Kreu Blog Faqe 1347

Kjo ndodh nëse bie Mariupol

Drini.us
-
0
Kjo ndodh nëse bie Mariupol

Rreth 20,000 banorë mund të jenë vrarë, sipas autoriteteve lokale. Këtu një banor vendas shikon shtëpitë e shkatërruara. Fotoja është bërë të shtunën më 16 prill. Foto: Alexei Alexandrov / AP

Nëse bie Mariupol, do të ketë një rëndësi të madhe për ofensivën ruse në Ukrainë. Eksperti ukrainas Tom Røseth mendon se është vetëm çështje ditësh para se të ndodhë.

 

Ingunn Røren, Gazetar

Për 50 ditë, qyteti port juglindor i Mariupolit është nën sulm pothuajse të vazhdueshëm nga forcat ruse. Fotot e marra në qytet të dielën tregojnë shkatërrim të dhunshëm.

Rusia pretendoi të shtunën se kishte marrë kontrollin e pjesëve qendrore të qytetit port të rrethuar dhe të shkatërruar. Një grup ushtarësh ukrainas dhe të huaj janë ngulitur në fabrikën e çelikut Azovstal dhe refuzojnë të dorëzohen. Rusia erdhi këtë fundjavë me një ultimatum për ushtarët që luftojnë për të mbrojtur Mariupolin: Lërini armët të dielën në mëngjes, ose vdisni.

Të dielën, ministri i jashtëm i Ukrainës e përshkroi situatën si të tillë në një intervistë për Face the Nation, raporton CBS News.

– Mbetjet e ushtrisë ukrainase dhe një grup i madh civilësh janë praktikisht të rrethuar nga forcat ruse. Ata vazhdojnë të luftojnë, por duket se forcat ruse kanë vendosur ta rrënojnë qytetin me çdo kusht, thotë Kuleba.

Eksperti ukrainas Tom Røseth mendon se do të kalojnë ditë para se qyteti i rëndësishëm port i Mariupolit të bjerë. Foto: “Universiteti Kombëtar i Mbrojtjes së Ukrainës” (NDUU)

Eksperti ukrainas Tom Røseth beson se flitet për një kohë të shkurtër, ndoshta vetëm disa ditë, përpara se forcat ukrainase të duhet të dorëzohen.

– Luftimet janë të përqendruara në fabrikën e çelikut, e cila bombardohet rëndë nga bombarduesit rusë. Duket sikur rusët synojnë ta bombardojnë masivisht atë vend përpara se të hyjnë përsëri me forcat tokësore, thotë Røseth në Forcat e Armatosura.

Røseth ka krijuar mjedisin kërkimor rreth Ukrainës në Kolegjin Norvegjez të Mbrojtjes dhe ka përvojë të gjerë të inteligjencës. Ai ka një doktoraturë në politikën e Rusisë ndaj Kinës dhe është ligjëruesi kryesor i inteligjencës në Kolegjin e Shtabit të Forcave të Armatosura.

– Luftimet janë të përqendruara në fabrikën e çelikut, e cila bombardohet rëndë nga bombarduesit rusë, thotë eksperti ukrainas Tom Røseth për Aftenposten. Imazhi satelitor i fabrikës së çelikut është marrë më 9 prill. Foto: MAXAR TECHNOLOGIES / Reuters

Do t’u japë rusëve urën tokësore për në Krime

Mariupol është i rëndësishëm për Rusinë, si strategjikisht ashtu edhe simbolikisht.

– Një nga qëllimet strategjike të Rusisë është të marrë një urë tokësore nga Donbasi i kontrolluar nga Rusia në gadishullin e Krimesë. Pa Mariupol, ura tokësore nuk do të jetë e plotë. Nëse Mariupol bie, rusët do të jenë në gjendje të lëvizin forcat dhe pajisjet ushtarake midis Rusisë dhe Krimesë në një mënyrë shumë më efikase, thotë Røseth.

Luftimet në Mariupol kanë mbajtur forca të mëdha ruse.

– Kur të marrin Mariupolin, ata mund të përqendrojnë forcën luftarake diku tjetër në Ukrainë. Ata do të jenë në gjendje të shkojnë në veri dhe të mbledhin më shumë forca për të kapur forcat ukrainase në Donbas, thotë Røseth.

Rreth 80 për qind e infrastrukturës në qytet do të jetë shkatërruar. Foto: ALEXANDER ERMOCHENKO / Reuters

Një fitore ruse në Mariupol do të jetë gjithashtu simbolikisht e rëndësishme.

– Do të jetë qyteti i parë me përmasa të konsiderueshme në Ukrainë që rusët arrijnë të kapin dhe është simbolikisht e rëndësishme që Rusia të jetë në gjendje të tregojë disa fitore tani. Pastaj ata do të thonë se kanë mposhtur batalionin e diskutueshëm Azov, i cili është në përputhje me atë që rusët duan të përcjellin në shtëpi, thotë Røseth.

Regjimenti Azov ka tërhequr ekstremistë të huaj si nga Norvegjia ashtu edhe nga Suedia. Si Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë (OSBE) ashtu edhe OKB e kanë akuzuar Azov se qëndron pas abuzimeve në luftë. Por në Ukrainë, ata përshëndeten si heronj për refuzimin e heqjes dorë nga supremacia ruse në Mariupol. Në shtypin rus, paraqitet një pamje krejtësisht e ndryshme. Aty thuhet se Azov janë neo-nazistë që përdorin njerëzit e Mariupolit si mburoja njerëzore. Ky i fundit nuk është dakord me atë që kanë thënë të evakuuarit nga Mariupoli, përfshirë edhe për Aftenposten. Ata thonë se janë rusët ata që po vrasin civilë.

Rusia bombardon Mariupolin për të marrë kontrollin e qytetit, i cili do t’u japë atyre një urë tokësore nga Rusia në Krime. Nëse e bëjnë këtë, ata mund të bartin forca dhe pajisje në mënyrë më efikase. Foto: ALEXANDER ERMOCHENKO / Reuters

– Vështirë për të verifikuar krimet e mundshme të luftës

Mariupol është një qytet i madh port dhe bazë për forcat e armatosura të Ukrainës. Vendndodhja gjeografike e bën atë veçanërisht interesante për rusët. Më pak se 30 kilometra e ndajnë Mariupolin nga zonat e kontrolluara nga Rusia të rajonit të Donbasit.

