Kreu Blog Faqe 1543

Talebanët në marrëveshje me Kinën i dëbojnë militantët ujgurë nga kufiri i Afganistanit me shtetin e madh aziatik

0
Talibanët kanë larguar militantët ujgurë nga zonat afër kufirit të Afganistanit me Kinën, i kanë thënë disa burime nga ky rajon Radios Evropa e Lirë, hap që analistët e shohin si rritje të koordinimit në mes të Pekinit dhe grupit militant afgan.

Luftëtarët ujgurë që janë zhvendosur brena Afganistanit, besohet se janë anëtarë të Partisë Islamike të Turkestanit (TIP) – grup ekstremist ujgur që Pekini e fajëson për trazira në provincën e tij perëndimore Ksinjiang dhe i referohet me emrin paraprak, Lëvizja Islamike e Turkestanit Lindor (ETIM).

Talibanët u kanë lejuar grupeve ujgure që të operojnë në Afganistan sa kanë qenë në pushtet në vitet 1990 dhe besohet se ende kanë lidhje me ta.

Kina ka kërkuar që talibanët të shkëpusin lidhjet me militantët.

Analistët kanë thënë se veprimet e talibanëve përbëjnë hap të ri në lidhjet me Pekinin, duke shënuar herën e parë që militantët talibanë kanë ndërmarrë veprime në terren për të ulur frikën e Kinës për siguri, prej kur ata kanë marrë pushtetin në Afganistan në muajin gusht.

“Kjo është ajo që do Kina dhe ajo çfarë talibanëve u duhet në mënyrë që të inkurajojnë bashkëpunim më të thellë me Pekinin”, ka thënë për Radion Evropa e Lirë, Bradley Jardine, hulumtues në Institutin Kissinger në kuadër të Qendrës Wilson, me fokus në Kinën dhe Shtetet e Bashkuara.

“Pyetja e vërtetë është nëse ata mund ta ndjekin hapin”.

Militantët e Partisë Islamike të Turkestanit (TIP) kanë qenë të pozicionuar në Badakhshan, provincë në verilindje të Afganistanit, përgjatë kufirit prej 76 kilometrash me Kinën dhe prej atëherë janë bartur në zona tjera, përfshirë provincën lindore Nangarhar, ka thënë për Radion Evropa e Lirë (REL) një ish-ushtar afgan që ka njohuri për këto zhvillime.

Ende nuk është bërë e qartë nëse talibanët do të dërgojnë këta luftëtarë te autoritetet kineze, ka thënë për REL-in një zyrtar kufitar i Taxhikistanit, i cili ka folur në kushte anonimiteti, pasi nuk ka qenë i autorizuar të flasë për mediat.

Para rënies së Qeverisë afgane të përkrahur nga Perëndimi, Pekini ka pasur lidhje të ngushta edhe me Kabulin dhe forcat afgane i kanë ndihmuar që të vëzhgojë dhe të shënjestrojë grupet militante ujgure me kërkesë të Kinës.

Prej kur talibanët kanë marrë kontrollin në Afganistan më 15 gusht, Pekini ka synuar që të forcojë lidhjet me ta, duke premtuar mbështetje ekonomike dhe zhvillimore në këmbim për vëmendje ndaj shqetësimeve kineze për sigurinë, sidomos vëzhgimin dhe mohimin e strehimit të ndonjë grupi ujgur në Afganistan.

Ndonëse zhvendosja e luftëtarëve ujgurë përbën një hap të konsiderueshëm në lidhjet mes Pekinit dhe talibanëve, analistët thonë se grupi është duke synuar rritje më të madhe të partneritetit.

Gjatë regjimit të talibanëve në periudhën 1996-2001, ky grup ka zhvendosur militantë ujgurë nga rajonet kufitare në disa pjesë tjera të Afganistanit për të qetësuar shqetësimet e autoriteteve kineze, mirëpo më pas nuk i ka dorëzuar ata luftëtarë të autoritetet kineze, gjë që ka tensionuar lidhjet në mes të Pekinit dhe talibanëve.

Andrew Small, analist në Fondacionit Gjerman Marshall në Berlin, i cili analizon aktivitetin kinez në Azinë Jugore, ka thënë për Radion Evropa e lirë se talibanët mund të kërkojnë ripërsëritjen e asaj strategjie.

“Kjo gjë është në përputhje me atë që ka ndodhur në kohën sa ata kanë qenë në pushtet në të kaluarën,” ka thënë Small.

“Talibanët kanë kërkuar të shmangin turpin me Kinën, si rezultat i ndonjë aktiviteti militant të ujgurëve, mirëpo do të ishte një çështje krejt tjetër nëse ata do t’i dorëzonin ata në të vërtetë”.

Shqetësimet kineze

Talibanët kanë pretenduar në muajin shtator se militantët ujgurë nuk kanë operuar në Afganistan, mirëpo, zhvendosja e luftëtarëve flet për prezencën e tyre në shtetin e shkatërruar nga lufta.

Politikbërësit kinezë janë shqetësuar tash e një kohë se Afganistani mund të bëhet bazë për grupet ujgure, të cilat kanë tentuar tash e sa vjet të bëjnë përpjekje për Ksinjiang të pavaruar, të cilit i referohen si Turkestan Lindor.

Gjatë një takimi me talibanët në muajin korrik në Kinë, ministri i Jashtëm kinez, Wang Yi, ka kërkuar që grupi të shkëpusë çfarëdo lidhje me militantët.

Kina ka cituar shqetësimet për terrorizëm për një nga politikat më kontroverse të presidentit kinez, Xi Jinping: një kamp përqendrimi në të cilin janë mbledhur mbi 1 milion ujgurë, kazakë, kirgizë dhe minoritete tjera myslimane prej vitit 2017.

Minoritetet tjera myslimane përbëjnë shumicën e popullsisë në Ksinjiang dhe autoritetet kineze kanë dyshuar tash e sa kohë për besnikërinë e tyre.

Pjesa kufitare në kufi me Azinë Qendrore ka qenë skenë e sulmeve terroriste për të cilat Pekini ka fajësuar TIP apo pasardhësen e saj ETIM.

Kundërterrorizmi dhe shqetësimet për radikalizëm kanë qenë në qendër të arsyeve të Partisë Komuniste Kineze për shtypjen që ka bërë në Ksinjiang dhe për krijim të kampeve, është thënë në disa dokumente që ka siguruar e përditshmja amerikane The New York Times më 2019.

Mirëpo shkalla e kërcënimit që mund të përbëjnë grupet militante ujgure nuk dihet saktë, pasi shumë analistë kanë thënë se grupi ka mungesë të koordinimit dhe kapacitetit për të kryer sulme të mëdha.

Më 2020, Uashingtoni ka larguar Lëvizjen Islamike të Turkestanit Lindor (ETIM), nga lista e grupeve terroriste, duke thënë se nuk ka të dhënë “kredibile” se grupi ekziston ende.

Mirëpo një raport i Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara nga viti 2020 ka thënë se qindra luftëtarë ujgurë besohet se janë në Afganistan.

Pekini dhe OKB-ja ende e konsiderojnë këtë grup si terrorist.

Shqetësimet e ujgurëve

Koordinimi i shpejtë në mes të talibanëve dhe Kinës pritet të përhapë frikë në mesin e popullsisë së gjerë ujgure në Afganistan.

Shumë ujgurë të Afganistanit – vlerësohet se janë mbi 2,000 – janë afganë të gjeneratës së dytë, prindërit e të cilëve e kanë lënë Kinën disa dekada më parë.

Ndërkohë që Pekini dhe talibanët forcojnë lidhjet, shumë persona brenda komunitetit frikësohen se mund të jenë viktima të shtypjes në rritje të Kinës ndaj ujgurëve.

Pekini ka për qëllim të censurojë dhe të trembë aktivistët ujgurë dhe në disa raste t’i ekstradojë ata sërish në Ksinjiang.

Katër ujgurë etnikë nga Afganistani që kanë folur për Radion Evropa e Lirë në kushtet anonimiteti për frikën e ndëshkimeve të talibanëve, kanë thënë se janë të shqetësuar se mund të dëbohen në Kinë, në kohën sa talibanët janë në pushtet.

Frika e tyre është se në shumë nga letërnjoftimet e tyre afgane, të cilat janë parë nga Radio Evropa e Lirë, përmendet emri “ujgur” ose “refugjat kinez”, duke i bërë më të lehtë për t’u veçuar.

Ndonëse ende nuk ka shenja se talibanët planifikojnë të shënjestrojnë gjithë komunitetin e ujgurëve në Afganistan, receta për përshkallëzim ekziston, kanë thënë analistët.

“Rreziku nga situata afgane është se sa e lehtë është që të etiketosh ujgurët si militantë kur nuk është kështu,” ka thënë Jardine.

“Kina ka abuzuar me këtë përcaktim në të kaluarën dhe nëse nuk ka përgjegjësi, është e vështirë të dihet se kush është militant i vërtetë.”

Fytyra e vërtetë e Aleksandar Vučićit, openbalkanistit klerofashist!

0
Agim Morina, Londër
Në kohën kur ishte ministër i Informacionit në qeverinë e Serbisë, Aleksandar Vučići, sekretar i partisë klerofashiste serbe, Partisë Radikale, me 14 tetor 1998, ndaloi njënën nga gazetat ma liberale të Serbisë, “Dnevni telegraf”-in, kryeredaktor i së cilës ishte Slavko Ćuruvija.
Ćuruvija ia kishte dalë që nëpërmjet burimesh të ndryshme, të gjente fakte që nxirrnin në shesh shum veprimtari kriminale të politikanëve të kohë, ndër ta edhe të Vučićit. Për këtë arsye shteti kriminal serb bani gjithchka që të ndalë botimin e kësaj gazete. Një nga përpjekjet e fundit ishte edhe hedhja në gjyq e kësaj gazete nga Buba Morina, bashkëshortja e Rrahman Morinës, për “përpjekje me shkatërru rendin kushtetues të shtetit”. Gazeta u ndalu në Serbi, por u zhvendos në Mal të Zi.
Në një intervistë, ministri i asaj kohe dhe openbalkanisti i sotëm, Aleksandar Vučići, tha ballkan-hapun në një intervistë:
“Herdo-kurdo do t’i hakmerrem Ćuruvijas për rrenat që boton në lidhje me mue “Dnevni telegraf”-i.” (shih foton)
Hakmarrja nuk vonoi shum. Slavko Ćuruvija u vra në para shtëpisë së tij me 11 prill 1999 nga dy persona të maskuem. Në vitin 2014 dy persona, Milan Radonjići and Ratko Romići, u akuzuen për vrasjen e tij. Të dy ishin agjentë të Shërbimit Sekret Serb (SDB).
Ish-agjenti i shërbimit sekret serb, Ratko Ljubojevići, në janar 2016, tha para Gjykatës Speciale në Beograd, se me 5 tetor 2000, – ditën kur Slobodan Miloševići ra nga pushteti, – ishte dhanë urdhën që të gjitha raportimet në lidhje me Ćuruvijan të shkatërroheshin.

Ministrja e Drejtësisë së Kosovës Albulena Haxhiu, u takua me kryeparlamentaren e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, Lindita Nikolla

0
Ministrja e Drejtësisë në Kuvendin e Republikës së Shqipërisë, zhvilloi takim me kryeparlamentaren Lindita Nikolla
Ministrja e Drejtësisë, Albulena Haxhiu, ditën e sotme ka zhvilluar një takim me kryeparlamentaren e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, Lindita Nikolla.
Ky takim vjen sipas agjendës së planifikuar për disa takime radhazi që ministrja e Drejtësisë po zhvillon gjatë kësaj jave në Republikën e Shqipërisë, duke u fokusuar në institucionet e sistemit të drejtësisë dhe organeve të dala nga reforma në drejtësi.
Ministrja Haxhiu shprehu kënaqësi për takimin dhe i uroi mbarësi znj. Lindita Nikolla, në punët si kryetare e Kuvendit.
Po ashtu, ministrja Haxhiu vlerësoi rolin e Kuvendit për vettingun në sistemin e drejtësisë.
Nga ana tjetër, kryetarja e Kuvendit, znj.Nikolla falenderoi Ministren për urimet dhe shprehu mbështetjen për forcimin dhe zgjerimin e bashkëpunimit mes Kuvendit të Shqipërisë dhe institucioneve vendore në Kosovë.
Ministrja Haxhiu gjithashtu takoi kryesuesen e Komisionit të ligjeve, znj. Klotilda Bushka, me të cilën bashkëbiseduan mbi përparësitë, mësimet dhe sfidat e reformës në drejtësi në Shqipëri dhe vizionin e ministres Haxhiu në nismat e ndërmarra e në planifikim në kuadër të reformës në drejtësi në Kosovë.

Kryeministri Kurti takoi kryeministrin e Kroacisë, Andrej Plenkoviq

0

Slloveni, 5 Tetor 2021

Kosova, përkrahje të vazhdueshme të Kroacisë

Para fillimit të Samitit në mes të Bashkimit Evropian dhe Ballkanit Perëndimor në Brdo të Sllovenisë, Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti takoi Kryeministrin e Republikës së Kroacisë, Andrej Plenkoviq.

Në takimin e përbashkët me zëvendëskryeministren, njëherit Ministren e Punëve të Jashtme, Donika Gërvalla, u bisedua për raportet e mira bilaterale në mes të dy vendeve dhe bashkëpunimin në sektorë të ndryshëm duke përfshirë atë të sigurisë.

Të dy kryeministrat shprehën gatishmërinë për të forcuar marrëdhëniet mes dy vendeve duke punuar në fusha me interes të përbashkët.

Kryeministri Kurti e falënderoi për përkrahjen e vazhdueshme të Republikës së Kroacisë ndaj Republikës së Kosovës.

Kroacia është shteti i 31-të që ka njohur Kosovën në 19 Mars të vitit 2008 të shpalljes së pavarësisë në 17 Shkurtin historik.

Fragment nga libri “Rruga e dinjitetit”, i cili qe dy vite është në proces pune!

0

Nga  Nafi  Çegrani  

E vërteta dhe të  qënurit !  

FAKULTETI  I  KAJROS  ISHTE  ËNDERRA E TIJ !  

( Qani ef. Baki Loku, më 1977 regjistrohet si medresant në Kajro të Egjptit)  

… Fillë pas mbarimit të medresesë “Alauddin”, në vitin 1977 regjistrohet në Fakultëtin Islam në Kajro të Egjyptit, ku horizontët e dijës  rreth Kur’anit, filisofisë së Islamit dhe zbërthimin e ajetëve dhe adiseve uranore, u përgatit  plotësisht dhe me dinjitët të del në krye të xhematit, si imam, edhepse këtë detyrë e kishtë ushtruar që më herët si hafiz në Drenicë, ku kishtë fesh krahas petkut për fe, njashtu veshi edhe atë kombëtar dhe për Atdhe..        

 (Në foto, në mes Qefali Kalosh Reçani në Çikago,  i  vizitoi medresantët në Fakultëtin e Kairos bashkë me imamin  Vehbi Ismailin !)  

…Kur Qefaliu bashkë me imamin Vehbi Ismailin nga Amerrrika vajtën në Kajro që t’i vizitonin medresantët shqiptarë nga ana e Gostivarit dhe Tëtovës, i thirrën që të bisedonin në hotëlin ,,Sharaton,, ku kishin shtruar edhe një drekë, por mjerisht, medresantët kishin marrë instruksione nga atasheu i ambasadës jugosllave, që të mos kontaktonin me përsonat e ardhur nga SHBA me pretëkstin se qenkan »emigrantë  të rrrezikshëm« ndaj Jugosllavisë socialistë. 

Në atë takim shkoi vetëm djaloshi flokë zi, i veshur bukur , siç i kishtë hije një medresanti me vullnet. 

-Po ti, djalosh, nga je?-e pyeti Qefaliu. 

-Jam nga Çegrani i Gostivarit,-ishtë prezantuar  Qaniu. 

-I kujt je, nga Çegrani, se unë i njoh gjithë çegranasit, nga cila muhallë  je? 

-Jam i Baki Lokut ! 

-Atij me mustaqe ,,kaçorr,, !-kishtë thënë me një buzëqeshje fisnike Qefaliu. 

-Po, i atij jam! 

– Bëhu krenar, sepse je edhe bashkëfshatar i Nafi Çegranit. E njeh gjithë fisi jonë në Amerrrikë, kontributin e tij si atdhetar që ka dhënë në mbrojtjen e babait tonë Kaloshit, si zv. Kryetari i Xhafer Devës dhe « Lidhjes së Prizreni » në Çikago. Na mbrojti nga survejimet dhe spiunazhi jugosllav… Këtë pak kush e dinë nga shqiptarët. Por, e di unë, e dimë gjithë shqiptarët që veprojnë në SHBA!- ka thënë Qefali Kalosh Reçani, veprimtar   dhe kombëtarë në rradhët e mërgatës andej Oqeanit, në Amerikë …   

 

 «Ooo Çegran,- kishtë thirrë edhe njëherë  Qefaliu, medresantin e ri, Qaniun, duke i thënë se ndjehej krenar që e kishtë pranë tij. Sepse shumë studenta të tjerë, me këtë rast, e kishin bojkotuar takimin me të, sipas direktivave të atasheut të UDB-së në ambasadën jugosllave në Kajro, i cili u kishtë thënë që të mos takoheshin me Qefali Kalosh Reçanin se qenka emigrant i »rrrezikshëm« ndaj sistëmit Komunist të Titos! Dhe ashtu ndodhi. 

Me Qefaliun u takua vetëm  »rrebeli kryeneç«  Qani ef. Baki Loku.  

»Unë jetoj në Amerrrikë, por për çegranasit kam konsiderata, sidomos për z. Nafi Çegranin. Edhe ju duhet të jeni krenar me atë trim, sepse Nafiu ka treguar burrërinë e tij edhe ndaj familjes sime dhe shumë shqiptarëve të cilët gjendemi dhe veprojmë në Amerrrikë, e të cilët i ndiqtë Udba jugosllave!,,- ka thënë Qefaliu dhe ka vazhduar më tëj: 

,,E di, ti skuqesh pse je vendas i Nafi Çegranit, por duhet të jesh krenar që e ke vendas, sepse ai është trim dhe besnik i vërtëtë dhe mos i ndëgjo fjalët e ndjellakëqinjëve, atyre që janë vegla qorre të udbs dhe propagandojnë  diplomtike e spiunazhi në ambasadën jugosllave, këtu në Kajro. Ata dhe disa kolegë tu, studenta të Fakultëtit të medresesë, flasim me qëllim të keq kundër Nafi Çegranit. Ja po të rrëfej tani një gjë: ai na sinjalizoi se UDB-a do ta vrisnin babain tim Kaloshin në Çikago, dhe ashtu ndodhi.Ne duke u lëvduar se e dinim një gjë të tillë, se na ka treguar Nafi Çegrani, ne i bëmë keq njeriut , spiunët duke i marrë fjaët nga ne, ia përcollën UDB-së në Jugosllavi, dhe udba e burgosi 1981, e dënuan në proces të inskenuar, me akuza fallco të kurdisura dhe  me plan të tyre konspirativ.Por, deshi Zoti, Nafiu, mbeti gjallë. Andaj të jesh krenar, siç duhet të jemi ne të gjithë si shqiptarë!-ka thënë Qefaliu. 

