e paska zakon, por e verteta nuk mund te justifikoje spiunet dhe bashkepuntoret e serbve.
Turp. (pirro 16 Shtator 2022 Në 2:12 pm)
Pirro, për cilët spiuj dhe për cilin popull e ke fjalën?
Populli i Kosovës i njeh në palcë këta maskarenj e maskarallaqet e tyre, të shumicës së ish komandantëve të UÇK-së (jo Hamëz e Adem Jasharit … ).
Pirro, para se të filloj, dua të them: nuk të kam sharë por ti po e shan vetvehten. Megjithate, përsëri po të përgjigjem.
Vetë emri “Ushtri Çlirimatare” (UÇK), për shqiptaët e Kosovës ishte një togfjalësh me tri fjalë ndër më të dashurat. Shqiptarët e Kosovës s`kishin pasur ushri , iu mungonte Ushtria Çlirimatare”, dhe donin ate si drita dritën e diellit. Këto fjalë, “ushtri” e ”çlirimtar” kishin dëshirua ti kenë si bukën e kripën. Ishin fjalët më të nevojshme që i mungonin popullit të Kosovës e që do të futen në historinë e shqiptarisë dhe të Kosovës,në veçanti. Ato përpos që ishin fjalë të ëmbëla, e të dashura, ishin po aq edhe emocionale për faktin se Kosova (shqiptarët) nuk kishin pasur ushtri që i ruante kufinjët e dhe i mbronte nga armiqtë barbarë dhe menduan se kjo ushtri do ta mbroj popullsinë shqiptare dhe kombësitë tjera, joshqiptare që jetojnë në Kosovë.
Por as sot e kësaj dite askush, pra askush, asnjë njohës ushtarak nuk pat guxim, historian etj. nuk e tha të vërtetën e plotë të ushtrisë çlirimtare, pa ngjyrime ideologjike, ndikime partiake e politike se çka në të vërtetë ndodhi aty. E pranoj se unë nuk mund të them se e njoh (sa duhët) artin ushtarak dhe nuk kam guxim të jap përfundime e konkludime për UÇK-në. Ama e di dhe e them hapur se UÇK-ja nuk duhët të identifikohet me individë, me asnjë dhe nuk duhët marrë e as me ia mvesh askujt (individëve) meritat e Ushtrisë Çlirimatare” .
-Jo!
Ata, individët që mundohen me I marrë meritat, janë profiterë të (pas) luftës dhe ka dyshime pikërisht te ata që thirren se janë “baballarët” e ushtrisë rreth emërtimit të saj, vendit e kohës së themelimit:
“Xhavit Haliti: Unë ia lashë emrin UÇK-së, ky ishte propozimi tjetër”, Gazeta Express, 16/08/2021 23:17
Xhavit Haliti, një prej themeluesve të UÇK-së dhe anëtar i LPK-së, ka thënë se emrin UÇK e kishte propozuar vet ai te Kryesia e LPK-së dhe ishte miratuar.
Haliti, në një rrëfim për emisionin Pressing, ka thënë se është ai pagëzuesi i ushtrisë së armatosur që u themelua në vitin 1994.
E vërteta e emërtimit të ushtrisë në UÇK është ndryshe.
“Nikë Gjeloshi: Xhavit Haliti nuk është autor i emrit të UÇK-së, autori i emrit të UÇK-së jam une”, Drini.us, 24 Gusht 2021
Kështu thot edhe Sadri Ramabaja: ”Nikë Gjeloshi është autori i emrit të UÇK-së“, Reporteri, 22/11/2021 | 22:00
Udhëheqësit e të ashuquajtur “Ushtri Çlirimatare e Kosovës” (UÇK), Hashim Thaçi, Jakup Krasniqi, Rexhep Selimi … po edhe të tjerët, të vetëquajtur “komandantë”, Sabit Geci, Sami Lushtaku, Sokol Bashota e tjerë, janë shumë, ”komandantë” e ”komesarë politik”, ”zëdhënës” e ”përfaqësues politik” sa as Rusia e Kina nuk kanë më shumë, janë sa ministrat a e zv. ministrat e Qeverisë Haradinaj. Ata i kanë bërë më shumë dëm se sa dobi Kosovës. Besoj, se po më kupton, Pirro sepse jam shumë konkret.
Për këtë temë mund të flasim me ditë e netë dhe përsëri mbetën shumë dilema e pikëpyetje:
Ku, kur u themelua UÇK-ja. A ka ndonjë filmim, fotografi sikurse që “kemi” llampën me vajguri kur u themelua “nëna” parti, Partia e Punës e Shqipërisë pasardhëse e Partisë Komuniste të Shqipërisë 3*).
Nëse lexohen me kujdes po nga udhëheqësit e LPK-së (Ibrahim Kelmendi), lind pyetja me vend, ku, kur dhe kush e themeloi UÇK-në?
Hashimi në një rast kur ishte, moti në odën e Jasharajve do të thonte se këtu është themelua UÇK-ja.
Kelmendi i quan komplotistë Xhavit Halitin e Azem Sylën.
