Kreu Blog Faqe 1538

Thethi dhe historia e kishës së tij

Drini.us
-
0

Një kishë e veçantë dhe e bukur që është ndërtuar në vitin 1892 në po atë vend dhe po ato themele që është edhe sot e kësaj dite. Në periudhën e ndërtimit ngjitur me murin lindor të saj, ka qenë edhe shtëpia ku banonte famullitari i kishës.

Duke qenë se banorët e Thethit që nga krijimi i tij kanë qenë katolike, një nga ndërtimet e para ka qënë kisha. Një nga famullitaret më legjendarë jo vetëm për Thethin dhe kishën Katolike, por për të gjithë kulturën shqiptare ka qënë At’ Shtjefen Gjeçovi. Gjeçovi në vitin 1917 hapi shkollën dhe ju mësoi fëmijëve shkrimin dhe k’nim (leximin) e “Gjuhës Shqipe”.

Këtë traditë ndoqën edhe priftërinjtë e tjerë të kësaj kishe. Si periudhë hapjeje e kesaj shkolle, nga shteti ne fuqi i asaj periudhe, njihet hapja qe i eshte bere nga At’Marjan Prela ne vitin 1921. Ministri i arsimit të asaj kohe, Ahmet Zogu, nëpërmjet një urdhëri të brendshëm ka levruar një fond prej 100 frangash ari për arsimimin e fëmijëve të Thethit.

Po në këtë Kishe, por për një kohë më të shkurtër ka sherbyer edhe At’ Daniel Gjeçaj, i cili pas instalimit të rregjimit antifetar komunist u detyrua te braktisë Shqipërinë dhe t’i shërbente asaj nga Italia.

At’ Danieli gjatë viteve të Komunizmit mbajti kontakte me të gjithë emigrantët shqiptarë në mërgim. Një nga bashkëpunëtorët e tij ka qenë edhe shkrimtari i madh

Martin Camaj, i cili për çdo shkrim përpara se t’a botonte konsultohej me At’ Danielin. Falë bijeve të Thethit me banim në SHBA, kisha sot është rikonstruktuar dhe rikthyer në shërbim te fshatit pasi gjatë rregjimit Komunist ishte dëmtuar duke u bërë qendër shëndetësore dhe shtëpi lindjeje.

Mos u dorëzo rinia ime, mos u dorëzo Christiane!

Drini.us
-
0
Mos u dorëzo rinia ime, mos u dorëzo Christiane!
Nga: Lirim Gashi, shkrimtar nga Prishtina
Një gazetare televizive gjermane, të cilën e njoh mirë nga jeta e natës në Berlin, më shkruajti një ditë :
I lexova disa shkrime, që m’i kishe dërguar në Email, e që fatkeqësisht nuk i kisha parë, sepse i marrë më së paku nga njëmijë mesazhe në ditë.
Mirëpo ajo që pashë dhe lexova më shtyri të mendojë thellë.
Çuditërisht, madje as temat e hidhura, nuk ma krijuar një shije të hidhur në gjuhë.
Përkundrazi, ma krijuan një shije të ëmbël në ….!
Thashë më të ëmbël sesa takimi ynë në Berlin-Charlottenburg në vitin 2005 kur ti ishe yll i gazetarisë televizive ndërkaq unë yll i hulumtimit dhe analizimit të ekosistemit femëror nën fustan.
Tha, nga kjo distancë kohore kënaqësia e hulumtimit tënd të drejtpërdrejtë më duket e shkrirë si akullore së bashku me moshën time rinore.
Ia ktheva :
* MOS U DORËZO CHRISTIANE
Mos iu dorëzo moshës Christiana ime !
E as veseve të pleqërisë, sepse dhoma jote ende është e ngrohtë, me orendi të këndshme dhe dekor mahnitës.
Ke pasur shije më shumë se unë!
Dhoma jote?
Mrekulli !
Gjithmonë je dalluar prej shoqeve, madje edhe për nga përzgjedhja e ngjyrës së lapsave për përshkrimin e ndjenjave në letër.
M”përcolle në orën nëntë të mëngjesit te stacioni!
Dhe autobusi i gjelbër me të cilin u nisa, u rrokullis si një gjeth i tharë fiku, nga stuhia e vjeshtes në një tatpjetze të Berlinit.
Jam i veshur në kompletin e mbrëmjes dhe i rrethuar nga vështrimet kurreshtare të kalimtarve të rastit.
Mos u dorëzo rinia ime, mos u dorëzo Christiane.
Shumë kohë para se të takoja m’u shfaqe në ëndërr.
E pastaj rastësisht edhe në realitet, për t’më dehur pesë fish më shumë, sesa shishja e rakisë që mbaja në dorë.
I kot ishte tentimi yt për t’i fshehur epshet si mjaltë, pas bebzave të lëshuara për toke dhe çepallave lozonjare gjysmë të mbyllura.
Pas frymarrjes së rënduar dhe gjinjeve të gufuar.
Po natyra jote zonjare dhe mollëzat e skuqura fshatare?
Ah çapkënja ime fshatare dhe fisnike!
Po gjinjët tua të ëmbla plotë nektar?
Po dhoma ime e pezulluar në ajër dhe krevati si portokall?
Si një portokall i zjarrtë, që qëndron pezull në ajër mbi lumin e gjelbërt të Berlinit.
Mbi rrugën e lagur nga shiu dhe jehonën e tramvajve të pasditës.
Mbi çastet e rralla hyjnore të nostalgjisë, dashurisë dhe ndjenjave!
Dhe nëse mosha pyet për ty, mos iu dorëzo rinia ime.
Mos iu dorëzo Christiane !
Qe po ngrihem në këmbë për t”a ndërruar pllakën e gramafonit, por a nuk është mëkatar çasti?
Mocarti, Rekuemi
, Agnus Dei…
Mua më dukët i duhur.
Disponojë me një milionë ndjenja magjike të shkëmbyera në rini, e cila para syve tanë po na tradhton, vjedhë dhe ikë.
Mos u dorëzo rinia ime, mos u dorëzo Christiane.
Shkyje ftesën, shtyje darkën,
tradhëtoje vetminë me kujtimin në mua, lakuriq para pasqyrës me krehër në dorë dhe flokë të lëshuara deri në brez .
Më prekë të lutëm nën tavolinë me gjunjët e djersitur nga nektari i dashurisë. Moshatarja ime! Dashnore!
Unë e di që s”do të ndalët kurrë rinia, por asnjëra ma nuk do t”i ngjajë asaj të vitit 2005.
Por edhe sikur të ngecja i ri, ç’më duhet rinia pa ty?
Ç”më duhet rinia në ishullin e braktisur nga njomësia e rinisë sate?
Sërisht do bie shi ashtu siç bie gjithnjë në tetor në këta ishuj të bekuar të bregdetit.
Qielli ngjyrë plumbi, deti ngjyrë gështënje, jehona e zërave të largët, zëri i nënës, mikut, vashës së llastuar, dashnorës së përmalluar, vëllaut, anijës.
Rrobët e mbledhura me shpejtësi para shiut. Edhe pak shëti rreth detit në bardhësinë e mbrëmjes dhe mbaroi gjithçka.*
-Tha, e ke shkruar ti?
-Thashë jo vetëm e kam përkthyer dhe përshtatur në gjuhën shqipe dhe gjermane nga kantautori kroat Arsen Dedić.
Në fakt lirika quhet “Mos u dorëzo Ines”.
Tha qenka hulumtues mrekullibërës jo vetëm nën fustan, por edhe në zemër.
E pastaj kur ia dërgova interpretimin tim të kësaj lirike në gjuhën kroate dhe gjermane më shkruajti.
Tek tani më shërove nga sëmundja pleqëri dhe më ktheve 100% në rini.
_____