Imami Vehbi Ismaili, si një hoxhë dhe imam me dinjitët që e njihnin gjithë diaspora shqiptaro-amerrrikanë në SHBA dhe më gjërë në shtëtët Përëndimore ku gjendeshin shqiptarët, ishtë brengos mjaft për mosardhjen e medresantëve shqiptarë në këtë takim në Kajro, dhe kishtë ndjerë keqardhje pse ata kishin qënë të manipuluar nga atasheu i Shërbimit diplomatik pranë ambasadës jugosllave në Egjypt. 

Megjithatë, hoxha i madh kishtë thënë:,, Falnderimet e plota i takojnë vetëm Allahut, Krijuesit dhe Sunduesit apsolut…Dashtë Allahu i mbarëson mëkatarët!,, 

Këtë edhe sot e mban mendHoxha Qani ef. Baki Loku, i cili edhe rrëfen me mburrje mbi këtë takim të tyre , gjersa ishtë  student – medresant në Kajro të Egjyptit… 

… Dhe jeta vazhdon me kritëriumet që urdhëron Përëndia ! 

Ndërgjegjshmëria në Rrrugën e Dinjitëtit mysliman! 

“Fjala arabe izzet (dinjitët), që gjendet në Kur’anin Fisnik,- thotë hoxha Qani Baku Loku i Çegranit,- ka edhe kuptimet nder, respekt, fuqi, epërsi, ngadhënjim. Ajeti i mësipërm nënvizon faktin se dinjitëti absolut i përket Allahut, ndërsa dinjitëti në kontëkstin njerëzor ka një vend të rëndësishëm në marrdhënien mes besimtarëve dhe jobesimtarëve. Izzetul-mumin do të thotë dinjitëti, respekti dhe nderi i besimtarit. Në qoftë se fjalën arabe mumin (besimtar) do ta vlerësojmë me kuptimin e fjalës besim (iman), që në rregullat e gjuhës arabe cilësohet ismu’l-fail bi mana’l-mastar, atëherë kjo do të përkthehej dinjitëti i besimit. Për më tëpër, në një ajet të Kur’anit thuhet: “Thuaj: Allahu im që je zotëruesi i vërtëtë i pasurisë! Ti ia jep pasurinë atij që do dhe ia heq prej duarsh atij që do. Ti dikë e bën figurë të lartë dhe dikë tjetër e poshtëron.” (Ali Imran, 26), duke na mësuar se cili është burimi i vërtëtë i dinjitëtit. Ndërsa në një ajet tjetër të Kur’anit thuhet: “Kush kërkon dinjitëtin, le ta dijë se dinjitëti absolut i takon vetëm Allahut.” (Fatir, 10), duke e sqaruar njeriun se nga vjen dhe se ku duhet ta kërkojë burimin e vetëm të dinjitëtit që ai dëshiron të fitojë. Ndërsa në një ajet tjetër të Kur’anit, duke iu drejtuar të Dërguarit të Allahut, salallahu alejhi ve selem, thuhet: “Mos të të brengosin ty fjalët e tyre. Nuk ka dyshim se dinjitëti dhe fuqia janë të Allahut. Ai dëgjon dhe di gjithçka.” (Junus, 65), duke na mësuar në këtë mënyrë edhe ne besimtarëve se asnjë lloj propagande nuk ka për ta dëmtuar dinjitëtin e myslimanëve”.      

Fakti që në dy ajetët e fundit na bëhet e ditur se gjithë dinjitëti i takon Allahut, nuk nënkupton aspak se koncepti i dinjitëtit dhe përshkrimi me të nuk mund të përdoret nga njerëzit dhe në mënyrë të vecantë nga myslimanët. Madje përkundrazi, çdo nivel dinjitëti, nderi dhe epërsie që zotërojnë njerëzit, janë shembëllime të këtyre atributëve absolutë të Allahut dhe duke qenë i ndërgjegjshëm për këtë fakt ato fitojnë edhe më shumë vlerë kur mbartën edhe nga njeriu. Në një ajet tjetër të Kur’anit thuhet qartë se “Fuqia dhe dinjtëti janë të Allahut, të Dërguarit të Tij dhe të besimtarëve.”  (Munafikun, 8) 

Nga ana tjetër, fjala dinjitët shpreh pozicionin supërior të një përsoni kundrejt përsonave të tjerë dhe fuqinë e tij më të madhe ekonomike dhe sociale. Në këtë kuptim, fjala izzet (dinjitët) është antonimi i fjalës “zillet”, që ka kuptimin “dobësi, nënçmim dhe paaftësi.” Kështu në një ajet të Kur’anit thuhet: “O besimtarë! Ai që heq dorë nga feja islame, le ta dijë mirë se Allahu do të sjell një popull tjetër që Ai i do ata dhe ata e duan Atë. Një popull dinjitoz kundrejt femohuesëve dhe modest ndaj besimtarëve.” (Maide, 54) Në ajetin e Kur’anit që përshkruan sahabët thuhet: “Ai është Muhamedi, i dërguari i Allahut. Ata që janë përkrah tij janë të ashpër me femohuesit dhe të mëshirshëm për njëri-tjetrin…” (Feth, 29) Sjellja dhe qëndrimi që në një ajet të mëparshëm shprehet me fjalën “dinjitoz” (eizze), në ajetin tjetër shprehet me fjalët “të ashpër” (eshidda). Nga kjo kuptohet se “qëndrimi i ashpër dhe dinjitoz” ndaj femohuesëve është shprehje e dinjitëtit në sjellje. 

Po kështu, në këto dy ajetë, tregohet qartë se dinjitëti i myslimanit që buron nga besimi e bën atë modest dhe të mëshirshëm ndaj besimtarëve të tjerë, ndërsa çdo lloj qëndrimi tjetër nuk përputhet me dinjitëtin e besimit. Me këto ajetë bëhet e qartë se myslimani i vërtëtë nuk mund të sillet si luan ndaj myslimanit dhe njerëzve më të dobët se ai, ndërsa nga ana tjetër të qëndrojë si mace e butë përpara jobesimtarëve dhe armiqëve. Ja se si e pati shprehur poeti i madh Mehmet Akif Ersoj në veprën e tij Safahat këtë situatë, duke e vlerësuar si “një nënçmim i paparë”: 

Nga pas të hidhet si luan, nga para shtrirë si mace e butë… 

Myslimanizmi nuk ka parë përpara nesh një nënçmim të këtillë! 

Humbja nuk shkaktohet përherë nga mungesa e fuqisë fizike, e figurës së lartë dhe e dinjitëtit. Historia ka treguar se edhe përsonat e pajisur me anët më të mira të njeriut humbasin. Vetëm se kjo situatë nuk e ndryshon dhe as nuk e eklipson të vërtëtën absolutë, pra dinjitëtin dhe epërsinë që buron nga besimi. Kështu, pas betëjës së Uhudit, Allahu u tha kështu myslimanëve të cilët e kishin humbur betëjën: “Mos u demoralizoni dhe mos u mërzitni. Në qoftë se keni besuar me të vërtëtë, ju jeni përherë më supëriorë ndaj të tjerëve.” (Al-i Imran, 139) Me këto fjalë Allahu edhe i ngushëllontë ata, edhe u kujton të vërtëtën e pandryshueshme të kësaj jetë. Argumenti i pandryshueshëm i kësaj të vërtëtë është shprehur qartë në një ajet tjetër ku thuhet: “Allahu është me ju.” (Muhamed, 35) 

Fjala izzet (dinjitët), që përmendet në Kur’an në lidhje me qafirët dhe munafikët, përdoret për të vënë në pah qëndrimet e tyre prej mendjemadhi dhe inatçiu që ekspozonin përpara bazave të fesë islame. Në qoftë se do të duhej të jepej një shembull, mund të japim si shembull ajetin: “Kur atyre u thuhet ‘Kijeni frikë Allahun!’ ata në të vërtëtë bëjnë gjynah për shkak të mendjemadhësisë dhe dinjitëtit të tyre.” (Bakara, 206) 

Në kërkim të dritës dhe dinjitëtit…  

Në ajetin e Kur’anit, ku thuhet: “Ata i bëjnë shok Allahut, se kujtojnë se në këtë mënyrë do të fitojnë më shumë respekt dhe dinjitët.” (Merrrjem, 81) shprehet shumë qartë sjellja pa kuptim, e gabuar dhe pa vend e përsonave që adhurojnë objektë dhe njerëz të tjerë përveç Allahut, duke shpresuar se në këtë mënyrë do të fitojnë vlerë dhe dinjitët. Të kërkosh nder dhe dinjitët aty ku nuk e gjen dot, është një veprim i kotë, ashtu siç edhe e kemi bërë të qartë në krye të artikullit. Logjika e jobesimtarit nuk e rrok dot këtë të vërtëtë. 

Me ajetin e Kur’anit “Sad.Betohem në Kur’anin që është plot këshilla dhe paralajmërime se femohuesit i ka kapluar mendjemadhësia dhe dëshira e kundërshtimit, në vend që t’ia vënë veshin këtij paralajmërimi.” (Sad, 1-2) 

Të jesh njeri dinjitoz dhe të kërkosh të mbetësh përherë i tillë, është pa dyshim diçka e bukur. Vetëm se dinjitëti në fjalë duhet të burojë nga besimi dhe ka si kusht që t’i drejtohet Allahut të Lartësuar që ka dinjitëtin absolut. Poeti Mehmet Akif Ersoj e pati thënë me një dhembje të madhe dhe me një britmë që të këput shpirtin se “dinjitëti është vetë feja islame.”  

“O myslimanë! Kjo fe, për të cilën u zotuam që në botën e shpirtërave është feja e dinjitëtit, e madhështisë, e lumturisë dhe e diferencimit mes së mirës dhe së keqes dhe. Feja jonë nuk është feja e nënçmimit, e të gjorëve dhe e nënshtrimit. 

Individët, grupet myslimane dhe qeveritë myslimane që përpiqen të kërkojnë dinjitëtin dhe respektin e tyre, duke lënë mënjanë myslimanët dhe duke iu drejtuar grupeve dhe rretheve jomyslimane bëjnë të njëjtin gabim që bënin edhe jobesimtarët, rreth të cilëve na paralajmëron edhe vetë Kur’ani. Ky është një qëndrim dhe sjellje e kundërt në themel me dinjitëtin e besimtarit. Ndërkohë që myslimanit i ka hije qasja dhe qëndrimi që pat shprehur i ndjeri Muhamed Hamidullah, kur pati thënë: “O vëllai im mysliman gjynahqar. Ti për mua je më i afërt sesa një  jobesimtar.” Në të kundërt, ata që lënë mënjanë njerëzit e vërtëtë me dinjitët që janë myslimanët, duke bashkëpunuar kundër tyre me armiqtë e fesë islame, janë të barabartë me mynafikët që luftonin fshehurazi myslimanët dhe i tradhtonin ata pas krahësh. Në lidhje me mynafikët, në Kur’an thuhet se: “A kërkojnë dinjitët ata që braktisin besimtarët dhe bëhen miq me qafirët? Le ta dinë mirë se dinjitëti i takon vetëm Allahut.” (Nisa, 139), duke u lëshuar njëkohësisht edhe paralajmërime shumë të rrepta. 

“Fuqia dhe dinjtëti janë të Allahut, të Dërguarit të Tij dhe të besimtarëve.”   

“Shoqëruesit të Kur’anit (Hafizit) do t’i thuhet në ditën e Gjykimit: lexo dhe ngjitu lartë në Xhenet. Lexo ashtu si ke lexuar në dynja, sepse vendi yt në Xhenet do të jetë në ajetin e fundit, të cilin e lexoje”.  

“Qëllimi me “Shoqëruesit të Kur’anit” është ai që e ka mësuar Kur’anin përmendsh, sikurse përmendet në hadithin tjetër: “Le të del Imam ai që lexon më shumë Kur’an” dmth. ai që di përmendsh më shumë Kur’an. Dallimi në gradat e xhenetit lidhet me dallimin e memorizimit të Kur’anit në dynja dhe nuk lidhet me sasinë e leximit të Kur’anit atë ditë, sikur mund ta kupton gabimisht dikush. Ky hadith na tregon qartë vlerën që ka Hafizi i Kur’anit.  

VITË  ATDHETARIE  NË  ZVICËR !   

(Hoxha Qani ef. Baki Loku, pas vitëve të rrënuara komunistë, nga urejtja që kishtë ndaj atij sistëmi kur në ushtrinë e AJ kishtë qenë objekt survejimi dhe përndjekjesh, dhe me rastin kur i ofrohet një ofertë  të shërben si imam në një xhami në Zvicër , ai edhe niset atje, ku as vetë nuk e dintë se cila ishte rruga e mërgimtarit!)  

Hoxha i ri dhe papërvojë aq sa duhej të rradhitëj në frontin e atyre të cilët po rreshtoheshin, kinse për kauzë kombëtare, por mjerisht ,qëllimet e tyre ishin ndryshe, gjë që do ti dëshmon edhe koha. Ai mejtontë të shkrihej si Qiriri i Naim Frashërit apo të ndristë si një  kandil që do të bën dritë, si yjet natës që vezullonin  në qiellin e hapur të Cyrihut! Pranë kandilit që ndristë gjendej edhe  bashkëfshatari i tij, Imerrr Imerrri, i cili iu bashkangjit në rradhët e Lëvizjes Atdhetare me inisiativën e hoxhës Qani ef. Baki Loku, sepse ky mendontë që Imerrr Imerrri mos ishtë ai i vitit 1968. Por shpejt u zhgënjye me ardhjen në këto rradhë të  disa përsonave si “patriot” si SH.B. XH.K. XH.R. dhe disa të tjerë.Hoxha Qani ef. Baki Loku, i cili  që më herët kishtë vë kontaktë me patriotët dhe atdhetarët e shquar në diasporë siç ishin Jashar Saliu, Xhavit Hoxha  dhe disa të tjerë. Ata edhe ia kishin dhënë, ndër të parët, Qani Hfz. një  PLATFORMË të mrekullueshme dhe të ngjeshur me të gjitha parametrat e duhura që do shërbentë si bazë esenciale  e një Partije me koncept për intëreset e kauzës kombëtare, prosporitëtit dhe përparimit të shqiptarëve në trojet etnike në Maqedoni dhe me standarde europiane, e cila në rend të parë do shërbentë në funksion edhe të bashkimit të popullisht shqiptarë  me trojet dhe racën e tyre  kombëtare, dhe sipas asaj që sollën një vendim nga  Lëvizje në Zvicër, të drejtuar nga vetë  gjeneral Jashar Saliu, ( i cili kishtë qenë në burgjet e Bosnës bashkë me Ali Izetbegoviqin  dhe nga ai kishtë marrë shumë këshilla dhe ishtë  „armatosur“ me dije e përvojë për veprime në ilegalitët etj.), i dyti ishtë atdhetari i madh Xhavit Hoxha , i cili drejtoi edhe disa Lëvizje të tjera kombëtare në Zvicër bashkë me  disa  përsona patriotë kosovarë, e  Qani ef. Baki Loku nga Çegrani gjendej në mesin e tyre… Andaj ky, duke dëshiruar që drita e kandilit të vezëllojë edhe në qiellin e shqiptarisë në trojet e Pollogut dhe më gjërë, PLATFORMËN në fjalë ia dha Imerrr Imerrrit,  duke i besuar si bashkëvendas, me shpresë se ky do ta sihronizontë punën dhe organizimin e veprimtarisë më tëj, dhe  i cili duhej të vazhdontë si nismëtar i Partisë së Prosporitëtit , e denjë për çështjen shqiptare në Maqedoni, e cila fillet i ka në Zvicër dhe nën vështrimin e Jashar Saliut… Megjithatë, nuk shkoi gjatë, Imerit iu sullen vërdallë, rreth e rrotull edhe disa përsona të tjerë me të kaluar të dyshimtë ose që kishin synime të përfitonin nga shumat e grumbulluara të parave, nisën veprime jo të mira, se kush do ta merrrtë flamurin i pari dhe do quhej “bajraktar” . Këtu dukej qartë se prapavijë kishin qëllime të tjera tinëzare dhe karierizmi! Kjo zatën, pas disa rrëmujave dhe rrëmetëve në zhvillimet politike të kohës, ndodhin edhe disa plasaritje brenda përbrenda asaj grupe dhe prijsave  që e bënin një Parti të cunguar dhe krerëve të saj u jepeshin dizinformacione nga më të ndryshmet, me qëllim që të ishin të çorientuar rreth çështjes, madje edhe asaj për Kosovën, ku padyshim se ishin involvuar edhe përsona të infiltruar nga spiunazhi jugosllav dhe Beogradi.     

  

  ( Ishin dhe mbetën legjenda të gjalla !) 

Synim spiunazhi, ambasada e Gadafit në Zvicër  

(Shërbimet sekretë jugosllave të kohës komunistë të quajtura UDB-a dhe KOS-i, kanë survejuar, ndjekur dhe spiunuar gati 90% të shqiptarëve në shtëtët e Përëndimit, sidomos në Gjermani, Zvicër, Francë, Belgjikë etj. Janë organizuar dhe zhvilluar opëracione të fshehta të emruara me shifra e kode të veçanta. Por, nuk do mend, se në rrjedha dhe vëzhgimin e tyre ishin kyq edhe disa Shërbime intëligjentë si CIA e SHBA-së, ajo e Gjermanisë (BND),Shërbimi secret i Francës, Britanisë madhe M6, ajo italiane , ose MOSADDI i Izraelit etj.)  

Por, përse ka nevojë kjo të shkruhet këtu në faqet e këtij libri, cila është arsyeja? 

Disa përsona në atë kohë nga Çegrani e Gostivari me rrethinë, siç kam përmendur edhe më lartë, gjendeshin në Zvicër dhe hiqeshin si “patriota” por edhe të angazhuar pas intëresit  përsonal me rastin e grumbullimit të parave nga diaspora  si psh. “Vnedlindja Thërret”, “3%” etj. Aksionit në fjalë u prinin  SH.B. , XH.K., Xh. R. dhe disa të tjerë të cilët kishin passion ta mbanin bajrakun krahas Imer Imerit, kishin bërë edhe planet e tyre për takime me ambasadorin e Libisë në Zvicër dhe nga ai do të kërkonin blerjen e armatimeve që u “duheshkan” në Maqedoni nëse nisej “lufta”. Një ditë prej ditësh Sh.B. kishtë biseduar me hoxhën Qani ef Baki Lokun të cilin e kishtë lut që ti bashkangjitëj grupit të tyre dhe të angazhohej për një „punë madhore“, që të shërbentë si përkëthyes në ambasadën e Gadafit. Qani hoxha e kishtë kuptuar synimin e tyre, por bisedën ia tregon edhe gjeneralit Jashar Saliut dhe Xhavit Hoxhës me të cilët mbantë kontaktë që më herët dhe ishtë mobilizuar në rradhët e Lëvizjes e cila veprontë në gjithë tëritorin e Zvicrës dhe më gjërë. 