Røseth ka dëgjuar vlerësime për deri në 20,000 civilë të vrarë në Mariupol. I njëjti numër informon autoritetet lokale.

– Mizoritë që kemi parë në qytete të tjera mund të jenë në krye me atë që ka ndodhur në Mariupol javët e fundit. Një sfidë me qytetin nën kontrollin rus është se do të jetë shumë e vështirë të verifikohen krimet e mundshme të luftës të kryera kundër popullatës civile, thotë Røseth.

Ai mendon se rusët do të zhvendosin me forcë banorët e mbijetuar të Mariupolit në territorin rus, siç kanë bërë tashmë me ukrainasit e tjerë.

– Atëherë rusët kanë kontroll mbi atë që thuhet. Ata me siguri do të gjejnë disa ukrainas të frustruar që janë të bindur të mbështesin narrativën ruse se janë ukrainasit dhe batalioni Azov ata që kanë abuzuar me popullsinë, jo rusët. Të mbijetuarit bëhen pjesë e luftës së informacionit, thotë Røseth.

Ministri i Jashtëm i Ukrainës e përshkruan situatën në Ukrainë si një katastrofë të madhe humanitare. Rreth 100,000 civilë janë të bllokuar në qytet, pa ujë, ngrohje apo energji elektrike. Foto: ALEXANDER ERMOCHENKO / Reuters

Katastrofë humanitare

Gati gjysmë milioni njerëz jetonin në Mariupol kur rusët pushtuan Ukrainën më 24 shkurt. Qindra mijëra njerëzve u është dashur të largohen me nxitim nga shtëpitë e tyre dhe për ata që kanë mbetur, situata është e pasigurt. Prej disa javësh kanë mbetur pa ujë, ngrohje dhe rrymë. Rreth 80 për qind e infrastrukturës së qytetit është shkatërruar, thonë autoritetet lokale.

“Një katastrofë e madhe humanitare,” tha kryeministri ukrainas Denys Shmyhal në një intervistë për ABC News të dielën pasdite.

Sipas Sjmyhal, rreth 100,000 civilë kishin mbetur në qytet të dielën. Për Ukrainën, humbja e Mariupolit do të jetë e dhimbshme.

– Kjo do të bëjë që ata të duhet të mbrohen edhe më fort në Donbas. Ofensiva e madhe që po planifikojnë rusët do të vijë gradualisht, unë pres që të vijë në fillim të majit, thotë Røseth.

_____

Dette skjer hvis Mariupol faller (aftenposten.no)

Këshilli Zgjedhor i Forcës së Diasporës (FED) e zgjodhi Lirim Gashin kryetar, ndërsa Fati Buzollin sekretare të kësaj force politike

Drini.us
-
0
Këshilli Zgjedhor i Forcës së Diasporës (FED) e zgjodhi Lirim Gashin kryetar, ndërsa Fati Buzollin sekretare të kësaj force politike
Lirim Gashi, Prishtinë
Të dashur miq dhe mikesha,
Dje Këshilli Zgjedhor kompetent i Forcës së Diasporës (FED) dhe delegatët që morën pjesë në seancën konstituive të organeve të partisë më besuan funksionin e Kryetarit të pjesës politike të Lëvizjes, më saktësisht funksionin e Kryetarit të Forcës së Diasporës për Kosovën, për çka e falënderoj përzemërsisht secilin pjesëmarrës veç e veç.
Çka është Forca e Diasporës (FED) ?
Është një platformë e gjerë për kontributin vullnetar të diasporës, jo vetëm për shqiptarët autoktonë dhe minoritetet që jetojnë në dy shtetet shqiptare në Ballkan, por edhe për shqiptarët autoktonë që jetojnë në të gjitha trevat etnike.
Pra, bëhet fjalë për Forcën Kontributore Vullnetare të Diasporës, e cila funksionon si lëvizje në mërgim dhe si parti politike në vend.
Më saktësisht, bëhet fjalë për një urë lidhëse midis gatishmërisë së vazhdueshme të diasporës për të kontribuar në forcimin e dy shteteve shqiptare në Ballkan dhe nevojës së shqiptarëve autoktonë dhe minoriteteve që jetojnë në të gjitha trevat tona etnike për ta mirëpërdorur këtë gatishmëri.
Sepse shqiptarët autoktonë që jetojnë në dy shtetet shqiptare në Ballkan dhe në të gjitha trojet etnike, kanë një nevojë të madhe për të përfituar nga kontributi vullnetar i diasporës në fusha të tilla si zhvillimi i përgjithshëm, politika, diplomacia, arsimi, shkenca, kultura, sporti, investimet dhe krijimi i vendeve të reja të punës.
Sepse në të gjitha trevat etnike ku jetojnë shqiptarët autoktonë dhe pakicat kombëtare ka nevojë të madhe për të përfituar nga potenciali shumëdimensional i diasporës, sepse mbretërojnë kushte të vështira për jetesë dinjitoze dhe prosperitet.
Në kuptimin metaforik dhe organik, Fuqinë e Diasporës do ta përshkruaja si një person që e la zemrën në vendlindje duke marrë me vete arteriet në mërgim për ta furnizuar me gjak dhe ajër.
Sepse shqiptarët kudo që shkojnë dhe çfarëdo që bëjnë, e mbajnë mendjen dhe përqendrimin te vendlindja, sepse janë lindur, rritur dhe kanë lënë pas njerëzit e tyre më të dashur, me të cilët ndajnë ndjenjat dhe kujtimet më të bukura.
Për fat të keq, politika zyrtare në dy shtetet shqiptare e vlerëson diasporën vetëm në fushata zgjedhore, sepse ka nevojë për votat e saj.
Me përfundimin e fushatave zgjedhore, diaspora nuk konsiderohet më si një vlerë e pashmangshme dhe e pakrahasueshme që ka dëshmuar rolin e saj vendimtar në të gjitha fazat e historisë paqësore dhe luftarake, por vetëm si kontribuese në rritjen e buxheteve familjare përmes donacioneve dhe si kontribuese në rritjen buxhetit të shtetit nëpërmjet kontributeve doganore dhe tatimore.
Sepse potenciali shumëdimensional i diasporës nuk përdoret më për të forcuar shtetin dhe nëpërmjet forcimit të shtetit për të rritur mirëqenien e njerëzve që jetojnë në dy shtetet shqiptare në Ballkan dhe në të gjitha trevat etnike autoktone, përkundrazi, parmundësohet sidomos pjesa e gatshme e Diasporës për të investuar dhe për t’u riatdhesuar, përmes barrierave burokratike dhe korruptive që i dalin në rrugën.
Pse ndodh kjo?
Sepse diaspora nuk ka zë (lob) të fortë në politikën tonë zyrtare.
Dhe pikërisht këtë rol do ta marrë përsipër Forca e Diasporës për Kosovën.
Sepse do të bëhet zëri më i fuqishëm jo vetëm i diasporës në politikën zyrtare të dy shteteve shqiptare, por edhe zëri më i fuqishëm i njerëzve që jetojnë në të gjitha trevat etnike.
Për suksesin e këtij misioni ju garantoj që do ta përdor të gjithë potencialin tim fizik e mendor, si potencialin e bashkëpunëtorëve dhe bashkatdhetarëve të mi.
Jeni të mirëseardhur kudo dhe në çdo kohë dhe për çdo detaj tjetër do t’ju njoftoj në kohën e duhur.
Kan være et bilde av 2 personer, folk som sitter, folk som står og innendørs
Lirim Gashi dhe Fati Buzolli
Fati Buzolli, Mehmet Manovi dhe Lirim Gashi
Mehmet Manovi: Forca e Diasporës(FeD), autorizon Lirim Gashin (Kryetar) dhë Fati Buzollin (Sekretare), të fillojnë më emërime të drejtuesve të FeD-it nëpër komuna të Kosovës.