Gratë protestojnë në Kabul, shpërndahen me të shtëna në ajër

Drini.us
-
0
Gratë protestojnë në Kabul, shpërndahen me të shtëna në ajër

Më pak se një duzinë pjesëmarrësish, një gazetar ishte i impresionuar

Kabul, Një demonstrim i vogël i grave që protestonin në mbrojtje të të drejtave të tyre në Kabul u shpërnda me dhunë nga talebanët, të cilët gjithashtu qëlluan me armë në ajër. Burimet gazetareske e kanë konfirmuar këtë në vend.

Luftëtarët talebanë i shtynë gratë t’i shpërndanin ato, madje goditën një gazetar me pjesën e pushkëve të tyre. Njëri prej tyre qëlloi në ajër nga pushka e tij automatike.

     Protesta, e organizuar nga më pak se një duzinë gra, u zhvillua jashtë një shkolle në pjesën lindore të kryeqytetit afgan. Protestuesit po kërkonin të drejtën e grave për të hyrë në shkollën e mesme, gjë që deri më tani u është mohuar nga talebanët.

“Mos na prishni stilolapsat, mos na digjni librat, mos mbyllni shkollat ​​tona”, thuhet në një pankartë të shpalosur nga demonstruesit, të cilët nënshkruan veten “Lëvizja spontane e grave aktiviste afgane”. (ANSA).

Alberto Kajro: Ditari nga Kabuli. Barbaria e prerjes së duarve

Drini.us
-
0
Alberto Kajro: Ditari nga Kabuli. Barbaria e prerjes së duarve

Çdo muaj ne kontrollojmë sasitë e materialit në magazina, veçanërisht atë që vjen nga jashtë, pasi koha e dorëzimit mund të jetë e gjatë. Mjerë të mbetesh pa pllaka plastike për proteza, pjesë këmbimi për makina, rrota me rrota, këmbë. I takon Masudit, menaxherit të magazinave, të krahasojë atë që ka mbetur me konsumin e pritur për muajt e ardhshëm dhe të përgatisë porosinë. Kontrolloj dhe firmos. Me ardhjen e talebanëve dhe drejtësinë e tyre, ekziston një artikull, urdhri i të cilit duhet të rritet: duart e protezave.

Kur Masud më kujton, ndjej një dridhje në shpinë. E cila bëhet e turpshme duke parë Wassé në dhomë. Shpresoj se nuk keni dëgjuar. Në fakt, në Wassé, mbi njëzet vjet më parë, dora e tij e djathtë ishte prerë sepse ai ishte akuzuar për vjedhje. Për ta bërë dënimin shembullor, gjykatësi kishte vendosur gjithashtu të amputonte këmbën e tij të majtë, zakonisht të shqiptuar vetëm për shkelësit e përsëritur. Dënimi u krye në stadium. Kishte mbërritur me sy të lidhur dhe të lidhur, më tha, i përshëndetur nga një zë që nuk e kishte dëgjuar kurrë më parë. Ai e dinte se ishte turma. Nuk e di nëse ai ishte fajtor dhe nuk dua ta di. E di që dënimi është çnjerëzor.

Njëqind muzikantë afganë strehohen në Doha për t’i shpëtuar talebanëve

Drini.us
-
0
Njëqind muzikantë afganë strehohen në Doha për t’i shpëtuar talebanëve
AGI – Nga frika e një represioni nga talebanët, 101 muzikantë dhe studentë nga një shkollë e njohur afgane, gjysma e të cilëve janë vajza dhe gra, arritën të iknin nga Kabuli me ndihmën e Katarit dhe tani janë të gjithë në Doha. 
Ishte një ndërmarrje e vështirë dhe shumë e rrezikshme, e bërë e mundur nga ambasada e Katarit në Kabul e cila transferoi muzikantët dhe muzikantët në aeroport në grupe të vogla, duke arritur të zgjidhë kërkesat për viza dhe dokumente që vinin nga talebanët në postimet e një rasti. -sipas rastit. kontrolloni.
Sigurisht që aspektet më problematike të kompleksit të ‘zhvendosjes’ kishin të bënin me fatin e muzikantëve të orkestrës Zohra dhe të studentëve të cilët, me ligj, nuk ishin të autorizuar të largoheshin nga Afganistani me pasaporta shërbimi të përkohshëm. 
Një vështirësi e kapërcyer falë ndërmjetësimit të Dohas. Prej javësh, themeluesi dhe drejtori i Institutit Kombëtar të Muzikës në Afganistan, Ahmad Sarmast, i vendosur në Melburn, ka planifikuar udhëtimin drejt sigurisë dhe lirisë së studentëve dhe muzikantëve të tij.
Destinacioni përfundimtar i të gjithë grupit të muzikantëve është Portugalia, ku udhëtimi do të vazhdojë falë mbështetjes së qeverisë së Lisbonës.Kur fluturimi më në fund filloi me të gjithë muzikantët në bord, Sarmast tha se ishte “i pushtuar nga emocionet, me lot të pafund me familjen time. Ishte momenti më i lumtur i jetës sime”.
Talibanët, të cilët ndaluan muzikën gjatë qeverisjes së tyre nga 1996 në 2001, u kthyen në pushtet më 15 gusht të vitit të kaluar, duke premtuar një regjim më të moderuar, por gjithmonë brenda kufijve të interpretimit të tyre të ligjit të Sheriatit. 
“Diskriminimi kundër muzikës dhe muzikantëve filloi që nga momenti kur talebanët morën pushtetin në Kabul. Populli afgan është heshtur edhe një herë”, u pendua për Sarmast, i angazhuar tani për të evakuuar të gjithë 184 mësuesit dhe studentët. Mbeti në Kabul.

Qëndrimi i talebanëve ndaj muzikës nuk është konsistent dhe ende nuk është lëshuar ndonjë urdhër i qartë. Në një tubim talebanë jashtë Kabulit fundjavën e kaluar, muzika fetare u luajt para fjalimeve të ministrave dhe zyrtarëve të lartë. Sipas mësuesit kryesor, të gjithë anëtarëve të institucionit të tij iu kërkua të qëndronin në shtëpi në pritje të informacionit të mëtejshëm, por dy muaj heshtje tashmë kanë kaluar që atëherë.

Zvarritja e nënshkrimit të Rambujesë nga Thaçi, ishte tragjike për shqiptarët

Drini.us
-
1
Zvarritja e nënshkrimit të Rambujesë nga Thaçi, ishte tragjike për shqiptarët

Diana Rexhepi, gazetare e lirë, Zagreb

Në Rambuje ka qenë principi ndaj serbëve “MERE OSE MERE”, jo si në Dejton “MERE OSE LEJE”, në vitin 1995. Nënshkrimi kryesor nga ana shqiptare ka qenë ai i Hashim Thaçit. Por është respektuar forma dmth legaliteti dhe legjitimiteti i një Dokumenti historik.