”Për ilustrim: Në vitin 2001 Xhavit Haliti në intervistë që i ka dhënë Blerim Shalas, ka
dezinformuar se vendimi për themelim të UÇK-së është marrë në Kuvendin e 3-të të lëvizjes, i mbajtur një Ujmir. Ndërsa në intervistën e fundit në TV-Klan dezinformoi se UÇK-në e paskësh formuar ai, me katër të tjerë, më 17 nëntor 1994. Në të dy rastet ka gënjyer! Përse? Për tu dhënë argumente gojëkëqijve se UÇK-ja paskësh qenë dobiçe ose krijesë e Serbisë…
Edhe të tjerë (pseudo) UÇK-istë kanë përhap dezinformomë të ngjashme.Ta zëmë edhe Hashim Thaqi, për të komplotuar edhe Familjen Jasharaj, në odë të Jasharëve në fund të vitit 1999 pat gënjyer, se në odën e Jasharëve e kishte formuar UÇK-në.
Isha aty. Belbëzova diç, por nuk isha decitiv për ta diskredituar Hashimin si komplotist i UÇK-së. Isha tepër primitiv. Heshta për hir të unitetit, në kohën kur ANTI-UÇK-istët e sojit Xhavit Haliti, Azem Syla, Hashim Thaqi dhe Co, në bashkëveprim me krerë të LDK-së dhe marionetat e Serbisë, po e diskreditonin UÇK-së dhe po maksimalizonin veten e tyre si profiterë të Luftës!”
Në odën e bacës Ali: Fetah Berisha, Ali Gashi, unë (Sinan Kastrati, autori i fejtonit) dhe Xhemajli Kastrati nje nga luftëtarët më të dalluar në luftë, tash kryetar i katundit Drenoc. Drenoc, qershor 2018
Sa i përket vrasjeve të civilëve shqiptarë, e “spiunëve”, unë nuk e mohoj se ka pasur spiuj por kam mendua e pritur me të drejtë se si “Ushtri e Popullit”, “Ushtri Çlirimatare”, spiunët, dezertorët, sabotatorët, tradhtarët, do të dalin para gjykatës (“Gjykatës Ushtarake”) 4*).
Siq dihet UÇK-ja kishte “Gjykatën Ushtarake” e kryetar i Gjykatës ishte Sokol Dobruna 5*)
Ali Gashi, tash i ndjerë nga Drenoci i Zatriqit, komuna e Rahovecit, qershor 2018, Drenoc
Sokol Dobruna kishte dënua ….
“Dobruna: Unë e dënova me pushkatim Kuçin”
Ish-kryetari i Gjykatës Ushtarake të UÇK-së, Sokol Dobruna, e pranon publikisht se e ka gjykuar kryetarin aktual të Suharekës, Blerim Kuçi, dhe e ka dënuar me pushkatim. Në një intervistë për “Kohën Ditore”, ish-udhëheqësi i Shërbimit Juridik të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, në kuadër të të cilit shërbim ka funksionuar edhe gjykata, thotë se arsyeja pse e kishte dënuar me pushkatim Kuçin ishte dezertimi nga ushtria.
Dobruna, që tashmë i ka mbushur 70 vjet flet, siç thotë ai “pa pardon”, për të gjitha ngjarjet në UÇK. Ai ka thënë se Kuçi nuk ishte pushkatuar për shkak se nuk kishte mundësi që të rreshtonte një brigadë ushtarësh para të cilëve duhej të kryhej pushkatimi dhe mungesa e plumbave të manovrave.
“Nuk është ekzekutuar për shkak se në momentin e bombardimit nuk kam pasur mundësi me dhanë urdhrin për pushkatim pa e thirrur mjekun, pa e thirrur prokurorin pa e thirrur ushtrinë, sipas rregullores dhe Ligjit mbi ekzekutimin e sanksioneve penale ushtarake. Unë nuk kam pasur mundësi t’i siguroja plumbat qorr”, thotë Dobruna. Ai shton se ndihet mirë që Blerim Kuçi sot jeton, teksa nuk e fsheh patriotizmin e njeriut që e kishte gjykuar. Sipas Dobrunës, Kuçi kishte bërë luftë të mirë pasi i ishte falur jeta.
Themeluesi i Gjykatës Ushtarake dhe i ligjeve me të cilat kishte funksionuar kjo gjykatë thotë se asnjë person nuk është ekzekutuar me vendim të saj. Ai nuk e fsheh se po të kishte kohë, shumë persona që ishin në burgjet e UÇK-së do të gjykoheshin me pushkatim dhe do të ekzekutoheshin”
“Paraprakisht dua t’ju tregoj se në Gjykatën Ushtarake kemi pasur Kodin Penal të Luftës, dhe Kodin e Ekzekutimeve Penale. Unë personalisht e kam dënuar njerin me pushkatim, Blerim Kuçin.” (S. Dobruna).
