Kreu Blog Faqe 24

Islamizmi po del publikisht se ka qenë në dorën e huaj, Lëvizja e Deçanit e ka paralajmëruar këtë në vitin 2023

Drini.us
-
0
Islamizmi po del publikisht se ka qenë në dorën e huaj, Lëvizja e Deçanit e ka paralajmëruar këtë në vitin 2023
Alberto Leka, Prishtinë
____
NUK ËSHTË MË KOHA PËR NËNVLERËSIM: AJO QË E PARALAJMËRUAM NË 2023 DUHET TË HETOHET SERIOZISHT
____
Dokumentet që po publikohen tani nga mediat, duke iu referuar aktakuzave dhe hetimeve të Prokurorisë Speciale, janë jashtëzakonisht shqetësuese.
Ajo që duhet të na shqetësojë nuk është feja islame dhe as besimtarët myslimanë. Shqetësimi është radikalizimi, instrumentalizimi i fesë dhe çdo përpjekje e mundshme për ta përdorur atë si mjet ndikimi politik, destabilizimi apo shërbimi të interesave të huaja.
Në dokumentin e publikuar përmenden pretendime për ndikim në xhami, medrese, media, sport, muzikë, politikë dhe diasporë, madje edhe një skenar ekstrem për ta paraqitur Kosovën pas 20 vitesh “si Kandahar”. Këto janë pretendime të Prokurorisë dhe duhet të vërtetohen nga drejtësia, por janë tepër serioze për t’u injoruar.
Dhe këtu është pyetja që duhet t’ua bëjmë institucioneve:
Nëse sot po dalin në dritë prova dhe hetime për fenomene që ne i kemi ngritur si shqetësim prej vitesh, pse u desh kaq shumë kohë që shteti t’i marrë seriozisht?
Lëvizja e Deçanit doli publikisht në vitin 2023 duke ngritur shqetësime për rrezikun e radikalizimit dhe për përdorimin politik të fesë. Sot, kur Prokuroria Speciale po heton raste që përfshijnë pikërisht pretendime për ndikim fetar, rrjete dhe shërbime të huaja, është koha që këto shqetësime të analizohen me fakte dhe jo të injorohen apo të etiketohen menjëherë.
Kosova nuk duhet të luftojë fenë. Kosova duhet të luftojë çdo radikalizëm, çdo ekstremizëm dhe çdo strukturë të paligjshme që mund të cenojë shtetin.
Dhe mbi të gjitha: mos ta presim edhe 20 vjet për të kuptuar se çfarë po ndodh. Shteti duhet të veprojë sot, me ligj, me institucione dhe me prova.

Federata “Arbëria” i dërgon letër të hapur Kryemnistrit Albin Kurti, “Kosova nuk mund të bëhet peng i islamit politik”