E tash, Madeleine Albright e ka lut Hashim Thaçin me nënshkruar, me fjalët, parafrazim: Ju lus që ta nënshkruani këtë, sepse është vetëm formalitet, e na do ti bombardojmë forcat serbe edhe ashtu, dhe do ti ndalim në kufi me Kosovën. Hashim Thaçit nuk i ka pëlqyer dokumenti Rezoluta 1244, sepse në atë rezolutë, nuk është parë eksplicit pavarësia e Kosovës.

Hashimi ka kërkua pushim, dhe ka shkuar në Lubjane të konsultohet me Adem Demaçin, edhepse Albright e ka lut të mos e bëjë këtë dhe ta nënshkruaj menjëherë. Ai sidoqoftë nuk e ka nënshkruar menjëherë dhe ka shkuar në Lubjanë në takim me Demaçin. Për atë kohë sa ka qenë ai në Lubjanë, në vakuum – pritësie të nënshkrimit të tij, në Kosovë kanë hyrë afër 40 mijë paramilitarë, frenkit, arkanët, sheshelët dhe aradha ndihmuese shkorpionët, të gjitha këto aradha paramilitare-vrasëse.

Dhe ka filluar siç e dinë të gjithë, vrasja, prerja e shqiptarëve, fëmijëve, grave, pleqve, civilëve. Së pari në Llap dhe Drenicë, dhe pastaj në tërë Kosovën. Mos ta përmendim Gjakovën, sepse serbët e kanë pas mendjen t’ia lënë Gjakovën shqiptarëve, por sipas principit të tokës së djegur (“spaljena zemlja”), pra djege, dhunoje, mbyte krejt çka të mundesh, krejt çka livrit mbyte. Në dy javët e para janë vra dhe masakruar afro dhjetë mijë shqiptarë, e të tjerët janë dëbuar në një proces propagandimi të ikjes dhe dëbimit të drejtpërdrejtë.

E tash, ai nënshkruesi, Hashim Thaçi është kthyer në Rambuje dhe ka nënshkruar marrëveshjen. Domethënë, ka bërë atë të njëjtën për çfarë e ka lutur Albright, dy javë më parë, duke i thënë që Forcat e NATO-s dhe aleatët do ti parandalonin forcat serbe me bombardim në kufi, sepse forcat ndihmëse paramilitare janë mobilizuar dhe kanë qenë veç në pritje. Këtë e kanë ditur NATO-ja dhe aleatët pasi që komandosët parashutist të SAS-it anglez kanë hyrë një muaj më parë në Serbi.

Çka quhet përgjegjësi politike por edhe morale? Dhe kush e ka përgjegjësinë politike dhe morale në këtë rast? Vetëm serbët që gjithmonë kanë qenë më dinak dhe taktizues, të armatosur deri në dhëmb, që i lëshuan nga të gjitha burgjet kriminelët të rëndë, e i rekrutuan në forca paramilitare për të shkuar ti masakrojnë shqiptarët në Kosovë, apo përgjegjësi morale bile bile edhe penale kanë edhe politikanët e Kosovës, pa eksperiencë dhe pa kurrfarë dijenie dhe përvoje të taktikës së luftës politike, diplomatike, lojërave taktike që luhen në sfera të larta, në mes lojtarëve të kalibrit të lartë. Këtu qëndron pyetja dhe çështja kyçe.

Gjatë tërë këtyre viteve kam tentuar me e lidhë një segment që më ka munguar. Kush e pruni dhe për çka e pruni Hashim Thaçin si njeriun kyç për nënshkrimin e Marrëveshjes së Rambujesë. Kush dhe pse bash atë, Hashim Thaçin, i cili në të ashtuquajturën Rezolutë 1244, e sheh që nuk është eksplicite pavarësia e Kosovës, pa e ditë dhe kuptuar, pa qenë aq i arsimuar dhe i informuar, pa pikë eksperience diplomatike, për ta ditur që më moti, shumë kohë para tij është planifikuar shpërbërja e Jugosllavisë dhe ndarja, apo marrja e Kosovës nga Serbia, Kosovës të cilën serbët e kolonizojnë për herë të parë në histori në vitin 1912, e shkrimet e gazetarit të atëhershëm Lav Trocki, për masakra ndaj shqiptarëve ekzistojnë dhe sot, e Lav Trocki pas atyre masakrave që i ka parë me sy të vet asnjëherë më nuk ka mundur të flinte i qetë.

Të kthehemi në kontekst bashkëkohor. Kush është bashkëpërgjegjës për masakra ndaj shqiptarëve në vitin 1999. Vetëm serbët? Për ata e dimë se çka janë, çka kanë qenë dhe kush janë. Kush përgjigjet nga ana e shqiptarëve, në anën e negociatorëve të anës shqiptare që ishte në Rambuje, për masakrat ndaj popullatës shqiptare në maj të vitit 1999. Kush do të përgjigjet moralisht dhe të jep përgjigje puplike se çka ka ndodhur në Rambuje dhe pse nuk është nënshkruar marrëveshja menjëherë, kur herën e parë në histori shqiptarët ishin në avantazh superior ndaj serbëve? Edhe një pyetje shtrohet këtu.

Pse pranojnë qytetarët e Kosovës të jenë peng i dikujt që i ka pushtetin thjesht të përmbush ambiciet private. Epsh për ambicie thjesht private, personale. Po ju pyes edhe një herë, kush është përgjegjës dhe kush do të përgjigjet për atë që në Rambuje ishte dërguar Hashim Thaçi që të jetë nënshkruesi kryesor i marrëveshjes në emër të UÇK-së, dhe nga injoranca dhe mospërvoja i njëjti, ai Hashim Thaçi është bërë bashkëpërgjegjës për masakra të majit, ndaj popullatës shqiptare në Kosovë, ngase nuk e ka dëgjuar lutjen e Albrightit, e as nuk ka kuptuar çka është ka bëhet?!

T’ju them për fund që të gjitha këto ia kam thënë njeriut që e dua shumë, Adem Demaçit. Ia kam thënë këtë në Zagreb, para 6 viteve kur ka qenë në banesë tek unë, dhe kemi biseduar gjatë, e në mes të tjerave ia shtrova dhe këto argumente identike që po i shkruaj sot këtu.

Qeveria duhet ta kthei besimin e luhatur në institucione të shtetit

Drini.us
-
0
Qeveria duhet ta kthei besimin e luhatur në institucione të shtetit

Nga Skënder MULLIQI

Për jo saktësitë dhe huqjët e mëdha politike, për porositë e gabuara dhe të pa pranueshme e kontradiktore të përgjëgjësve të shtetit, njerëzit e kan humbur besimin. Nuk ishin kurrë të saktë për gjithë këto vite, nuk punuan që tu bashkangjitën njerëzit, pos atyre që përfituan nga ata materjalisht. Si është e mundur që ata që prunë vendime , mos të respektojnë mendimin e popullit? Nuk komunikuan kurrë ,duke zbritur në terren për ti qa hallet dhe problemet e tyre. Nuk morën parasysh njerëzit e arsimuar ,nuk i ofruan ekspertët e fushave të ndryshme ,të cilët do të kishin punuar shumë më mirë për vendin. Komunikimi më popullin ishte në nivel shumë të ulët. Nuk kishte komunikim të ndërsjellë as nepërmjet rrjetëve sociale! Krijuan situatë politike , ekonomike dhe sociale jo të mirë për shumicën. Madje, krijuan situata të rrezikshme politike duke rrezikuar s integritetin dhe sovranitetin e Kosovës në veri. Qëndrimet e tyre politike shkuan në kahun e kundertë të interesave të popullit. I përmbushën më shumë interesat përsonale së sa interesin e përgjithshëm.

