Kreu Blog Faqe 1671

Danas: Dikur i dënuar nga Millosheviqi, sot Kryeminister i Kosovës. Albin Kurti nga burgu i Serbise: Pamvarësia e Kosoves është e pashmangshme!

0

Bernë, 30 maj -Dikur i dënuar nga Millosheviqi, sot Kryeminister i Kosovës (Nekada Miloševićev osuđenik, danas premijer Kosova) me ket titull sot ka shkruar gazeta e njohur Danas, transmeton gazeta zvicerane ne shqip Le Canton27.ch

Kryeministri i sotëm i Kosovës, Albin Kurti, u dënua dy vjet më parë me disa vjet burg për shkeljen e integritetit territorial të Jugosllavisë FR dhe vuajti një pjesë të vogël të saj në Prishtinë, Lipjan, Pozarevac dhe Cuprija, dhe dha një intervistë për Danas para DOS Qeveria e liroi atë, së bashku me “të burgosurit politikë të regjimit të Sllobodan Millosheviçit”.

Albin Kurti nga burgu i Serbise: Pamvarësia e Kosoves është e pashmangshme! (Mislim da je nezavisnost Kosova neizbežna)

“Unë mendoj se pavarësia e Kosovës është e pashmangshme, por kjo varet nga puna dhe angazhimi ynë sa shpejt do të arrihet. Mendoj se ne shqiptarët duhet të shkëputemi nga mentaliteti dhe vetëdija se jemi të pafuqishëm njëherë e përgjithmonë. Çdo njeri është i fuqishëm, ai vetëm duhet të gërmojë dhe zbulojë forcat e tij dhe t’i drejtojë ato drejt qëllimit të interesave njerëzore kombëtare dhe të përgjithshme… Pavarësia e Kosovës nuk është qëllimi i vetëm, pavarësia e Kosovës është një mjet i integrimit në Evropë. Kur flas me miqtë e mi në dhomën e burgut, shpesh them se kam nevojë për pavarësi sa më shpejt që të jetë e mundur në mënyrë që ta shes atë sa më shpejt që të jetë e mundur. Nga ai aspekt, unë nuk jam për pavarësinë e shqiptarëve, por për pavarësinë e Kosovës, sepse pavarësia e kombeve është një koncept i vjetëruar në Evropën e sotme, ” tha udhëheqësi 26-vjeçar i Unionit të Pavarur të Studentëve të Universiteti i Prishtinës. 15 vjet burg për krimin e “afër terrorizmit”..”  citon gazeta serbe Danas, transmeton gazeta zvicerane ne shqip Le canton27.ch

Organizatori i njohur i demonstratave paqësore kundër regjimit të Sllobodan Millosheviçit dhe sekretari i përfaqësuesit politik të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Adem Demaci, gjithashtu u pyet se si duhet të duket qëndrimi i shqiptarëve ndaj serbëve dhe joshqiptarëve të tjerë në Kosovë pasi policia dhe ushtria serbe u tërhoqën nga ai territor.

Arkivi dixhital i plotë i të gjitha botimeve të Danas nga viti 1997 deri më sot është në dispozicion të anëtarëve të Klubit të Lexuesve të Danas në portalin klub.danas.rs.
“Nëse është e vërtetë që serbët kryen gjenocid dhe krime ndërsa ishin në Kosovë, nuk do të thotë se dikush tani ka të drejtë të hakmerret ndaj një serb në mënyrë arbitrare, duke mos ditur nëse ai është i përfshirë në krime apo jo. Por, edhe nëse ai e di që ka marrë pjesë në krime, atëherë autoritetet gjyqësore duhet të vendosin për atë, dhe mos ta lejojnë atë të marrë drejtësinë në duart e tij duke marrë një armë dhe duke vrarë atje ku ai arrin dhe kur arrin. Sepse, kjo nuk është mënyra për të ndërtuar një shtet, nuk është se si të ndërtojmë një shoqëri demokratike, me një vetëdije dhe mentalitet të tillë nuk mund të integrohemi në Evropë. Pra, fajësia për krimet e kryera në Kosovë duhet të jetë e individualizuar. Me këtë rast, unë mendoj se ne në Kosovë kemi nevojë për një Simon Wiesenthal, për një njeri të tillë që do të gjuajë për krime lufte, ata që kryen spastrim etnik, masakra, gjenocid, dhe që ata të sillen para drejtësisë dhe të dënohen ashtu siç e meritojnë … Të gjithë komunitetet e tjera nacionale që jetojnë në Kosovë duhet të trajtohen sipas standardeve dhe rregulloreve më të larta evropiane… Ne shqiptarët jemi trajtuar prej kohësh si qytetarë të klasit të dytë dhe nuk mund ta vazhdojmë logjikën e tyre tani… ”

Udhëheqësi i mëvonshëm i lëvizjes politike Vetëvendosja, një kundërshtar i negociatave midis autoriteteve të Prishtinës dhe Beogradit ndërsa ishte në opozitë, një avokat i një referendumi mbi statusin e shtetit dhe marrëveshjeve të drejtpërdrejta midis shqiptarëve të Kosovës dhe serbëve, një organizator i bllokadës së kalimi kufitar Merdare, një kundërshtar i marrëveshjes së Brukselit. sepse “vetë akti i pranimit të një mbrojtësi është njohja e atyre organeve, gjykata dhe shteti që më gjykon mua, dhe unë nuk njoh Serbinë apo Jugosllavinë, vetëm Republikën të Kosovës, qytetar i së cilës jam ”.

Ai nuk e konsideroi ndryshimin e regjimit në vitin 2000 si një përmirësim thelbësor për bashkatdhetarët e tij.

“Nëse do të kisha një vizion për të ndryshuar atë regjim, nuk do të kisha iluzione për ndryshimin e përmbajtjes së këtij regjimi. Ne i ndryshojmë pasojat, ndërsa shkaku mbetet. Dhe dihet që shkaku është hegjemonia e Madhe Serbe. Ai është një gjenerator që prodhon regjime hegjemoniste serbe që ndonjëherë kanë elementë të fashizmit, siç është regjimi i Sllobodan Millosheviçit “.

Che Guevara i Kosovës, siç u thirr në mediat perëndimore, kishte një qëndrim kritik ndaj bashkësisë ndërkombëtare, përkatësisht përfaqësuesve të tij në Kosovë.

Në nivele të ndryshme, madje edhe në kontekstin e mizorive të shumta të kryera kundër serbëve të Kosovës dhe joshqiptarëve të tjerë pas largimit të Ministrisë së Brendshme Serbe dhe JNA në 1999.

“Asnjë krim nuk vjetërohet. Çdo krim është i keq, është i dëmshëm në vetvete, pa marrë parasysh rrethanat dhe kohën kur ka ndodhur. Por problemi kryesor është në përgjegjësinë më të madhe të atyre që kanë kompetenca më të mëdha, përkatësisht UNMIK dhe KFOR. Unë mendoj se veprimi i KFOR-it dhe UNMIK-ut ishte i gabuar sepse ata nuk i transferuan ato kompetenca te popullata lokale shqiptare, e cila, jam shumë i bindur, do ta ndalonte atë krim me një efikasitet më të madh dhe nuk do ta lejonte atë të arrinte shkallën që ka sot . Nuk duhet të krijohet përshtypja se ky është krim i organizuar. Ekziston mundësia që kjo të jetë një formë e krimit të përgjithshëm, por unë mendoj se të gjitha krimet që ndodhën në Kosovë pas 12 qershorit 1999 ishin rezultat i indinjatës personale dhe revoltës së individëve ”.

Njëzet vjet më vonë, pas 15 vitesh burg, një nga pak politikanët e rangut të lartë të Kosovës pa një të kaluar lufte është dënuar me burg nga autoritetet e tij për pengimin e parlamentit (hedhjen e gazit lotsjellës ndërsa merrte disa vendime, të tilla si ratifikimi i Marrëveshjes për Bashkimin e Komunave Serbe) .Kosovë dhe tërheq lëvizjet që hasin (mos) aprovimin e popullatës lokale, Beogradin dhe të ashtuquajturat. faktorët e huaj. Si një fjalim i fundit publik, në një letër, abatit të manastirit Visoki Decani, Sava Janjic.

“Qeveria jonë është e interesuar të mbrojë të gjithë trashëgiminë kulturore të Kosovës.” Diversiteti kulturor i vendit tonë është garancia më e fortë e paqes së qëndrueshme. Si Kryeministër i Kosovës, unë do të kujdesem për të gjitha monumentet tona, veçanërisht për kishat dhe manastiret Ortodokse. “E gjithë prona e trashëgimisë së pasur kulturore të Kosovës, pa përjashtim, është një burim krenarie, identiteti dhe edukimi për vendin dhe shtetin tonë”, tha i diplomuari i Fakultetit të Inxhinierisë Elektrike në krye të ekzekutivit të Kosovës, duke shprehur një dëshirë për të vizituar një nga manastiret më të rëndësishëm mesjetarë serbë.

Pasoi reagimi i dioqezës së Kishës Ortodokse Serbe, në juridiksionin e së cilës ndërtesa është përfshirë në Trashëgiminë Kulturore Botërore të UNESCO-s, në formën e një deklarate drejtuar udhëheqësit 46-vjeçar të “partisë së majtë-nacionaliste” , siç përshkruan agjencia gjermane DPA fituesin bindës të zgjedhjeve të parakohshme parlamentare të këtij viti.

“Dioqeza e Rashkës dhe Prizrenit mban qëndrimin e saj të deklaruar më parë qartë se nëse institucionet shqiptare të Kosovës dëshirojnë të tregojnë një minimum të vullnetit të mirë për të respektuar të drejtat fetare të Kishës Ortodokse Serbe në Kosovë dhe Metohi, ata janë të detyruar të respektojnë plotësisht 2016 vendimi i Gjykatës Kushtetuese të Kosovës. “pronë. Ky vendim është injoruar vazhdimisht për pesë vjet, megjithë kërkesat për zbatimin e tij nga manastiret dhe përfaqësuesit ndërkombëtarë. Për më tepër, Ministri i Planifikimit Hapësinor publikisht refuzoi vendimin e Komisionit për Zona të Veçanta të Mbrojtura nga nëntori i vitit 2020 për ndërtimin e një bajpasi përreth zonës së mbrojtur të manastirit ”.

Edhe imami Drilon Gashi është në mundime për ta mbrojt seksizmin vulgar të “profetit”!