Drini.us
-
1
Federata “Arbëria” i dërgon letër të hapur Kryemnistrit Albin Kurti, “Kosova nuk mund të bëhet peng i islamit politik”
Federata Arbëria
LETËR E HAPUR KRYEMINISTRIT TË REPUBLIKËS SË KOSOVËS
KOSOVA NUK MUND TË BËHET PENG I ISLAMIZMIT POLITIK, RADIKALIZMIT FETAR DHE RRJETEVE QË SFIDOJNË SHTETIN
I nderuar z. Albin Kurti,
Kryeministër i Republikës së Kosovës,
Federata e Arbërit ju drejtohet sot jo për një incident të izoluar, as vetëm për një kishë, një fshat apo një përplasje lokale.
Ju drejtohemi për një çështje që prek vetë karakterin kushtetues të Republikës së Kosovës:
Kush e ka fjalën e fundit në këtë vend — Kushtetuta dhe shteti, apo predikuesi radikal, turma e instrumentalizuar dhe rrjetet politike që përpiqen ta përdorin fenë si instrument pushteti?
Ngjarjet e fundit në Zogaj të Vushtrrisë duhet të lexohen si një alarm.
Më 17 gusht 2026, nën autoritetin kishtar katolik, u bekua gurthemeli i Kishës së Shën Florit dhe Shën Laurit në Zogaj. Pak ditë më vonë pati protesta kundër projektit dhe mediat raportuan se guri i vendosur ishte larguar nga persona ende të paidentifikuar.
Ne nuk paragjykojmë autorët.
Nuk i shpallim fajtorët nga tavolina.
Por pikërisht për këtë ekziston shteti.
Policia duhet të hetojë.
Prokuroria duhet të veprojë.
Institucionet duhet të tregojnë se prona, besimi dhe siguria e qytetarit nuk varen nga vullneti i turmës.
Sepse sot mund të hiqet një gur.
Nesër mund të sulmohet një objekt.
Pasnesër mund të kërcënohet një familje.
Dhe nëse shteti e normalizon frikësimin në fazën e parë, do ta ketë shumë më të vështirë ta ndalë dhunën në fazën e fundit.
________________________________________
Z. KRYEMINISTËR, KOSOVA E KA NJOHUR TASHMË ÇMIMIN E RADIKALIZMIT
Kjo nuk është retorikë.
Është histori e dokumentuar institucionale.
Kosova është përballur me qytetarë që iu bashkuan konflikteve të huaja në Siri e Irak dhe pikërisht për këtë arsye Kuvendi miratoi më 2015 Ligjin Nr. 05/L-002, i cili kriminalizon organizimin, rekrutimin, financimin, nxitjen dhe pjesëmarrjen në formacione të huaja të armatosura. Për organizim, rekrutim, udhëheqje apo trajnim, ligji parashikon dënime deri në 15 vjet burgim.
Pra, Republika jonë e ka pranuar prej kohësh se radikalizimi nuk është trillim.
Nuk është “islamofobi”.
Nuk është propagandë e Perëndimit.
Është çështje e sigurisë kombëtare.
Edhe raporti i Komisionit Evropian për Kosovën për vitin 2025 thotë se kërcënimi nga ekstremizmi fetar vazhdon të vlerësohet si i moderuar.
I njëjti raport shënon:
• 52 aktakuza për vepra të lidhura me terrorizmin;
• 9 dënime;
• 10 të burgosur që po vuanin dënime për krime të lidhura me terrorizmin;
• nevojën që Kosova ta përmirësojë parandalimin e ekstremizmit të dhunshëm;
• vazhdimin e punës me të kthyerit nga konfliktet e huaja dhe personat e radikalizuar.
Këto janë fakte.
Dhe një Republikë serioze nuk pret që faktet të bëhen tragjedi para se të reagojë.
________________________________________
NE NUK E AKUZOJMË ISLAMIN — NE AKUZOJMË ABUZIMIN ME ISLAMIN
Këtë dallim e bëjmë prerazi.
Shqiptarët e besimit islam janë pjesë organike e kombit shqiptar dhe e Republikës së Kosovës.
Ata nuk janë problemi.
Besimi i tyre nuk është problemi.
Xhamia nuk është problemi.
Hoxha që predikon paqe, moral, përgjegjësi dhe dashuri njerëzore nuk është problemi.
Problemi fillon aty ku feja shndërrohet në ideologji pushteti.
Problemi fillon aty ku minberi përdoret për të treguar se kush është “shqiptar i mirë”, kush është “besimtar i mirë”, kush duhet përjashtuar dhe kush duhet frikësuar.
Problemi fillon kur identiteti fetar vendoset mbi qytetarinë.
Kur bindja fetare përdoret për të diktuar politikën.
Kur institucionet fetare kërkojnë privilegje që Kushtetuta nuk ua jep.
Kur krijohet klimë ku një kishë shihet si provokim, ndërsa një xhami si e drejtë e vetëkuptueshme — ose anasjelltas.
Republika nuk mund ta pranojë këtë standard të dyfishtë.
________________________________________
ISLAMIZMI POLITIK NUK ËSHTË FE — ËSHTË PROJEKT PËR PUSHTET
Nga Ballkani në Lindjen e Mesme, nga Evropa në Afrikë e Azi, historia bashkëkohore na ka treguar se ekstremizmi islamist nuk lind në një ditë.
Ai ndërtohet gradualisht.
Fillimisht vjen gjuha.
Pastaj ndarja mes “nesh” dhe “atyre”.
Pastaj delegjitimimi i tjetrit.
Pastaj presioni shoqëror.
Pastaj justifikimi fetar.
Dhe, në raste ekstreme, vjen dhuna.
Bota e ka parë këtë mekanizëm te organizata terroriste si ISIS dhe Al-Qaeda.
Kosova nuk ka pse ta përsërisë mësimin me gjakun e vet.
Politika e mençur e sigurisë nuk pyet vetëm:
“A është kryer vepra penale?”
Ajo pyet edhe:
“Kush po ndërton terrenin ideologjik ku nesër mund të lindë vepra penale?”
________________________________________
KUSHTETUTA NUK KA MINARE DHE NUK KA KAMBANORE
Z. Kryeministër,
neni 8 i Kushtetutës së Republikës së Kosovës e përcakton Kosovën si shtet laik dhe neutral në çështjet e besimeve fetare.
Neni 38 garanton lirinë e besimit, ndërgjegjes dhe fesë, por vetë Kushtetuta parashikon se manifestimi i fesë mund të kufizohet me ligj kur kjo është e nevojshme për sigurinë, rendin publik apo të drejtat e personave të tjerë.
Ky është parimi që duhet mbrojtur.
Kushtetuta nuk ka minare.
Kushtetuta nuk ka kambanore.
Kushtetuta ka qytetarë të barabartë.
Republika duhet t’i mbrojë njësoj xhaminë, kishën, teqenë, sinagogën, besimtarin dhe jobesimtarin.
Por Republika nuk është në varësi të asnjërës prej tyre.
________________________________________
BASHKËSITË FETARE NUK MUND TË BËHEN SHTET BRENDA SHTETIT
Kjo vlen edhe për Bashkësinë Islame të Kosovës.
Institucioni fetar ka të drejtë në autonomi.
Por autonomia nuk është sovranitet.
Autonomia nuk është imunitet.
Autonomia nuk e përjashton kontrollin financiar kur ai kërkohet nga ligji.
Autonomia nuk i jep askujt të drejtën për të ushtruar autoritet paralel ndaj Republikës.
Prandaj edhe udhëheqja e Bashkësisë Islame të Kosovës, përfshirë z. Naim Tërnava, duhet t’i nënshtrohet të njëjtit standard publik si çdo institucion tjetër me ndikim të madh shoqëror:
transparencë, përgjegjësi dhe distancim të qartë nga çdo formë radikalizmi, urrejtjeje dhe instrumentalizimi politik të fesë.
Ne nuk po shpallim askënd fajtor pa vendim gjykate.
Por askush nuk duhet të jetë as i paprekshëm ndaj pyetjeve.
Në Republikë nuk duhet të ekzistojë asnjë autoritet për të cilin qytetari “nuk guxon të pyesë”.
________________________________________
HAPNI LIBRAT E FINANCIMIT
Federata e Arbërit kërkon diçka shumë të thjeshtë:
transparencë totale për financimet e huaja të organizatave dhe institucioneve fetare.
Nga vijnë paratë?
Kush i dërgon?
Për çfarë përdoren?
Kush paguan objektet?
Kush financon shoqatat?
Kush financon botimet?
Kush financon predikuesit?
Kush financon portalet dhe organizatat që ndërtojnë propagandë fetaro-politike?
Nëse gjithçka është e ligjshme, transparenca vetëm sa do t’i forcojë institucionet fetare.
Nëse diçka nuk është e ligjshme, shteti duhet ta dijë.
Kosova ka ligj të posaçëm për parandalimin e pastrimit të parave dhe luftimin e financimit të terrorizmit. Ai përcakton masa dhe autoritete kompetente pikërisht për zbulimin dhe parandalimin e financimit të terrorizmit.
Atëherë le të zbatohet.
Jo vetëm ndaj të dobëtit.
Edhe ndaj të fuqishmit.
Jo vetëm ndaj biznesmenit.
Edhe ndaj fondacionit.
Jo vetëm ndaj individit.
Edhe ndaj rrjetit.
________________________________________
MOS E LINI DIASPORËN SHQIPTARE NË DUART E PROPAGANDËS RADIKALE
Problemi nuk ndalet në kufijtë e Kosovës.
Kosova ka një diasporë të madhe në Gjermani, Zvicër, Austri, Suedi, Francë, Belgjikë, SHBA dhe vende të tjera.
Ajo diasporë është pasuri kombëtare.
Por pikërisht diaspora është gjithashtu objektiv i rrjeteve ideologjike, propagandistëve, predikuesve radikalë dhe organizatave që kërkojnë ta zëvendësojnë identitetin qytetar e kombëtar me identitete politike fetare.
Kosova duhet të bashkëpunojë më fuqishëm me institucionet gjermane, zvicerane, austriake, amerikane dhe evropiane në identifikimin e rrjeteve të financimit, rekrutimit dhe radikalizimit.