Më 23 prill në Oslo, në ora 17-të, promovohet romani Eskadronët e vdekjes së Bardhyl Mahmutit dhe organizohet bashkëbisedim me autorin

Drini.us
-
0
Më 23 prill në Oslo, në ora 17-të, promovohet romani Eskadronët e vdekjes së Bardhyl Mahmutit dhe organizohet bashkëbisedim me autorin

“Eskadronët e vdekjes”, një roman dritëhedhës mbi gjenocidin në Kosovë

Lulëzim ETEMAJ

Dëshirimi “lexim të këndshëm“, që i bëjmë ndokujt zakonisht kur i dhurojmë apo i japim ndonjë libër për lexim, shkon nganjëherë edhe përtej kufijve të mirësjelljes sonë!

Kjo është gjëja e parë që më është kujtuar posa i kam rënë në fund së lexuari romanit “Eskadronët e vdekjes”, të autorit Bardhyl Mahmuti. Botimi i tij është bërë nga Qendra “Gjenocidi në Kosovë- Plagë e Hapur”, në shënim të Ditës së Përkujtimit të Gjenocidit ndaj Shqiptarëve në Kosovë, 15 janar 2021.

Më duhet ta them që në fillim: nuk është aspak i lehtë leximi, anipse i letrarizuar, i krimeve gjenocidare të Serbisë. Përmes letrarizimit, që u është bërë nga ana e autorit, ndryshon forma e rrëfimit dhe dëshmimit të tyre, por jo edhe përmbajtja substanciale. Prandaj gjatë gjithë leximit jam shoqëruar edhe nga nervat e ngritura.

“Eskadronët e vdekjes” përmbush të gjitha kriteret e një romani të mirëfilltë historik. Ngjarjet, vendet, njerëzit, rrethanat autentike dhe konkrete historike, si kriter bazë për romanet e tilla, janë gërshetuar natyrshëm në funksion të krijimit të rrëfimit letrar. Përmes letrarizimit të krimeve të kryera nga forcat serbe, autori ia ka dalur me sukses t‘u ngris një monument tërheqës letrar viktimave shqiptare të gjenocidit, por edhe të gjithë kundërshtarëve të tij, shqiptarë dhe serbë, sado të paktë në numër të kenë qenë këta të fundit.

Dy personazhet qendrore të romanit janë gazetarë. Njëri serb, Mifi F. (Mirosllav Filipoviq), gazetar i gazetës “Danas” të Beogradit, dhe, tjetri, shqiptar i Kosovës, gazetar i gazetës së studentëve të Universitetit të Prishtinës, “bota e re”, Sadik Zeqiri.

Ndërsa rol të rëndësishëm në begatimin e gjithë imazhit luajnë përmes rrëfimeve të tyre tronditëse Vllaznimi dhe Nexhi, dy pengje tjera shqiptare të luftës.

Ata të përbashkët e kanë edhe burgun, përfshirë edhe kthinën, pastaj torturën, fizike dhe psiqike, vuajtjen, ankthin, pasigurinë. Përderisa Mirosllav Filipoviq, krahas Sllavko Quruvijës së likuiduar më 11 prill 1999 përmes atentatit, ishte njëri nga intelektualët e rrallë serbë, të angazhuar publikisht kundër krimeve serbe, Sadik Zeqiri ishte njëri nga 2200 pengjet shqiptare të luftës, të degdisur nëpër burgjet ferr të Serbisë. Për më tepër, ai ishte edhe pjesëtar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Faktet mbi krimet serbe që ata sjellin në libër, qoftë përmes dialogjeve, edhe me njëri- tjetrin, apo formave tjera të rrëfimit, argumentojnë bindshëm kryerjen e gjenocidit mbi shqiptarë nga ana e Serbisë mbi bazën e planit të hartuar strategjik ushtarak “Patkoi”.

Bashkë, në kuptimin e të qenurit gjallë, ata ia arrijnë ta presin rënien dhe burgosjen e hartuesit dhe urdhërdhënësit të kryerjes së gjenocidit në Kosovë, Sllobodan Millosheviq, si dhe krerëve të ushtrisë dhe policisë serbe.

