Kreu Blog Faqe 40

Me Akademik Arsim Bajrami President, zgjidhet kriza politike në vend

Drini.us
-
0
Me Akademik Arsim Bajrami President, zgjidhet kriza politike në vend
Zeqir Bekolli, Drenas
_____
Kriza politike në Kosovë nuk është thjesht një krizë emrash, postesh apo kalkulimesh partiake. Është, mbi të gjitha, një krizë e përgjegjësisë politike dhe e paaftësisë për ta vendosur interesin e shtetit mbi interesat individuale, grupore e partiake.Në këtë kontekst, propozimi që Akademik Arsim Bajrami të emërohet President meriton të trajtohet seriozisht. Ai paraqitet si një figurë me përvojë të gjatë akademike e shtetërore, njohës i institucioneve dhe i zhvillimeve politike e shoqërore të Kosovës, si dhe një personalitet që mund të shërbejë si faktor bashkues. Përkrahësit e tij argumentojnë se përvoja dhe autoriteti i tij do të mund të ndihmonin në tejkalimin e ngërçit institucional.
Por problemi kryesor nuk është vetëm kush mund të jetë President. Problemi është nëse elitat politike kanë vullnetin të gjejnë një zgjidhje që i shërben Kosovës, edhe atëherë kur ajo nuk u sjell përfitim të drejtpërdrejtë partiak.
Të akuzosh kundërshtarin, të prodhosh zhurmë politike dhe të kërkosh fajtorin gjithmonë te pala tjetër është rruga më e lehtë. Ajo që kërkohet në momente krize është e kundërta: kompromis, përgjegjësi dhe gatishmëri për të hequr dorë nga kalkulimet grupore , personale e partiake.
Nëse një kandidat i caktuar mund të krijojë konsensus dhe të kontribuojë në funksionalizimin e institucioneve, atëherë ai duhet të vlerësohet mbi bazën e aftësive, integritetit dhe mundësisë për të bashkuar, jo vetëm mbi përkatësinë politike apo interesat momentale.
Megjithatë, duhet të jemi të kujdesshëm edhe me idenë se një emër i vetëm mund ta zgjidhë të gjithë krizën. Asnjë president, sado i respektuar të jetë, nuk mund t’i zëvendësojë institucionet funksionale, dialogun politik dhe përgjegjësinë e partive. Zgjidhja reale kërkon që të gjitha palët të bëjnë pjesën e tyre.
Shteti nuk është pronë e asnjë individi, grupi apo partie. Shteti u përket qytetarëve. Prandaj, çdo ditë e humbur në përplasje të kota politike është një kosto që në fund e paguan qytetari dhe vetë Kosova.
Koha për kalkulime të ngushta politike duhet të marrë fund. Nëse ka vërtet vullnet për ta nxjerrë vendin nga kriza, atëherë politikanët duhet të dëshmojnë se janë në gjendje të mendojnë përtej mandatit, sondazhit dhe interesit partiak.
Përndryshe, historia nuk do t’i gjykojë vetëm për atë se kë e zgjodhën apo nuk e zgjodhën President. Do t’i gjykojë për përgjegjësinë që patën në një moment kur shteti kërkonte zgjidhje, ndërsa politika zgjodhi përplasjen.

Regim zyrtar ndaj publikimit të “Zërit të Vushtrrisë”

Drini.us
-
0
Regim zyrtar ndaj publikimit të “Zërit të Vushtrrisë”

Zogaj (Zagorë), Vushtrri – 14 gusht 2026

  • Mos na etiketoni pa prova – Këshilli Organizativ kërkon korrigjim, heqjen e publikimit dhe përgjegjësi mediatike

Këshilli Organizativ për ndërtimin e Kishës së re Katolike Shqiptare dhe organizimin e takimit të 18 gushtit 2026 në Zogaj të Vushtrrisë reagon ndaj publikimit të portalit “Zëri i Vushtrrisë”, në të cilin është paralajmëruar protestë dhe bllokim rrugësh kundër ndërtimit të Kishës, ndërsa nisma është lidhur me një organizatë të cilës i është atribuar cilësimi tepër i rëndë “ekstremiste”.

Ne respektojmë të drejtën e çdo qytetari për protestë paqësore dhe brenda ligjit. Por kërkojmë po aq fuqishëm respektimin e pronës, lirisë së besimit, lirisë së lëvizjes dhe të drejtës sonë për organizim e manifestim paqësor.

KUSH NA SHPALLI “EKSTREMISTË”?

Këshilli Organizativ kërkon nga portali “Zëri i Vushtrrisë” të sqarojë publikisht:

Cili institucion kompetent e ka shpallur nismën tonë apo organizatorët e saj “ekstremistë”?

Ku është dokumenti?

Ku është vendimi?

Ku janë provat?

Nëse ky cilësim është vetëm deklaratë e organizatorëve të protestës, atëherë duhet të paraqitet qartë si pretendim i tyre dhe jo si fakt i vërtetuar.

Nëse është qëndrim i vetë portalit, kërkojmë të bëhet publik burimi zyrtar mbi të cilin mbështetet një akuzë kaq e rëndë.

NE NUK FSHIHEMI PAS ASNJË ORGANIZATE

Nisma për ndërtimin e Kishës së re Katolike Shqiptare në Zogaj ka njerëz konkretë pas saj.

Familja ka emër.
Prona ka pronar.
Këshilli ka emër.
Manifestimi ka organizatorë.
Data, ora dhe vendi janë publike.

Toka është dhënë me vullnetin e familjes pronare për ndërtimin e Kishës.

Askush nuk e ka detyruar familjen për këtë vendim.

Prandaj nuk pranojmë që vullneti i një familjeje dhe një nismë për ndërtimin e një kishe të paraqiten si “ekstremizëm”.

DY PERSONA QË FAMILJA MUSA DHE BANORËT I NJOHIN PREJ DEKADASH

Në mesin e personave që sot po dalin kundër kësaj nisme, familja Musa dhe banorë të kësaj ane veçojnë edhe Sami Musën dhe Hakif Sinanin.