Jo kundër besimtarëve.
Për mbrojtjen e besimtarëve nga radikalët.
________________________________________
EDHE POLITIKA DUHET TA PASTROJË SHTËPINË E VET
Radikalizmi nuk hyn në institucione vetëm me uniformë.
Ndonjëherë hyn me kostum.
Me votë.
Me parti.
Me retorikë të paketuar si “moral”.
Demokracia garanton të drejtën e secilit për bindje konservatore, liberale, fetare ose jofetare.
Por ka një vijë që nuk mund të kalohet:
askush nuk mund ta përdorë mandatin demokratik për ta minuar rendin demokratik.
Prandaj partitë politike të Kosovës duhet të vendosin standarde të qarta për kandidatët e tyre.
Kushdo që relativizon dhunën fetare, glorifikon organizata ekstremiste, përhap urrejtje ndaj komuniteteve fetare apo e vendos ligjin fetar mbi Kushtetutën duhet të përballet me përgjegjësi politike dhe, kur plotësohen elementet ligjore, edhe penale.
Parlamenti i Kosovës nuk duhet të bëhet strehë e asnjë fundamentalizmi.
As fetar.
As etnik.
As politik.
________________________________________
MOS LEJONI QË ZOGAJI TË BËHET PRECEDENT
Më 23 gusht 2026, dhjetëra persona protestuan kundër projektit të kishës në Zogaj. Protestuesit deklaruan se nuk ishin kundër katolikëve, por kundër asaj që ata e konsideronin veprimtari përçarëse. Policia ishte e pranishme për ta monitoruar situatën.
Në demokraci ata kanë të drejtë të protestojnë.
Dhe ne do ta mbrojmë atë të drejtë.
Por protesta nuk ka veto mbi pronën private.
Turma nuk ka veto mbi lirinë e besimit.
Numri i protestuesve nuk prodhon të drejtë kushtetuese.
Nëse një objekt kërkon leje — le të kërkohet leja.
Nëse dokumentacioni duhet plotësuar — le të plotësohet.
Nëse prona ka kontest — le ta zgjidhë gjykata.
Por nëse ligji plotësohet, as 50, as 500, as 5.000 protestues nuk mund ta zëvendësojnë ligjin.
Kjo është demokracia.
________________________________________
DHE KA EDHE NJË PYETJE TË RËNDË: KUSH E HOQI GURIN?
Mediat raportuan më 23 gusht se gurthemeli i vendosur disa ditë më parë ishte larguar dhe ende nuk dihej nga kush.
Ky rast duhet zbardhur.
Jo për vlerën materiale të një guri.
Por për mesazhin që bart akti.
Nëse dikush beson se mund të hyjë në pronën e tjetrit, të largojë një simbol të tij dhe më pas të zhduket pa pasoja, atëherë nuk kemi më debat fetar.
Kemi çështje të rendit juridik.
Prandaj kërkojmë publikisht:
identifikoni autorët.
hetoni motivin.
hetoni organizimin.
hetoni nëse ka nxitës.
hetoni nëse ka financues.
Dhe publikojeni rezultatin.
________________________________________
NJË SHTET QË PRET GJAKUN PËR TË REAGUAR, KA REAGUAR VONË
Z. Kryeministër,
radikalizmi duhet luftuar para se të prodhojë viktima.
Jo pas funeralit.
Jo pasi një familje të jetë kërcënuar.
Jo pasi një objekt fetar të digjet.
Jo pasi një i ri të jetë rekrutuar.
Jo pasi një qytetar të niset drejt një lufte të huaj.
Parandalimi është detyrë e shtetit.
Dhe për këtë Kosova e ka tashmë Strategjinë 2023–2028 për parandalimin dhe luftimin e terrorizmit dhe ekstremizmit të dhunshëm. Komisioni Evropian e ka njohur ekzistencën e strategjisë, por njëkohësisht ka kërkuar përmirësim të kapaciteteve dhe koordinimit institucional.
Strategjia që rri në sirtar nuk mbron askënd.
Duhet zbatim.
________________________________________
FEDERATA E ARBËRIT KËRKON 10 MASA KONKRETE
1. Zbardhjen e menjëhershme të rastit të largimit të gurthemelit në Zogaj.
2. Hetimin e çdo kërcënimi konkret ndaj organizatorëve, pronarëve të tokës, besimtarëve apo qytetarëve të përfshirë në këtë debat.
3. Regjistër publik dhe transparent të financimeve të huaja të institucioneve dhe organizatave fetare, sipas kufijve që lejon ligji.
4. Kontroll financiar profesional kur ekzistojnë indicie për financime të dyshimta ose financim ekstremizmi.
5. Monitorim ligjor të predikimeve që përmbajnë thirrje për dhunë, urrejtje apo diskriminim — pa ndërhyrë në predikimin e ligjshëm fetar.
6. Kontroll të njëjtë të ligjshmërisë për xhamitë, kishat, teqetë dhe çdo objekt tjetër fetar.
7. Mekanizëm të posaçëm shtetëror për evidentimin dhe kundërshtimin e propagandës së radikalizimit në internet.
8. Bashkëpunim më të fortë me vendet e BE-së, SHBA-në dhe partnerët e sigurisë për financimet dhe rrjetet transnacionale ekstremiste.
9. Programe serioze edukimi në shkolla për shtetin laik, historinë shqiptare, tolerancën fetare dhe mendimin kritik.
10. Raport vjetor publik për ekstremizmin fetar dhe politik në Kosovë, me statistika, analiza dhe masa të ndërmarra.
________________________________________
MOS E NGATËRRONI TOLERANCËN ME DOBËSINË
Kosova duhet të jetë tolerante ndaj besimit.
Por jotolerante ndaj dhunës.
E hapur ndaj diversitetit.
Por e mbyllur ndaj ekstremizmit.
Mbrojtëse e lirisë fetare.
Por e pamëshirshme ndaj atyre që përdorin fenë për të frikësuar qytetarin.
Sepse ekziston një gabim që shtetet e Evropës e kanë bërë shpesh:
në emër të tolerancës, kanë toleruar intolerancën.
Kosova nuk duhet ta bëjë këtë gabim.
________________________________________
NAIM TËRNAVA DHE ÇDO UDHËHEQËS FETAR DUHET TA THOTË QARTË
Ne presim nga drejtuesit e të gjitha bashkësive fetare, dhe posaçërisht nga drejtuesit me ndikimin më të madh publik, që të deklarohen pa ekuivok:
Asnjë kishë nuk është kërcënim për islamin.
Asnjë xhami nuk është kërcënim për krishterimin.
Shqiptari katolik nuk është më pak shqiptar.
Shqiptari i besimit islam nuk është më pak shqiptar.
Dhe asnjë njeri nuk mund të kërcënohet për besimin apo mosbesimin e tij.
Nëse një institucion fetar nuk është në gjendje t’i thotë këto fjali pa “por”, atëherë shoqëria ka të drejtë të pyesë pse.
________________________________________
KOSOVA NUK ËSHTË KALIFAT, AS TEOkraci, AS PRONË E KLERIT
Kosova është Republikë.
Është shtet laik.
Është projekt evropian.
Është ndërtuar mbi gjakun e shqiptarëve të besimeve të ndryshme.
Në historinë tonë kanë dhënë jetë e vepër katolikë, shqiptarë të besimit islam, bektashinj, njerëz pa praktikë fetare dhe qytetarë të bindjeve të ndryshme.
Prandaj askush nuk ka të drejtë të privatizojë shqiptarinë.
As hoxha.
As prifti.
As politikani.
________________________________________
Z. KRYEMINISTËR, MOS PRISNI QË KAMBANA TË BIE PËR NJË TRAGJEDI
Zogaji sot është një paralajmërim.
Një gur.
Një kishë.
Një protestë.
Një debat.
Por shtetet dështojnë pikërisht kur nënvlerësojnë sinjalet e vogla.
Kosovës nuk i duhet luftë mes fesë dhe shtetit.
I duhet shteti mbi ekstremizmin.
Kosovës nuk i duhet luftë kundër islamit.
I duhet luftë kundër islamizmit politik dhe ekstremizmit të dhunshëm, njësoj siç duhet të luftojë çdo ekstremizëm tjetër.
Kosovës nuk i duhet hakmarrje.
I duhet ligj.
Nuk i duhet gjueti shtrigash.
I duhet hetim profesional.
Nuk i duhet frikë.
I duhet shtet.
________________________________________
PRANDAJ JU THEMELISHT JU KËRKOJMË:
Mos e lini qytetarin vetëm përballë fanatizmit.
Mos e lini pronarin vetëm përballë turmës.
Mos e lini besimtarin vetëm përballë kërcënimit.
Mos e lini policin të reagojë vetëm pasi të ndodhë tragjedia.
Mos e lini diasporën në duart e rrjeteve ideologjike.
Mos e lini Kuvendin të normalizojë fundamentalizmin.
Mos e lini fenë të përdoret si parti.
Dhe mbi të gjitha:
mos lejoni që frika të bëhet institucion paralel i Republikës.
________________________________________
FEJA ËSHTË E LIRË — EKSTREMIZMI JO.
BESIMI ËSHTË I MBROJTUR — KËRCËNIMI JO.
XHAMIA ËSHTË E MBROJTUR. KISHA ËSHTË E MBROJTUR. QYTETARI ËSHTË I MBROJTUR.
POR MBI TË GJITHA QËNDRON REPUBLIKA DHE KUSHTETUTA E SAJ.
Z. Kryeministër,
historia nuk do ta gjykojë shtetin vetëm për mënyrën se si reagon pas një tragjedie.
Do ta gjykojë edhe për pyetjen:
A i pa shenjat para se tragjedia të ndodhte?
Shenjat janë aty.
Veproni.
Me ligj.
Me prova.
Me drejtësi.
Me vendosmëri.
Dhe pa frikë nga askush.
________________________________________
Me respekt dhe përgjegjësi kombëtare e qytetare,
FEDERATA E ARBËRIT
Prishtinë, 24 gusht 2026