0
Nga: Ibrahim Kelmendi, shkrimtar nga Gjermania
EDHE IMAMI DRILON GASHI – NË SIKLET PËR TA MBROJT SEKSIZMIN VULGAR TË “PROFETIT”
Vetëm klerikët e teologët e Islamit në Europë ndihen keq për martesën e Muhamedit me Aishan 6 vjeçare dhe e ka “punuar” seksualisht në moshë 9 vjeçare. Kolegët e tyre arabë dhe të popujve tjerë në Afrikë e Azi nuk e kanë këtë shqetësim, meqë në ato vende dhe shoqëri edhe tani praktikohen martesa edhe me 6-vjeçare, duke dëshiruar të imitojnë “profetin” Muhamed.
Imami Gashi mashtron për moshën e Aishas, si 14, 16, 18 vjeçare, pa ofruar asnjë citim burimor. Ndërsa unë, në studimin tim mbi Islamin, kam ofruar të dhëna autentike, burimore, që janë zyrtare për Islamin, ta zëmë në Meka, Medina, Jerusalem, tre kryeqendra të shejta për Islamin. Atje bazë e religjionit Islam është trilogjia islamike: Kurani, Sira e Ibn Is’hak dhe Hadithet e Buhariut dhe Muslimit. Imami Gashi hadithet e sistemuara nga Buhariu dhe Muslimi i konteston, vetëm pse e prezantojnë “profetin” Muhamed siç ishte – nje seksist e poligamist dekadent. Gjithashtu konteston edhe Siran (Biografinë) e Muhamedit, nga Ibn Is’hak, edhe pse në Medrese e ka pas lëndë e provim kryesor.
Imami Gashi mundohet me arsyetuar martesën e “profetit” me 12 gra, kryesisht për hir të aspekteve sociale dhe lidhjeve fisnore. Në studimin tim kam prezantuar emrat e 26 grave që i ka “martuar” Muhamedi (faqe 94), dhe emrat e 45 grave që i “punonte” seksualisht me “kurorëzime” në fillim të kurvërimit dhe divorcim në përmbyllje, që të mos diskualifikoheshin kurvëri klasike (faqe 108). Në arabisht ky lloj prostitucioni hallall quhej: نكاح المتعة / nikaḥ al-mutʿa / kurorëzim qejfi.
Nipin Drilon Gashi e këshilloi të ofron informacion, kush çfarë ka shkrua për Muhamedin, por të mos rrëfen sikur ishte bashkëmoshatarë.
Islamologët më eminent, myslimanë dhe jo myslimanë, thonë se nëse nuk do të ekzistonin Sira (biografia) nga Ibn Is’hak dhe Hadithet (legjendat) e përmbledhura dhe sistemuar nga Al-Buhariu dhe Al-Muslim, nuk do të vazhdonte me ekzistua Islami. Sira dhe Hadithët janë shkruar rreth 200 e më shumë vjetëve pas vdekjes së Muhamedit. Megjithatë janë pjesë të trilogjisë islame.
Imami Gashi po harron që kalifi i 5-të, Mujavija, pas Muhamedit, duke vra kalifin e 4-tër, Aliun dhe djemtë e tij, Hasanin dhe Hysenin, e ka përtok Islamin, duke nxit adhurimin e Aristtotilit, Platonit, Sokratit, si profetë e duke injoruar Muhamedin…
Keqardhje për këtë lloj karakteri poligamist e pedofil, i cili po propagandohet e legalizohet edhe në shoqërinë tonë!
***
Këtu e keni ligjeratën (nasihatin) 7 minutshe të Imamit Gashi:

Kronikani Tursun beu: Pati raste kur ranë në shpatë tremijë, katërmijë, dhe shtatëmijë të pafe

1
Masakrat turqve osman mbi shqiptarë!
Kronikani Tursun beu:“Për të pafetë meshkuj të rritur u dha urdhri që ti jepeshin belikut. Për këtë arsye në çdo qendër kalimi sillnin kolona robërish të lidhur me zinxhirë, i kalonin para padishahut ngadhënjimtar dhe aty të rinjtë dhe pleqtë i kaluan në shpatë dhe i copëtuan. Pati raste kur ranë në shpatë tremijë, katërmijë, dhe shtatëmijë të pafe. Luginat e thella për shkak të kufomave morën pamjen e kodrave. Gjaku rridhte në fushat e gjëra si lumi Amur-Darja”.
Kronikani Kemal Pashë-Zade : “Me urdhër të Padishahut u vra pa mëshirë, cilido që u zu gjallë, vendi u plaçkit tmerrësisht, gratë dhe fëmijët u morën robër. I theri të panënshtruarit e atyre kryengritjeve, ua bëri ushqim ujqërve dhe shpezëve kufomat e tyre, s’mbeti grua e fëmijë, të gjithë u bënë robër.”
***
Gjermania kërkon falje për kolonizimin e Namibisë (20 vjet gjithsej) nga Perandoria Gjermane dhe do e damshpërblejë.
Po Turqia kur do kërkojë falje dhe të paguajë damet e bame ndaj shqiptarve përgjatë 600 viteve?
Përgatitur nga: Ben Mirdita

United Press (1949)/Intervista me Mbretin Zog: “Një luftë vdekjeprurëse ka vazhduar për katër vjet në Shqipëri midis njeriut të lirë të lidhur me traditën e tij stërgjyshore dhe njeriut robot që është nënshtruar një pushteti të imponuar nga një pakicë”

0

Ahmet Zogu – Mbret i shqiptarëve

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 30 Maj 2021

“Kansas State Collegian” ka botuar, të enjten e 20 tetorit 1949, në faqen n°6, intervistën ekskluzive të korrespondentit të “United Press” me mbretin Zog, të cilën, Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

Mbreti në mërgim Ahmet Zogu i Shqipërisë thotë se Lufta Stalin-Tito është vetëm një grindje familjare

Nga Walter Collins

Korrespondent i United Press Staff

Copyright, 1949, nga United Press 

Kajro – (U.P) – Mbreti Ahmet Zogu i Shqipërisë, i cili e ka jetuar në mërgim për tre vjet, tha sot se lufta e ftohtë Stalin-Tito është vetëm “një grindje familjare”. Ai parashikoi që prirja e politikës botërore do të bënte të mundur që ai të kthehej në fronin e tij Ballkanik “në një të ardhme të afërt”.

Kajro – (U.P) – Mbreti Ahmet Zogu i Shqipërisë, i cili e ka jetuar në mërgim për tre vjet, tha sot se lufta e ftohtë Stalin-Tito është vetëm “një grindje familjare”. Ai parashikoi që prirja e politikës botërore do të bënte të mundur që ai të kthehej në fronin e tij Ballkanik “në një të ardhme të afërt”.

Jugosllavia është e rrethuar

 “Jugosllavia e gjen veten aktualisht të rrethuar nga vendet anëtare të Cominform,” tha Zogu. “Një luftë e ftohtë është shpallur kundër saj, por unë jam i mendimit se deri më tani është një grindje familjare.”

Në një intervistë ekskluzive me United Press – Zogu parashikoi gjithashtu që popujt e lirë dhe demokratikë përfundimisht do të ndihmonin Shqipërinë të lirohej nga Komunizmi.

 “Një luftë vdekjeprurëse ka vazhduar për katër vjet në Shqipëri midis njeriut të lirë të lidhur me traditat e tij stërgjyshore dhe njeriut robot që është nënshtruar një pushteti të imponuar nga një pakicë.” – tha ai. “I gjithë kombi është duke u përgjakur deri në rënien e tij të fundit në këtë masakër ideologjike.”

Dëshiron të vizitojë Amerikën

Zogu tha se do të ishte i lumtur të kishte mundësinë për të vizituar Amerikën “sa më shpejt të jetë e mundur”.

Ai iku nga Tirana, kryeqyteti i Shqipërisë, më 8 Prill 1939, ndërsa trupat e Musolinit hynë në vend. Gruaja e tij, Mbretëresha Geraldinë, gjithashtu u largua edhe pse ajo kishte lindur një djalë vetëm tre ditë më parë.

Zogu ka insistuar të ruajë të gjithë protokollin e oborrit të tij në mërgim. Ai përbëhet nga tetë oborrtarë, dy prej të cilëve janë gjithmonë në detyrë. Këtu vlerësohet se Zogu shpenzon 500.000 $ në vit.

Ai, Mbretëresha dhe Princi i Kurorës Leka jetojnë në pallatin që është në Larens, lagje e modës në detin Mesdhe pranë Aleksandrisë.

“Unë besoj se evolucioni i situatës politike botërore do të na çojë në një të ardhme të afërt të parashikojmë rivendosjen e regjimit ligjor në përputhje me interesat kombëtarë të Shqipërisë.”

* (Nga Aurenc Bebja, Francë) (Blogu © Dars (Klos), Mat – Albania),: https://www.darsiani.com/la-gazette/united-press-1949-intervista-me-mbretin-zog-nje-lufte-vdekjeprurese-ka-vazhduar-per-kater-vjet-ne-shqiperi-midis-njeriut-te-lire-te-lidhur-me-traditat-e-tij-stergjyshore-dhe-njeriut-robot-qe-eshte-nenshtruar-nje-pushteti-te-imponuar-nga-nje-pakice/.

Krijimi i kapitalit mbas 1990-tës

Fahri Dahri, ekspert i ekonomisë

Pjesa e dytë

Adam Smithi sheh një marrëdhënie dallimi midis interesit të individit dhe të interesit të shoqërisë, dhe vë re se mbajtja e individit në brendësi të një bashkësie sigurohet nga mekanizmat e këmbimit: këmbimi lejon lojën e përbashkët të kërkesës dhe ofertës.

Trajtimi që u bëhet mekanizmave të tregut është me vlerë edhe sot (¹).

• Në një shoqëri të dalë nga një rend ekonomiko-shoqëror, ku ligjet e konkurencës dhe kërkesë – ofertës nuk vepronin, marrëdhëniet mes individit dhe shoqërisë, sigurisht e lejojnë që këmbimi të bëjë lojën e përbashkët të kërkesës dhe ofertës, por fusha e veprimit ishte e pafavorshme për shkak të mungesës së kushteve për të hyrë në treg oferta. Mungesa e ofertës, favorizoi klasën politike të para dhe pas nëntëdhjetës, të zotërojnë tregjet me mallra e materiale të importit, gjë që lulëzoi mbizotërimi i monopoleve në disa duar.

Para vitit 1991, mekanizmat e ligjeve të kapitalit nuk vepronin në fushën ekonomike (të prodhimit dhe tregut), për ne ishin shfaqje borgjeze dhe mikroborgjeze. Nuk ishin pjesë e moralit tonë shoqëror. Në këtë fazë u gjend qenia dhe ndërgjegja shqiptare, në lidhje me moralin dhe përvojat ekonomiko- politike, kur kapërcyem “ylberin” politik.

E vërteta është se ky mentalitet qendronte vetëm tek afro 90 përqind e popullsisë; ndërsa pjesa e njerëzve të përfshirë në politikë, shfrytëzoi çdo aset pasuror dhe moral duke marrë rrolin e kapitalistit, dmth u bënë pronarë me kapitalin shtetëror, jo me kapitalin e tyre. Siguruan të ardhura nëpërmjet rrugëve të padrejta, informale duke u pasuruan mbi bazat e kapitalit të të gjithë shoqërisë. Krahas përvetësimit të kapitalit ekzistues, që ishte shtetëror, u ndërrtuan edhe legjislacione, ku klauzolat krijonin hapësira për informalitete në ekonomi, siç u veprua së pari me Reformën Agrare.

Reforma agrare gjatë këtyre afro tre dekadave, është përdorur me sukses nga politika në fushatat elektorale. U përdorën mashtrime, grabitje dhe vjedhje në forma të ndryshme. Mes tyre, tepër të habitshme dhe “bajate”, ishin fenomenet e ndodhura në Bankën Qendrore Kombëtare. Lëvizje e parave jashtë rregullave dhe normave, spekullime me interesat për kredimarrësit; mos regjistrim të prerjeve të reja monetare; nuk veprohej sipas ligjeve nxjerrja jashtë përdorimit e parave të dëmtuara, të cilat rifuteshin në qarkullim. Nga individë të caktuar, u përdorën paratë e bankës në tregun informal të këmbimit valutor. U sajuan luhatje të shpeshta me kurset e këmbimit të valutave, duke përvehtësuar djersën, mundin dhe sakrificat sublime të moshave të reja në emigracion.

Veprime të tilla informale, favorizuan në krijimin e akumulimit fillestar, ku u përfshinë jo vetëm qendrimet ndaj Tokës bujqësore, apo Sistemit Bankar, por kudo në çdo qelizë të mjeteve të jetesës shoqërore, mashtrime, grabitje në forma të ndryshme të pasurisë shtetërore. Më të dukshme ishin qendrimet ndaj ambjenteve të të gjitha pasurive të paluejtshme, të luajtëshme dhe mjeteve monetare të ndërmarrjeve shtetërore, makinerive, paisjeve, etj. të cilat u lanë qëllimisht jashtë kontrollit, më pas ato dolën në treg si objekte apo mallra për tu shitur por tasmë ato trahtoheshin objekte, apo mallra të çvlerësuara.

Të gjitha këto, përfshi edhe të ardhurat nga “firmat piramidale”, trafiqet materiale dhe njerëzore, favorizuan individë të “zgjedhur” dhe grupe individësh pranë politikës, të grumbullonin para informale me të cilat blinin mallra me çmime të ulta, i shitën ato dhe siguruan para plus.