Nuk ishin bindës para qytetarëve , madje as në një deklarim të vëtem. Zgjodhën metodat mashtruese dhe metodat tjera demagogjike të sjelljës dhe të veprimit. Treguan së nuk janë njerëz të edukuar sa duhet politikisht dhe moralisht për të qenë në krye të institucioneve të shtetit . Këta shumë ngjanë në aritë e cirkusit, të “cilët dinë më vozitë biçikletën , por nuk dinë të mendojnë”. E lëshuan situatën që secili të gjindet ashtu si mundet dhe si dinë, për të mbrojtë interesat e veta. Mos komunikimi i duhur më qytetarë solli pa knaqësi të mëdha . Sikur pushtetet ekzistuan që të merren vëtem më punën e tenderave dhe të parave të majme! Të gjithë planet tjera për shtet dhe për mirëqenje mbetën në plan të dytë apo të tretë.

Qëndrimet e tilla dualiste politike ishte koha që të ndryshohen. Ndryshuan më rrëzimin nga pushteti më votën e sovranit në zgjdhjet e fundit nacionale . Na dhanë porosi të këqija për gjithë këto vite , sa vështirë do të jetë që defektet e lëna mbrapa të riparohen edhe për shumë vite. Është koha që ti afrohemi më punë të sinqertë botës të civilizuar dhe demokratike .Kjo Qeveri do të duhet ta kthen besimin e luhatur në institucione të shtetit?! Hapat e filluar janë bukur premtues, së punët do të na shkojnë më mirë….!

Dasma e Sylës me mësuesen

Drini.us
-
0
Dasma e Sylës me mësuesen

Nga: Sinan Kastrati, Suedi

Vazhdon nga numri i kaluar me titull “Sulo Çobani e mësuesja e re” Drini.us, 2 Tetor 2021

Nga Ditari im (2)

Telashet e hallet e Sylës nuk kishin të sosur. Ai jetonte në dy botë dhe larg Turjakës. jetonte e kënaqej me të shkuarën, me ditët, javët e ndoshta muajt që kishte kalua me mësuesen e re, nusen në Turjakë e më vonë, (ri)njohjen dhe vuajtjet e shqetësimet që i kishte sjellur vajza tiranse.
Se sa kanë jetuar bashkë apo ndaras nuk dihet por në bazë të letrave që dikush ka mundësi edhe i ka (ri)shkrua, jeta e Sylës nuk ka qenë jetë e rahatshme.
Si duket, janë bisedat dhe letrat e fundit të tiranses dhe turjakasit.
Disa nga bisedat dhe letrat:

-Atherë as unë nuk po ”të ngas” e as nuk po ”të hidhem”, po të lë të qetë.
Një ditë të gëzueshme!
-Faleminderit !
-Të marr?
-Nuk e thash për sot. E thashe për në përgjithësi.
Edhe ti një ditë të gëzueshme!
-Tiranse ti më jep frymzim.
-E di. Dashuria është e vetmja gjë me vlerë në këtë botë, perveç jetes fizike
-Shko tiranse, kënaqu në Tiranën tënde!
Mua më merr malli për tiransen, Tiran¨rn e Turjakën. Nuk i kam asnjërën. Jam i humbur në dhe të huaj pa asnjë shpresë.
Edhe njëherë: Paq gëzime me gocat!

Jam i merzitur sot dhe as më ka shkua mendja te ora por pa të harrrua ty
-Pse je i mërzitur?
-Nuk e di. Nuk po shoh kurraferë perspektive këtu por edhe po të këthehem, atje nuk i kam shokët e fëmijërisë e as të tjerët, çobanët turjakas. Te gjithë kanë hallet e tyre se si të mbijetojne e nuk qajnë hallin për mua e mallin tim.
-Ashtu është. Por ti atje e ke shtëpi e në katandi nuk besoj se mund të kthehesh dot më mbrapsht.

-Dhe kjo po më mundon edhe më shumë. Çdo ditë e më shumë po mbyllem. Nuk kam dëshirë më as të punoj e as ndonjë aktivitet tjetër të lirë e ”atdhetare” siq bëja dikur. Me ata që punoj, shumica janë interesgji prandaj dua të largohem nga të gjitha aktivitetet.
Do të punoj sa për për me mbetur gjallë me një rrogë mujore deri sa të mundem.
-Po, ashtu janë të gjithë prandaj unë e P. gati nuk kemi më miq, sepse janë të gjithë me interes të qartë dhe nuk kanë turp të të kërkojnë çdo gjë ty e vetë të marrin rezultatet.
Bote idiote.
As kam besim tek njeri
-Më thirrën që të pregatis diçka për ….  por thash: -Jo sepse nuk jam mirë me shendet pa treguar arësyet tjera.
-Një nga arsyet që doja për gocat e mia të gjenin një pune atje ku ti jeton, ishte edhe mundësia për të qenë me ty, pa P. perreth, se ato e dinë por e di që për ty është ndryshe se ti ke … atje. Por është e vetmja rrugë për mua sepse këtu, mbas p… ,që po bëhet dalëngadalë 2 vjeçare dhe unë kam po aq kohë përditë e kudo me P. do te jetë gati e pamundur të takohemi këtu në Tiranë.

Gjithsesi, unë nuk mendoj më aq shumë për ty sepse mërzitem dhe nuk kam asgjë në dorë.
Ditën e mire Sulo !
Nuk flas më për këtë gjë dhe më fal nqse të kam mërzitur. Kjo është hera e fundit. Gjërat mes nesh janë të vështira dhe koha do ti bëjë edhe më të vështira nga mosha.
Por me siguri që do të jetojmë jetën që na ka planifikuar Perëndia.

Letrën që më mërziti por që ajo tashmë kishte ikur.
-I lexova.
Më mërzite edhe më shumë.
-Eh edhe unë merzitem
-Edhe me shumë, po nuk kam çfarë të bëj fare. Ky është realiteti.
-Gati kam harrua që të kam shkruajtur e kisha harrua me ta dergua letrën. Isha afër ”teje” e të shikoja por nuk flisja. Dikur dora nuk mu bind dhe e zgjata deri te …. flokët tua. Të afrova e të shtrëngova por nuk të putha. Fat i keq. Mu duke më e mirë se herave tjera
-Nuk besoj më e mira. Ka kaluar ajo kohë Sulo …
-Unë nuk mund të harroj
-Shko! Ditën!
-Edhe unë po e mbylli për sot.
-Nuk ka rëndësi për mua a më harron apo jo, ajo është vetëm për ty. As unë nuk të harroj për vete por jo për ty. Ika.
Diten e mire !
-Ke dalur apo ende je brenda. Unë po shikoj nga dritarja, kot. Jam në pizhama.
-Dola
-Dil e kenaqu!
-Gezime, fat e shendet !
-Faleminderit ! Edhe  ti paq gëzime!
-Ti flet sikur ne nuk e njohim fare njëri tjetrin.
-Një ditë të do me zemër e një dite nuk të do, me tru se mendohesh dhe gjen çfarë është më mirë për ty.