Nehat Shaqiri nuk mund ta zëvendësoj gazetarinë me kërcënim publik

Drini.us
-
0
Nehat Shaqiri nuk mund ta zëvendësoj gazetarinë me kërcënim publik

Mirushe Musa, poete

NEHAT SHAQIRI NUK MUND TA ZËVENDËSOJË GAZETARINË ME GJYKIM PUBLIK

Kur paragjykimi merr vendin e faktit, gazetaria humb misionin e saj

Mirushe Musa është poete, veprimtare dhe grua e një familjeje me rrënjë të thella në qëndresën dhe vetëdijen kombëtare shqiptare. Ajo i përket një brezi grash që njohën nga afër sakrificat, sfidat dhe përndjekjet e kohës së ish-pushtimit serbosllav, por që nuk hoqën dorë nga kultura, fjala e lirë dhe dinjiteti kombëtar. Sot, ajo vazhdon betejën e saj qytetare kundër çdo forme të ekstremizmit dhe instrumentalizimit të fesë për qëllime politike. Zëri i saj buron nga një trashëgimi familjare e qëndresës, e kulturës dhe e përkushtimit ndaj çështjes shqiptare, e përcjellë ndër breza.

Në një kohë kur Vushtrria dhe mbarë Kosova kanë nevojë për maturi, përgjegjësi dhe bashkëjetesë, është për keqardhje kur një gazetar, në vend që të ndihmojë në sqarimin e një çështjeje, merr rolin e gjykatësit, historianit dhe prokurorit njëkohësisht.

Qëndrimi publik i Nehat Shaqirit lidhur me iniciativën për kishën në Zogaj të Vushtrrisë është pikërisht një shembull i tillë.

Kur një gazetar i quan njerëzit apo grupet “ekstremiste antishqiptare” dhe shkon deri aty sa thotë se “e kanë vendin në burg”, atëherë lind pyetja më e thjeshtë dhe më serioze:

Mbi cilin vendim gjykate mbështetet ky dënim?

Gazetari ka të drejtë të kritikojë.

Ka të drejtë të hulumtojë.

Ka të drejtë të kërkojë llogari.

Por nuk ka të drejtë të shpallë fajtorë njerëz që nuk janë dënuar nga asnjë gjykatë.

Kjo nuk është gazetari.

Kjo është marrje e kompetencave që i takojnë institucioneve të drejtësisë.

Familja Musa nuk mund të gjykohet me paragjykime

Si pjesëtare e familjes Musa, më duhet të reagoj posaçërisht ndaj mënyrës se si kjo familje po përfshihet në deklarata, insinuata dhe interpretime të njëanshme.

Familja Musa nuk është një nocion abstrakt që mund të përdoret sipas dëshirës për të ndërtuar një narrativë politike apo mediatike.

Ajo ka historinë e vet.

Ka njerëzit e vet.

Ka pronën e vet.

Ka sakrificat e veta.

Ka kujtesën e vet.

Dhe ka të drejtën e vet për t’u dëgjuar përpara se dikush ta vendosë në bankën e të akuzuarit përmes një statusi, deklarate apo artikulli.

Nëse z. Shaqiri apo kushdo tjetër ka fakte konkrete për ndonjë shkelje ligjore, le t’i paraqesë ato.

Le të publikojë dokumente.

Le të japë emra, data dhe prova.

Por nuk është e ndershme që një familje të vendoset nën një hije dyshimi përmes etiketave të përgjithshme dhe deklaratave emocionale.

Shpifja nuk bëhet fakt vetëm sepse përsëritet.

Dhe paragjykimi nuk bëhet e vërtetë vetëm sepse shkruhet me ton kategorik.

Mos merrni rolin e historianit pa e njohur historinë

Edhe më problematike është kur dikush përpiqet të përcaktojë se kush ka të drejtë historike të ngrejë një kishë shqiptare dhe kush jo.

Historia e shqiptarëve është shumë më e thellë sesa debatet e sotme.

Trashëgimia katolike shqiptare është pjesë e pandashme e historisë sonë kombëtare, ashtu siç janë pjesë e saj shqiptarët e besimeve të tjera.

Kisha shqiptare nuk është kundër shqiptarëve.

As xhamia shqiptare nuk është kundër shqiptarëve.

Problemi fillon atëherë kur feja përdoret për të prodhuar kampe politike, frikë, armiqësi dhe ndarje.

Prandaj kush dëshiron ta trajtojë historinë e Zogajt, Vushtrrisë dhe familjeve të kësaj treve duhet së pari ta njohë atë histori.

Duhet të njohë dokumentet.

Duhet të njohë pronat.

Duhet të njohë kujtesën e familjeve.

Duhet të njohë trashëgiminë e kësaj ane.

Nuk mund të bëhesh historian me një status në rrjete sociale dhe as gjykatës i historisë me një deklaratë publike.

Ku janë pyetjet gazetareske?

Një gazetar i paanshëm do të kishte pyetur:

Kujt i përket toka?

Kush e ka dhuruar atë?

Cila është historia e familjes që e ka dhënë pronën?

Çfarë dokumentesh ekzistojnë?

Cili është qëndrimi i institucioneve?

Çfarë thotë komuna?

Çfarë thotë Kisha Katolike?

A ka shkelje konkrete ligjore?

A ekziston ndonjë vendim gjykate për personat që po etiketohen si “ekstremistë”?

A janë dëgjuar të gjitha palët?

A është kërkuar sqarim nga familja Musa?

Këto janë pyetjet që duhet t’i bëjë gazetaria.

Jo të vendosë dënime.

Jo të kërkojë burg.

Jo të shpallë tradhtarë.

Jo të ndërtojë paraprakisht një narrativë dhe pastaj të kërkojë vetëm ato fakte që i përshtaten asaj.

Sepse kur gazetari e jep verdiktin para se të kërkojë faktin, ai nuk informon publikun – ai përpiqet ta drejtojë atë.

Vushtrrisë nuk i duhet një përplasje fetare e prodhuar artificialisht

Vushtrria ka nevojë për qetësi.

Ka nevojë për respekt.

Ka nevojë për bashkëjetesë.

Ka nevojë që njerëzit të mos maten sipas kishës apo xhamisë ku luten.

Shqiptari katolik dhe shqiptari i besimit islam nuk duhet të paraqiten si dy palë kundërshtare.

Ne jemi një popull me një histori të përbashkët, me një gjuhë, një kulturë dhe një atdhe.

Nëse dikush e kthen një çështje pronësore, fetare apo historike në një front përçarjeje mes shqiptarëve, atëherë ai nuk po i shërben as Vushtrrisë dhe as Kosovës.

Kjo vlen për të gjithë.

Për politikanin.

Për hoxhën.

Për priftin.

Për aktivistin.

Për gazetarin.

Sepse përgjegjësia për paqen shoqërore nuk është pronë e vetëm një pale.

Gazetaria nuk është megafon i bindjeve personale

Në një shoqëri demokratike, gazetari duhet të jetë veçanërisht i kujdesshëm kur përdor terma që mund të cenojnë nderin dhe reputacionin e njerëzve.

Fjalë si “ekstremist”, “antishqiptar”, “kriminel” apo kërkesa që dikush “ta ketë vendin në burg” nuk janë zbukurime retorike.

Ato kanë peshë.

Ato krijojnë perceptim.

Ato mund të nxisin urrejtje.

Ato mund të ndikojnë në opinion para se faktet të jenë verifikuar.

Prandaj gazetari nuk matet vetëm nga guximi për të folur.

Matet edhe nga përgjegjësia për atë që thotë.

Liria e fjalës nuk është licencë për të dhënë dënime publike pa prova.

  1. Nehat Shaqiri, mos e ktheni mikrofonin në çekan gjykatësi

Kritika ime është e qartë.

Ju mund të mos pajtoheni me iniciativën e kishës.

Mund ta kundërshtoni.

Mund të kërkoni sqarime.

Mund të ngrini dyshime.

Por nuk mund të shpallni njerëzit kriminelë, ekstremistë apo antishqiptarë pa prova dhe pa proces ligjor.

Nuk mund ta gjykoni familjen Musa nga larg, pa e dëgjuar atë.

Nuk mund ta shkruani historinë sipas bindjes suaj personale.

Dhe mbi të gjitha, nuk duhet ta përdorni pozitën e gazetarit për ta shndërruar një debat të ndjeshëm në një gjyq publik.

Nëse vërtet dëshironi t’i shërbeni gazetarisë, atëherë ejani te faktet.

Dëgjoni palët.

Shikoni dokumentet.

Kërkoni burimet.

Kontrolloni pretendimet.

Dhe pastaj shkruani.

Sepse gazetaria serioze nuk nis me dënimin.

Nis me pyetjen.

Ne nuk kemi frikë nga pyetjet – por kërkojmë drejtësi në trajtim

Familja Musa nuk kërkon privilegj.

Nuk kërkon heshtje të kritikës.

Nuk kërkon që dikush të mos pyesë.

Përkundrazi.

Çdo pyetje e drejtë është e mirëseardhur.

Çdo hulumtim profesional është i mirëseardhur.

Çdo verifikim faktesh është i mirëseardhur.

Por kërkojmë që pyetja të mos vijë e paketuar si akuzë dhe gazetaria të mos kthehet në instrument të paragjykimit.

