Kreu Blog Faqe 1336

As vitin e kaluar e as sivjet nuk i urova shqiptarët që e praktikojnë islamin “për Bajram!”. Pse?

0

Nga: Fadil Miftari

Sivjet nuk urova per Bajram. As vjet nuk kam uruar. Jo qe nuk i dua shqiptaret e as qe jam kunder vlerave humane e universale. Perkundrazi. Por, sikur edhe miqet e mi, sot ne facebook, qe reaguan e dolen me shkrime te mbushura me pezmin e frikes, keqardhjes e trishtimit, edhe une jam i trishtuar nga permasat qe ne trojet shqiptare ka marre islami politik, kjo ideologji arabe e shekullit te VI.

Kur i shoh shqiptaret duke u falur e bere iftare ne sheshe, duke manifestuar pushtet moral e politik mbi masat, mua me shfaqen skenat e rrethimit te Shkodres e vullnetaret evropian, anglez, francez e gjermane qe luftonin ne anen e malazezeve e serbeve. Ata nuk luftonin kunder shqiptareve, por kunder turqeve muhamedan. Ne thjesht ishim viktima te injorances sone. Ashtu jemi edhe sot. Me gjase do te jemi edhe neser.

Shqiptare te dashur, ne jemi evropiane biologjikisht, vet embrioni i Evropes, historikisht e edhe sot jetojme ne zemren gjeografike te saj. Religjionet me shekuj i kemi respektue e ndryshue. Kemi patur bote te pasur shpirterore e mendje te hapur per t’i dashur, adhuruar, besuar e perqafuar te gjitha religjionet e kulturat, por vetem si shqiptare kemi jetue e mbijetue.

Miku im Arjan Melonashi e paska sjellur edhe nje fakt trondites te sjelljes sone, sa tragjike e aq te dhimbshme, mbi emrin qe mban xhamija jone e kryeqytetit ku ne falemi e lutemi ne gjuhen sa te larget, aq edhe te huaj. Ajo quhet Xhamija e sulltan Mehmetit, atij pushtuesit barbar, i ciili pas vdekjes se Skenderbeut u pat betuar qe nuk do te le shqiptar te gjalle. E ne shkojme ne ate shtepi kulti barbaresh sikur te ishim dele. Nuk therras qe ta nderrojme fene.

“Feja jone islame” e versionit shqiptar eshte ajo e bektashinjve.

Ta kultivojme ate, fene e vellezerve Frasheri, me alkohol e me mish gici. Nderkohe qe te tjeret le te adhurojne e besojne te tjera religjione. Gjithsesi eshte koha e fundit qe t’i kthehemi jetes, punes, shkences, kultures kombëtare e stilit perendimor te jetes.

Evropa per ne eshte shpetimi e shpresa e arritjes se sigurise, bashkimit e dinjitetit njerezor e kombetar.

Mesazhi i Ukrainës për Ballkanin e Shqiptarët: Më mirë një luftë përballë Serbisë, por jo duke pritur që NATO të sakrifikohen për ne!

0
Një burrë kalon para një ndërtese të bombarduar në Mariupol, qytet i Ukrainës që kohët e fundit ra nën pushtimin e Rusisë. Pjesa më e madhe e qytetit është në rrënoja pas muajsh rrethimi. Foto: Aleksandër Ermoçenko, Reuters/NTB
Prof. Dr. Enver Bytyçi Nga: Prof. Dr. Enver Bytyçi
Serbia prej vitesh ka shumëfishuar buxhetin ushtarak dhe blen armë nga Rusia, Kina dhe vende të tjera. Madje në këtë projekt armatimi ka porositur edhe avionë luftarakë në Francë! Miliarda dollarë amerikanë ajo po i shpenzon për armatosjen e saj. Ndërkaq Britania e Madhe ka bërë thirrje që të armatosen shtetet e tjera në Ballkan. Kurse Ambasadori Hill kërkoi që Beogradi të ndryshojë qasje, madje të synojë anëtarësimin në NATO.Këto zhvillime, parë nga përvoja e luftës në Ukrainë, na japin një mesazh: Lufta mund të ndizet edhe në Ballkan me një synim: Për t’i dhënë fund konflikteve dhe pasigurisë së stërzgjatur. Rusia është në konflikt me vendet e saj fqinjë prej më shumë se 20 vitesh. Pra, që prej ardhjes në pushtet të Vladimir Putin. Ai riformuloi politikat e vjetra sovjetike dhe e ngurtësoi idenë e tij në përpjekjet për të rikthyer jo vetëm forcën gjeopolitike të sovjetëve, por edhe “civilizimin rus”! Ky term u përdor ndoshta për herë të parë në historinë e Rusisë!
Konflikti dhe lufta shpërtheu fillimisht në Kiev në vitin 2004 me revolucionin portokalli. Më pas kundër Gjeorgjisë, me aneksimin e Abkazisë dhe Osetisë së Jugut dhe në vitin 2014 arriti kulmin e saj, kur Vladimir Putin pushtoi Krimenë dhe ndezi konfliktin në lindje të këtij vendi. Ai po përgatitej “ta gëlltiste” të gjithë Ukrainën, ose së paku Lindjen dhe Jugun e saj për të siguruar një dalje në Moldavi. Dhe për këtë qëllim më 24 shkurt të këtij viti nisi sulmet ushtarake kundër saj.Po kalojnë dy muaj e gjysëm dhe lufta vazhdon. Putin tentoi me masa e akte terroriste të asgjësonte ose ta merrte peng presidentin Selenski dhe familjen e tij, por nuk mundi ta realizojë këtë. Ukraina qëndroi fort. Qytetarët e saj, burra e gra, djem e vajza, u rreshtuan në ushtrinë e vendit dhe po luftojnë me vendosmëri për mbrojtjen e atdheut të tyre. Edhe nëse dikush mund t’i besonte presidentit rus, sipas të cilit, “ukrainasit nuk janë komb“, ata, me këtë luftë shembullore u bënë kombi më i respektuar në botë!Në fillim bota priti kapitullimin e Ukrainës e më pas të përcaktonin ripërcaktimit në aleanca. Por ukrainasit i detyruan edhe miqtë e Vladimir Putin të unifikohen në mbështetje të vendit tyë tyre. Sot Kievi është shndërruar në kryeqytetin e botës. Ndërsa Rusia tërhiqet e risulmon. Ajo priste ta pushtonte në 36-72 orë, por kanë kaluar tashmë mbi 2500 orë dhe Ukraina është në avantazh. SHBA-të dhe vendet e fuqishme europiane dërgojnë atje armatime të rënda e të sofistikuara. Ndërkaq Selenski nuk kërkon ndërhyrjen e NATO-s, por vetëm armë.

Kërkesa për armë dhe jo për ushtarë amerikanë, kanadezë e europianë është kthesa morale më sfiduese e Ukrainës edhe ndaj aleatëve dhe miqve të Ukrainës. Kjo dha siguri se fitorja do të ishte në anën e Ukrainës. Ndërkaq kjo luftë duhet parë edhe si produkt i statukuosë së mbi dy dekadave në një konflikt të ngrirë. E njëjta gjë ka ndodhur gjithashtu në Ballkan.

Konflikti i ngrirë midis Serbisë nga njëra anë dhe dy shteteve të brishta, Bosnjë-Hercegovinës dhe Kosovës, nga ana tjetër, është tashmë shumë problematik. Për shkak se Serbia nuk pranon zgjidhje, ky konflikt ka mundësi të shndërrohet në luftë të re ballkanike. Dështimi i agresionit të Kremlinit kundër një vendi sovran e ka vënë në vështirësi Beogradin. Megjithatë presidenti serb, Vuciq, është ende në pritje të ndonjë mrekullie. Pret që Rusia, së paku të mund të aneksojë dy republikat e vetëshpallura në lindje të Ukrainës. Shpreson njëkohësisht se faktori ndërkombëtar do ta njohë këtë ankesim si edhe pushtimet e mëparshme, si atë të Krimesë. Nëse nuk ndodh kjo, Beogradi e di se do të kapitullojë, ose do të detyrohet të hapë një front lufte në Bosnjë e në Kosovë, pse jo edhe në Mal të Zi. Nëse lidershipi serb nuk reflekton për ta vendosur përfundimisht rendin ndërkombëtar në Ballkanin Perendimor e për të njohur Kosovën, atëherë perendimorët mund ta presin krejt ftohtë një agresion serb kundër saj.

Ukraina dha mesazhin. Kur konflikti nuk zgjidhet në tavolinë, atëherë le të zgjidhet në fushën e betejës. Ndërkaq beteja kërkon sakrificë. Rezistenca dhe lufta e ukrainasve është frymëzim i jashtëzakonshëm që shqiptarët të bashkohen në një luftë të mundshme kundër Serbisë. Ky është mesazhi kryesor që ne shqiptarët marrim nga shembulli i Ukrainës. Të përgatitemi, sepse bota perendimore nuk mundet e nuk k apse të sakrifikohet për territoret tona. Një sulm i mundshëm ushtarak serb duhet përballuar. Kjo bëhet vetëm nëse të gjithë shqiptarët në Ballkan e kuptojnë sfidën serbe dhe mobilizohen në një luftë të imponuar.

Në këtë rast Kosova nuk duhet të llogarisë as në forcën e KFOR-it. Do ishte e turpshme t’u kërkojmë ushtrive të vendeve të NATO-s të sakrifikojnë jetën e ushtarëve të tyre për lirinë e vendit tonë. Modeli ukrainas është tashmë mundësia e vetme. SHBA, Britania e Madhe, Gjermania të na furnizojnë me armë dhe ne shqiptarët të jemi të gatshëm të përballemi me armikun që mund të na sulmojë. Zgjidhje tjetër nuk ka e nuk mund të ketë.

Në fund të fundit është më mirë një luftë përballë Serbisë, sesa lëshime të tjera të sovranitetit e të territorit të Kosovës në dobi të saj. Një zgjidhje kompromisi me lëshime të tilla do ta nxiste konfliktin në pafundësi. Një përballje ushtarake në beteja lufte do t’i jepte fund përfundimisht konflikteve në Ballkan. Por jo duke pritur që NATO e të tjerët të sakrifikohen për ne!

Njëherë ka ndodhur kjo dhe nuk mund e nuk duhet të ndodhë për së dyti.

Sonata e Sonadës

Shqipëria po ndryshon, po si? Po merr rrugën drejt theqafjes…
Lexoni dialogun e tjetërsmit të Sonadës, me Ben Blushin, se si njerëzit kujtojnë se All’ahu i ndihmon dhe presin zgjidhje nga feja, e jo nga shkollimi e dija e nga puna e tyre…
Duke mos parë shpresa në këtë vend, shqiptarët po i drejtohen qiellit turko-arab dhe po ikin drejt Perëndimit, për një jetë më të mirë…

Ben Blushi Ben Blushi

Isha në Xhaminë e Shkodrës. Një vajzë e mbuluar u afrua te hyrja e grave.
Të të bëj një fotografi, e pyeta
Nuk është e mundur, tha ajo
Fotografia ime nuk është për keq, i thashë
Ky është Ben Blushi, tha një grua tjetër, pranoje nuk ka problem
Për çfarë i bën këto foto, tha vajza
Dua të bëj një libër me njerëz të bukur, thashë unë
Mendon se jam e bukur?
Shumë, i thashë
Mirë, por a mund të më nxjerrësh vetëm me kurriz, tha vajza
Të paktën në profil, i thashë
Sot jam pak e skuqur, tha vajza
Si quhesh, e pyeta
Sonada
Sonata?
Ma ngatërrojnë shumë njerëz, Sonada jo Sonata
Kur je mbuluar?
14 vjeç
Je e lumtur?
Shumë e lumtur
Po mami është e mbuluar?
Mami u mbulua 2 muaj përpara meje
Pra ti u mbulove nga mami?
Unë u mbulova sepse e ndjeva
Po motra është mbuluar?
Motra është praktikante, nuk është mbuluar, por mezi po pret
Dëgjon muzikë, e pyeta
Është e ndaluar, tha Sonada
Po si mund të jetosh pa muzikë, a ka gjë më të bukur, e pyeta
Është e provuar që muzika dëmton veshët, tha Sonada
Po në dasma shkon?
Kam shkuar, tha Sonada
Nuk ke kërcyer asnjëherë?
Pothuajse nuk kërcej, tha Sonada
Duhet të dëgjosh muzikë, i thashë, nuk ka asgjë të keqe
Këngët kanë shumë fjalë të papërshtatshme, tha Sonada
Sa vjeç je?
19
Çfarë shkolle bën?
Për infermieri
Të lejojnë në shkollë të mbuluar?
Po aty ka dhe vajza të tjera si unë
Kur do martohesh?
Kur ta vendosë Zoti
Po si do njihesh me dikë kur nuk del, nuk dëgjon muzikë, nuk shkon në disko dhe nuk të lejohet të takosh djem?
Përmes lutjes, tha Sonada
Pra ti lutesh edhe për të gjetur një djalë, e pyeta
Unë kam përcaktuar karakteristikat e njeriut me të cilin dua të jetoj dhe lutem që ai të shfaqet
Po a gjendet burri duke u lutur?
Edhe familja mund të ndihmojë, tha Sonada
Pra do fejohesh me mblesëri?
Mblesëria nuk është e keqe, por familja nuk do bëjë asgjë pa më pyetur mua
Çfarë është Zoti për ty?
Zoti është diçka kaq e madhe sa nuk përshkruhet dot me fjalë
A mund ta hedh foton tënde në instagram?
Mund ta hedhësh
Je një vajzë shumë e mirë Sonada
Duhet të iki, tha Sonada
Do marrësh abdes, e pyeta
E mora abdesin, tani do lutem
Lutje të mbarë, thashë unë
Faleminderit, tha Sonada


Bajrami në Elbasan

Bajrami në Elbasan

Ja, si po përçudnohet Shqipëria e shqiptarët, dhe disa muslimave, apo qeveritarëve e deri edhe gazetarëve e intelektualëve, nuk u bën përshtyopje fare ky poshtërim i popullit të tyre, dhe e lëshojnë fjalën si lopa bajgën duke uruar: Gëzuar Fitër Bajramin.
Ata që e duan popullin e tytre kështu, ata që duan trashëgiminë turke-osmane, ata i urrejnë Shqipërinë dhe shqiptarët!

Zoti ua pranon lutjet vetëm njerëzve të ditur!

1

Ing. Ahmet Asani

  • Autori është aktivist i çështjes kombëtare, që jeton e vepron në Zvicër.

▪︎ Të agjerosh 30 ditë me qellim të heqjes së helmeve – toksinava nga trupi dhe shpirti dhe pas 30 ditesh te festosh duke ngrënë disa ditë rresht ëmbëlsira, kësaj i thonë t’i k’thesh gjitha helmet e humbura prap në organizëm!

▪︎ Në fakt gjithë agjeruesit te cilet gjatë agjerimit në shujten e darkës ( turq. “iftar”) dhe shujten e mengjesit ( turq. “syfyr”), konsumojnë sheqerin, le qe nuk humbin fare ne peshë, por nuk arrinë t’i nxjerin as helmet nga trupi, qellim ky per te cilin edhe agjerojnê!?
▪︎ Duke u nisur nga fakti qe alkoholi eshte perdukt i sheqerit dhe fitohet duke e fermentuar sheqerin, njesoj nje pjesë e sheqerit qe fermentohet ne organizmin e njeriut gjatë konsumimit te tepruar, sh’nderrohet ne alkohol dhe krijon ndjenjen e k’naqesise së perkohshme!
▪︎ Përndryshe shkencërisht sheqeri i fabrikuar bie ne grupin drogave që i bënê njerëzit te varur! Dihet qe qelizat kancerogjene te cilat në organizmin e njeriut funksionojnë ne menyre anaerobe, ushqim te preferuar e kanë sheqerin!
▪︎ Është krejt tjetër gjë sheqeri natyral qe merret nga frutat dhe perimet, e krejt diçka tjeter sheqeri artificial i fabrikuar i cili rradhitet ne grupin e produkteve me toksicitet te lartë, njesoj sikur alkoholi dhe nikotina!
▪︎ Shkencetaret e Universitetit te Kalifornisë kanë arritur ne perfundim shkencor, qe sheqeri njesoj sikur alkoholi dhe nikotina, i bene njerezit te varur dhe dëmton rëndë organizmin e njeriut! Sipas studjimeve te fundit, tani ne bote vdesin rreth 35 milion njerez ne vit vetëm si rezultat i ndikimeve qe ka sheqeri ne nxitjen e problemeve te ndryshme shëndetësore!

Adem Demaçi, “Mandela” i Ballkanit dhe ‘Hashim Thaçi, “George Washington-i” i Kosovës”?

Hashim Thaçi ua dhuron prindërve librin për t’i shikuar fotografitë

Sinan Kastrati, Suedi

Nga Arkiva ime (5) 

(Adem Demaçi, “Mandela” i Ballkanit dhe ‘Hashim Thaçi, “George Washington-i” i Kosovës”?)  

Mandela i Ballkanit dhe George Washington-i i Kosovës

“Kujdes kur shkon në Prishtine se Hashimi te jep thes me euro qe ti shkruash libër biografik dhe te dekoron” (R. Shahu) 

 Në vazhdimin e pestë nga Arkiva ime sot do të shkruaj të tjerët çka kanë shkrua dhe vetë ata (Hashimi, Ademi, Hyda, çka kanë shkrua atherë. Unë para lexuesve të Revistës Drini, sot paraqitem me vetëm një publikim, për Adem Demaçin).  

Në luftë thuhet se e vërteta është viktima e parë.  

Pas mbylljes së Radio Televizionit të Prishtinës dhe gazetës së vetme të përditshme në gjuhën shqipe Rilindjes, nga pushteti serbe, pas 2 korrikut e 7 shtatorit, Kosova e mbulon terri informativ sikur në Mesjetë. 

RTSH, lajmet nga Kosova, ishin në shërbim të lpk-istëve dhe nën kontrollin e SHISH-it të fatosave. 

Edhe pas ”çilirimit” shtypi ” i majtë” dhe RTK-ja i shërbyen Hashimit. Ato, edhe tash nuk rreshtin duke propaganduar se si Joe Biden USA:s president, e quante Hashim Thaçin ‘George Washington’-in e Kosovës. 

Pavarësisht se Washingtoni doli me një kumtesë, ata edhe sot e kësaj dite, nuk e ndalin “hapin” 

“Ish-zyrtari amerikan flet për krahasimin që Biden ia kishte bërë Hashim Thaçit me George Washingtonin” 

Sinjali.com,18 Nëntor 2020 16:50 

”Ish-zyrtari i Departamentit Amerikan të Shtetit, Bertram Brown ka thënë se cilësimet e presidentit të ardhshëm të SHBA-së, Joe Biden për ish-presidentin Hashim Thaçin, janë bërë para se të dihet se çka ka pasur në hetimet e Dhomave të Specializuara të Gjykatës Speciale, transmeton Gazeta Sinjali. 

Brown kur u pyet se si e sheh deklaratën e Bidenit se Thaçi është ‘George Washingtoni i Kosovës’ tha se “në diplomaci ne takojmë njerëz të ndryshëm dhe themi gjëra të ndryshme, këndvështrimet dhe deklaratat mund të ndryshojnë kur arrijnë informata të reja”, raporton Tanjug. 

Kurse, për deklaratat e Hashim Thaçit dhe të zyrtarëve të UÇK-së përpara Gjykatës Speciale se UÇK së bashku me SHBA-në, NATO-në dhe BE-në krijuan shtetin e Kosovës, Brown tha se akuzat për krime kundër Thaçit dhe të tjerëve janë bërë “pa dijeni apo ndonjë përkrahje nga qeveria e ShBA-së”. 

“Krimet e luftës dhe krimet kundër njerëzimit janë të pranueshme, pavarësisht motiveve politike të kryerësve”, theksoi ai. 

Ai gjithashtu tha se Gjykata Speciale e Kosovës ishte themeluar gjatë administratës Obama, kur Joe Biden ish zëvendëspresident me përkrahje të fuqishme politike dhe financiare të qeverisë amerikane. 

“Qeveria amerikane në të gjitha administratat e fundit aktivisht ka përkrahur hetimin, akuzimin dhe dënimin e krimeve të luftës, pavarësisht se kush i ka kryer dhe ku”, shtoi tutje ai”. /Gazeta Sinjali/ 

VIDEO: Momenti kur Hashim Thaçi zihet “ngusht” kur pyetet për librin e lexuar një natë më parë 

By A.JNovember Korrekt Press, 16, 2021 

Për Hashimin u shkrua edhe një libër më 2019, me autor Baudouin, Jacques ”Lindja e një demokracie : Hashim Thaçi dhe rruga drejt Kosovës së pavarur: 1987-2008”. 

Hashimin shpesh e kemi parë të ulur në avion duke ”lexuar”. Ai vetëm lexon prandaj të tjerët shkruajnë për Hashimin. 

Por ai është personazh tragjiko-komik që mburret me vetvehten por që i bënë të qeshin të tjerët. 

Tiparet, karakteri i Hashimit, po të shikohet si personazh, është shumë i çuditshëm. Është një mburravec, mendjemadh, gënjeshtar. Është shumë e çuditshme si arriti Hashimi të ngjitet në postet më të larta të ”shtetit”. Prandaj, po mos të ishte tragjike për Kosovën, Hashimi do të kalonte edhe personazheve të komedive antike ”Tartufit” të Molierit. 

Një nga aktivistët e kohës së J. Gërvallës dhe ish Ministri i Informatave të Qeverisë Bukoshi, XHAFER SHATRI: në një ”Opinion” shkruan ”HASHIM THAҪI – MBI KUFOMA DERI NË KOLLTUKUN E PRESIDENTIT!”, Pashtriku, 6 TETOR, 2016. 

Por Hashimi dhe ”veprat” e Hashimit do të harrohen sikur librat kalorsiakë të kohës së Servantesit në Spanjë ose do të kujtohen për të keq. 

”Në rrjetet sociale është publikuar një pjesë e një interviste në të cilën ish-presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, zihet “ngusht” kur pyetet për libra. 

Në një intervistë që e kishte realizuar Enkel Demi, Thaçi pyetet nëse para gjumit afër e mban librin apo telefonin. 

Në përgjigje, Thaçi thotë se e mban librin e jo telefonin. 

Por, kur pyetet se cilin libër e kishte mbajtur një natë më herët, ai mendohet pak dhe i kërkon gazetarit nëse mund të ndalte xhirimin sepse nuk i kujtohej ndonjë titull”. 

LIDHJA E PRIZRENIT 

”A është Adem Demaçi “Mandela” i Kosovës (dhe Evropës)?” 