Këta nuk janë njerëz të panjohur për komunitetin.

Sipas familjes Musa dhe pohimeve të banorëve të zonës, emrat e tyre janë përmendur prej shumë vitesh në rrëfime dhe kujtime që lidhen me periudhën e ish-sistemit jugosllav dhe me pretendime për bashkëpunim me strukturat policore e informative të asaj kohe.

Banorë të zonës pretendojnë se familje shqiptare kanë pësuar pasoja nga denoncime dhe informacione të dërguara te strukturat serbe të kohës.

Ne e themi qartë:

Këto janë pretendime dhe dëshmi të deklaruara nga banorët dhe familja Musa; Këshilli nuk po i paraqet si vendime gjyqësore të provuara.

Por kur sot njerëz të njëjtë dalin në vijën e parë të kundërshtimit dhe përpiqen të na vendosin neve etiketa të rënda, atëherë kemi të drejtë të kërkojmë:

Le të hapen dosjet.
Le të hapen arkivat.
Le të dëgjohen dëshmitarët.
Le të dalin dokumentet.

Nëse pretendimet e banorëve janë të sakta, le të provohen.

Nëse nuk janë, le të sqarohet edhe kjo.

Por nuk mund të ketë një standard për ne dhe një tjetër për ata që na akuzojnë.

KUSH ISHIN DJE DHE ÇFARË ROLI KANË SOT?

Sipas kujtesës dhe dëshmive të familjes Musa dhe një pjese të banorëve të zonës, Sami Musa dhe Hakif Sinani njihen prej kohës së ish-Jugosllavisë dhe janë përmendur në komunitet në lidhje me afërsinë e pretenduar me strukturat e asaj kohe.

Pamje  e Hakif Sinanit me plis dhe  Sami Muses qe publiku  i njeh, i njeh fshati  i njeh rrethi  ,turpëri për familjet e tyre.

Sot ata paraqiten si kundërshtarë aktivë të nismës për ndërtimin e Kishës së re Katolike Shqiptare në Zogaj dhe si pjesë e zërit publik kundër kësaj nisme.

Kjo është arsyeja pse Këshilli kërkon që opinioni të mos dëgjojë vetëm akuzat e sotme, por të ketë të drejtën të dijë edhe historinë e personave që dalin si akuzues.

Nuk kërkojmë hakmarrje.

Kërkojmë transparencë.

Nëse dikush sot ngre gishtin dhe na quan “ekstremistë”, atëherë duhet të jetë i gatshëm që edhe e kaluara e tij të shqyrtohet me dokumente dhe dëshmi.

EDHE PËR NDIHMAT HUMANITARE – TRANSPARENCË, JO PËRDORIM POLITIK

Në komunitet përmenden gjithashtu raste kur familje në nevojë kanë përfituar ndihma dhe shtëpi të ndërtuara nga organizata humanitare.

Ne nuk e përqeshim varfërinë e askujt.

Varfëria nuk është turp dhe ndihma humanitare është vlerë kur jepet pa kushte.

Por nëse ndihma humanitare shndërrohet në mjet ndikimi politik, fetar ose elektoral, atëherë shoqëria ka të drejtë të kërkojë transparencë.

Këshilli nuk do të shpallë fajësi pa prova, por do të kërkojë që çdo lidhje financiare, politike apo organizative që është me interes publik të sqarohet.

KISHA NUK NDËRTOHET KUNDËR XHAMISË

E përsërisim:

Ndërtimi i një kishe nuk e cenon xhaminë, sikurse ekzistenca e një xhamie nuk e cenon kishën.

Nuk jemi kundër myslimanëve.

Nuk jemi kundër xhamive.

Nuk kërkojmë konflikt ndërfetar.

Kërkojmë që secili shqiptar të ketë të drejtën e besimit dhe të ruajtjes së trashëgimisë së vet.

KËRKESË E DREJTPËRDREJTË PËR PORTALIN “ZËRI I VUSHTRRISË”

Këshilli Organizativ i drejtohet publikisht redaksisë së portalit:

Kërkojmë pa mëdyshje reagimin dhe sqarimin tuaj lidhur me publikimin.

Kërkojmë të na tregoni burimin dhe bazën mbi të cilën është përdorur cilësimi “ekstremiste”.

Kërkojmë që publikimi të korrigjohet menjëherë, duke bërë të qartë se cilat pohime janë deklarata të protestuesve dhe cilat janë fakte të verifikuara nga redaksia.

Nëse portali nuk mund ta mbështesë me prova cilësimin e rëndë të publikuar, kërkojmë heqjen e publikimit në formën e tij aktuale dhe publikimin e plotë të këtij reagimi si e drejtë e përgjigjes.

Nëse, pavarësisht kësaj kërkese, nuk bëhet korrigjimi, sqarimi apo publikimi i reagimit tonë, Këshilli Organizativ rezervon të drejtën që çështjen ta adresojë përmes mekanizmave kompetentë dhe mjeteve juridike në dispozicion për mbrojtjen e reputacionit dhe të drejtave të personave të cenuar.

Ne preferojmë që kjo çështje të zgjidhet me përgjegjësi profesionale dhe me fakte.

PROTESTA ËSHTË E DREJTË – POR EDHE MANIFESTIMI YNË ËSHTË I DREJTË

Në publikimin e “Zërit të Vushtrrisë” është paralajmëruar edhe bllokimi i rrugëve.

Prandaj u drejtohemi Policisë së Kosovës, Komunës së Vushtrrisë dhe institucioneve kompetente që të garantojnë rendin, sigurinë dhe lirinë e lëvizjes.

Manifestimi ynë është paralajmëruar:

📍 Fshati Zogaj (Zagorë), Komuna e Vushtrrisë
📅 18 gusht 2026
🕚 Ora: 11:00

Ne nuk kërkojmë përplasje.