Drenoci i Zatriqit, shkrum e hi. Foto nga lufta
Edhe Blerim Kuçin thuhet se e kanë futur në bunar (pus) me krye teposht dhe e kanë urinua (larë me shurrë)
Lufta që kishte fillua brenda krerëve të UÇK-së dhe frcave tjera (”fraksione”) brenda saj se a kishte vetëm një formacion ushtarak i njohur si UÇK-ë por i udhëhequr nga njerëa të paditur sa i përket luftës me LPK-istët dhe formacioni tjetër, i njohur si FARK sa, i udhëhequr nga oficerë me akademi ushtarake e përvojë luftarake, kishte kalua gati në luftë vëllavrasëse në mes tyre.
Dhe si pasojë e gjithë atyre (mos)marrëveshjeve sot kemi më shumë veteranë se Ushtri e Aleksandrit të Madh, të Maqedonisë.
Edhe tre kuaj (e një qen) të shpallen veteranë të luftës së uçk-së në Kosovë! (R. Sh.?)
Nuk ka se si të shpjegohen ndryshe deklaratat, polemikat e intervistat e Jakup Krasniqit, Xhavit Halitit e Nasim Haradinajt për FARK-un e për fondin 3%-shit të Qeverisë së Bukoshit, pos si parodi nga kllounët, si ish “zëvëndëskomandantit” e ish zëdhënësisi i uçk-së, Jakup Krasniqi, ish “gjenerali” i luftës Nasim Haradinaj dhe ish “babait”, “autor” i emërtimit të “uçk”, Xhavit Haliti..
“Themeluesit pranojnë se nuk arritën “UÇK-në” e tyre ta aktivizojnë në luftime, nga sabotimi që i bënë luftës, kryesia puçiste e LPK-së: Hashim Thaçi, Xhavit Haliti, Azem Syla, Kadri Veseli, me hafijet e tjerë të Serbisë.
Dihet botërisht se Shqipëria ka qenë ndër shtetet më diktatoriale dhe më të varfëra të botës por, megjithatë, ka qenë superfuqi propagandistike, lehaqene, siç thuhet në zhargonin mediatik. “Komandantët”, pa ushtarë dhe pa beteja, të LPK-së, kopjuan nga komunistët shqiptarë të Hoxhës, ekzekutimet e kundërshtarëve politikë, të shoqëruar me propagandën lehaqene, se, kinse, po luftojnë pushtuesin. Ata kishin proklamuar themelimin e një “UÇK-je”, me datime e vende të ndryshme, herë dekada, e herë vite më parë. Por, kurrë nuk e organizuan në formacione ushtarake, ashtu si e pranojnë edhe vetë themeluesit e asaj “UÇK-je”, e cila mbeti fiktive, imaxhinare!” (I. Z.)
Nganjëherë ata ”harronin” FARK-un e ziheshin mes veti.
Ramush veç sa nuk e sulmon Rexhep Selimin por Rexha qetoshet, sepse frigohej prej Ramushit e Dautit
“Haradinaj s’e duron më Rexhep Selimin: Ti je rrenc i madh, u shëtitshe nëpër Shqipëri”
(“Ka diçka shumë interesant që dua t’ua them, Rexha është shumë i mençur, djalë i zoti. Prej që ia ka nis lëvizjes për liri, është aktiv po therrë n’kom nuk i ka hy, pernimi asnjë therrë Rexhep Selimit s’i ka hy, ka shpëtuar vet, edhe pas luftës ka shpëtuar mirë, nuk e ka bërë asnjë ditë burg, asnjë problem nuk i ka ndodhë… por prit veç pak, ti po thua që për pak ditë pushtet e kam shit tokën, ti je rrenc i madh, ti ke nejt në Shqipëri je shëtit nëpër 15 kateshe para luftës, gjatë luftës dhe pasluftës, gjithë kohës, e din që nuk është ashtu, je ulë afër këtij burri për vota, ky ka me pa që ke me lanë këtë shpejt”, i tha Haradinaj Selimit.)
Por kjo edhe pritej sepse “Jetojmë në shtetin e rrenëve me udhëheqës rrenacakë”, me
“Sylesha, sylugatata e sy … e veteranëve të rrejshëm të luftës së uçk-së”
Duke i dëgjuar shumë nga tregimet që herë rriteshin e bëheshin legjenda e “luftëtarët”që kishin lindur me “këmisha” ia kalonin edhe Oso Kukës së Vraninës, një ditë në fund të pranverës shkuam (vetë i treti) në odat e podrimqakëve.
Konakin e pare dhe kaftjallin e hëngrëm në odën e Ali Ethem Gashit në Drenoc të Zatrqiqit.
Aty përveç pritjes e muhabetit me kafe, duhan e me sofër të bardhë, erdhën edhe disa podriqakë, drenocali e folën për shumë ndodhi e vaki (vaki, ndodh, rastis.)
Shkolla fillore në Drenoc të Zatriqit
Aty dëgjova edhe për lista me emra për likuidim dhe për disa nga ”kasapët”, për duart e “Rrezikut”, duar me gjak deri në bërryla,
Kush u pushkatua “Në emër të popullit”? dhe për burrin me plis të bardhë që u vra para nxënësve të shkollës në Drenofc, kush ishte ai?