Përdorimi i herëpashershëm nga ana e autorit i thënieve të urta popullore, leksiku i pasur, i përzgjedhur me shije dhe saktësi nga fusha e gazetarisë, sigurisë, zbulimit, kundërzbulimit, burgut dhe të burgosurve, shëndetësisë, drejtësisë, filozofisë, në funksion të ndërtimit të rrëfimit, ia shton romanit vlerën letrare.

Ato i japin dramaticitet rrëfimit dhe e mbajnë zgjuar kureshtjen e lexuesit për të mësuar rrjedhën e vazhdueshme të situatave që kronikisht zhvillohen në roman.

Ndërkaq sarkazma dhe ironia e lehtë, të përdorura shpesh në llogari të vetë viktimave të dhunës serbe, Mirosllav Filipoviq e Sadik Zeqiri, por edhe të pengjeve të tjera shqiptare të luftës, me emra dhe mbiemra real, të mbyllur nëpër burgje, krahas pasurimit të vlerave letrare, shtensionon edhe gjendjen emocionale të ngarkuar të lexuesit, të shfaqur si pasojë e skenave me përmbajtje të rënda të krimit.

Romani “Eskadronët e vdekjes”, krahas dritëhedhjes mbi krimet gjenocidare serbe ndaj shqiptarëve në Kosovë, lexuesit ia nxitë të menduarit dhe qasjen kritike konstruktive ndaj së kaluarës.

I ndihmon për të mos e harruar atë si dhe në angazhimin qytetar për drejtësi ndaj viktimave, për njohjen ndërkombëtare të gjenocidit dhe dënimin e kriminelëve dhe shtetit serb, si hartues dhe zbatues të tij.

Lënda ime rrezikon të mbyllet për shkak të mospunës së prokurorisë

Drini.us
-
0
Lënda ime rrezikon të mbyllet për shkak të mospunës së prokurorisë

Luljeta Aliu, Prishtinë

Në vitin 2019 kam bërë kallëzim penal për mashtrim dhe deklarim të rremë kundër ish-bashkëshortit tim për shkak se tokën dhe shtëpinë që i kemi ndërtuar gjatë martesës nuk i kishte regjistruar në emër tonin, por në emër të babait të tij. Poashtu për tjetërsim të pasurisë gjatë procedurave gjyqësore të shkurorëzimit. Kam dërguar urgjenca në prokurori dhe askush nuk më është përgjigjur. Në janar 2022 i jam drejtuar kryeprokurorisë me kërkesë për informim. Kam marrë përgjigjen se nuk po e gjejnë lëndën time. Më është dashur ta dërgoj dëshminë e dorëzimit të kallëzimit penal. Nga prokuroria më është thënë se do t’ia ndajnë lëndën një prokurori tjetër me urgjencë, sepse prokurorja Ferdane Sylejmani e ka lënë lëndën time dy vjet pa ndërmarrë asnjë veprim. Prokuroria më kanë informuar se prokurorja do të ndëshkohet me trajnim të detyrueshëm. Lënda ime rrezikon të mbyllet për shkak të mospunës së prokurorisë.

Pra, ky sistem lëre që nuk e kryen punën mirë, por nuk e kryen fare detyrën e tij, e mbi të gjitha ta humbë të drejtën tënde duke i lënë qëllimisht kërkesat të vjetërsohen. Qytetari në këtë rast nuk mund të bëjë asgjë, sepse sistemi bashkëpunon me kriminelat për t’i lënë të lirë ata. Nuk ke as mundësi ankimimi. Kriminelët lirohen, prokurorët pasurohen, askush nuk dënohet e as që duhet të japë dorëheqje! Qytetarit i merret e gjitha, edhe prona edhe e drejta për të kërkuar drejtësi. Çudi që ende nuk e kanë marrë guximin me me vra në shtëpi time! Edhe nëse më vrasin, policinë e kanë korruptu moti kohë, sikur që e kanë zhdukë dosjen e dhunës në familje ashtu e rregullojnë edhe këtë ngjarje të duket se ndonjë hajn e ka bërë…

Urimet e Vjosa Osmanit e Albin Kurtit për Pashkët

Drini.us
-
0
Urimet e Vjosa Osmanit e Albin Kurtit për Pashkët

Mesazh urimi i Presidentes së Kosovës Vjosa Osmani për Pashkët Sot besimtarët e krishterë kremtojnë festën e Pashkëve, e cila ngërthen në vete tolerancën, respektin, zemërgjerësinë dhe dashurinë.

Pashkët ringjallin shpresën për ditë më të mira, ndaj në secilën familje mbretëroftë gëzimi! Uroj t’i qëndrojmë pranë njëri-tjetrit, ta mbajmë edhe më afër e ta duam edhe më shumë njëri-tjetrin, për të mirën e përbashkët.

Në këtë përcaktim ne kemi një prijatare e një model: Nënë-Terezën, e cila përjetësoi dashurinë për njerëzit, duke u kujdesur për më të varfrit.

Për shumë mote, gëzuar Pashkët!

Kryeministri Kurti mori pjesë në pritjen për festën e Pashkëve katolike

Prishtinë, 17 prill 2022

Me rastin e festës së Pashkëve katolike, Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, mori pjesë në pritjen solemne të organizuar në Qendrën “BogdaniPolis”, në Katedralen Nënë Tereza në Prishtinë.

Me dëshirën për Pashkë të bardhë e të mbarë për familjet e të gjithë besimtarëve, kryeministri Kurti uroi Imzot Dodë Gjergjin dhe besimtarët katolikë të pranishëm.

Në këtë pritje, Kryeministri shoqërohej nga Zëvendëskryeministrja Donika Gërvalla, Ministrja e Industrisë, Ndërmarrësisë dhe Tregtisë, Rozeta Hajdari dhe Ministri i Kulturës, Rinisë dhe Sportit, Hajrulla Çeku.