Nëse dikush mendon se kemi gabuar, le të na kundërshtojë me fakte.

Nëse mendon se kemi shkelur ligjin, le t’u drejtohet institucioneve.

Por askush nuk ka të drejtë të na dënojë publikisht mbi bazën e hamendësimeve.

Sepse sot mund të jetë familja Musa.

Nesër mund të jetë një familje tjetër.

Pasnesër mund të jetë çdo qytetar që nuk mendon njësoj me zërin më të fortë të momentit.

Dhe një shoqëri ku njerëzit dënohen fillimisht në media e pastaj kërkohen provat nuk është një shoqëri e shëndoshë demokratike.

Kjo është një periudhë ku fjalët mund të ndezin më shumë se sa mendojmë

Kosova po kalon një periudhë të ndjeshme politike, shoqërore dhe identitare.

Pikërisht në periudha të tilla, fjala publike duhet peshuar dy herë.

Një fjali e pamatur mund të ndezë një turmë.

Një etiketë mund të ndajë një lagje.

Një dezinformatë mund të krijojë armiqësi atje ku deri dje ka pasur fqinjësi.

Për këtë arsye, njerëzit e medias mbajnë një përgjegjësi të veçantë.

Jo të heshtin.

Por të verifikojnë.

Jo të frikësohen.

Por të jenë të saktë.

Jo të bëhen palë.

Por të kërkojnë të vërtetën edhe atëherë kur ajo nuk i përshtatet bindjes së tyre.

Familja Musa nuk pranon të përdoret si tabelë qitjeje

Këtë duhet ta them qartë.

Familja Musa nuk do të pranojë që emri i saj të përdoret si shënjestër mediatike për interesa të çastit.

Nuk do të pranojmë që sakrifica, historia dhe dinjiteti ynë të zëvendësohen me etiketa.

Nuk kërkojmë trajtim të privilegjuar.

Kërkojmë vetëm atë që duhet t’i garantohet çdo qytetari:

të drejtën për t’u dëgjuar, të drejtën për të mos u shpallur fajtor pa prova dhe të drejtën për t’u trajtuar me dinjitet.

Kjo nuk është shumë.

Kjo është minimumi i një shoqërie demokratike.

Nuk duhet shpikur një armik aty ku ka një debat

Ajo që më shqetëson më së shumti është përpjekja për ta kthyer një debat në një luftë identitare.

Nëse dikush e mbështet një kishë, nuk do të thotë se është kundër qytetarëve të besimit islam.

Nëse dikush ngre pyetje për procedurat e një kishe, nuk do të thotë se është kundër katolikëve.

Këto barazime të rreme janë burimi i polarizimit.

Dhe pikërisht këtu duhet të hyjë gazetaria e përgjegjshme: për t’i ndarë faktet nga emocionet dhe njerëzit nga etiketat.

Jo për t’i bashkuar të gjitha në një akuzë të madhe.

Në vend të fundit: e vërteta nuk ka nevojë për britmë

Kosova ka nevojë për gazetarë që kontrollojnë pushtetin dhe verifikojnë faktet, jo për njerëz që krijojnë fajtorë sipas bindjeve personale.

Ka nevojë për intelektualë që bashkojnë.

Ka nevojë për institucione që vendosin sipas ligjit.

Dhe ka nevojë që të gjithë ne ta kuptojmë një të vërtetë të thjeshtë:

Asnjë shqiptar nuk duhet të shpallet armik i shqiptarëve vetëm për shkak të bindjes së tij fetare, të historisë familjare apo të qëndrimit ndaj një objekti fetar.

Debati për kishën në Zogaj mund të zhvillohet.

Madje duhet të zhvillohet.

Por me argumente.

Me dokumente.

Me histori të verifikuar.

Me ligj.

Me etikë.

Dhe me respekt për dinjitetin e secilit.

Sepse aty ku mbarojnë faktet dhe fillojnë etiketimet, aty përfundon gazetaria dhe fillon propaganda.

Dhe kur gazetari e braktis pyetjen për të dhënë dënimin, ai nuk është më duke kërkuar të vërtetën.

Ai është duke e zëvendësuar atë me bindjen e vet.

Mendime që bëjnë dritë tërë jetën

Drini.us
-
1
Mendime që bëjnë dritë tërë jetën
Ismet Hasani, Suedi
___
Mendime që bëjnë dritë tërë jetën (10)
U R T I  P O E T I K E
                                          
QËLLIMI DHE VEPRA
 
          Veprat vlerëshën në bazë të qëllimit,
          ndërkaq gjykohën në bazë të pasojave.
 
Dijtëm apo s’dijtëm,
sendet ekzistojnë objektivisht,
Deshëm apo nuk deshëm,
nuk mund t’i ndryshohmë!
Nga pikëvështrimi moral (etik),
faktet janë absurde,
ato s’kanë parashënjë morale
mbesin të paqena, jonormale!
Në këtë botë jemi pjesëmarrës,
të drejtpërdrejt – si njerëz,
I krijojmë synimet tona
Bota është  e jona!
Duhet bërë atë që duhet bërë,
Tek është i varfëri – është i pasuri,
Tek është i mençuri – është i marri
tek është i arsimuari – është primitivi.
***
 
O ZOT
     Tutëm, o Zot, më lejo të kuptoj gjërat
      që s’mund t’i dallojë!
Zotin e adhurojë,
prej Zotit kërkojë,
të më dhuroi:
Të di të mendojë!
Prej Zotit kërkojë
që të mundësojë,
që t’iu besoj gjërave
që nuk i kuptojë!
Prej Zotit kërkojë
të kuptojë jetën,
të kuptojë
se si të jetojë.
Nuk të humbë rruga
nuk të humbë vendi  yt
nuk të humbë as Kurbeti,
kur e ke Zotin me veti!
***
P  A  V  A  R  Ë  S  I  A
 
P            Pëllumb nga vendet e largëta
               në sqep Letrën e mbajta,
               mbi oqeane fluturova,
               Kosovës PAVARËSINË ia dërgova.
 
A            Arbër e kam emrin
               i vjetër në histori.
               me mund e ruajtët vendin,
               URIME për PAVARËSI.
 
 V            Valmir më thërrasin
                valët më tundasin,
                 më parë ua solla LIRINË
                 e tash ua solla PAVARSINË.
A          Azem më pagëzuan
                 kurrë s’më harruan
                 më ringjalli Drencia
                 unë jam ai Azem Galica.
R               Rilind e kam emrin,
                  këtu e kam vendin,
                  ashtu si dikur në Vlorë (28 nëntor 1912)
                  Tash erdha në Kosovë (17 shkurt 2008)
Ë                Ëndërr ju dukësha,
                   që plot 96-të vjet (1912-2008)
                   por më 17 shkurt 2008-të
                   u bëra realitet.
S                 Sokoleshë më quajnë
                    më thërrasin edhe Sorkadhe!
                    – Unë jam ajo “NUSJA”
                    – BËNI DASMË TË MADHE!
I                   Ilir– emër në histori,
                            jam shumë i vjetër
                           me shkronja të arta:
                           Pavarësinë ua solla në letër.
A                 ARLIND! Më thirri nëna,
                                    na erdhi Pavarësia
                                    Urime, oj nënë e dashur,
                                    Na u shndrit ardhmëria!
*
                                       F  U  N  D

Shqiptar Shaljani për ëndërrat neootomane të Profesorit Milazim Krasniqi

Drini.us
-
0
Shqiptar Shaljani për ëndërrat neootomane të Profesorit Milazim Krasniqi