Kërkojmë që protestuesit të protestojnë paqësisht dhe pjesëmarrësit tanë të kenë mundësi të arrijnë paqësisht në manifestim.

Ligji duhet të vlejë njësoj për të gjithë.

MË 18 GUSHT LE TË FITOJË ARSYEJA

U drejtohemi banorëve të Zogajt, Dumnicës, Samadrexhës dhe gjithë Vushtrrisë:

Mos lejoni që shqiptari të vihet kundër shqiptarit.

Mund të kemi bindje të ndryshme.

Mund të protestojmë.

Por më 19 gusht përsëri do të jemi fqinjë.

Prandaj:

Nëse flasim për të kaluarën – le të hapen dosjet.
Nëse flasim për pronën – le të dalin dokumentet.
Nëse flasim për “ekstremizëm” – le të paraqiten provat.
Nëse flasim për njerëzit – le të dëgjohen edhe dëshmitarët.
Nëse flasim për gazetari – le të dëgjohen të dyja palët.

Një gurthemel për kishën, një amanet për brezat – Vushtrria bashkon besimin, historinë dhe kombin.

NGA KËSHILLI ORGANIZATIV

PËR NDËRTIMIN E KISHËS SË RE KATOLIKE SHQIPTARE DHE ORGANIZIMIN E TAKIMIT TË 18 GUSHTIT 2026 NË ZOGAJ TË VUSHTRRISË

Zogaj (Zagorë), Vushtrri
14 gusht 2026

Reagim i Familjes Musa: Toka është e jona, vullneti është i yni – mos na etiketoni dhe mos e ktheni kishën në mjet përçarjeje

Drini.us
-
0
Reagim i Familjes Musa: Toka është e jona, vullneti është i yni – mos na etiketoni dhe mos e ktheni kishën në mjet përçarjeje

Mirushe Musa – përfaqësuese e familjes Musa

Reagim ndaj publikimit të portalit “Zëri i Vushtrrisë” dhe protestës së paralajmëruar më 18 gusht

Zogaj, Vushtrri – 14 gusht 2026

Pas publikimit të portalit “Zëri i Vushtrrisë” për protestën e paralajmëruar më 18 gusht, në të cilin çështja e ndërtimit të Kishës së re Katolike Shqiptare në Zogaj të Vushtrrisë lidhet me “Lëvizjen për Rikthim” dhe përdoret madje cilësimi “organizatë ekstremiste”, në emër të familjes Musa jam e detyruar të reagoj publikisht.

Familja Musa nuk është “Lëvizja për Rikthim”.

Ne nuk pranojmë që emri ynë, prona jonë dhe vullneti ynë familjar të futen nën etiketa organizatash apo ideologjish me të cilat nuk identifikohemi.

Këtu kemi të bëjmë para së gjithash me vullnetin e familjes Musa.

Familja jonë ka dhënë tokën e vet për ndërtimin e Kishës së re Katolike Shqiptare dhe objekteve përcjellëse, dhe është ndër nismëtaret e kësaj çështjeje. Ky është vendim i marrë me vetëdije, me vullnet të lirë dhe pa qenë të detyruar nga askush.

Dhe po, ndihem krenare për këtë vendim të familjes sime.

Pamje e nje grupi  protestuesish, disa nga të cilët janë të njohur nga  ish – Jugosllavia

TOKA ËSHTË E JONA – VULLNETI ËSHTË I YNI

Familja Musa ka historinë, kujtesën dhe sakrificat e veta kombëtare.

Në periudhat më të vështira, pjesëtarët e familjes sonë i kanë dalë zot atdheut, gjuhës, identitetit dhe çështjes kombëtare shqiptare. Brez pas brezi kemi ditur se atdheu nuk mbrohet vetëm me fjalë, por edhe me sakrificë.

Prandaj askush nuk ka të drejtë që sot të na paraqesë si vegël të një organizate vetëm sepse kemi vendosur që në pronën tonë të ndërtohet një kishë.

Për familjen tonë kjo është edhe çështje e ruajtjes së trashëgimisë, kujtesës dhe rrënjëve tona historike.

Ne mbështesim hulumtimin dhe dokumentimin profesional të çdo dëshmie historike apo arkeologjike që lidhet me praninë e hershme të krishterë në këto troje. Nëse në parcelën apo zonën përkatëse ekzistojnë themele ose gjurmë të një objekti të vjetër kishtar, këtë duhet ta vërtetojnë ekspertët, arkeologët dhe institucionet kompetente.

Ne nuk kemi frikë nga faktet.

Përkundrazi:

Le të hulumtohet toka.
Le të hapen arkivat.
Le të flasin dokumentet.
Le të flasë historia.

PSE PO KRIJOHET PËRSHTYPJA SE PAS NESH QËNDRON DIKUSH TJETËR?

Ajo që po na shqetëson seriozisht është propaganda që po zhvillohet sikur familja Musa nuk ka vullnet të vetin dhe sikur pas vendimit tonë qëndron medoemos një organizatë tjetër.

Jo.

Ne kemi emër.
Ne kemi pronë.
Ne kemi histori.
Ne kemi vullnetin tonë.
Dhe kemi të drejtë të vendosim për pronën tonë brenda ligjeve të Republikës së Kosovës.

Nëse një grup qytetarësh kundërshton vendimin tonë, ata kanë të drejtë të protestojnë në mënyrë paqësore dhe ligjore.

Por e drejta për të protestuar nuk është e drejtë për të shpifur, për të etiketuar familje apo për të paraqitur si ekstremistë njerëz që nuk janë shpallur të tillë nga asnjë institucion kompetent.

“ZËRI I VUSHTRRISË” DUHET TË SQAROJË NJË ÇËSHTJE THEMELORE

I kërkojmë publikisht portalit “Zëri i Vushtrrisë” të sqarojë:

A është cilësimi “organizatë ekstremiste” qëndrim i vetë portalit, apo është pretendim i organizatorëve të protestës?