E donte shkëlqimin mbi bar

Drini.us
-
0
E donte shkëlqimin mbi bar
E donte shkëlqimin mbi bar
E donte shkëlqimin mbi bar
Lorkën, Bodllerin
Jetonte në botën e këngës
E brishtë, e butë
Ëndërronte këtu qetë
Krejtësisht jashtë botës
Ishte tërë e imja, imja, imja
Por megjithatë e largët
Mos më kërko
Mos, mos, mos thirr kurrë
Harro
Ç’ ishte dikur nuk do të gjen
Tani je në jetë
Dhe duhet ta dish
Që s’ka askush
të ta kthejë shkëlqimin mbi bar
E donte shkëlqimin mbi bar
Tani është grua
Kjo jetë i ra mbi supe
Edhe pse shpirti i saj është
i magjepsur me këngë
Vizioni nga ëndrra, ëndrra, ëndrra
Është thjesht një dëshirë.
____
Teksti i këngës, interpretuar nga Ansambli “Index” nga Sarajeva
Shih tekstin mbi videon:
Nga kroatishtja: Vera Xerxa
Londër, 17 prill 2022

Presidentja e Kosovës: Serbia të përgjigjet para drejtësisë ndërkombëtare për krimet e mëdha

Drini.us
-
0
Presidentja e Kosovës: Serbia të përgjigjet para drejtësisë ndërkombëtare për krimet e mëdha

 -Homazhe me rastin e 23-vjetorit të Masakrës së Poklekut dhe asaj të Çikatovës të Vjetër.PRISHTINË, 17 Prill 2022/ Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani Sadriu bashkë me Kryetarin e Kuvendit të Kosovës, Glauk Konjufca, bënë homazhe dhe nderuan kujtimin për të rënët në 23-vjetorin e Masakrës së Poklekut dhe asaj të Çikatovës të Vjetër.Në mesin e 54 të vrarëve në Poklek, 24 ishin fëmijë nga mosha gjashtë muaj e deri në 17 vjeç. Ata u vranë mizorisht e pastaj u dogjën nga forca të regjimit gjenocidal serb, synim i të cilëve ishte shfarosja.

“Është detyrim i gjithsecilit prej nesh që të vërteten e Poklekut ta themi kudo jo vetëm këtu në Kosovë, por në çdo vend të botës në mënyrë që bota mbarë të dëgjoj për vuajtjet e popullit shqiptar por mbi të gjitha ta shoh edhe vetë dëshminë e qartë që kishte regjimi i Millosheviqit për të zhdukur popullin shqiptar nga Kosova. Kujtimi për ta do të jetë i përhershëm, ndërkaq, ne nuk do të ndalemi kurrë së kërkuari drejtësi”, tha Presidentja Osmani në Poklek.Më pas Presidentja Osmani dhe Kryeparlamentari Konjufca nderuan edhe të rënët në Çikatovë.“Pas Poklekut erdhëm këtu në Çikatovë ku së bashku edhe me familjarë po i nderojmë të rënët për liri.

Siç e thash në Poklek natyrisht që liria jonë do të jetë e plotë atëherë kur do të ketë drejtësi për të rënët sepse fatkeqësisht ata që i kanë kryer këto krime akoma nuk kanë dal para drejtësisë kështu që edhe sot e përsërisim thirrjen tonë që Serbia të përgjigjet para drejtësisë ndërkombëtare që mos t’i fsheh kriminelet që ta pranoi fajin dhe të kërkoj falje”, theksoi Presidentja Osmani.

Sofra poetike “Ymer Elshani” në Drenas-takim që i diskriminoi shkrimtarët!

Drini.us
-
0
Sofra poetike “Ymer Elshani” në Drenas-takim që i diskriminoi shkrimtarët!

Zeqir Bekolli, Drenas

Drenica ka shumë data të ngjarjeve nga lufta e fundit, që asaj i sjellin emocione të paskajshme. Janë Likoshani-Qirezi, Prekazi, Pakleku, Abria, Rezalla, Izbica,Vërbovci, Shavarinat,…që mbledhin njerëz, shënohen përvjetorë e rikujtohen ngjarjet dhe nderohen të rënet.

Edhe me 17 prill, në secilin vit, përkujtohet njëra nga ngjarjet më të tmerrshme, ku u vranë e mëpastaj u dogjën 53 pjesëtarë të familjeve Elshani, Muqolli, Caraku, Hoxha, …Pos ceremonive rutinë, në këtë përvjetor organizohet edhe Sofra poetike “Ymer Elshani”, që i kushtohet poetit dhe shkrimtarit për fëmijë Ymer Elshanit, ku mblidhen poetë e shkrimtarë nga të gjitha trojet shqiptare, për të nderuar kolegun e tyre që përsoi tragjikisht nga policia dhe ushtria serbe. Nuk do mend se ky manifestim, tashmë është shndërruar në tradicional. Me sa mbaj mend, gati nuk ka kaluar manifestim e publiku me të mbaruar nuk ka pasur vërejtjet e veta, të cilat është dashur të merren në shqyrtim nga organizatorët, në radhë të parë Drejtoria për Kulturë e komunës, në mënyrë që ato të mos përseritën.

Sofra e fundit, për dallim nga të tjerat shënoi kulmin e parregullësive, dhe si e tillë do të mbahet mend gjatë për të keq. Fillimisht, kësaj radhe, ajo u organiza nga Ministria për Kulturë dhe Karvani i Shkrimtarëve për Fëmijë. Por, ajo që ndodhi kësaj here, nuk ka ndodhur asnjë herë. Në këtë takim kishin ardhur shkrimtarë nga mjedise të ndyshme, për shkak se edhe kësaj here kishte një konkurs publik, që ishte thirrje për të gjithë krijuesit, që të marrin pjesë dhe t’i nënshtrohen një konkurrence tradicionale. Por, për habinë e të pranishmëve, kësaj here shkrimtarëve e poetëve të ardhur nga vise të ndyshme, madje edhe disa prej vendësve iu mbyll goja dhe nuk iu dha rasti të prezentoheshin me punimet e tyre! Kjo, nga të pranishmit dhe krijuesit e anatemuar me këtë rast, u quajt si skandal dhe privatizim i Sofrës , gjë që nuk kishte ndodhur më parë diçka e tillë, deri në këtë nivel.