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë 

Ëndrrat e Mullah Milazimit për rikthimin e neo-otomanëve në Dardani — apo makthi nga rikthimi i shqiptarëve te vetvetja?
Paska ndodhur diçka e jashtëzakonshme në Dardani!
Disa shqiptarë paskan filluar të mendojnë për historinë e tyre, për rrënjët e tyre, për identitetin e tyre dhe madje — o tmerr! — paskan filluar të bëjnë pyetje edhe për trashëgiminë shpirtërore të të parëve të tyre.
Dhe sapo shqiptari fillon të pyesë “Kush isha unë para se të më tregonin kush duhet të jem?”, në skenë shfaqet menjëherë kujdestari i madh i ndërgjegjes kombëtare e shpirtërore: Prof. Milazim Krasniqi.
Alarm!
Kush e dha lejen?!
A nuk e dinë këta shqiptarë se për identitetin e tyre paska një komision të posaçëm interpretimi?!
Dhe, me sa duket, kryetar i komisionit është vetë Mullah Milazimi.
Ai paska zbuluar edhe formulën e re të tolerancës:
“Jeni të lirë të konvertoheni, por nëse e bëni, nuk keni mend.”
Kjo është vërtet një arritje e re në teorinë e pluralizmit fetar.
Ndoshta universitetet e botës duhet ta studiojnë.
Sepse demokracia, sipas kësaj teorie, nuk është më: “Mendo dhe beso si të duash.”
Është:
“Mendo dhe beso si të duash — me kusht që të mos dalësh nga kuzhina ime ideologjike.”
Dhe ja ku arrijmë te thelbi i problemit.
Milazim Krasniqi nuk shqetësohet thjesht nga disa fjalë të pamatura. Ai shqetësohet nga një proces shumë më i madh: shqiptari që nuk pranon më t’i marrë identitetet e gatshme nga tezga e askujt.
Sepse kur shqiptari fillon të lexojë historinë e vet, të kërkojë rrënjët e veta dhe të bëjë dallimin ndërmjet besimit personal dhe ideologjisë politike, atëherë fillon të bëhet shumë i papërshtatshëm për çdo projekt që kërkon ta fusë në një kallëp të gatshëm.
Dhe kjo, me sa duket, është arsyeja pse disa njerëz e humbin qetësinë.
Në shkrimin e tij, profesori na tregon se ata që mendojnë ndryshe janë “vagabondë kryqtarë”, ndërsa për ata që konvertohen thotë se “nuk kanë mend”.
Është një mënyrë interesante për të mbrojtur tolerancën.
Por ka një problem të vogël:
Toleranca nuk është pronë e askujt.
Sidomos nuk është pronë e atij që e shpall veten të vetmin pronar të së vërtetës dhe pastaj u jep të tjerëve leksione për “paqe, mëshirë, mirësi dhe shpëtim”.
Nëse një shqiptar katolik, ortodoks, ateist apo thjesht laik nuk e pranon recetën shpirtërore të Mullah Milazimit, kjo nuk e bën atë as më pak shqiptar dhe as më pak të denjë për respekt.
Dhe këtu bëhet shumë interesante situata.
Sepse Mullah Milazimi thotë se askush nuk po i pengon të tjerët të konvertohen.
Shumë mirë.
Por pse atëherë aq shumë nervozizëm?
Pse kaq shumë alarm?
Pse “kryqtarë”, “vagabondë”, “pa mend”?
Mos vallë sepse dikush po largohet nga gjella që është servirur prej kohësh në një kuzhinë ideologjike të caktuar?
Nëse dikush nuk e pëlqen gjellën, profesor, nuk është domosdoshmërisht “gjak i prishur”.
Mund të jetë thjesht se i ka ardhur në majë të hundës nga e njëjta menu.
Dhe nëse dikush kërkon një tryezë tjetër shpirtërore, kjo nuk është tragjedi.
Është liri.
Por, mesa duket, liria bëhet paksa e bezdisshme kur shqiptari nuk porosit më vetëm nga menuja e vjetër.
Më interesante është edhe mënyra se si autori e ndërton armikun.
Çdo kritikë ndaj turkofilisë, neo-otomanizmit apo islamit politik duhet medoemos të lidhet me Karaxhiqin e Plavshiqin.
Kjo është një teknikë e vjetër retorike:
kur nuk mund ta rrëzosh argumentin, lidh kundërshtarin me figurën më të urryer që mund të gjesh.
Por historia nuk funksionon kështu.
Të kritikosh një ideologji nuk do të thotë të urresh njerëzit që kanë një fe të caktuar.
Të kritikosh neo-otomanizmin nuk do të thotë të urresh turqit.
Të kritikosh islamin politik nuk do të thotë të urresh myslimanët.
Dhe mbi të gjitha:
Të kërkosh rikthimin e shqiptarëve te rrënjët e tyre historike nuk është luftë kundër shqiptarëve myslimanë.
Është e drejtë e çdo shqiptari të kërkojë përgjigje për historinë e vet.
Por kjo e drejtë duket se po i shkakton disa njerëzve një lloj pagjumësie historike.
Dhe këtu kemi një paradoks pothuajse komik.
Një profesor që ankohet për “urrejtje” përdor vetë një gjuhë përçmuese ndaj njerëzve me pikëpamje të tjera.
Një mbrojtës i “tolerancës” u thotë të tjerëve se “nuk kanë mend”.
Një mbrojtës i pluralizmit shpirtëror u tregon të tjerëve se ku ndodhet “shpëtimi”.
Dhe pastaj habitet pse njerëzit fillojnë të dyshojnë.
Profesor, kjo nuk është tolerancë. Kjo është tolerancë me kusht.
Dhe toleranca me kusht është si demokracia me yllth — vlen vetëm për ata që kalojnë provimin e bindjes.
Prandaj, në vend se të frikësoheni nga shqiptarët që kërkojnë rrënjët e tyre, më mirë hapni librat bashkë me ta.
Lexoni historinë.
Lexoni burimet.
Lexoni historinë e krishterimit të hershëm në trojet shqiptare.
Lexoni historinë e Arbërisë.
Lexoni historinë e Dardanisë.
Lexoni edhe historinë e periudhës osmane.
Por lexojeni të gjithën.
Sepse historia nuk është pronë e një feje.
As e një profesori.
As e një mulla-je.
As e një perandorie të vdekur.
Dhe sidomos nuk është pronë e ndonjë ëndrre neo-otomane të ringjallur në shekullin XXI.
Shqiptarët nuk kanë nevojë të urrejnë askënd për të qenë shqiptarë.
Por kanë të drejtë të mos pranojnë që identiteti i tyre t’u serviret si një pjatë e gatshme dhe pastaj, kur kërkojnë menynë e historisë së tyre, të shpallen “kryqtarë”, “vagabondë” ose “pa mend”.
Mullah Milazimi mund të vazhdojë të ruajë portën e kuzhinës së tij ideologjike.
Askush nuk ia ndalon.
Por një gjë duhet ta dijë:
Shqiptarët nuk janë më fëmijë që presin dikë t’u tregojë çfarë duhet të besojnë, çfarë duhet të lexojnë dhe çfarë duhet të mendojnë.
Dhe ndoshta ky është pikërisht makthi i vërtetë.
Jo se shqiptarët po urrejnë dikë.
Por se shqiptarët po fillojnë të mos kenë më nevojë për kujdestarë të identitetit të tyre.
E atëherë, profesor, mund të ndodhë edhe një katastrofë tjetër:
shqiptari mund të fillojë ta zgjedhë vetë menynë.
Dhe kjo, për çdo kuzhinë ideologjike, është një lajm shumë më i keq se çdo “kryqtar” imagjinar.
Sepse Dardania nuk është kuzhinë neo-otomane.
Dhe shqiptari nuk është klient i përjetshëm i askujt.