Nëse është pretendim i protestuesve, kjo duhet të thuhet qartë.

Nëse është konstatim i portalit, atëherë kërkojmë të publikohet dokumenti, vendimi gjyqësor apo burimi institucional mbi të cilin mbështetet një cilësim kaq i rëndë.

Familja Musa nuk mund të pranojë që përmes një lajmi të krijohet përshtypja se vullneti ynë familjar për pronën tonë është veprimtari ekstremiste.

Kjo është e papranueshme.

LE TË HAPEN DOKUMENTET – PËR TË GJITHË

Në opinion mund të qarkullojnë akuza dhe dyshime për ndikime politike, ish-jugosllave, fetare apo financiare mbi individë dhe grupe të ndryshme.

Familja Musa nuk do të shpallë askënd fajtor pa prova.

Por kërkojmë transparencë.

Nëse ekzistojnë prova për ndikime, financime apo lidhje të paligjshme, le të hetohen nga institucionet dhe le të publikohen dokumentet përkatëse.

Mos kërkoni prova vetëm nga ne.

Le të vlejë e njëjta masë për të gjithë.

NUK JEMI KUNDËR BESIMIT ISLAM

Dua ta them shumë qartë edhe këtë:

Familja Musa nuk është kundër myslimanëve, nuk është kundër xhamive dhe nuk kërkon konflikt fetar.

Ne respektojmë të drejtën e çdo shqiptari për besimin e tij.

Por kërkojmë pikërisht të njëjtin respekt për veten tonë.

Ndërtimi i një kishe nuk është rrënimi i një xhamie.

Kisha jonë nuk ndërtohet kundër askujt.
Ajo ndërtohet sepse ky është vullneti ynë.

Prandaj u drejtohemi edhe banorëve të Dumnicës, Samadrexhës, Zogajt dhe gjithë Vushtrrisë:

Mos lejoni që dikush ta kthejë këtë çështje në konflikt ndërmjet shqiptarëve.

Ne kemi jetuar së bashku dje dhe duhet të jetojmë së bashku edhe nesër.

Mund të mos pajtohemi. Mund të debatojmë. Mund të protestojmë. Por askush nuk duhet të përdorë fenë për të krijuar armiqësi ndërmjet familjeve dhe bashkëvendësve.

MË 18 GUSHT – QETËSI, DINJITET DHE LIGJ

Në prag të 18 gushtit, familja Musa u bën thirrje Policisë së Kosovës, Komunës së Vushtrrisë dhe institucioneve kompetente që të garantojnë rendin, sigurinë dhe të drejtat e të gjithë qytetarëve.

Ne nuk kërkojmë përplasje.

Kërkojmë ligj.
Kërkojmë qetësi.
Kërkojmë të vërtetën.
Kërkojmë respekt për pronën.
Kërkojmë respekt për vullnetin tonë familjar.

Dhe atyre që përpiqen të na paraqesin si diçka që nuk jemi, ua themi qartë:

Mos na etiketoni.

Familja Musa ka emrin e vet, historinë e vet dhe sakrificat e veta.

Ne do t’i dalim zot pronës dhe vullnetit tonë me mjete demokratike e ligjore, ashtu siç familja jonë, brez pas brezi, i ka dalë zot atdheut dhe identitetit të vet.

Atdheut i dilet zot edhe kur është vështirë.
Historisë i dilet zot me fakte.
Pronës i dilet zot me ligj.
Besimi nuk imponohet – ai respektohet.

Zogaj, Vushtrri
14 gusht 2026

Mirushe Musa
Përfaqësuese e familjes Musa

Nga debati politik te varfërimi i komunikimit publik

Drini.us
-
0
Nga debati politik te varfërimi i komunikimit publik

Isuf Bajraktari, Suedi

Në politikë mund të mungojnë pajtimi, kompromisi, madje edhe mirëkuptimi. Por nuk duhet të mungojë argumenti. Sepse, kur argumenti largohet nga debati, hapësirën e tij zakonisht e zë fyerja.

Përplasja e fundit verbale ndërmjet përfaqësuesve të VV-së dhe PDK-së është vetëm një episod i një dukurie shumë më shqetësuese. Shprehja “Ma shumë ki kime n’ftyrë se neurone n’tru” nuk është kundërargument politik. Ajo nuk rrëzon një akuzë, nuk sqaron një qëndrim dhe nuk mbron një vendim. Vetëm e zhvendos debatin nga çështja te personi.

Dhe pikërisht këtu qëndron problemi.

Demokracia nuk është vetëm numër votash, mandatesh dhe ulësesh në Kuvend. Ajo është edhe kulturë komunikimi, aftësi për ta dëgjuar kundërshtarin dhe përgjegjësi për fjalën publike. Një politikan mund ta kundërshtojë ashpër tjetrin, t’ia rrëzojë argumentet dhe t’ia vërë në pikëpyetje politikat. Por, kur sulmon pamjen, inteligjencën apo dinjitetin e tij, nuk e forcon qëndrimin e vet — përkundrazi, zbulon varfërinë e tij.

Fyerja nuk është forcë e argumentit. Shpesh është dëshmi e mungesës së tij.

Problemi bëhet më serioz kur një gjuhë e tillë fillon të normalizohet. Sot përqeshet kundërshtari politik; nesër e njëjta mënyrë komunikimi bartet në Kuvend, në studio televizive, në rrjete sociale dhe, dalëngadalë, në marrëdhëniet shoqërore. Sepse politika nuk prodhon vetëm ligje dhe vendime. Ajo prodhon edhe modele sjelljeje.

Prandaj, çështja nuk është vetëm se çfarë i tha një përfaqësues i VV-së një përfaqësuesi të PDK-së. Aq më pak duhet të shndërrohet ky episod në një betejë të radhës ndërmjet tifozërive partiake. Çështja është shumë më thelbësore: çfarë standardi të komunikimit politik po ndërtojmë në Kosovë?