SHKRUAN: SINAN KASTRATI, Malmö, 26 korrik 2019 

Me rastin e njëvjetorit të vdekjes së Adem Demaçit. 

Nuk është vetëm ky titull që rastësisht e gjeta në Google me fjalën “Mandela”, të futur në thonjëza por sot, një vit pa Ademin në lajmet e RTK-së 3, lajmet e orës 09.00 e të orës 10:00, një spikere duke folur për njëvjetorin e vdekjes së Adem Demaçit, tha edhe ”… sot bëhet një vit … pa Adem Demaçin, i njohur si Mandela i Evropës”. 

E di se nuk është e lehtë të ndahemi e kaluara, malli (nostalgjia) që kishim për Enver Hoxhën e liderët tjerë ish komunistë, marksistë, leninist e stalinistë pra edhe për Ademin por do të ishte e tepërt dhe jo reale të thuhet ”…Ademi është i njohur si Mandela e Evropës”. 

Ademi është ndër të burgosurit me të njohur shqiptarë në ish Jugosllavi, që mbajti 28 vjet burg. 

Është njeriu më i dashur për pjesën më të madhe të rinisë shqiptare në Kosovë, derisa del nga burgu, më 1990. 

Pas burgut, Ademi sikur dehet e trulloset nga pritja (e luksi) madhështore që i bëhet që nga dita e parë në fshatin e lindjes, në Lupq të Podujevës e pastaj në Prishtinë. Atij iu duk se askush tjetër, përveç tij duhet ti mbaj të gjitha vendet udhëheqëse, ashtu siq ishin udhëheqësit komunist të kohës,Tito e Enveri. 

Ai nuk mund të pajtohej që në pluralizmin politik me shumë parti politike, të gjithë janë të lirë ta thonë fjalën e lirë, sikurse ai dhe edhe ai ka mundur me “u mat në kanar”, me vota, nëse ka dashur pushtet. 

Pse nuk bëri edhe Ademi pra? 

Pse nuk e di por as atherë e as tash, nuk do të fitonte më shumë vota se sa Hydajet Hyseni, Jakup Krasniqi, Rexhep Qosja e ndonjë komunist tjetër. 

Ai në vend se të hesht sepse puna dhe aktiviteti i Ademit, përfundon që nga ai moment që lirohet nga burgu dhe nuk do të bëhej më i madh në ”Liri” se sa në burg. 

Ai nuk mundet ta gjej rrugën kah të shkoj dhe hynë në politikë. Si udhëheqës i ”Partisë Parlamentare”, me Bajram Kosumin, unë mendoj se ishte gabim i Ademit. 

Ishte në Këshillin për Mbrojtjen dhe Liritë e Njeriut, mendoj se aty e kishte vendin. U bë si përfaqësues politik i UÇK-së për çka prap, unë mendoj se nuk ishte vendi i duhur për Ademin. 

Ishte dejtor i bordit të televizionit. 

Edhe kryetar i SHSHK “zgjidhet. (Shoqata e Shkrimtarëve të Kosovës) 

Ademi ishte në Oslo të Norvegjsë, si përfaqësues i UÇK-së bashkë me Xhavit Halitin dhe Kolonelet Ahmet Krasniqi e Agim Mehmeti, “marrveshje” që nuk u bë kurrë marrëveshje, përvec parave që i muarën dhe mashtrimit që bënë. Ademi ishte viktimë e kësaj ”marrëveshje” Nuk foli kurrë, pas ”Marrëveshjes së Oslos”, pse? -Sepse kishte hile edhe Ademi. 

Si duket Ademin e keqpërdorën, ndërsa ate e nxitnin të flas, e ai fliste e nuk dinte të ndalej. 

Shkroi edhe një libër, “Ballkaniadën”, që ishte e dëmshme për kohën kur lufta trokiste e në disa pjesë të Kosovës, kishte fillua. 

Ishte kundër marreveshjes në Rambuje dhe nuk kishte sjellje të pjekura si ”përfaqësues politik”. Kishte sjellje fëminore e jo të mira kundër Madelen Ollbrajt, që  ia mbyll telefonin në Lublanë kur mbahej Konferenca në Rambuje (thot Kristofer Hill). 

Rroli i tij, ishte përçarës sa i takon bashkimit të faktorit politik e ushtarak. 

U rreshtua kah “krahu i luftës” që ishte atherë e tash i dëmshëm dhe kundër institucioneve që ishin zgjedhur me votën e lirë. Ishin krejt llami i lpk-istëve nga Zvicrra (Azem Syla, Hashim Thaçi, Xhavit Haliti, Ramush Haradinaj … Ali Ahmeti e Bardhyl Mahmuti etj.) 

Nuk ishte i vetdishëm e as i vendosur për ato që fliste kur ishte fjala për “vëllezërit” serbë. Rada Trajkoviçin e luste që të bëhej presidente e Kosovës, publikisht dhe në televizion për çka dilte qesharak. 

Ofendonte me fjalë Ibrahim Rugovën, dhe të vrarët, si Tahir Zemajn me djalë. Në vend se të mos folte fare, ai thonte, tekstualisht “mirë eshtë që u vra edhe djali i Tahirit, se edhe ai ish ba si baba”. 

Nuk tregoi kurr çka ndodhi në Oslo dhe a kishte dorë edhe ai ose a ishte i njoftuar për disa nga vrasjet që ndodhën në kohë lufte. Së pakut nuk u distancua asnjëherë, çka e bënë edhe më shumë të dyshimt. 

Ai ka shkua vullnetarisht në Oslo, nuk e ka detyrua askush. 

Pse ishte aq i uritur për vëmendje e për pushtet e në anën tjetër nuk kandidonte për “president” por e urrente Ibrahim Rugovën? 

Krahasimi se Ademi është Mandela i Evropës, nuk qëndron. 

Ka shumë shembuj, pse nuk është si Mandela. 

Kur Mandela festonte 90 vjetorin e lindjes, në Londër mbahet manifesti i madh e ku veç të tjerëve, merrnin pjesë Mbretëresha e Britanisë së Madhe, ish kryetari i SHBA-së, Bill Klinton, kryeministri Tomy Bler, artist, humanistë e këngëtarët më të njohur të botës. 

E për Ademin, dihet sa njerëz dualën (kur e priten nga burgu ishin shumë) dhe sa me e përcjell deri te vorri (ishin shumë pakë). 

Ademi po të ishte si Mandela, nuk do ta përrkrahte Enver Hoxhën i cili ka bërë krime në Shqipëri e ishte kundër fjalës së lirë, e burgosi fjalën e lirë dhe i burgosi, vrau e i dëgoi në kampe përqendrimi e punë të detyrueshme njerëz të profesioneve të ndryshme ndër ta, edhe disa shkrimtarë, prijës fetar, priftërinj e hoxhallarë. Mbylli kisha e xhamia. Me qindra njerëz të zotët i ka vrarë, kryesisht intelektualë e me mijëra të tjerë i ka burgosur. Ndër ta është edhe i madhi Gjergj Fishta që ishte i ndaluar. ”Jetonte” në ”Muzeun e parë në botë, në muzeun ateist”, në Shkodër. 

Unë do të përmend edhe një poet tjetër, poetin Havzi Nela. “Në momentin kur po (ikte, shën. imi) kalonte kufirin për në Jugosllavi, nxjerr lapsin dhe një copë letër ku në të shkruan “Lamtumirë Atdhe i dashun, po të lë me zemër plasun”. Këtë letër ai e vendos në degën e një lajthie, letër të cilën më vonë e gjejnë dhe e dorëzojnë ushtarët roje të kufirit. Dhe kështu do të thoshte një nga njohesit e Havzi Nelës, pas 30 vjetëve, Azem Parllaku, shkruan R. Shahu. 

Ngjashëm, si në Shqipëri ishte edhe në Kosovë, hiç më mirë nuk ishte: Dallimi ishte se në Shqipëri udhëheqës ishte një shqiptar, Enver Hoxha e në Jugosllavi, një sllav. Edhe këtu vritej fjala e lirë e njerëzëve të dishëm. Kishte pakë ndryshime në mes të Kosovës dhe Shqipërisë. Derisa në Shqipëri poetët i varnin në sheshe të qytetit, për fjalën e lirë, në Kosovë i pushkatonin natën dhe deri në vorr i përcillnin me muzikë. 

Ademit nuk i ka pas hije të përkrah gjelatët. 

Pastaj, ai dëshironte që Kosova të bënte një konfederatë me Serbine, pra të jetojmë me një shtet e në anën tjetër ”luftonte” kundër Jugosllavisë. 

Po paraqes për lexuesit edhe disa nga shkrimet që i kam lexua për Adem Demaçin, pa asnjë ndërhyerje. 

Lindja e një demokracie : Hashim Thaçi dhe rruga drejt Kosovës së pavarur : 1987-2008 Author: Baudouin, Jacques ISBN: 9789951083003 Pages: 299 Published: 11.06.2019 Language: Albanian Genre: History Format: 24

”RRËFIMI TRONDITËS I HEROIT METUSH KRASNIQI” 

(Për Adem Demaçin) 

“Me Adem Demaçin biseduam më 1963. Ai më foli per nji Organizatë Marksiste Leniniste, ndërsa unë isha i interesuar për vazhdimsi të NDSH-së (Nacional Demokratikja Shqiptare). Ademi më tha se ajo asht nji organizatë fashiste! Unë e ndjeva veten keq dhe i thash se nuk doja të punoja për komunizëm. Ato ditë më moren në hetuesi e më keqtrajtuen sa s`bëhet, duke më kerkuer t’i informoja për organizatën e NDSH-së! Na thuej me kë e ke formuar organizatën? – Ju thash, pse më torturoni, pse nuk jua paska thënë i njejti se më ke e kam formuar organizatën, derisa ditka për formimin e saj?” 

Burimi i informacionit – Familjarët e Metush Krasniqit dhe libri i të burgosurit politik Ramadan Haziri – “Imazhi i vëllait në sytë e motrës” Fq. 144 

Për Hydajet Hysenin 

“Pasi më rrihnin e më dërrmonin me tortura, udbashët më kthenin dikur në qeli. Hydajeti, në vend se të tregonte pak ndjesë, ju thonte shokëve tjerë: ja, e paskan palue këtë nacionalistin dajak, dhe qeshej! Në këto momente e ndjeja vehten ma të dërrmuem se kurrë. Asgja nuk më ka ba në shpirt tortura e udbashëve, sa ma kanë ba thumbat e Hydajetit pas maltretimeve dhe torturave që i përjetoja. Mua si nacionalist më torturonin pa masë, ndërsa marksistët nuk i preknin me dorë.” 

Burimi i informacionit – Familjarët e Metush Krasniqit 

22 komente te “Rrëfimi tronditës i Heroit Metush Krasniqi” 

Eni thotë: 

16 Maj, 2018 te 17:14 

Edhe nese keto fjale te BALLISTEVE te pa TRU jane te verteta ,kjo ketu s`paska asgje te keqe ! Njeriu qe merret me politike kunder Shtetit , ai duhet të jete politikan e jo hajvan sikurse Ballistet dhe Metushi …Une per Ademin as per Hydajetin nuk kam asnje fjale qortimi…Keta e kishin nje Vizion dhe Strategji kunder Serbosllavise gjersa keta BALLISTET ,kishin vetem Kafkat e zbrazeta … Ne ato kohera asnje Shtet as Religjion i Botes nuk e lejonte shperberjen e TITO-sllavise si shtet . E vetmja mundesi qe te luftohej Serbosllavia ishte permes te drejtave te njeriut , te drejtat e pakicave etj . Pra duhej te luftohej sistemi ,kriminaliteti, korrupcioni e te zezat tjera qe sillnin keqtrajtimin dhe debimin e Shqiptareve , e jo shteti ,sepse Shtetin Jugosllav e kishin mbaruar Evropa dhe Rusia dhe e perkrahnin edhe te gjitha shtetet tjera ,Vatikani, shtetet aziatike, arabe dhe Afrikane…biles edhe Australia dhe Zelanda ishin mbrojtese te Jugosllavise ! 

Koliqi thotë: 

28 Shkurt, 2018 te 07:25 

Te gjithë ata që babë e patën Marksin,ja kanë lue nanën shqiptareve te vërtetë ! Te gjithë. Çdo organizatë marksiste-leniste kanë qenë dhe jane proserb (njejte si proserb si proenverian) 

MEHMET KAZAZI thotë: 

27 Shkurt, 2018 te 12:33 

KUJT I VYEN E VERTETA PAS E PAS SHKATRIMIT TE IDENTIETIT DHE AJO MATERIALES KUSH JAN DONATORET T E ZBARDHET DEMOSTRATAT E VITI 1981 SHUM TENDENCIOZE CINIKE LILJANA DEKLAROI SE ENVER HOXHA E KA ORGANIXUAR PO E KRUAJM SHUM VETLLEN MENZI PRESIN HUAJLIT ME NA DALE SYRI… 

Gege Kosova thotë: 

27 Shkurt, 2018 te 10:10 

Keto sajesa, pak te ngjshme me ato Udbateske serbe, jane shume te rrezikshme,jo vetem ndaj atyre qe shkruesit e mendojne,por ndaj gjithe çeshtjes kombetare. Gjithç Levizja Kombetare nga 1945 e deri me 1990, qe eshte thesar pa te cilen nuk mund te shkruhet historia e Kosoves.Nuk mund te shkruhet pa disa personalitete te kesaj Levizjeje, e veçmas pa keta dy Kolos Adem Demaçin e Metush Krasniqin dhe disate tjere.Mos i keqperdorni vetem per ndonje kerkese te ndonje grupimi politik,apo te ndonje individi te rrenohet Kalaja 

Shjkupi vjeter thotë: 

6 Qershor, 2017 te 01:26 

Shum ksi rastesh ka ne historin ton kombetare . Adem Demaci po te ishte i rezikshem per shkjaun doe likvidonin shum me heret , kurdo qe do ju donte qefi ose nevoja , ndersa sa i perket Marksist Leninist organizatave ilegale ata kan qen me te betuar ne sistemin e DJALLIT KOMUNIST se sa ne atdhe apo kombsi, u vertetua edhe pas remjes se sistemit komunist ne Shqipri , shikoni , analizoni se cilet figura “TE SHQUARA” kombetare per aktivitete patriotike i perkrante dhe sot e asaj dite i perkra sistemin Enverist do kuptoni se keta tipa burgosin, renojn , damkosin, vrajn te gjith personalitete qe bejn nam por me nje ideologji tjeter . Komunista – DREQI-DJALLI-FASHISTA jan nje brum …. 

jeton thotë: 

17 Tetor, 2016 te 18:16 

un kam vetem nje mesazh apo porosi sido merreni ju mund tju them vetem ket gje mos shkruani mos perqeshni edhe mos flisni nemer te dikujt qe te beni fame por veproni po qofshit atta burra te tokes shqiptare veproni po ditet me mir po ta ndjeni veten aq shqiptar veproni lereni pallavrat sepse nje gje esht e sigurt aj qe flet ne emer te nje heroi ai jo vetem qe esht i dobet por ai niashtu esht edhe qka mos ma e keqja per kombin tone pra edhe nje her veproni tregojeni punen e juaj e jo fjal sepse fjal po qe besa jemi rras kalofshit mir dhe shpresoj qe tash e mas para se te shkruani ne emer te dikujt shkruani direkt ne emer tjuajin 

Alejdini thotë: 

19 Tetor, 2016 te 22:00 

Une e kam nje mesazh se Adem Demmaci edhe Hidajet Hyseni e din krejt se ka qen nje mut edhe shpiuna serb, keshtu futjave, se me pa kan i mire Adem Demaci e kishin myt, kete bir muti edhe kudre 

Isak Hashani thotë: 

12 Korrik, 2017 te 06:58 

Nuk te ka ndodhe kjo tortur juve se do flisni dite e Nate. 

E zoteriu ne fjale ka vuajt 

Eshte kohe te dalin ne shesh qdo gje e te teegohet se kush qka ka qene 

Te lumte zoteri Metush 

Ramadan Maliqi thotë: 

17 Tetor, 2016 te 11:48 

PO E VERTETA E TE DHANAVE TE METUSH KRASNIQIT U DUK EDHE MA VON KUR PREJ ZVICRES ,,MARKSISTAT LENINISTAT I ANGAZHOJSHIN PER PRURJE TE PROKLAMATAVE NE KOSOV,SHUMICA E TYRE JAN PRE NE BES RUGES,SI NDSH-ISTI ZIJA SHEMSIJU.SAMI KURTESHI,ISUF KAJTAZI,AGUSH MALIQI E SHUM TE TJER.NE VIZITEN E PARAFUNDIT TE FAMILJARVE ZIJAHUT KA DEKLARU KESHTU,,O MIGJ KUKU PER MU KUJNA I PASA BESU UNE I GJALL PREJ KTU NUK DAL PAS DY JAVE I VJEN KUFOMA E MASAKRUAR,NJET EDHE KOMANDAT PLAKU U SMU PAS DEGJIMIT TE TRATHTIS SE ,,MARKSISTAVE LENINISTAV.TE INTERESUARIT MUN DJU JAP MA SHUM DETAJE. 

petrit belliu thotë: 

31 Maj, 2017 te 18:25 

Ka shumë rëndësi, sidomos për brezat e rinj, por dhe për shqiptarët e Shqipërisë londineze, që nuk i dinë punët e Kosovës, të thuhet e vërteta historike, me realizëm dhe objektivitet, për të penguar sadopak përfshirjen dhe infiltrimin në qeverisje të elementit tradicionalisht në shërbim të Serbisë, dmth, që kanë punuar dhe punojnë faktikisht për të dhe kundër interesave tona kombëtare, madje edhe duke u shtirur si atdhetarë të përgjëruar..! P. Belliu, 31.5. 2017. 

Haxhi Kuçi thotë: 

1 Qershor, 2017 te 04:16 

Ramadan Maliqi,po ju kisha lutur çka dini per te trete shkruani te gjitha se mjafte kemi heshtur,se heshtja na ka thye qafen. 

Ismail thotë: 

17 Tetor, 2016 te 09:09 

Ky rillim,kjo sajese udbashqe e banale, nuk ju ka dashur asnjehere e as tash askujt, As Baces Dan apo ndonje tjetri te niveli e mjedisi shqiptar, Kjo pervc kohes dhe sajuesve te saj, nuk iu eshte dashur atehere, e as nuk i duhet askujt sot. Kujdes mos i jepni udhe shemtise tradicionale shqiptare,Genjeshtres,zilise dhe Peçarjes. 

gashi thotë: 

17 Tetor, 2016 te 09:07 

Nji gja esht e kuptushme qe poplli yn vet i ka nda trojet etnike snaj ka marr me dhun as kush.poplli yn vet esht fut neper burgje duke shpijonu njeri per tjetrin.edhe sot jemi prap te njejtit ska ndryshime… 

Ismail thotë: 

23 Tetor, 2016 te 16:39 

KJo eshtre vertet mjerimi yne,Ky mohim,se nuk kishte asgje nga ne,pervec spiunimit nderveti, eshte nje mohim i sjakshem banal.Kujdes se keshtu nuk ishte e keshtu nuke eshte. 

petrit belliu thotë: 

31 Maj, 2017 te 18:54 

KUJDES ME GABIMET LOGJIKE DHE ANTIHISTORIKE : Nuk është fare e vërtetë dhe as logjike, se gjoja vetë shqiptarët u qenkan lutur romakëve, sllavëve turqve dhe grekëve etj, për të na pushtuar, sunduar, shkatërruar qytetërimin dhe kulturën e herëshme e vropiane, të na tjetërsojnë fenë e të na përçajnë përmes feve të ndryshme, të na ndalonin të të arsimohearësi shim në gjuhën tonë, të shpartallonin principatat, apo minishtetet shqiptare dhe përpjekjet për liri, pavarësi dhe shtet unik shqiptar (të paktën që nga ai përpjekja gjigande e Skënderbeut dhe prijësave arbër, nën udhëheqjen e tij; i Shpalljes së Pavarësisë , më 1912 dhe së fundi ai i Shqipërisë Enike, arritur më 1941-44). Janë gjithnjë, siç janë edhe sot e do të jenë edhe në vijim, faktorët e huaj shovinistë e antishqiptarë, që kanë synuar dhe synojnë të njëjtin objektiv antishqiptar. Kurse taktika e blerjes dhe angazhimit të elementit të brendshëm, shqiptar, në favor të realizimit të synimeve dhe interesave të tyre, – si një domosdoshmëri taktike, me efektivitet të lartë -, ka qenë e mbetet edhe sot një konditë sine qua non, (domosdoshmëri), siç thoshte latini. Dhe detyrë parësore e këtij elementi të akaparuar, apo të shitur, siç themi sot, ka qenë e mbetet diviza e lashtë romake : “DIVIDIS ED IMPERA !” (PËRÇA DHE SUNDO !). Kështu pra duhen kuptuar e trajtuar gjërat! Ndryshe, krijojmë, dashurpadashur, tymnajë dhe keqorientim e pështjellim! P. Belliu, historian, albanolog. 31. 5. 2017. 

Arsim Gashi thotë: 

17 Tetor, 2016 te 01:18 

Sot qka te degjohet qka te shkruhet per politikanet ton te qeveris së sotme osh’t mi besu .de fakto de jure ne qeveri ton kami shum e shum bashkpuntor te shkavit .kun nderta ende punojn ne detyra shum te larta .edhe pse dikur ju dolen emra e mbiemer .ata ende jan ne detyr .me popllin ton ësht qudi .edhe ather ne kohen e Hasan prishtines e tradhtun .dorvras shqiptar . 

galani thotë: 

16 Tetor, 2016 te 23:47 

kush mund ta dokumentoj se kja asht e vertet por metush krasniqi nuk ishte i kti rangu te bente ket lloj bisedash aj ishte shum i madh e sot njerzit shkruajn pa logjik pa analiz 

Shurda thotë: 

16 Tetor, 2016 te 22:25 

Keto jane genjeshtra dhe shpifje te tradhtareve. 

Ju nuk keni drejte te shkruani per Metush Krasniqin. 

Tregoni ka sa pare po ju paguan Serbija juve te kesaj faqe??? 

naim murati thotë: 

16 Tetor, 2016 te 23:56 

VELLA PERMBYSJEN SHQIPETARET ME KETE VERTETOJN SAKTESISHT! DHE MBETEMI KUMSHT PER BYLMET! 

naim murati thotë: 

17 Tetor, 2016 te 00:00 

EDHE NDSH ISHTE NJE METOD TRANSFERUESE NE EVROPIANIZIMIN E SHOQERIS SHQIPETARE NDAL NGADAL DREJT GLOBALIZIMIT … 

Flamur thotë: 

16 Tetor, 2016 te 20:34 

Jam krejtesisht I sigurte me qe potencoi Metush Krasniqi I Madh se nuk preken me dore enveristet , ate teze a perforcojn komentet e hydajetit ne rastin torturimit te Metush Krasniqit, turp hydajet, pra nuk duhesh the jesh gjeni ta kuptosh kush e shpiunoi Metushin, turp edhe ty stalinisti i kulluar ballkanisti adem demaqi 

milaim kastrati thotë: 

16 Tetor, 2016 te 18:59 

Hydajeti duet te reagoj 

E dijme percaktimin markesist-leninis bile ma se shumti stalinis por ta urrej NDSH-ne po me duket ligesi. 