Sipas gazetës Telegraf të datës 06 prill 2018, në fund të muajit shkurt të vitit 2018 shuma e kredive me probleme kapte shifrat 560 milionë euro. Këto ndërhyrje të qëllimshme vazhdojnë të jenë më të thelluara dhe me ndikime të ndjeshme, duke shkaktuar humbje në ekonomi. Spas shtypit të ditës, vetëm me deeurozimin, masë e marrë nga Banka Kombëtare, dëmi llogaritej në 140 milionë euro, etj.

Pikërisht manovrimet e vendosura, duke praktikuar përdorimin e  formulës Para-Mall-Para (P-M-P), lindën akumulimin fillestar informal, i cili u rrit, u zhvillua dhe vazhdon të jetë në veprim. Ky fenomen ekonomik tek ne, krijoi polarizimin e tejskajshëm të nivelit ekonomik në mbarë shoqërinë shqiptare.

Shumica e Shoqërive Anonime (SHA), me Përgjegjësi të Kufizuar, bisnese në fusha të ndryshme, kryesisht të ndërrtimit, të bërjes së rrugëve dhe jo vetëm, arritën të krijojnë kapitale dhe pasuri të vendosura me “Paratë e Krimit” (siç shprehen aktualisht në vazhdimësi Partitë tona Politike). Sot janë bërë shqetësuese edhe për vetë politikën që me vetëdije u krijoi kushtet për një terren informal. Arritja në këtë stad të “frikshëm” të kapitalit të siguruar me akumulimin fillestar nëpërmjet informalitetit, ka krijuar shqetësime serioze edhe për vetë politikën, sa që, këtë fryt të politikëbërjes së saj, detyrohet ta përrçmojë duke e quajtur “Oligarkët e krimit”.

Sipas Marksit “paraja është vetë mall, një send i jashtëm, i cili mund të bëhet pronë private e çdo njeriu. Fuqia shoqërore bëhet kështu fuqi private e personit privat”.

Shoqëria antike e denonconte atë si monedhë që prish tërë rendin ekonomik dhe moral të jetës së saj”. (Kapitali-Vëllimi i parë, faqe 183-184).

Le të kujtojmë edhe mendimin e Sofokliut, i cili në “Antigona” shkruan:

”Se nga gjërat që gjeti njeriu,

shpikja e parasë është më e keqe.

Kjo rrënon qytete, kjo shkreton shtëpira,

Kjo dhe një të miri mëndjen ja merr

dhe e shtyn të bëjë punëra të liga”.

Ndërsa shoqëria moderne….. e ka tërhequr dhe vazhdon ta tërheqë prej flokësh Plutonin nga shtresat e nëntokës, e përshëndet arin si mishërimin e shndritshëm të parimit të saj më të thellë të jetës”.

Krijimi i kapitalit pas 1990-tës në vendin tonë.

Ndërrimi i rendit ekonomiko- shoqëror që ndodhi tek ne, në fillimet e viteve nëntëdhjetë, e gjeti sektorin e bujqësisë pa pronar. Gjatë viteve të qeverisjeve socialiste, toka ishte shtetëzuar dhe administrohej nga shteti. U krijuan ndërmarje të ndryshme shtetërore dhe kooperativave bujqësore, ato organizoheshin, administroheshin dhe drejtoheshin me ligjet e ekonomisë socialiste që, siç dihet mungonte konkurenca, inisiativa e lirë, nuk vepronte ligji rregullues i tregut, kërkesa dhe oferta.
Kjo ishte situata në të cilën ndodhej sistemi tërësor i sektorit të bujqësisë. Pikërisht nga situata e përrgaditut, përfituesi i vetëm u bë klasa politike. Ajo nxorri ligje që favorizuan ngritjen e një klase pronarësh të tokave, e cila do i shërbente klasës politike në dy drejtime, në radhë të parë politik dhe më pas atë ekonomik. Në opinionin publik lindën shprehjet: “ish pronarët” dhe “pronarët e rinj”.

Mos realizimi i vendosjes së pronësisë ndaj gjithë llojeve të tokave, ka sjellë dhe sjell dëme të pallogaritshme, të cilat pengojnë në kryerjen e investimeve nga investitorë të ndryshëm vendas dhe të huaj. Ligjet e miratura për përkatësinë e pronësisë së tokave, ishin ligje të cilat nuk mundësonin zgjidhjen njëherë e mirë të të drejtave të pronarëve të vërtetë. Fakt i vërtetuar gjatë 30 viteve.

Nuk është as e panjohur dhe as e pakuptueshme rëndësia e zhvillimit të sektorit të bujqësisë tek ne. Sipas gazetës “Dita”, dt. 10 maj 2018:“Sektori bujqësor, i cili zë më shumë se 40% të punësimit dhe një të katërtën në PBB, ajo kufizohet kryesisht në operacionet e vogla familjare dhe në bujqësinë e ekzistencës primitive, për shkak të mungesës së paisjeve moderne, të pasigurisë e të drejtave të paqarta të pronësisë dhe ngastrat e vogla të tokës”, thuhet në vlerësimin e CIA për 2017.

Politika, nga kjo gjendje, ka përfituar politikisht me premtime të vazhdueshme elektorale dhe me tjetërsime pronash, mënyrë efektive në lindjen dhe zhvillimin e korrupsionit aktiv-pasiv, me shtrirje horizontalisht dhe vertikalisht në shumë institucione shtetërore.

Negativiteti i veprimeve që kryhen në vendin tonë, shprehet edhe nga institucione të huaja, që na bëhen me dije në gazetën “Dita”, dt. 10.05.2018, ku lexohet: “CIA vëren se kodet komplekse të taksave dhe kërkesat e licencimit, sistemi i dobët gjyqësor, korrupsioni endemik (tipik për këtë vend), zbatimi i dobët i kontratave dhe çështjet e pazgjidhura të pronësisë, si dhe infrastruktura e vjetruar kontribuojnë në mjedisin e varfër të biznesit në Shqipëri, duke e bërë të vështirë tërheqjen e investimeve të huaja”.

Klasa politike, krahas përfitimeve politike dhe ekonomike të arritura nga sektori i bujqësisë, ndihmoi edhe me anë të ligjeve në mundësitë e krijimit të kapitalit fillestar nëpërmjet privatizimit të ndërmarrjeve shtetërore. Veç grabitjeve, vjedhjeve dhe shkatërrimeve që u lejuan në pronat shtetërore, u veprua qëllimsht në mos venien në funksionimi të tyre, duke goditur njëkohësisht si prodhimin vendas dhe çvlerësimin e aseteve. Me këto veprime përfituan subjekte të caktuara, persona dhe grupnjerë pranë politikës, për blerje me çmime të papërfillshme. Kështu filloi të lindi një klasë pronarësh me kapital fillestar të siguruar në rrugë informale (Akumulimi fillestar).

Pronarët e kapitalit fillestar informal, si efekt i mjeteve të kufizuara financiare, nuk mund të kryenin investime në fusha të rëndësishme të prodhimit. Me sipëmarrjet e tyre ata u drejtuan tek ato aktivitete që mund të siguronin mjetet fiananciare për kryerjen e investimeve. Ishte ky fakt që aktivitetet e tyre i shtrinë në fushën e ndërrtimit, duke patur garancitë e politikës e cila u siguronte sheshet dhe lejet e ndërrtimit, kundrejt përfitimeve të ndërsjellta. Burimet e financimit të sipërmarrjeve ishin të ndryshme, ndër të cilat permendim:
a) Kapitali fillestar informal, i cili u trajtua shkurtimisht.
        b) Kredi të buta bankare, sipas afërsisë me politikën. Më pas u trajtuan si kredi të këqia, gjoja nga pamundësia e kthimit.
        c) Forma e kleringut (mall me mall) me pronarë kryesisht informalë të trojeve. Dhënie trualli të konvertuar me sipërfaqe banimi, dyqane, depo, magazina etj.
        ç) Parapagim nga blerësit për sipërfaqe ndërrtimi, kundrejt favorizimit në ulje të çmimit të shitjes.
        d) U përdorën për blerje sipërfaqe ndërtimi edhe paratë e sjella nga emigrantët, kjo sidomos gjatë viteve nëntëdhjetë.

         ç) Tërheje e investirorëve të huaj, nëpërmjet njohjeve personale si të emigrantëve dhe të personelit të ish ambasadave para nëntëdhjetës, etj.
Asgjë nuk është e thënë të mbetet e palëvizur, kështu bashkë me vitet, u rritën kapitalet, u fuqizuan dhe bisnesmenët. Ndërmorën të tjera sipërmarrje, siç janë ato të ndërtimit të rrugëve, jo pak tërheqin vemendjen fusha e mediave, artit, sporteve, etj. të cilat sponsorizohen të diktuara me ligje të caktuara. Fshehja e të ardhurave, pagesat tepër të larta drejtuesve dhe administratës në kompanitë e mëha si dhe pagesat me zarf, jashtë listëpagesave të punonjësve nga biznesmenët, krijonë humbje vlerash të konsiderueshme për buxhetin e shtetit, si dhe polarizojnë nivelet mes strukturave të ndryshme shoqërtore. Dhjetë vitet e fundit shtrirje kanë marrë edhe dhëniet (lëshimet) e konçesioneve shoqërive apo bisnesmenëve të pronave ende shtetërore, kështu janë edhe dhëniet me qera të shërbimeve publike, autostradat, ndërtesat, doganat, është menduar edhe për institucionin e tatimeve.

Të gjitha këto transaksione komerciale, të mbështetura nga klasa politike, në pushtet ose afër tij, shoqërohen me përfitime personale të ndërsjellta, të cilat fuqizojnë ekonomikisht në mënyrë informale të dyja palët, por jo buxhetin e shtetit.

Brenda një kohe tremujore, sipas “nxitjes” së Bankës Qendrore për deeurozimin, euro është zhvlerësuar kundrejt lekut me mbi 4%, veprim ky që sipas Qendrës Shqiptare të Eksporteve (Albexport) dhe Albanian Food Industry (AFI), do ti mungojnë në qarkullim ekonomisë shqiptare rreth 14 miliardë lekë më pak. Ndërsa buxheti i shtetit do të humbasë rreth 25 %, ose 26 mlionë euro më pak gjatë vitit. Në tërësi dëmet nga këto “lojra” me “mallin para”, mund të kapin shifrat mbi 50 milionë €.

A- Koha për rishikimin e Rishpërndarjes së vlerës së shtuar.

Duhet përqëndruar pak edhe tek rishpërndarja e fitimit. Dihet se fitimet e realizuara në përfundim të procesit të prodhimit apo shërbimit, me sistemin e sotëm ekonomik, janë përfitime, mbasi shlyhen detyrimet ndaj shtetit, vetëm të bisnesmenit (kapitalistit) qoftë individ, grup njerëzish apo kompani. Në organet tona tatimore janë të rregjistruara si persona fizik, juridik, shoqëri me përgjegjësi të kufizuar, shoqëri anomime. Me ligjet që veprojnë në ekonominë e tregut, për rishpërndarjen e të ardhurave, ndeshemi në një anshmëri po thuaj të ligjëruar dhe si të moralshme. Fitimi i realizuar i mbetet subjekteve ekonomike të rregjistruara, ndërsa fuqia punëtore, nëpunësit e administratës, janë të ligjëruar me kontrata pune për tu trajtuar me pagat e caktuara për punën që kryejnë. Fuqia punëtore nuk ka përfituar nga vlera e shtuar prej shitjes së produktit të realizuar, frut edhe si efekt i punës së domosdoshme të saj.

Nuk do trajtojmë këtu rishpërndarjen e fitimit duke praktikuar raporte të pranuara ndërmjet subjektit juridik dhe fuqisë punëtore, sepse kërkohet një studim përmbysës i mënyrës së shpërndarjes së të ardhura të krijuara nga kapitali dhe puna. Por koha e ka sjellë si kërkesë të domosdoshme për tu studjuar dhe zbatuar. Idea këtu përqëndrohet tek njohja e ligjëshme për përfitim nga krijimi i çdo vlere të shtuar edhe për punën e kapitalit variabël (V)- (shpenzimet e punës).

     Ide e cila është një e drejtë e mohuar, por tepër e vështirë për tu aplikuar nga poseduesit e kapitalit kostant (C).