A kishte me të vërtet¨listë me 67 persona për likuidim në Drenofc?
Me sherr e me hile gjithashtu, “shtabi i UCK-së” nga Drenofci, i ka qu një grup “ushtarësh”, pra me urdhër të “shtabit” që të shkojnë në shtëpinë e Hasan Rrustemit, udbash ta marrin Murat Rrustemin, kondukter, vëllain e Hasanit, që edhe më shumë ti hasmërojnë familjet e ti ndajnë, në ata të “luftës” dhe “kundër”, që konsideroheshin krerët e LDK-së që nga Ibrahim Rugova e deri të kryetarët LDK-së të fshatrave. Këtu flitet se ka qenë Mensur Zyberaj, ai që ka dhënë urdhër me shkua te Murati.
Muratin e arrestojnë dhe e burgosin në burgun që ishte në podrumin e shkollës, e torturojnë dhe askush nuk e din më se çka ndodhi me Muratin. Ai “zhduket” dhe sot e gjithë ditën nuk dihet ku e ka varrin apo çka ka ndodhur me te, si dhe shumë të tjerë para e pas tij.
“Rreziku”, Gani Gjemë Paqarizi nga Lubizhda e Malishevës, i kishte përvjelur duart me gjak dhe i lante në kroin e fshatit Drenofc, me ato duar e me gjakun e të burgosurve që i rrihte e i torturonte, të burgosurit.
“Në emër të popullit” vritet Hasan Rrustemi
Kush ka hy në lokalet e Zyrës së Vendit, që ishte afër shkollës, dhe në shkollë, nuk dilte i sh`nosh, thonë fshatarët e Drenofcit.
Hasan Rrustemin, udbashin e vret Asman Zyberaj, “Në emër të popullit” dhe Murat Alush Rrustemi, vëllai i udbashit, zhduket në Burgun e Drenofcit të Zatriqit.
Kush ishte burri me plis të bardhë që u vra para nxënësve të shkollës në Drenofc?
Gani Paqarizi dhe një tjetër njeri e kanë pushkatua, një njeri me rroba të zeza, këmishë e plis të bardhë, te shkolla e vjetër e para fëmijëve, nxënësve të shkollës (më 10-18 korrik 1998).
“Një burrë me plis të bardhë në fushën e sportit të shkollës, është vrarë para nxënësve, thanë të gjithë të pranishmit në odën e bacës Ali.
Aty përveç “Rrezikut” ka qenë edhe Sabit Geci, “Qopa”, i cili paska thënë “shkaku i tij, “Burrit me plis”, kam mbetur sakat (kishte mbetur në karrocë, ”qopë”).
Flitet se Ganiu, “Rreziku” i ka torturua të burgosurit e pastaj i ka qu në Kleqkë e se çka ka ndodhur me ta më, veç Zoti e din. E din dhe duhet me e djtur edhe këta që janë gjallë dhe po thonë: “… e mbrojta luftën e pastër të UÇK-së.
Tjetri, Behadin Hallaqi, i cili ka jetuar në Prizren, një njeri shumë autoritativ, është zhdukur në Drenofc e drenocasit, gishtin e drejtojnë nga “udhëheqësit” e “shatabit të UÇK -së” në Drenofc.
Në kohën, kur Behadin Hallaqi “zhduket”, Hashim Thaçi e Kadri Veseli ishin në Drenofc.
Hysen Brahim Muhagjeri i katundit Denjë ka qenë në burgun e Drenofcit, edhe ai është zhdukur, “pa shej e pa dok”.
Avdi Muhamet Berisha i Brestofcit është zhdukur në Burgun e Drenocit, pasi e kishin torturua e djali e tij, iu ka qit bombën policisë serbe në bunker (do të flas më vonë, në këtë shkrim, të vogël. Afërsisht kështu më tha edhe vëllai i tij, në Brestoc, Mario Berisha).
Vesel Krasniqi,”Kallabiqi”, nga Pastaseli, djali i Beq Krasniqit, (shumar), rojtar pylli, i burgosur në burgun e Drenofcit, edhe ky eshtë i zhdukur në Drenoc e nuk dihet asgjë, as sot.
Toni e Mici, (ushtarë) luftëtarë në Kroaci, e më vonë në UÇK-ë arrestohen në Ratkofc e të lidhur e bijnë e i burgosin në Drenofc.
Pasi dalin nga burgu i Drenofcit, Toni e Mici ndahen nga “shtabi” i Drenofcit dhe e formojnë shtabin në Rahovec.
Shtabi në Rahovec e ka pas emrin “ARTI”. Të dytë, Toni e Mici, janë vrarë në Apterushë, tash janë shpallur hero. Kanë qenë në brigaden 124 që përfshinte fshatrat: Drenofc, Ratkofc, Brestofc, Reti e të gjitha fshatrat tjera të komunës së Rahovecit.