Ndërtimi i Kishës së Zogajt të Vushtrrisë, është vetëm kujtesa sa të vjetër jemi në këto troje, është pasaporta jonë europiane

Drini.us
-
0
Ndërtimi i Kishës së Zogajt të Vushtrrisë, është vetëm kujtesa sa të vjetër jemi në këto troje, është pasaporta jonë europiane

Anna Hida, studjuese, Romë

Asnjë pushtues nuk na solli të mirë nuk solli kulturë, po vetëm Kërbaç e vëllavrasje.
Ajo çka po ndodh në Kosovë është një sëmundje e keqe e cila po kërkon të na zvogëlojë e shkatërrojë në sytë e botës. Edhe pse një grusht besimtarësh myslymanë të cilët nuk prezantojnë popullin shqiptar të Dardanisë, prap se prap të bëjnë të mendosh se nuk jemi ata që shesim mend në botë se jemi popull tolerant e se tek ne fetë bashkëjetojnë…
Po, kisha katolike në Kosovë ka shumë mungesa edhe pse Monsignor Doda është nga drejtuesit që i ka dhënë shumë shqiptarisë, sepse është person i paqes…, por gurë themelet e kishave shqiptare duhet të kishin nisur me kohë, në të gjitha vendet ku populli e thërret akoma”Kisha”, Ara e kishës”, pusi i Kishës…. sepse aty ka qen një kishë t’i gjendej emri dhe të vendosej guri … ose një pllakë përkujtimore në qoshen e rrugës sepse vendi sot mund të jetë pronë e besimtarëve myslymanë.
Pse tremben sot besimtarët myslyman prej një kishe? Ku jam në Europë çdo qytet e pothuaj çdo fshat ka një “Moschea” Xhami, dhe personalisht po ndrydh trurin çfarë i bën këta njerëz të tmerrohen prej kishës?
Shumë mirë e dimë se si osmanët e serbët u bënë pronarë të kishave e pronave shqiptare. Për këtë ka me qindra letër këmbime biles edhe në shqip që nga viti 1400. Familja Musa kthej nderin në vend, një tokë e marrun kishës ju kthye asaj, breza me radhë që shkuan në atë jetë do prehen të qetë se amaneti shkoj në vend.
E dimë shumë mirë si u ndërtuan Xhamitë, shumica e tyre u ndërtuan mbi kishat e vjetra ose në tokat e Kishës , nuk dua ti hyj kësaj ane sepse brezat e sotëm nuk mbajnë përgjegjësi, por kanë një përgjegjësi morale se kur hyjnë në ato xhami luten mbi varrezat dhe eshtrat e të krishterëve që dergjen aty, dhe prandaj kurrë nuk do kenë paqe.
Çdo njeri qoftë i çdo lloj besimi ka të drejtën të lutet, qoftë myslyman qoftë katolik, dhe mundet të lutet myslymani në xhaminë që don ose katoliku në Kishën që do. Thuhet se në Vushtri ka pak katolikë, kjo sdo të thotë asgjë sepse në atë kishë mund t’i luten Shenjtërve Dardanë persona jo vetëm të Vushtrisë, por nga e gjithë bota!
Nuk i kuptoj këta protestues kundër kishës, pse nuk protestojnë kundër hoxhallarëve injorantë që flasin marrina, duke i shty besimtarët myslymanë drejt religjioneve të tjera me shprehje të tilla: “Në Xhenet të hyn pula në gojë t’i ushqehesh, ajo të del prej goje e fluturon prap”.
Pse nuk protestojnë këta besimtarë myslymanë kundër thasëve të zinj që kanë veshur gratë e tyre. Don të dallohesh nga të tjerët që je myslyman, bukur vishu me rrobat kombëtare e vër shami në kokë siç kanë vënë nënat tona.
Pse nuk protestojnë këta besimtarë myslymanë kundër varfërisë, kundër xhamijave bosh….?
Feja myslymane nuk mbrohet duke luftuar kundër kishave, por nëse në xhamija do predikohej paqja dhe e vërteta, të predikohej e vërteta dhe lidhja që është mes Hebrenjve, të krishterëve dhe myslymanëve do ishte ndrysh sdo shkohej natën e të hiqeshin gurët bekuar.
Feja nuk mbrohet me lekë, nëse të lind një fëmijë dhe i vë emrin El Abdu paguhesh me lekë nëse merr dy tre gra, paguhesh edhe me shpija, sepse feja është fryma e Shenjtë që zbret mbi ne.
Feja myslymane nuk mbrohet nëse lë lesht e mjekrës, por mbrohet me dituri e kulturë.
Feja nuk mbrohet me protesta, me forcë, por mbrohet me vëllazërim..
Nëse do veproni kështu të dashur vëllezër shqiptarë, me terror psikologjik, me marrina predikimeve, duke dalë kundër traditave hyjnore shqiptare, ( martesa mes kushërinjsh) jo vetëm lëvizja e Deçanit, por do ketë shumë lëvizje që do zvogëlojnë përqindjen tuaj në trojet shqiptare, sepse feja nuk matet me përqindje numrash, por sa njerëz paqësorë ka brenda.
Mos të imitojmë të tjerët, skemi nevojë jemi populli që dhamë kulturë në gjithë Europën vetë fjala arabe ” Din ‘ ( Feja) në shqip “Dije” flet më shumë se gjithçka. Pushtuesit na sollën vetëm kërbaç duke filluar nga Romakët e me radhë…
Ndërtimi i një kishe është vetëm kujtesa sa të vjetër jemi në këto troje, është pasaporta europiane, ndërtimi i një kishe është harmoni, është vëllazërim.
Sa do kisha dashur që sot ato 200-300 veta në Vushtri të kishin sjellur të gjithë nga një gur për ndërtimin e një tempulli vëllazërimi.

Toleranca fetare ndër shqiptarët ekziston vetëm tek familjet atdhetare

Drini.us
-
0
Toleranca fetare ndër shqiptarët ekziston vetëm tek familjet atdhetare

Nue Oroshi, Prizren

Toleranca fetare tek ne shqiptarët ka egzistuar dhe egziston vetëm tek familjet atdhetare Kanë pas thënë se ka egzistuar toleranca fetare tek ne shqiptarët. Është e vërtetë. Por toleranca fetare ka egzisituar dhe egziston vetëm tek ato familje atdhetare dhe nacionaliste shqiptare që i takojnë trungut Arbëror pavarësisht se çfarë besimi kanë.

Tolerancë fetare kurrë nuk kanë pasur familjet e përziera me gjakun e turkut, shkaut, boshnjakut, çerkezit, ashkalisë e gjakpërziersve të tjerë. Edhe në Zagore të Vushtrisë kanë protestuar kundër kishës së Shën Florit dhe Shën Laurit gjakprishurit të cilët kërkojnë rikthimin e neotomanizmit.

Vushtria me fshatrat përrreth i ka 70 mijë banorë. Kundër kishës katolike kanë protestuar 50 gjakprishur që as 20 persona nuk kanë qenë nga Vushtrria. Këta protestues e kanë shitë shpirtin dhe gjakun tek turku, shkau e arabi për shkak se nuk kanë gjak shqiptarë në vena por kanë gjak të përzier.

Kurse ne shqiptarët e gjakut Arbëror do të vazhdojmë ta ruajmë dhe mbrojmë kombin shqiptar.

Nuk jemi pak por 90 përqind që rrugën e shqiptarizmës e shohim në drejtimin që e ka parë Gjergj Kastrioti.

Religjioni islam ishte i privilegjuar në Perendorinë Osmane, në trevën e Vushtrrisë kishte edhe kisha katolike

Drini.us
-
0
Religjioni islam ishte i privilegjuar në Perendorinë Osmane, në trevën e Vushtrrisë kishte edhe kisha katolike
Në foto është Kisha ortodokse e Samadrexhës së Vushtrrisë, ku luteshin shqiptarët
Jeton Sallahu, Vushtrri
____
Në Perandorinë Osmane feja islame priveligjohej, prandaj janë ndërtuar xhami, mesxhide, teqe, megjithatë lejoheshin të ndërtoheshin edhe kishat apo të rindërtoheshin ato të dëmtuara për të krishterët.
Në Vushtrri ekzistojnë xhami shumëshekullore të cilat janë ndërtuar dhe vazhdojnë disa prej tyre të ekzistojnë edhe sot apo që janë rindërtuar mbi bazen e atyre që ekzistonin [meqenëse janë dëmtuar], si rasti i Xhamisë së Gazi Ali Beut. Ka pasur edhe lloj të xhamive më të vogëla-mesxhide.
Pra këto ju kanë shërbyer e ju shërbejnë shqiptarëve të fesë islame që të lutēn në ato, apo edhe ndonjë pakice etnikore sikurse ishin turqit, çerkezët, romët e ndonjë tjetër. Madje ka pasur edhe teqe, të cilat ju kanë shërbyer po ashtu myslimanëve të “shkollave të tjera” sikurse janë bektashinjtë. Përndryshe në trevën në fjalë ka sot pak bektashinjë, ndoshta kanë nevojë për një teqe.
Mëtej në treven e Vushtrrisë ka pasur kisha katolike e në vendet rurale kanë mbetur edhe sot ende toponimet e tyre, sikurse Te Kisha, Kodra e Kishës, Lugu i Kishës e të tjera, ndaj meqenëse sot janë një numër i besimtarëve katolik, ndonêse i vogël kanë të drejten ta kenë kishen. Ka pasur edhe kisha ortodokse, madje është ende një kishë ortodokse, Kisha e ShënIlisë. Atë e kanë ndërtuar në shekullin e 19 sllavofolësit dhe shqiptarofolësit, njeri prej kryesorëve ishte shqiptari Luli-qi, gjersa lejen ua kishte dhënë shteti.