-Gjithnjë të dua me zemër. Të uroj gëzime, fat e shëndet !!!!
-Nuk më do mjaft por faleminderit
-Ti nuk e din sa të dua.
-Është P. duke të pritur te dera apo ka dalur? Perseri ike? Ti më gezon e ti më merzit.
Une të dua. Desha të marr e të tregoj se sa më merr malli.
-E lexova artikullin. Ishte i shkruar mirë. Sa burra ka si A. B. bota e mbushur me ata por duhet te zgjedhësh të jesh i ndershëm, është rruga më e gjatë por më e mira.
Dje mbasi fola me ty isha e lumtur. Mu duk dashuria tënde për mua. Si bukë e ngrohtë e sapopjekur me gjalpë brenda dhe fjeta e gëzuar. Ja vlen çdo zënkë apo mërzi.
-Mos qeshni thuaj se ju nuk e dini fare se çfare është dashuria mes një Turjakasi dhe një Tiranse. Se çfare eshte dashuria mes nje Turjakasi dhe një Tiranse? është eksplozive
…
Sot më përshëndete shpejt dhe dukeshe i zënë, nuk të kuptoj ndonjëherë ….mbase do të më mbash mua kot e me çdo kusht, nuk e di. Ndonjëherë dyshoj se ka te tjera gra qe i ke në sh. apo diku tjeter…mbase jam gabim, por po iki se edhe unë po shikoj një film. Këto lloj lidhjesh kane diçka të pabesueshme brenda nga që e bëjnë dy njerez që tradhetojnë bashkëshortët. Nuk e di. Ika.

Sulo,nuk jam vetëm. Jam me P. Për çfarë do që të flasësh që do por nuk mund të vë në rrezik asgjë, ashtu si ti. Prandaj të kërkova të më ndihmoje fëmijet e mi se mbase takoheshim për kafe atje tek ti dhe jo në Tiranë. Por ti nuk do se duhet të ruash G.( …) me domosdo. Prandaj nuk ka per mua rëndësi ajo kafja. Nuk e bëj dot se nuk fitoj gjë vetëm humb
-Ok Tir. s’kam as nuk dua gjë nga ti, as kafe.
-Po çfarë do që shkruan ? Gjërat janë të thjeshta, kuptohen.
-Po deshe, dal natën kur ti je vetëm e të marrë
-Ok mbas 10
-Më ka marre malli
-Të bëj budallallëqe me ty. Tja fus kot e të qesh. Por nuk kemi kohë as mundësi.
-Po të të kisha afër…
-Është e veshtire të jesh grua… edhe në keto mardhënje. Sulo ti je burri më i dashur që kam takuar dhe kam besim tek ti …
-Une e di prandaj edhe nuk më pëlqen të vendosësh ti se kur e ku etjerë. Të shkuara.
Në fakt më duhet nja 1 muaj pushim prapë …mbase mësohemi të mos komunikojmë fare. Ështe më mirë.
-Me ate që thua ti “Nuk të harroj”, më duhet pushim .
-Ashtu ndjehem rehat e me dinjitet. Nuk të besoj dot ty. Është e kotë. Jam përpjekur shumë por ti bën të njëjtin gabim. Unë të marr në cell e ti kujtohesh mbas 30 orësh të me shkruash diçka. Nuk e kuptoj se si e bën këtë gjë e për çfarë e bën. Je jo normal. Shko! Nuk e di pse akoma më acaron ti. Unë te harroj e ti kot, kthehesh vetë. Ik e shërohu e rri me ata që ke perreth. As më behet vonë. Vërtetë por ti më fyen, nuk e dua ate gjë. Nuk ma ka bërë asnjeri.
U lodha, mërrzitur jo.
Ishte një udhëtim kot në kohë p. por nuk e kalova keq
Ishalla dal paq pa c. Edhe unë të shtrëngoj dorën se të tjerat u shtrydhën. U shtrënguam me gjëra të tjera tani na mbetën duart.

Besoj se kam qene tërë jeten e dashur dhe pozitive në një botë jo aq të mire, por është edhe mosha dhe besimi ka vdekur .
Sulo, mbetesh një mik i mirë në 3 vjet të rinisë së vonë… Çfarëdo që e ardhmja ka për ne, mbetem mirenjohes për atë kohë
-Tir.?
-Sulo, çfare do, pse këmbëngul?
-Të dua ty
-Ti nuk më do mua dhe kete e them me bindje. Çfare do tjeter?
-Asgjë tjetër nuk dua, vetem ty të dua.
-Kjo është e pamundur mes nesh, ti e di.
-Te kuptoj. Me fal!
-Mos shkruaj kot. Je i falur për deri tani.
-A mund te marre, 3 min.?
-Për çfarë?
-Të flas se më ka marre malli. Ta degjoj zerin
-Po unë nuk rri këtu për ty po për veten
-Dmth nuk deshiron të flasësh.
-Jo. Jam e bindur qe je tallur me mua. Nuk më ke marrë asnjëherë seriozisht. Asgjë që ka lidhje me mua.
-Për këtë desha të flas: nuk jam tallur por të kam dashur. Është e sigurtë
-Llafet i di mirë ti. Jo, nuk është e sigurtë e as e vërtetë.
-Mirë Sulo, unë e kam ndjerë ashtu se ti i qove të gjitha drejt fundit. Tani është fundi e ti do akoma të flasësh . Kot. Shko Sulo! Një muaj rri pa shkruajtur e mësohesh
-Po, jam i detyruar ….
-I detyruar ??? Për çfare ?
-Të shkoj. Ishte pergjigja e asaj qe më the ””Shko ….”!
-Aha.
-Atherë
-Po unë nuk rri këtu për ty po për veten
-Dmth nuk deshiron të flasësh.
Ika
-Vetëm të përshëndes edhe njëherë e të puthi
-Ok