Hiseni i Denjit, Murat Rrustemi i Drenofcit, Vesel Krasniqi, “Kallabiqi” i Pastaselit, shumar, Hasan Avdija, magjup, të dyshuar për spiunim kanë qenë të burgosur në Burgun e Drenofcit, në podrumet e shkollës, aty ku i linin drutë, janë zhdukur.
Sipas bacës Ali, Ruzhdiut e të të pranishmëve të tjerë, ka pas burg në Drenofc, ku edhe katër të burgosurit e lartë përmendur zhduken.
Bislim Zyrapi, Kadri Kastrati, Selim Krasniqi, Hisen Ibrahimi … kanë kalua shpesh nëpër Drenofc të Zatrqiqit.
Lista me 67 persona për likuidim
Në Drenofc ka qarkullua një listë me 67 persona për likuidim. Në mesin e tyre ka qenë edhe baca Ali, Ali Ethem Muharremit, si njerëz të rrezikshëm, kryesisht udhëheqës e njerëz të afërt me Rugovën, me bindje e besim në LDK-në por askush nuk ishte në gjendje nga të pranishmit në odën e bacës Ali që ta verifikoj ose së pakut të tregoj një kopje të asaj liste. Për ketë, tha edhe baca Ali por askush nuk paraqiti ndonjë fakt, fletë-listë me emrat e të “dyshuarve!.
Kush janë ata?
….
“Sokol Dobruna: Unë e dënova Blerim Kuçin me pushkatim (Video)”, telegrafi.com, 25.02.2015 • 18:48
https://telegrafi.com/sokol-dobruna-une-e-denova-blerim-kucin-me-pushkatim-video/
“Blerim Kuçi ishte dënuar me pushkatim“, Zëri i Kosovës -23 Prill, 2013
https://zerikosoves.com/blerim-kuci-ishte-denuar-me-pushkatim/
“Dobruna: Blerim Kuçi ishte dënuar me pushkatim, bile, e kam thirr prindin me pa për herë të fundit”, Zëri i Kosovës -27 Shkurt, 2015
Blerim Kuçi: ”Jo, nuk flas për pushkatimin tim!“, Posted on February 25, 2015 by Gazeta Informata
https://gazetainformata.wordpress.com/2015/02/25/blerim-kuci-jo-nuk-flas-per-pushkatimin-tim/
‘Thaçi, Selimi e Haliti prapa vrasjeve, Geci: Krejt LDK-në kemi me ju vra’, Bota Sot, 7 NËNTOR 2016 NË ORA: 11:52
“Prej Parisit në Podrimje“, SINAN KASTRATI, Bota Sot, 5 MARS 2019 NË ORA: 10:53
https://www.botasot.info/opinione/1042710/prej-parisit-ne-podrimje/
“Mos na e çani bythën se nuk po gjykohet Ushtria Çlirimtare e Kosovës!” ,Epoka e re, 29 qershor15:38
Shkruan: Behxhet Sh. SHALA – BAJGORA
https://www.epokaere.com/mos-na-e-cani-bythen-se-nuk-po-gjykohet-ushtria-clirimtare-e-kosoves/
“Haradinaj s’e duron më Rexhep Selimin: Ti je rrenc i madh, u shëtitshe nëpër Shqipëri”, 23/03/2018 18:20
“Jetojmë në shtetin e rrenëve me udhëheqës rrenacakë”, SINAN KASTRATI MË: 11 MARS 2018 NË ORA: 10:5
https://www.botasot.info/opinione/849221/jetojme-shtetin-e-rreneve-me-udheheqes-rrenacake/
“Syleshat, sylugatat e sy … e veteranëve të luftës së uçk-së“, Sinan Kastrati, Suedi, 24.04.2018 10:11:12
https://www.fokusi.org/syleshat-sylugatat-e-sy-e-veteraneve-te-luftes-se-uck-se/
“Në odën e Ali Ethem Gashit në Drenoc të Zatrqiqit“, SINAN KASTRATI MË: 2 MARS 2019 NË ORA: 14:20
https://www.botasot.info/opinione/1041045/ne-oden-e-ali-ethem-gashit-ne-drenofc-te-zatrqiqit/
”A kishte lista me emra për likuidim (edhe) në Drenoc të Zatriqit dhe kush i hartonte ato lista?”, Sinan Kastrati, 03.03.2019 10:49:47
1*) Fitorja e Pirros nënkupton sakrifica të rënda . Në betejën që u zhvillua më pas në Heraklea afër Tarentit (280 para Kr.) Pirro i Epirit u ndesh me një ushtri Romake dy herë më të shumtë në numër se ushtria e tij dhe doli Fitimtar . Mirëpo ai humbi aq shumë oficerë dhe ushtarë saqë thirri: “Edhe një betejë tjetër si kjo dhe më duhet të kthehem vetem në Epir “Prej ketej lindi edhe shprehja “Fitore si e Pirros”.
2*) (OFIQAR m. vjet.
Nëpunës shtetëror, i ngarkuar me një detyrë të caktuar. Ofiqar i lartë. Ofiqari i gjendjes civile.)