Me një mendim të shpejtë dhe të thjeshtë, ideja mund të gjej një zbatim të përafërt nga raporti ndërmjet kapitalit konstant (C) dhe kapitalit variabël (V). Nëse vlera e kapitalit konstant që hidhet në një proces prodhimi është 100.000 Euro dhe shpërblimi i fuqisë punëtore të shprehura në para është 45.000 Euro, me një raport të thjeshtë, lidhur me ndarjen e fitimit ose mbivlerës së krijuar nga C+V, e supozouar 29.000 Euro; në një periudhë të caktuar, rezulton raporti: 69% me 31%. Sipas këtij raporti pronari do të përfitojë jo më 100% të fitimit, por 69% ose 20.000 Euro; ndërsa fuqia punëtore do të ndajë 31% të fitimit, ose 9.000 Euro nga zero që është sot.

B.- Koha për të caktuar tavan për normën e fitimit.

Ashtu si pronari ka të drejtën e rritjes së aksioneve nëpërmjet fitimit përkatës edhe fuqia punëtore duhet ligjëruar në pjesëmarrje me aksionet e saj, pa përjashtuar edhe të drejtën e transferimit të aksioneve në aktivitete të tjera brenda apo jashtë kompanisë, shoqërisë apo firmës ku kontribuon.

Për të frenuar rritjet kapërcyese dhe marramëndëse të pasurive të kompanive, shoqërive apo firmave, krahas ligjërimit të pjemarrjes së fuqisë punëtore në rishpërndarjen e vlerës së shtuar, është kërkesë e kohës edhe rishikimi i vendosjes së tavanit në normën e fitimit. Përcaktimi i saj duhet të variojë nga 15 deri në 20 %, në vartësi të përparësive të kërkesave ekonomio-sociale të shoqërisë. Kufizimi do të ndikojë në uljen e çmimeve të mallrave apo shërbimeve me përfitim mbarë shoqëror, jo vetëm në rritjen e mirëqenies por dhe në qarkullimi më të shpejtë të shitjes së mallrave.Me vendosjen e ndryshimit në mënyrën e rishpërndarjes së të ardhurave (pjesmarrja e fuqisë punëtore në rishpërndarjen e vlerës së shtuar dhe caktimi ligjor i tavanit në normën e fititmit), sigurohet zbutja e polarizimeve të krijuara mes kapitalit dhe shpenzimeve të punës; frenohet fenomeni i grumbullimit të kapitalit në disa duart, që aktualisht përbëjnë 5% deri në 10 % të popullsisë. Fenomeni nuk është vetëm shqiptar, por ndjellkeqës në ecurinë e mëtejshme të mekanizmave në ekonominë e tregut.

Fahri Dahri, ekspert i ekonomisë, Itali

30 Maj 2021

Muzafer Korkuti, akademiku qe e urrenë lashtësinë shqiptare!

Fahri Xharra
Nga: Fahri Xharra, Gjakovë
Në këto 10-15 vitet e fundit, në vendin tonë janë botuar mbi 20 libra, me rreth 6000 faqe nga autorë shqiptarë, të cilët kanë si objekt çështjen e origjinës së tejla shtë të banorëve të trojeve tona, e njohur tradicionalisht si çështja pellazgjike.
Kthimi në vëmendje i problemit pellazgjik, nga disa prej intelektualëve e studiuesve të pasionuar pas lashtësisë së popullit tonë, pas viteve ‘90 të shekullit XX, erdhi si rezultat i ndryshimeve demokratike në të gjitha fushat e jetës ekonomike e shoqërore dhe i mundësive të reja për të shprehur lirisht, si pasojë e mundësive më të mëdha për të shkruar e botuar në mënyrë të pavarur si individ dhe si shtëpi botuese.” shkruante para një viti , kryeakademiku në“Gazeten Shqiptare”
Po , çka ka të keqe në këto që thoni ?
Ç `farë ju pengon kthimi në vëmendje i problemit pellazgjik ?
Sa  mire e keni thënë : “Në këto kushte të reja, kthimi në vëmendjen e disa intelektualëve me studime e botimin e disa veprave, është i natyrshëm dhe i pranueshëm “. Po , pra ! Ata i kanë hyrë një pune të vëllimshme për të rishqyrtuar tema, me qëllim të harruara . ! Nuk ju duket që me qëllim janë harruar ?
Nëse ato tema “janë ngritur shumë kohë më parë nga studiuesit romantikë të shekullit XIX, si edhe nga gjuhëtarë, historianë e arkeologë të shekullit të kaluar.(M.K )”, atëherë kur kishim një rizgjim kombëtar dhe kur e kishim një popull 90 % analfabet, po sot në botën e kompjuterit kur te gjitha bibliotekat e botës i kemi në duar , pse të mos zgjohemi dhe ta shkruajmë historinë tonë ashtu si është dhe si ishte ? Pse zgjimin dhe kërkesën e madhe për njohjen e rrënjëve tona me ironi e quani romantizëm ?
Ju shumë mire po e dini që “Shqetësimi i tyre, ka të bëjë me probleme të rëndësishme të historisë së lashtë të Shqipërisë, të cilat kërkojnë të ndriçohen e të plotësohen me të dhëna të reja dhe për më tepër në përputhje me nivelin e kërkimeve të sotme në arkeologjinë prehistorike dhe të bashkërenditura me arritjet e studimeve në gjuhësinë indoeuropiane.”  Jo indieuropiane por pellazge ?
Edhe , Dhimitër Pilika me “ Pellazgët, origjina jonë e përbashkët, Tiranë 2005, f.448;” ; ; edhe Mathieu Aref, me “Shqipëria, odiseja e pabesueshme e një populli parahelenik, Tiranë 2007, f.561; edhe Elena Kocaqi me Albanët, shqiptarët me famë botërore, Tiranë 2012, f. 225;edhe Bajram Doka me “ Ilirët, trakasit dhe frigjiasit, Tiranë 2012, f.95 “; edhe shumë të tjerë që ju i keni cituar e unë s`po i përmendi , jua zunë udhën ?
Cilët jeni më në zor, ju si kryeakademik apo e tërë akademia shqiptare që po dalin në dritë fakte e mbi fakte , të mohuara dhe me qëllim të fshehura? Kush po iu shtrëngon bulonin e lirisë së shkrimit ?
Jo fort larg në kohë , unë pata shkruar :” Do të lundroj me këtë shkrim t`imin ( me një lundër pra , sepse nuk kam më shumë mundësi ) mbi valët e një oqeani të madh të dijës dhe shkencës shqiptare . Një Oqean që të mbërthen dhe nuk të le të dalësh jashtë , sepse është aq i madh , i qetë e plotë thesare , dhe shëtitja me një lundër është ndoshta edhe ofendim. Mbi këtë oqean të pellazgollogjisë , duhet ndërtuar anije të madhe e speciale për të nxjerrë nga thellësitë e tij , të gjithë thesarin nga një njeri i cili duhej të internohej nga bretkosat zë shterura dhe llomotitëse.
Të flasësh për një njeri -njohës i shkëlqyeshëm i 12 gjuhëve të huaja, mes të cilave 5 gjuhë të vdekura, si dhe i mjaft disiplinave shkencore., është përgjegjësi e madhe por edhe krenari.
Gjatë qëndrimit afro 15 vjeçar në Pragë, nxjerr në dritë 64 botime me brendi arbërore, si monografi-dorëshkrime, tekste akademike, fjalorë, tekste për gramatikën, historinë dhe letërsinë, antologji të këngëve shqiptare, veprën “Shqipëria vend shqiponjash” në shqip, anglisht, frëngjisht, rusisht etj…Gjurmon gjithçka që lidhet me Shqipërinë dhe sjell në atdhe 30 arka me dokumente të rëndësishme, apo siç i quante ai: “albanica”. Pas prishjes së marrëdhënieve kthehet në atdhe dhe fillon punën shkencore pranë UT. Boton plot studime e monografi, si dhe zbulimet e bëra në Çekosllovaki, deri sa e internojnë pa motiv në Myzeqe”… PO e di se pse e kanë internuar: sepse gërvishti në plagën e pa shërueshme te fqinjëve (mohimin) : e kaluara pellazge e shqiptare .
“Fakti i panjohur deri tani se Fjala, që njeriu i globit tokësor përdor, nuk është produkt i një procesi evolutiv të zhvillimit të njeriut, por një proces ku njeriu ka marrë gjuhën të gatshme në përdorim si mjet i transmetimit të mendimit nga një Dije që vjen shumë e plotë dhe e saktë mbi ekzistencën “…. thoshte Petro Zheji.  Pikërisht ky zbërthim dhe lexim i këtyre fjalive të ngurtësuar brenda fjalëve të gjuhëve të globit arrihet në saj të faktit se këto rrokje në gjuhën shqipe kanë kuptim sipas pozicionit që zënë brenda fjalisë (si emër, mbiemër apo folje). Ёshtё ky fakt që e vendos gjuhen shqipe nё bazamentin prej të cilave kanë rrjedhur gjuhët e botes. Pra  gjuha është e parë.
Tashmë mbas zbulimit të Petro Zhejit puna gjigante e një tjetër korifeu, e Dhimitër Pilikës, gjen rëndësinë e vërtetë. “ (Fahri Xharra, Dhimitër Pilika – pellazgollogu i madh i harruar dhe i internuar )
Prandaj i nderuari kryeakademik, Eva Brinja thotë:” Kjo ёshtё arsyeja qё shqyrtimi i etnokulturës nё pёrgjithsi tё çon nё pasqyrimin e Mitologjisë sё Lashtё nё jetën e asaj popullsie etnokulturёn e sё cilёs merr nё shqyrtim. Sa mё e pasur tё jetё kjo etnokulturё aq mё pranё Mitologjisё Origjinale ёshtё ajo popullsi. Kjo ёshtё arsyeja qё sigurisht popullsia qё bart gjuhёn e parё bart nё etno-kulturё Mitologjinё nё formёn mё tё plotё “
Ju lutem zoti Korkuti , kanë kaluar kohërat kur duheshim të pyesnim fqinjët se çka të shkruajmë për historinë tonë. Ju kujtohet kërkesa për ndërrimin e historisë së 6oo vjetshit  të fundit ?

Xhafer Shatri për librin e avokatit Ramiz Krasniqi “Ballë për ballë me krerët e SHIK-ut”