 

Të dashur lexues, ju lutemi lexojeni edhe reagimin e z. Hydajet Hyseni… 

LIDHJA E PRIZRENIT 

“Dy fjalë për dy – tri shpifje të radhës” 

SHKRUAN: HYDAJET HYSENI 

KUJDES! (Alert!): Sajesa virale të kiberluftës speciale! 

Kam qenë i vendosur të mos merrem fare me përgojimet, me shpifjet dhe trillimet e portalistëve thashethemaxhinj e dashakëqinj. Ka thënë, me të drejtë, i urti se shpifja e dëmton më shumë atë që shpif se sa atë që shpifet. 

Pa e ndryshuar qëndrimin tim të deritashëm, e ndjej obligim t’ i njoftoj lexuesit dashamirë dhe vullnetmirë për disa viruse përçarëse kiberpolitike, që botohen e ribotohen, shpërndahen e rishpërndahen dhe përveç emrit tim, atakojnë edhe emrin e Bacë Adem Demaçit (në gjendje jo të lehtë shëndetësore dhe pikërisht në përvjetorin e 82-të të lindjes…?!) dhe emra të tjerë të rrespektuar, duke keqpërdorë, në mënyrë të ligë, madje edhe emrin e madh dhe veçanërisht të rrespektuar, të Heroit Metush Krasniqi dhe familjes Krasniqi. 

Ja çka i vënë në gojë, portalistët, Heroit Metush Krasniqi: 

“Rrëfimi tronditës i Heroit Metush Krasniqi 

“RRËFIMI” (I RREJSHËM) 1  

Për Adem Demaçin 

“Me Adem Demaçin biseduam më 1963. Ai më foli per nji Organizatë Marksiste Leniniste, ndërsa unë isha i interesuar për vazhdimsi të NDSH-së (Nacional Demokratikja Shqiptare). Ademi më tha se ajo asht nji organizatë fashiste! Unë e ndjeva veten keq dhe i thash se nuk doja të punoja për komunizëm. Ato ditë më moren në hetuesi e më keqtrajtuen sa s’bëhet, duke më kerkuer t’i informoja për organizatën e NDSH-së! Na thuej me kë e ke formuar organizatën? – Ju thash, pse më torturoni, pse nuk jua paska thënë i njejti se më ke e kam formuar organizatën, derisa ditka për formimin e saj?” 

Burimi i informacionit – Familjarët e Metush Krasniqit (?!!!)dhe libri i të burgosurit politik Ramadan Haziri – “Imazhi i vëllait në sytë e motrës” Fq. 144 (?!!!)” 

Ja disa fakte që flasin vetë: 

Adem Demaçi  

burgoset më 19 nëntor 1958, 

Dënohet më 17 mars 1959. 

Lirohet me 1953… 

Riburgoset më 1 shtator 1964… 

Metush Krasniqi 

riburgoset (për herë të dytë) më 3 nëntor 1958 

Dënohet më 7 mars 1959 

Lirohet më 1966. 

Pra, në vitin 1963 Metush Krasniqi ndodhej në burgun e Nishit, kurse Adem Demaçi dy vite më parë ishte liruar nga burgu dhe po riorganizonte radhët e Lëvizjes. 

Si mund të takoheshin Metush Krasniqi e Adem Demaçj, më 1963, në kulmin e zullumit rankoviçist, njëri në burg, tjetri jashtë burgut, njëri në Serbi tjetri në Kosovë dhe të bisedonin për mospajtimet ideologjike?! 

Adem Demaçi me shokë e kishin pagëzuar organizatë e tyre : 

“LËVIZJA REVOLUCIONARE PËR PËR BASHKIMIN E SHQIPTARËVE”, 

Metush Krasniqi me shokë: 

“PARTIA REVOLUCIONARE PËR BASHKIMIN E TOKAVE SHQIPTARE ME SHTETIN AMË”, 

Kadri Halimi, me shokë: 

“KOMITETI REVOLUCIONAR PËR BASHKIMIN E TROJEVE SHQIPTARE NË JUGOSLLAVI ME SHQIPËRINË.” 

Në thelb e në përmbajtje ata kishin një ideal, një program dhe një synim. Pse kërkohet dhe kujt po i duhet ende përçarja dhe konfrontimi i tyre? 

Edhe sikur, në ndonjë mrekulli, të gjenin mundësinë, gjatë vitit 1963, të takoheshin, a do të mund të ishte e tillë biseda midis tyre? 

Siç është e njohur, Metush Krasniqi dhe Adem Demaqi kanë pasur, bashkë me atdhetarë të tjerë, një bisedë të gjatë, disaditëshe, krejtësisht në frymë uniteti, marrëveshjeje e rrespekti shembulllor reciprok, në shtëpinë e Metush Krasniqit, në fshatin Dajkoc. Pse injorohet ky kuvendim unifikues dhe mobilizues dhe sajohet e imagjinohet një bisedë e ideologjizuar përçarëse? 

Fundja, kushdo që e ka njour sadopak bacën Metush, natyrën dhe shpirtin e tij bashkues nuk mund të besojë me shpifje e trillime të tilla të denja vetëm për argatët e UDB-së. 

A mund të fliste kështu Metush Krasniqi për Adem Demaçin dhe bashkëveprintarët dhe pasuesit e tij?! 

Kush e shfytyron dhe e keqpërdor kështu Metush Krasniqin dhe çka do t’u thoshte Metush Krasniqi tipave të tillë?! 

A e rrespekton Metush Krasniqin dhe korifenjt si ai, ai që derdh për gojë si gjarpri helmin e ndarjes dhe përçarjes kombëtare?! 

A e rrespekton familjen atdhetare Krasniqi, ai që në kundërshtim edhe me kujtimet, konstatimet dhe vlerësimet e familarëve tenton ta shndërrojë edhe familjen e heroit atdhetar në burim shpifjesh, trillimesh, fabrikimesh, ndarjesh, përçarjesh, konfrontimesh e armiqësimesh…?! 

“RRËFIMI” (I RREJSHËM) 2  

Për Hydajet Hysenin 

“Pasi më rrihnin e më dërrmonin me tortura, udbashët më kthenin dikur në qeli. Hydajeti, në vend se të tregonte pak ndjesë, ju thonte shokëve tjerë: ja, e paskan palue këtë nacionalistin dajak, dhe qeshej! Në këto momente e ndjeja vehten ma të dërrmuem se kurrë. Asgja nuk më ka ba në shpirt tortura e udbashëve, sa ma kanë ba thumbat e Hydajetit pas maltretimeve dhe torturave që i përjetoja. Mua si nacionalist më torturonin pa masë, ndërsa marksistët nuk i preknin me dorë.” (?!!!) 

Burimi i informacionit – Familjarët e Metush Krasniqit” (?!!!) 

Ja ndonjë fakt që besoj, flet vetë: 

Me Heroin e heronjve të shumtë, bacën Metush, në saje edhe të Dajës tim, Sejdi Kryeziut, kam pasur edhe lidhje familiare edhe lidhje veprimtarie atdhetare, por në të njëjtin burg nuk kemi qenë kurrë. Gjatë burgjeve të tyre të hershme, kanë qenë fëmijë, gjatë kohës së izolimit, kam qenë ilegal… 

Pas lirimit nga izolimi, gjatë vjeshtës së vitit 1981, me Bacën Metush dhe Dajën tim, Dajën Sejdi, kemi qenë në lidhje të rregullt komunkimi e koordinimi, bashkëpunimi e bashkëveprimi, në përpjekje për të bashkuar prurjet e ndryshme të Lëvizjes sonë çlirintare… 

Nga fundi i viti 1981 deri në vitin 1991, unë kam qenë në burgje të ndryshme të Serbisë, hiq ndonjë muaj të verës se 1982, kur isha sjellë për gjykim në Burgun e Prishtinës. 

Gjatë viteve 1985-1986, kur baca Metush mbahej në burg e në spital në Prishtinë, unë, ashtu si edhe shumë bashkëvujatës e shokë të idealit, po kalonim vitin e pestë në burgizolim, në “CZ” (Burgun Qendror) të Beogradit prej aty dhe Deligrad të Nishit… 

A mund ta merr me mend njeriu normal një rrëfim si ai që i shpifet simbolit të bashkimit shqiptar Metush Krasniqi!? I torturuari kthehet në qeli, kurse në qeli të burgosur shqiptarë, që jo vetëm nuk ndjejnë e nuk tregojnë bashkëdhembje e solidaritet, por edhe iu gëzokan dhe u tallkan me të torturuarin?! A ka ndodhur kjo ndonjëherë dhe a ka mundur të ndodhte ndonjë herë të vetme, diç e tillë në burgjet politike shqiptare, edhe sikur i burgosuri të ishte nga Shumadia?! 

Thjesht është e pamundur dhe e paimagjinueshme, është diçka që nuk e përthekon mendja e shëndoshë e njeriut normal. Përkundrazi, e kanë pohuar edhe disidentë të njohur joshqiptar, si Mihajlov, Seleniç, Gjilas etj.: se të burgosurit politikë shqiptarë shquheshin për frymë uniteti dhe shpirt solidariteti dhe “ishin të vetmit që mund të konsideroheshin si të burgosur vërtetë politikë”. 

A mund t’i vihen në gojë qëndrestarit të pashoq, Metush Krasniqit, tribunit që bashkonte Lëvizjen, brezat atdhetarë dhe krahët e ndryshëm politikë e ideologjikë, fetarë a krahinorë, konstatime ankimore të tipit: “mua si nacionalist më torturonin pa masë, ndërsa marksistët nuk i preknin me dorë”?! 

Atyre, që e kanë njohur Bacen Metush dhe bashkevuajtësit e tij të idealit, a u ka ndodhur të dëgjojmë ndonjëherë rrëfime të tilla ankimuese për torturat mbi ta dhe hatërmbetëse pse ata tjerët paskan kaluar më lehtë?! 

A mund të ishte i tillë dhe a mund të fliste kështu, Metush Krasniqi?! 

“RRËFIMI” (I RREJSHËM) 3  

Për “bashkëmoshatarët” e Demaçit dhe “shërbimin në APJ” (?!!!) 

Ja edhe një “rrëfim” e së njejtës natyrë, që duket të jetë nga i njëjti kazan kuzhine dhe që është publikuar e ripublikuar nga “Botapress”, 11 tetor, edhe me titull: 

“Dëshmitarët e gjallë e ftojnë Adem Demaçin në debat televiziv: “Me cilin serb u shoqërove në kohën e shërbimit në APJ më vitin 1965?”(?!!!) 

Botapress, 

“(…) Një grup i bashkëmoshatarëve të Adem Demaçit: (Sinan Jashari së bashku me dëshmitarët tjerë ,J.S. I. K, Sh. K., Z. H., H. T., E. P., S A.) të cilët e kanë kryer shërbimin ushtarak së bashku (?!!!) në vitin 1965 (?!!!) në kazermën ushtarake të Armatës jugosllave në Dellnice(?!!!) të Kroacisë (?!!!)I kanë nisur një letër Adem Demaçit prej të cilin kërkojnë një ballafaqim të hapur për këtë periudhë të shërbimit të përbashkët (?!!!) në armatën jugosllave. 

Këta dëshmitarë të gjallë, siç shkruajnë në letrën e tyre, “…po presin me padurim të ulen dhe ballafaqohen me ju! ”(?!!!) 

Sipas një letre, e cila ka ardhë edhe në adresën e redaksisë së gazetës “Bota Press”, këta bashkëmoshatarë të cilët e kanë kryer shërbimin ushtarak në Delnice të Kroacisë duan që të ballafaqohen me veprimtarinë e Adem Demaçit gjatë kësaj kohe. Madje bashkë me letrën e tyre të postuar edhe në Facebook por të ciliën ia kanë dërguar edhe Adem Demaçit ata kanë pyetur kolegun ushtar të asaj kohe se a keni qenë anëtar I PKJ-së (?!!!) dhe mik I madh I Nikolla Shoshkiqit (?!!!)? 

Më poshtë po e botojmë të plotë (?!!!) letrën e një grupi dëshmitarësh të gjallë të cilët kanë kryer shërbimin ushtarak së bashku me Adem Demaçin në Delnice të Kroacisë më vitin 1965. 

“Fol, o baca Adem Demaçi, se nuk t’u ka marrë goja! (?!!!) 

Baca Adem, në adresën tande kemi botue nji lajm, që ne e besojmë (?!!!) për të vërtetë, (?!!!) sepse dëshmitarët e gjallë po dëshmojnë dhe po presin me padurim të ulen dhe ballafaqohen me ju. Ne ju kemi lutur përmes kolegëve Tuaj t’a zgjidhni formatin, se si dhe ku e doni ballafaqimin. Deri më sot, përpos sharjeve, kërcënimeve dhe etiketimeve nga disa eksponentë të mirëkamufluar të idelologjisë sllavokomuniste, në adresën tonë, nuk kemi marrë përgjigje zyrtare nga ana e Juaj. Prandaj, duke e ditur randësinë e ballafaqimit të fakteve, ju lusim edhe njëherë përzemërsisht, që mundësisht ballafaqimin ta bëjmë në një studio televizive, aty ku ju ta deshironi. Jemi të gatshëm që edhe të burgosurve politik dhe shoqatës së tyre t’ju japim rastin e organizimit të këtij ballafaqimi shumë domethënës”(?!!!). 

Vini re! A ështe një “grup” ” bashkëmoshatarësh (dtth. tetëdhjetëvjeçarësh!)” apo është redaksia që i drejtohet Demaçit?! 

Portali e njofton Bacën se “ne kemi botue nji lajm, që ne e besojmë për të vërtetë”, se ky “grupi i bashkëmoshatarëve ( dtth. tetëdhjetëvjeçarëve) ” ka pyetur kolegun ushtar të asaj kohe, (pra Adem Demaçin) se a keni qenë anëtar I PKJ-së dhe mik i madh i Nikolla Shoshkiqit?” dhe e thërret në përgjegjësi: “Fol, o baca Adem Demaçi, se nuk t’u ka marrë goja! (?!!!) 

“Grupi i dëshmitarëve të gjallë të cilët kanë kryer shërbimin ushtarak së bashku me Adem Demaçin në Delnice (dikund shkruhet: Delnie!) të Kroacisë më vitin 1965”, ka vetëm një “nënshkrues” me emër e mbiemër, madje me mbiemrin Jashari (?!!!) 

edhe pse redaksia thotë se i ka emrat e letërshkruesëve?! 

Këta “bashkëmoshatarë” (dtth. tetëdhjetëvjeçarët me një mbiemër dhe të tjerët me iniciale) i drejtohen Adem Demaçit (tetëdhjetëvjeçar): “Fol, o baca Adem Demaçi, se nuk t’u ka marrë goja!” (?!!!) 

Po të kishim prokurori të vërtetë e Komision të vertetë të pavarur për media, do të kishin folur e lëvizur ata. 

Kur nuk ke çka duhet, duhet të përdorësh atë që ke: 

Ja disa fakte që flasin vetë: 

“Me vendimin e Gjykatës se Qarkut në Prishtinë, K. nr. 271/64, Adem Demaçi dënohet me 15 vjet burg të rëndë dhe mbahet në burg deri më 8 qershor 1974. 

A mund të ishte Demaçi ushtar në Delnice dhe me Shoshkiqin e “bashkëmoshatarët” e tij?! 

Në Aktgjykimin P.nr.239/75 të Gjykatës së Qarkut në Prishtinë, shkurt, 1976, si dhe në aktgjykimkn e mëparshëm, K.nr.271/64, theksohet fakti se Adem Demaçin “nuk e ka kryer shërbimin ushtarak”. 

Në dosjen e Demaçit gjenden edhe dëshmi e konstatime të bashkangjitura, u muar vesh, si rrethanë ngarkese edhe fakti Demaçi i ri ka refuzuar qysh atëherë sygjerimet e komitetelinjve të atëhershëm për t’u bërë anëtar partie e LKJ- së… 

Kurse “Grupi” dhe portali me “renome nacionaliste e atdhetare” i hakërrohen Adem Demaçit, tetëdhjetessa vjeçar: 

“Përgjigju dhe dil e ballafaqohu me shqetesimet e Grupit të 

bashkusharakëve me një mbiemri të madh dhe me iniciale të Delnices…” 

Dhe vjen pastaj, edhe bafasia tjetër, kur sheh njerëz me alamet emrash e pedigreshë atdhetare e intelektuale se si bien, “pëllummm”, në bartakun e një shpifje bizare ose nisin e hamenden e kalamendnen dhe nuk i shtrojnë pyetjen vetes dhe postierëve të marifeteve të njohura qysh nga koha e parabrioneve: 

Kush po e shfytyron dhe keqpërdor, kaq poshtërsisht, emrin e atdhetarit Metush Krarsniqi, dhe çka do t’u thoshte tipave të tillë, po të ishte, Metush Krasniqi,?! 

A e rrespekton Metush Krasniqin me shokë, ai që derdh për gojë helmin e ndarjes dhe përçarjes kombëtare, në udhëkryqin e rëndssishëm sa edhe të rrezikshëm historik në të cilin ndodhemi?! 

A e rrespekton familjen atdhetare Krasniqi, ai që në kundërshtim edhe me kujtimet, konstatimet dhe vleresimet e familarëve tenton ta shndërrojë edhe familjen e heroit atdhetar në burim shprrallimesh, shpifjesh, trillimesh, fabrikimesh, ndarjesh, përçarjesh, konfrontimesh e armiqësimesh…?! 

Thone: para se të pish ujë në një krua, shihe ku e ka burimin. Ai që e sheh burimin e ujit të kontaminuar dhe megjithate ua shpërndanë dhe ua servir atë, me dashje apo pa të ai bëhet pjesë e sportit të pështirë: cili po pështyn më larg, cili shan me fëlliqët dhe cili shpif më shumë. 

Unë nuk dua të jem dhe nuk do të jem lojtar e hisedar i këtij sporti të pistë, prandaj nuk përdor emra personal dhe as adresa personale. Do të dëshiroja që as unë dhe askush tjetër të mos detyrohet që për çështje, motive e arsye të tilla t’i drejtohet drejtësisë. 

Flas parimisht, me zemër e nga zemra dhe ftoj njërëzit me sadopak njerëzillëk, dashamirësi e korrektësi që të këndellen, të kenë mendjen, të shikojnë burimin dhe të mos pijnë ujë e të vironohen në currilin viral kiberpolitik të shpifjeve, trillimeve e fabrikimeve përçarës e çaprashitëse antishqiptare, por të shikojmë atë që bashkon, që forcon e shumëfishin energjitë e potencialet, para sfidave që na presin, siç do të porosiste atdhetari përbashkues Metush Krasniqi. 

NJOFTIM I REDAKSISË 

REDAKSIA E PORTALIT LIDHJA E PRIZRENIT, PËR HIRË TË INFORMIMIT TË DREJTË TË OPINIONIT PUBLIK, MË POSHTË, I POSTON LIDHJET E LAJMEVE TË BOTUARA NË PORTALIN TONË DHE TË CILAT JANË ADRESUAR NË SHKRIMIN E MËSIPËRM NGA ZOTËRI HYDAJET HYSENI. 

SQARIM: PËR LAJMIN E PARË: “RRËFIMI TRONDITËS I METUSH KRASNIQIT” 

REDAKSIA JONË KA BISEDUAR ME PROTAGONISTËT, TË CILËT HYDAJET HYSENI MUND T’I TAKOJË DHE TË VERIFIKOJË POHIMIN E TYRE. 

SQARIM PËR LAJMIN E DYTË: “DËSHMITARËT E THËRRASIN ADEM DEMAÇIN…” 

EDHE NË KËTË RAST, REDAKSIA JONË KA BISEDUAR DREJTPËRDREJTË ME PROTAGONISTËT, DY PREJ TË CILËVE KANË VDEKUR NDËRKOHË. MEGJITHATË, EDHE PSE ME NJË VONESË PREJ KATËR VJETËSH, HYDAJET HYSENI MUND TË TAKOHET KUR TË DOJË ME PROTAGONISTIN QË E CEKË ME EMËR E MBIEMËR NË SHKRESËN E TIJ DREJTUAR OPINIONIT PUBLIK. E FTOJMË ZOTËRIUN HYDAJET HYSENI TË KONTAKTOJË REDAKSINË TONË DHE NE DO IA MUNDËSOJMË TAKIMIN DHE VERIFIKIMIN E LAJMEVE TË POSTUARA NË PORTALIN “LIDHJA E PRIZRENIT”. 

IA KUJTOJMË ZOTËRI HYDAJET HYSENIT, SE LAJMI ËSHTË BOTUAR TEK PAS OFENDIMEVE PUBLIKE, QË ADEM DEMAÇI IA ADRESONTE PRESIDENTIT HISTORIK TË REPUBLIKËS SË KOSOVËS, DR. IBRAHIM RUGOVA. 

NË EMËR TË REDAKSISË: 

LAJMET E BOTUARA NË PORTALIN TONË I PËRGJIGJEN TË VËRTETËS, ASHTU SIÇ I KANË RRËFYER PROTAGONISTËT, DUKE MOS JU HEQUR ASNJË PIKË, E ASNJË PRESJE. SHPREHIM KEQARDHJEN TONË TË THELLË, QË ZOTËRI HYDAJET HYSENI KA PRITUR DISA VJET RRESHT DHE NUK ËSHTË PARAQITUR ME KOHË NË ADRESËN TONË PËR TË VERIFIKUAR APO DEMANTUAR LAJMET E POSTUARA. 

Rrëfimi tronditës i Heroit Metush Krasniqi 

Mos i ikni te vertetes per bacen Adem 

Nuk dojmë me dekë, e me marrë rrenën n’vorr 

I them Po Serbisë e Greqisë, dhe Jo Ibrahim Rugovës 

“Demaçi: Më nxitën të flas kundër Rugovës, Markun e kanë mashtruar” 

Elida Zylbeari, PORTALB, 16:34, 11-12-2013 

Adem Demaçi nuk i ka rënë pishman asaj që ka thënë për Ibrahim Rugovën. Madje ai vetëm sa e ka ashpërsuar gjuhën kundër ish -Presidentit të Kosovës. Thotë se Rugova ishte antivlerë dhe një i shkretë që i kërkoi Milosevicit të ndalej lufta. Por ,Demaçi pohon se nuk e kishte ndërmend të fliste për Rugovën, po të mos ishte nxitur. Adem Demaçi flet për Express. 