Qoftëlargu dikur fshihej në terr — sot paska dalë në dritë!

Drini.us
-
0
Qoftëlargu dikur fshihej në terr — sot paska dalë në dritë!

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë

Pamje të çuditshme në Dardani!
Po i shohim këto pamje nëpër rrugët e Mitrovicës dhe, për të qenë i sinqertë, më vjen një pyetje: A jemi ende në Dardani, apo dikush po përpiqet të na bindë se kemi humbur adresën?
Për Vushtrrinë po hesht pak. Jo se nuk kam çfarë të them, por “frikësohem” se mos më vjen edhe një herë ajo etiketa e famshme:
“Islamofob!”
Mirëpo, le ta bëjmë pyetjen më interesante:
Kush janë islamofobët — dhe kush janë shqiptarofobët?
Sepse përgjigjja ime është e thjeshtë:
Sapo dikush del në mbrojtje të gjuhës shqipe, kulturës shqiptare, dokeve e zakoneve tona, historisë sonë dhe besimit të të parëve tanë, menjëherë fillojnë të bien kambanat e alarmit.
Dikush shqetësohet.
Dikush revoltohet.
Dikush nxjerr fjalorin e etiketave.
Dhe më në fund del fjala magjike:
“Islamofob!”
Sa praktike!
Nuk ke nevojë të rrëzosh argumentin. Mjafton ta etiketosh autorin.
Por mua më intereson diçka tjetër:
Po shqiptarofobët ku janë?
Ata që bezdisen nga shqiptari kur flet për gjuhën e vet.
Ata që shqetësohen kur përmendet trashëgimia shqiptare.
Ata që bëhen nervozë kur dikush kujton besimin e të parëve.
Ata që e shohin identitetin kombëtar si kërcënim, ndërsa çdo ndikim të huaj si “diversitet”.
Këta si t’i quajmë?
Apo kjo pyetje është më e rrezikshme se “islamofobia”?
Dhe këtu më kujtohet “qoftëlargu” i popullit.
Në rrëfimet e të vjetërve, qoftëlargu ishte ai krijesa e frikshme që, sipas besimeve popullore, rrinte në errësirë, në qoshe e në vende të panjohura. Njerëzit nuk e shihnin, por flisnin për të dhe i trembeshin.
Sot, duket se kemi një version modern të qoftëlargut.
Vetëm se ky nuk ka më nevojë të fshihet në errësirë.
Ka dalë në dritë, ka marrë pamje publike, ka gjetur platforma, ka gjetur mikrofon dhe, më e bukura, ka mësuar edhe fjalorin e “tolerancës”.
Qoftëlargu i vjetër të frikësonte natën.
Qoftëlargu modern të frikëson ditën duke të treguar se ti je “i keqi” pse guxon të flasësh për identitetin tënd.
Dikur populli thoshte:
“Qoftëlarg!”
Sot, në versionin modern, duket sikur duhet të themi:
“Qoftëlarg ideologjisë që shqiptarin e quan problem vetëm pse kujton se është shqiptar!”
Dhe këtu duhet bërë një dallim i prerë:
Nuk është problem besimtari që e praktikon fenë e tij në paqe.
Problemi është ideologjia politike që kërkon ta përdorë fenë si instrument për pushtet, ndikim dhe transformim të shoqërisë sipas modeleve që nuk kanë lindur nga historia dhe tradita jonë shqiptare.
Prandaj, mos ma ngatërroni fenë me ideologjinë.
Mos ma ngatërroni myslimanin me islamizmin politik.
Dhe mbi të gjitha, mos ma ngatërroni shqiptarin që mbron identitetin e vet me “islamofobin” që shpikni sa herë nuk keni përgjigje.
Sepse nëse mbrojtja e gjuhës shqipe, kulturës shqiptare, traditave tona dhe kujtesës së të parëve quhet islamofobi, atëherë kemi një problem serioz me përkufizimet.
Dhe nëse çdo gjë shqiptare që nuk i përshtatet një ideologjie duhet të shpallet “e prapambetur”, “ekstremiste” apo “fobike”, atëherë ndoshta nuk kemi më nevojë për fjalor.
Kemi nevojë për një pasqyrë.
Një pasqyrë ku secili ta shohë veten.
Sepse qoftëlargu i dikurshëm jetonte në legjenda.
Qoftëlargët e rinj kanë dalë nga legjendat dhe kanë hyrë në politikë, në propagandë e në hapësirën publike.
Dhe, çuditërisht, sot nuk tremben më nga drita.
Tremben vetëm kur shqiptari ndez dritën dhe fillon t’i shohë më qartë.
E nëse kjo quhet “islamofobi”…
atëherë le ta bëjnë edhe një fjalor të ri: “shqiptarofobia ndaj shqiptarit që nuk pranon të harrojë kush është”.
Qoftëlarg!

Asnjë qytetar nuk i përket një feje të vetme dhe asnjë qytetar nuk është më shumë apo më pak shqiptar pse është mysliman, katolik, agnostik apo diçka tjetër

Drini.us
-
3
Asnjë qytetar nuk i përket një feje të vetme dhe asnjë qytetar nuk është më shumë apo më pak shqiptar pse është mysliman, katolik, agnostik apo diçka tjetër
Nora Weller
____
Kosova është një shtet laik. Ajo nuk i përket një feje të vetme dhe asnjë qytetar nuk është më shumë apo më pak shqiptar pse është mysliman, katolik, agnostik apo diçka tjetër.
Kosova gjithashtu nuk është shtet arab, dhe as Islami — apo Krishterimi — nuk duhet të përdoret për ta përcaktuar identitetin tonë kombëtar. Kosova është një shoqëri evropiane, laike dhe kushtetueshmërisht pluraliste.
Ndoshta duhet t’ia kujtojmë vetes një të vërtetë sa të dhimbshme, po aq edhe të thjeshtë: Serbia i vrau Shqiptarët sepse ishin Shqiptarë. Familjet katolike dhe myslimane përjetuan të njëjtën përndjekje, dëbim dhe luftë për liri.
Prandaj, protestat kundër një kishe katolike në Kosovë duhet të na shqetësojnë të gjithëve. Ato tregojnë diçka shumë më të thellë sesa një mospajtim rreth fesë: një mungesë serioze të edukimit, të njohjes së historisë dhe të kulturës qytetare.
Një kishë katolike nuk e kërcënon Kosovën. Një xhami nuk e kërcënon Kosovën. Injoranca, jotoleranca dhe paaftësia për ta pranuar njëri-tjetrin po.
Dhe kjo lloj injorance, në fund, do t’i kushtojë shoqërisë sonë shumë më tepër sesa e kuptojmë sot. Kosova për vite të tëra e kërkoi me ngulm lirinë dhe të drejtën për të udhëtuar lirshëm në Evropë, duke kërkuar që Evropa të na pranonte, të na besonte dhe të mos na paragjykonte. Sot, është paradoksale që brenda shoqërisë sonë të shfaqim pikërisht paragjykimin dhe jotolerancën që nuk kemi dashur kurrë t’a përjetojmë nga të tjerët. Një vend që aspiron të jetë pjesë e Evropës nuk mund të kërkojë tolerancë dhe pranim për veten jashtë, ndërsa ua mohon ato të tjerëve brenda shtepise se vet!
1...232425...1,724Faqja 24 nga 1,724