“Balle per balle me kreret e SHIK-ut”
Prezentim i librit te avokatit Ramiz Krasniqi me rastin e promovimit:
Zonja, Zoterinj pjesemarres,
Te dashur miq
Na ka bere bashke sot dhe ketu nje liber krejt i veçante i autorit Ramiz Krasniqi, avokat i njohur per konsekuence, kurriz te drejte dhe kod te qarte profesional.
Libri ka nje titull fort domethenes: “Balle per balle me kreret e Shikut“ dhe nentitull “Procesi politik ndaj dr Sadri Ramabajes – fasade legale e krimit“
Pasi e lexova librin, ani se e njihja relativisht mire dosjen tashme te njohur “Syri i popullit“ qe ai trajton, mu ndermend nje kenge e moqme vajtimi per djalin plangrpishes qe ishte vrare per pune turpi. Kenga i ka dy vargje qe trishtojne
Shuma ma mire, mos t ishe kane
Se me t’ njofte e zeza nane!
Edhe ky liber do te ishte shume me mire te mos ishte, por me kusht qe te mos kishte ndodhur kurre maskarada gjyqesore e koduar “Shteti kunder Syrit te popullit“, sepse gjerat qe shperfaqin fletet dhe perthekojne kopertinat e ketij libri jane me shume se te tmershme. Ne te flitet me fakte te pathyeshme per gjera konkrete e te frikshme qe asnjeri prej nesh nuk besoj t i kemi imagjinuar se mund te ndodhin ndonjehere ne vendin tone qe ka paguar nje çmim aq te larte per ta prekur lirine me dore.
E aq me teper kur Serbia nuk eshte me ketu.
Ne njerin prej romaneve te Travenit, personazhi kryesore, te cilin po e varnin ne litar per rrebelim, ne çastet e fundit te jetes i drejtohet shokut qe e priste poashtu varja ne litar:
“O sa do te deshiroja ta jetoj vetem nje dite i lire. Te shtrihem ne kokerr te shpines dhe ti veshtroj Hanen e yjet, t’ i mbush mushknite me arome lirie dhe te me fluturoje shpirti si rakete gjithandej ne gjithesi.“
Besoj se keshtu, edhe shume pjesetare te brezit tone, e kishin nje deshire, nje gjakim, te jetojne i lire, te merren me hallet e veta, t i pushojne gjymtyret e dermmuara nga prangat, dhe, nese shteti nuk mund t’i ndihmoje, te pakten t’i lere te qete ne telashet e tyre… dhe nese nuk ata nuk kane pune tjeter edhe le te shtrihen gjithashtu e per pike te qejfit ne kokerr te shpines dhe te flasin me yjet…
Por kjo eshte e pamundur, sepse Liria nuk do ta kishte kete emer dhe kete kuptim po te mos rrezikohej ne vazhdimesi ashtu si edhe çdo gje tjeter e shtrenjte dhe e shenjte. Ky liber prandaj eshte nje elegji per lirine e shkelur, per abuzimin flagrant me ligjin dhe me Kushtetuten, per shpresat e vrara te disa brezave.
Per kapjen e shtetit nga vetje kriminale e psikopate te rrezikshem.
1.
Libri ka dy pjese: ne te paren analizen e gjate te autorit per dosjen “Syri i Popullit“ nderkaq ne pjesen e dyte analiza dhe shkrime te autoreve te tjere po per kete dosje.
Autori, sic e dime te gjithe, eshte avokat i Dr Sadri Ramabajes, ne perballjen e tij te gjate dhe akoma ta paperfunduar me prokurorine dhe gjyqesine e Prontomafies.
Ramiz Krasniqi kete liber fort mesimdhenes e demaskues e mbeshtete mbi 9 shtylla permbajtesore:
1. Procedura hetimore, gjegjesisht audiencat ne Prokurori;
2. Komunikimi me organet e drejtesise pergjate hetimeve;
3. Beteja e rende gjate procesit gjyqesor maratonik;
4. Pledoaria ne fund te gjykimit, permes se ciles Ramiz Krasniqi kerkon nga trupi gjykues qe aktgjykimet te shqiptohen nga gjykatat, ku ka gjykates e jo nga kabinetet ku ka politikane…
5. Mbrojtja e dr Sadri Ramabajes, qe eshte nje ese brilant per abuzimin me drejtesine, per shkeljet drastike te kodit te Procedures penale dhe te Kushtetues.
6. Ankesa ne Gjykaten e Apelit gjegjesisht rreximi i aktakuzes e i aktgjykimit pernjehere bashke me sajesen e shemtuar “Syri i popullit; “
7. Shkresat e lendes, apo aktvendimet dhe procesverbalet si dokumente plotesuese e sqaruese;
8. Deshmtaret e shpifur e te mbrojtur, dhe,
9. Dimensioni politik i Dosjes Syri i popullit
Nga libri del se e veçanta e hetimeve ishte:
– Pjesemarrja ne çdo seance hetimore e dy policeve hetues: M. K. dhe B. S., te cilet ne kundershtim me çdo nen te Kodit te Procedures Penale dhe me çdo praktike juridiko-gjyqesore kudo ne bote, ndihmonin dhe plotesonin prokurorin, merrnin shenime, shtronin pyetje dhe shihej se i referonin drejtperdrejte producentit te Dosjes “Syri i popullit“, qe njeherit ishte edhe shefi i shtetit me emrin Hashim Thaçi.
– Kembengulja e prokurorit qe letrat pa zarf, qe Murat Jashari ua kishte adresuar krereve te Prontomafise pese vjet me pare, pra me 2012, t’ia mveshte me çdo kusht Sadri Ramabajes, vetem pse ky kishte redaktuar librin e Murat Jasharit “Lufta e pambaruar“;
– Perpjekja e prokurorit personal te Hashim Thaçit, me emrin Syle Hoxha qe organizaten fiktive “Syri i popullit“, e cila ishte stisur ne zyrat e shefit te shtetit ta bente me çdo kusht nje fakt te kryer;
– Stisja e nje aktakuze te pakuptimte, cinike per nga synimet dhe krejtesisht bosh per nga permbajtja;
Aktakuza por edhe shkresat e lendes, siç e thekson Ramiz Krasniqi ne fillim te gjykimit, u ishte dhene menjehere medieve, ndersa avokateve dhe te akuzuarve deri edhe tri jave me vone; Keso shkeljesh te ligjit mund te ndodhin vetem ne nje shtet te kapur krejtesisht nga keqberes te pandreqshem.
2.
Procesi gjyqesor nje maskarade e shemtuar
– Sjellja skandaloze e Kryetares se trupit Gjykues, Zonjes Jashanica. Servilizmi i saj perballe krereve te Shikut qe perpiqeshin t’i shpartallojne viktimat e procesit me shpifje monstruoze e sjellje rrugaçesh ne gjykatore;
– Deshmitaret e fshehur qe nje takim te rendomte mes te njohurish ne restoranin “Panorama“ perpiqeshin ta kthejne ne nje takim te komplotistesh te rrezikshem;
– Parakalimi ne gjykatore i shefave te Prontomafies. Sjellja skandaloze e kryetarit te Kuvendit, Kadri Veseli ndaj te akuzuarve, te cileve u versulej edhe fizikisht;
– Imponimi i Hashim Thaçit qe gjykimi te kthehej, me çdo kusht, ne gjykim te mbyllur per publikun, ne menyre qe Kosova te mos e marre vesh asnjehere se prapa ketij procesi gjyqesor politik qendronte vete Ai, shefi i shtetit, e i cili nga deshmitar u kthye ne kryeprokuror dhe kembengulte qe aktakuza te zgjerohej dhe ajo te perfshinte shefin e opozites Albin Kurtin dhe zevendesin e tij Glauk Konjufcen! me synimin qe ketyre dhe te akuzuarit Sadri Ramabaja t’ua mveshte fajet e veta te luftes per te cilat dyshohej nga Gjykata Speciale. Konkretisht komunikaten numer 59 bashke me listen qe Hashim Thaçi vete e me doren e tij i kishte perpiluar ne emer te UCK e ne te cilen shenjoheshin per ekzekutim Ibrahim Rugova, Ahmet Krasniqi, Enver Maloku dhe shume te tjere, nderkohe qe krejt Kosova ishte e perfshire ne flaket e luftes.
– Pergjigjja e Sadri Ramabajes ishte e thjeshte dhe konkrete: Jo, kjo qe po thuani ju eshte totalisht e pavertete, une kurre nuk kam perpiluar komunikata te tilla kunder UCK se sikur qe asnjehere nuk kam qene pjese e ketyre trupave. E kuptoj se ky e ka nje hall te madh per keto kumtesa …
– Ne pyetjen e njerit prej avokateve se kush jane themeluesit e “Syrit te popullit“, Hashim Thaçi pa nje pa dy thote se “…organet e sigurise me kane vene ne dijeni se themelues te kesaj Organizate jane Sadri Ramabaja, Albin Kurti dhe Glauk Konjufca “ faqe 89. Shtrohet pyetja meqe keta na qenkeshin themelues te organizates klandestine “Syri i popullit“, pse atehere Syle Hoxha, prokurori personal i Hashim Thaçit na genjente kur thoshte se kjo fantom organizate na qenkesh themeluar me 15 maj 2015 dikund ne shtetet perendimore, perderisa keta, themeluesit e saj qe tre jetonin dhe vazhdojne te jetojne ne Kosove?
– Ne pyetjen e Prokurorit: se “a ndiheni i dëmtuar dhe ai i bashkangjiteni ndjekjes penale ndaj kryesve nëse vërtetohet apo autorëve sipas kësaj aktakuze?“
– Hashim Thaçi, pa u skuq fare u pergjigj: “Unë e ndjej vetën të dëmtuar dhe të kërcënuar së bashku me familjen time. Unë e bazoj dëshminë edhe në situatat e kaluara sepse mendoj që këto kanë qenë të planifikuara më parë. Po ashtu e mbështes ndjekjen penale dhe kërkoj dënim maksimal të këtyre njerëzve kërcënues dhe vrasës të Kosovës…“
– Gjate gjykimit kishte edhe skena qe i shohim vetem neper filma: Kadri Veselit vetem pasi i sheh ne bangen e zeze i bie ndermend per Behxhet Luzhen dhe shoqen e tij, Lirien. Ketu del ne pah hipokrizia e papershkrueshme e kreut te Shikut: “A edhe ju jeni ketu Zonja Lirie? Po a e din bre sa buken e kemi ngrene nga duart tuaja“?!
– Ndersa ajo, nga banga e zeze i pergjigjet flake per flake ketij shkelesi te Kushtetutes: “Po bre, haram te kofte buka qe ta kemi dhene!“
– Krahas hiçmoralit te shefave te Prontomafies, Ramiz Krasniqi nxjerr ne pah plot shkelje te Kodit te Procedures Penale:
“Procesverbali nuk pasaqyronte ne teresi dhe ne menyre objektive ate qe ishte thene ne seancat gjyqesore. Kete madje nuk e kane thene as gazetaret, te cilet, paperjashtim, jane treguar te pasinqerte me lexuesit dhe degjuesit e tyre, sepse nuk e kane pasqyruar ate qe e kane pare dhe degjuar ne kete gjykim“…
Prandaj ne ankesen e tij, avokati Krasniqi konstatonte profesionalisht 9 shkelje absolute te Kodit te Procedures Penale nga 14 qe i sanksionon ky Kod.
– Se gjykimi ishte nje farse e deshmon edhe profesori Mazllum Baraliu, qe ishte ftuar si deshmitar, sigurisht per ta impresionuar opinionin: “Dihet në teori e në praktikë po edhe në bazë të Ligjit të Procedurës Penale se dëshmia është mjet i të provuarit dhe unë as për veprën penale dhe as për elementet e veçoritë e saj të pretenduara dhe të inkriminuara ndaj subjekteve të kësaj akuze dhe as njohuri direkte ose indirekte nuk kam për këtë rast, dhe mendoj se është rasti më absurd i thirrjes së një dëshmitari për të dëshmuar për gjëra nuk ka asnjë njohuri…“
Te gjitha keto me detaje e argumente te pathyeshme i nxjerr ne pah ne kete liber dhe i ben te kuptueshme per te gjitha nivelet e lexuesve avokati Ramiz Krasniqi. çka eshte fort me rendesi, autori nuk nxjerr ne pah vetem anet e erreta te nje sistemi drejtesie te kapur keq nga jeniqeret e Prontomafies, por edhe faktin se, ta zeme, Gjykata e apelit, pavaresisht presioneve megjithate ishte perpjekur qe t’i hape nje udhe ligjore kesaj dosjeje te stisur gjyqesore, prapa te ciles qendronte krejt kupola udheheqese e shtetit.