Pos kësaj, ndodhi edhe diçka tjetër. Të shpërblyerit kësaj here, moren vetëm mirënjohje, por jo edhe mjete, që caktohen për këto raste. Të pranishmit dhe të shpërblyerit pyetën: Pse?-Ku shkuan mjetët, që u ndanë me këtë rast. Dikush tha: “Mos i plaçkitën ato ”Komunistët e Karavanit”, të cilët në vend që ta ngrisnin në një nivel më të lartë këtë manifesitim, e devalvuan deri në shkallë të diskriminimit. Nuk e di a i vunë re këto lëshime drejtuesit e Drejtorisë për Kulturë të Drenasit, apo u bënë pjesë e këtij skandali me vetëdije, duke lënë pas vetës një hije të keqe. Çuditërisht, ky takim i gjasoi tubimeve lokale totalitare në të cilat diskriminoheshin disidentët, siç ishte edhe vet shkrimtari Ymer Elshani. Vërejtje kishte edhe të niveli i cilësisë së shpërblimeve, për të cilat u tha se ishin bërë në frymën e nepotizmit nëse jo edhe të familjarizmit.

Të gjitha këto vërejtje i dëgjova nga të pranishmit, teksa përcillja me vëmendje takimin. E vetmja gjë, që duhet vlerësuar në këtë takim, ishte prania dhe fjala e vajzës së vetme të shkrimtarit Ymer Elshani, Teutës e cila kishte ardhur enkas për këtë takim nga Amerika e largët.

Mesazhet e fjalës së saj prej intelektualeje ishin dhe mbetën shembull për punë dhe angazhim cilësor e të sinqertë.

Vazhdojnë trazirat në Suedi pas djegies së Kuranit

Drini.us
-
0
Vazhdojnë trazirat në Suedi pas djegies së Kuranit

Një autobus u dogj në mbrëmje vonë të së shtunës. Trazirat vazhduan edhe gjatë natës. Foto: Johan Nilsson / TT via AP / NTB

Trazirat kanë shpërthyer sërish pas trazirave të dhunshme në Malmö më herët të shtunën. Në drejtim të policisë janë hedhur gurë dhe është djegur një autobus.

  • NTB

  • Øyvind Nordli, gazetar                                                                                               

    Që nga mesnata ka pasur sërish trazira. Në drejtim të policisë u hodhën gurë dhe kokteje molotov, dhe zjarre ka në disa vende në lagjen Rosengård në Malmö. Ndër të tjera është djegur në një autobus, shkruan policia në faqen e saj. Situata cilësohet si konfuze.                                                                                                                   

    – Në zonë ka pasur një numër të madh zjarresh, përfshirë kasolle dhe kosha plehrash. Policia po punon për sigurimin e punës së shërbimit të shpëtimit dhe rivendosjen e qetësisë dhe rendit, thuhet në një përditësim të së dielës mbrëma.                                Disa makina u dogjën në Skånegården në Malmö të shtunën pas trazirave që u ngritën pas shenjave të ekstremistit të djathtë danezo-suedez Rasmus Paludan. Foto: Johan Nilsson / TT / NTB                                                                                                                                                                                                                            Askush nuk u lëndua                                                                                   

    Kompania e transportit publik Skånetrafiken shkruan në faqen e saj se ka vonesa dhe ndalesa të anuluara në disa linja autobusësh.                                                             

    – Një objekt i djegur është hedhur në autobus.Shoferi ka tentuar të shuajë, por nuk ka funksionuar dhe autobusi është evakuuar.Askush nuk mori lëndime fizike, por ata janë të tronditur, thotë Mikael Espling në Skånetrafiken për SVT Nyheter.Ekstremisti i djathtë danezo-suedez Rasmus Paludan do të djegë sërish Kuranin të dielën në Linköping dhe Norrköping, por nuk ka marrë leje nga policia suedeze.Në atë rast, mund të sjellë telashe për të katërtën ditë radhazi në Suedi.Që nga e enjtja, ka pasur trazira në Linköping, Norrköping, Örebro, Rinkeby dhe Malmö në lidhje me udhëtimin vajtje-ardhje të Paludan për të djegur Kuranet.                                                             

    Polici iu desh të qepte disa qepje në fytyrën e tij kur vizori në helmetë u plas pasi u godit nga një gur.Foto: Policia 

    Përkrenare policie e përgjakur pas gjuajtjes me gurë                              

    Të paktën 15 policë duhet të jenë plagosur në përleshjet.Njëri prej tyre ka përjetuar goditjen me gurë në kokë në mënyrë që mbrojtja e fytyrës në helmetën e policisë të plasaritet, shkruan Aftonbladet.                                                                           

    Udhëheqësi i zonës në policinë në Motala, Bjørn (41), u thirr kur filluan trazirat në Linköping të enjten pasdite.Ai ka qenë në polici për 15 vjet, por kurrë nuk ka përjetuar diçka të tillë.Ai thotë se në drejtim të policisë janë hedhur gurë të mëdhenj, karroca dhe shkopinj, po gjithçka që kanë hasur protestuesit.                                                         

    – Ishte një situatë e rrezikshme dhe ne duhej të tërhiqeshim.Ishte vetëm për të shpëtuar veten nga turma dhe shiu i gurëve.Kanë mbetur një numër i automjeteve, të cilave iu dogjën dhe u shkatërruan, thotë ai.Të premten, Paludan do të digjte Kuranin në Örebro dhe disa nga kolegët e Bjørnit u dërguan atje.Kur u kthyen në shtëpi pasi mbaruan misionin, ai priti kolegë të lodhur dhe të tronditur.- Ata thanë se ishte sikur të ishin në një zonë lufte për disa orë.Ndjenja ishte se ata nuk e dinin nëse do të dilnin të gjallë prej andej.                                                                                                  

    E publikoi një tekst personal në rrjetet sociale                                             

    Kolegut të policisë, i cili u godit nga guri, në mënyrë që vizori në helmetë të plasaritej, duhej t’i qepte nja dy qepje në fytyrë.                                                                        ‘

    – Ai ishte me fat, sepse mund të kishte qenë shumë më keq nëse guri do të kishte goditur ndryshe.Këta gurë që hedhin, peshojnë disa kilogramë.Në faqen e policisë në Facebook dhe Instagram të Motala-s, Bjørn ka publikuar një tekst që trajton lirinë e shprehjes dhe demokracinë me një foto të helmetës së policisë.Ai shkruan se shumë besojnë se vetë policia e ka krijuar situatën duke dhënë leje për djegien e Kuranit.         