3*) Partia e Punës e Shqipërisë pasardhëse e Partisë Komuniste të Shqipërisë ishte partia udhëheqëse e Shqipërisë në vitet 1948-1991 ashtu si dhe e vetmja parti e ligjshme. U themelua me ëmërtimin Partia Komuniste e Shqipërisë më 8 nëntor të vitit 1941 me bashkimin e grupeve të komuniste të cilët deri në atë kohë luftonin të vecuar nga njëri-tjetri. Koordinimin për këtë bashkim e bëri malazezi Miladin Popoviq. Për pjesën më të madhe të ekzistencës së saj, partia ishte e dominuar nga Sekretari i saj i Parë, Enver Hoxha, i cili ishte edhe drejtuesi de fakto i Shqipërisë. Emri iu ndryshua nga PKSH-ja në PPSH më 1948 në Kongresin e I, ndërsa pas 1991 në Kongresin e X të PPSH i mbajtur në qershor 1991 u vendos ndryshimi i emrit nga PPSH në Parti Socialiste (PS).
”Kroi i Muzaqit”, tash ”Gjyqi i Hagës”, në Çabiq, ku u torturuan burra e pleq
4*) Gjykata Ushtarake e UÇK-së
Dobruna: Gjykata Ushtarake e UÇK-së vepronte e pavarur nga Shtabi i Përgjithshëm, trajtoi vetëm dy raste
Ish-kryetari i Gjykatës Ushtarake të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Sokol Dobruna ka folur për intervistimin e tij në Gjykatën Speciale dhe për rolin e tij në krye të Gjykatës Ushtarake të UÇK-së.
Dobruna ka thënë se këshillimi për ushtarët e UÇK-së ka qenë që të mos bëhet asgjë e keqe që do të dëmtonte imazhin e një ushtrie të re siç ishte UÇK-ja.
“Jo që nuk është vrarë dikush por askush nuk është paraqitur në Gjykatën Ushtarake. Gjykata Ushtarake është formuar me 16 dhjetor të vitit 1998. Gjykata në shkurt të 1999 edhe zyrtarisht është formuar. Në Gjykatë janë paraqitur vetëm dy raste. Njëra ishte për vjedhjen e një veture në emër të kolaboracionistit”, tha ai.
Dobruna thotë se Gjykata Ushtarake ka vepruar në mënyrë të pavarur nga Shtabi i përgjithshëm i UÇK-së.
“Më kanë thënë në disa raste: baca Kolë po mendon se je në gjyq civil. Unë iu kam thënë se ky është mendimi im dhe nuk e ndryshoj. Ndryshe e lë këtë punë”, ka thënë Dobruna në Dukagjin.
5*) Kush është Sokol Dobruna?
79-vjeçari Sokol Dobruna është jurist me profesion, ndërsa gjatë luftës së Kosovës në vitet 1998-1999 ka shërbyer si kryetar i Gjykatës Ushtarake të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Gjatë luftës, ai kishte dënuar me pushkatim Blerim Kuçin, ish-ministrin dhe aktualisht deputetin e Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës.
“Unë personalisht e kam dënuar njeriun me pushkatim, Blerim Kuçin ish-kryetarin e Suharekës. Mirëpo i njëjti ligj që e ka dënua, ligji i ekzekutimeve penale i cili është në arkiv e ka liruar,unë jo por ligji”, kishte deklaruar Dobruna në një intervistë dhënë Klan Kosovës, në herët gjatë këtij viti. /Insajderi.com
Sqarim: Të dhënat për të maltretuarit, të rrahurit, të zhdukurit dhe të vrarët i kam marr vetë. Unë që isha në Drenoc të Zatriqit dhe në Brestofc, në qershor të vitit 2018, në odën e Ali Gashit dhe në Brestofc, te Mario Berisha. Pasi u publikua një fejton, pas 1 viti me 7 vazhdime (1 mars 2019…) në Bota Sot dhe në fokusi.org, pat edhe reagime nga shoqata e veteranëve “OVL-UÇK dega në Rahovec reagon ndaj shpifjeve të pseudogazetarit Sinan Kastrati për luftën e UÇK-së”, 11/03/2019, me kryetar Vijadin Beishën (ka vdekur),
“Vdes veterani i luftës së UÇK-së, Vijadin Berisha”, 06/08/2022 08:28,
Ruzhdi Muharremi, djali i bacës Ali i cili gjithashtu ka vdekur dhe Habib Zogaj, vendas imi.
Të gjithë kan marrë përgjigjet e merituar, shtatë reagime gjithësejt po nga unë.
Prandaj, unë fjalët e para 4 vjetëve, megjithëse ka ndonjë gabim, përsëri po i paraqes në vegëza ashtu qysh i kam thënë atherë.
Për burrat e Çabiqit, gjithashtu isha në Çabiq më 2015. dhe mora disa shënime, para më shumë se shtatë vjetëve. Ato i botova në disa vazhdime por nuk ka pasur asnjë reagim atherë.
Shumica ndoshta të gjithë përsonazhet e heronjët e mi kanë vdekur tash. Para disa 2 vite kishte vdekur edhe baba i Beratit, Bashori.