-Unë nuk flas dot, vetëm po të dëgjoj1 min.!
-Të marr?
(Flasin)
-Më vjen keq por nuk e bëj dot më. Unë të desha ty dhe isha në besën tënde, për fjalët që ke thënë. Ti nuk bëre asgjë për mua, asgjë konkrete që ta kesh si pikë që kapesh fort edhe në ditë të këqia.
Jam e çuditur me çdo fjale tënden … dhe sjelljet e tua ndryshe nga fjalët. Të kam falur por nuk të dua më sepse nuk të besoj më.
Besimi dhe respekti, dy gjëra aq të rëndësishme, i kam humbur. Më vjen keq.
Sulo, unë nuk jam idiote dhe të kuptoj shumë mirë por nuk dua që të premtoj për diçka që nuk e di a mund ta bëj dot qoftë edhe me pirë një kafe. Për mua kjo lidhje ishte sh më tepër por tani e kuptoj se çfare ka qenë dhe nuk e di a dua te pi kafe me ty. I kisha më të mëdha pretendimet dhe jo se pretendoj nga njerëzit por nga fjalët e tua. I besova ashtu siç i the ti e jo vetëm si fjalë të bukura që thuhen zakonisht.
“Njerëzit u mbijetojnë tërmeteve, epidemive, tmerrit të sëmundjeve dhe gjithë torturave të shpirtit, por tragjedia më torturuese e të gjitha kohëve ka qenë, është dhe do të jetë tragjedia në dhomën e gjumit”. (L. Tolstoj)
-Tendes??
-Dhoma e gjumit të shtepise ??
-Ate e di.
-Prandaj ti kishe nevojë për mua. Nga pakë e nëpër dhoma. Por ai flet për tjetër gjë.
-Nuk do të të shkruaj ,flm për mirëkuptim.
-Sulo, nuk deshiroj të të shkruaj. Nuk kam motiv. Prandaj rri i qetë. Lere cell mbi tavolinë dhe mos e vrit më mendjen. Zëre se kam ikur nga kjo botë. Koha eshte flori.
Mos e humb kot me mua, as ketu në ….
E sigurisht as unë nuk dua të humb më kohë.
Nuk jam as kokëfortë e as krenare. Kam bërë plot gjëra pa kokëfortësi e krenari për ty.
-Hiç mos më shkruaj!
-Faleminderit !
-Unë të kerkova që të ma heqësh … në c. tjetër, numrin ta dërgova, por nëse nuk don ti, edhe këtu, sikurse në c. tjetër, mund ta b.
-Unë këtë e kam b. por ti e thyen b, nuk e di se si. Unë i kam hequr të dy numrat dhe ti nuk më del me emër.
-Nuk i kam numrat e tu, i fshij. Se nuk më duhen dhe mendoj qe po të vdes mos të dalë emri tënd askund. Nuk të kuptoj pse këmbëngul për diçka që duhet të ishte pa lutje. Ti bën çfarë dëshiron. Leri të tjerët të bëjnë çfarë të duan. Mos këmbëngul për gjëra kot. Këmbëngul për gjëra plot. Je shumë i p.
Sulo, të uroj pushime të mbara me gocën e nipërit e takimet me miqtë. Nuk kam ndonjë propozim sepse nuk bëj dot asgjë mbasi jam tërë kohën me gocat.
Nqse do të më takosh dhe nuk ve asgjë në dyshim, mund të takohemi në T. si gjithmonë paradite.
Natën e mire!

Gajfili i Turjakës – Lule për mësuesen!

Pershendetje Sulo! Nuk mund te iki natën nga shtëpia. Është e vështirë dhe nuk mund të bëj dot diçka të tillë më. Ne mezi shkruhemi dhe unë të iki nga shtëpia një natë , është e pamundur me gocat dhe P.
Në 18 korrik iki me pushime deri ne fund, 31. Sulo, jo për tani . Gjithe vitin shkruan rrallë se je me g e f. Prandaj për të ardhur dy apo një natë, është sakrificë e madhe
Po gjithë vitin o Sulo nga 13 korrik vjet e deri tani mezi shkruan: -Jo eshte N.  është E. etjera. Unë të kam besua por nuk e bëj dot më. Të iki nga shtëpia është një diçka që nuk bëhet.
Çdo verë dhe atje ku kam unë familjen, ti ke punë për të bërë. Je i juztifikuar, kurse unë ASGJË. Nuk mund të më justifikojë.
Shko Sulo! Edhe unë nuk të harroj por nuk ke bërë asgjë për mua në kushte të vështira.
Kështu që nuk bëj dot asgjë që të më kushtoje familjen. Më vjen keq. Deshirë kam të të takoj por jeta është e veshtirë për gratë e martuara.
Ishin disa nga letrat dhe bisedat e tiranses me Sulo Çobanin e Turjakës.
Ishin të dhimshme por kështu kishte qenë fati i Sulos.
Sylës nuk i largohej nga mendja mësuesja e re, kur ai ishte, çoban, para se ai të ti bashkangjitej Lëvisjes Nacional Çlirimtare.
…
Mësuesja dhe Syla
Në një letër që ia kishte dërgua Sulo Çobani Fexhit, Fexhirijen e thirrnin shkurt Fexhi, Sulo i kishte kërkua që kur do të flasim e kur do të ham një drekë a darkë?
Përgjigja e Fexhit kishte qenë: ”Për me folur s`është problem, është shumë lehtë, e sa për drekë ose darkë nuk di çtë them”.
Ishte letra e parë që kishte marrë nga mësuesja e fshatit dhe letrën e mbante në gji. Flente me letrën e saj nga friga se mos po i humbet e ndoshta dikush do ta gjej e lexoj. Çka do të flisnin Turjaka mandej. Edhe mësuesja do të ikte se nuk do ti mbetej më fytyrë me punua aty.
Katundarët do ti ndalnin qikat e djemt nga shkolla.
Syla me këto mendime dhe letrën në dorë kishte fjatur.
-Qou djali jem se âsht koha me i l`shu dhèt.
-Po nân, po qohem.
Letrën e futi përsëri në gji dhe doli në oborr.
Shikimi i shkoi nga dritarja e dhomës ku flinte mësuesja. Edhe ajo ishte zgjua dhe kishte dalur në oborr. E kishte mbushur një kofë me ujë e donte ti lajë sytë. Kofën me ujë e kishte varur në degën e ftoit dhe sapo e kapi kofën me njërën dorë për me e mbush me ujë dorën tjetër, Syla u afrua dhe ia mori kofën e i qiti me i la duart, sytë e faqët.
-Faleminderit Sylë!
Syla nuk guxoi të rrije më shumë e as ta falendoroj edhe ai mësuesen sepse delet tash kishin dalur në sokak.
Nëna e pau Sylën me mësuesen dhe i erdhi mirë që Syla fliste me një mësuese.
-Ku ta dinte ajo e shkreta se çka po ndodh. Ndoshta mësuesja e re do të bëhej nusja e Sylës. Sa do të gëzohej nëna Sanije kur do ta martonte djalin.
Deleve iu prinin deshtë ogiç e Syla për herë të parë, shkonte mbrapa deleve. Të tre qentë vraponin herë para deleve e herë këtheheshin te Syla.
Syla nuk iu fliste qenëve siq e kishte zanat e as nuk këndonte sot.
Mendjen e kishtete mësuesja.
Donte të martohej me mësuesen po mësuesja a do të pranonte të martohej me një çoban si Syla?
Ai mendonte se si do të hinte dhëndërr. Mësuesja Fexh do ta priste te dera. Qikat me defa do të këndonin te dera e Syla do të ngutej ta shoh sa më parë nusen.
Ajo do të afrohej te Syla e do ti thoshte:
-Ma hiç duvakin!
Një grua plakë me një djalë të vogël ia kishin shtrua dyshekin me kashtë e mbi kashtë, kishin shtrua një lëkurë të dashit ogiç.
Aty do të flenin Syla e Fexhi, gjithë natën e gjithë … jetën.
Do të mbuloheshin me jorgan që baba do të ia blente në Pazarin e Rahovecit, nga jorgangjinjë e Gjakovës.