    – Nuk është kështu, ne nuk qëndrojmë për opinionet.Ne thjesht po bëjmë detyrën tonë dhe ajo është ruajtja e demokracisë dhe ruajtja e lirisë së shprehjes.Policia nuk i vuri asnjë vlerë asaj që shprehet.

    Aftenposten, më 17.04.2022 

Kur pson krijuesi  

Drini.us
-
0
Kur pson krijuesi  

Bajram Sefaj, ndoshta përjetë me pasoja të renda?

Remzi Limani 

Rilexim pë një kujtim të hidhur 

Haut du formulaire 

Kur pson krijuesi  

Këtyre ditëve, bëhen shumë vjet qysh se Bajram Sefaj, publicist dhe  shkrimtari ynë i vyer, lëngon nga pasojat e fatkeqësisë së komutacionit që i ngjau më 9 korrik 2011 në qendër të Prishtinës, konkretisht, në punishten e Mabotex, teksa kryente punët përfundimtare në restaurimin (rindërtimin) e hotelit Iliria. Z. Sefaj teksa po shkelte në 70-vjetorin e lindjes.  

Pas sprovës për shërim në spital të Prishtinës, nën përkujdesjen  fisnike të ortopedistit të njohur kosovar, Faton Morina, si edhe pas qëndrimit dhe mjekimit intensiv (tri javë) në Qendrën e mirënjohur rehabilituese “Nëna Naile” në Klokot, B. Sefaj, nuk arriti kurrfarë progresi as përmirësimi qoftë edhe më minimal. 

Lëngata e tij nuk përfundon me kaq.  

I mbërthyer dhembjesh të papërshkrueshme, të paimagjinueshme e, mbi të gjitha, të padurueshme (natë ditë), Bajram Sefaj, merr rrugën për në Francë, me shpresën e madhe në gji se atje do të gjej ilaçin e duhur dhe efikas. Me shpresën, pra, që sa më shpejt, të zhveshë këtë tesh të zezë dhe të kobshme.  

Një muaj pas arritjes në Francë, u shtrua në Qendrën reanimuese- rehabilituese “Rayon du  solei” (Kodra e diellit), në departamentin 74 të Francës (Haut Savoie).  

Aty tmerrohet krejt kur u gjend në atë mjedis pleqsh e plakash të shkreta dhe të abandonuara prej gjithkujt, që, më shumë se për ndihmë shërimi fizik, kishin nevojë për  rehabilitim e krahishtim mendor!  

Nejse.  

Ashtu ishte, si ishte për të gjithë. Menjëherë pasi panë se çfarë e “mire” i kishte ndodhur, pacientit të porsapranuar në Qendrën e tyre, ata morën masat e duhura.. Sefaj menjëherë iu nënshtruar  kontrollimeve dhe xhirimeve (radio, skaner dhe ashtutëqujturit IRM, (ierem), bashkë me shumë analiza të tjera neuropsikiatrike, me shpresë së gjithnjë e më ngat po i afrohet bregut të shpëtimit.  

Por jo, asgjë e mirë, asnjë përparim as shenjë më e vogël e shërimit, nuk vinte nga andej. Edhe pas tre muajve (15 nëntor 2011 -15 shkurt 2012) në atë qendër të mallkuar franceze, asgjë e re, aq më pak e mirë! 

Ani halli! 

Fotografimi i thellë (IRM), që është aq precize sa “që gjen edhe gjilpërën kashtë”, gjëja se paska hetuar, se pos brinjëve të thyera e të bëra byk, pos “legenit” të bluar keq, një nerv të dëmtuar diku në “universin” e këmbës së djathtë. 

Ani! 

Lypset një intervenim (operacion) i ndërlikuar kirurgjik. 

Pas  pritjes se madhe që ai intervenim të ndodhë, sado i vështirë dhe i ndërlikur qoftë,  pas tre muajsh (të gjatë, sa një jetë e tërë!) pritjeje me “veshë në krahë”, sikurse ia thonë fjalës, kirurgët e njohur të qytetit Grenoble, prof. Dr. Tonetti dhe Dr. Kerschbaumer, specialistë të ortopedisë dhe traumatologjisë, thanë se është vonë për një intervenim të tillë dhe shtuan: në rast mossuksesi, pacienti mund të këtë pasoja të thella, paralizim, për jetë, të këmbës se djathtë e tjera e tjera. Aq më pare kur Sefaj pos që është moshuar (73 vjeç) tash e njëzet vjet, lëngon edhe nga sëmundja e diabetit, në shkallë të lartë. 

Njeri me shpresa të thyera, Bajram Sefaj! 

Bie zilja kur ai duhet kthehet në Prishtinë. 

Kjo ndodhe përherë kur vjen pranvera. Kur vjen muaji maj. Muaji i luleve…  

Kështu ngjanë edhe kësaj pranverë. Por, Sefaj ndien dhimbje të mëdha dhe, nga sot e shtatëqind vjet, nuk do të jetë në gjendje të  hapë kompjuterin e të provoi të qes në letër  një tregim sado të shkurtër, apo një copë të vocërr prozë e tjera. Nga tronditje e madhe dhe trishtuese e sulmit të pashpirt të kamionçinës, Sefajt i është lënduar rëndë truri, çdo të thotë i është vështirësuar keq të mbajturit në mend (memorizimi), i është afruar vlerës zeros (“O”) së mundësisë të shkruaj diç tjetër pos, aty-këtu të ndonjë artikulli të shkurtër, si gazetar i pasionuar siç ka qëlluar. Kjo është edhe një fatkeqësi tjetër, ndoshta edhe më madhe se e para, kur të merret parasysh se Sefajt deri më tash ka shkruar dhe ka botuar një dhjetësh librash, sa publicistikë, sa romane, sa vëllime me tregime e kështu me radhë.  

Enumeracioni dhunshëm ndalet tek numri në pesëmbëdhjete. 