Jashar Saliu kur e kuptoj “planin”  e grupit të intëresit për para dhe për t’u pasuruar me dallavere, apo për të vë grada të kota se na qenkan patriot të një „Lëvizje“ fantome, e këshilloi hoxhën Qani që të mos shkontë asaj rruge, sepse ajo ishtë rruga e një tradhëtie tinëzare, sepse ambasada e Gadafit është si me qenë ambasada e Beogradit, nga arsyeja objektive,  se Gadafi nuk bëntë  gjë pa marrëveshje  apo këmbim të informacioneve me UDB-n jugosllave, e cila edheashtu  si Shërbim ka pas  zyrën rezidentë të vetën brenda lokaleve të ambasadës së Libisë… 

Jashar Saliu me këtë rast e thirr edhe Imer Imerin duke i thënë se ishin të dështuar me “aksionin” që po ndërmerrnin, sepse vajtja për armatim nga ambasada e Gadafit ishtë një tradhëti e kulluar, kur dihej se Gadafi ishtë përzemërsisht i lidhur me Beogradin, duke i thënë se nuk do të ketë pos  “3 ditë luftë”  në Maqedoni, dhe se lufta do jetë në Kosovë, e ashpër dhe e fortë që do udhëhiqet nga guerilet e armatosura shqiptare dhe forcat e NATO-s. Imer Imeri ishtë penduar, duke e kuptuar lojën e SH.B. Xh.R. Xh.K. etj të cilët e kishin fut llugave…!  

 

( Gadafi me Titon kishtë një miqësi tradicionale dhe… !) 

… Është e natyrshme që kujtesa njerëzore të pastrohet nga gjërat e tepërta dhe që nuk kanë fare ndonjë rëndësi për jetën, njeriun, paqën dhe humanizmin, duke ruajtur vetëm ato më të rëndësishmet dhe që hapin shtigje të nevojshme perspektive, begatie, lirie e paqe, madje edhe ruajtjen e dinjitetit njerëzor si gjëra të domosdoshme për një të ardhme dhe jete, apo edhe për shpresat e të ardhmes së lumtur!  

Dhe, kur jemi këtu, duhet me doemos të përmendi se marrëdhëniet njerëzore mes individëve apo edhe disa rrjete grupesh njerësish, sidomos shqiptarë në Zvicër, të cilët endeshin vërdallë përpara ambasadës së Libisë, me bindjhe se ajo rezidencë diplomatike e gadafit do ti furnizonte me armatim për t’i transportuar në Maqedoni, për ndonjë « luftë » ose qëloime të tjera përfitimi nga ky armatim. Në mesin e tyre, jo se marrëdhëniet ishin fakte të thata, por tani në ato anale ishin kyç edhe disa Shërbime të huaja relevante të inteligjencës, si CIA, ajo gjermane, dhe një rrjet i kombinuar spiunazhi ruso-jugosllav dhe të cilët , sipa metodave dhe teknikës së tyre i mbanin në vëzhgim. 

Andaj, edhe hoxha Qani ef  Baki Loku , rrëfen :  

« Kushtet specifike të angazhimit të personave të lartë përmendur me iniciale, tani më vepronin nga Cyrihu në Sangale, nga Berni në Zhenevë, nga Bazeli dhe disa vende të tjera zvicërane, por mbi ta kishte rënë dyshimi se qëllimet e tyre ishin të gabuara, duke mbajtur sytë kah Beogradi, dhe se për të gjitha çfarë do ndërmerrej me ambasadën e Libisë, duhej njoftuar Beogradi , gjë të cilën , padyshim do ta bënte edhe vetë ambasada e Gadafit, sepse kishin marrëdhënie të ngushta tradicionale Gadafi që në kohën e Titos . Edhe nga ky fakt dhe disa rrethana të tjera, Jashar Saliu më këshilloi që unë të mos përzihesha fare as në rolin e përkthyesit, sië kishin propozuar Sh,B. dhe disa të tjerë të atij grupi i cili nuk dinte se kue kishin as bishtin as kokën. Unë u tërhoqa në kohë nga ai plan me prapavija, dhe për këtë edhe sot i jam mirënjohës legjendarit jashar Saliun, i cili kishte vizion të qartë se kah frynin erërat  e spiunazhit, i cili në Zvicër ishte edhe adhurim i frikshëm«- përfundon hoxha Qaniu . 

***   

Madje,  Muamar al Gadafi, për tri dekada rresht konsiderohej nga politika e BE-së si tërrorist. Por më pas ai u rehabilitua. Kjo edhe falë pasurive në naftë dhe gaz të vendit të tij. Për këtë janë  zbuluar dokumentë të fshehta të CIA-s dhe i Shërbimit sekret gjerman (BND), ku flitët  për rindarjen e tokave të Jugosllavisë dhe trojeve shqiptare në rajon në vitët në vijim, me shembjen e Murit të Berlinit, do shembeshin edhe regjimi komunist jugosllav, ai i Çausheskut etj.  

Në fakt, gjatë asaj kohe as që kishtë ndonjë shansë reale  që ambasada e Gadafit të bëntë ndonjë “furnizim” me armatim të grupeve shqiptare në Zvicër,  sidomos të një « grupi » prej vetëm tisa përsonash të cilët , kinse « vepronin në ilegalitët » por që, një nga një ishin të angazhuar  dhe rradhitur  në listat që i mbantë Beogradi për qëllimet stratëgjike dhe intërese të veta gjatë luftës eventuale në Kosovë dhe trojet tjera shqiptare siç ishtë Maqedonia, e që, si të tillë, do shërbenin edhe për qëllime të tjera në sferat e spiunazhit jugosllav në tërren…

 ( Bijtë e Shqipes !) 

… Është e një rëndësie të veçantë të përmendim se fill pas konfliktit rreth çështjes së bisedimeve me ambasadën e Libisë, në mesin e përsonave të lartë përmendur, dodhën disa grindje, përçarrje dhe antagonizma të grupeve të intëresit,  të përfshirë në ca gjëra që ndodhën me në krye të atyre që rrinin rreth  Imer Imerit, i cili e kishtë hetuar lojën e tyre, dhe në ndërkohë kërkoi direkt për të pas një përkrahje dhe mbështëtje mbrojtjeje, nga  hoxha  Qani ef. Baki Lokut. Ky i fundit edhe  i  informoi për situatën  Jashar Saliun dhe Xhavit Hoxhën, duke llogaritur edhe për mbështëtjen e tyre, sepse Imeri , kishtë  thënë se ,, të gjithë le të hidhërohen, vetëm ti mos m’u largo,  hoxho. Sepse në këtë „Front“  ti je shtylla që nuk luhatësh… Mua, “jaranat” që më vinin vërdallë ma  grabitën valixhen  me para!  Ti je djal oxhaku, biri i Baki Lokut, qëndrro aty ku je, se mua më morri lumi , më morrën xhindet e natës!,,- do të ketë thënë  nënshkruesi i më vonshëm i palës shqiptare  të  Marrëveshjes së  Ohrit, Imer  Imeri.  

Aty edhe nisin vorbullat dhe veprimet tinëzare të  individëve dhe grupit që synonin, jo kauzën kombëtare, por vjedhjen e parave që ishin grumbulluar nga djersa e gurbetqarëve si në  Zvicë e më gjërë, njashtu siç do të ndodh edhe me plaçkitjen e parave nga “bylykbashat” në Gjermani dhe shtëtë të tjera në Përëdim qofshin ato të  aksioneve  « 3% «  ose  « Vendlindja Thërret »  e kështu me rradhë. 

Në një dokument tjetër të fshehtë të CIA-s i cilësuar si mjaft relevant, që është hartuar në Mynih në vitin 1987 ndërmjet agjentëve të agjencive CIA-s amerikanë dhe BND-së gjermane parashikohet shembja e komunizmit jugosllav dhe ndarjen e Jugosllavisë në dy blloqe: bllokun që do të kalontë në influencën gjermane dhe bllokun që do të kalontë nën influencën e SHBA-së. Për këtë arsye, këta dy Shërbime të fuqishme, duke e ditur me faktë se Gadafi dhe Libija mbanin një miqësi të thellë me Jugosllavinë komintërnistë që nga koha e Titos, ambasada e Gadafit në Zvicër mbahej nën vëzhgim të përhershëm dhe gjithë regjistroheshin dhe filmoheshin përsonat që hynin e dilnin në rezidencën e saj. Për këtë arsye edhe Jashar Saliu ishtë si njeri me përvojë, plotësisht i arsyeshëm se përsonat e lartpërmendur ishin fut në rrugën e tradhëtisë për të blerë armatim nga Gadafi, e të silin armatim, një maunë, do ua sigurontë Beogradi dhe do kalontë ai aksion në mbikqyrjen e spiunazhit jugosllav, qoftë edhe sikur armatimi të kalontë nga deti përmes Shqipërisë. E tjetër ishtë çështje kur Gligorovi mbande marrëdhënie të mira me Beogradin dhe shqiptarët i mbantë  “mish për top” si  tabore  rrezervati! 

Dhe po ta shohësh situatën e atëhershme dhe të më vonshme, të planit që kishin SH. B. , Xh. K. , Xh. R. dhe disa të tjerë ( emrat e të cilëve nuk ka nevojë ti përmendim, sepse edhe nuk janë shumë me rëndësi) , duke e futur  në këto rradhë edhe Imer Imerin, del e qartë se gjithçka ka ecur sipas  planit të Beogradit, i cili mbantë nën kontroll edhe institucionet e Maqedonisë, dhe veçmas ata në Kosovë dhe Shqipëri. 

CIA , kaherë kishtë plan shpërbërjen e Jugosllavisë që në fillim të vitëve 1970, ose plotë 10 vjet para vdekjes së  Titos.Mandej, hartat e RSFJ-së kanë qarkulluar nga shërbimet sekretë të Përëndimit, veçmas nga CIA, edhe në përiudhën nga viti 1981, pas vdekjes së Titos, sepse CIA e dintë që në vitin 1990 , Jugosllavia do të shembej tërësisht dhe se do kishtë luftë në Ballkan. Ndarja e Jugosllavisë në sfera të intëresit tashmë është bërë një fakt i kryer. 

Dalja e këtyre dokumentëve hedhin dritë për një plan, i cili duket që ka pasur referencat e saj në tërrenin konkret dhe asgjë nuk ka qenë rastësi; pra që nga grupet guerile, deri tëk Lëvizja politike në Kosovë e udhëhequr nga përsonalitëtë të shquar të  rradhëve të UÇK-së , e që sot nuk janë gjallë !  

Historianëve u takon që të bëjnë qëmtimin e ftohtë dhe të paanshëm të këtyre faktëve për të analizuar sa më qartë dhe mirë zhvillimet e atyre vitëve me sumë stuhi e rrëmuja 

Gjenerali Jashar Saliu dhe Xhavit Hoxha dhe disa të tjerë të cilët me aktivitëtët e tyre atdhetare në Zvicër, ( nga të cilët hoxha Qani ef Baki Loku përfitoi mjaft dije, këshillime dhe përvojë për punë atdhetare), madje edhe më vonë  gjatë luftës në Kosovë, u përballën me dinjitët ndaj furtunave  dhe  intrigave qofshin të prodhuara  edhe nga vetë UDB-a jugosllave. Ata shkruajtën faqe historie, të vyeshme për  historiografinë shqiptare dhe për aktivitëtët  në dijasporë, që do mbetën shembuj  edhe për gjeneratat  dhe brezat që vijnë…  

***  

… Fillimisht Jashr Saliu merr pjesë aktive në aksionit  mbarëshqiptarë për Pajtimin e Gjaqeve në Kosovë, në vitin 1990, sepse edhe ishtë ndër përsonat e parë, ish-të burgosur politikë të sistëmit komunist të vitëve të rrënuara të Jugosllavisë titistë.
Veprimtaria e tij politike, mandej  vazhdon në Zvicë, ku bashkë me Xhavit Hoxhën bëhen nismëtarë , duke udhëhequr edhe disa aksione të tjera që nga viti 1992 do të formohet Fondi “Vendlindja thërret”, fond i cili fillim e mbarimin ka qenë në funksion të formimit të vetëfinancimit  edhe të luftës çlirimtare të UÇK-së për Kosovë.  

Jashar  Saliu promotor  për  bashkim kombëtar ! 

Jashar Saliun, të cilin e takova dhe e njoha në Zvicë, bashkë me Xhavit Hoxhën dhe disa të tjerë, iu kushtua plotësisht veprimtarisë politike dhe atdhetare.  Edhe unë si hoxhë  që isha në një qytëzë afër Ciryt , me forcën e Zotit, si imam dhe ligjërues  me forcën e fjalës, si luftëtar me forcën e armës, si komandant me besnikërinë e ushtarit, iu bashkangjita gjeneralit Jashar Saliut dhe të tjerëve që i përmenda më lartë, ata ishin betuar të luftonin për çlirimin e Kosovës dhe për unitëtin tërritorial të trevave shqiptare…  

Edhe unë pra, me plotë bindje iu bashkangjita këtyre veprimtarëve të rrrallë , sepse tëk Jashar Saliu gjeta ideologun, patriotin e vërtëtë për ështjen shqiptare dhe të Kosovës, udhëheqësin e paepur në përpjekjet për ruajtjen e shqiptarësisë së Trojeve shqiptare të pushtuara nga Jugosllavia  komunistë.  

(Qani hoxha u njoh me të që  më 1995 kur ishtë  imam  në një qytëzë afër Cyrihut në  Zvicër, mësoi shumë nga ai legjendarë për komb, atdhe dhe fe, dhe kur nuk iu nda nga ajo rrrugë me aq dinjitët…!) 

(Gjenerali sypatrembur e deshi  lirinë për Kosovën sa malet e Pashtrikut !) 

Jashar Saliu, bashkë me shokët e tij të ngushtë të idealit, pati shumë veçanti që e dallonin nga gjenerata e tij: aftësinë intëlektuale krijuese, guximin civil, krenarinë shqiptare dhe dinjitëtin  e pranuar. Vërtët, janë të pakët ata që dijen dhe guximin për veprim e kanë në proporcion të barabartë, sa e pati luftëtari i paepur dhe promotorë të  çështjes kombëtare dhe luftës  së Kosovës, i cila, me  mbështëtjen  e popullit në  trevave shqiptare, si në Kosovë, Maqedoni, Preshevë e Bujanoc, pa e harruar edhe Çamërinë,  me gjoks do t’i çantë të gjitha  pengesat në intëres të shqiptarësisë historike të  Kosovës dhe të tokave të tjera të Shqipërisë Etnike nën robërinë jugosllave… Të tillë, sypatrembur dhe si luan e njoha gjeneralin !- do të rrëfenHoxha Qani ef. Baki Loku, sepse, mjerisht, sot kemi mjaftë tufa-tufa hoxhallarë  jo të devotshëm për fe e kauzë kombëtare, kemi njerëz me çallma që sillen si hipokritë, demagogë, narcisoidë dhe mjaft të rrrezikshëm jo vetëm për xhematin por edhe më gjërë në vendin ku jetojnë dhe veprojnë  disa hoxhallarë e hafiza në disa fshatra të Pollogut e më gjërë në Shqipëri e Kosovë  me të zezat e tyre …  

”Shqiptarët e Kosovës janë evropianë dhe nuk kanë lidhje me vendet islamike. Ata janë të vendosur të luftojnë deri në fund”, i ka deklaruar Jashar Salihu gazetës amerrrikanë “The Christian Science Monitor” të datës 16 prill 1998, duke mbrojtur kështu dhe përhapur të vërtëtën për shqiptarët dhe vlerat civilizuese përëndimore, të luftës së UÇK- së, njëkohësisht duke demantuar propagandën antishqiptare të regjimit kriminal të Milosheviqit, të cili gjenerali legjendar e luftoi gjatë  gjithë jetës sa ishtë gjallë.  

PATRIOTI  XHAVIT  HOXHA  MBETI  LEGJENDË 

( Si kontribontë me armët që bleheshin në diasporë, ose ato që merrrreshin nga kazermat  ushtarake të Shqipërisë !?!) 