Në odë të burrave, këngëtarët do të këndojnë këngë trimërie e Syla në heshtje do ta këndoj këngën për mësuesen Fexh:
“Me k`to vetlla kujna i gave
Nânes zojë e vetë trimreshë
Rreth e rrotull me qapraz aman-e
Bash si fllazat nat kafez
O jargan, jargan kutli
Koft e gzushme nata sontmit
Ish kân kysmet me nejt me ty
(Ose, Ish kân kysmet me fjet me ty,
Ish kân kysmet me u mlu me ty”).
Po nusen a do ta këndojnë qikat?
Si do të duket nusja?
Bingjitë do ti ladrojnë kuajt që nga Bregu i Lumit e deri te shtëpia e Ahmet Qyrtit. Baca Tush do të bëhet si gjamall e me bishtin e lopës që e kanë prerë për dasmë, do ti ndjek fëmijët nëpër fushë.
Dasma e djalit të hasretit me mësuesen do të mbahet mend.
Miftari, baba i Sylës dhe Gania, axha do ti presin miqt e dosllarët nga të gjitha trojet shqiptare. Do ti thërrasin shokët e fisit, Shaban Polluzhën, Selim Obranxhën e Avdullah Hoxhën, bajraktarë e beglerë që nga Shkodra e deri në Pazar të Ri, Imer Maliqin e Nokshiqit e …. Hazir Prellovcin, Smajl Ribarin, Ahmet Selacin, Hazir Gjakën e Oshlanit e Gjemajl Abrinë.
Shahirat më të njohur të vendit do të vijnë me këndua: Muhamet Kajtazi e Gjelir Islami, Ali Paci e Bajram Sadiki, Sylyman Kastrati e Beqë Jaha, Azem Nura e Sefë Mleqani …. Muhamet Mahmuti e Hamzë Roda, Riza Bllaca, Lam Tapalli, Dul Zenuni, Asman Mulaviqi, Halit Qallakin, Beqir Prelezi e Salih e Feriz Krasniqi.
Me këto mendime Syla kishte mbërri në maje të bjeshkës, te Groppat Rrumullake dhe po mos të ishin qentë që i kishin hetua ujqit dhe luftonin fyt për fyt, Syla do të vraponte me i ndihmua qentë.
Qenin e Sylës e kishte plagua ujku dhe ende i rridhte gjak në qafë e vesh e kryet e mbante anash. Kur e pau Sylën, qeni edhe pse i varrosur, me bishtin te kambët iu afrua Sylës sikur donte ti kërkoi falje. Syla ia shikoi qafën dhe e shkeu këmishën e ia qiti do barë rapuhe dhe pastaj ia lidhi varrën. Qeni u gëzua si fëmiu dhe ra para këmbëve të të zotit. Pas një kohe u kthyen edhe dy qentë e tjerë që i kishin ndjekur ujqit deri te Zabeli i Hasan Cufës.
…

Vazhdon

9 tetor 2021, Malmö

Si e shoh shpëtimin dhe shërimin e individit, kombit, popullit dhe shtetit nga politika, feja dhe kultura e keqe?!