Tamam sa kishte përfunduar librin me titull “Ani çka”, prozë romanore, siç e quajti recensenti i librit, z. Ramadan Musliu, kritik i ynë letrar i njohur, në punishten e “Mabotex”, para hotelit në rindërtim “Liria” në qendër të Prishtinës, më nëntë të muajit korrik 2011, (ditë e shtune, me diell), e përplasë për vdekje një i ri, me emrin Mustafë Ali- Bojaxhinci, lindur më 19. 10. 1985, në fshatin Prelepnicë të Gjilanit, i cili, në fakt, as që kishte fare patentë vozitësi!!! (ai njeri “i  mirë” e fisnik, nuk e vizitoi viktimën e tij, asnjëherë dhe askund, madje as që i bëri një telefonatë, sa për ta ditur në ç’gjendje është viktima e tij!!!). Sefajt i vjen keq për këtë gjest jo human dhe jo fisnik të agresorit të tij. Njeriu i edukuar, sado pak i ndershëm, do të merakosej po ta përplaste (për vdekje) një mace, një pulë, e jo më një burrë në moshë të thyer, një shkrimtar e gazetar të shquar shqiptar, sikur ka qëlluar zoti Bajram Sefaj. 

  1. Sefaj edhe kësaj herë, pra, do të kthehet në Prishtinën e tij të dashur, por, ç’ti bësh, kur është mbështjellë me patericat (canes, beguies, ambulatorë e të tjera ndihmesa) të ndryshme, e nuk është në gjendje të gëzojë gëzimin e takimit me shokë e miq të shmtë që ka, si në Prishtinë ashtu edhe në çdo cep të Kosovës, çmallët me ta. Madje nuk është gjendje që të pijë me ta ndonjë kafe makiato me asukrinë në kafetaritë gjithnjë e më të popullarizuara të Prishtinës, në “Amaro”, apo te “Edi 2”, bie fjala..

Pa asnjë intervenim, shkurtim as shtim, në këtë paraqite publike, riprodhojmë tekstin e  Remzi Limanit, piktor akademik, letrar dhe gazetar, kur është autor i disa vëllimeve me poezi, disa romaneve dhe librave të tjerë të zhanreve të ndryshëm.  

Teksti në vijim është shkruar botuar fill pas tragjedisë që i ndodh, kolegut mikut tonë B.Sefajt.          

“Javë më parë, pikërisht në kryeqendrën e Dardanisë, në çastet e frymëzimin të tij, nën kubenë e qiellit mbi Ilirikum,ku shkrimtari dhe publicisti ynë i njohur, Bajram Sefa ishte duke soditur nusërinë e një imazhi të ri, që i vishej objektit hotelier ”Iliria” të cilin po e ndërtonte kompania e njohur “Mabetex”. 

Frymëzimin e tij, për të shkruar ca fjalë për artin e ndërtimit që realizohej nga kompania e përmendur tashmë e njohur për publikun kosovarë dhe më gjerë, fatkeqësisht dështoi. Kamionçina e punishtes e cila kishte sjell material ndërtimi dhe, duke manovruar shoferi… pa dëshirën e tij, pa u hetuar fare, papandehur dhe pa fjalë e rrënoi shkrimtarin së bashku me frymëzimet e tij… Vrokthi, një kalimtar rasti e zuri shkrimtarin e pa ndjenja i cili kishte pësuar nga përplasja e kamionçinës. Në spitalin e kryeqendrës, krijuesi i hapi sytë me plot mugëtirë para tij, ngase, ai ende nuk dinte se çfarë ndodhi me te? Të nesërmen, i mbështjellë me çarçafët e bardhë dhe i palosur këmbë e duar në dhomën intensive të Qendrës Spitalore të Prishtinës – e kuptoi se ai nuk mund të lëvizte. Sikur nuk ndjente asgjë pos një frymëmarrje të lodhur dhe me therura të cilat ia shponin kraharorin përtej Bjeshkëve të Nemuna… 

Shkrimtari në fjalë me mbi pesëmbëdhjetë vepra zhanresh të ndryshme të botuara deri më tash – tani, që nga aksidenti në fjalë,ai ende nuk ia doli të shkruante asnjë fjalë e as ato mbi artin e ndërtimit të kompanisë “Mabetex” – kompani e cila asnjëherë nuk e pa të arsyeshme ta vizitonte krijuesin e letrave shqipe i cili ende këmbëzbathur rri i shtrirë nën përkujdesjen e bashkëshortes së tij fisnike, e cila, me dashuri i jep frymë jete për ta kuruar mendjen e një krijuesi i cili gjithnjë shkruante për njerëzit dhe ngjyrat e këtij nënqielli. Vallë! ku humbi njerëzorja dhe dashuria për krijuesin dhe njeriun?!? A thua?!?… Si mund të ndodhë e të mos ndjen përgjegjësi dhe asnjë respekt për emrin dhe për frymën e tij?!? Vërtetë e habitshme – kur shkrimtari ynë, Bajram Sefaj, i mbështetur në paterica, këto ditë niset për në Francë, me ymytin dynjasë se ai do kurohet me sukses dhe, sërish të shkelë në këmbët e veta që të kthehet nën kubenë e qiellit parajsorë mbi Ilirikun. Vërtetë çudi!!! Askush të mos gajloset për shëndetin e tij. Në kontekst të kësaj, do të ishte mirë, që kjo kompani me renome botërore “Mabetex” e cila e mahniti botën me ndërtimet e saja sa cilësore po aq edhe kapitale në fushën e magjisë së ndërtimtarisë dhe e cila po ashtu të kujdeset paksa për ndërgjegjen dhe njerzillëkun human që duhet ta ketë njeriu për njeriun si dhe veproi shumë herë kompania në fjalë e cila dha shumë për për zbutjen e varfërisë shqiptare deri te ndërtimi i shtëpive për familjet e pastreha të cilave ua ktheu buzëqeshjet e humbura – e aq më tepër, presim kujdesin e tyre kur njeriu pëson aksidentalisht nga moskujdesi i bashkëpunëtoreve të kësaj kompanie me renome”.  

1...1,3461,3471,348...1,726Faqja 1,347 nga 1,726