Xhavit Hoxha si një patriot i denjë dhe atdhetarë i dalluar, veproi me dinjitët si ilegalist në Kosovë,  u burgos dh torturua. Madje vazhdoi një kohë në Zvicër me të cilin u njoh edheHoxha Qani ef. Baki Loku.Vepro Madje sërish këthehet në mallet e Kosovës, bën logjistikë dhe furnizim armatimi nga Shqipëria  për ta ndihmuar luftën guerile në pllajat e Drenicës.Dhe, e gjithë kjo e bëri që figura e tij patriotike të shkëlqen edhe pas vdekjes së tij si një lapidarë…   

Me ardhjen e tij në Shqipëri, tanimë kishtë vitë që Shërbimi i fshehtë serb kishtë formuar rrjetë dhe grupe spiunazhi dhe informatorë të ndryshëm, e të cilët bënin kontaktë me përsona të caktuar dhe të rastit kosovarë, të cilët gjendeshin në disa shtëtë të Evropës Përëndimore, e sidomos që vinin nga Zvicra e Gjermania, vendoseshin nër banesa privatë që të kontaktonin me familjarë të tyre, të cilët nga Kosova vinin përmes Maqedonisë. Shërbimi sekret i Millosheviqit në kohë të caktuar dërgoi  në Tiranë, pos tjerësh edhe  përsonin me inicialet R. M. i cili, duke vepruar sipas planit dhe misionit që kishtë, për një  afat kohe mjaft të shkurtër , ndërtoi rrjetin e tij, i cili u shtri sidomos në Tiranë dhe në Durrës.Më pas, përmes disa lidhjeve të veçanta, strukturat e HIJES  dhe të Bukoshit, u shtrinë edhe në Tropojë, veçanërisht përmes B.Demirit, ish ushtarak, kontrabandist më vonë, i cili do të ishtë prijësi i bandës që do të vristë në pritë Ilir Konushevcin, dhe që më pas, do të vritëj nga Fatmir Haklaj, si shenjë hakmarrje që kishtë vrarë njerëz që ishin në besë të tij. Dhe, kjo histori me shumë episode  trishtuese dhe ngjarrje rrënqethëse zhvillohen si në filmat e “Xhems Bondit”  kur  ndodhin edhe disa vrasje të tjera që bënë bujë  të madhe në gjithë Ballkanin dhe Evropë!
,,Përsoni me inicialet R. M. të krijontë përshtypjen e një njeriu të mirë, të qetë, i intëresuar për çështjen kombëtare, i dhënë pas halleve të luftës, gjithnjë me merrrakun se duheshin ndihmuar ata që po luftojnë, të cilin, “të vintë keq që nuk e kishe njohur më parë”.
… Shërbimi i fshehtë serb, që u shtri bukur fort në Tiranë dhe në pjesën veriore të vendit, nuk mund të kishtë një rrrugë të tillë. Mund të hapeshin porta për të, por jo të njerëzve të mirë, pra jo portat e shtëpive. Atëherë ai vendosi të bëntë diçka krejt tjetër, përsosmërisht e mbuluar dhe në dukje krejt e zakonshme. Mendoi të haptë disa lokale në Tiranë, ndonjë në Durrës dhe rrrugës për në veri. Ato do të ishin pikëstacionet e mbledhjes dhe e kalimit të lajmit. Ramë M. gjendej kudo. Fillimisht paraqitëj si një njeri në nevojë dhe përfitontë nga një fond që ishtë ngritur në Zvicër nga llapjanët, me emrin e Ali Ajetit. Më pas do të kishtë një banesë në Laprakë, më pas do të ngrintë një dyqan në qendrën e Tiranës, përballë Hotël Dajtit, ku thuhej se ishtë bashkëpronar me Murat A. , ngjitur me lokalin e njohur të asaj kohe, që ndodhej po ashtu përballë, me emrin “Nikolino”. Aty, afër tyre, si rastësisht, ishtë vendosur edhe një tëlefon, i cili do u shërbentë shqiptarëve të Kosovës për të folur me familjet e tyre. Përmes kësaj linje, jo rrrallë, për njerëzit që dyshonin se ishin të ingranuar në lëvizjet ilegale, bëhej përgjimi dhe regjistrimi i bisedave. Edhe në lokalin tjetër, që e kishin në anën e djathtë, pra në restorantin “Kumanova” kishin dërguar një njeri të tyre. Kjo nuk ishtë e mjaftueshme. Atëherë ngritën një bazë të UDB-së edhe në restorantin “Prizreni”. Ishtë një rrethim përmes dyqanesh, lokalesh, restorantësh, ku jo rrrallë do të uleshin edhe njerëz të luftës. Përgjithësisht, njerëzit që ishin strukturuar e dinin se kur dhe për cilët do të përgjonin. Ndoshta kjo ka qenë edhe arsyeja pse Zahir Pajaziti takimin e parë dhe të fundit me Azem Sylën e cakton vetë se ku do të bëhet, jashtë këtij rrjeti, në të cilin ai kishtë filluar të dyshontë. Pa asnjë dyshim, se nëpër këto qendra udbashe ka kaluar mjaft informacion i vyer për shërbimin e fshehtë serb. Vitët që erdhën më pas treguan se cilët kishin qenë të involvuarit në të gjithë këtë, megjithëse nuk i treguan të gjitha.
Në diasporë, shërbimin e fshehtë e drejtontë një njeri i njohur, tinëzar deri në dhimbje, përfitues deri në mërzi, Hafiz Gagica, Kryetar i LDK-së në Gjermani. Thuhej se në zyrën e tij ishtë parë disa herë edhe Selim Brosha, eksponenti i njohur i UDB-së, i cili është endur në Zvicër e Gjermani, Belgjikë e Francë me vetyurën modern të biznesmenit shqiptarë Behxhet Pacolit, i cili kishtë lidhje direktë edhe me Jelcinin rus dhe Shërbimet intëligjentë të Kremlesë në Moskë.   

Nuk e di se sa e vërtëtë është kjo. Përsonalisht kam folur dy herë me Gagicën, herën e parë në zyrën e tij, dhe, herën e dytë, përmes tëlefonit. Herën e parë, kur isha në Gjermani si gazetar, më dha “porosinë”që të mos e takoja Ibrahim Kelmendin, sepse ishtë një njeri “i rrrezikshëm” ! – rrëfen gazetari NN. 

Në qendër të Hijes, shërbimi i fshehtë serbojugosllav, bëri dis instalime në njerëz dhe tëknikë opërative  spiunazhi për survejim dhe regjistrim,  vendosi disa figura, të cilat, në një mënyrë ose në një tjetër, mbanin  kontaktë, qoftë përmes afërsisë familjare, qoftë përmes njohjeve të hershme dhe “lidhjeve” nga më të ndryshmet, me njerëz ose struktura që kishin më herët qoftë përmes të ashtuquajturës “sledenje preko treto lice” (Vëzhgim përmes pales së tretë) ose  “prijatëlska vrska” ( lidhje miqësore). Nga biseda që kisha me dy kolonelë  të kundërzbulimit shqiptarë si I.T e G.P. madje edhe me gjeneralin F. C. të cilët i kisha miq të afërt, dhe  në saje të disa informacioneve zyrtare që kishin, ishin të mendimit se UDB-a kishtë  vë në veprim një rrjetë të tërë agjenture dhe spiunazhi dhe atë me dijeninë e Gazidedës, madje edhe të Fatos Klosit ( e që nuk di se këtë e kanë pas me vetëdije ose nga naivitëti nuk mund të thuhet, sepse herët vjen në pyetje dhe “bredhjet” e Arkanit nëpër Tiranë e Shkodër ),  dhe se disa përsona nga Kosova si  M. A., R.M. dhe G. K. janë tre  informatorë më të suksesshëm të UDB-së, që kanë keqpërdorur lidhjet familjare, për të depërtuar deri aty ku UDB-a, edhepse kishtë vitë që kishtë instaluar në mes të Tiranës rrjetin e spiunazhit jugosllav përmes metodës  së ashtuquajtur  “Priklupljenje informacije preko graniçni rad” ( Grumbullimin e informacionev përmes punës përtëj kufurit), ajo  as që e ka  marrë me mend se mund të depërtojë deri në këtë nivel dhe me një formë të tillë të  agjenturës dhe spiunazhit.  

***  

(E kush nuk e njeh  hoxhën Qani ef. Baki Lokun e Çegranit, atë Hfz e Kur’anit famëlartë dhe pishtarin e filosofisë islame apo zbërthyesin e ajetëve Kur’anore nga arabishtja në gjuhën amtare shqipe , i cili është një legjendë e gjallë…!)  

Hafiz i ri, me dinjitët veproi në Drenicë madje edhe në Zvicër, duke dhënë një kontribut të jashzakonshëm në të mirën e Kombit shqiptarë, besimtarëve të denjë mysliman dhe në kalitjen e rinisë shqiptare si në dijasporë, Zvicër, Kosovë dhe në Maqedoni. Në Shqipëri mbantë kontaktë të vazhdueshme me Hfz. e Madh, ef. Sabri Koçin… ! Ky pra,Hoxha Qani ef. Baki Loku është një klerik mysliman,  shumë i veçantë. Ai gjatë mësim-leximit  të tërësishëm të Kur’anit ka arritur të mësojë kuptimin e shumicës së fjalëve të lehta të Kur’anit, dhe  si i tillë, është në gjendje të plotë të bëjë një përkthim të thjeshtë të asaj që e lexon apo të ajetëve Kur’anore. Zatën, këtë e bëntë që kur ishtë në Fakultëtin e  Kajros dhe e njihtë botën e Egjyptit dhe atë mbarë arabe…   

 

HOXHA  I  KAUZËS  KOMBËTARE ! 

 “Njeriu i Zotit” apo kleriku mysliman, si përfaqësues i fesë islame  në tokë, ka kuptim dhe vlerë me virtytët dhe dinjitëtin e tij. Është detyrë themelore e çdo njeriu të ruajë dhe të kultivojë virtytët. Njeriu e ka të nevojshme të njohë cilësitë dhe vlerat që e lartësojnë dhe sublimojnë atë. Mësuesit dhe zbatuesit më të mirë të këtyre vlerave kanë qenë pejgamberët. Ata janë model në çdo çështje për njerëzimin dhe njerëzit fitojnë dinjitët dhe vlera në raport me zbatimin e mësimeve të tyre. 

Nga faktorët kryesorë që e rrrezikojnë dhe cenojnë dinjitëtin e njeriut janë politëizmi dhe idhujtaria. Sjellja më fisnike dhe dinjitoze në këtë botë është përpjekja për ta shpëtuar njeriun nga robërimi i krijesave dhe orientimi i tij drejt Allahut, krijuesit të gjithësisë. Kurse robërimi ndaj krijesave të tjera është poshtërsi dhe çnderim i njeriut. Besimtari nuk i nënshtrohet askujt përveç Allahut. Kjo është liria e vërtëtë. “Janë dy njerëz: njëri ka shumë bashkëpronarë që e kundërshtojnë njëri-tjetrin, ndërsa tjetri ka vetëm një pronar, të cilit i përkushtohet. A janë të njëjtë ata në krahasim?!” 

Siç thotë Isai (a.s.), një skllav nuk mund të ketë dy pronarë. Lufta për Tëvhid është luftë për dinjitët. Dinjitëti i përsonave që nuk i nënshtrohen Allahut, është i destinuar të përdhoset dhe nëpërkëmbet. 

Nënshtrimi dhe përulja përballë çdo dëshire dhe fuqie shkakton humbje dhe prishje të përsonalitëtit njerëzor. Përsoni që nuk i nënshtrohet Allahut, është si gjethja që e fluturon era sa andej-këndej. Përsona të tillë nuk kanë parime, ata jetojnë vetëm momentin, nuk kanë as rrrugë as drejtim. Kurse besimtari ka një drejtim të caktuar dhe drejtimi themelor i besimtarit është fitimi i kënaqësisë së Allahut. Besimtari nuk ndryshon drejtim sipas intëresave dhe dëshirave. Ai nuk e shet dhe nuk e bën vetën objekt shitblerjeje. Ai i përdor mirësitë e Allahut në rrrugën dhe çështjen islame. Besimi dhe mbështëtja të Krijuesi i gjithësisë i jep atij forcë dhe fuqi të pashtërshme. Kjo gjë e bën krenar atë përballë jobesimtarëve. Këta burra as nuk blihen, as nuk shitën. Pejgamberi (a.s.), është përfaqësuesi më shembullor i dinjitëtit dhe krenarisë së njeriut, të cilit kur i ofruan pasuri, pozitë dhe femra në këmbim të braktisjes së kauzës islame, i refuzoi duke thënë:  “Edhe sikur të më vendosni diellin në krahun e djathtë dhe hënën në krahun e majtë, unë  nuk heq dorë nga kjo çështje.”  

 

Mbrojta e dinjitëtit të njeriut është e barabartë me shpëtimin e jetës së tij, sepse jeta e vërtëtë është jeta me dinjitët. 

Përqeshja, shpotia, ironia,  përçmimi dhe përdorja e epitëtëve fyese për të tjerët është e ndaluar rreptësisht në Islam. Mosrespektimi i dinjitëtit të njeriut shkakton erozion të përsonalitëtit të tij. Pejgamberi (a.s.), këtë fakt e ka shprehur kështu: 

“Nëse vë në dukje gabimet e njerëzve, sidomos të bëmat antinjerëzore, të padrejtësive, veprimet lanet të terorrizmit, vehabizmit etj. Forca e Zotit do t’ i shkatërron ata ose vetëvetiu do i sjell në prag shkatërrimi.” 

Nuk do mend, esencialisht kjo vjen  prej moralit të Islamit të mos hetosh gabimet dhe mëkatët e njerëzve të tjerë. Besimtari përpiqet të rregullojë gabimin e tjetrit përmes këshillës së urtë. Besimtari shërben si pasqyrë për besimtarin. Një nga cilësitë e Allahut është edhe “ Mbulues i mëkatëve” ! Këtë e them nga faktet relevante të qënies dhe të reales nga filosofia islame se si një klerok, qoftë imam, hoxhë, Hfz ose edhe prift i krishterë nuk është e lejueshme që të vepron në analet e Shërbimeve sekrete siç ka qenë UDB-a komuniste, madje as me grupe dhe organizata të ndryshme masonike, terorriste, keqbërëse dhe vehabiste të cilaat nuk i sjellin të mira njerëzimit që i ka falë Perëndia  sin ë Shqipëri, Bosnje, Kosovë, Maqedoni dhe gjetiu në meridianet e rruzullit tokësor !  