Drini.us
-
1
Si e shoh shpëtimin dhe shërimin e individit, kombit, popullit dhe shtetit nga politika, feja dhe kultura e keqe?!
Nga: Lirim Gashi, Prishtinë
Këshillim gratis, për politikanët dhe popullin!
Nëse varësinë e pushtetit prej votës së tij, elektorati nuk e kthen dhe përkthen në obligim dhe detyrim jo vetëm njerëzor, moral dhe atdhetar të aspirantëve për pushtet, por edhe në obligim dhe detyrim llogaridhënies ligjor, kurrë nuk do të ketë politike me duar të pastra, e aq më pak të dobishme, efektive dhe përparimtare për shumicën e njerëzve që jetojnë në dy shtetet shqiptare në Ballkan.
Madje kjo varësi duhet të kthehet dhe përkthehet edhe në një kontratë obligative me shkrim dhe vulë, ndërmjet aspirantëve për pushtet dhe njerëzve prej të cilëve e kërkojnë votën.
Në një obligim dhe detyrim që e parasheh llogaridhënien ligjore në rast mashtrimi, sepse fjalët dhe premtimet e kota i bartë era.
Sepse vetëm në këto rrethana, çdo aspirant për poste politike dhe shtetërore do ta mendojë dhe rimendojë mirë vendimin e tij.
Respektivisht do ta pyes ndërgjegjen e tij, se a ia vlenë që të futet në një aventurë kaq llogaridhëniese, nëse nuk ka synime të sinqerta, fisnike, humane dhe atdhetare?
Në shoqëritë kulturalisht dhe politikisht të pa vetedijësuara dhe pa sqaruara sa duhet si kjo e jona, kontrata ndërmjet aspirantëve për pushtet dhe popullit duhet t’i nënshtrohet jo vetëm një kodeksi te pashkruar moral, por edhe një obligimi që e parasheh llogaridhënien ligjore në rast se aspirantët për pushtet nuk i realizojnë premtimet e tyre.
Sepse vetëm një obligim dhe detyrim i këtij lloji, është një garanci solide për elektoratin dhe popullin.
Sepse pikërisht aspirantët për pushtet janë dëshmuar dy dekada rresht si njerëzit më të pamoralshëm, me hajdutë, më gllabërues, më gënjeshtarë, më egoistë, më dashakeq dhe më tradhtarë në këtë shoqëri dhe shtet.
Prandaj të gjithë ata individë naivë që besojnë se pafajësinë dhe sinqeritetin e Nënës Terezë, dhe shkopin magjik të magjistarit David Copperfield do ta gjejnë tek politikanët që premtojnë shumë, janë si arinjt polar natë e ditë në gjumë.
Sepse nuk ndryshon asnjë politikan asgjë për të mirën e këtij populli dhe shteti, nëse nuk ka trysni nga elektorati, respektivisht frikë nga ndëshkimi me vota, si dhe nga llogaridhënia obligative ligjore.
Kur bëhet politika shqiptare, e veçmas ajo kosovare, e dobishme për shumicën e njerëzve që jetojnë në dy shtetet shqiptare në Ballkan ?
1. Kur pastrohet nga fashizmi klerikal fetar dhe ekstremizmi politik.
2. Kur pastrohet nga llumi kriminal, lakmitar, egoist, grykës, gllabërues, dashakeq, keqbërës dhe tradhtar.
dhe
3. Kur pastrohet nga mbetjet udbashe dhe shikiste.
Dhe për të qenë pastrimi sa më i mirë dhe efektiv duhet të fillojë në partitë politike, sepse ato janë këneta (moçale) që e absorbojnë dhe akumulojnë llumin toksik, të cilin pastaj e fusin dhe shpërndajne nëper institucionet vendimmarrëse shtetërore.
Respektivisht nëpër institucionet politike, diplomatike, publike, juridike, ekonomike, financiare, tregtare, arsimore, shkencore, shëndetësore, fetare, sportive dhe të sigurisë nëpërmjet kuadrove të tyre të shantazhuara, kriminalizuara dhe tradhtare .
Pastrimi tjetër i tepër i domosdoshëm nga llumi duhet të ndodh tek mediat shtërore.
Sepse nëse politikanët e këqij janë Kalorësit e Apokalipses, mediat që ia kanë shitur atyre shpirtin dhe nderin, janë “Rojet e Mjegullës, Pluhurit dhe Llumit”.
Sepse, mos harroni sot mediat kanë aq shumë fuqi sugjestive saqë i edukojnë fëmijët, të rriturit dhe pleqtë e këtij populli si për të mirë si për të keq më shumë se gjithçka tjetër.
Pastrimi tjetër tepër i domosdoshëm është ai i BIK-ut në Kosovë dhe i Kishes Autoqefale Ortodokse në Shqipëri.
Sepse të dyja këto institucione fetare janë thellësisht dhe tmerrësisht të kriminalizuara, anti kombëtare dhe anti shtetërore.
Sepse BIK-u është jo vetëm peng i ekstremizmit fetar islamik beduin dhe turko-arnaut, por sidomos i Kishes Klerofashiste Serbe, e cila e ka krijuar dhe tërë kohën kontrolluar dhe dirigjuar.
Sepse mos të harrojmë, Kisha Klerofashiste Serbe është Filiala më besnike, më e rrezikshme, më e sofistikuar dhe më djallëzore e Shërbimive Sekrete Serbe dhe Ruse, gjë që na e dëshmuan edhe njëherë më tepër ngjarjet në Mal të Zi.
Ndërsa Kisha Autoqefale Ortodokse Shqiptare është gjithçka tjetër, përpos Autoqefale.
Sepse ajo kontrollohet, dirigjohet dhe udhëhiqet nga Kisha Klerofashiste Greke, e cila po ashtu është Filiala më besnike, më e rrezikshme, më e sofistikuar dhe më efikase e Shërbimeve Sekrete Greke dhe Ruse.
Dhe kur e kemi parasysh faktin që të dyja këto shtete fqinje kanë dëshmuar dhe praktikuar tradicionalisht dhe historikisht politikë armiqësore ndaj shqiptarëve të të gjitha trevave etnike dhe dy shteteve të tyre në Ballkan, atëherë habitem dhe mbetem pa tekst që ky pastrim nuk ka ndodhur deri më tani.
Dhe për mua nuk ka asnjë dilemë : Nuk ka ndodhur sepse tradhtarët shqiptarofoles që punojnë për këto dyja institucione e kanë sabotuar politikën e brendshme dhe të jashtme shtetërore përmes ndikimit të tyre korruptiv në vendimmarrje.
Institucioni tjetër që duhet të pastrohet domosdoshmërish nga llumi snobist, parazit, kriminal, injorant, anti kombëtar, anti shtetëror dhe gllabërues buxhetor është Akademia e Arteve dhe Shkencave.
Sepse ky Institucion ka qenë dhe mbetur aktiv, po aq sa Tumat apo varrezat ilire në Topliçan të Suharekës, ndërsa ka shpenzuar buxhet për mos-punë dhe mos-transparencë njëqind fish më shumë se Firma Fiktive “Pastimi” e Radiotelevizionit të Kosovës.
Dhe për dallim nga varrezat ilire të cilat askush nuk po i mirëmbanë edhe pse janë thesari ynë me i çmueshëm historik dhe identitar, shteti e ka financuar Akademinë e Arteve dhe Shkencave me miliona euro, në mënyrë që t’ia mundësojë akademikëve tanë snobist, fodullë, gjysmë analfabet, servilë dhe injorant lojen e papenguar të shahut kundër njëri tjetrit në kushte fantastike.
Pastrimit nga elementët klerikale-fashiste, ekstreme-politike, udbashe, shikiste, eksploatore, kriminale, kuislinge, diletante dhe injorante duhet t’i nënshtrohet, gjithashtu Shoqëria Civile, arsimi, shkenca, arti, kultura, shëndetësia, sporti dhe sidomos Shërbimi ynë Sekret, i cili kohë të gjatë ka luajtur rol destruktiv dhe sabotues për shkak të inkriminit të kuadrove të sojit të lartpërshkruar në vendimmarrjen e tij.
Nëse ky pastrim ndodh, atëherë dhe vetëm atëherë mund të flasim për herë të parë në histori për një themel të shëndoshë, mbi të cilin mund të ndërtohet një ardhmëri e sigurt e këtij populli dhe dy shteteve të tij në Ballkan.
Çdo gjë tjetër është pastrim i fekaeve me urinë, gjegjësisht mashtrim dhe vetmashtrim.

Arabisht në çdo fshat e lagje, 5 herë në ditë, 7 ditë në javë, 30 ditë në muj, 12 muj në vit …

Drini.us
-
12
Arabisht në çdo fshat e lagje, 5 herë në ditë, 7 ditë në javë, 30 ditë në muj, 12 muj në vit …

Xhamia e Trubohocit, në komunën e Istogut. Megjithëse fshatarët e kishin një xhami të vjetër, u shfrytëzuan “fondet e vëllezërve muslimanë” dhe e ngritën të dytën ?!

Diana Rexhepi, gazetare e njohur nga Zagrebi

Po… Po si jo!

Ju pranon Europa me xhamia e me gjuhë arabe që po dëgjohet në çdo qytet të Kosovës, në çdo fshat e lagje, 5 herë në ditë, 7 ditë në javë, 30 ditë në muj, 12 muj në vit, e nga viti ne vit.

Gjuha Arabe?! …

Me zë?!

Po ushton gjuha arabe anë e mbanë Kosovës!!

A jeni arab, ndoshta?!

A ishit arab ndonjëherë në histori ndoshta?!

Se më askush nuk po ditka kush ishit ju dhe në çdo fshat e lagje, 5 herë në ditë, 7 ditë në javë, 30 ditë në muj, 12 muj në vit, e nga viti ne vit.

Gjuha arabe?! Me zë?!

Po ushton gjuha arabe anë e mbanë Kosove!!

A jeni arab ndoshta?!

A ishit arab ndonjëherë në histori …, ndoshta?!

Se më askush nuk po ditka kush ishit ju dhe çka është boshti i juj.

Çka saktësisht është boshti i juj?!

Themeli dhe boshti i shqiptarëve, çka ish?!

Si duket as ju më nuk po e dini çka o boshti i juj?!

E kure as ju nuk e dini saktësisht çka o boshti i juaj… si ka me ditë Europa, shtetet e Europës me të cilit ju po doni me bashkëpunue, si po deklaroheni që doni të jeni pjesë e Europës.

Gishtin kah vetja, o ju shqipe, gishti kah vehtja dhe pyesni veten më në fund kush jeni, kah po doni me shku, me kend po doni me i nda vlerat civilizuese …!

Me Lindjen dhe islamizmin, e në gjuhë arabe, apo po doni kah Perëndimi, me vlerat civilizuese perëndimore, europiane, e ku do të mbetët boshti i gjuhës suaj amtare, Shqipes, identitetit tuaj kombëtar …?!

Pozicionohuni!

E bindjet religjioze (besimtare) të secilit nga ju, janë çështje tërësisht private, intime.

Atë askush nuk ua merr dhe nuk ka të drejtë askush t’ua marr e t’ua ndaloj.

1...1,5371,5381,539...1,715Faqja 1,538 nga 1,715