Dhe ky standard duhet të vlejë njësoj për të gjithë.

Nëse fyen një përfaqësues i VV-së, fyerja mbetet fyerje. Nëse të njëjtën gjë e bën një përfaqësues i PDK-së, LDK-së, AAK-së apo i cilësdo parti tjetër, standardi nuk ndryshon. Demokracia fillon të deformohet kur një sjellje nuk e gjykojmë më sipas asaj që është thënë apo bërë, por sipas emrit të atij që e ka thënë apo bërë.

Kosova ka kaluar një rrugë tepër të vështirë për ta reduktuar pluralizmin e saj në përqeshje personale. Përballë politikës qëndrojnë çështje shumë më serioze: zhvillimi ekonomik, arsimi, shëndetësia, drejtësia, siguria, raportet me aleatët, dialogu, mërgata dhe perspektiva e brezave të rinj.

Për këto çështje duhen argumente. Duhen ide. Duhen edhe përplasje të forta politike.

Por përplasja e fortë nuk nënkupton gjuhë të ulët. Përkundrazi, politikani i përgatitur mund të jetë shumë më i ashpër me një argument të saktë sesa me dhjetë fyerje. Fjala politike fiton peshë kur godet problemin, jo kur synon ta poshtërojë njeriun.

Kultura demokratike nuk kërkon që kundërshtarët politikë ta duan njëri-tjetrin. As nuk kërkon që dallimet të zbuten artificialisht. Ajo kërkon diçka shumë më themelore: të kundërshtosh pa poshtëruar, të kritikosh pa dehumanizuar dhe të luftosh politikisht pa ia mohuar tjetrit dinjitetin.

Sepse një politikë që ushqehet me fyerje mund ta fitojë duartrokitjen e çastit, një titull portali apo mijëra reagime në rrjetet sociale. Por, ndërkohë, humbet diçka shumë më të çmuar: respektin për institucionin, peshën e fjalës publike dhe besimin e qytetarit.

Prandaj pyetja nuk është se kush e fitoi këtë përplasje verbale.

Pyetja është: çfarë humb politika sa herë që argumentin e zëvendëson me fyerjen?

Përgjigjja nuk kërkon shumë fjalë:

Kur politika e ul gjuhën, nuk e zvogëlon vetëm kundërshtarin.Zvogëlon vetveten.

Rënia e ideologjisë islamike në Kosovë

Drini.us
-
0
Rënia e ideologjisë islamike në Kosovë

Lëvizja për rikthim

Të nderuar bashkëkombës, Dinamikat e sotme shoqërore e politike në Kosovë po e dëshmojnë ditën me diell një të vërtetë të pamohueshme: ideologjia islamike po përjeton perëndimin e saj përfundimtar në trojet tona.

Për 26 vite me radhë pas luftës së vitit 1999, Kosova u shndërrua në një fushë eksperimentesh të ndyta ideologjike, ku nën petkun e ndihmave humanitare dhe rindërtimit, kapitalet marramendëse neo-osmane turke, agjencitë e ndryshme arabe dhe strukturat më antishqiptare me ndikim nga Serbia derdhën milionat e tyre për ta ankoruar dogmën e shpëlarjes së trurit në çdo qelizë të shoqërisë sonë.

Një klasë hoxhollarësh shqipfolës, të rekrutuar e të ushqyer si agjentë të ndikimit të huaj, hyri me egërsi për të gërryer nga themelet vetëdijen tonë etnike: u sulmua me urrejtje memoria e Gjergj Kastriotit, u vu në dyshim pëlhura e shenjtë e flamurit kuqezi, u tentua t’u ndërrohej gjuha, kultura dhe zakoni mijëvjeçar shqiptarëve, e deri te nxitja e pashpirt e djemve tanë drejt xhunglave të luftërave të huaja në Lindjen e Mesme për t’i përdorur si mish për top.

Sot, ky projekt i ndytë i asimilimit kulturor dhe i tjetërsimit kombëtar ka dështuar përfundimisht dhe ka marrë goditjen e merituar! Kjo ideologji e importuar po perëndon sepse vetëdija etnike shqiptare po e mbizotëron me forcë dogmën e huaj. Shqiptarët e kanë dekoduar me kohë se këto rryma nuk patën kurrë lidhje me besimin e vërtetë, por shërbyen si mjete të orkestruara për të na izoluar nga Evropa, për të na zhveshur nga dinjiteti dhe për të na shndërruar në një popull pa identitet.

Islami ka qenë gjëja më e keqe që i ka ndodhur historikisht kombit tonë, një kurth i vërtetë i ngritur nga armiqtë shekullorë turko-osmanë dhe i shfrytëzuar pa mëshirë nga ata serbo-sllavë, në mënyrë që shqiptarët të mos ndiheshin kurrë rehat në tokën e tyre. Kjo doktrinë e pështirë po përpiqet me kotësi të mbahet në këmbë sot përmes tri “armëve” të saj më të propaganduara e më publike se kurrë: rrenave e mashtrimit, dhunës e kërcënimeve, si dhe financave apo miliardave turke, serbe, ruse e arabe.

Mirëpo, këto tri armë nuk janë shenjë fuqie, por ulërimë e dëshpëruar e një rrene të madhe që po zbehet çdo ditë e më shumë përballë të vërtetës sonë kombëtare. Pika e kthesës që e tronditi nga themelet këtë ngrehinë të huaj ishte shpërthimi i vetëdijes kulturore kombëtare në Deçan, në tetor të vitit 2023.

Ajo dalje publike dhe braktisja vullnetare e Islamit në mbarë Kosovën nuk përbënin një incident të izoluar apo një ngjarje rrethanore, por ishin shpërthimi i pakënaqësisë së akumuluar ndaj asimilimit të dhunshëm islamik.