Intervistë e Lirim Gashit me Ibrahim Kelmendin

2
Lirim Gashi , Prishtinë 
Lirim Gashi: Pse Albin Kurti të është bërë edhe kompleks edhe obsesion?
Pse truri yt vlerën e tij se pranon?
Ibrahim Kelmendi : Nuk m’u ka bërë as kompleks, as opsion, por të ngjaj Ty ashtu, se ti je i përfshirë nga ato dukuri.
Cilën vlerë të tij duhte ta pranoj?
Babai im recitonte më bukur ajete të Kuranit, edhe pse nuk ua dinte përmbatjen.
Të burgosurit politikanë kanë mësuar doracak të citateve e sloganëve me përcaktime misionare, dhe injorantëve u ngjajnë ata si filozofë shumë të ditur.
E pranoj, ndoshta ndikohem paksa nga kujdesi i tepruar që kam pasur për herë nga YRYSHI (mësymja) e i ish të burgosurëve politikë për t’u bërë udhëheqës, sidomos edhe kur vepronin në klandistinitet. Kjo sepse kam lexuar literaturë që përmbante informata, si i përgatisin shërbimet marionetat e tyre. E sidomos atë të UDB/SDB/RDM-ja. Nisem nga praktika, shefi i RDM-së, o do ta nënshtronte Kurtin, o do ta eliminonte fizikisht, sepse i kishte premisat ta penetronin edhe në krye të Kosovës.
Kur Rusia ka mund ta penetron marionetën konspitarive Trump në krye të USA-ve, pse nuk paskëshin mundësi ato shërbime të na impononin edhe ne marioneta të tyre.
Kam përvojë të hidhur me marionetat komplotiste Xhavit Halit, Azem Syla, Hashim Thaçi, si na janë penetruar e imponuar dhe sa kanë sabotuar e komplotuar.
Popullore: kur të djeg tamli, i frynë edhe kosit.
Prandaj, këso rastësh i shoh me llupë, bile edhe me mikroskop, çfarë bëjnë përditë, sepse dëshmi nga shërbimet nuk sigurohen dot.
Lirim Gashi : Ibrahim, a do të thotë kjo se paragjykimet janë benzini i trurit tënd te shndërruar në motor?
Ibrahim Kelmendi: E ke gabim! Të shkrova për përvojë, jo se kisha e kam paragjykime ndaj Z. Kurti, bile ndaj askujt në fytyrë t’tokës, nëse mund ta përdor këtë terminologji të babai tim.
Kam marrë pjesë pothuajse në gjitha protestat që organizonte Kurti më bashkëveprimtarë. Kam frekuentuar shpesh lokalin ku i kishte zyrat LVV, për të “survejuar” edhe bisedat e përmbajtura të veprimtarëve të tyre.
Kur e ka arrestuar për herë të parë UNMIK, spontanisht jam përcaktuar të hy në grevë urije para burgut, për të protestuar kundër arrestimit të tij. Duke shkuar nga banesa e Vëllait, Zenelit, që e kishte në lagjën Dardania, rastis të më telefonon Shemsi Reçica. I tregova për ku isha nis. Më luti ta prisja, deri sa ai të vinte nga fshati. I thash se do ta prisja në zyrën e Muhamed Mavrajt, botues dhe kryeredaktor i Gazetës “Epoka e re”. Erdhi aty Shemsiu. Muhameti më luti të priste përgjigjen nga Kurti, nëse duhej të hynim në grevë të urisë. Quditërisht Kurtit nuk ia kishin marrë celularin. Foli me Muhametin. Muhameti na tha se Kurti kundërshtonte grevën tonë, me arsyetim konfidencial, se ne mund t’ia zbehnim autoritetin.
Pesonalisht në një blic takim me Albin Kurtin ia kam thënë shkurt e shqip, se protestat agresive të organizuara nga ana e tij kundër “ndërkombëtarëve” janë ANTI Kosovë.
Sidomos protestat agresive për demarkacionin me Malin e Zi më kanë pas irrituar e egërsuar në ekstrem. Uroja mosqenien deputet në Kuvend, se o do ma shkërdhente, ose do ia shkërdheja …, nëse do m’i plaste bombat në afërsi.
E kështu me radhë, deri në komplotin e fundit, të 20 shtatorit 2021.
Ka rastis të më takonte Sadri Ramabaja me djalin e tij, për të më treguar mrekullinë, si e kishte ndërgjegjësuar Kurti atë adoloshent. Vërtetë u mrekullova nga ngritja që kishte nga kurset partiake të Kurtit. Por u shqetësova për atë lloj dresure, që ngjante me dresura të islamistëve që indoktroninojnë adolosheentë, për t’i frymëzuar deri në ato përmasa, sa të bëhen në gjendje për të vra edhe veten e tyre në sulme terroriste.
Kisha edhe një mundësi të volitshme: miqësinë e madhe me Familjen e Xhemile dhe Avni Deharit, bashkëveprimtarë në ekzil. Por meqë djemtë e tyre janë “viktimizuar”, nuk po i shpërdoroj bisedat me ta.
Lirim Gashi : Ka njerëz që lënë përshtypje me karakterin, edukatën, botkuptimet dhe idealet e tyre edhe pa qenë fare hipnotizues të sojit burdushian, komunist apo islamist.
Unë nuk po gjej në këto dy përgjigjet tuaja argumente bindëse as me mikroskop.
A do të thotë kjo që sensi yt për ta dalluar realitetin prej imagjinatës se lirë të është ngurtësuar si tarrakop?
Ibrahim Kelmendi: Nuk u sqaruam në fillim, do t’më intervistosh si muhyp i sheh Kurtit, apo si intelektual autonom?
Tashmë të kuptoj, je përcakruar të përjargesh për Kurtin, për arsyet që nuk i di dhe nuk më interesojnë.
Të ofrova gjithë ato argumente, dhe ty nuk të ngjajnë argumente. Mos ndoshta pret si argument, Kurti ta fut në strajcë Kosovën dhe ta zbraz në Beograd?!
Gjithë ai angazhim agresiv kundër ndërkombëtarëveka bërë që ndërkombëtarët të pendohen pse na kanë përkrah, dhe prandaj na kanë futur në karantinë, duke e faktorizuar Serbinë si më konstruktive.
Fesi i kokës se atyre zhvillimive është edhe faktorizimi i Kurtit që u ka bërë islamistëve. Ndoshta nuk e di që ka të paktë 12 deputet islamistë në torishtën e tij.
Pra, gjithë ai agresivitet, deri edhe bomba në Kuvend, Ty nuk ta mbushin mendjen, që ishte destruktiv, nëse nuk ishte marionetë e Beogradit?!
Zhurmimi për korrupcion e plaçkë e kishte sa për të mashtruar turmat. Z. Kurti e di se ndërkombëtarët nuk pjerdhin për korrupcion të politikanëve në Kosovë, seps ata vet, të gjithë janë politikanë të korruptuar, që i ka katapultuar oligarkia financiare e kapitaliste. Prandaj ata i preferojnë të politikanët e korruptuar. Dhe shpejt kanë për t’ia dredh qafën, sepse nuk u duhet Kurti destabilizues, si në komplotin e 20 shtatorit.
Unë druaj, Kurti e ka mision, të bëjë Kosovën me faj si bllokuese e „dialogut“ me Serbinë, sepse Serbisë edhe ky shërbim po i duhet nga marionetat e saj. Serbisë po e i duhet shumë anashkalimi i kapitullit 35 që përmban kushtëzimin nga BE. Po e anashkaloi, duke bërë me faj Kosovën, aty e tutje do t’i ketë të paktën NJË miliardë donancione në vit nga BE – për ta përgatit për anëtarësim. Intuita ime politike më thotë që këtë shërbim është duke ia bërë KM Kurti. Fatkeqësisht!
Falënderime për këtë vlerësim…
Mirë është të mos ndërhyhet nga tjerët, meqë Lirimi më luti për intervistë mua dhe prandaj po shoh edhe sa fishekë i ka për t’i shkrepur.
pastaj, pse jo, nuk përtoj të debatojmë edhe me të tjerë që u intereson tematika që ka problematizuar Lirimi.
RESPEKTE!
Lirim Gashi : Ti tërë kohën thua druaj druaj. Pra gjithçka është e bazuar në dyshime, druajtje, frikë, panikë vetëm pse Vetëvendosje e Z. Kurtit paska protestuar me metodat e zbutura të majtistve gjerman të viteve të shtatëdhjetë të shekullit të kaluar.
A mos është dashur t’i dhuroj lule zvarranikëve të Hashimit dhe Ises?
Ndërkaq unë kam info te sigurta se projektues i një rezistence të tillë ishte “grupi i mutit” i cili doli nga VV nga kundërmimi i jashtëqitjes vetanake, pasi që u korruptua nga njerëzit e Hashim Thaçit.
VV nuk theu dhe dëmtoi asgjë, thjeshtë përdori gaz lotsjellës për t’i pamundësuar vendimet e dëmshme të Kuvendit për Kosovën.
Me largimin e “grupit të mutit” u zbuten edhe metodat e rezistencës, gjë që është dëshmi se nuk e kishin mbishkrimin e Albin Kurtit. Atëherë me trego se çka nuk po të pëlqen në politikën e Kurtit pas ndarjes së VV-së dhe pse e quan 21 shtatorin e këtij viti komplot?
Ibrahim Kelmendi : Tani po e kuptoj: Ti do debat, nuk do intervistë? Ok?!
Unë edhe kur po përdori shprehjen „druaj“, apo „dyshime“, frikë“, dua të mos i provokoj disa miq që kam në LVV, të fillojnë të më urrejnë si armik. Pra, për hir të tyre po „taktizoj“. Edhe fakte kokëforta nuk kam, sepse siç u shpreh, kemi të bëjmë me shërbim armiqësor tepër të rryer, që nuk i dekonspiron asnjëherë marionetat e veta. Po vetëkuptohet, nës Z. Kurti do të ishte. Ndoshta ke informaciona, pas rreth 80 vjetë Historiani i Kosovës ka gjetur dosjen për Rrustë Kabashin në Arkiv Ushtarak në Beograd, se ka qenë marionetë e Kralit …
Kundër Hashimit dhe Isës dhe legenave të tyre Kurti nuk ka qenë agresiv , sepse ata ishin kolegë. E shumta, duhej të shaheshin, që të dukeshin arrmiq, siç ka qenë rasi i „armiqësisë“ se simuluar në mes të Bujar Bukoshit e Ibrahim Rugovës, apo i Sali Berishës dhe Fatos Nanos. Këtë taktikë e kanë shpërdor me sukses shërbimet armiqësore.
Të kutoj, edhe për Leninin e Stalinin, Trocki dhe trockistët ishin fajtorët…
Të shkrova, urova që nuk kam qenë deputet në Kuvend, se nuk do të kishte guxuar të hedh për herë të dytë bomba. Edhe mungesa e kulturës për t’i duruar kriminelët, ka ndikuar që unë të tërhiqëm qysh në qershor 1999 nga angazhimet partiake e politike.
„Grupi“ ia pat siguruar atë shumësi të votave. Asnjëherë LVV nuk e arrinë atë nivel (nëse jemi objektiv që rreth 200 mijë vota të herës së fundit ishin rugovistë dhe islamistë).
Për komplotin e 20 shtatorit i ke shtjellimet e mija në reagimin që bëra sot ndaj tifozërisë naive të Mikut Martin Berishaj.
Pothuajse asgjë nuk më pëlqen nga politika e Kurtit. Tani, po i hodhe flisë mut sipër, mos prit që të them më pëlqeu flija e nuk më pëlqeu muti.
Kurti simulon sikur është socialist, duke imituar Titon, sepse duket që e ka idhull politik. Por kapitalizmi vulgar globalist, që i është imponuar botës pas përfundimit të luftës së ftohë, nuk e do as atë lloj socializmi, prandaj vendimmarrësit në Bruksel e Vashington i tremb ky koncept i Kurtit, i përmbledhur në përcaktimin monist, diktatorial, „krejt dhe drejtë“.
Ka parlajmëruar edhe „fond sovran“, në vend që t’i thoshte fond zhvillimor. Po imiton antiamrikanin Sali Berisha që po ulërinë për sovranizëm ndaj USA-ve…
Në intervistë kanë ndërhy edhe  Afrim Nimanaj dhe Ragip Rugova. Po e sjell vetëm të ragipit, sepse është edhe më kurtian pasionant e agitprop se Lirim Gashi. I kërkoj falje Afrimit.
Ragip Rugova : Më intrigon obsesionimi i Ibrahimit dhe siguria e tij që ka se Albin Kurti është i kapur dhe si i tillë i lansuar dhe i kontrolluar në jetën politike të Kosovës. Ai për këtë regrutim, përgatitje dhe mbajtje nën kontroll (“deri në likuidim” – si thotë Ibra) të njerëzve “të tyre” (të shërbimeve të huaja të inteligjencës) flet me aq shumë siguri sa që të bën të dyshosh prej nga e ka ky gjithë këtë njohuri dhe këtë siguri… Prej filmave, prej librave, prej përvojës personale? Dhe me gjithë këtë siguri që ka nuk e jep asnjë dëshmi sepse shërbimet “nuk japin dëshmi” – si thotë vet.
E dyta, Ibra të flet ‘ditë e net’ për Albinin që s’bën, por asnjë dëshmi për këtë nuk e jep. Madje asnjë argument, ose analizë kritike krahasuese, ku do të thoshte “boll i keq XY-ni por ky edhe më i keq për këtë dhe këtë arsye”!
Me këtë qasje s’të le bazament që të mbushë mendjen për peshë që i jep Kurtit, përveç konkluzëz se… Albinin thjesht nuk e duron për ca arsye që fshehë në thellësi të tij. Tani, kjo “thjesht nuk e duron”, thjesht nuk mund të jetë kaq thjesht. Edhe për këtë duhet të ketë nëse jo argumente atëherë motive, të cilat gjithsesi i shtyjnë në këtë ‘qërim hesepash’ me një njeri që e voton 58% e elektoratit shqiptarë… Kurse Ibra “thjesht nuk e duron” ?
E qenka sjellë pra shpesh rreth zyrave të LVV, paska qenë i gatshëm të rrezikojë shendetitn e vet me grevë urie etj. etj. Gjithë kjo për “survejim” – si thotë, të llafeve brenda LVV-s?! Thjesht e pa besueshme.
Ibra di shumë. Por Ibra është tepër selektiv në shpalosje të asaj që di. Pse Ibrahim? Pse na i trego vetëm ato që ti do të të besojmë?!
– Ibro, meqë të gjithë paskan qenë “të kapur” nga shërbime të ndryshme, a të kapën ty?
– Ibro, meqë të gjithë paskan qenë “të kapur” nga shërbime të ndryshme, a tentuan të të kapën ty?
– Ibro, meqë të gjithë paskan qenë “të kapur” nga shërbime të ndryshme, na thuaj për përvojat tua në këto kapje ordinere?
– Ibro, meqë të gjithë paskan qenë “të kapur” nga shërbime të ndryshme, si u bë që ty as nuk tentuan as nuk të kapën kurrë?
Ibrahim Kelmendi : Ragip “zemlaku” (siç kishim qejf të përdorim këtë zhargon të serbishtes për bashkëvendas; e shqipëruar i bie “venaliu”, “vendësi”, “tokësor”), të luti Lirimi për ndihmë, apo e vërejte se ai e ka humb betejën, si debatues?
Më ngjanë, tifozët kurtianë, kur nuk kanë argumenta për debatim e polemizim, më bëjnë diskualifikime psikiatrike, si Ti kësaj radhe, që më ke diskualifikuar si të obsesionuar nga Kurti.
(1)
Asnjëherë nuk kam konstatuar se Kurti është i kapur, i lanësuar, i kontrolluar, në jetën politike në Kosovë. Ndërsa Ti ke potencuar se të intigron siguria ime për Kurtin, që qenkësh i kapur.
Rëndom dimë që mjekët shpesh herë, meqë nuk mund ta saktësojnë diagnozën për pacientët e tyre as nga informimi për prejardhje gjenetike, as rentgeni, as CT-ja dhe mundësi të tjera, pacientëve ua analizojnë edhe shurrën dhe mutin, meqë u mundësohet të gjejnë të dhëna për llojin e sëmundjes. Për të diagnozua politikanin, nëse është i kapur nga shërbimet armiqësore apo nga kriminaliteti i organizuar, i kemi mundësitë e vogla për të gjet prova konkrete. Na mbetet të përcjellim dhe analizojmë angazhimin e tij ditor, pasi të kemi analizuar prejardhjen gjenetike, rrugëtimi jetësor deri në momentin kur imponohet udhëheqës politik. Duke i pas parasysh këto mundësi, më është rritë siguria për ta diskualifikuar, ta zëmë, se tashmë ka dyshime për prejardhjen e tij biologjike, se ishte psikopat egocentrik, pasi nuk kishte student në univesitet, në atë kohë e hapësirë, të ishte aq atipik (anormal), sa ishte Kurti, se ose ishte Millosheviqi demokrat apo antiserb që e toleronte edhe Kurtin si përfaqësues politik të UÇK-së në mes të Prishtinës, e i vriste rreth 3200 pjesëtarë të saj jashtë Prishtine, ose ishte Kurti marionetë. E të tjera me radhë, që ia kam paraqit Lirimit, ndërsa këto mendova se i kam anashkaluar.
(2)
Meqë je i gjeneratës tashmë të moshuar, ke informacion edhe nga terreni, për mënyrat e veprimtarisë së ish UDB-së, e riemërtuar SDB, RDM, BIA. Besoj e ndan mendimin me mua, se UDB-ja kë e ka vlerësuar se i duhet dhe ka marrë vendim ta rekruton, e ka rekrutuar. Nëse nuk ia ka dal, e ka eliminuar fizikisht apo e ka çmendur. I kam bezdi disa idiotë që kritikojnë ata që janë angazhuar në UDB vetëm nga xhelozia, sepse janë me dhjtëra mijë veta që kanë dëshiruar për hir të rrojtjes e privilegjeve më të mira. Edhe të tjerët që shesin taraf se kanë sfiduar UDB-në kur i ka pyetur gjatë hetimeve nëse duan të bëhen „bashkëpunëtor“, e ata kanë refuzuar. Në fakt, është fjala për ata që as UDB nuk i ka vlerësuar se posedojnë ndonjë potencial e afinitet. Ka edhe shumë raste që u ka ra histe të hetohen nga UDB-ash të ekuilibruar, që ka zbatuar ligjin, vetëm duke pyet viktimën (të burgosurin politik), nëse do të bëhet „bashkëpunëtor“, dhe nëse ka marrë përgjigjen „jo“, nuk ka përdor dhunën fizike për ta detyruar.
Herë pas here kam rrëfyer shëmbuj konkretizues, për ndonjërin nga ish të burgosurit politik, që UDB-ja e ka rekrutuar për „bashkëpunëtor“. Ajo kategori i interesonte shumë UDB-së, sepse përmes tyre më se lehti depërtonte në lëvizjen klandestine („iligale“). Bile jo vetëm kaq. Përmes tyre simulonte edhe themelim të organizatave, partive, grupeve nacionliste, marksiste-leniniste, çlirimtare, për të „peshkuar“ patriotë të interesuar për veprimtari çlirimtare. Kjo duhet të ketë qenë metoda më efektive e atyre shërbimeve. (Po dëshe më shumë informim përkatës, lexo librin tim „Gjurmë dhe fërkem“).
Ti nuk e ke zor të ndash dyshimin me mua (sikur të mund të lirohesh për momentin nga magjepsja që të ka shkaktuar Kurti), se për shefat të RDM-së serbe Kurti ka qenë „dhuratë e fatit“, që ta kenë në burg dhe ta rekrutonin për misione më madhore (shikuar nga interesi serb, komplote, shikuar nga interesi ynë), duke pas parasysh angazhimin e deriatëhershëm të Kurtit. Në kësor rastësh të volitshme RDM-ja nuk i ka lejuar vetes dështimin. Ka synuar rekrutimin, por nuk do lente të gjallë nëse Kurti do të kishte forcë fizike e psiqike të mbinjeriut për të kundërshtuar.
Uroj të mos i diskualifikosh këto hamendësime logjike, vetëm për hir të tifozërisë ndaj Kurtit!
(3)
Ke shkruar: „E dyta, Ibra të flet ‘ditë e net’ për Albinin që s’bën, por asnjë dëshmi për këtë nuk e jep. Madje asnjë argument, ose analizë kritike krahasuese, ku do të thoshte “boll i keq XY-ni por ky edhe më i keq për këtë dhe këtë arsye”!“
Tashmë, si tifoz i merdhezur i Kurtit, nuk ta shihje nëse unë do të kisha edhe minarën në krah, për ta vendos përpara si argument. Përdora minarenë si mjet, se më ngjante pikante thënia e babait: „Të pabesëve me u ba be me minare në krah nuk të zanë besë!“
Ia kam paraqit gjithë ato argumente gjatë përgjigjeve të mëhershme, në pyetjet e Lirimit, por ja që Ty nuk të ngjajnë. Sektaristëve, varsisht sa thellë u ka hy idhullimi për profetin e tyre, me u thanë se Kurti dhien mut si gjithë sinjerëzit tjerë, ata besojnë se Kurti dhien hallve!!
Ndoshta e pranon që secili shtet ka pas dërguar pas çlirimt kuadro në Kosovës që i kishte specializuar për angazhim në terren lidhur me Serbinë, gjegjësisht që ishin specializuar për t’i analizuar zhvillimet që kishin të bënin me konfliktet e Serbisë me popujt tjerë. Ata ua përgatisnin analizat e propozimet për zgjidhje qeverive të tyre.
Në qershor 1999 patëm fatin në Perëndim të krijohej një simpati euforike për Kosovën. Sigurisht jo të strukturat profesinale operative të atyre shteteve, sepse ato nuk ndikohen nga simpatitë euforike të turmave. Fatkeqësisht ishte pothuajse vetëm Ushtria e Francës që komandohej nga ushtarakë serbofilë (për hir të traditës), që u angazhua në terren për interesa nacionaliste të Serbisë. Kryetari i Francës Chirac, e kishte ndryshuar qëndrimin në mars 1999, nga pro Serbi në pro Kosovë, por ushtarakët francezë jo…
Kurti, me angazhimet agresive, kryesisht dhe vetëm kundër ndërkombëtarëve, i bëri komplot të rënd Kosovës, sepse te ata nxiti urrejtjen ndaj shqiptarëve – si bukëshkalë (mosmirënjohës). Prandaj janë ata që ia kanë imponuar Kosovës karantinën politike (tashmë pothuajsee i vetmi shtet në Europë që nu ka liberalizim të vizave).
Nuk dua të lodhëm kot të ta rrëfej procesin, përse pikërisht angazhimi agresiv i Kurtit kundër ndërkombëtarëve, ka qenë goditja më e rëndë, e jo kurrupcioni dhe plaçkitja që Kosovës ia bënin fuksionarët partiakë e shtetëror!
(4)
Përmasat e votimit, qoftë ajo zyrtare 50,28 %, qoftë kjo 58 % që ke ofruar Ti, sikur ta dije tamam sa votues ka secila etni në Kosovës (ne minoriteti shqiptar jemi simbolik, pa asnjë të drejtë, ndërsa Ti i ke menduar kosvarët hibrid shqipfolës).
E kemi „bluar“ shumë herë këtë tematikë. Për mua defekti më i madh i demokracisë është barazia e votave, ta zëmë i votës time me voten e Nanës time injorante (po i kërkoj falje për se vdekuri për këtë diskualifikim të saktë!). LVV-Guxo-Islamistët dhe ca pariza tjera kanë marrë gjithse 420 mijë vota. Kosova kishte 1,8 milionë qytetarë me të drejtë vote. Këto janë fakte! Që i bie, nuk i ka marrë as 25 % nga totali. Apo më ndryshe, 1,4 milionë qytetarë nuk e kanë votuar. Por, edhe sikur ta kishin votuar 1,8 milionë, siç i votonin dikur Rugovën, Titon, Enverin, Stalinin, Hitlerin, për mua prapë do të ishte i njëjti, duke ia shtuar potencialin më të madh për të ushtruar diktaturë më të sforcuar e për t’i bërë komplote më të rënda Republikës së Kosovës.
(5)
Duhet me qenë idiot nëse investon aq shumë për çlirim dhe nuk survejon „lëvizjen“ që ta rrezikon çlirimin. Pra, për Republikën e Kosovës nuk e kemi të njëjtën ndieshmëri, prandaj nuk ke mundësi të më kuptosh, sepse bazohesh në veten tënde. Ti je pagua, ta zëmë nga EXIMKOS, për angazhimet aty, e kështu me radhë. Mua kurrë nuk më ka paguar askush për angazhimet e mija çlirimtare nga viti 1978 deri në qershor 1999. Pra, qysh atëherë që kisha të vetmin angazhim, nuk jam paguar. Përjashto ndonjë ditë që angazhohesha si përkthyes për institucionet gjermane, sepse ishte pagesë e majme. Prandaj, më intersonte të „survejoj“ kurset, – si ato titiste në Kumrovac, – çfarë shpërlarje truri po u bënte Kurti tifozëve të tij.
Fatkeqësisht kam ndie dhëmshuri emocionale, kur e patën arrestuar policët e UNMIK-ut, sepse ende nuk e kisha skanuar, sa i dëmshëm ishte për Republikën e Kosovës. Po të kisha mendët e tanishme atëherë, edhe do kisha shkuar të dëshmoja ndogjë, që ta mbanin sa më gjatë në burg.