Edhe për dy vrasjet që ndodhën në Bubavec, isha vetë në Bubavec. Për njërin të vrarë, familjarët e katundi e njohin vrasësin por nuk e kanë bërë publik.
Për vrasjen e Refikut isha në Damanek sepse i njoh prindërit e Refikut të ndjerë, babën (Latifin) dhe xhaxhallarët: Rrustemin, Tahirin dhe Bajramin.
Edhe për Ramiz Hoxhën e Bellenicës kisha dëgjuar shumë nepër oda rreth vasjes (pushkatimit) por ishte dëshirë e dy djemve të Ramizit që të takohen me mua dhe u takuam në Malishevë dhe biseduam edhe me dy djemtë e Ramizit, Fadilin dhe Enverin.
Përveç bisedave që kisha me disa nga familjarët, kam edhe fotografi, dëshmi të tjera, e deklarata (nga disa).
Kur Fejtoni im në disa vazhdime botohej ne portalin dhe në gazetënBota Sot e disa portale të tjera, kërcënohesh me fjalë e më të ndyera sikurse që merrja letra përkrahje e miradie.
Një grua, që jetonte në Holandë, me shkruante afërsisht kështu: ”O vllavi jem krejt shka pa thu asht e vertetë. Mue ma kanë vra vllain …”
Atherë, unë i shkruajta: A mundesh ti me më tregu qysh ta kanë vra vëllain?
-Jo nuk guxoj se me kanë thënë vëllezërit ”Kanë qenë një grup njerëzish e na kanë thënë: hiqni deklararat që i keni dhënë policisë së UNMIK-ut se edhe gurt e shtëpisë kemi me iu djegurr”.
Mu lut që mos të ia bej emrin publik dhe fjalën e kam mbajtur.
Në fillim të muajit të kaluar isha në Greqi dhe para bustit të Aristotelit mua kujtua një maksimë e tij ”Gabimi vjen në shumë mënyra, ndërsa për të bërë gjërat siç duhet ka vetëm një rrugë”. Nuk më pëlqeu sepse Adem Demaçi thonte se për me luftua me Serbinë dhe me e ç. Aristotelilirua vendin ka 100 rrugë (motërzim)
Me Oscar Wilde ”Ai që s’di të mësojë, jep mend” po e mbyll për (sonte, sepse mbrëmë e kam fillua) sot, në mëngjesin e 17 shtatorit, në orën 02:47 minuta.
Sinan Kastrati, Suedi
Malmö, 17 shtator 2022
Kur mysafirët e drekës shkuan në luftë, ra gjendja shpirtërore në festën e Putinit dhe Xi-së
Presidentët Vladimir Putin dhe Xi Jinping gjatë bisedave në Samarkand me 15 shtator.
Dy luftëra të reja mund të ndizen si pasojë e luftës në Ukrainë.
-
Per Anders JohansenGazetar (Aftenposten)
Ambiciet ishin lart në Samarkand, Uzbekistan, këtë javë. Pastaj presidenti kinez Xi Jinping dhe Vladimir Putin i Rusisë ishin planifikuar të mbanin një samit. Ata kishin me vete Grupin e Shangait (SCO), i cili përbëhet nga vendet e Azisë Qendrore. Përveç kësaj, morën pjesë India, Pakistani, Irani dhe Turqia. Asgjë më pak se një rend i ri botëror ishte në axhendë.
“Ne po vëmë në dukje një rrugë të re për botën,” shkroi me optimizëm agjensia e lajmeve e Kremlinit.
Por gjendja shpirtërore u bë shumë shpejt e keqe. Disa nga mysafirët e drekës shkuan në luftë.
Vetëm dyqind kilometra larg Samarkandit, raketat dhe granatat filluan të fluturonin mbi kufirin midis Taxhikistanit dhe Kirgizistanit.
Fotot janë nga kufiri në mes të Tagjikistanit dhe Kirgistanit, ku të premtën shpërthyen beteja të fuqishme.
Çfarë ndodhi?
Në të njëjtën kohë kur Putin dhe Xi u takuan, dy konflikte të vjetra dhe të përgjakshme në afërsi të Rusisë kanë ardhur në jetë këtë javë në hijen e luftës në Ukrainë.
1. Kirgizistan/Taxhikistan: Të enjten dhe të premten, pati luftime intensive përgjatë kufirit midis Taxhikistanit dhe Kirgizistanit. Luftimet u zhvilluan në rajonin e trazuar Batken me raketa, forca ajrore, artileri dhe tanke.
Nga një kufi prej rreth 1,000 kilometrash midis të dy vendeve, rreth gjysma është e diskutueshme.
2. Azerbajxhan/Armeni: Të paktën 200 ushtarë u vranë këtë javë. Është lufta më e vështirë që nga lufta e vitit 2020.
Pavarësisht nga një armëpushim i brishtë, të dy vendet janë në prag të luftës së gjithë-jashtë.

Nuk është i vetmi konflikt që zien.