Adem Demaçi nuk dëshiron t’ua heq asnjë presje fjalëve të ashpra që ka thënë për kundërshtarin e tij Ibrahim Rugova. 

Ai madje vetëm se i ka forcuar ato duke thënë se Rugova ishte një njeri shkret dhe një antivlerë. 

Demaçi ka komentuar edhe rreth deklaratave të Akademik Mark Krasniqit, i cili doli në mbrojtje të Rugovës duke thënë se do të ishte më mirë që Demaçi të kishte vdekur pasi ka dalë nga burgu. 

“Të gjithë këta janë hyllë te një antivlerë edhe kah të shkojsh edhe ashtu bahesh. Çfarë udhe të marrësh, cilit qëllim t’i shërbesh ashtu edhe bahesh. Këta i kanë shërbyer një politike kapitulluese, një politike dorëzuese, një politike moslëvizëse, një politike mjerane e të shkretë. Qaty është hyllë edhe i shkreti Mark Krasniqi. U ba ithtar i tij dhe e mashtroi me do premtime, anej knej, edhe mbet Marku në te. Edhe çka ka me ba Marku…” ka thënë Demaci për Express. 

“Marku e don vdekjen time, por i madhi Zot është që i rregullon këto far punësh. E di që ka edhe asi që dëshirojnë me pas vdekë, e me vdekë tash e, mirëpo, kjo punë s’varet prej tyre” shton ai. 

Por pse foli Demaçi kundër Rugovës? Ai thotë se gjithçka ka rrjedhur nga Baton Haxhiu. 

“Unë kam mbajt një fjalim në “Pjetër Budi” për Nelson Mandelën. Për atë punë kam qenë i thirrur në kolegj. Masi që e kreva fjalën për Nelson Mandelën, organizatori tha në qoftë se e ka ndokush pyetje mundet me e ba. Atëherë, ishte bërë gati një gazetare që e kishte dërgu Baton Haxhiu i Klanit, edhe ajo i kish pas me mikrofon, me kamerë me krejt. E kish ditë që po mbahet tubimi për Neslon Mandelen. Edhe ajo ma bëri pyetjen sepse nuk e kam pas në rend të ditës me fol për Rugovën. Por, pasi ma bëri pyetjen, unë ose do të duhej me eskivu edhe me thanë, valla nuk është rendi me fol për atë punë ose me iu përgjigj. Unë pranova me iu përgjigj dhe e thash atë me pak fjalë se ka shumë me fol për të pabërat e Rugovës. 

Shkurtimisht, i thash disa fjalë të vërteta për te. Edhe, unë, nuk jam ai që e kam nisur atë punë, por Baton Haxhiu me programin e vetë, ai e ka qu gazetarin, ata ma kanë bërë pyetjen edhe unë iu kam përgjigj asaj pyetje. Domethënë, unë jam kanë në një program krejt tjetër, por pasi doli puna që fola për vlerën e madhe, atëherë mu dësht me fol edhe për antivlerën siç është Rugova. Dhe u ba mirë, u kompletua ai far muhabeti” është arsyetuar Demaci. 

Më pas gjatë bisedës për Express ai vetëm sa e ka forcuar retorikën kundër Rugovës. 

“Ai (Rugova) i ishte zgërdhi Milloshevicit para televizionit të Serbisë, populli e ka pa dhe krejt bota e ka pa. E kanë dëgju kur ka thënë se duhet me ndalë luftën. E dinë krejt bota se e ka marrë aeroplanin e kasapit të Ballkanit, e atij që vrante, digjte e piqte e shkërmonte Kosovën, me aeroplan të tij e mori Familjen dhe disa dashamirë të vetë dhe iku e shkoi në Itali. Në atë kohë me lënë popullin dhe me shpëtu prapanicën tënde, këtë veç një frikacak i madh e bën dhe veç një antivlerë e bën. Heroi këtë punë nuk e bën. Kështu, që këto janë do të vërteta që dikujt i dhemb edhe Mark Krasniqit sepse krejt ato punë që i ka bërë deri më tash politike i kanë shkuar huq sepse është lidh gabimisht dhe s’kam çka me i ba” ka thënë Demaçi. 

Sipas tij, Rugova është dashur ta pranojë gabimin qe e ka bërë. 

“Nuk është turp në qoftë se vlerëson diçka gabimisht dhe me pranu dhe me thanë unë e kam vlerësuar gabimisht dhe sot jam në shërbim të kombit, në shërbim të atdheut. Ajo ka qenë çka ka qenë. Mirëpo, këta duke insistua edhe më shumë në atë gabimin e tyre dhe në atë vlerësimin e tyre të gabuar, e humbin të vetvetenkrejtësisht. Tash, kur ti donë me humb vetveten s’mundet me të mbrojt askush” 

Demaçi ka komentuar më gjatë edhe deklaratat e Mark Krasniqit duke thënë se ‘Mark Krasniqi që është bërë i sinqertë e ka shpreh atë dëshirë që e kanë pasur që unë me vdekë në burg dhe mos me dalë prej burgut hiq’. 

“Por, Zoti i madh deshti, dola prej burgut, edhe s’kam faj unë pse di me fol dhe me thanë të vërtetën. Jam fitues i çmimit “Saharov” dhe e kam dhënë betimin para Parlamentit Europianë që do ta mbrojë fjalën e lirë dhe mendimin e lirë që është edhe qëllim i këtij çmimi. Secili duhet ta kryejë detyrën e vetë dhe Marku mirë e paska thanë. E ka shprehë dëshirën e vetë, por ajo dëshirë e tij është një turp i tij” ka theksuar Demai. 

Sido që të jet ai ka thënë se nuk ia dëshiron vdekjen Krasniqit. 

“Unë për vete nuk dëshiroj që Marku me vdekë edhe pse i ka më shumë 90 vjet. Mundohem me i marrë çka ka të mira. Marku ka punu diçka në letërsinë për fëmijë. Sepse ka pasur probleme me ata të Akademisë serbe, kur ka punuar me të në Beograd. I ka mbrojt shqiptarët sa ka mundur në ato forcat e veta. Mirëpo, që është hyllë me Ibrahim Rugovën unë faj s’i kam” (Express) 

“I THEM PO SERBISË E GREQISË, DHE JO IBRAHIM RUGOVËS” 

Borba, nedelja, 7. jun 1997. Beograd- Pristina 

Adem Demaci, predsednik Parlamentarne partije Kosova 

Bio bih predsednik balkanske konfederacije 

(Do të isha President i konfederatës ballkanike ) 

Një pjesë e përkthyer nga intervista e Adem Demaçit. Përktheu dhe përshtati: Xhevat Rexhaj 

(LIDHJA E PRIZRENIT 

I THEM PO SERBISË E GREQISË, DHE JO IBRAHIM RUGOVËS” 

Borba, nedelja, 7. jun 1997. Beograd- Pristina 

Adem Demaci, predsednik Parlamentarne partije Kosova 

Bio bih predsednik balkanske konfederacije 

(Do të isha President i konfederatës ballkanike) 

Një pjesë e përkthyer nga intervista e Adem Demaçit. Përktheu dhe përshtati: Xhevat Rexhaj 

Vidite li sebe za dve godine mozda na mestu predsednika nezavisnog Kosova? 

(A e shifni vehten pas dy vitesh si President të Kosovës ?) 

Demaçi: – Nuk kam ambicje për pushtet, dhe sidomos nuk kam ambicje të jem kryetar i tillë (i Kosovës së Pavarur). Por, unë kisha pranuar të jem President i një konfederate të BALLKANISË.  Kjo është edhe ideja ime. Unë i pari e kam paraqitur idenë për konfederatë dhe do të mundohem ta realizojë në jetë. Para një muaji në Selanik, një grek me shaka më tha se nuk është ide e keqe që kryeqytet i Konfederatës Ballkania të jetë Selaniku. I thashë se nuk është ide e keqe, ngase edhe Selaniku është qytet i bukur. Megjithatë, nuk ka asnjë nevojë që të mendojmë ndonjë kryeqytet më të mirë sesa Beogradin. Pse mos të jetë Beogradi? 

Dokle?  (Deri kur?) 

Demaçi: -Mendoj se ata pas një apo dy vitesh do të lodhën, do të lodhet edhe regjimi serb. Nuk mund ta di se si do jetë situata kur të lodhet ai regjim, por jam i sigurt so vij një situatë që duhet të bisedohet. Por, për mua minimumi është që ne të kthehemi në autonominë e vitit 1974, dhe nga këtu të jetë baza për bisedime rreth Konfederatës. 

Koje konfederacije?  (Cilën konfederatë?) 

Demaçi: – Po në mes të Kosovës, Malit të Zi dhe Serbisë. Mendoi se çfarëdo zgjidhje tjetër do të jetë vetëm humbje kohe dhe derdhje e panevojshme gjaku. Shqiptarët janë të gatshëm të bëjnë këtë kompromisë të madh, që të vazhdojmë bashkëjetesën me serbët dhe malazezët. Por jo më vetëm nën Serbi, as nën Mal të Zi, por së bashku me serbët dhe malazezët si të tre të barabartë. 

Balkanija?  (Ballkanija?) 

Demaçi: – Kjo është zgjidhja e përherëshme. Si e para, të na bashkohet Maqedonija, pastaj Bosnja e Hercegovina, e më vonë edhe Kroacia, edhe pse ata thonë se jemi evropian e nuk duam në Ballkan. Por, ata kanë më shumë interesa të na bashkohen në këtë konfederatë sesa të mbesin jashta saj. Nëse e gjitha kjo ka sukses, do të hapej rruga për një Konfederatë të madhe ballkanike. Besoj, kur të pajtohen Turqia dhe Greqia?! 

Je li to ime srecno?  (A është ky emërim me fat) 

Demaçi: – Mendoj se asgjë nuk i mungon. Të gjithë jemi ballkanas, askush nuk mundet të thotë se nuk jemi ballkanas, dhe kjo është një e arritur. Tuxhmani sigurisht se nuk do, por Tuxhmani shpejt do të iki, ai e ka luajtur rolin e tij. Kroatët kanë kroatizuar, besa edhe janë mbikroatizuar, janë rrasë me kangë dhe kanë pa tash se pavarësia nuk po i rregulljka të gjitha dhe se mbetët nevoja e madhe edhe për të tjerët. SHQIPTARËT kanë fuqi punëtore, të tjerët kanë mendjen, të tretët kanë kapitalin dhe nga këto jetohet?! 

Za sta se zalazete Vi i Parlamentarna partija? (Për çka angazhohet partija e juaj parlamentare dhe ju personalisht ) 

Demaçi: – Ne angazhohemi që të jemi dorë e shtrirë për popullin serb dhe të zgjidhim problemet me rrugë paqësore. Ndoshta e gjitha kjo nuk do varët nga unë dhe partija ime, nuk varet as nga populli serb ngase edhe ai është i manipuluar dhe e ka pranuar një politikë që qon në gjakderdhje. Ju e dini se partija ime angazhohet për diçka tjetër, unë e kam shkruar planin apo konceptin “BALLKANIJA”, e me sa une jam i informuar, UçK-ja ende i mbahet mendimit për Republikë të pavarur dhe çlirim, dhe kjo nuk përputhet me qëndrimin tim dhe të partisë time rreth projektit tim. Projekti im gjithashtu nuk shkon larg nga Kosova e lirë, ama projekti im mbetët që ta ndërtojmë një shtet: Shqiptarët e Kosovës, Malazezët dhe Serbija dhe mos ti ndryshojmë kufijtë e tashëm dhe të gjejmë zgjedhje që askush mos të mbetët pakicë apo minoritet, të jemi të barabartë dhe ta largojmë hegjemonizmin serb një herë e përgjithmonë. 

Rugova je malo skoknuo do SAD. Mnogi misle da je taj izlet bio nepotreban? 

Ostali (iz G-15) su, izgleda, dobri?   Odbili ste saradnju s grupom G-15? 

 

(Rugova kërcei pak deri në SHBA. Të tjerët nga G 15 të duken të mirë. Ju nuk keni pranuar bashkëpunimin me G 15 ?) 

Demaçi: – Po sipas fjalëve, G15 mbetët i përkushtuar për çështjen shqiptare, ata kërkojnë Kosovën e pavarur dhe sovrane. Arsyeja e ime e vetme pse unë nuk kam pranuar angazhimin në atë grup, është vetëm Rugova. E për përbërjen mundemi të diskutojmë, megjithatë shtrohet pyetja, se a duhet të jenë aty edhe Mahmut Bakalli e Fehmi Agani? Aty është një garniturë e njerëzve që ishin dikur në Lidhjen Komuniste dhe shtrohet pyetja a ju takon atyre vendi aty? Por, unë megjithatë mendoi se përpos Rugovës, me të tjerët mundem të punoj, ngase ata disi kanë disa njohuri politike dhe qëndrime të duhura, ama Rugova nuk posedon asgjë… 

Përktheu dhe përgatiti: Xhevat Rexhaj 

Origjinali i gazetës Nasa Borba: nedelja, 7. jun 1997. 

Adem Demaci, predsednik Parlamentarne partije Kosova 

Bio bih predsednik balkanske konfederacije 

Srbi i Albanci su na pocetku razgovora i sve je daleko od pregovora i ovde se radi o tome da je Milosevic nastavio jednu svoju politiku s jednim pokricem, ovo je bila jedna dobrodosla magla za njega. Znaci, Milosevic je sve dobio, Rugova je izgubio sve jer je otisao s rukama u dzepovima 

Dragan Banjac 

Kolona izbeglica ide k’selu Pades na severu Albanije 

Foto: Rojters 

“Ako moram nesto kazati o sebi, meni je zaista veoma tesko da se vratim u secanja i kada o tome mislim cini mi se da imam petsto ili sesto godina, kad se vratim u secanja sta sam sve proziveo. Ali neki put mi se cini da sam sasvim mlad, da sam u jednoj novoj situaciji. Po onom sto se moze svesti pod normalno vidjenje, ja sam covek koji je mnogo patio. Medjutim, ne smatram da je tako, ja mislim da sam obavljao svoje duznosti, da sam radio ono sto je vreme od mene zahtevalo i ne bih promenio svoj tok zivota ni za jotu. Jeste da sam trideset godina bio po zatvorima, ali i te godine su imale smisla, jer ja sam bio svetionik koji je nadahnjivao mlade ljude. U stvari, srpski rezim nije bio svestan sta radi. Stvorio je mucenika koji je vise stetio srpskom rezimu sto je bio u zatvoru nego da je bio vani. Bio sam u stanju da to procenim i sve sam vrlo lako prebrodio.” 

“Ja sam u stvari rodjen negde 1935. (26. srpnja), ali moj otac me nije upisao na vreme. Rekao je majci: ‘Da vidimo hoce li da prezivi, ili nece’. Onda prodje mesec dana, sest meseci i majka kaze: ‘Slusaj, ovaj nema nameru da umre, idi i upisi mi dete’. I onda je ispalo da sam rodjen 26. februara 1936. godine. Medjutim, ovo je sve na papiru. Zapravo ja imam 39 godina zauvek, imam puno energije, radim dosta, ne umaram se, imam siroko interesovanje i mislim da cu do kraja zivota ostati s tih trideset devet godina. Ne mislim, dakle, vise da brojim godine”, ovako je svoju “sliku” video, ovih dana u Pristini, Adem Demaci, predsednik Parlamentarne partije Kosova i jedan od najvecih istinskih balkanskih disidenata. 

Gospodine Demaci, Kosovo je uzavrelo, a nedavno su Srbi i Albanci posle dosta otezanja seli i otpoceli pregovore? 

– Srbi i Albanci su na pocetku razgovora i sve je daleko od pregovora i ovde se radi o tome da je Milosevic nastavio jednu svoju politiku s jednim pokricem, ovo je bila jedna dobrodosla magla za njega. Znaci, Milosevic je sve dobio, Rugova je izgubio sve jer je otisao s rukama u dzepovima. Rugova nije cekao da Milosevic ispuni barem onaj minimum zahteva Kontakt grupe, Evropskog parlamenta, Saveta sigurnosti, nego je otisao kao grlom u jagode, kao pina covek, i naravno da rezultata nije ni moglo biti. 

Nije li u najmanju ruku nelogicno da su sukobi cak pojacani za vreme razgovora i koji su po Vama strateski ciljevi operacija na granici? 

– Milosevicu je sasvim jasno da dok bude bilo otpora kod Albanaca, on nema sta da trazi i nikakvi pregovori nece moci da rese ono sto on hoce. Radi se o jednoj opstoj strategiiji koja u stvari Milosevica samo zaglibljuje, jer svaki napad je protiv njega. I posle svakog napada UCK (OVK, “Oslobodilacka vojska Kosova” – p. D.B.) prosiruje svoju teritoriju. Oni su u pocetku imali desetak sela pod kontrolom, kao slobodnu teritoriju da tako kazem, a sada imaju oko dvesta sela, prosiruju se svaki dan. Narod se okrece ka UCK sve vise, jer nemaju drugi izlaz. Srpski rezim hoce da nas istrebi, medjutim, nemoguce je u ovo vreme istrebiti jedan narod. 

Otkad postoji organizovan albanski otpor na Kosovu? 

– Taj otpor (organizovan) poceo je nekako pre dve-tri godine, a ovo sto sada ti ljudi pokusavaju da prosire svoje redove – to Srbija naveliko pomaze, jer ruseci sela, napadajuci seljake, obicne ljude, koji mozda i nemaju nameru da se ukljuce u te redove, oni ih prisiljavaju da se ukljuce. 

Da li ste i koliko obavesteni o OVK. Prica se o velikom broju stranih instruktora, avanturista iz bosanskog rata, mudzahedina…? 

– Ja nemam takve podatke, mada ne iskljucujem i takvu mogucnost ako se bude otezalo s resenjem. Ima po svetu takvih ljudi koji jedva cekaju da se ukljuce bilo gde i u bilo kakvu guzvu. 

Govori se o ukljucivanju OVK u pregovaracki proces i potrebi za politickim predvodnikom. Rugova izgleda nece, da li ste Vi mozda vidjeni na tom mestu? 

– Vidite, mi smo malo-pomalo izgubili nas uticaj. Pre dve godine, kad su pocetkom devedeset seste pocele one prve bombe, ja sam pozvao sve partije ovde. Dajte da se reorganizujemo, dajte da stvorimo jedan jak pokret, inace cemo doci u situaciju da budemo izbaceni na marginu. Da smo to uradili pre dve i nesto vise godina, ja mislim da bismo mi uspeli da ih zadrzimo i da to krilo ne bude toliko jako. Medjutim, Rugova je odbio, on je mislio da je sebi dovoljan. Obican svet, omladina, misli samo na UCK, govoreci nam sta ste vi i sta vi radite. Tamo se gine i sve je to mnogo ozbiljnije i za one koji su mladi to je mnogo interesantnije nego da dodju u moju partiju, slusaju me i placaju clanarinu. Da ja preuzmem? Mi to ne mozemo, ali mozemo da vodimo jednu realnu politiku a ne politiku koja se nama svidja. Mi smo jedina partija koja je na pocetku odbila da kaze da su to teroristi, to se od nas trazilo, zahtevale su sve ambasade da to osudimo. Nismo prihvatili takvu formulaciju i necemo je prihvatiti sve dok sa srpske strane bude upotrebljavana sila. Mozemo jedino da ljudima – ambasadorima, diplomatama – objasnimo pravu istinu sta se radi i da nasem narodu kazemo da smo spremni da mirnim putem resimo nase pitanje i da nista ne uradimo sto bi u buducnosti kvarilo nase odnose sa srpskim narodom. I ne treba da napravimo nista sto bi dovelo do izliva osvete. 

Rekoste da sebe ne vidite kao politickog vodju UCK (OVK)? 

– To zavisi od toga koliko cemo mi uspeti da sacuvamo nasu ispravnu politiku. I koga ce na kraju taj otpor da prihvati za svoje krilo. Oni ce da odrede koga, u koga veruju, mozda ce i Rugovu da prihvate i mozda ce Rugova stoprocentno da promeni svoju politiku, sta znam. 

Je li taj dan blizu? 

– Ne verujem. Buduci da je srpski rezim vrlo tvrdoglav i poznajuci situaciju na terenu, za to ce trebati jos vremena. Ne verujem da je moguce pre dve godine i Srbija da se umori i ne verujem da ce svetu da bude dosadno, jer i svet ce se jednog dana zasititi ovog problema. Tako da ce to biti faktori koji ce pozurivati. Svet, ukoliko postupi drugacije, mogao bi da ubrza, ali moje su analize takve da pre dve godine nece biti jasnija situacija, jer ovaj rezim nece dozvoliti da se preda. Zna da u tom slucaju mora da polozi racune. A niko nece da polaze racune. 

Natalitet 

Cim covek pocne malo bolje da zivi, on smanji broj dece. Evo, to kod nas mozete golim okom da vidite. Svi intelektualci na Kosovu – dvoje, maksimum troje dece. Ko ima veci broj dece? Obicni radnici, seljaci, kojima treba radna snaga. I zato je procena srpskih demografa samo na papiru. Stavi u kompjuter sadasnje stanje i ne gleda da ce da se okrene drugacije. 

Za sta se zalazete Vi i Parlamentarna partija? 

– Mi se borimo zato da budemo jedna ispruzena ruka prema sprskom narodu i da resimo problem mirnim putem. Medjutim, to nece zavisiti od nas, nece zavisiti ni od srpskog naroda jer je i on manipulisan i prihvatio je jednu politiku koja ga vodi u krvoprolice. Vi znate da se moja partija zalaze za nesto drugo, ja sam napisao koncept “Balkanija”, a koliko sam obavesten UCK se jos uvek drzi slobodne republike, oslobodjenja, sto malo odstupa od moje ideje i projekta moje partije. Mada u osnovi to nije daleko od slobodnog Kosova, ali ipak moj projekt je da mozemo da pravimo novu drzavu – Albanci s Kosova, Crnogorci i Srbija i da ne narusimo postojece granice i da nadjemo nacin da niko ne bude nacionalna manjina, da budemo svi ravnopravni i da srpski hegemonizam istrebimo i likvidiramo jednom zauvek. 

Rugova je malo skoknuo do SAD. Mnogi misle da je taj izlet bio nepotreban? 