(6)
Më kupto, të lutëm, nuk shpalosi dotë „argumente“ propagandiste për të afirmuar KM Kurti, kur më rezulton se është komplotist. Për mua nuk janë argumente ndërrimet e kuajve të karrocës, heq “zekën” e ve “dorinë”, ta zëmë në borde e agjensi, sepse ato i bën vetëm për ta kap sa më shumë Shtetin e Kosovës. Ja që e ka „harruar“ edhe bordin e „Trepçës“ në „veri“, e cila është bërë burim i madh financiar për Serbianë!!
(7)
Ke ofruar një argument logjik: „Ibro, meqë të gjithë paskan qenë “të kapur” nga shërbime të ndryshme, a të kapën ty?“
Edhe unë, ndonjëherë, ia bëjë këtë pyetje vetes. Asnjëherë nuk kam thënë që të gjithë ishin dhe janë të kapur, fatkeqësisht, më shumë se mjaft, liderucë e protagonistë, ishin e janë të kapur.
Në vitin 1975 që krijuar një rrethanë e cila do t’i ketë nxit UDBashët të mendojnë për t’më kapur. Rastësisht në nentor patëm bërë grevë në Katedrën e fizikës, gjenarata jonë. Por kundër një profesori shovinist serb që na diskriminonte në provime shkrim, në krahasim me kolegët serbë. Aty e tutje u stigmatizova si organizues nacionalist, bashkë një kolegë nga Shtoi (Mustafa mbiemrin, se më iku emri nga mendja). Deri në qershor 1976 kryqëzoheshim nga udhëheqësit e Lidhjes së Rinisë Socialiste Gani Jashari, Mahmut Alidemaj, dhe nga ata të Lidhjes Komuniste, Dr Muhamet Bicaj dhe Dr. Rexhep Gashi.
Thuhet, tuta duhet të ketë lindur para njeriut, prandaj në korrik 1976 ia „thera“ për në Gjermani (atje ku kish kaluar 10 muaj, si adoloshent, në vitin 1971/72).
Fatkeqësisht apo fatmirësisht (varësisht nga këndvështrimi), në gusht 1978 themeluam organizatën Fronti i Kuq Popullor (FKP). Në aspektin politik, as UDB-ashi më i zgjuar nuk do ta godiste çështje shqiptare më shumë se ne që themeluam organizatë me atë emër bombastik, provokues e komprometues (i pa mbulesë, sepse ishim vetëm katër injorantë politik që e patëm themeluar).
Për atë fakeqës kam rrëfyer gjerësisht në romanin ATENTATET.
Përse UDB-ja do të minonte veprimtarinë komprometuese tonën, duke provuar të më rekrutonte, kur unë bëja veprimtari në organizatë që mbante emrin që i konvenonte estra UDB-së?!
Nga viti 1980, kur bashkuam veprimtarinë me Jusuf Gërvallën, vazhduam të ishim në kthetra të UDB-së, përmes organizatës që e kishte „themluar“, përmes Sabri Novosellës.
Në janar 1982, kur u ndërgjegjuam për të formuar Lëvizjen Për Republikën e Kosovës, duke e çliruar nga epitetet nacio naliste e marksiste-leniniste, na goditën vrasjet e Jusuf Gërvallës dhe Kadri Zekës (Bardhi nuk ishte protagonist ideologjik, politik e organizativ). Aty e tutje kreun Emigracionit patriotik, që e kishim ndërgjegjësuar deri atëherë, e kapen UDB-ashët Sabri Novosella, Abdullah Prapashtica dhe „bashkëpunëtori“ Xhafer Shatri. Këto goditje mua më patën përtokë dhe rekrutimi e vrasja ime nuk do t’u sjellte përfitime, meqë tashmë isha mumje në atë Emigracion.
Në vitët 1984-1986 UDB-ja na penetroi „bashkëpunëtorë“ taze dhe unë vazhoja të mos jem faktor, prandaj nuk kishin lëverdi të vrisnin në mumje në atë Emigarcion.
Kështu, me radhë, asnjëherë nuk u bëra aq me vlerë, sa shërbimet serbe të gjykonin e vndosnin të më vrisnin, nëse nuk mund të më rekrutonin në rrethan të ekzilit. Pra, fronti u rrit dhe ishin të tjerë më „meritorë“, në sy të shërbimeve serbe.
(8.)
Se si ka ndodhur procedura „teknike“ e kapjes se protagonistëve e liderucëve, nuk i rrëfej dot, sepse nuk kam qenë hallkë e atyre shërbimeve. Por, shtjellime për ca të kapur e të rekrutuar kam ofroar më shumë se mjaft, sa që tifozëve të atyre marionetave po u ngjan sa kam diskualifikuar të gjithë.
Po mirëpres pyetje tjera, edhe sygjestive dhe të përseritura, që nxisin dyshimin edhe ndaj teje, nëse je ndonjë usta i lufës speciale, diversive, që bëjnë shërbimet armiqësore!
Megjithatë: SHËNDET DHE RESPEKTE!
Lirim Gashi : Ibro në përgjigjet e mëhershme nuk pashë dëshmi edhe pse me të vërtetë e përdora mikroskopin për t’i gjetur.
Më thuaj se si është e mundur që një njeri kaq me famë si ti, ta prodhojë herë një fiksion e herë një gjepur?
Ku po e merr gjithë atë inspirim dhe energji për t’u shndërruar në një Burdushi kaq destruktiv, konfuz dhe thashethemes?
A nuk ke qenë edhe ti ne jetën tënde rinore herë marrës e herë dhënës?
Apo gjithmonë ke dhënë dhe asnjë herë s’ke marrë prandaj je shndërruar nga frustracioni në Narr?
Sepse ashtu siç e pershkrove t’i Albinin ma krijove përshtypjen që skenarist e ke Frankeshtajnin.
A mos ndoshta kabllat e trurit t’u kanë përzier aq shumë, saqë e ngatërron policin me hajnin?
Ibrahim Kelmendi : Lirim, duhet me qenë tepër i kapur nga KM Kurti (më e dhier është kapja „shpirtërore“ se sa kapja mercenare), për të konstatuar se nuk kam ofruar asnjë dëshmi.
Dëshmi quan Ti që unë të ofroj dokument nga dosja e vendosur që RDM-ja (tani BIA) për Albin Kurtin?! Mjerim!
Unë numërova TIPIN Kurti, që ka qenë një psikopat ekstra në mes të kolegëve student, sepse nuk kishte në të dytë me atë paraqitje fizike dhe me kulturë psudosocaile. Pastaj, paraqita tolerimin që i ka bërë regjimi fashistoid i Millosheviqit që Kurti të jetë përfaqësues i UÇK-së në Prishtinë nga gushti 1998 deri më 2 mars 1999, në „mes“ të Prishtinës, kur ai regjim vrau mbi 3200 martirë të UÇK-së jashtë Prishtine. Është „amnestua“ nga presidenti i Serbisë (më 7 dhjetor 2001). Ka filluar angazhimin e dhunshëm kundër ndërkombëtarëve që administronin protektoratin UNMIK. Eskaloi deri në kriminel që hedheshin bomba në Kuvend. Dhe, heshti deri më 15 shtator 2021 pa praktikuar marrëveshjen e vitin 2016 – duke vënë reciprokisht etiketa. Më 20 shtator bëri aventurën komplotiste kundër Republikës së Kosovës, gjoja për të praktikuar reciprocitet ndaj Serbisdë, por shkoi shyta me nxjerr brinat, por la dhe veshët, prandaj ricikloi Vuçiqin që të bëhet palë, nëse Republika e Kosovës duhet të angazhon Njësinë Speciale në territorin e saj…
Këto janë ca argumente, nuk janë fiksione, që mua më bindin, e pakta, ky njeri është destruktiv fanatik, ndërsa ma rrisin dyshimin se ky është komplotist, që komandohet nga Beogradi.
Është në të drejtën Tënde t’i diskualifikosh si fiksione. Por, nëse vepron kështu, ofron mundësinë për t’u keqkuptuar se je kapur nga Kurti, duke u bërë agitrop shumë i zellshëm për afirmim të Kurtit. Do të parapëlqeja të ishe mercenar, e jo i kapur shpirtërisht, sepse në rastin e parë, sapo të ndalen financat, ndryshon, ndërsa në rastin e dytë vazhdon deri në theqafje, si çdo sektarist.
Pyetjen „A nuk ke qenë edhe ti ne jetën tende rinore herë marrës e herë dhënës?“ nuk po e kuptoj, prandaj po e le pa përgjigje.
Lirim Gashi : Ibrahim,  ti i kupton vetëm gjërat që do, sepse trurin nuk e ke sa fara e mollës por pak më të madh se shishja dy litërshe e Coca Coles.
Pikësëpari unë jam i vetmi idiot në këtë vend që shkruan tërë kohën gratis, prandaj herë pas here e kam problem edhe për ta paguar qiranë dhe rrymën, e lërë ma për të bërë pushime verore ose dimërore tri herë gjatë stinës, por kjo punë pak ka rëndësi.
Së dyti unë nuk mund të kapëm shpirtërisht sepse jam shpirt i lirë apo “Freier Geist”, prandaj e them mendimin tim hapur edhe kur e kritikoj Vetvendojen për mosdistanicim të prerë nga Islami ekstrem, për politikë të dobët kadrovike, për metodikë kontraverze të punës, e kështu me radhë.
Mirëpo në përgjigjet e tua unë nuk po shoh aspak vullnet dhe përkushtim për t’iu afruar së paku dy tri kilometra të vërtetës.
Sepse të thuash që Koshtunica e aboloi Albinin është njësoj si të thuash Putini e bëri humorist Mister Binin.
Natyrisht fjalën e kam për humoristin anglez Mister Bin.
Më thuaj se si është e mundur që një njeri si ti, i cili ka kaq shumë njohuri në fusha, sfera dhe lëmi të ndryshme të prodhojë përralla si gjyshe?
Më trego të lutem si e kupton ti faktin që në këtë shtet aq shumë vrasje dhe krime të rënda ekonomike nuk janë zbuluar kurrë?
Si është e mundur që t’i kritikosh njësoj si ata që janë kundër si ata që kanë qenë pro?
A të shkon ndonjë herë mendja qe dikush Zot mos e bërë mund të dyshoj që kjo futje e kriminelëve dhe viktimave në të njëjtin thes, i shkon pikërisht për shtati UDB-ës dhe që ti personalisht pa dashur fare, ia kryen asaj një shërbim që nuk paguhet me para?
Ibrahim Kelmendi : Lirim, nëse do të ironizosh me përmasat e trunit tim, bëje, por pata shpresuar që do më intervistosh e nuk do luash koçe…
Janë bërë mbi 40 vjet që shkruaj gratis, prandaj në këtë aspekt, duhet të jem idiot në kub, në krahasim me Ty.
Mbaje mend, e ka thënë e shkruar shpeshherë: ndonjëherë më të mëdha i kanë pasojat ata që kanë bindje fanatike, se mercenarët, sepse i dyti shko deri të muri, e ndalon, ndërsa fanatiku i bie edhe murit me kokë, për t’i shkuar deri në fund bindjes gjegjësisht përcaktimit të tij fanatik.
Ke informacion, kë ka KM Kurti të paguar, të bëjë propagandë e të nxis tifozëri për te?
Kam respekt për konstatimi Tënd „në përgjigjet e tua unë nuk po shoh aspak vullnet dhe përkushtim për t’iu afruar së paku dy tri kilometra të vërtetës“, por më vjen keq, nuk përgjigjëm dot si dëshiron Ti, por siç mendoj unë.
Pata shkruar që presidenti i Serbisë e ka amnistuar Kurtin më 7 dhjetor 2001. Nuk është e vërtetë? Nëse jo, kërkoj falje, por kështu jam informuar. Përndryshe, kush e ka amnistuar, meqë ishte i dënuar 15 vjet burg?
Nuk prodhoj përralla si gjyshi, siç ke broçkullis, edhe pse Ty të çmoj për të rritur, e jo për fëmijë që preferon përralla.
Se përse nuk janë zbuluar e dënuar vrasjet politike dhe krimet ekonomike, kam shkruar shpesh. E para, sepse nuk kemi institucione profesionale, të pavarura, me kuadro të ndershëm, profesional e të guximshëm. E dyta, sepse goxh vështirë është të zbulosh vrasjet politike që bëjnë shërbimet serbe. E treta, krimet e rënda ekonomike nuk hetohen e gjykohen nga ata që janë vendosur në atë sistem nga ata që i kanë bërë krimet ekonomike.
Kur i kritikoj politikanët protagonistë, sigurisht që kam parasysh cilin kritikoj. Ta zëmë, deri kur e „burgosen“ Ramush Haradinajn në Francë, e kritikoja vetëm për kriminelë ekonomikë, por jo edhe për mariotetë të Serbisë. Për tre që i kam pas bërë „tabel qitjeje“, pothuajse të përditshme, Xhavit Halitin, Azem Sylën, Hashim Thaçin, i kam demaskuar, diskreduar e demaskuar edhe si profiterë lufte, edhe si kriminelë ekonomik, edhe si marioneta, edhe si kuislingë (pasi kapen pushtetin).
KM Kurti e demaskoi, kritikoj e diskreditoj si psikopat ideo-politik (ndoshta duhet të them egocentrik narcisoid, por këto terminologjitë që përdorën në psikologji e psikiatri nuk i kam të qartë), që ka përcaktime të cilat e dëmtojnë rëndë Republikën e Kosovës. Përcaktimet dhe angazhimet e tij më ngjajnë si me qenë simulime, sipas komandën që merr, meqë ndonjëherë, brenda një kohe të shkurt, ndryshojnë mes tyre edhe për 180 shkallë. Asnjëherë nuk e kam kritikuar e diskredituar për kriminalitet ekonomik (edhe pse kam pas dyshime, nga i kishin Eurot për të ble shtëpi në Osllo).
Të lutëm, më kuto, nuk i fus në një thes. Por, shkurt e shqip, për mua janë më antishqiptarë e më kriminelë ata që komandohen nga shërbimet armiqësore, se sa ata që vetëm vjedhin e plaçkitin shtetin!
Lirim Gashi : Ibrahim Kelmendi  është fakt që satira ime duket optikisht si koqelozje por nuk është jo serioze.
Sepse humori edhe pse në natyrën e tij është argëtues, godet më saktë se çdo snajper.
Në anën tjetër nëse të pengon unë mund të të kursej pa problem nga humori im fëmijëror.
Unë i përcjelli që moti shkrimet e tua dhe të admiroj për zellin, energjinë, guximin dhe vullnetin për të kontribuar në zbardhjen e së vërtetës.
Megjithatë bindja ime personale dhe e shumicës së njerëzve që i njoh është, që ti shpesh përdorë metoda selektive “cik cak Milaimqe” që mundin tënd e shndërrojnë në konfuzitet.
A është në pyetje mungesa e shkathtësisë për të krijuar korniza dhe koordinata të qarta të sqarimit siç vepron Bardhyl Mahmuti, apo volumi i gjërave që i thua, dendësia e fakteve që i përdor dhe insinuatave dhe paragjykimeve subjektive që i krijon, është aq e madhe, saqë padashur e krijon një mal të dendur të detajeve të pasqaruara deri në fund, pas së cilave fshihet, respektivisht  e humb rrugën edhe vetë djalli ?
Ibrahim Kelmendi : Lirim, nuk më pengon asnjë lloj humori, por gjykoj se duhe të përdort me rend e me vend.
Ndoshta jam selektiv, por nuk është përcaktim imi i vetëdijshëm. Mendoj që të demaskoj, kritikoj e diskreditoj ata, për të cilët mendoj se është koha e duhur. Synimi im është, të mjaftohem kur kriminelët, politikë edhe ekonomikë, kur munden e deklasohen, nuk merotojnë më humbje kohe e energjia. Ata tashmë e kam „arkivuar“ edhe përmes librave të botuar.
Tashmë radhën e ka KM Kurti, sepse ky e ka kap tani Republikën e Kosovës, dhe po e ngulaft e rrezikon, përditë e më shumë.
Lirim Gashi : Ibrahim Kelmendi, sipas asaj që thua ti, unë personalisht e kam përshtypjen që njeriu më ideal, respektivisht më i përsosur që e ka lindur një nënë shqiptare quhet Ibrahim Kelmendi.
Albin Kurti megjithatë është në pushtet që shtatë muaj.
Ndërsa ti deri më tani nuk e dhe asnjë argument të qëndrueshëm, që ai është i njëjtë me paraardhësit e tij në pushtet.
Nga e merr këtë vullnet, guxim dhe inspirim për ta zbrazur qysh në start të qeverisjes së tij një arsenal më të madh projektilesh sesa Pdk, Ldk dhe AAK së bashku?
A ka Ibrahim Kelmendi të meta dhe nëse po cilat janë ato?
Përgjigja e Ibrahim Kelmendit :
Lirim, nuk kam koment për broçkullën Tënde ironizues, se unë qenkam njeriu më ideal. Edhe nëse jam më muti, nuk kam mundësi t’i shkaktoj Kosovës dëme, siç i ka mundësitë tani KM Kurti.
Tani në pushtet është qveria „kurti 2“. E vllaqiti njëherë…
Dita e mirë shihet qysh në agim, thuhet. Po më mjaftojnë këta shtat muaj (edhe „kurti 1“), për të konstatuar se kjo qeverisje po vazhdon ta ngulfat e komploton Kosovë. Edhe dy rastet e fundit janë argumettim konkret, ai i „reciprocitetit“ me targa të automjeteve, dhe refuzimi i gazsjellësit amerikan.
Kam keqardhje që ca miq, të konvertuar në agitpropë e tifozë sektaristë, po e përjetojnë demaskimin, kritikën dhe diskreditimin tim ndaj KM Kurti si „një arsenal më të madh projektilesh sesa Pdk, Ldk dhe AAK së bashku“. Të gjithëve iu kam URUAR qysh në fillim, të mos zhgënjehen më shumë se mjaft, siç duhet të jenë zhgënjyer në kohë e hapësirë përkatëse titistët, enveristët, rugovistët, thaçistët.
Vërtet, nuk jam faktor për të debatuar, nëse ka të metat Ibrahim Kelmendi, pasi nuk është vendimmarrës në asnjë nivel politik as partiak. Bile as edhe ndonjë OJQ.
Përndyrshe, i kam skanuar të metat e Ibrahim Kelmendit në romanin AETENTATET, por edhe në libra, shkrime, interviste, ndonjëherë duke e tepruar.
Mund që e metë është se ndonjëherë jam emocional, kur përjetoj krimet e komplotet kundër Republikës së Kosovës si goditje edhe shpirtërore, sepse jam angazhuar të bëjë më shumë se sa kam mundur, që ta realizojmë.
Lirim Gashi : Ibrahim, çka nëse qeverisja e Kurtit në të ardhmen të bindë, që në asnjë akuzë dhe kritikë, e veçmas në ato për tradhtimin e interesave nacionale dhe shtetërore nuk ke pasur të drejtë.
Cili do të jetë veprimi yt?
Ibrahim Kelmendi : Lirim, UROJ të ndodh siç po spekulon Ti – që „qeverisja e Kurtit në të ardhmen të bind që në asnjë kritik së paku për tradhti nuk ke pasur të drejtë.“
Unë, pos që do të kërkoja falje, duke u përkull deri në thyerje të korrizit, do ta mendoj edhe mundësinë për të bërë padi në prokurori kundër „shpifjeve“ të mija, që të burgosem e dënohem, nëse kam bërë shkelje ligjore.
Lirim Gashi : A nuk do të ishte harakiri japonez opsioni më i ndershëm i mundur për një Samuraj siç je ti ?
Ibrahim Kelmendi : Lirim, nuk të mjaftuan ato që u përgjigja? Do edhe veprim samurai nga unë?
Po të kisha guxim, nuk do të lutja miq për të ma financuar eutanazinë humane në Zvicër apo ndonjë shtet ku është e liruar. Gjykata Kushtetuese në Gjermani ka miratur të drejtën për vetëvendosje të individit për eutanazi humane (Sterbehilfe) falas, por ende nuk ka kaluar ligji përkatës. Racionale do të ishte që edhe Kosova të miraton ligjin që mundëson eutanzi humane.
Unë gjykoj se ësht kriminalitet irracional e ahuman rrojtja e pleqve si parazitë e dhunues të gatishmrisë së tjerëve për t’u shërbyer atyre, nga momenti kur e kanë harxhuar jetën aktive!
Të kënaq ky përcaktim momental?
Lirim Gashi : Ibrahim, mua personalisht nuk do të më mjaftonte edhe sikur të jetoje dyqind vjet në mirëqenie dhe shëndet.
Mirëpo unë besoj që më e rëndësishme është për ty, ajo që të kënaq ty.
Më trego të lutem a ke shpresë që vrasja makaber e Qerimit do të sqarohet në një të ardhme të afërt?
Më trego gjithashtu të lutem, sikur të ishe ti Kryeministër me cilat veprime konkrete do të dëshmoje që je larg më i zoti se Albin Kurti dhe pararendësit e tij ?
Ibrahim Kelmendi : Nuk është aspak e natyrshme që njeriu të do të vdes kur e ka harxhuar jetën aktive, por është racionale dhe humane vdekja para se të njeriu të bëhet barrë e tjerëve. Meqë për lindje nuk ekziston mundësia për t’i pyet viktimat e epsheve seksuale, të paktën për vdekjen duhet të kenë të drejtë vetëvendosjeje!
Pak shpesoj që vrasja e Vëllait Qerim do të zbulohet, meqë shërbimet e Serbisë bëjnë vrasje të sofistikuar, të cilat nuk lënë gjurmë që mundësojnë zbulimin e vrasësve.
Nëse do të besoja se di të qeverisë më mirë se ata që pretendojnë, nuk do t’i kisha ik përgjegjësisë. Di vetëm se si këta kryeministra të deritanishëm, duke përfshi edhe KM Kurti, nuk do kisha qeverisë.
Moti jam prononcuar, se më mirë do të na bindte, sikur edhe kryeministrin, si trajnerin e kombëtarës së futbollit, t’i huazonim nga jashtë. Ta zëmë, do të kisha lut Presidentin Obama, nëse pranon për 100 mijë Euro në muaj (pse jo edhe NJË milion), të bëhej kryeministër i Kosovës për një mandat. Republika e Kosovës është më me rëndësi se Kombëtarja e futbollit.
Ndoshta nuk paske lexuar se unë, si ryeministër, në ditët e para do i publikoja përcaktimet për „dialogun“ (negociaatat) me Republikën e Serbisë, ndër të parat, Serbia nuk mund të pretendon në asnjë objekt kulti (fetar) e kulturor në Kosovë, siç nuk ka të drejtë Vatikani t‘i pretendon kishat katolike as Turqia xhamitë e objektët kulturore të ngritura në kohën e pushtimit osman. Bile, do paralajmëroja „llogarinë“ që kanë për të paguar për masojat që na kanë shkaktuar gjatë pushtimit. Psataj, nuk do të pranoja asnjë „dialog“ me Serbinë për qytetarët serbë të Kosovës, sepse bashkëqytetarët tanë nuk janë pronësi shtetërore e Serbisë. E kështu, me radhë, duke e shpreh të qartë kërkesën se Srebia e ka radhën të tregon, çfarë kërkon nga Kosova që të jetë i gatshme për njohje reciproke.
Në aspektin ekonomik, do emëroja borg për „Trepçën“ në „veri“ (e cila është duke u shfrytëzuar vulgarisht nga Serbia). Do të autorizoja KEK për të shpall konkurs për ngritjen, shpejt e shpejt, të një TEC 500 MWh, që të evitohet mungesa e rrymës, sepse nuk ka idiot të huaj që vjen për të investuar në Kosovë, e të mos ketë rrymë as për ndriqim e kompjuter. Praprakisht duhet formuar një ekip për të shqyrtuar kontratën e „privatizimit“ të KEDS (rrjetit të rrymës), të cilën e ka tjetërsuar krimineli Thaçi. Unë mendoj që juristët e mirë dhe inxhinierët përkatës do të gjenin shkelje kriminale, si ajo që ta grabitin rrymën nga KEK për 28 Euro MWh dhe të na e shesin edhe për 120 MWh, apo akoma më krimninale, ta eksportojnë rrymën tonë kur të gjejnë çmim të lëverdishëm, duke lenë pjesë të Kosovës në terr, me arsyetime mashtruese se po bëjnë riparime. Postën dhe Telkomin do i vlerësoja për 400 milionë Euro, nëse duan ta blejnë qytetarët e Kosovës (pasi të jetë shndërruar në shoqëri aksionare). Postës me këtë rast t’i lejohej të hap edhe bankë, meqë e ka infrastrukturën dhe presonelin.
Sa më pak ndihma sociale (edhe për lehona), sepse vetëm rrisin prodhimin e mutit duke konsumuar plazma e importe të tjera nga Serbia.
Etj., etj.
Gati harrova, do përzija nga qeveria Benik Bislimin dhe sillojin e tij arrogantë!
Të mjaftojnë?
Lirim Gashi : Jo vetëm që më mjaftojnë por edhe pritshmëritë i tejkalojnë.
Të falënderohem përzemërsisht për bisedën.