Duke lexuar librin “Balle per balle me kreret e Shikut“, m’u kujtua pledoaria e avokatit Bajram Kelmendi, ne procesin e Paraqinit si dhe ankesa qe ai ia kishte derguar gjykates ushtarake te shkalles se dyte ne Beograd. Qe te dy keta avokate, ani se ne kohe te ndryshme, por duke pasur perballe organe keqdashese te shtetit, deshmojne me fakte e argumente juridike te pathyeshme se si njeri si tjetri ishin procese gjyqesore te kurdisura pjese per pjese e ne te cilat organet e fuqishme te shtetit ishin versulur me egersi diabolike mbi njerez te pafajshem e te pambrojtur me qellim qe permes inskenimesh kriminale te realizojne synime te pista politike.
Ramiz Krasniqi me fakte e dokumenton se atentati kunder Azem Vllasit ishte nje vrasje e paralajmeruar nga vete shtetit. Me 3 janar 2917, ishte mbajtur nje tubim i zhurmeshem ne fshatin Mazgit. Aty Murat Jashari ne nje delir te mirefillte paralajmeronte aksione hakmarrese. Ne tubim kishte pasur prezent edhe njerez te AKI-se, prandaj me 24 shkurt 2017, policia kishte ushtruar kallexim penal per veper penale Vrasje e perfaqesuesve te shtetit, neni 126 lidhur me enenin 34 te KP, Nderkaq me 1 mars 2017 prokurori Syl Hoxha kishte nxjerre aktvendimin per fillimin e hetimeve lidhur me Organizaten fiktive “Syri i popullit“, ne te cilen Murat Jasharit i kishte caktuar rolin rendesor.
Me 6 mars 2017, pra nje jave para se ta kryente atentatin, Murat Jashari vjen legalisht ne Kosove pa e shqetesuar njeri i gjalle. Duhet te jesh budalla me brire per te besuar se ai nuk eshte percjellur ne vazhdimesi nga organet e sigurise prej qe kishte hyre ne Kosove dhe gjithandej kah kishte shkuar.
Nuk eshte aspak e rastit prandaj pse policise i ra ndermend ta priste Murat Jasharin te Hoteli ne Veternik, por vetem pasi ai kishte zbrazur marrezisht plumbat ne trupin e nje qytetari te pafajshem.
Per Dosjen Syri i Popullit sigurisht se do te shkruhet edhe libra te tjere dhe meritueshem, sepse kjo dosje e ka shenjuar Kosoven pergjithmone duke vene ne bange te zeze nje sistem drejtesia te kapur nga kriminele qe kishin zaptuar krejt shtetin…
Ne liber, per here te pare lexuesi do ta gjej te plote edhe “Programin“ e “Syrit te Popullit“, faqe 223. Eshte fjala per nje shkarravine shizofrenike, me kerkesa politike e strukture organizative qesharake. Nuk eshte çudi qe pikerusht ketu “ushqeheshin“ kumtesa e lista qe vazhdonin te publikoheshin e plotesoheshin ne mediet e regjimit edhe nje vit pas arrestimeve. Ato, ashiqare, sajoheshin ne zyrat e institucioneve qendrore te vendit ne perputhje me nevojat imediate te policise dhe te prokurorise.
Se kumtesat dhe listat ishin sajuar neper zyrat e shtetit e deshmoi edhe Murat Jashari kur deklaroi para Trupit gjykues: “…kërkoj nga ju gjyqtare qe ta pyesni prokurorinë se pse e kanë shtirë në liste edhe Fahri Musliun i kane fry listat e mia (duke i futur në listë) Albulena Haxhiun, Berat Buzhalen, Halil Matoshin, Fatmir Limaj… për çka me i ftuar këta kur nuk kanë qene ne listën që unë e kam formuluar në vitin 2015 edhe në listë thanë ka qene edhe Ibrahim Rugova qysh e di unë ai ka vdekur më 21 janar të vitit 2006 e unë listën e kamë bërë ne vitin 2015.“
3.
Ne liber nje vend rendesor ze edhe fjala mbrojtese e profesor Ramabajes, Drajfusit aktual te Kosoves, te cilin Prontomafia perpiqej me cdo kusht ta gozhdonte ne kryqin e saj.
Ne nje klime presioni te jashtezakonshem, ku mediet e regjimit akuzonin viktimat e procesit gjyqesor edhe me keq se vete prokurori, ku mjerisht edhe medie e gazetare serioze, megjithate nuk kishin guximin te demaskojne kete maskarade gjyqesore, Sadri Ramabaja dhe mbrojtesi i tij, ani se krejtesisht te vetmuar, arriten ta thyejne aktgjykimin e padrejte dhe te deshmojne me fakte se:
a. Sadri Ramabaja nuk ishte autor i letrave pa zarf te cilat, Murat Jashari, ne vere te vitit 2012, ua kishte derguar krereve te Prontomafies. Nga shkresat e lendes del qarte se Ramabaja nuk ishte takuar me Murat Jasharin mbi 20 vjet, dhe se ai. 6 muaj rresht, nuk kishte pranuar ta redaktonte librin “Lufta e pambaruar“ te Murat Jasharit, e icili permbante letrat publike drejtuar Hashim Thaçit, Xhavit Halitit, Azem Syles, Fatmir Limajt etj.
b. Nje ish-funksionar i larte i policise se Kosoves kishte deklaruar se, Murat Jashari, dy dite para atentatit, pra qe me daten 11 mars 2017 i kishte shkuar Azem Vllasit te dera, por si duket ai nuk kishte qene aty, prandaj edhe teza se gjoja Sadri Ramabaja ia kishte dhene atentatorit adresen e Azem Vllasit ne restoranin “Panorama“ bie poshte…
c. Ky ishte nje proces gjyqesor i kurdisur fillim e mbarim e me synime te erreta politike dhe se Murat Jashari, duke qene i semure rende, ishte manipuluar nga segmente te shikut, madje dy prej tyre diplomate, ne sherbim te atyre qe kishin kapur shtetin per fyti dhe ishte nxitur ta vriste Azem Vllasin me qellim qe te arriheshin keto objektivate Prontomafies:
– T’i hakmirreshin Murat Jasharit per letrat e tij te famshme permes te cilave ai, nder te tjera, kishte nxjerre ne pah ekzekutimin mizor te Behadin Allaqit ;
– T’ia mveshnin Sadri Ramabajes komunikatat, si ajo me numer 59, qe ishin bere objekt serioz i Gjykates speciale, dhe
– Duke u perpjekur qe organizaten fantome “Syri i popullit“ ta paraqesin si krah i armatosur i Levizjes Vetevendosje, dhe keshtu ta ndalojne me ligj partine me te madhe politike ne Kosove.
Mirepo, fal mbrojtjes profesionale te avokatit Ramiz Krasniqi etj., fale argumenteve te pathyeshme te Sadri Ramabajes, fale ndryshimeve te domosdoshme politike qe ndodhen se fundi, Procesi i koduar “Shteti kunder Syrit te popullit“ deshtoi me turp dhe ne te gjitha rrafshet; ne rrafshin juridik, ne rrafshin moral dhe ne rrafshin politik.
Nderkaq, maskarada e Gjygjnajes me objekt “Syrit i popullit“ mund te vazhdoje, por deshtimi i saj i plote e me turp eshte i pashmangeshem.
Ky proces gjyqesor politik dhe protagonistet e tij do te mbeten ne historine, ne vetedijen dhe ne kujtesen e shqiptareve ashtu siç mbeten Procesi i Prizrenit i vitit 1957, Procesi kunder Adem Demaçit,i vitit 1976 dhe procesi gjyqesor i Paraqinit i vitit 1987…
4.
Per ata qe nuk jane te informuar, nje perkujtim faktesh:
Dosja qe trajton avokati Ramiz Krasniqi ne librin e tij “Balle per balle me kreret e Shikut“, nuk e ka gjenezen ne vitin 2015, siç genjen prokurori deshtak Syle Hoxha, por ne nje dite korriku te vitit te kahershem 1998:
“Isha me kamionin plotë duke u kthye nga Lichtenstein për në banesë Murg/SG, fshat i vogël buzë liqenit të bukur Valense. Në rrugë e sipër m’u lajmërua vëllai im Ismet Jashari, – tani Luftëtarët i Lirisë, (bashkëluftëtarët dhe populli e kishin pagëzuar me pseudonimin “Komandant Kumanova”).
– E ndala kamionin në një skaj rruge dhe po bisedonim të qetë, pa rreziqe nga ndonjë incident. Duke respektuar rregullat ushtarake, tim vëlla kurrë nuk e kamë pyetur se në cilën Zonë je dhe çfarë numri të mobilit ke.
Si zakonisht e prisja që ai të flas më shumë.
Dhe, gjatë bisedës po më thotë:
‘Na i kanë pru këtu në Kleçkë dy vetë, i kemi në burg. Kishin qenë udhëheqës të Lëvizjes, dhe na kanë thënë se janë spiunë’!…
Unë e pyeta, si i kishin emrat?
Behadin Allaqi dhe Shaban Shala.
Unë, fillova ta përdori memorien, – meqenëse isha shumë i lodhur, dhe më erdhi shpejt një mendim, ndoshta edhe jo më i miri, megjithatë, i fola:
‘Nuk e dijë gagës se si është organizimi momental tek ju, por mos zbato asnjë urdhër sa i takon atyre dy vetëve. Le të merren ata ma të “mëdhenjtë” me ta. Ky emër Behajdin pak më është i njohur, nuk e dijë nga po më vjen se nga kam dëgjuar, kurse për atë tjetrin nuk paskam dëgjuar’.
– E kreva bisedën me tim vëlla dhe menjëherë iu lajmërova Zekës (Xhavit Halitit). Zeka më tha se është i informuar për këtë punë…”
Pjese nga kujtimet e Murat Jasharit te publikuara ne vitin 2012
Tashme dihet publikisht se Behadin Allaçi, ishte njeri prej prijesve te LPK-se ne Kosove. Ne nje mbledhje te LPK-se, te mbajtur ne Kollare te Maqedonise, ne vitin 1993, Behadin Allaçi kundershton plartformen dogmatike te Hashim Thaçit dhe perpjekjet e tij per te uzurpuar postin udheheqes ne Organizate.
15 vjet me vone, ne rrethana lufte, me urdher te Hashim Thaçit, arrestohet Behadin Allaçi dhe prej ate dite nuk dihet me asgje as per fatin e as per vendvarrimin e tij.
Shume burime e pohojne se Gjykata Speciale dyshon se Behadin Allaçi dhe Shaban Shala jane ekzekutuar me urdher te Hashim Thaçit.
Pikerisht ky krim i rende u be shkas per latrat e Murat Jasharit, e sipas te gjitha gjasave edhe per semundjen e tij.
Nuk ka asnje dileme se edhe Dosja e kurdisur “Syri i Popullit” burimin e ka te ekzekutimi mizor i Behadin Allaçit dhe Shaban Shales. Fjala eshte per nje perpjekje te deshtuar e te turpshme per t’u fshehur ky krim i rende e i pafalshem.
Perfundim
Ne shqiptaret jemi te njohur gjithandej se nuk ulemi asnjehere per te analizuar cilendo faze te rrugetimit tone neper histori. Dhe pikerisht ky fakt i dallon popujt e vonuar nga popujt e perparuar.
Nga ky kendveshtrim me duket si detyre mbi detyrat qe institucionet e Kosoves permes ekipesh te eksperteve eminente, perfshire edhe eksperte te huaj, t’i hyjne analizimit te themelshem te dy dosjeve penale qe kane tronditur opinionin ne Kosoven e Pasluftes:
Zbardhja deri ne detaje e vrasjes mizore te Astrit Deharit dhe nxjerrja e kriminelve para drejtesise;
Zbardhja me çdo kusht dhe me çdo çmim e Dosjes “Syri i popullit“ dhe nxjerrja para drejtesise e te gjithe personave qe jane te implikuar ne kete dosje te turpshme; nderkaq viktimave te procesit te shpifur gjyqesor t’u demshperblehen vuajtjet neper burgje dhe dinjiteti i cenuar nga zaptuesit e shtetit dhe jeniçeret e tyre.
Kam bindjen se libri “Balle per balle me kreret e ShIK-ut“ i avokatit Ramiz Krasniqi eshte nje kontribut madhor ne kete drejtim.
Tomoc, 27 maj 2021