– Ja mislim da su Amerikanci Rugovu samo zbog toga i pozvali. Jer Amerikanci nisu ludi, znaju sta se desava, znaju da je Rugova napravio grdnu gresku kad je otisao kod Milosevica na nacin na kakav je otisao. I stvarno vise Rugova nema kredibilitet u ovom narodu, zato su ga Amerikanci i pozvali, nadajuci se da ce preko njega da prinude Albance da prihvate jedan vid autonomije. Oni jos rade na tome da njemu dizu rejting, inace on nije imao nikakav razlog da sada ide u Ameriku, jer ako bi Amerikanci hteli da nas pomognu, oni bi mogli da nas pomognu i bez toga. Ja vidim u tome jos jedan pokusaj Amerikanaca da ga na neki nacin tapsu po ramenu i kazu mu: “Gospodine, nemoj mnogo da se sekiras, nas su Srbi prevarili, nas je Milosevic prevario bezbroj puta, pa nije velika greda to sto te je prevario. Ima dana pa cemo mi regulisati te probleme. 

Kako vidite “visedecenijski” problem Kosova, kako Vi kazete? 

– Za vreme Drugog svetskog rata dosli su ovde Italijani i kad se uporedi ono ropstvo pod Italijanima s ropstvom u staroj Jugoslaviji, bilo je to mnogo razlicito. Italijani su otvorili skole, dozvolili upotrebu jezika, tako da je pocelo nesto zivota, trgovina i ljudi su se osecali poluslobodni. Tek kasnije su shvatili da se radi o okupaciji, a mnogi su se prikljucili pokretu pod vodjstvom Komunisticke partije. Odrzan je jedan sastanak tamo negde 31. decembra 1943. godine i prvog i drugog januara 1944. godine u Bujanu, nekom selu na granici s Albanijom, da li na ovoj ili onoj strani granice, ne znam. Tamo su ucestvovali Dusan Mugosa i svi tadasnji srpski i crnogorski rukovodioci i tadasnji albanski rukovodioci koji su bili clanovi Partije. Tu je doneta jedna rezolucija kojom se Albanci pozivaju da se prikljuce NOP-u, a posle rata ce imati pravo na samoopredeljenje do otcepljenja i da se pitanje Kosova resi kako treba. To garantuje NOV Jugoslavije, NOV Albanije, armije Amerike, Engleske i Francuske. Medjutim, posle oslobodjenja (1945) Albanci su izigrani, njima je receno da to nije bio pravi sporazum (“to je bilo na drugom terenu”) i to se ne prihvata, nego Albanci mogu da biraju – hoce li da budu sa Srbijom, ili s Makedonijom. Pravo na samoopredeljenje nije priznato. Oni koji su to odbili bili su na brzinu ubijani, hapseni i slicno. I Albanci su bili prinudjeni u takozvanom “prizrenskom sastanku” (ili skupstini) da prihvate – da se prisajedine Srbiji. Doslo je do raskola. Albanci su prevareni, baceni u jednu situaciju koju su morali da prihvate. Onda je 1946. godine jedan statut regulisao autonomni status Kosova, 1953. je taj status malo prosiren, 1963. je jos malo vise prosiren (bila je autonomna oblast, autonomna pokrajina), onda 1974. godine Kosovo dobija najvisi autonomni status, koji je bio vezan za Srbiju i za Jugoslaviju. To je bio onaj dualizam, medjutim, posle sedamdeset trece godine, kad su Albanci hteli da Kosovo bude republika, opet je u Srbiji bilo otpora prema tome i Albanci nisu uspeli, jer je ondasnje rukovodstvo bilo vrlo slabo da pokrene mase. To je propalo i reseno je 1974. godine da bude jedna autonomija. To je ta nasa istorija. 

U cemu je, zapravo, srpsko-albanski spor? 

– Razlozi za stalna podvajanja Srbije i Kosova pocinju jos 1912. godine. Albanci su 1911. godine podigli ustanak protiv otomanaca (Turske) i u oktobru sledece godine uspeli su, tako reci, da oslobode skoro sve svoje teritorije. Medjutim, pre toga Srbija, Crna Gora, Grcka i Bugarska imale su jedan tajni sporazum cija je sustina bila podela teritorija koje su bile pod turskom imperijom. Kad je ta albanska drzava bila takoreci vec fakat, cinjenica (u oktobru 1912. godine), onda je Crna Gora prva udarila kao na Tursku posto je oficijelno to bila Turska, a ideja je bila da se podele te albanske i makedonske teritorije. Bio je jos jedan tajni sporazum izmedju Srbije i Bugarske – da podele Makedoniju. Ali u toj velikoj ofanzivi 1912. godine, okupirani su svi ovi delovi, a Srbija je okupirala veci deo Makedonije. Nije htela da se drzi sporazuma s Bugarskom pa je doslo do Drugog balkanskog rata izmedju Srbije i Bugarske, zbog makedonskih teritorija. Zlo je pocelo tada, iako je Tucovic u svoje vreme (1911. godine) govorio: “Kuda cete vi? Na Kosovu su tri Arnauta i jedan Srbin, u Makedoniji tri Makedonca i jedan Srbin, i koga vi idete da oslobodite tamo?!” Medjutim, kao sto se zna, Tucovic je prosao s metkom u ledja zbog tih svojih reci. Srbija je htela da ima neku svoju koloniju i Srbija i danas hoce da ima tu svoju koloniju. I to mora da plati, i placa teskom cenom. Nikad nije mogla da se okrene sama sebi, nego je uvek morala da se brine da sacuva neke granice, teritorije i evo gde smo sada. Sada smo dosli do toga da su Milosevic i Seselj otvorili karte, otvoreno rade pred svetom i kazu: Mi cemo ili da potamanimo Albance ili da ih posrbimo. Oni nude kulturnu autonomiju, Albanci to nece prihvatiti i eto frke, nepotrebnog krvoprolica i sto ce kostati skupo i Albance i Srbe. 

Rugova? 

– Ja protiv Rugove licno nemam nista. On o meni uvek govori dobre reci, medjutim, njegova politika vec od 1994. godine naovamo meni se ne svidja. On je trazio i organizovao izbore, izabran je za predsednika (i ja sam glasao za njega u Americi), ali on nije odrzao rec. On je trebao kako-tako da sazove tu skupstinu, jer – kakav je to predsednik koji nije polozio zakletvu, kakav si predsednik kad nemas skupstinu?! A dogovor je bio da se skupstina sazove. Prvi izbori su odrzani 24. maja 1992. godine i mi smo cekali godinu dana, dve godine. On nista. I tada sam poceo da govorim kako to nije ozbiljno. Evo, on je to presisao tri, cetiri godine, opet je sazvao izbore i ja sam rekao da nema nikakvog smisla odrzati izbore, jer sam znao da opet nece smeti da sazove skupstinu. Samo je, znaci, hteo da ponovi sebi neki legitimitet, ali lazan legitimitet, cak se postavlja pitanje zasto su Albanci glasali za njega. A glasali su jer su verovali da ce on uspeti napraviti republiku na miran nacin, da ce mu je na tanjiru neko doneti, Amerika, Evropa, ili neko drugi. 

Odbili ste saradnju s grupom G-15? 

– Ako se gleda na recima, on je bio istrajan za “albansku stvar” jer je trazio nezavisno i suvereno Kosovo. Ali on ne radi, ne popunjava one forme. I nije, opet kazem, smeo otici na noge Milosevicu u Beograd. Nije za to cak ni svoje savetnike pitao, ni konsultirao i otisao je. Ja sam na vreme rekao da on nije covek s kojim mozete da saradjujete. Zato sam odbio da budem clan te grupe G-15, jer sam znao da, dok Rugova bude tamo, od toga nema nista. On je covek koji radi svojom glavom i ne pita nikoga. Sam ne zna, a ne pita i, na zalost, ispalo je gore od svih mogucih resenja. Milosevic je toliko bezobrazan covek i trebao je barem njemu da sacuva malo obraza (Rugovi). Da je imalo pametan covek, on je trebalo zbog njega da kaze: “Zaustavite te operacije nekoliko dana, neka narod misli da je Rugova stvarno napravio neki posao. Pustite nekolicinu tih zatvorenika iz zatvora…” Nego ne baja, on nece ni da cuje, on bije i ubija jos zesce. On uzima sve sto mu dajes i hoce jos. A Rugova bi trebalo da zna (pokazalo se da on to ne zna) da to Milosevicu nije prvi put. Milosevic je tako izigrao i Slovence, Hrvate i Bosnjake. I znate, on je takvom politikom rasturio onu Jugoslaviju. 

Ostali (iz G-15) su, izgleda, dobri? 

– Za mene je odustajanje od angazovanja u toj grupi jedini razlog Rugova. O sastavu se moze diskutirati. Pitanje je da li tu pripada jedan Mahmut Bakali, ili Fehmi Agani? To je citava jedna garnitura ljudi koji su bili clanovi Saveza komunista i veliko je pitanje da li njima pripada pravo da to budu. Ali ja mislim da se, izuzev Rugove, sa svima ostalima moze se saradjivati. Ali hocu da kazem da ipak ti ljudi imaju jedno politicko znanje, imaju pristup, ali Rugova od svega toga nema nista. On je mozda dobar covek i on je stvarno zalutao u politiku, medjutim, sto kaze Djido u svoje vreme – vlast je najveca slast. NJemu se nasladila ova vlast i zeleo bi da to produzi u nedogled. 

Postoji li nesto sto se moze zvati okvir za pregovor? 

– Toliko cesto kazem da vise necu spominjati Rugovu pa se ipak ocesem o njega. Vi znate sta je reseto. Rugova je jedno reseto, a ovi ostali su ljudi koji sipaju u to reseto. Ja znam da su se ovi ljudi dogovorili o nekoj strategiji, da ce pravo na samoopredeljenje da bude obavezno i sastali su se jedanput, dvaput, triput… Ali to ne vredi, za Rugovu ne vredi nista. Ja sam u svoje vreme, 1992. godine, govorio za njegovu partiju da je defekt te partije – glava. A glava je Ibrahim Rugova. On je i od svoje partije napravio dve partije, razjedinio je. Jer – nema ideju. I sad ti ljudi, koji hoce da se ne pravi nista i ne radi nista, njima odgovara reseto. Sipaju tamo, iz supljeg u prazno, sto kazu braca Srbi i – dobro. 

Pominjete i medijski rat? 

– Prema mojim informacijama mnogo veci broj policajaca gine nego sto se saopstava. Jer, ovaj Medija centar, koji je formiran ovde u Pristini, nije formiran da informise vec da dezinformise, da sakrije. Ovde su dovedeni stari vukovi novinarstva srpskog koji su vezani s Udbom i koji precesljavaju te vesti vrlo dobro. Kad padne deset policajaca, oni kazu da je jedan ubijen a dvojica ranjena. Tako placaju obe strane, a meni je zao obe strane. 

(Ne) obavestenost 

Postoje unutrasnje teskoce u Srbiji koje ne daju prostora mnogim ljudima da dodju do izrazaja. Jer obican Srbin cita “Politiku”, gleda drzavnu TV, slusa drzavni radio, njemu je to dovoljno, ali ima jos nesto – nema niko toliko para da kupi i “Nasu Borbu” i “Politiku” i slusa kao ja sve moguce svetske radio-stanice i da onda formira neko misljenje. Tako da ogromna masa, s kojom raspolaze taj rezim, ona nosi sve. Malo je ljudi poput pokojnog Zivotica (dobar je i njegov naslednik u Beogradskom krugu Obrad Savic), ali je malo ljudi i tesko im je da se prosiri njihov broj. Teren je zauzet s ovima sto drukcije misle. Ko, da Kosovo damo? Ne. Jer je on naucio i Kraljevica Marka, Vujadina i devet Jugovica i Kosovku devojku, sve zna napamet i sada misli da je Kosovo neka svetinja bez koje se ne moze. 

Da ste pregovarac, sta biste prihvatili? 

– Bojim se da za sada nece to biti slucaj, mislim na dogovor. Ja se bojim da cemo morati da krvarimo, obe strane. 

Dokle? 

– Mislim da ce oni posle godinu dana, ili dve, da se umore. Da se umori srpski rezim. Ne znam kako ce izgledati situacija kad se bude umorio taj rezim, ali je sigurno da ce doci do situacije kada ce se morati pregovarati. Ali po meni, minimum je da se vratimo na autonomiju iz 1974. godine i to da bude polaziste za pregovore za sklapanje jedne konfederacije. 

Koje? 

– Izmedju Kosova, Crne Gore i Srbije. Ja mislim da je svako drugo resenje samo gubljenje vremena, samo nepotrebno krvarenje. Albanci su spremni da naprave taj veliki istorijski kompromis, da opet nastavljamo suzivot s Crnogorcima i Srbima. Ali, ne vise pod Srbijom, ne pod Crnom Gorom, nego zajedno sa Srbima i Crnogorcima. Kao treci. 

Balkanija? 

– To je resenje za sva vremena. Da se Makedonija prikljuci, prvo ona, posle toga Bosna i Hercegovina. Posle toga – i Hrvatska. Mada oni kazu: Mi smo Evropejci, necemo vise u Balkan. Ali oni imaju mnogo vise interesa da se prikljuce jednoj takvoj zajednici nego da budu van nje. Ako to uspemo, onda ce se stvoriti put za stvaranje velike balkanske konfederacije. Kada se Turci i Grci pomire. 

Je li to ime srecno? 

– Mislim da ne fali nista. Svi smo Balkanci. Niko ne moze da kaze – ja nisam Balkanac. A to je vec veliko preimucstvo. Tudjman nece? Ali Tudjman ce da ode. On je odigrao ulogu, Hrvati su hrvatovali, nahrvatovali se, napevali svojih pesama, videli da ta nezavisnost ne resava bas sve i da je potreba za drugima ipak jaca. Albanci imaju radnu snagu, drugi imaju pamet, treci kapital i od toga se zivi. 

Vratimo se Kosovu. Je li moguce ujedinjenje albanske politicke scene? 

– Stvara se jedan pol protiv kapitulacije. Jer ovo sto Rugova radi, to je cista kapitulacija. Ali Albanci, videci da je vlast ovih stranaka veoma mala, i ne zure mnogo. Jer, i kad se budemo ujedinili opet moramo da pricamo, protestujemo, sastancimo, pa nikom nista. Srbija vrlo dobro zna, tako je i isplanirala, treba Rugovu prisiliti, a i on je isao k tome da kaze, pa vidite drugovi, ja sam se borio, mnogo sam se borio za nezavisnost pa ne moze. I dajte da sada prihvatimo ovo sto nam daje Srbija, pa cemo mi opet da trazimo, da pokusamo da napravimo nesto, necemo mi da dignemo ruke. Ali sada cemo da prihvatimo. 

Sta za Vas znaci pojam “disident” i kako su svi koji su se tako zvali u Srbiji bili u stvari zaogrnuti nacionalizmom? 

– Ono disidentstvo Cosica i ostalih, to je bilo disidentstvo protiv rezima za koji su oni mislili da jako mnogo popusta Albancima. Na kraju je i sam Cosic morao da ode. Oni su ga upotrebili i bacili ga kao krpu, onako kako je i zasluzio. Istorija se danas krece brzo i svakome daje ono sto je zasluzio. Evo i gospodin Rugova. I on je suvise bahato postupio. Pravi disidenti u Srbiji ce biti oni koji budu kosovsko pitanje gledali realno. Ima jedan covek u Americi, Srdja Popovic, koji je pravi disident. On kaze: “I ja kad bih bio Albanac, i ja bih bio taj koji bi pokusao da se oslobodi srpskog rezima”. Meni sada neki kazu: “Sta hoces ti, da nas opet ostavis pod Srbijom?” Ja kazem, nije pod Srbijom, ovo je konfederacija, imaces svoju drzavu. Ja znam da to nece biti lako, jer ti rezimi su uvek drzali i informacije, ekonomiju i policiju, vojsku i bilo je tesko. Obican covek voli svoj mir, svoju sigurnost. Sta vredi, ja sam video u hodniku kada sam bio kod Bogdana Bogdanovica, pise Bogdanovic – izdajnik. Slova pola metra. On nije mogao da opstane u Beogradu. Tako je i Srdja otisao. 

Opozicija ili “opozicija”? 

– Bio sam u zatvoru s Lazarom Stojanovicem, onim sto je napravio onaj “Plasticni Isus”, i on je bio pravi disident. On ne bi usao u srpsku vladu. Meni je zao da je ovo sto se zvalo opozicija jako meko. Ako bi opozicija rekla da Albancima treba dati konfederalni status, to bi onda moglo da im donese glasove i ako bi dosli na vlast – to bi bila prava vlast. Ovako, popustajuci Milosevicevoj politici, utrkujuci se s tom politikom ko ce biti veci patriota i ko ce vise psovati Albance i tome slicno. 

Kakav je, po Vama, rezim u Srbiji? 

– Sustina rezima u Beogradu je hegemonizam, diskriminacija. Sustina tog rezima je destrukcija. Nije rezim protiv Albanaca zato sto su Albanci Albanci, a Srbi Srbi. Tu i Albanci treba da obrate paznju. Da ne misle da nas Srbi mrze zato sto smo Albanci. Ne. Na kraju krajeva svi slovenski narodi imaju isti koren i zar je trebalo toliko krvi da padne. Ali radi se o rezimu. O ogromnoj grupi ljudi koja ima velike interese, koja zivi na visokoj nozi i ima velike beneficije. Cesto napravim grubu uporedbu s majmunom. Kad ih hvataju i metnu u rupe malo lesnika i on uzme punu ruku i zarobi se. Krivac je i to sto smo mi nasledili taj kompleks, vojnopolicijski kompleks. U Srbiji to je nasledjeno jos od osnutka ove srpske drzave, od 1878. godine. Sva vreme su srpsku politiku vodili oficiri, oficirski kor i kralj. Crkva je kadila njima. Zandar, dinar, kralj, tu su oficiri i sve sto se desilo, te Crna ruka, te Apis, te ovaj ili onaj, sve su to oficiri. I 27. mart, kad je Pakt sklopljen. Opet oficiri. Pa i dan-danas ta struktura, bez obzira da li ima cinove ili nema, ona je izabrala Milosevica kao svog najvernijeg predstavnika koji ce ostvariti njihove zelje, a njihove zelje su – status kvo. 

Sta, kako ste sami pomenuli rok, vidite posle dve godine? 

– Ja vidim da ce se Srbija umoriti. Ne znam sta ce se desiti u Srbiji, ali srpski narod ce morati da se trgne, da progleda, morace da vidi da ovako ne moze. Ali dogadjaji idu vrlo brzo, filmskom brzinom tako da ce ove dve godine biti stvarno duge, duge dve godine, pogotovo za nas Albance jer cemo biti izlozeni jos gorim patnjama. Ali mislim da do razresnice mora da dodje. Moj pokusaj i pokusaj moje Parlamentarne partije Kosova je da skratimo taj rok i da bude sto jeftinije. Da bude sto manje zrtava. 

Vidite li sebe za dve godine mozda na mestu predsednika nezavisnog Kosova? 

– Nemam ambiciju za vlast i nemam ambiciju da budem takav predsednik. Ali bih prihvatio da budem predsednik jedne takve konfederacije. Jer, to je moja ideja. Ja sam je prvi izbacio i trudicu se za tu ideju. Pre mesec dana u Solunu jedan Grk se nasalio da ne bi bilo lose da glavni grad konfederacije bude Solun. Rekao sam da nije losa ideja, i Solun je dobar grad. Medjutim, nema nikakve potrebe da pokusamo da izmislimo bolji nego Beograd. Zasto da ne bude Beograd. 

Mitovi 

To je ta nasa balkanska tragedija. I Albanac isto tako voli neke svoje iluzije. On slusa vesti i razume ono sto je njemu milo. Ono drugo zaboravlja. Potreba za tim mitom nekada je bila vrlo vazna, morao je taj srpski narod da opstane pod turskom imperijom. Morala im se dati neka nada. Iako se zna ko je bio Kraljevic Marko i sve to, ali je u narodnom mitu neki dobrocinilac, heroj. I potreba je, dakle, postojala. Medjutim, sada u ovo vreme, kada je svet tako mali i kada se stvari resavaju sasvim drugacije, jos uvek se pozivati na mitove – to je tragedija. 

Posaljite nam vas komentar! Izbor vasih reagovanja i misljenja objavljujemo. 

© 1995 – 1998 Yurope &, Nasa Borba” / Sva prava zadrzana / 

E mëpasme: 

Rrëfimi tronditës i Heroit Metush Krasniqi 

9 komente te “I THEM PO SERBISË E GREQISË, DHE JO IBRAHIM RUGOVËS” 

Xhavit thotë: 

22 Dhjetor, 2019 te 21:01 

Eshte mire kete interviste ta lexojne te gjithe ata qe menuan se Demaqi eshte baba i kombit e ne fakt ky ishte baba dhe ideatori i Ballkanise,ku shqiptaret dhe Kosova do te mbeteshin prap nen thundrren sllave.Perspektiva e shqiptareve siq thot Demaqi do te ishte puntor krahu dhe argat sllavi.Andaj shume e natyrshme se Demaqi nuk e deshti Rugoven sepse ai ishte per pavaresi te Kosoves e cila u be realitet.Derisa Serbia i mbylli mediat Demaqi gazeten-pamflet e regjistroi ne Beograd 

Skender thotë: 

25 Shtator, 2019 te 11:23 

Ne kete interviste, qe sot e lexova, kuptova , se sa foshnjor ne politike paska qene Adem Demaci, dhe sa i “ madh” Sa per Rugoven, Demaci as qe i afrohet ne thoin e kembes.Paska patur te drejte Rugova, qe keta injorante ne politike i paska injoruar. Kjo qenka dhe arsyeja qe komunistet Qose te Prishtines dhe Tiranes, paskan shpifur kaq shume per Gjigandin Rugova. I perjetshem ne zemrat tona , Presidenti Rugova. 

Eni thotë: 

16 Maj, 2018 te 17:44 

Respekt dhe falenderim Adem Demaçit ,Shqiptarit me te Madh te Shqiperise se pushtuar ! 

bedri thotë: 

2 Maj, 2018 te 07:07 

Me u cuditur e me te u DHIMBSUR. 

Kelmendi thotë: 

16 Tetor, 2016 te 10:21 

Burr hiq ky njeri i ballkanis fatmirsisht kish kosova asajkohe burra shteti dhe i shpetuam edhe demaçau e qosjau e qebesa edhe te vetquajturve krahu i luftes ne kosovarve dardan $100%$ shqiptar na shpetoj mençurija e te madhit dr.Rugova 

Sabi thotë: 

10 Maj, 2017 te 06:43 

Nuk do komente Demaqi paska qene gjithher mashe e shkaut. Ne burg e paska formue shkite per veti por deshti Zoti i madhi Rugove na nxjerri prej kthetrave te serrbit e demaqit. Ky e vertetoi ma bon kur e trathtoimarrveshjen e osllos .pase lufte u rendite ne anen e krimite.kurre si gjykoi vrasjet politike ky hamak-budalle.kurre si ka kontribu qashtjes komtare.perqaresi nr. 1 me Qosiqin i qashtjes shqipetare ne ballkane.perkrahsi i shikut per eleminimin e trimave burrave te mdhajete kombite ne kosove ky psikopat .ky rankoviqi e enveri i dyte! 