Agjitimi i sforcuar i Memlit dhe T7-ës

0
Panegjerizmi i kryetarit Memli Krasniqit, për kandidatët komunalë, të partisë-bandë PDK-së, tejkalonte çdo sens të masës, në Pressing-un e T7-ës. Ata, si kandidatë për kryetar, sidomos në komunat e mëdha, ishin gjenialë, me aftësi drejtuese e profesionale, të shenjtë në privatësinë e tyre, të gjithëdijshëm dhe të patejkalueshëm intelektualisht, në komunat kandiduese dhe mëtej në Kosovë e Shqiptari!

Po përmendim vetëm njërin syrësh, Bedri Hamzën e Drenicës, kandidat për Mitrovicën. Njeriu në pushtet, pothuaj, për dy ekada radhazi, përgjatë kohës të rrënimit të ekonomisë dhe makro-abuzimit shpërdorues financiar të Kosovës, si vegël e bindur e shefit të tij, Hashim Thaçit, ministri Bedri Hamza, ishte dorëlëshuar dhe plotësonte tekat hashimiste.

Rivali kryesor, kryetari aktual, kandidati i Vetëvendosjes, Agim Bahtiri, paraqitej si “profan, i padijtur, pothuajse, injorant e skandaloz në drejtim të komunës!” “Harrohej” kur Bedri Hamza “heshte si peshku”, kur shefi i tij, Hashim Thaçi mbështeste boshatisjen e dhunshme të Veriut të Mitrovicës, nga shqiptarët vendorë, madje, premtonte e mashtronte rikthimin, në vatrat e tyre, për ikanakët e tmerruar, nga sulmi i organizuar të bandave serbe.

Ishte, pikërisht, Agim Bahtiri, në cilësinë e kryetarit të Mitrovicës, ai, i cili denoncoi ofertën e Hashimit, për ta aprovuar shkëmbimin e territoreve, në rastin konkret, të Veriut të Mitrovicës. Dëshmi e kësaj tradhtie, është edhe organizimi i një takimi domëthënës në Mitrovicë, me pjesëmarrjen e kreut të Kuvendit të Kosovës, Kadri Veseli, me kuadro dhe qytetarë të manipuluar, për ta përgaditur opinionin, kryesisht, për ndarjen e Mitrovicës.

Kjo mbledhje transmetohej nga televizioni publik i Kosovës. Referuesi kryesor ishte ish-burgaxhiu politik, Raif Çela, i cili shkeli mbi vuajtjet e tij të burgut, duke justifikuar “ikjen e Veriut të Mitrovicës”, madje, krejt lehtësisht,  si diçka që “nuk ia vlen të meremi me atë pjesë të Kosovës, tashmë, të humbur!”

Dhe, ish-ministri i Financave, Bedri Hamza, të gjithë këtë maskaradë e plojë të dhimbshme, e përcillte gjakftohtë, duke mos reaguar për pazaret e pista të shefave të tij, Hashim Thaçi e Kadri Veseli. Ndërkohë që, krejt ndryshe vepronte qytetari parë i Mitrovicës, Agim Bahtiri, bëri çmos që plani ogurzi i krerëve të PDK-së të mos realizohet, të dështojë, të paktën, për kohën që ishte aktualizuar në surdinë, në gjysmë-fshehtësi.

Bën përshtypje pajtimi i qindpërqindshëm i moderatorit T7 me analistët, kryesisht, militantë agjitativë të PDK-së, me shkathtësinë agjitative të kryetar Memli Krasniqit. Dhe, duke bredhur në mbremjet televizive, Memli agjiton, mjaftueshëm, për kandidatët “yje” të PDK-së, duke lënë, tërësisht, në harresë krimet monstrume të bandave të kësaj partie, kryesisht, kundër ushtarakëve të FARK-ut luftëbërës të Ibrahim Rugovës, të veprimtarëve të LDK-së dhe të kuadrove të hershme të LPK-së, për ta pamundësuar çfarëdo rivaliteti, në raport me krerët e PDK-së, tashmë, të faktuar edhe si sabotues të luftës për çlirim.

Memli Krasniqi, si pinjoll i një familje akademike dhe artistike, pritej t`i bashkohej nismes për ndryshim partiak dhe drejtues të Kosovës, siç kërkonin nismëtarët për reforma e ndryshim, Lirak Çela e Xhevahire Izmaku, me shokë. Përpjekja e Memlit, për ta pastruar PDK-në nga inkriminimi vrastar e korruptiv, dështoi. Lënia jashtë Kryesisë Qendrore të partisë, të disa komandantëve dhe vjeturakëve SHIK-as, është vetëm një retushim mashtrues. Krimet makabre inkriminuese dhe makro-hajnore të kësaj partie, do ta ndëshkonin, deri në paligjshmëri të saj, në çdo shtet ligjor të botës demokratike.

Kryesia aktuale e PDK-së, vazhdon ta mbrojë krimin e kriminelët, të cilët i bënë shumë të liga Kosovës, duke filluar nga pazaret e pista: pajtimin me përzënien masive, nga vatrat stërgjyshore, të shqiptarëve nga Veriu i Mitrovicës dhe gënjeshtra e Hashimit, për kthimin e sërishëm; aprovimin dhe nënshkrimin e Demarkacionit, duke i falur tokat shqiptare, fqinjit malazez, për arsye që, dikur, “do t`i dalë tymi”!

Lista e lëshimeve politike të krerëve të PDK-së, në favor të Serbisë është e gjatë. Por, kulmon lobimi, madje, deri ke pagesa për ndarjen e Kosovës! Pa asnjë mëdyshje, Hashimi, me shokë, është penalizuar, duke  konsumuar elementin ligjor e kushtetues të tradhtisë kombtare.

Rrjedhimisht, guximi panegjerik, përlavdërues i Memlit, për kandidatët e tij për kryetarllëk të komunave, është një përçudnim unik, sepse intelektualët e mirëfilltë, qofshin ata me aftësi profesionale, apo parimësi morale, kurrë nuk do të pranonin ta përfaqësonin një parti të krimit, duke u bërë vetvetiu pjesë e krimit.

Dhe, që këtu, “bie në ujë” i gjithë agjitimi i sforcuar i kryetar Memlit dhe i dostave të tij në T7, për kandidatët e përzgjedhur nga ai, për kryetarë komunash!

Kur të vret politika e gabuar me të gjitha vrazhdësitë e saj

0
Afrim Caka, Gjakovë
Nëpër rruget e qytetit tim takoj bashkëatdhetarë të mbushur plot ëndrra për të ardhmen e mirë “e humbur”…
Logjika dhe psikologjia e grupimeve e njerëzve të korruptuar… Kjo përmblidhet në thënien që logjika e jonë është e deformuar!
Pa dyshim!!!
Kriza ekonomike e gjysmës së viteve 1999 dhe 2020 paraqet pikën e ndërprerjes së dy proceseve të pabarabarta: ngjitja e disa partive në zhvillim dhe fillimi i rënies së një partie të pazhvilluar politikishtë. Rënia relative, sigurisht, por sidoqoftë rënie, në fund të së cilës supremacia e fuqive e partive të vjetra është përcaktuar të zhduket…
Kthimi i partive në skenen publike fillon rreth këtij njëzetvjeçari, si në vendet të pazhvilluara ashtu edhe në vendet e prapambetura politikisht dhe ekonomikishtë. Konteksti specifik i seciles parti është natyrisht i ndryshëm, por në kontekstin filozofik e politik mund të jetë i ndryshëm. Ngjitja apo rënia e disa partive të tjera sigurisht që janë dy fenomene drejtërdrejt jo të ngjashme, por janë sidoqoftë të ndërvarura ngushtësisht me militantët e tyre radikal. Dhe, në rafshin e implikimeve të tyre fetare, shkaktojnë të njëjtin efekt destabilizues:
“Si në partit të votuara ashtu edhe në ato të pavotuara rrisin përqindjen e mjerimit real në shoqëri”.
Sa herë e urrej, urrej pjesën e vdekur të partive të cilat janë shndërruar në premiera teatrore injorantësh e shumë parakalimesh puthadorësh, sa herë dashuroj, dashuroj pjesën e gjallë të partive që mendojnë dhe veprojnë me vlera kombëtare. Përmbahuni nga veprimet e pamatura me pasoja të paparashikuara për të ardhmen e kombit.
Si mund t’i bëjmë ballë kësaj diagnoze të sëmundjes dardane. Në Dardani sëmundja e vullnetit puthadorësh është shpërndarë në menyrë jo të një trajtëshme: shfaqet më shumë e larmishme atje ku kultura korruptive ka hedhur rrënjë prej shumë kohësh. Prandaj, ashtu si mund të kuptohet me lehtësi dhe të preket me dorë çdo orë, çdo ditë, çdo javë e çdo vitë, gjërat janë kështu në Dardaninë e sotme, ku vullneti është i sëmurë rëndë; dhe Dardania, e cila gjithmon ka pasur një aftësi prej mjeshtri për të shndërruar edhe përmbysjet politike, tregon pikërisht sot, me zgjedhjet e reja, epërsinë e saj kulturore për ta luftuar krimin e organizuar.
Në partit e mbi votuara lypset të rexhistrohet një faktor tjetër, që i duhet shtuar rëndimit të mjerimit real – përball dobësimit të rolit të shtetit, individët qofshin me mjekrra apo pa të i perceptojnë gjithnjë të rolit të shtetit, drejtësisë , individët e tillë përceptojnë gjithnjë në shtetin sekular gjithnjë e më shumë fenë, veshjet arabe, ferexhe e shami si të përjetëshme.
Varianti tjetër i primordializmit lidhet me ringjalljen e paqendrueshmërisë gjatë kohëve të fundit. Sipas këtij këndvështrimi, partitë dhe kombi janë “të natyrshme”, sepse janë zgjatime të grupeve farefisnore, që janë përzgjedhur nga nepotizmi e reciprociteti dhe ngjashmëria kulturore trajtohen si një riprodhim gjenetik me anë të grupeve gjithëpërfshirëse farefisnore që e kanë hedhur anunimatin e tyre në kutit e votimit.
Në këtë sistem hynë gjithashtu “kërcënimi dhe politika” dhe deri tek mashtruesi dhe laviret, në përputhje me ligjësitë vetjake imanente të profesionit të tyre. Duke e rindezë këtë flakë, ky është qëllimi veprimi të tyre irracionale, të cilët mund dhe do të kenë vetëm vlerën e shembullit të ligjësisë.
Pse jo të mos vazhdojmë më tej me tezat antikorruptive. Dardania e jonë e sotme, teatri i një eksprimenti të pakuptim i një përzierjeje rrënjësore, të klasave politike dhe për pasojë të partive, është një skeptike në të gjitha nivelet e thellësisë dhe të lartësisë së papërgjegjesisë ndaj shtetit e kombit, herë – herë me atë skepticizëm të lëvizshëm që kërcen me padurim dhe pa turp nnga njera degë në tjetrën, herë – herë me atë zymtësi si një re e ngarkuar me pikëpyetje dhe shpesh të ngopur deri në vdekjen e vet liderit të asja partije!
Paralizë e vullnetit për ta luftuar atë: “Ku nuk nuk gjendet ulur sot ky gjymtim në trojet shqiptare”.
Një tentativë mallkimi, sepse forcat e tyre për t’u mbrojtur dhe synimi i tyre për ta fshirë këtë dardani i tejkalon kufijtë e normalë. Një kënaqësi për errësirë, për horizontin që kufizon edhe lirin, një pohim dhe thënie mirëseardhëse paditurisë – dhe gjëja bëhet më shumë e dukshme me jetëgjatësinë e sëmundjes”.
Kan være et bilde av 1 person, kontor og innendørs
Afrim Caka, publicist nga Gjakova

Jaho Brahaj : Ça bahet keshtu…! Mos e shkatërroni xhubletën . E pafalshme !

Shkruan Fahri Xharra

Mos e shkatërroni kështu Xhubleten. Te paret e ruajten per rreth 4000 vite. Po Ju ….
E pafalshme kjo qe ndodhi ne Muzeun Kombëtar me dt 29 shtator 2021.
Shikoni Publikimin e ketij indtitucioni: Ne Muzeun Historik Kombetar.
Paraniku ashti Xhubletes se Ngusht, Brezi dhe corapet jane te Xhubletesse Malesise se Madhe. Stolia qe paraqitet ne foto tek gjoksi eshte Stoli e kokes. Ne vend qe ti vendosni vetullat po i nxirni syte. Ca bahet keshtu…! Mos e shkaterroni Xhubleten, Te paret e ruajten per rreth 4000 vite. Po Ju ….