Vështrime ekonomike

0

Nga: Fahri Dahri, studjues, Itali

Pjesa I

a).- Akumulimi fillestar informal, krijoi polarizimin ekonomik, pasurimin e disave dhe mjerimin e shumicës së popullsisë në Shqipëri.

Me dt. 13 maj 2019, “Në kuadër të prioriteteve të tematikave për vitin 2019, Seksioni i Shkencave Natyrore e Teknike të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë”, zhvilloi forumin shkencor me temë: “Ndikimi i politikave fiskale në zhvillimin ekonomik e financiar të Shqipërisë”.

Në këtë forum shkencor referuan dhe diskutuan pjesëmarrës të përzgjedhur nga fusha akademike, biznesi dhe palë të intersuara. Nuk do të ndalem në referimet dhe diskutimet e kryera, të cilat ishin të një niveli sa shkencor dhe kohor, por do të parashtroj disa mendime brenda temës së këtij forumi, lidhur me disa fenomene shqetësuese të shoqërisë sonë.

Me kalimin nga sistemi ekonomik “Prona shoqërore mbi mjetet e prodhimit”, në “Prona private mbi mjetet e prodhimit”, jo vetëm shoqëria në tërësi, por dhe vetë institucionet përbërëse të shtetit Shqiptar, hasin në vështirësi të mëdha konceptuale, si rrjedhojë përballemi qartazi me mos funksionimin si duhet të sistemit ekonomik të tregut të lirë, duke e futur aktivitetin ekonomik në një spirale jo të përshtatshme. Është ky mos konceptim që rëndom vazhdon edhe sot, ku gjithçka i kërkohet të plotësohet nga shteti (qeveritë). Këto raste, kur ekonomia përfshihet në qorrsokaqe, duam nuk duam rrugëdalja nuk mund të arrihet pa ndërhyrjen e faktorit shtet.

Ekonomia e tregut të lirë është ekonomi ku ndërvepron ligi i kërkesës dhe ofertës, si e tillë qeveria nuk duhet të ndërhyjë në ekonomi, por në praktikën tonë, për shumllojshmërinë e kushteve, sidomos ndërgjegjësimi dhe koshienca për të zhvilluar një sistem të tillë ekonomie, me “pronarë që rendin mbas sigurimit të shpejtë të pasurimit”, nuk është arritur të gjejë zbatim të plotë, me rezerva mund të shprehemi se kjo ndodh në raste të rralla, mbasi tregjet tek ne nuk mund të lihen pa ndërhyrjen rregulluese të shtetit. Në këtë kuptim përdorimin e termit “ekonomi e tregut të lirë”, vazhdojmë ta trajtojmë sipas konceptimit të vjetër, që ndërhyrjen e shtetit e quajmë të mirëqenë dhe parësore.

Sigurisht Shteti, në çdo situatë patjetër ka rol të rëndësishëm, shpesh herë edhe parësor në aktivitetin ekonomik, por detyra themelore e tij, në rastin tonë, në raport me ekonominë, është krijimi, mbarëvajtja dhe kontrolli i funksionimit të rregullt dhe të plotë të platformave ligjore dhe institucionale, me të cilat bëhet i mundur zhvillimi i aktiviteteve ekonomike.

I.-Toka-baza e zhvillimit të jetës

Shtresa, sipërfaqja e sipërme e Planetit të Tokës, është baza mbi të cilën zhvillohet jeta, për gjithë gjallesat, është trup i gjallë, gjithmonë në proces ndryshimi, formimi dhe shkatërrimi. Ajo është përbërësja esenciale, qendrore për të gjitha ekosistemet tokësore. Toka është kapitali bazë, ku ushtrohen veprimtaritë e jetës njerëzore. Të vepruarit me kapitalin në “Tokë” sigurohet mbarëjetesa e gjallesave. Kapitali është vlera materiale në duar të pronarëve-kapitalistëve, të cilët blejnë në treg fuqinë punëtore dhe nëpërmjet kontratave të punës, përcaktohen koha, proceset e punës, pagat dhe shtesat mbi pagat. Kapitalistët me kapitalet e tyre dhe fuqinë punëtore, realizojnë të ardhura. Mbasi zëvendësohen shpenzimet e kryera, të cilat përbëhen nga kapitali i qendrueshëm dhe kapitali i ndryshueshëm, pjesa që mbetet është fitimi.

Fitimet që rezultojnë nga çdo veprimtari prodhimi apo shërbimi, zakonisht krijohen në momentin kur mallrat apo shërbimet dalin në treg dhe shiten. Fitimi – qëllimi kryesor i çdo biznesi – rezulton si diferencë mes kostove (shpenzimeve) dhe të ardhurave të realizuara. Fitimi në vetvete përcaktohet nga dy koncepte të ndryshme: Vlera e shtuar dhe fitimi netto. Vlera e shtuar është shuma e parave të mbetura pasi zbriten kostot direkte (shpenzimet direkte materiale), nga të ardhurat nga shitja. Vlera e shtuar është e barabartë me të ardhurat nga shitja minus shpenzimet direkte. Fitimi bruto përfitohet nga të ardhurat e realizuara nga shitja duke zbritur shpenzimet direkte dhe indirekte; ndërsa fitimi netto është rezultati që merret duke zbritur nga fitimi bruto – tatim fitimin.

Kostot përfshijnë të gjitha shpenzimnet e bëra nga një shoqëri apo firmë me qëllim që të nxirren të ardhura. Shpenzimet ndahen në dy kategori, shpenzime direkte dhe shpenzime indirekte. Kosto direkte, ose shpenzimet direkte janë shpenzimet materiale si dhe shpenzimet e punës direkte. Në kostot indirekte, ose shpenzimet indirekte përfshihet kostoja e materialeve që nuk formojnë produktin përfundimtar, por përdoren gjatë procesit të prodhimit, karburant lubrifikantet, pagat indirekte të punonjësve që kryejnë detyra kontrolluse, si për cilësinë, standartet, punonjësit e transportit etj.

Kapitali themelor për çdo veprimtari përbëhet nga pasuria fillestare, vlera e të cilave shprehet në para. Kapitali themelor i investuar në aktivitete të ndryshme, shoqërohet me kapitalin industrial, pasuria e investuar (mjetet e prodhimit dhe vlerat materiale). Me përfundimin e kapitalit industrial, sigurohet Kapitali monopolist, i cili shpreh vlerat materiale të fituara për marrjen e monopolit në degë apo sisteme të ndryshme ekonomike.

Kapitalistët, biznesmenët, përballen edhe me pasojat e Kapitalit të vdekur, pjesa e pasurisë në materialeve të mbetura stoqe ose me qarkullim të ngadalshëm që nuk futen në proceset e prodhimit. Eksportimi i kapitalit realizohet përmes veçimit, tërheqjes së vlerave materiale nga një model, apo sistem ekonomik në një model tjetër.

Deri këtu u njohëm me:

– akumulimin fillestar që disponon pronari, të cilin e investon në një aktivitet të caktuar;

– kapitalin industrial, pasuria e investuar dhe,

– fuqinë punëtore me kontratë pune.

Elementet materiale përfaqësojnë kapitalin e qendrueshëm dhe fuqia punëtore përbën kapitalin Variabël, të ndryshueshëm (C+V). Të dy së bashku japin kapitalin monopolist, ndryshe quhen vlera materiale të përfituara në fund të procesit. Në një fazë të caktuar të procesit të prodhimit, realizohet shndërrimi në kapital i parave të hedhura.

Nga një vështrim i përgjithshëm, duken si lojë fjalësh kur trajtohet qarkullimi i mallrave, sipas formulës (M-P-M) (mall-para-mall). Në rastin e (M-P-M) kuptohet që shitja e një malli bëhet për të blerë një mall tjetër; ndërsa tek formula e përgjithshme e kapitalit (P-M-P) (para-mall-para), kuptohet që blerja e një malli bëhet me qëllim për tu shitur, po kështu dihet që dalja në treg për të shitur ka si objektiv fitimin.

Vlera e shtuar, e cila fitohet me çmimin e shitjes, quhet “mbivlerë”, e cila e shndërron paranë në kapital. Dallimi mes shtijes së mallit për të blerë një mall tjetër qëndron në atë se, nga qarkullimi i mallrave nuk sigurohet mbivlerë, por vetëm shkëmbim mallrash (jep mall dhe merr mall) prej të cilave nuk krijohet ndonjë përfitim apo rritje çmimi; tek blerja e mallrave për të shitur (shet mall dhe merr para), reralizohet vlera e shtuar nëpërmjet çmimit.

Mbasi u njohëm me dallimin mes dy formulave, konkludohet se me formulën (M-P-M) sigurohet kapitali i qendrueshëm, i cili studiohet dhe përdoret nga kapitalisti (pronari, kompania) pët tu gërshetuar me formulën e dytë (P-M-P), ku në këtë formulë (M)-ja perfaqëson formulën (M-P-M), e cila blihet me para, hidhet në procesin e prodhimit, por do ishte e pa realizuar nëse nuk do i shtohet procesit të prodhimit, fuqia punëtore me të cilën plotësohet cikli i realizimit të produktit të gatshëm për të dalë në treg. Tek (M-P-M) nuk kemi vlerë të shtuar nga këmbimi, pasi vlera e shtuar realizohet tek shitja e mallit, e përfshirë në çmimin e produktit që shitet.

Kështu lind domosdoshmëria e pjesëmarrjes së kapitali kostant C me kapitalin e paqendrueshëm (fuqia punetore) (V). Pronari, kompania apo bisnesmeni, për realizimin e mbivlerës bazohet tek shpenzimet e punës, e cila duke u përdorur në procesin e prodhimit siguron shtesë vlere. Arritja në fazën e përfundimit të kontributit nga mpleksja e elementeve materiale (jo frymorë) me fuqinë punëtore (frymorë), sigurohen të ardhurat. Nga mos shpërndarja e fitimit ndërmjet pjesmarrësave në zhvillimin e aktiviteteve prodhuese ose të shërbimit, kriojhet pabarazia e theksuar mes akumuluesit fillestar me fuqinë punëtore të kualifikuar ose jo.

Me familjarizimin e këtyre marrëdhënieve na jepet mundësia për të qenë të qartë se të ardhurat e akumuluara, mbas zëvendësimit të akumulimit fillestar dhe shpenzimeve tërësore në procesin e prodhimit, që shprehen në normë fitimi, lindin diferencat mes pronarit, kompanive, biznesmenit dhe fuqisë punëtore.

Sipas ligjeve aktuale, zotëruesi i kapitalit përvehtëson fitimin netto në masën 100%. Kjo rishpërndarje krijon disnivelet pasurore mes pronarit dhe fuqisë punëtorëve. Pronari priret drejt rritjes së vazhdueshme të normës së fitimit me të cilën shton pasurinë; ndërsa shpenzimet e punës, fuqia punëtore mbetet po thuaj e pandryshuar.

Statusi ekonomik, mes pronarit dhe punëtorëve apo nëpunësve me mëditje, krijon raporte të zhdrejta. Pronarët rrisin fitimet dhe kapitalet (pasuritë) e tyre në mënyrë progresive; ndërsa punonjësit me mëditje, më e shumta mund të përfitojnë thjeshtë ndonjë rritje të vogël në pagat e punës. Rishpërndarja e padrejtë e të ardhurave krijon polarizim të theksuar ekonomik dhe grumbullim të pasurive në pak duar, të cilët jo gjithmonë pasurinë e grumbulluar e përdorin për të kryer investime të mëtejshme, si rrjedhojë lindin pengesa serioze në zhvillimet ekonomike si brenda dhe jashtë vendit, shtohet papunësia, shtrihet varfëria, një pjesë e parave të siguruara mbeten të pavëna në qarkullim. Për tu kuptuar i drejtohemi disa të dhënave të marrë nga shtypi:

Edhe për të pasurit, pasuria e vërtetë është e paarritshme, askush nuk mendon se e ka arritur pasurinë e menduar. Në referim të shifrave botuar në gazetën “Dita” të datës 5 maj 2018, rezulton se 5% e amerikanëve janë milionerë. Prej këtyre, rreth 95% kanë nga 1 deri në 5 milionë dollarë. Megjithatë këta super miliarderë, mendojnë se nuk e ndjejnë veten të pasur.

Shumë njerëz kujtojnë se nëse përballojnë mbulimin e pjesës së pronave dhe shërbimet, gjithë shpenzimet e domosdoshme, dëshirat për të shijuar një jetë luksi si dhe të mbeten, ose tu teprojnë edhe shumë para gjendje, prej të cilave të sigurojnë për çdo fëmije një shumë parash, përafërsisht 25 milionë dollarë trashëgimi, atëhere me këto arritje sigurohet të qenurit të pasur.