Rraha thotë: 

16 Tetor, 2016 te 00:57 

DERISA HAZRETI IBRAHIM RUGOVA, A,S,E SENSIBILIZOI KREJT BOTËN PËR T,I KTHYER SYTË KAH KOSOVA E UQK,,ja NË MALË DUKE LUFTUAR PËR PAMVARSINË E KOSOVËS KY FAQJA E ZEZË PASKA QENË NË KONTAKT ME VËLLEZËRIT E TIJ TË GJAKUT DUKE PLANIFIKUAR,RIKTHIMIN E KOSOVËS NËN SERBI,KU KUUUUUUU QKA PO MBAN KJO TOKË,AS SHKIET MA KEQ NUK KAN MENDUE PËR KOSOVË E PËR SHQIPTAR SE SA KY,TURPI E MBULOFTË NË PLEQËRI KËTË MONSTRUM, 

Afrimi thotë: 

15 Tetor, 2016 te 23:01 

O ky ka rrshite moti,moti ju la hyp skijave. I don shkite se ka jetu fort me ta. Eshte qudi qe ky dhe qosja gjithmone kan qene kunder rugoves. Shqiptar tipik, perdhune te rejes dekte tim bire, perdhune rugoves le te humbe kosova. Vendi i tyne eshte psikiatria. No koment! 

Malisheva e Drenices thotë: 

15 Tetor, 2016 te 21:18 

Ju Baca Adem e paskeni pasur programin te njejt me Millosheviqin përsa ju perket shqiptarve ne përgjithsi e Kosoves e Ilirides se Maqedonisë,e qysh kështu po ta kishit pyetur nji fëmijë te shkolles fillore Tetvjeqare nuk ta kish dhënen këtë te Drejt saqe ta bani këtë gabim kaq trashanik qe ta futni edhe nji her shqiptarin e Kosoves nën Serbi te Millosheviqit,Sa na i nxori Titoja nga kthetrat e Serbies me 1968 Liroi Flamurin shqiptar ne Kosovë e tani me 1969/70 na hapi Univerzitetin e Prishtines Kosoves Nënë qe ta kishe pasur ti ne dorë e paske pasur njet me ja qu nanen e nanes qe do te thot Gjyshen e me futur nën Serbi.E tani me 1974 i zgjeroi Autonomien a Krahines ne ate Republik si gjith Republikat tjera te Jugosllavies apojo. 

Përgjigjiuni 

Projekti i Adem Demaçit: Të jetojmë në një shtet me Serbinë pa ndryshuar kufijtë dhe urrejtja ndaj Ibrahim Rugovës, intervistë (bota sot) 

Literatuara e konsultuar: 

“Ish-zyrtari amerikan flet për krahasimin që Biden ia kishte bërë Hashim Thaçit me George Washingtonin” 

Sinjali.com,18 Nëntor 2020 16:50 

https://sinjali.com/ish-zyrtari-amerikan-flet-per-krahasimin-qe-biden-ia-kishte-bere-hashim-thacit-me-george-washingtonin/ 

VIDEO: Momenti kur Hashim Thaçi zihet “ngusht” kur pyetet për librin e lexuar një natë më parë 

https://www.korrektpress.com/video-momenti-kur-hashim-thaci-zihet-ngusht-kur-pyetet-per-librin-e-lexuar-nje-nate-me-pare/ 

XHAFER SHATRI: HASHIM THAҪI – MBI KUFOMA DERI NË KOLLTUKUN E PRESIDENTIT! Pashtriku, 6 TETOR, 2016 

https://pashtriku.org/xhafer-shatri-hashim-thai-mbi-kufoma-deri-ne-kolltukun-e-presidentit/ 

”A është Adem Demaçi “Mandela” i Kosovës (dhe Evropës)?” 

SHKRUAN: SINAN KASTRATI, Malmö, 26 korrik 2019 

https://www.ballikombetar.info/a-eshte-adem-demaci-mandela-i-kosoves-dhe-evropes/ 

”RRËFIMI TRONDITËS I HEROIT METUSH KRASNIQI” 

(Për Adem Demaçin) 

https://www.ballikombetar.info/rrefimi-trondites-i-heroit-metush-krasniqi/ 

“Dy fjalë për dy – tri shpifje të radhës” 

SHKRUAN: HYDAJET HYSENI 

https://www.ballikombetar.info/dy-fjale-per-dy-tri-shpifje-te-radhes/ 

“Demaçi: Më nxitën të flas kundër Rugovës, Markun e kanë mashtruar” 

Elida Zylbeari, PORTALB, 16:34, 11-12-2013 

https://portalb.mk/24527-demaci-me-nxiten-te-flas-kunder-rugoves-markun-e-kane-mashtruar/ 

“I THEM PO SERBISË E GREQISË, DHE JO IBRAHIM RUGOVËS” 

Borba, nedelja, 7. jun 1997. Beograd- Pristina 

https://www.botasot.info/aktuale-lajme/591562/demaci-i-them-po-serbise-e-greqise-dhe-jo-ibrahim-rugoves/ 

 Vazhdon  

 

Sinan Kastrati, Suedi 

Malmö, 1, 2 maj 2022 

sinan.kastrati@hotmail.com 

Tradita shqiptare dhe kurset për njohjen e traditës qe duhet të ndjekin politikanët, profesorët e universitetit, publicistët dhe gazetarët

0

Nue Oroshi

Tradita shqiptare historikisht ka luajtur një rol të rëndësishëm.Parimet e kësaj tradite kanë qenë nderi,besa dhe burrëria.Tri shtylla kryesore që e kanë mbajtur gjallë qëndresën tonë shekullore.Kjo traditë është përcjellur brez pas brezi nëper brezni të ndryshme në familjet tona tradicionale që kanë edukuar djemtë dhe vajzat me këto parime të shenjta kombëtare.Shpeshherë të parët tanë për ndonjë paftyrësi apo ndonjë gjë të shëmtuar që e kanë bërë djemtë e tyre e kanë përdorur fjalinë: “Më mirë qiriu i fikt se sa i flliqtë”.Kjo fjali e ka kuptimin e thellë filozofik dhe tregon dëshprimin e babait dhe nënës për djalin apo vajzën që e kanë kryer një vepër të shëmtuar. Këto parime të besës, nderit dhe burrërisë janë ruajtur diku ma shumë dhe dikund ma pak nëpër troje tona shqiptare dhe kanë funksionuar pak a shumë me rregullat e Kanunit te Lekë Dukagjinit kryesisht në Mirditë por që përmes Mirdites janë bartur edhe në pjesë tjera të shqiptarizmës.

Për dallim nga kohërat më të hershme ku tradita shqiptare është ruajtur edhe nëpër odat tona shqiptare që e kanë luajtur një rol shumë të madh të rezistencës tonë kombëtare duke u shëndrruar në kështjella ku jepej dhe përgatitej kushtrimi për lirinë e trojeve arbërore kishte edhe familje që nuk i kushtonin rëndesi këtyre rregullave tradicionale shqiptare.Edhe sot e kësaj dite shihet mungesa e kulturës tradicionale tek ato familje ku djemtë apo vajzat e tyre janë rritur pa tradita shqiptare.Qoftë ata politikanë,profesor universiteti,publicist apo gazetar, të sotshëm gjatë diskutimeve të tyre i vren shumë shpejt se kanë mungesë te edukimit të traditës shqiptare.Ata ose ato gjatë diskutimeve përdorin fjalë fyese, dhe degraduese që janë kancer për shoqërinë shqiptare.

Ata ose ato që kanë mungesë të traditës shqiptare shpërthejnë në fyerje, sharje dhe nënçmimi gjatë çdo gjeje qe nuk iu konvenon atyre dhe çdo gjë që nuk iu bjen për shtati është e keqe, e shëmtuar dhe e sakatuar. Shpeshherë nëpër Parlamentët tona shqiptare në Shqipëri dhe Kosovë, deputetët ,kryeministra e ministra, përdorin fjalor rrugësh rrugaçësh. Pse ndodhë kjo? Kjo ndodhë për faktin se shumica prej tyre janë rritur në familje ku nuk janë kultivuar traditat shqiptare dhe këta apo këto kanë pasur një fëmijëri që e kanë kaluar rrugëve të ndryshme pa pasur mundësi të ulën në odën e burrave dhe të ndëgjojnë fjalët e odatarëve tanë që kishin një inteligjencë të lindur dhe një atdhetarizëm të mirëfilltë.Edhe oda shqiptare ka pasur rregullat e veta:Kur njëri fliste tjetri e dëgjonte.Edhe kur shihej se një përson apo tjeter e ka lanë rrugën e Zotit pleqtë tanë atdhetar mundoheshin që përmes shifrave t´ia bëjnë me dije se ai duhët të kthehëj në rrugën kombëtare.Mënyrat e organizmit kanë qenë të ndryshme dhe shpeshherë nëpër oda kur ka qenë një person i dyshimtë që ka bashkëpunuar me armikun përmes sinjalizimeve të ndryshme ju është bërë me dije që mos të hapën dhe të flasin haptas se ekziston edhe delja e zezë në odën shqiptare.

Kurset e traditës shqiptare për politikanët, profesorët e universiteteve shqiptare, publicistët dhe gazetaret

 

Meqenëse në shumë sfera të jetës shqiptare shumë gjera kanë dalur nga binaret dhe është krijuar një krizë e madhe morale dhe shpirtërore propozoj që mbrenda katedrave dhe universiteteve tona shqiptare të fillojmë me mbajtjen e kurseve për njohjen e traditave shqiptare.

Kryesisht në këto kurse për njohjen e traditave shqiptare të parët kursist duhet të jenë profesorët e universiteteve tona që janë rritur pa tradita shqiptare,politikanët e shumtë shqiptar që nuk i njohin fare parimet e nderit,besës dhe burrërisë, publicistët, gazetarët dhe analistët e shumtë shqiptar që kur shkruajnë apo zhvillojnë debate nuk kanë fare kulturë të shkrimit, por edhe me keq e kanë kulturën e debatit dhe komunikimit me njëri- tjetrin sa që kur i ndëgjon në debate televizive vërtetë mendon se je në treg të kafshëve. E kjo ndodh për faktin se kanë mungesë të kulturës dhe traditave shqiptare që fare nuk dinë të respektojnë njëri-tjetrin apo të pranojnë mendimin e kundërt politik.Mungesa e mosnjohjes se traditës ka krijuar shumë zbraztesi në shumë sfera të jetës shqiptare dhe shoqëria jonë ka ra shpejt pre e ndikimit të kulturave te huaja.

Personat që janë rritur dhe nuk janë edukuar në traditën shqiptare ata janë të parët që pranojnë kulturat e huaja dhe janë të parët që veprimi i tyre antikombëtar ju shënderrohet në normalitet.Sot i dimë të gjithë me emra dhe mbiemra që kush janë ata që janë duke punuar për shkatrrimin e kombit shqiptar dhe përqafimin e traditave aziatike dhe karpatiane.Të tillët besoj dhe jam i bindur thellë se një studim trevjeçar për njohjen e traditave shqiptare do t´iu bënte mirë dhe do ti kthjellonte që ta njohin vetveten se kush janë si dhe ta njohin kombin shqiptar një komb me tradita shqiptare me një lashtesi dhe me një histori të gjatë të qëndresës.Propozoj po ashtu që Ministritë e Arsimit në trojet shqiptare duhet të punojnë me përkushtim që lënda Tradita Shqiptare të mësohet që nga klasa e pestë e shkollës fillore duke vazhduar në të gjitha drejtimet e shkollave të mesme qofshin gjimnaze apo shkolla profesionale, dhe në të gjitha drejtimet e fakulteteve të bëhet lëndë obligative.

Ata ose ato kur i njohin traditat shqiptare jam thellë i bindur se nuk do të bëhen argat të kulturave dhe popujve të ndryshem që historikisht na kanë shkatërruar duke na imponuar traditat aziatike dhe ato karpatiane.Njohja e traditave shqiptare është një ndihmë psikologjike që duhet t´iu afrohen atyre që ka kohë që janë shkëputur nga çdo gjë që është shqiptare.

Të marrët e pushtetit

0

Dritan Goxhaj, analist ushtarak nga Tirana 

Ka vite që pushteti i Katrelit “Rilindja”, i udhëhequr nga krye i marri me sjellje sociopati, që oportunizmi e votoi si Kryeministër, është kthyer në një panair marrëzish. Thonë që marrëzia është ngjitëse, edhe pse nuk është vërtetuar shkencërisht, por Dritëroi e ka legjitimuar këtë “ Një kokë e çmendur, çmend një vend ”.

Tashmë në këtë mandatin e tretë të qeverisjes së Kartelit, marrëzitë sa vjen e shtohen për ditë. Ato janë shumë, por do ndalem vetëm te disa. Marrëzia e parë është e vet udhëheqësit të Kartelit, i cili, pasi e humbi në mënyrë deklarative mbështetjen që pretendonte se kishte nga Gjermania dhe BE për iniciativën e Ballkanit të Shqyer (Hapur) të Sërbisë. Shfrytëzoi një takim me zyrtarë të Departamentit të Shtetit Amerikan duke u deklaruar pas takimit se “ Ata i kishin shprehur mbështetjen për iniciativën e Ballkanit të Hapur”. Por pasi ambasada bëri publike bisedën u pa që aty nuk kishte pasur jo vetëm mbështetje, por as që ish diskutuar për një punë të tillë. Nuk ka marrrëzi më të madhe sesa të gënjesh kaq hapur për atë që mund të jetë ose bisedohet në kësi takimesh të këtij niveli.

Duhet të jesh komplet i marrë që të vazhdosh të kërkosh t’ju imponosh shqiptarëve me çdo kusht realitete që janë në kundërshtim të plotë me interesin e tyre kombëtar. Nuk është vetëm marrëzi, por edhe antishqiptarizëm dhe shërbim i pastër ndaj shovinizmit dhe neo-hegjemonizmit serb. Marrëzia e dytë ka të bëjë me një vednim të Këshillit të Ministrave në muajin Mars, sipas të cilit të gjithë detyrohemi që të marrim leje pranë Policisë së Shtetit për të mbajtur thikë buke në shtëpi.

Sipas kësaj VKM thuhet: “ Ndërkohë, karakteristikat e armëve të ftohta, që mund të mbahen në vendbanim, për të cilat lëshohet autorizim nga Policia e Shtetit, janë konkretisht:

1. Armët me gjatësi të tehut më shumë se 11 (njëmbëdhjetë) cm, gjerësi më shumë se 2 (dy) cm dhe trashësi afër dorezës më shumë se 0.25 (zero pikë njëzet e pesë) cm dhe që nuk kanë destinacion tjetër përdorimi”.

Siç shihet, tashti e mbrapa do të duhet të marrim leje për të mbajtur në shtëpit tona jo vetëm thikat e bukës por edhe ato të mishit. Kjo që duket si një marrëzi e vogël, në fakt është pjesë e një marrëzie të madhe të pushtetit. Bën pjesë në dëshirën sociopatike të udhëheqësit, që të kontrollojë dhe dijë edhe çfar kanë shqiptarët nëpër shtëpia, por ama mund të përdoret këtej e tutje si sebep për policinë për të ushtruar kontrolle banese, ndaj çdo qytetari që do guxojë të kundërshtojë të marrët e pushtetit. Marrëzia këtu është e strukturuar me qëllime perverse.

Marrëzia e tretë ka të bëjë me një vendim tjetër të nxjerrë në formën e një udhëzimi nga një prej haremxheshave të Kartelit, me urdhër të sociopatit udhëheqës, dhe konkretisht thotë:

“UDHËZIM Nr. 6, datë 11.4.2022 PËR MJETET QË PËRDOREN PËR PESHKIMIN ÇLODHËS-ARGËTUES DHE MËNYRËN E LËSHIMIT TË AUTORIZIMIT Gjatë ushtrimit të peshkimit çlodhës-argëtues përdoren në të gjitha kategoritë ujore, këto vegla peshkimi:

1. a) jo më shumë se 2 kallama për peshkatar dhe jo më shumë se 3 grepa për kallam;

2. b) për peshkatar dhe jo më shumë se 3 grepa për kallam;

3. c) rrjetë e vogël dore.

Tashmë të marrët pasi i kanë ndrequr të gjitha problemet e këtij vëndi kanë vendosur që të limitojnë sipas mëndjes së tyre të pa mënd edhe sportet argëtuese. Nuk ka marrëzi më të madhe sesa të vendosësh ti vësh kufi argëtimit. Me këtë ritëm shumë shpejt do na vënë kufi edhe te herët që do të dalim për ngjitje nëpër male ose për shëtitje nëpër brigje detesh e liqenesh. Ndoshta shumë shpejt do na vënë edhe ndonjë udhëzim të ri se sa herë do të duhet të shkojmë me gratë tona. Dhe këtë jam i bindur se do e bëjnë në kuadër të kursimit të energjisë elektrike, sepse pas seksit njeriu duhet të lahet. E po shkuam shpesh me gratë, do na duhet të lahemi shpesh, e kështu do harxhojmë energjinë që tashti të marrët kanë vendosur që ta limitojnë për çdo familje.

Marrëzia e katërt ka të bëjë me zellin e pushtetit për t’i bërë reklamën oligarkizmit. Dy shëmbujt më të mirë të kësaj i përkasin njëri para dy ditësh ku pehlivani i kartelit ”Rilindja” krye bashkiaku i Tiranës, deklaroi në Rinas për të na bërë me dije se këtë sezon veror do të ketë edhe fluturime çarter drejt qytetit të Nicës në Francë.

Dhe midis të tjerave na thotë :“Kemi parë se si në këto muaj të tranzicionit në duart e investitorëve shqiptarë, aeroporti i ka ulur tarifat dhe barrierat që e bënin shumë të vështirë ardhjen e kompanive ‘loë cost’. Në anën tjetër të aeroportit po punohet për të zgjeruar terminalin edhe me 6 porta të tjera.” Se çfar lidhje ka kryetari i Bashkisë me Aviacionin Civil në Shqipëri as dreqi nuk e gjen dot, por ama ne humanët shohim dëshirën e madhe të të marrëve në pushtet për të promovuar oligarkun e rradhës, sidomos tashti që ky u bë edhe me televizion të vetin.

Por nuk është i vetmi Veliaj në këtë pehlivanizëm. Një pehlivanizëm të tillë e pamë edhe para nja 10 ditësh nga Drejtori i Autoritetit të Aviacionit Civil në Shqipëri, i cili i ftuar në televizion privat të oligarkut që ka edhe Rinasin, në vend që të fliste për aviacionin civil në shqipëri e për abuzimet dhe evazionet e oligarkëve në këtë fushë në Shqipëri, ai nga fillimi në fund vetëm sa promovoi dhe reklamoi punën e oligarkut në koncesionin e tij në Rinas, thuajse ky ishte punonjës i oligarkut dhe jo i qeverisë shqiptare të Shqiptarëve. Këtu e kupton që marrëzia nuk vjen asnjëher vetëm, ajo është në shumicën e rasteve kolektive. Pra është ngjitëse.

Ndërsa marrëzia e pestë nuk i përket Kartelit ”Rlindja”, por i përket sektit ”Vetvendosje” në Kosovë.

Para nja dy ditësh kryetari i këtij sekti i cili është edhe Kryeministër i Kosovës deklaroi: “Kur na thotë Amerika kërceni, ne nuk pyesim pse, por themi sa lart duhet të kërcëjmë”. Kësaj nuk mund dhe nuk ka mudësi t’i vësh asnjë lloj emërtimi tjetër përvecse një injorancë e thellë politike. Dhe injroanca të tilla nuk janë vecse marrëzi.

Por Ukshin Hoti ja ka shpjeguar më mirë:

Të vraposh nëpër Evropë e Amerikë me shpresë se ata, faktorët e jashtëm, do ta bëjnë kompletimin e proceseve në Kosovë, nuk është vetëm bajraktarizëm (kjo do të ishte e keqja më e vogël), por manipulim me interesat më vitale të kosovës, nëse jo vetëm injorancë e thellë politike”.

Kujdes, marrëzia është ngjitëse dhe e rrezikshme.

Rrini larg të marrëve të pushtetit , se jeta ësht e shkurtër dhe dinjiteti nuk ka çmim.