Pagëzimet e dhjetëra mijëra qytetarëve deri më sot e dëshmojnë çmontimin me vetëdije të plotë të të gjitha shtresëzimeve të imponuara osmane dhe rikthimin krenar te “Feja e t’Parëve” katolikë. Shoqëria jonë e ka demaskuar plotësisht lojën e poshtër gjeopolitike: e gjithë kjo ngrehinë u përdor nga propaganda e Serbisë si armë diplomatike për t’i paraqitur shqiptarët para botës si një element joperëndimor e fanatik të ardhur nga Kaukazi, ndërsa nga ana tjetër u shfrytëzua nga Turqia për shtrirjen e hegjemonisë së saj kulturore neo-osmane.

Shqiptarët e kanë kuptuar tashmë se kush është e për çfarë punon BIK-u! Ky institucion fetar islamik i trashëguar nga ish-sistemi serbo-jugosllav, i cili edhe sot kontrollohet rreptësisht prej strukturave të infiltruara turko-serbe, vetëm sa e ka përshpejtuar këtë rrënim. Reagimet e tyre të egra, gjuha kërcënuese dhe diskursi autoritar ndaj lëvizjeve të lindura nga dalja në Deçan vërtetuan përfundimisht se ai institucion nuk ka pasur kurrë brenda vetes asgjë që i shërben çeshtjes kombëtare.

Perëndimi i ndikimit islamik në Kosovë është një realitet i pakthyeshëm historik, asnjë kapital i pistë financiar, asnjë mashtrim dhe asnjë propagandë e huaj apo kërcënim nuk mund ta mbajë më gjallë këtë hije të zezë 600-vjeçare përballë vullnetit të shqiptarëve për ankorim definitiv në Evropë, një proces ky që në vitet në vijim do të kurorëzohet me riatdhesimin e plotë shpirtëror e kulturor të identitetit tonë në djepin e civilizimit evropian!

Vushtrria nuk i përket urrejtjes – sot jam me bashkëvendësit e mi të krishterë

Drini.us
-
0
Vushtrria nuk i përket urrejtjes – sot jam me bashkëvendësit e mi të krishterë
Basri Beka, Prishtinë
____
Më 18 gusht, në Vushtrri, besimtarët katolikë do të mblidhen për Meshën e Shenjtë dhe për të nderuar kujtimin e martirëve arbërorë të krishterë, Shën Florit dhe Shën Laurit.
Dhe përballë kësaj ceremonie, një grusht njerëzish kanë paralajmëruar protesta dhe madje bllokimin e rrugëve.
Kjo nuk është më thjesht kundërshtim ndaj një kishe. Është tentativë për t’ua mohuar qytetarëve të lirë të drejtën për të praktikuar besimin e tyre, për të ruajtur kujtesën e tyre dhe për të nderuar historinë e tyre.
Unë sot jam me bashkëvendësit e mi të krishterë në Vushtrri.
Jam me qytetarin e lirë.
Jam me demokracinë.
Jam me lirinë e besimit.
Jam me ata që e respektojnë historinë, pavarësisht se cilit besim i përkasin.
Nuk jam me ata që duan t’u bllokojnë rrugën njerëzve për të shkuar në Meshë. Nuk jam me ata që duan t’i ndajnë shqiptarët në “tanët” dhe “të tjerët” mbi bazën e fesë. Dhe nuk jam me askënd që përpiqet ta kthejë fenë në instrument përçarjeje.
Familja Musa e ka dhënë tokën për këtë qëllim. Ajo tokë synohet të shërbejë për ruajtjen e kujtesës historike dhe për rikthimin e një gjurme të krishterimit arbëror në vendin ku ajo kujtesë i përket historikisht.
Kjo duhet të na bashkojë, jo të na ndajë.
Prandaj, bashkëvendësve të mi katolikë u them: mos u tërhiqni, mos hiqni dorë nga besimi dhe rruga juaj. Ecni përpara me dinjitet.
Por përgjigjuni provokimit me atë që i ka munguar gjithmonë ekstremizmit: me qetësi, me dashuri dhe me respekt.
Mos lejoni që urrejtja e të tjerëve të hyjë në zemrat tuaja.
Edhe ata që sot protestojnë kundër jush janë bashkëqytetarë tanë. Shumë prej tyre mund të jenë të ndikuar nga propaganda, padija, manipulimet politike apo interesa që nuk kanë asgjë të përbashkët me traditën shqiptare. Prandaj mos i urreni. Kuptojini, por mos u dorëzoni përballë tyre.
Sepse një shoqëri që e njeh historinë e vet nuk frikësohet nga historia.
Aty ku ka kujtesë, ka identitet.
Aty ku ka identitet, ka dinjitet.
Dhe aty ku ka dinjitet, ka të ardhme.
Vushtrria është e të gjithë qytetarëve të saj.
Më 18 gusht, le të fitojë qetësia mbi provokimin, liria mbi fanatizmin dhe dashuria mbi urrejtjen.
Unë jam me bashkëvendësit e mi të krishterë. Jam me lirinë. Jam me Vushtrrinë.

Kush po tenton ta bllokoj gurthemelin e kishës së Zogajt?

Drini.us
-
0
Kush po tenton ta bllokoj gurthemelin e kishës së Zogajt?