Xhubleta mbi katër mijë vjeçare është vetëm shqiptare. UNESCO, kujdes !
Veshja me Xhubletë. E merr këtë emër nga një lloj fundi në formë këmbane të valëzuar, i qepur me rripa prej shajaku të vendosur njëri pas tjetrit në linjë horizontale, bashkimi i të cilëve realizohet me gajtana të hollë prej leshi.

Xhubleta shoqërohet edhe me disa pjesë të tjera prej shajaku me ngjyrë të zezë, si të xhubletës të cilat quhen grykës, mangë, dhe krahol. Pjesë tjetër është edhe brezi i gjerë i zbukuruar me rruaza dhe gajtana i cili në të folmen vendore quhet kërrdhokëll. Në kokë mbahej një shami e bardhë, e lëshuar mbi shpatulla.
Këmbët mbroheshin me këllçi shajaku ose me çorape të gjata si dhe me opinga lëkure. Në këtë veshje bie në sy forma e xhubletës, krejt e veçantë nga çdo veshje tjetër, mënyra e zbukurimit të pjesëve të saja me motive dhe ngjyra të plota, por shumë të zgjedhura; si ngjyra e zezë, çiklamin, vjollcë ose blu. Kjo veshje është mbajtur në të gjitha malësitë e Alpeve të Shqipërisë përfshirë edhe pjesën e alpeve në Malin e Zi.
Xhubleta përfaqëson veshjen më të hershme në Shqipëri dhe në Ballkan. Ajo sjell mesazhet e qytetërimit ilir në kulturën popullore shqiptare. “Ne duhet së pari të investohemi seriozisht, gati si një gjest mbijetese, në kulturën e respektit dhe ruajtjes së dokumenteve dhe të studimit serioz dhe jo në mënyrë naive e internetiste.
Sepse pastaj kushdo ka diçka për të thënë dhe zbulimi i vërtetë përzihet me të tjerat. Një nga mënyrat për të fshehur një të vërtetë është ta hedhësh atë në mes të sheshit bashkë me 1000 gënjeshtra të tjera.
Ne kemi nevojë të bëhemi seriozë”. Xhubleta, e cila peshon rreth 15 kilogramë, është një element i rëndësishëm i kulturës materiale që trashëghohet nga shekujt. Përdoret si veshje për vajza e gra shqiptare. Studiuesit kanë arritur në përfundim se tipi i kostumit me xhubletë është përdorur heret në Ballkan e në brigjet e mesdheut, dhe se ka jetuar për shekuj në qytetërimin ilir.
Arkeologë e etnografë të njohur janë të mendimit se xhubleta shqiptare ruan shumë tipare të ngjashme me një veshje të vjetër mesdhetare. Në ikonografinë etruske, Z. Majani (Z. Mayani) veçon figurën e një valltareje të shkathët etruske të cilën e krahason, sa i takon veshjes, me xhubletën si veshje komnbëtare shqiptare të ruajtur sot në Malësinë e Madhe.
Xhubleta është tip i veçantë dhe shumë interesant për gra, i cili nuk ngjan me ndonjë veshje tjetër të kohës së re në vendet e Evropës Juglindore. Ajo ka strukturë të pasur artistike. Forma e papërsëritshme, ngjyrat, ornamentet dhe stili i zbukuruar i japin asaj karakteristika dalluese nga veshjet tjera tradicionale për gra. Tek kostumi me xhubletë bën përshttypje harmonizimi i veçant i strukturës tipologjike.

Xhubleta ashtu si edhe veshjet tjera shqiptare për gra, paraqet larmi zbukuruese edhe në varësi të moshës së bartësve, pra, të vajzave, të nuseve dhe të moshuarave. “Historitë e popujve të tjerë gjenden përgjithësisht të gdhendur në gur, ndërsa historia jonë është e qëndisur në xhubletë”, shprehet studiuesja e etnografisë Linda Spahiu, duke theksuar se xhubleta shqiptare vjen nga 4000 vjet histori.
Linda Spahiu kërkon “Së pari, xhubleta të shpallet urgjentisht monument kulture i rëndësisë së veçantë dhe të merret në mbrojtje nga shteti shqiptar. Së dyti, në mënyrë urgjente duhet të merret në mbrojtje nga Unesco si pasuri e njerëzimit. Dhe unë këtu nuk po them pse një nga veshjet shqiptare nuk po mbrohet nga UNESCO, sepse bota ka shumë veshje. Por jo! Bota nuk ka veshje si xhubleta, nuk ka një të dytë si xhubleta!”

Reagimi i Jaho Brahos , etnolog

Ça bahet keshtu…! Mos e shkatërroni xhubletën ! E pafalshme.
Mos e shkatërroni kështu Xhubleten. Te paret e ruajten per rreth 4000 vite. Po Ju ….
E pafalshme kjo qe ndodhi ne Muzeun Kombëtar me dt 29 shtator 2021.
Shikoni Publikimin e ketij indtitucioni: Ne Muzeun Historik Kombetar.
Paraniku ashti Xhubletes se Ngusht, Brezi dhe corapet jane te Xhubletesse Malesise se Madhe. Stolia qe paraqitet ne foto tek gjoksi eshte Stoli e kokes. Ne vend qe ti vendosni vetullat po i nxirni syte. Ca bahet keshtu…! Mos e shkaterroni Xhubleten, Te paret e ruajten per rreth 4000 vite. Po Ju ….
Nga postimi i FB te Muzeut Historik Kombetar:
Të preferuarat ·
“Xhubleta asht veshja e këtyre maleve”
“Kurrkund tjetër nuk e gjen”
“Kërkush tjetër nuk mun e man”
“Asht e dhenve tona”
“Asht ma e bukura në botë”
(Malësorët e Alpeve shqiptarë,v 1972)
Xhubleta nuk është thjesht një veshje, ajo është rit, kulturë shekullore, traditë.
Të vishje një xhubletë nuk ishte thjeshtë një rutinë e përditshme, dhe për këtë TI Center realizoi instalacionin “Riti i veshjes së xhubletës” e cila u ekspozua dje, në ambientet e Muzeut Historik Kombëtar, në kuadër të Ditës Kombëtare të Trashëgimisë Kulturore.
Ekspozita e instalacionit “Riti i veshjes së xhubletës” është një projekt i TI CENTER dhe është mbështetur nga Ministria e Kulturës dhe Muzeu Historik Kombëtar.
Të pranishëm në aktivitet ishin Ministrja e Kulturës Elva Margariti, Ambasadori i BE-së në Shqipëri Luigi Soreca, Drejtori i Muzeut Historik Kombëtar Dr. Dorian Koçi dhe personalitete dhe dashamirës të artit, kulturës dhe gazetarisë.

KULTURA

Jaho Brahaj: Xhubleta can not be thought of outside the area of ??our heritage and culture, Albania the only country in Europe without a national ethnographic museum

Jaho Brahaj: Xhubleta can not be thought of outside the area of ??our heritage

Xhubleta according to the researcher Jaho Brahaj is an extraordinary wealth with roots, since antiquity. In the interview for the newspaper “SOT”, the well-known ethnography researcher Jaho Brahaj says that spiritually the xhubleta is a very important object, with decorative ornaments. A working group set up by the Ministry of Culture has been involved in preparing the jubilee dossier for UNESCO. But even for the scholar Jaho Brahaj, the jubilee can not be thought of outside the area of ??heritage and culture of our people. According to the researcher, the jubilee is one of the traditional costumes, closely related to the community and the spiritual world of the bearers and those who produced it, which reflects not only as the material culture of the Albanians, but also as a spiritual wealth. But the problem for the well-known scholar is the lack of a national ethnographic museum. According to him, our neighbors have the exhibit as an object and part of it exhibited by selection and fortunately they write in the captions that this is Albanian culture, while in Albania we do not have any real ethnographic museum. For the researcher we should have more attention to preserve our folk costumes, but according to him there have been deformations. Jaho Brahaj has published articles and studies in the periodical and scientific press and has published in scientific activities inside and outside the country. Published monographic books: “Il primo Albanese d’Italia”, Brindizi 1995; “Albanian Emblem-Heraldic Traces”, 1997; “Albanian Royal Crown” 1998; “Chronicle of the Door of Gjon Buzuku”, 2005. Articles about Gjeçov, articles and studies, 2009. He is the winner of the award for the scientific-historical book given by the Academy of Sciences and the Ministry of Culture, Tirana in 1997, for the historical publications of the period 1992-1997. Has prepared and published from the legacy left in the manuscript of Shtjefën Gjeçov, the volumes “Pillars of the Nation” journalistic; “Mnera e Preza” novel; “Tomor e Pashtrik Përpiquni” poetic volume; “The Victorious Albanian” drama.

For you researchers, what does the jubilee represent and its importance in our heritage?

Nga ana shpirtërore xhubleta është një objekt shumë i rëndësishëm, me ornamentet e tij zbukuruese. Me tablotë e artit grafik, me kulte që janë kulte që kanë bashkëshoqëruar popullin tonë mijëravjeçar, plus që ka objekte kulti por dhe me përmbajtje mitologjike. Nganjëherë madje shohim dhe na shfaqet qartësisht, që kemi ornamente grafike shumë të lashta që na vijnë nga 2 mijë -3 mijë vjet para erës së re, të cilat si shëmbëlltyra i gjejmë dhe në pikturat shkëmbore të Ballkanit dhe më gjerë. Për dijeni të atyre që i bënin, ato tregojnë mjeshtëri të rrallë, një nivel dhe një botëkuptim artistik të konsoliduar në skena dhe të habitshme, sepse kemi rezonime të mrekullueshme të zezë mbi të zezë ose edhe nga ngjyrat, që ato përdorin dhe i harmonizojnë me njëra- tjetrën. Xhubleta nuk mund të mendohet jashtë arealit të trashëgimisë dhe të kulturës së popullit tonë siç janë arkitektura me kullën, e drejta zakonore, besimet e ndryshme popullore pagane, që dallonin deri vonë në malësitë shqiptare. Pastaj është e lidhur me djepin, me besytnitë që ka për djepin, me kultin e femrës, me kultin e pjellorisë etj.

-Sipas jush si studiues, sa kujdes është treguar për etnografinë ndër vite, pasi për specialistë të ndryshëm duhet bërë më shumë për ruajtjen e këtyre vlerave?

Unë e kam theksuar dhe më parë, që fqinjët tonë xhubletën si objekt dhe pjesë të saj i kanë të ekspozuara me përzgjedhje dhe për fatinë mirë ata e shkruajnë në diçiturat që vënë, se kjo është kulturë shqiptare. Ndërsa ne në Shqipëri si shtet nuk e kemi asnjë muze të mirëfilltë etnografik, ku xhubleta të zërë vendin që meriton, përkundrazi edhe fondet e muzeve tanë përjashtuar fondin e Institutit të Antropologjisë Kulturore dhe Studimit të Artit (IAKSA) që nuk e njohim, por fondet tona muzeale nuk kanë vëmendjen dhe në inventarin e tyre variante të ndryshme të xhubletave, dhe po ngelemi që pasurinë më të madhe të xhubletës shqiptare si objekt e kanë koleksionistët. Por xhubleta në shfaqjet publike ka pësuar deformime nga më të ndryshmet.

-Kur ju thoni ka pësuar deformime xhubleta, për çfarë bëhet fjalë?

Unë dua të citoj etnografen e njohur profesore Afërdita Onuzi, që dhe më parë ka bërë thirrje që mos vini dorë mbi xhubletën. Jo vetëm ajo, por edhe të tjerë specialistë e kanë konstatuar që mbi xhubletën nuk vihet dorë. Është tjetër problem nëse modelistë, stilistë, duan të punojnë dhe të prodhojnë objekte me motive të xhubletës shqiptare. Atyre iu lejohet, iu pranohet dhe është shumë mirë që ata e bëjnë këtë, por aty ku duam të themi që kemi xhubletën etnike shqiptare ajo duhet të jetë ashtu siç ka qenë. Me të gjitha aksesorët, me ngjyrat, me koloritin, me mënyrat e veshjes dhe me të gjitha objektet, që ka ajo.

-Ju përmendët xhubletën, por çfarë ka ndodhur me kostumet popullore ndër vite?

Jemi i vetmi vend në Europë, që nuk kemi një muze etnografik kombëtar. Ajo që përmenda pak më lart si problem, dhe merreni me mend se sa interes kanë treguar institucionet tona për këtë. Ne jemi shtet me 100 vjet traditë, me muzeologë, me studiues, me muzeume të ngritura. Nëse etnografia është pjesa shpirtërore historike e popullit tonë, neve këtë nuk e kemi të afishuar. Rriten brezat e kalojnë dhe ata nuk e njohin etnografinë tonë. Krijohet boshllëku dhe më pas dhe teori të ndryshme dhe përçudnime nga më të ndryshmet për trashëgiminë tonë.

-Ju folët për etnografinë shqiptare dhe vlerat e saj, si studiues çfarë ka qenë më shqetësuese?

Shqetësuese është sepse shpeshherë janë të mbushura mediat ose organet e shtypit me konkluzione historike, të studimeve të etnografisë ose të folklorit, të cilat nuk i qëndrojnë të vërtetës ose janë realisht të dëmshme për publikun. Ne tani si shtet me institucionet, që janë ngritur dhe nga botimet e mëparshme kemi një literaturë mjaft të plotësuar shkencore për etnografinë, për historinë e artit, që duhet të jetë si gurthemeli për hapat e mëtejshëm, kushdo që do të merret qoftë në publicistikë, hulumtime, qoftë edhe në emërtime që kemi ne nga fusha të ndryshme të traditës dhe të trashëgimisë sonë.

-Festivali i parë Folklorik Kombëtar i Gjirokastrës u zhvillua në tetor të vitit 1968. Çfarë ka përfaqësuar për ju ndër vite festivali i Gjirokastrës?

Festivali Folklorik Kombëtar i Gjirokastrës patjetër se ishte në ato kushte, ku përditshmëria edhe idealizimi i forcës udhëheqës së partisë ngrihej, dhe duhej të ishte i pranishëm në çdo mënyrë të festivalit, por ai është një vepër madhështore e popullit tonë, që e ka shfaqur në festivalet folklorike të bëra 1 herë në 5 vjet në Gjirokastër, në Berat apo dhe në festivalet folklorike, që janë bërë nëpër rrethe të ndryshme. Atje në mënyrë taksative nuk lejohej, që të kishte deformim as nga më të voglat të veshjeve tradicionale popullore. Mundet që ndonjëherë janë bërë disa lehtësira në skenën e festivalit për një veshje sidomos te vallet popullore, por ama në fund të festivalit ishte parada e veshjeve, që quhej parada e kostumeve popullore. Në paradën e kostumeve popullore merrte vërejtje çdo rreth, ku vërejtjet ato vite para 1990 drejtoheshin te organet e partisë dhe më pas te organet e pushtetit, nëse nuk kishe paraqitur realisht veshjet tradicionale popullore. Kështu që ato vite ka qenë kriter i domosdoshëm i paraqitjes me veshje tradicionale popullore. Por sot ka deformime, patjetër që nuk duhet të mohojmë dhe vlerat që sjellin individë të veçantë ose grupe të veçanta.

-Kur ju përmendi që kemi deformime në kostumet popullore, sipas jush sa mund të ndërhyjnë institucionet për ta ruajtur këtë pjesë të trashëgimisë sonë?

Kur jepen orientimet se çfarë është festivali folklorik, në fillim kur shpallet festivali të gjitha kriteret janë të qarta që jepen, që duhet të sillen qoftë në anën muzikore, instrumentet muzikore, koreografinë popullore, në këngë apo dhe në veshjet popullore që të jenë tipologjike folklorike. Më pas se çfarë del në skenë, me thënë të drejtën nuk duhet të mohojmë që ka vlera, por ka edhe me probleme.

-Me çfarë po merreni këtë kohë si studiues, ku është e fokusuar puna juaj?

 I published another volume of stories 3 months ago. It was a new experience because I have not dealt with literature and for many years, I have been working to realize a monograph on the cycle of knights. I have the title “Lahuta of the Albanian Epic”, but I believe that within this year it will be finished.

Interviewer: Julia Vrapi

Fahri Xharra, Gjakovë

Afghanistan – Kabul, talebanët nën sulm. Të vdekur dhe të plagosur në një shpërthim pranë xhamisë

0

E hënë 4 tetor 2021

Një tjetër sulm dhe më shumë gjak në Afganistan. Në Kabul një bombë pranë xhamisë Eid Gah, jo shumë larg Pallatit Presidencial, la të paktën pesë të vdekur dhe disa të plagosur. Procesioni funeral i nënës së zëdhënësit të talebanëve, Zabihullah Mujaid, ishte në shënjestër.

Sulmi mund t’i atribuohet të ashtuquajturit Shteti Islamik të Khorasan, (Horasani i madh është termi i përdorur për të treguar territoret e Afganistanit të sotëm, Taxhikistanit, Uzbekistanit, Turkmenistanit dhe Pakistanit), me sa duket të themeluar nga grupet Qaediste të pranishme në Waziristan Rajon. Grupi ka marrë përgjegjësinë për disa nga sulmet më të përgjakshme në Afganistan vitet e fundit dhe ka një urrejtje të thellë dhe të ndërsjellë për talebanët. Tre të dyshuar u arrestuan, thanë burimet lokale pranë fondamentalistëve në pushtet.

Dinamika duket e njëjtë me sulmin e ISIS -it që ndodhi javën e kaluar në kryeqytetin Nangarhar, bastion i degës afgane të Daesh (shteti islamik i al-Qaeda): një bombë e vendosur në një rrugë shpërtheu kur kaloi një autokolonë talibane. Më 17 shtator, një sulm la 6 viktima në Jalalabad.

Një vend i tronditur nga sulmet dhe paqëndrueshmëria

Kryeqyteti afgan kthehet në frikë pas sulmit të fundit të gushtit në aeroportin ndërkombëtar gjatë evakuimeve të të huajve, të pretenduar nga ISIS, që vranë mbi 70 njerëz, kryesisht civilë. Të plagosurit ishin të paktën 150.

Shpërthimi i ri nënvizon tensionet në rritje në vend dhe sfidat me të cilat talebanët duhet të përballen, duke filluar me problemin e sigurisë në një kohë krize të rëndë ekonomike. Ndërkohë, mbërrin lajmet se aeroporti i Kabulit është gati të rifillojë fluturimet e brendshme dhe gjithashtu ato ndërkombëtare, të paktën me vendet fqinje. Aktualisht aeroporti tashmë mirëpret disa fluturime nga Katari, Emiratet Arabe dhe Pakistani.

Javën e kaluar, imazhi i trupave të katër burrave të tjerë, të gjithë të akuzuar nga talebanët si rrëmbyes, të varur në vende të ndryshme në Herat, Afganistani perëndimor, shkaktoi tmerr. Në njërën prej kufomave, talebanët kishin vendosur një shenjë paralajmëruese: ” kushdo që guxon të rrëmbejë dikë do të dënohet në këtë mënyrë ”.