Gabimi, imunizimi dhe mosriciklimi modernist i mbetjeve politike

0
Afrim Caka, Gjakovë
Do të përpiqem t’ju them diçka rreth imunizimit të cilët e kanë përdorur keqë lirin…
Unë nuk shkruaj që t’ia mbushi mendjen dikujtë që t’i lexojnë shkrimet e mija. Unë shkruaj për qefin tim… Unë ndoshta e bëjë një hap të vogël që ia paraqesë lexuesit tim ate që ndoshta nuk e shohin..? Lëxuesit i dinë marrëzitë moderniste që i kanë nxjerrë politikanët kulturat e moralizimit. Kjo është absurde.
Pse shqiptarët e përfytyrojnë dhe i frikësohen ardhjes së një kulture të tillë imunizuese moderne e me rrënjë? Në një mënyrë apo në një tjetër, si një llojë rrebelimi i “Lulusë”, shumica e ish xhambazëve përdorin meritat, duke u mbështetur te korrupsioni. Imunizuesitë klasifikojnë dhe llogarisin apo matin, duke prodhuar të dhëna statistikore për riciklimin e partive brenda tyre..?
Secila parti mëson nga të tjerat. Kreativiteti partive të vjetra në opozit shpesh përfshijnë kombinimin e ideve dhe mashtrimit nga fushat e ndryshme. Filozofia e mashtrimit nuk bënë përjashtim. Kjo nuk e bën atë me disa depolitizime, jo më shumë sesa çështë adaptimi në këtë ekosistem të mbetjeve politike, nga që ata u mbështeten te modernizimi i mashtrimeve.
Nëse “filozofët” e xhambazve të mbetjeve nuk do të sillnin aftësitë e tyre të reciklimeve në këtë fushë, ata nuk do të shtronin asgjë në punën e tyre… Shpesh, ndikimi i riciklimeve shkon në dy drejtimet, mësimdhënie dhe mësimnxënie për deputetët e korruptuar që të mos heqin dorë nga shtrembërimet politike.
Një shembull është filozofia politike, e cila pyet se si duhet të organizohet riciklimi i deputetëve në shoqëri. Disa deputet thonë se forma më e mirë e mos riciklimit është nga diktatura e imunizimit brenda partive të vjetra. Kjo është një teori thjeshtë në filozofinë e tyre politike. Sundimi i ndërgjegjës mund të bëhet akoma edhe më i ashpër sesa ia autoriteteve të oligarkëve të brendshëm, pasi në këtë rast, riciklimi i individit nga mbetjetet e vjetra politike duket sikur urdhrat janë të tijat; si mund të ngrejë krye ai kundër vetvetes?
Gjatë dekadave të fundit, ndërgjegjja në “partitë e korruptuara” ka humbur shumë prej imunizimit ndajë politikave të ndotura. Duket sikur as oligarkët të cilët jetojnë prej politikës, as ata ose këta nuk kanë luajtur më ndonjë rol të spikatur mbi jetën e individit ose të qytetarëve. Por ajo me të cilën ndeshemi më tepër është se në vend që të zhduket imunizmi, autoriteti i tyre është kthyer në diçka të padukshme. Në vend të një autoriteti të hapët, ai që mbretëron është autoriteti “anonim”. Ata maskohen si gjykim i shëndosh, si filozof, si opinionist publik duke mos u larguar nga imunizimi i mbetjeve politike.
Duke u kthyer tani në analizën recikluese dhe në karakterin autoritar, tipari më i rëndësishëm që mund të përmendet në të është qëndrimi i imunizuesve ndaj kapjes së pushtetit përmes zhurmuesve të parecikluar. Për karakterin autoritar ekzistojnë, nëse mund të shprehem kështu, dy gjinitë në parlamentë: të fuqishmit dhe të pafuqishmit. Mos reciklimi, admirimi ndaj pushtetit duke hequr dorë nga “imunizimi”, gatishmëria e tyre për nënshtrim vihen automatikisht në lëvizje nga autoritarët për pushtet.
Pikërisht imunizimi ashtu sikur dashuria e tyre ngjalle menjëherë nga pushteti, po kështu edhe mos reciklimet ose imunizmet ose oligarkët e dobët shkatojnë automatikisht përbuzjen e pushtetit, pa kështu edhe karakteretë e tyre të dobëta shkaktojnë automatikisht përbuzjen e pushtetit.
Kështu dëshiroj të shpreh “gjykimin tim” për “shqiptarët” faqe Zi! Mjaftonë të hapinë tinguj imunizues. “Vjedhën dhe tradhtuan pasi janë në tërheqje nga politika”! Këta i ngjajnë ushtrive pushtuese. Këta janë më të zezat e të gjitha kohërave të historisë shqiptare”. Edhe kjo hata e ka shpjegimin e vetë, që ish sundimi i tyre ka pësuar gërruerje, për të mos thënë shpërbërje, për shkak se tipari i tyre politikë për shtetë po minohet nga proceset e zgjerimit dhe modernizimit të imunizimit dhe mos reciklimit…
Amonë, o popull po tingëllon bukur. U dehen përseri këta të zi – janë dehur përseri në parlamentë. Na mbushet goja plotë me këto sarkazmë politike. Sa më tepër vëmendje u kushtoja çështjeve të ish politikës së jashtme, aq më shumë bindesha se ish pushtetarët fantazëm me siguri që do t’u sillte fatkeqësi shqiptarëve. Përherë e më tepër kuptova se fati i kombit shqiptar në Dardani nuk mund të vendosej që aty për tu tallur.
Ish partitë e majta e të djathta, së bashku me gjykimet mendjempreha të oligarkëve përsa i përketë vlerës së gjërave imunizuese, po të kishin gjykuar saktë edhe rëndësinë e problemit të riciklimit, në atë kohë mund të kishin ndryshuar me sukses fatin e popullit shqiptar në Dardani. Gjërat nuk shkuan kështu, gabimi qëndronte më tepër në natyrën e brendëshme për shkakë të imunizuesve në Shtetin e Dardanisë.
Gjatë atyre viteve, i ndoqëm me pa kujdes lëvizjet dhe nuk i vëzhguam mënyrën se si e zhvilluan politikatë e atyre partive, njëren e pelqeja me “gjithë zemer” dhe tjetrën për shkak të adhurimit për këta burra të shquar që, më vonë, më dukej si simboli më i papëlqyer i gjithë popullsisë shqiptare në Dardani. Masat e lëkundëra të popullit përballën me një opozitë të përbëra nga grupe të ndryshme xhambazash e mashtruesish serb e shqiptar në parlamentë, sensi i tyre i objektivitetit rritet dhe pyesin: Si ka mundesi që gjithë këta të tjerë e paskan gabim, kurse vetëm lëvizja e tyre e imunizuesve paskan të drejtë? Kjo ish ndjenjë e tyre ishte hapi i parë drejt paralizës së fuiqisë tyre imunizuese.

Profesor Dr. Gëzim Alpion sjell Nënë Terezën në Federatën gjithë-shqiptare “Vatra” në Nju Jork

A person standing at a podium Description automatically generated with medium confidence

Nga Frank Shkreli

Disa fjalë të një natyre jo formale…shënime me rastin e promovimit të librit, “Nenë Tereza: Shënjtëresha dhe Kombi i Saj”, i autorit Prof. Dr. Gëzim Alpion, i Universitetit Birmingham të Anglisë.

Nuk kisha përgatitur ndonjë vlerësim zyrtar si të thuash sepse e di se shumë prej jush i kini lexuar mendimet e mia modeste në lidhje me këtë libër – pasi jam munduar të pasqyroj me disa shkrime, zhvillimet, reagimet dhe vlerësimet ndaj librit të Profesor Alpionit, ç’prej botimit e këtej.

Turneu i promovimit të librit për Nenë Terezën, e çoi autorin Gëzim Alpion, në dy universitet ndër më të njohura amerikane dhe botërore, Universiteti Georgetown në Washington dhe Universiteti Harvard në Boston dhe në Federatën Pan-Shqiptare Vatra në Nju Jork, por edhe tek  Zëri i Amerikës për një intervistë –për të cilat kam bërë një shkrim paraprak javën që kaloi — Frank Shkreli: Nënë Tereza në Amerikë | Gazeta Telegraf.   Vizita e Profesorit Alpion në Shtetet e Bashkuara ka tërhequr edhe vëmendjen e njerës prej gazetave të mëdha të Indisë, “Telegraf-India” online – e cila botoi të shtunën — ditën që Profesor Alpion foli për veprën e tij në kryeqendrën e Vatrës — këtë njoftim për lexuesit e vet anglisht-folës duke thekësuar rëndësinë e promovimit të librit të Dr. Alpion në Shtetet e Bashkuara:

Different images –”Something struck me about Mother Teresa during her beatification ceremony in Rome in 2003. St Peter’s Square, I remember, was packed with thousands of her followers from all over the world. I thought of her as belonging to India. She was ‘Mother Teresa of Calcutta’, after all. But others claimed her as the most important figure in the Catholic Church after the Pope. And it is the Catholic side of her life that Gezim Alpion is exploring in a lecture tour that is taking him to New York and the universities of Harvard and Georgetown. “The two Teresas are not contradictory,” he told me before leaving for America. Alpion, who is an academic at Birmingham University in the UK and of Albanian origin, has written several scholarly books on Mother Teresa, including one revealing her “dark night of the soul” in Mother Teresa: The Saint and Her Nation…” – (Telegraph-India online, April 30, 2022.)

Ç’prej botimit të librit “Mother Teresa, “The Saint and her Nation”, kam ndjekur dhe jam munduar të pasqyroj zhvillimet në lidhje me librin e Dr. Gezim Alpion në artikuj e që janë botuar, edhe në gazetën Dielli të Vatrës dhe në disa portale e gazeta, anë e mbanë trojeve tona në Ballkanin Perëndimor. E kam berë këtë se ia di vlerën dhe rëndësinë kësaj vepre, sidomos për lexuesit anglisht folës të botës. Kam pasur kënaqësinë që t’ua shpërndaj kontakteve të mia amerikane edhe njoftimet në anglisht nga Universiteti Birmingham dhe nga shtëpia botuese “Bloomsbury Publishing”, me rastin e botimit të librit ose kur Dr. Alpion bënte promovime para grupeve të ndryshme akademike të tjera. Të njëjtën metodë kam përdorur edhe me vlerësimet në anglisht që janë bërë për librin, nga India, në Angli e deri këtu në Amerikë.  Shumica e vlerësimeve të librit kanë qenë shumë pozitive qoftë nga bota akademike, qoftë edhe nga personalitete kishtare botërore, të pakën nga ato që kam lexuar unë, të cilat Profesori i nderuar m’i ka përcjellur vazhdimisht — e për çka e falënderoj nga zemra.   E kam berë këtë, jo për të ndihmuar Profesorin e nderuar, se për fat të mirë nuk ka nevojë për ne — megjithëse e meriton mbështjetjen e gjithë neve – por sepse kam qenë dhe jam i bindur se ky libër ka një rëndësi të veçant për historinë e jetës dhe të verpimtarisë së Nenë Terezës, por mbi të gjitha, është një burim i vyer në anglisht që të huajt të mësojnë për “Themelet Iliriane të Qytetërimit Perëndimor”.

Gazetari Frank Shkreli me autorin Profesor Dr. Gëzim Alpion, në hyrje të “Vatrës”

Në të vërtetë, është një libër që po të mos ekzistonte, do duhej të çpikej.  Por për fat të mirë është shkruar nga Prof. Alpion dhe si të thuash tani, për këtë libër, nami ka marrë dhenë. Bota anglisht-folëse, më në fund, falë këtij libri po mëson se Nenë Tereza ishte shqiptare, jetoi, veproi dhe ndërroi jetë si e tillë dhe që origjina e saj të mos vihej më në pyetje.

Personalisht, e kam pritur mirë librin e Profesorit Alpion në gjuhën anglisht, “Mother Teresa: “The Saint and her Nation”, botuar nga Bloomsbury Publishing, sepse shumë heret – në të vërtetë pothuaj para 45-50-viteve të pakën – unë dhe shumë të tjerë si unë e kemi ndier nevojën për një libër të tillë në anglisht, që të  fliste për origjinën dhe rrënjet shqiptare të Nënës Tereze. Ne shqiqptarët, natyrisht e kemi ditur se Nenë Tereza ishte shqiptare, por jo të tjerët.   Gjatë disa dekadave në Washington, duke filluar nga të 70 e 80-tat, si pjesë e punës time atje, shpesh ndodhte që me amerikanë dhe të huaj flitej për Nenë Terezen dhe origjinën e saj.

Por, siç dihet propaganda serbe, por edhe ajo maqedonase e asaj kohe, ishin, vendosmërisht, kundër origjinës shpiptare të Nenë Terezës dhe propaganda e tyre, ishte aq e përhapur sa që bota anglisht-folëse e konsideronte atë – bazuar në shkrimet falso të propagandës së tyre, si murgeshë bamirëse me origjinë sllave, serbe ose maqedonase, ose jugosllave, por kurrë si shqiptare. Nëqofste ka ende sot anglisht folës që nuk dinë se nga vjen Nenë Tereza unë u them: lexoni librin e professor Alpionit.: “Mother Teresa: The Saint and her Nation”., (Nenë Teresa: Shënjtëresha dhe Kombi i Saj).

Prandaj unë besoj se ky libër, i Profesorit Alpion do duhej të ishte shkruar nja 50-vjetë më parë për të luftuar dhe korrektuar propagandën e atëhershme anti-shqiptare kundër Nenë Terezës dhe origjinës së saj.  Në atë kohë nuk kishte burime në anglisht për Nën Terezen, siç është sot libri i Profesorit Alpion.

Një kujtesë të shkurtër nga qershori i vitit 1985 – Presidenti Reagan kishte ftuar Nenë Terezen në Shtëpinë e Bardhë për t’i dekoruar asaj “Medaljen Presidenciale të Lirisë”, që është çmimi më i lartë që Presidenti amerikan u akordon personave (kryesisht amerikanë) me merita dhe kontribute të jashtëzakonshme ndaj sigurimit dhe interesit kombëtar të Shteteve të Bashkuara, ndaj paqës në botë dhe për arritje të veçanta në fushën e veprimtarisë publike ose private.   Në fjalimin e rastit në ceremoninë e dorëzimit të dekoratës së Medaljes Presidenciale të Lirisë Nënë Terezës, Presidenti Regan e ka karakterizuar murgeshën me origjinë shqiptare, si “Heroinën e kohëve tona”. Ai ka thenë me atë rast, se ndonëse kjo medalje, tradicionalisht, u jepet shtetasve amerikanë, Z. Reagan ka shpjeguar me atë rast se në shenjë nderimi dhe admirimi të thellë për punën e saj, nrnë Terezës po i akordohej kjo decorate, pasi sipas vlerësimit të tij, “Shpirtmirësia në zemrat e disa individëve i kapërcen të gjithë kufijtë kombëtar dhe tejkalon të gjitha konsideratat e vogla nacionaliste”, është shprehur ish-presidenti amerikan Ronald Reagan, duke folur për veëprimtarinë dhe jetën e Nënë Terezës.

Por në motivacionin e dekoratës së Shtëpisë së Bardhë, Nenë Tereza ishte identifikuar si “jugosllave” dhe më kujtohet fakti se me atë rast iu dërgua një letër Shtëpisë së Bardhë me të cilën u tërhiqej vëmendja se ishin të gabuar në konstatimin e tyre, se Nenë Tereza ishte shqiptare me origjinë dhe jo slave ose “jugosllave”. Përgjigja e Shtëpisë së Bardhë ndaj kësaj letre ka qenë, po ne nuk gjetëm asnjë burim në anglisht që përcaktonte origjinën e Nenë Terezës si shqiptare.

Ky shembëll pasqyron rëndësinë e librit në anglisht të Profesor Gëzim Alpion, megjithëse sot bota anglisht-folëse, falë punës së vyer akademike të Profesorit tonë të nderuar, besoj se bota, kryesisht, tani e di se Nenë Tereza ishte dhe mbetet shqiptare.

Për të huajt, sidomos për anglisht folësit në botë, libri i autorit Dr Gëzim Alpion promovon anë e mbanë botës mugeshën shqiptare, duke e lidhur, përjetësisht, Nënë Terezen me identitetin kombëtar të shqiptarëve.

Më në fund, në një shënim personal e falënderoj Profesorin Gëzim Alpion për kontributin e tij në këtë fushë, por edhe për durimin dhe fisnikërinë që ka treguar ndaj meje në shkëmbimet që kemi patur gjatë viteve…Urimet e mia më të përzemërta për suksesin që libri, “Nenë Tereza: Shënjëtorja dhe Kombi i Saj” po shënon anë e mbanë botës anglisht folëse, me urimin për suksese të tjera në fushën akademike për Profesiorin tonë të nderuar: lartë e më lartë!

Frank Shkreli

KUSH ËSHTË PROF. DR. GËZIM ALPION: Profesori Alpion është arsimuar në Universitetin e Kajros dhe në Universitetin Durham, ndërsa ka ligjëruar në universitetet britanike, Huddersfield, Sheffield Hallam dhe Neëman, para se të emërohej në vitin 2002 në Departamentin e Sociologjisë në Universitetin Birmingham.  Prej aty, në vitin 2010, ai kaloi në Departamentin e Shkencave Politike dhe Studimeve Ndërkombëtare dhe në vitin 2016, ai iu bashkua Departamentit të Politikave Sociale, Sociologjisë dhe Kriminologjisë, po në Universitetin e Birminghamit.  Specializimet e Profesorit Gëzim Alpion janë në disa fusha akademike, përfshirë sociologjinë e fesë, nacionalizmin, famën, racën, median, filmin dhe autorësinë.  Mbi të gjitha, Dr. Alpion konsiderohet si autori më i njohur, në gjuhën anglisht, i jetës dhe i veprimtarisë së Shën Nënë Terezës dhe është, njëkohësisht, edhe themeluesi i “Studimeve mbi Nënë Terezën”.

Frank Shkreli

*Këto shënime po botohen me rastin e promovimit të librit: Nenë Tereza: Shënjtëresha dhe Kombi i Saj”, të autorit Prof. Dr. Gëzim Alpion – në Federatën Pan-Shqiptare Vatra në Nju Jork me datën 30- prill, 2022.

*Fotot janë nga gazetari i njohur shqiptaro-amerikan Beqir Sina

Njoftimi nga Universiteti Birmingham në Angli për prezantimtin e Prof dr. Gëzim Alpion në Federatën Pan-Shqiptare Vatra në Nju JorkDiagram, text Description automatically generated

A person standing at a podium Description automatically generated with medium confidence

Profesor Dr. Gëzim Alpion i Universitetit Birmingham

D7CD44E4-F73A-474E-809D-ABF534098289.jpeg

Me Kryetarin e Vatrës, Z. Elmi Berisha

8D4C6BF8-746D-4DCB-9FDF-249A76ABE081.jpeg

Redaktori i Gazetës Dielli, Z. Sokol Paja duke paraqitur mysafirin e nderuar nga Anglia

May be an image of 8 people and people standing

Një foto përkujtimore me Profesor Dr. Gëzim Alpion, me disa prej pjesëmarrësve që kishin ardhur për të nderuar Profesorin Alpion dhe veprën e tij kushtuar Nenë Terezës, — “Nenë Tereza: Shënjtëresha dhe Kombi i Saj” – një vepër kjo që lidhë përjetësisht Nenë Terezen me identitetin kombëtar të shqiptarëve.

Letër nga Joseph J. DioGuardi: Shpëtoni Butrintin

URGJENT

Dr. Lazare Eloundou Assomo

Director

UNESCO World Heritage Center
7, Place de Fontenoy
75352 Paris CEDEX 07
France
Tel.: +33 (0)1 45 68 11 04

Email to: L.Duwyn-Estrade@unesco.org

8 prill 2022

Ref:  Rrezikimi i mundshëm i statusit të Butrintit si Vend i Trashëgimisë Botërore në Shqipëri

I nderuar Dr. Eloundou Asomo,

Unë jam një ish-anëtar i Dhomës së Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara nga  Nju Jorku,  1985-1989, dhe jam gjithashtu President i të Vërtetës në Qeverisje, një organizatë publike monitoruese e përkushtuar ndaj përgjegjësisë fiskale në qeverisje.  Përveç kësaj, unë jam edhe themelues dhe President Lidhjes Qytetare Shqiptare Amerikane si dhe i Fondacionit Shqiptar Amerikan, dy organizata që nxisin angazhimin e zhdërvjellët të bashkësisë dhe mbrojtjen e trashëgimisë kulturore. Si një person privat dhe i shqetësuar, në mbështetje të nenit 11(4) të Konventës Botërore të vitit 1972 po ju tërheq vëmendjen për disa kërcënime të mundshme, që janë, “serioze dhe të posaçme”, të cilat rrezikojnë Vendin e Trashëgimisë Botërore të Butrintit.  Unë po tërheq vëmendjen tuaj tek një reportazh i kohëve të fundit nga Zëri i Amerikës, i datës 6 prill 2022 rreth situatës në Vendin e Trashëgimisë Botërore në Butrint të titulluar: “Qeveria shqiptare vendos që Butrinti të menaxhohet nga një fondacion”, tek https://www.zeriamerikes.com/a/6517829.html

Me sa kam dijeni, qeveria e Shqipërisë, nën ndikimin e Fondacionit Shqiptaro-Amerikan të Zhvillimit, një entitet me bazë në SH.B.A., ka ndryshuar Ligjin për Trashëgiminë Kulturore për t’i mundësuar një fondacioni privat që të menaxhojë Parkun Kombëtar të Butrintit. Më tej, unë kam mësuar nga reportazhi në Zërin e Amerikës se Qeveria e Shqipërisë ka pakësuar një hapësirë të konsiderueshme të mbrojtur në masën prej rreth 800 hektarësh brenda Parkut Kombëtar të Butrintit, “duke hapur rrugën për zhvillimin e turizmit”.

Sikurse e dini, në vitin 1992 Butrinti u regjistrua në Listën e Vendeve të Trashëgimisë UNESCO. Në vitin 2000 u themelua zyrtarisht Parku Kombëtar i Butrintit, duke siguruar një menaxhim dhe mbrojtje efektive të tij përmes një larmie instrumentesh juridike të brendshme dhe ndërkombëtare, përfshirë Konventën e Parisit dhe Konventën e Ramsarit. Unë jam besimplotë se autoritetet vendase në Shqipëri i kanë kapacitetet për ta administruar dhe menaxhuar vetë Butrintin, në pajtueshmëri të plotë me Konventën e vitit 1972l. Në fakt, si rrjedhojë e punës dhe përkushtimit të burimeve dhe kapaciteteve të brendshme njerëzore shqiptare, Butrinti në vitin 2005 u hoq nga lista e Vendeve të Rrezikuara të UNESCO-s dhe u ngjit në statusin që gëzon tani.

Megjithatë, ndryshimet e fundit në legjislacionin përkatës shqiptare kanë çelur shtegun për ndryshimin e strukturës së menaxhimit të Butrinit përtej modelit të mirënjohur të Konventës së Parisit, ku Shtetet Palë kanë ekskluzivitetin e menaxhimit, duke aplikuar një menaxhim të ri, eksperimental, privat, i cili do të udhëhiqet nga Fondacioni Shqiptaro-Amerikan i Zhvillimit.

Unë e kam ngritur këtë problem me kanalet e duhura në qeverinë amerikane për shkak të dukshmërisë së theksuar të konfliktit të interesit në këtë çështje. Me të vërtetë, Fondacioni Shqiptaro-Amerikan i Zhvillimit:

  1. ka paguar për ekspertizën juridike të Projektligjit për Trashëgiminë Kulturore;
  2. ka lobuar për miratimin e tij në Kuvendin e Shqipërisë; dhe
  3. si “investitor strategjik” do të marrë de facto në dorë menaxhimin dhe kontrollin e Vendit të Trashëgimisë Botërore të Butrintit, në kundërshtim me modelin dhe parimet e Konventës së UNSECO-s, si dhe me praktikat më të mira të zbatuara në mbarë botën.

Në këtë drejtim, është politikë e vendosur dhe e qëndrueshme e Qeverisë së Shteteve të Bashkuara që Parqet Kombëtare, përfshirë Vendet e Trashëgimisë Botërore, menaxhohen vetëm dhe ekskluzivisht nga Shërbimi Kombëtar i Parqeve (National Park Service), një agjenci e Departamentit të Brendshëm të Shteteve të Bashkuara.