Po kështu, sipas disa analistëve nga “US Trust”, për të qenë i pasur, kanë parashikuar se një çifti do ti duhet të ketë një pasuri prej të paktën 100 deri 190 milionë dollarësh, të siguruojnë një jetë lluksoze dhe të quhen të pasur. Madje “qindëshen” si kufi e quajnë “hundy” (‘hundred’), në të folurit e zakonshme thuhet: “Tani e kapën veten. E bënë një Hundy”. Këto shifra ilustrojnë disi të qenurit të pasur ose “pasanikë”. Të gjithë njerëzit e dinë përdorimin e shprehjes: “I pasuri nuk ngopet kurrë me pasuri”. Këto koncepte, trajtohen nga 5 përqindshi i popullsisë; ndaj të cilëve duhet të vendosen rregulla ligjore për të bërë të mundur ekuilibrin, ose përmirësimin e niveleve të jetesës mes tyre dhe pjesës së madhe të popullsisë.

Ekspert ekonomie Fahri Dahri

Më 29 Maj 2021

Vijon

Hajrullah Tërnava: Bëjeni këtë hap të madh, do t’ju përmend edhe BE-ja

0

Qeveria e Kosovës, do të bëjë çmos që t’i përmbush premtimet e dhëna në kohë fushate që ta spastroj Kosovën nga të gjitha të këqijat që e kanë kaplua.

Kështu po thotë ish-zëvendësministri i MPB-së, Hajrullah Tërnava, i cili shton se, nga qeveritë e më pashme Kosova është kapluar me krim të organizuar dhe korrupsion.

Sipas tij, që në vitin e parë të mandatit të saj, Qeveria dhe Ministria e Drejtësisë, duhet ta fillon zbatimin e reformës së përshkallëzuar në drejtësi dhe Ligjin Vetting, duke ndërprerë praktiken e deritashme që së paku drejtësia në Kosovë, dhe gjyqtarët nuk do të punojnë nën urdhrat e krimo-politikës dhe as të hienave të qeverisjeve të deridjeshme, tashmë të inkriminuara dhe të dënuara nga vota gjithë qytetare.

“Me që Kosova është i vetmi shtet i izoluar pa liberalizim të vizave, pa hezitim duhet të fillon që tani të pastrohet kjo gardë e madhe e kapur prej prokurorësh dhe gjyqtarësh të cilët për vite të tëra ndihmuan e punuan dhe u paguan “ekstra me koverta” nga mafio oligarkët e kriminalizuar të lidhur me krimo-politikën që t’i shpëtojnë drejtësisë -oligarkët e “korporatokracisë dhe nëntokës kriminale”, duke mos u marre askush nga mbi 200 prokurorësh me krimet e tyre të pandalshme, me lidhjet e tyre kriminale dhe zhvatjen e shtetit deri në themelet e tij, edhe përkundër fakteve të dëshmuara për vjedhjet me dhjetëra miliona euro të buxhetit dhe aseteve të shtetit, dhe njëkohësisht edhe shpëlarjen e atyre parave qindra milionëshe përmes financimit të të gjitha “ndërtimeve” në Prishtinë dhe në Kosovë , ku për çdo vit investohen si para të pista nga krimi i organizuar për t’u shpëlarë për çdo vit rreth 1 miliard euro në ndërtimet kriminale në aranzhim të Shpend Ahmetit dhe Dardan Sejdiut në Prishtinë sikur edhe në komunat tjera por dukshëm më pak”, thotë Tërnava.

Eksperti i sigurisë, thotë se, tash duhet që reformaë e paralajmëruar në sistemin e drejtësisë ta ndërpresin praktikën e deritashme të lidhjes me krimopolitikën kur gjyqtarët e prokurorët shpërbleheshin për argatinë̈ e avokatinë që ua kanë bërë krimit të organizuar duke i mbyllur lëndët e mega krimit të organizuar apo duke i vendosur ato me zhvlerësim të plotë të provave, në kundërshtim me ligjin e kushtetutën.

Image

Hajrullah Tërnava

“Nëse drejtësia do të jetë e suksesshme në luftimin e të këqijave, besohet se do të jetë ky edhe fillimi i fundi të dekadës së veprimit të fuqishëm i krimit të organizuar brenda sistemit të drejtësisë dhe fillimit të një etapë të re kur askush më nuk do jetë mbi ligjin, ku fjala e politikanit nuk do të këtë̈ më shumë peshë se ajo e qytetarit të zakonshëm para ligjit, dhe nuk do të jetë më tutje në funksion të mbrojtjes së nëntokës siç̧ po vazhdon të jetë akoma edhe sot, duke shkelur ligjin me të dyja këmbët, sidomos në rastet e kundërshtarëve të nëntokës kriminale dhe pushtetarëve, në të cilat raste politika dhe nëntoka kriminale e japin verdiktin ashtu sikur që e dizajnojnë ata për vetë gjyqtarin e kontrolluar dhe të inkriminuar përmes pagesave e kovertave të trasha monetare”, shton ai.

Sipas tij, nëse kjo qeveri gjatë mandatit të saj i realizon këto plane dhe qëllime e saja të planifikuara për luftimin e gjitha të këqijave në Kosove, do të përmendet gjithnjë për të mirën që ja ka sjellë vendit.

“Mbi të gjitha edhe BE do ta përmend në të ardhmen si shembull të mirë se si luftohen krimet në përgjithësi në një shtet të ri të posa krijuar, me njerëz të pastër dhe të ndërgjegjshëm që i jetësojnë të gjitha ligjet pozitive në shtetin e tyre, dhe do të merret si shembull edhe për shtetet tjera në BE”, përfundon Hajrullah Tërnava.

Kosova ka ardhmëri të ndritur, nëse politika i kryen detyrat shtëpiake

0
Lirim Gashi, shkrimtar nga Prishtina
KOSOVA E KA NJË ARDHMËRI TË NDRITUR, NËSE POLITIKA ZYRTARE I KRYEN ME PËRPIKËRI DETYRAT E SAJA SHTËPIAKE
Kolegë gazetarë,
Mos u jepni hapësirë në emisionet tuaja televizive (b)analistëve politikë që i bagatelizojnë dhe minimizojnë krimet shumëdimensionale të qeverive të pasluftës, sepse spiralja e krimit do të shndërrohet në valle te djajve, të cilët nëse shpëtojnë të pandëshkuar, kurrë s’do të ndalen së bëri keq.
Mos i lejoni për të bërë propagandë dekadente në emisionet tuaja televizive këta (b) analistë të pacipë, sepse janë rojet më besnike të errësirës, keqbëries, injorancës dhe prapambeturisë dy dekadëshe, të shkaktuar nga qeveritarët shqipfolës të pasluftës, të cilëve ua kanë mbajtur zhagun, sepse janë pasuruar pafundësisht nga paratë e tyre të pista.
Unë pikërisht për shkak të këtyre demonëve që ju i ftoni me kaq shumë zell, i bojkotoj emisionet tuaja televizive, sepse druaj se do të përplasësha me ta fizikisht në sytë e publikut, sikur të hanin m… në praninë time, ashtu siç e kanë zakon të hanë m… në praninë tuaj.
Unë çuditem dhe smeritem se si mund t’i harroni kaq lehtë dhe shpejtë vuajtjet dhe tragjeditë e mijëra personave të pafajshëm, të cilët janë viktima të drejtpërdrejta të krimit të tyre shumëdimensional.
Unë çuditem dhe smeritem se si mund ta harroni kaq shpejtë dhe lehtë keqbërien e njerëzve që diplomat e tempujve të dijes i kanë shndërruar në kondoma.
A ka krim dhe mëkat më të madh se sa tu japësh përparësi nxënësve dhe studentëve të edukuar në frymën e injorancës, primitivizmit, dhunës, prapambeturisë, materializmit, grykësisë dhe kleptomanisë dhe për shkak të tyre t’i dëmtosh pafundësisht nxënësit dhe studentët e edukuar në fymën e mirësjelljes, qytetarisë, respektit, zellit, dijes dhe kulturës, respektivisht në frymën e vlerave më të çmuara njerëzore, kombëtare dhe universale ?!
Pikërisht kjo ka ndodhur në Kosovën e pasluftës.
Unë për vetën time nuk njoh krim më të madh se sa plaçka e vlerave mendore dhe shpirtërore.
Këtë lloj plaçke nuk e ka praktikuar madje as Serbia e Millosheviqit në Kosovën e paraluftës.
Imagjinojeni diplomat që dikur kanë qenë vula të zellit, punës së palodhur, dijes së pafundme dhe krenarisë, sot janë shndërruar në vula të plaçkës, krimit, turpit, analfabetizmit dhe injorancës.
Ndërkaq pasojat e kësaj plaçke do t’i ndjejnë në lëkurën e tyre shumë gjenerata të ardhshme, sepse nxënësit dhe studentët e diplomuar në atë mënyrë nuk do të punësohen në kosmos, por në Kosovë.
Unë çuditem dhe smeritem se si mund të jeni kaq të pashpirt dhe se si mund të harroni kaq shpejtë dhe lehtë se qindra persona për shkak të tyre e kanë humbur madje edhe jetën, gjënë më të çmueshme, më të shtrenjtë dhe më të papërsëritshme që ua ka dhuruar natyra ?!
Unë çuditem dhe smeritem se si mund të harroni kaq shpejtë dhe lehtë që pjesa më e madhe e popullit është shndërruar në turmë nomadësh për një kafshatë të bukës, po ashtu për shkak të tyre.
Unë çuditem dhe smeritem se si mund t’i harroni kaq shpejtë dhe lehtë ofshamat e vuajtjeve që kanë buruar dy dekada rresht direkt nga shpirti i njerëzve të shtypur, të varfëruar, të plaçkitur dhe të mjeruar nga ta dhe përkrahësit e tyre.
Unë çuditem, smeritem dhe mbes pa tekst se si mund ta harroni kaq shpejtë dhe lehtë keqbërien e tyre të pafundme, e cila i ka argëtuar, gëzuar dhe befasuar pa masë madje edhe armiqtë më të mëdhenjë të këtij populli të stërvuajtur dhe të këtij shteti të brishtë si djathi i dhies.
Sepse as në imagjinatën e tyre më të errët s’do të kishin mundur ta dëmtonin këtë popull dhe shtet sa e kanë dëmtuar qeveritë tona të pasluftës.
Jam pafundësisht i lumtur, që ky popull është dëshmuar si më i miri, më i mençuri dhe më i pjekuri në Ballkan, sepse i ka shporrur me referendum kleptokratet kuisling dhe mafioz nga pushteti.
Shikojeni Serbinë e Vuçiqit ku populli serbë ndjehet si i vdekur për së gjalli, apo si një turmë mumijesh që vegjetojnë para vetës si bimë sezonale.
Shikojeni Serbinë e Vuçiqit dhe Rusinë e Putinit, ku jetojnë dy popuj të vdekur për së gjalli sepse (keq) sundohen dhe keqtrajtohen pafundësisht nga dy psikopatë fashistë të kapluar nga kleptomania, megalomania, çmenduria, narcizmi, grykësia, sadizmi dhe makijavelizmi.
Për herë të parë në jetën time jam optimist me popullin tim, e sidomos me rininë e tij, që është aq e aftë, e pjekur, e padjallëzuar dhe e talentuar, saqë shpesh mbes pa tekst nga befasia dhe gëzimi.
Ua them këtë nga përvoja e drejtpërdrejtë sepse punoj me djem të rinjë dhe vajza të reja të cilët shpesh me lënë pa tekst me aftësinë, talentin dhe pjekurinë e tyre.
Ua them me përgjegjësinë më të madhe :
Rinia shqiptare është më e mira, më e mençura, më e bukura, më e pjekura, më e edukuara, më e kulturuara, më e dashura, më e padjallëzuara dhe më e talentuara në mbarë Evropën, prandaj nëse dija dhe talenti i saj futet në funksion si duhet, Kosova, Shqipëria dhe Maqedonia e Veriut për një kohë të shkurtër do të shndërrohen në shembuj pozitivë për mbarë Evropën dhe Botën.