Presidenti i Kazakistanit është distancuar nga pushtimi rus dhe ka refuzuar të miratojë republikat rebele të mbështetura nga Rusia.
Pak njerëz mendojnë se është rastësi që këto konflikte po ndizen tani.
A kanë bërë shumë të çara në botë Putini dhe Rusia?
Krerët e shteteve hanë ëmbëlsira gjatë takimit në Samarkand të enjten. Në të majtë të Presidentit Vladimir Putin, Presidenti i Taxhikistanit Emomali Rakhmon shikon presidentin kirgiz Sadyr Japarov. Të nesërmen, luftime të reja shpërthyen përgjatë kufirit midis Taxhikistanit dhe Kirgizistanit. Fotografi: KIRGIZ PRESIDENTIAL PRESS SERVIC / Reuters
Një recetë sovjetike për luftëra të reja
Konfliktet në Azinë Qendrore dhe lufta midis Azerbajxhanit dhe Armenisë janë kryesisht të lidhura me kufijtë e vjetër sovjetikë të vendeve.
Kufijtë u bënë nga Stalini dhe komunistët në mënyrë që ata të siguronin kontrollin e Moskës dhe të parandalonin kryengritjet kombëtare. Rezultati ishte kufinj të komplikuar kombëtarë. Kur Bashkimi Sovjetik u shpërbë, shumë grupe të mëdha njerëzish u bënë minoritete në një vend tjetër.
Kjo ka çuar në një numër luftërash që nga rënia e Bashkimit Sovjetik.
Në kufirin me Kirgistanin dhe Taxhikistanin, ka pasur thirrje për luftë tri herë që kur Rusia pushtoi Ukrainën.
Të dy vendet janë të varfëra nga mbrojtja ajrore. Tensionet e brendshme sociale dhe etnike janë të mëdha.
Ata luftojnë gjithashtu për burime të tilla si uji, mineralet, materialet e papërpunuara dhe burime të tjera të rëndësishme natyrore.
Një polic kirgiz qëndron pranë një makine ushtarake të blinduar të djegur në fshatin Kok-Tash në maj 2021. Ky është një nga vendet ku pati luftime të ashpra midis forcave kirgize dhe taxhikistane të premten. Foto: Vladimir Voronin / AP
Zbrazën bazat e tyre ushtarake
Një shpjegim tjetër për ndezjet e këtyre konflikteve është se pushtimi i Ukrainës i ka shkaktuar rusisë humbje shumë të rënda.
Kremlini është përpjekur t’i mbushë radhët me pensionistë, vullnetarë dhe të burgosur. Por nuk ka qenë e mjaftueshme.
Prandaj, Rusisë i është dashur të zbrazë bazat e saj kryesore ushtarake të ushtarëve.
Baza ushtarake ruse në Dushanbe në Taxhikistan i ka siguruar Putinit një mbështetje të fortë ushtarake. Ushtarët rusë kanë luajtur një rol të rëndësishëm në sigurimin e kufirit të ekspozuar të Taxhikistanit me Afganistanin.
Të paktën 1500 prej tyre janë dërguar tashmë në Ukrainë.
“Ata nuk janë kthyer,” i tha stafi i bazës RFE/RL. 600-700 të tjerë janë rrugës.
“Kam dy muaj që nuk kam patur klient,” u ankua një biznesmen.
E njëjta gjë ka ndodhur edhe në Armeni.
Këtu Rusia ka një bazë të madhe në qytetin Gyumri në kufi me Turqinë. Ushtarët rusë që supozohej të vëzhgonin se paqja u mbajt, në vend të kësaj dërgohen në luftën e Ukrainës.
Përveç kësaj, Rusia ka sjellë ushtarë nga bazat e saj në Kirkiztan. E njëjta gjë ka ndodhur edhe nga bazat ruse në pjesët e pushtuara të Gjeorgjisë.
Kjo foto tregon dëmtimin e një ndërtese në Jermuk, Armeni, pasi qyteti u bombardua nga Azerbajxhani. Foto: PHOTOLURE / Reuters
Si shkoi festa në Samarkand?
Xi Jinping zgjodhi ta anashkalonte darkën, shumë për zhgënjimin e rusëve.
«Atmosfera në takimin në Samarkand u përkeqësua»,—shkroi kanali nacionalist pro-rus Telegram Rybar.
“Gjithshka që ndodh tani shkon kundër interesave të Rusisë në rajon.”
Arsyeja ishte se ajo do të ishte në kundërshtim me rregullat koronare kineze.
Kreu i shtetit të Armenisë, i cili duhej të ishte një vëzhgues, zgjodhi ta kapërcente të gjithë udhëtimin.
Pas takimit me Xi Jinping, Putin lëshoi deklaratën e mëposhtme, e cila shkaktoi një trazirë:
“Ne vlerësojmë shumë pozitën e ekuilibruar të miqve tanë kinezë në lidhje me krizën ukrainase. Ne i kuptojmë pyetjet dhe shqetësimet e tyre në atë rast,” tha Putin.
Aftenposten – Përktheu: Drini