Prandaj është e pakuptueshme që një organizëm i bazuar në Shtetet e Bashkuara, siç është Fondacioni Shqiptaro-Amerikan i Zhvillimit, devijon nga kjo politikë e mirëpërcaktuar e Qeverisë së SH.B.A.-së, duke u përpjekur kësisoj që të krijojë një model të ri, “hibrid” në Shqipëri, ku menaxhimi transferohet nga duart e një qeverie sovrane tek një fondacion i kontrolluar nga jashtë.

Duke iu referuar modelit “hibrid” që i është imponuar Shqipërisë, z. Michael D. Granoff, Kryetari i Bordit të  Drejtuesve të Fondacionit Shqiptaro-Amerikan të Zhvillimit, në një aktivitet promocional për Butrintin vitin e kaluar, arriti deri atje sa të deklarojë sa më poshtë:  “Ne duhet të krijonim një model për të ardhmen, jo vetëm që të zbatohej për Butrintin, por që mundësisht të zbatohej në vendet e trashëgimisë historike jo vetëm në gjithë Shqipërinë, por  që mund të ishte një model për botën… [theksimi i shtuar]. Me fjalë të tjera, çka ai dëshiron të thotë në të vërtetë është që le të rishpikim rrotën, harrojeni Konventën e vitit 1972, dhe le ta hedhim tutje modelin e mirëpërcaktuar të UNESCO-s.

Më duhet të shtoj se një ekspert me famë botërore nga Izraeli, Prof. Giora Solar, duke përshkruar punën e tij të gjatë vitit 2012 në Butrint të komisionuar nga Fondacioni Shqiptaro-Amerikan i Zhvillimit, deklaroi se “klienti im amerikan [d.m.th. Fondacioni Shqiptaro-Amerikan i Zhvillimit] nuk ishte fare profesional”. Ai shtoi më tej se, edhe pse Fondacioni Shqiptaro-Amerikan i Zhvillimit do të krijonte në instrument juridik të posaçëm për të menaxhuar Butrintin, kjo do të krijonte një konflikt interesi të hapur – duke shtuar se “ideja dhe sistemi janë të korruptuara”. [Gazeta Dita, 16 shtator 2020, tek https://tinyurl.com/c2jfkzhf].

Prandaj unë kërkoj që UNESCO dhe organizmat e veta të nisin sa më parë një hetim të thelluar ndaj këtyre shkeljeve të mundshme të Konventës së vitit 1972, si dhe të parimeve dhe praktikave të UNESCO-s, të cilat rrezikojnë seriozisht statusin e Butrintit si Vend i Trashëgimisë Botërore.

Lutem më kontaktoni lirisht nëse do të keni nevojë për informacione të mëtejshme.

Sinqerisht,

Joseph J. DioGuardi

Nyjëzimi estetik specifikë e shtjellës së ndërmjeme

0

Shefqet Dibrani , Zvicër

(Ramadan Musliu, “SHTJELLË SHPIRTËRORE”, poezi e zgjedhur, botoi Shtëpia Botuese “Beqir Musliu”, Gjilan 2021, faqe 2020. ISBN 978-9951-760-57-7) 

 Fillimi 

 Poezia e Ramadan Musliut, është e veçantë, sidomos për mënyrën e shkrimit poetik, po ashtu edhe për qasjen tematike të mendimit që ai e shtjellon në poezinë e tij. Kjo poezi i plotëson të gjitha vlerat e poezisë postmoderne. Si njohës i teorive letrare dhe i zhvillimeve botërore të poezisë, Ramadan Musliu, gjatë gjithë jetës u shqua për elokuencë të shprehjes, me vargun konciz e me mendim të thellë, mjaftë eksperimentues dhe abstraksionist, njohës i antikës dhe mitologjisë, pastaj i frymëzuar edhe nga letërisa Arbëreshe, e bëjnë atë edhe më të kompletuar, veçmas për motivin e mërgimit të cilin e ka shtjelluar më ndryshe, dhe me kujdes të shtuar, veçmas kur mërgimi manifestohet si ndjenjë poetike. Ramadan Musliu, ishte përkthyes i letërsisë botërore, pastaj redaktor librash poetik, letrar e historiografik, me një fjalë ishte shkrimtar i kompletuar, andaj dallohej nga brezi i tij. “Në mëngjesin e parë kur u linda/ në vajin tim dëgjova/ hapat e Pal Engjëllit/ si shkonte duke e thënë përmendësh/ Formulën e pagëzimit nëpër shekuj”, faqe 46, dhe diku tjetër poeti është shprehur: “Hap Çetën e profetëve/ Mesharin e Buzukut/ dhe para Pasqyrës së Budit/ rrëfehem si para vetvetes”, faqe 47-48. Ky mendim poetik kaq i thellë e bënë poezinë e Ramadan Musliut si tematikë mjaftë e qëndrueshme dhe si vlerë letrare e pakapërcyeshme. 

Veçantia e vlerës poetike 

 Ramadan Musliu, kapitullin e tij letrar e mbylli më herët se sa që pritej, në moshën kur letërsisë shqipe mund t’i sillte edhe libra të tjerë poetik, kritik e artistik. Megjithatë, pas vetës ka lënë një poezi të veçantë, vlerën e së cilës, si me piketë, tashmë e kemi të përmbledhur në librin “SHTJELLË SHPIRTËRORE“, libër ky që jep mundësi për lexim të qasshëm e qasje më të kompletuar të poezisë me estetikë të rrallë dhe me rimën brilante. Autori e ndërtoi figuracionin e poezisë artistike në mënyrëtë papërsëritshme, pra, një veçanti dhe veçori e cila si dhunti ishte e rrallë te ky poet. 

KËNGA E TRUPIT  

 Trupi im në flakë fjale  

heq mashtrimet heq stolitë  

mvesh blerim fusha e male  

sytë e mi i mbush me dritë  

 

Fshehur nën shpuzë kënge  

qenia ëmbël pëshpërit  

jam në bredhje natë e ditë  

si në rrjetë merimange  

 

Rentë zjarrit nëpër kohë  

nëpër vdekje nëpër jetë  

kohën time që ta njoh 

  

Ky instinkt befasie  

për një fjalë të vërtetë  

trupit viktimë m’i bie 

 

Faqe 51. 

 

Poezitë përfaqësojnë shqetësimin e përherëshëm, dhe sigurisht edhe shumë e shumë motive të tilla poeti i ka marrë me vete. Preokupimi jetësor i Ramadan Musliut, duket të ketë qenë shkrimi estetik dhe mendimi artistik që i kultivoi me pasion të papërsëritshëm. Ai kishte intuitë të zhvilluar, mendim të thellë në qasjet tematike, personalitet i letrave shqipe që dëshmoi cilësi në shkrimin letrar, me kritikën brilante dhe me studime të thelluara letrare, të cialt iu bënë pasion krijues. Me një fjalë, Ramadan Musliu, ishte tip aristokrati në shprehje dhe mendim, kjo ishte bota intelektuale dhe krijuese e Tij, dhe sëkëndejmi edhe bota poetike e cila shpaloset në mënyrë brilante, përgjatë librit “SHTJELLË SHPIRTËRORE”. 

Një shekull para se të shfaqet  

dritë bënte rreth nesh në astral  

as për gjashtë shekuj nga faqet  

e Dheut të Arbrit s’ hiqet drita kristal 

Faqe 72. 

 Kjo është dhembje  

plazmë që tajit ëndrrën  

kur faqen e pasqyrës  

e pastron me lot. 

 

Faqe 75.  

 

Të këtij motivi janë edhe poezitë: Gjuha e gjallë, (Eqrem Çabejt); Me fjalë shpirti në buzë, (Nënës Tereze); Gravurë në bronz, (Dëshmorëve të atdheut), dhe nëpër disa poezi të tjera. 

 Shtjella e poezisë 

Shtjella e kësaj poezie ka kuptimin e rrjedhës së përherëshme dhe e zhvillimeve të pandalshme poetike e letrare, ku: “Mes emrave: historia/ mes foljeve: jeta/ nëpër këngë: vepra”, faqe 81. Po ashtu ka kuptimin e rrymës letrare, ashtu sikurse shpjegohet për shtjellën e ujit dhe shtjellën e erës. Aty ku ndeshen dy rrjedha të kundërta uji, ose dy fryma a erëra të forta dhe mbase të tërbuara, do të krijohet një ndërmjetësim i ri, qoftë ky ujorë ose ajror, dhe si duket ngjashëm me këto shtjella kozmologjike është zhvilluar dhe krijuar edhe poezia e Ramadan Musliut, e cila është ndërtuar mbi sepcifikë të veçantë e që mund të kategorizohet si poezi përfaqësuese e postmodernizmit, në të cilën janë gërshetuar elmente të poezisë moderne dhe asaj klasike, me njohje nga antika e mitologjia, e që kan freskuar mendimin postmodern në poezi, dhe që ka krijuar shtimung përjetues – atmosferë tejet të këndshme, e cila manifestohet si shakullinë e mendimeve përdredhëse, në vorbullën e së cilës përjetohet ai shtimungu, si përjetim i rrallë emocinal dhe si mënyrë e re artistike e të shprehurit poetik.  

 PËR EMRIN E LASHTË TË TRUPIT TONË  

Pa kompas me vete pa orë dhe pa asgjë  

lundronim detit plot lagështirë e reumë  

për të dalë në brigjet atdhetare 

 

Marinarët zhvisheshin deri në palcë:  

njëri çonte spirancën tjetri velat shpaloste  

jeta duhej zbarkuar në breg 

 

Dikur vonë shumë vonë  

nga thellësia somnambule e historisë  

shfaqeshin bukuroshet e jetës sonë lakuriqe  

me gjerdane psherëtimash varur në gushë 

 

Faqe 87. 

 

Kjo shtjellë, (si kuptim a nocion psikologjik), të përvetëson, por në momentin që subjekti do të bjen në tokë, drithërimat e kësaj rryme metaforike, e këtij mendimi të thelluar artistik, dhe të këtij përjetimi sociopsikologjik kaq të rafinuar sikur vërvitin magjinë, pasi poezia e Ramadan Musliut, nuk është poezi në të cilën mendimi kapet në sipërfaqe, në një varg a strofë të saj, kjo poezi është e konstruktuar si mendim i thellë tematik e meditativ, që të detyron lexim të kujdesshëm. Duke e përjashtuar ciklin e poezive me rimë të përsosur, që pëlqehen për ritmikën që kanë, edhe thellësia e mendimit, si nuancë tjetër, e sfidon secilin krijues me përvojë, edhe ata që me vite trajtojnë poezinë si art letrar.  

 

Duke pritur në radhë  

dikush për gazetë  

tjetri për letër tualeti  

u bëmë edhe vetë  

për t’u hedhur në plehra 

 

Poezia, FATI I KEQ, faqe 89. 

 

Sidoqoftë, ky ndijim rrëmbyes i vargut është aftësi dhe afinitet poetik, për të përfshirë anën shpirtërore e cila të fut në atë vorbullën (shtjellën) e tyre tematike, pastaj me ngadal zhvillohet e zbërthehet kjo frymë e re poetike. Në anën tjetër “shtjella” poetike lidhet me aspektin e përjetimit “shpirtëror“, që të lenë mbresë të gjatë paskëtaj, kjo do të thotë: nga çasti i leximit e më pas në kohën që do të vijoj, kjo poezi manifestohet si metamorfozë e zhvillimit të brendshëm evolutiv, ndjenjë e përjetimit artistik, përkatësisht shtjellë e historisë poetike të Ramadan Musliut. Janë këto arsye pse them se, titulli i librit “SHTJELLË SHPIRTËRORE“, është gjetje fatlume dhe në të njëjten kohë edhe gjetje figurative që intrigon për një çasje serioze, për një përkushtim të çasshëm dhe njëkohësisht edhe të thelluar të kritikes letrare. 

 

I shtrëngova zengjitë  

dhe i graha  

kërmillit tim  

të fshehur  

prapa një shkurre  

brenda veshit 

 

Dhe dola  

nëpër atë korridor  

kokulur  

nga lëkura  

se më s’ma mban  

t’i dal dikujt  

në meidan 

 

Poezia: NË KOPSHTIN E ZVERDHUR, faqe 92-93. 

 

Moderniteti poetik 

 

Libri “SHTJELLË SHPIRTËRORE”, është strukturuar në gjashtë cikle: “Brenda prushit të fjalëve”; “Në shtjellën e hijes sime”; “Ëndrra e hap derën e harrimit”; “Kohë e djegur në shpirt”; “Në thjerrëzën e syrit” dhe cikli “Syve të tu liqeni e mbyll kaltërsinë”, kurse poezitë e përzgjedhura janë pjesë e pesë librave të autorit, të botuar për të gjallë të tij: “Parodia e trupit” 1981; “Shqisa e gjashtë” 1985; “Pasqyra e të rrëfyerit” 1987; “Në zemrën e gjërave” 2004 dhe “Gjendje neutrale” 2019. 

Poeti Ramadan Musliu, shquhej për modernitet të vargut, për mënyrën estetike të shkrimit poetik, për shprehjen artistike, përveç thellësisë së mendimit, poezia shquhet edhe për nëntekstin specifik, një interpretues i shqetësimeve personale, të cilat lidheshin drejtpërdrejt edhe me zhvillimet e shumta sociopolitike, ndërsa poezia kurdoherë është shquar për mendimin e peshuar të fjalës publike. “Duke pritur në radhë/ dikush për gazetë/ tjetri për letër tualeti/ u bëmë edhe vetë/ për t’u hedhur në plehra”, poezia FATI I KEQ, faqe 89. Ai ishte i saktë dhe i guximshëm. Revoltë kjo e shprehur përmes poezisë, qoftë të drejtpërdrejt e shpeshherë përmes metaforës ose ironisë, poeti ka realizuar dëshprimin dhe pezmin si pjesë e pandashme e proceseve me të cilat përballej shoqëria njerëzore në një vend me turbulenca të zhvillimeve dhe të dhunës politike. ”Shtron gazetën mbi tryezë/ e vë ushqimin mbi të/ dhe duke lexuar/ përtyp mbeturinat/ e ditës së djeshme”, poezia USHQIMI I THATË, faqe 107. 

Vrojtim për mërgimin Arbëresh 

Plega e mërgimit, qoftë si motiv, po më tepër si vrojtim, kundrohet si rikthim i domosdoshëm tek plaga që ka brejtur qenien nacionale. Kjo grithmë për shekuj të tërë është manifestuar tek Arbëreshët e Italisë, të cilët për Ramadan Musliun kanë qenë frymëzim i përhershëm. 

 

U ktheva nga mërgimet e mia  

erdha nga gjumi i rremë  

me ëndrra për të ardhshmen  

 

Shih  

dy qerberë  

kafshë të liga  

rojë bëjnë  

te pragu i shtëpisë 

 

Poezia “MËRGIMI I MENDJES”, faqe 49. 

 

Ndërsa në poezinë “REKUIEM PËR ZEF SEREMBEN”, faqe 76-78, Ramadan Musliu, thellon edhe më tej dashurinë e vet për botën Arbëreshe, andaj është më i dukshëm motivi i mërgimit të cilin, siç e theksuam e kemi prezent nga libri në libër. Ramadan Musliu, mërgimin nuk e ironizon, atë e trajton si fatkeqësi të shoqërisë, i vetëdijshëm se edhe mërgimet e reja do të kenë fatin e migrimit Arbëresh, ai s’pranë së shkruari, kurse klithma poetike është kundër çdo lloj migrimi nacional. Pa dyshim, Ramadan Musliu, kishte dashuri të veçantë për botën Arbëreshe, motivi Arbëresh që zhvillohet në disa trajta e ndeshim edhe në poezitë: Natë Kalabreze; Kënga e mërgimt; Mërgimi i frymës; Mërgimi i trupit etj., në të cilat vetëm sa zgjerohet dijet, kurse qasja bëhet më e përshpirtshme. Shikuar nga ky prizëm dhe për disa ndijime specifike, e shoh të udhës për të sjell të plotë poezinë kushtuar Zef Serembes. 

 

REKUIEM PËR ZEF SEREMBEN  

 

I .  

Po vjen detit  

detin po e sjell në sy  

dhe një gur kripe të vendlindjes  

udhës së lashtë nëpër gjumë  

nëpër detin me furtunë  

sypafjetur truplodhur  

gjuhëgjaku, gjuhënëne  

këndoje nëpër histori  

 

Ç’tel i hollë kënge  

tëhollohet në kudhrën e zemrës  

kur shpirti arbëresh  

shpall të kremtet e gjuhës mëmë  

 

O prush i fjalëve të mia  

Zef Serembe po këndon me mua në duet  

këngën që ashtin bren  

zë bilbili është a erë e jugut  

 

Ngjyra e gjakut tim a është kjo në botë  

flutura të limfës janë këto fjalë  

ndjenja ime pastaj 

ulet në një qoshe të mendimeve  

dhe përvajet  

 

III.  

Valët e detit gurin e kripës  

e hodhën në bregun e detit tim  

tash njelmësia e bukës është njelmësia e gjakut  

 

Ç’kërkojmë tash nëpër botë  

kurbetçarë të bukës  

ç’kërkojmë zemra ime  

 

Nëpër anije trupi ynë nëpër botë  

bredh pa busull e pa fanar  

 

Fanari me flokët tanë fitil  

dritë bën në këtë tempull  

kur në gjunjë kërkoj shëlbim  

nga Atë Lekë Matrënga  

 

O ai kandil iluzor kandil iluzor  

natën e varrit ma ndriçon në trup  

 

Kush më zgjon me shpirt ndër dhëmbë  

kush ma premton parajsën  

në malin e shenjtë  

kush ferrin nën diell 

 

Tash nata po tretet  

velat e agimit  

nga frymëmarrja shpalosen  

 

Gjumi që ikën detit  

flokët me stërkala zgjimi  

m’i veson  

kur ëndrra e trupit të huaj  

baltës shpirtin ma tërheq  

zhvarur nëpër kohë 

 

Verb poetik i formës së harmonizuar 

 

Poezia e Ramadan Musliut, është klasifikimi më i mirë i motiveve dhe tipareve thelbësore të përbashkëta, ndërsa gjuha e poezisë është tipologji më vete që nxjerr në pah verbi poetik i saj, veprim ky i ideve si anë tipike të kësaj poezie, vlera e saj përftohet si lëndë lirike, që përmbledh anët më të spikatura të vlerës themelore e cila si tematikë trajton aspekte historike ose që merret me dukuritë shoqërore e politike duke paraqitur në mënyrë metaforike anët e rëndësishme të veprimit, parë si verb poetik i formës së harmonizuar dhe i tërësisë si veprim i subjektit të marrë për shqyrtim, qoftë si qasje poetike ose si qasje metaforike. 

 

NATA E VARRIT  

 

Një vaj mbi vaje  

në botën tonë  

të zënë në lak  

sikur Zoti të na kish lënë  

të vetëm  

në natën e varrit 

 

Faqe 172. 

 

Metafora e poezisë së Ramadan Musliut ka ndërtim asociativ, asonancë e cila nëpër poezitë ku nuk e zbaton rimën e plotë shpeshherë kanë të njëjten tingëllim në fjalët fundore duke krijuar një rimë ndryshe asaj klasike të cilën e zbaton nëpër mjaftë poezi të tjera të cilat (për shijen time) janë krijimet më të mira të këtij libri. Ky afinitet për të zbërthyer kuptimësinë figurative, pashmangshëm e bënë vargun poetik të Ramadan Musliut specifik dhe me figurshmëri metaforike ndër më të mirat për rimat e sistemuara, jo vetëm brenda kësaj poezie, qofshin si trajtë ose si përmbajte motivore janë poezitë: Himni i krijimit; Kënga e trupit; Çelësi i ëndrrës guacën çel; Ideali; Këngë e përshpirtshme; Zalli; Acari; Kanarinë kristali; Fotografia e zemrës; Rrezitja në hënësinë; Hënësia e trupit tënd; Hënësina që po shuhet; Mashtrimi i hënësisë, etj. 

 

Mishërimi artistik si dhunti hyjnore 

 

Mishërimi artistik si dhunti hyjnore në vetëdijen krijuese të Ramadan Musliut determinon angazhimin e tij në fushën e poezisë të cilën në kuadër të mozaikut të përgjithshëm e kishte pasion, e kishte frmëzim jetik e epik, se mbase vetëm përmes artit të shkruar ai la gjurmët përtej asaj që i thuhet jetë. “Mollën e grindjes/ e kanë ngrënë/po djalli më në shishe/ nuk po hyn”, poezia ”MBYLLJA NË VETMI“, faqe 169. Por tejjeta e tij është materializuar vetëm në saje të librit dhe shkrimit artistik. Kjo dhunti në qenien e krijuesit është hyjnore është psikologjia e vet krijuesit, i vetëdijshëm për krijimin artistik që bënte. Poezia e Ramadan Musliut, përveç anës estetike dhe artistike ka një psikologji të veçantë e cila që nga fillimet e bëri poetin më të dukshëm dhe natyrisht edhe më të pranueshëm në rrethin e zërave premtues që u shfaqën në ato kohë. ”A ka trupi ujë sa deti/ apo deti mbushet lot/ ndër qeliza kush e gjeti/ zjarrin tim që s’shuhet dot“, poezia, “SONET AKUATIK“, faqe 161 

 

Përfundim 

 

Psikologjia e kësaj poezie ka arritur të dëpërtoj në vetëdijen krijuese dhe lehtas ka tejkaluar krizat shoqërore e politike të kohës. Kjo dhunti poetike e Ramadan Musliut, bëri atë komunikimin me lexuesit dhe sëkëndejmi shpejt u rreshtua me elitën krijuese të asaj kohe e cila Ramadan Musliut, në saje të vlerës, i hapi rrugë duke e pranuar prirjen e tij drejt poezisë postmoderne, tendencë në rritje e sipër gjatë asaj periudhe. ”Erdhi koha/ që gjithkush ta brejë/ ashtin e vet// Jetë qençe/ me asht mes dhëmbësh/ e bisht nën këmbë“, poezia DARKË QENÇE, faqe 158, ose vargjet: ”I zhveshi rrobat/ u la e u shpërla/ gati për të hyrë/ nëpër atë vrimë të gjilpërës“, poezia VRIMA E GJILPËRËS, faqe 138. Ky zbulim poetik, që për kohën ishte risi, u pranua si vlerë dhe u inkurajua, pasi nuanca të poezisë, përveç që kundërshtonin, poeti e ka vrojtuar suksesshëm realitetin e kohës i cili përcaktohej saktë. Prirja gjykuese e bëri atë pjesë tëtërësisë krijuese që premtonte: “E kaluara/ më sot s`do të jetë/ as e nesërmja/ si sot e dje“, poezia KOHA VDES NË VETVETE, faqe 100. 

 

St. Gallen, 10 prill 2022. 

Shefqet Dibrani