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë

Institucionet e Kosovës, BIK-u, KFOR-i, EULEX-i dhe përfaqësitë diplomatike të vendeve të Kuintit nuk mund të heshtin!
Lajmi se një grup banorësh nga Dumnica e Epërme, Dumnica e Poshtme, Dumnica e Llugës, Zagora dhe Samadrexha kanë paralajmëruar protestë më 18 gusht, madje edhe bllokim të rrugëve, me qëllim kundërshtimin e vendosjes së gurthemelit për kishën katolike në Zogaj, është tepër shqetësues dhe kërkon reagim të menjëhershëm institucional.
Në një shtet demokratik, kushdo ka të drejtë të kundërshtojë një projekt, të protestojë dhe të shprehë mendimin e tij. Por kjo e drejtë përfundon aty ku fillon e drejta e qytetarëve të tjerë për të lëvizur lirshëm, për t’u tubuar dhe për të ushtruar lirinë e tyre fetare e qytetare.
Protesta është e drejtë. Bllokimi i rrugëve, pengimi fizik dhe frikësimi nuk janë.
Prandaj pyetja që sot duhet t’u drejtohet institucioneve të Kosovës është e thjeshtë:
Kush qëndron prapa këtij organizimi dhe kush po e shtyn këtë grup drejt përshkallëzimit?
A kemi të bëjmë vetëm me një reagim spontan të disa banorëve, apo ekziston një organizim më i gjerë me prapavijë fetare, politike dhe ideologjike?
Kjo pyetje bëhet edhe më e arsyeshme për shkak të disa rrethanave që kanë paraprirë këtë zhvillim.
Nuk mund të mos përmendet vizita e fundit e kryetarit të Bashkësisë Islame të Kosovës, Naim Tërnavës, në Këshillin e Bashkësisë Islame në Vushtrri.
Nuk po themi se kjo vizitë është provë e ndonjë organizimi të protestës. Por në rrethanat e krijuara, është një fakt që kërkon sqarim.
Sidomos kur dihet se Këshilli i Bashkësisë Islame në Vushtrri edhe më parë ka shfaqur mbështetje ndaj peticionit të disa qytetarëve të besimit islam kundër projektit të kishës.
Prandaj është plotësisht legjitime të kërkohet nga KBI-ja e Vushtrrisë dhe nga BIK-u një qëndrim i qartë publik:
A e mbështesin protestën? A e mbështesin bllokimin e rrugëve? A e dënojnë çdo tentativë për pengimin e vendosjes së gurthemelit? Dhe a kanë ndonjë rol, drejtpërdrejt apo tërthorazi, në organizimin apo nxitjen e kësaj proteste?
Nëse nuk kanë asnjë lidhje me këtë organizim, atëherë le ta thonë qartë dhe publikisht.
Heshtja në një situatë të tillë vetëm sa i shton dyshimet.
Ky nuk është më thjesht një debat lokal
Nëse një grup njerëzish përpiqet të pengojë një aktivitet fetar përmes bllokimit të rrugëve, atëherë kemi të bëjmë me një çështje që tejkalon kufijtë e një fshati apo të një komune.
Kjo është çështje e shtetit të së drejtës, lirisë fetare, lirisë së tubimit dhe sigurisë publike.
Prandaj kërkojmë nga Policia e Kosovës, institucionet e drejtësisë dhe Komuna e Vushtrrisë që të marrin të gjitha masat e nevojshme për të garantuar lëvizjen e lirë të qytetarëve dhe zhvillimin paqësor e të ligjshëm të aktivitetit të 18 gushtit.
Askush nuk mund ta marrë ligjin në duart e veta.
Askush nuk mund të vendosë me forcën e turmës se kush mund të ndërtojë një objekt fetar, kush mund të tubohet dhe kush mund të kalojë nëpër rrugët publike.
Rrugët publike nuk janë pronë e asnjë grupi fetar, politik apo ideologjik.
Një thirrje edhe për bashkësinë ndërkombëtare
Kjo situatë duhet të përcillet me vëmendje edhe nga Ambasadat e vendeve të Kuintit, KFOR-i dhe EULEX-i.
Kosova ka kaluar mjaftueshëm konflikte dhe tensione për të lejuar që radikalizmi fetar apo ideologjik të prodhojë përsëri situata përplasjeje.
Prandaj u bëjmë thirrje partnerëve tanë ndërkombëtarë që ta përcjellin nga afër situatën në Zogaj dhe në zonën përreth dhe të kërkojnë nga institucionet e Kosovës që të garantojnë rendin, sigurinë dhe liritë themelore të të gjithë qytetarëve.
Nuk mund të ketë standarde të dyfishta për lirinë fetare.
Nëse një grup radikal do të tentonte të pengonte ndërtimin e një objekti fetar të cilitdo komunitet tjetër, reagimi do të ishte i menjëhershëm.
Atëherë pse duhet të jetë ndryshe kur objektivi është një kishë katolike shqiptare?
Liria fetare ose është për të gjithë, ose nuk është liri.
Dhe le të jetë e qartë: guri i themelit do të vendoset!
Pavarësisht nëse kjo u pëlqen apo jo një grupi radikalësh, apo krerëve të ideologjisë së islamit politik, gurthemeli i kishës në Zogaj do të vendoset dhe kisha do të ndërtohet.
Nuk po kërkojmë privilegj.
Nuk po kërkojmë t’i mohojmë askujt të drejtën e besimit.
Nuk po kërkojmë konflikt me askënd.
Po kërkojmë vetëm të drejtën tonë për ta jetuar, ruajtur dhe rikthyer identitetin dhe trashëgiminë tonë, në përputhje me ligjin.
Më 18 gusht nuk do të vendoset vetëm një gur në tokën e Zogajt.
Do të vendoset një gur në themelin e një procesi të rikthimit te rrënjët tona historike, kulturore dhe shpirtërore.
Dhe po atë ditë pritet që qindra e qindra shqiptarë të shprehin vullnetin e tyre për pagëzim, duke e bërë këtë ditë një ngjarje të rëndësishme për shumë prej atyre që duan të rilidhen me traditën e krishterë të të parëve tanë.
Ky proces nuk do të ndalet.
Përkundrazi!
Nëse dikush mendon se mund ta ndalë me peticione, presione, bllokime rrugësh apo frikësime, le ta dijë se këto veprime nuk na zmbrapsin.
Na motivojnë edhe më shumë.
Nëse kjo është fytyra e “tolerancës” së islamit politik, atëherë ajo që po ndodh në Zogaj na ka dhënë edhe një arsye më shumë për ta vazhduar me vendosmëri rrugën e kthimit në rrënjë.
Jo me urrejtje.
Jo me dhunë.
Jo duke i cenuar askujt të drejtën e besimit.
Por me ligj, dije, kulturë, identitet dhe vendosmëri.
Do të vazhdojmë të ndërtojmë.
Do të vazhdojmë të rikthejmë kujtesën historike.
Do të vazhdojmë të nderojmë trashëgiminë tonë.
Do të vazhdojmë ta kërkojmë të vërtetën për rrënjët tona.
Dhe do ta bëjmë këtë edhe më me vendosmëri, sepse përpjekjet për të na penguar na kanë treguar se deri në çfarë mase mund të shkojë “toleranca” kur përballë saj vihet një identitet që kërkon të rikthehet te rrënjët e veta.
Më 18 gusht nuk duhet të fitojë turma mbi shtetin!
Duhet të fitojë ligji mbi turmën.
Duhet të fitojë liria mbi frikën.
Duhet të fitojë toleranca e vërtetë mbi radikalizmin.
Nëse ka kundërshtime, le të shprehen në mënyrë demokratike.
Nëse ka pretendime ligjore, le të vendosin institucionet dhe gjykatat.
Nëse ka shkelje, le të hetohen dhe të ndëshkohen.
Por askush nuk ka të drejtë të bllokojë rrugët, të pengojë qytetarët apo të marrë në duart e veta atë që i takon shtetit.
Gurthemeli në Zogaj do të vendoset.
Kisha do të ndërtohet.
Pagëzimet do të ndodhin.
Dhe kthimi te rrënjët tona do të vazhdojë — më i vendosur se kurrë.
Sepse rrënjët nuk shkulen me bllokime rrugësh.
**Rrënjët nuk ndalen me peticione.
Rrënjët nuk ndalen me presion.
Rrënjët vetëm sa thellohen më shumë kur dikush përpiqet t’i mohojë.

Arkivat janë dhimbja, turpi dhe faji gjenetik i shqiptarëve

Drini.us
-
0
Arkivat janë dhimbja, turpi dhe faji gjenetik i shqiptarëve
Xhafer Shatri, Gjenevë
____
Shkëlzen Gashi para disa ditësh, në një postim, trajtoi një temë shumë të rëndësishme për Kosovën, për të kaluarën, të sotmen dhe të ardhmen e saj : ARKIVAT.
Ai tha aq shumë të vërteta të dhimbshme sa që çdo person i apostrofuar do të duhej të skuqej prej turpit.
Rrëfimin e Shkëlzenit dua ta plotësoj edhe me dy raste tmerrësisht të rënda që pasqyrojnë dy krime të pafalshme që janë kryer pas çlirimit të Kosovës e me çrast janë zhdukur ose janë djegut materiale arkivore të një rëndësie të jashtëzakonshme për historinë tonë:
1. Në vitin 2000 nga bodrumet e objektit ku sot ndodhet Kuvendi i Republikës së Kosovës, me ndihmën e agjentëve të saj në UNMIK, Serbia, brenda një nate, i ka marrë disa kamionë material arkivor dhe i ka dërguar në Beograd.
2. Në vitin 1999, akoma pa përfunduar lufta, organet serbe të pushtimit në komunën e Istogut, e kanë nxjerrë KREJT ARKIVIN E BURGUT TË DUBRAVËS dhe e kanë vendosur në objektin e Sharrës « Radusha » që ndodhej në fshatin Dubravë.
Pas çlirimit, në atë objekt ishte vendosur Kfori spanjoll.
Në vjeshtën e vitit 2007 Kfori spanjoll tërhiqet nga Kosova dhe objekti ku ai ishte vendosur nxjerret në shitje përmes një tenderi publik.
Firma që e kishte blerë, qëllimisht nuk po ia përmend emrin, sepse ajo nuk ka përgjegjësi, fillon ta përgatisë objektin e posablerë për nevojat e veta.
Meqë arkivi i Burgut të Dubravës ndodhej ende aty, firma e çon një përgjegjës të sajin në komunë dhe e lajmëron një zyrtar të lartë komunal për ektzistencën e arkivit të Burgut të Dubravës dhe kërkon që komuna ta marrë materialin arkivor dhe ta dërgojë atje ku e ka vendin…
Mirëpo zyrtari i lartë pa e çarë kaptinën fare i thatë personit që kërkonte zgjidhje :
« Lufta tashmë ka përfunduar, ne duhet të shohim kah e ardhmja, prandaj digjeni atë material arkivor sepse nuk kemi nevojë për të… »
Shtatë ditë e shtatë netë punëtorët e firmës kanë djegur material arkivor të një rëndësie të jashtëzakonshme për Kosovën.
A e merrni me mend se çka ka pasur në arkivin e Burgut të Dubravës ? Aty ka pasur dokumente për fatin e Ukshin Hotit, për masakrën që e kryen kriminelët e Millosheviqit duke vrarë edhe me bomba shqiptarë me duar lidhë ; ka pasur rrjete spiunazhi, përdhunime, plane antishqiptare të të gjitha përmasave e përmbajtjeve.
Dhe të gjitha ato prova janë djegur. Kjo flet vetë dhe shumë se në duar të kujt kishte rënë Kosova e lirë.
Sepse këso krimesh mund të ndodhin vetëm në një vend të mjerë që e kanë kapur cubat për fyti.
***
Meqë po flasim për arkivat, ju vë në dijeni juve që i lexoni këta rreshta, posaqërisht njerëzit e interesuar si Shkëlzen Gashi, se Arkivi i Ministrisë për Informim që ka funksionuar në Gjenevë, është ruajtur në tërësi me çdo gjë që ka pasur në objekt, përfshirë edhe gotat, edhe lapsat, pa folë për dosje e dokumente, libra protokoli, ditarë telefonatash etj…
Poashtu edhe arkivi i Redaksisë së RTV të Kosovës në Tiranë, pos kasetave etj. që ishin në Redaksi, është i plotë.
Veç kësaj edhe arkivi i Fondit të 3% në Zvicër është i plotë, prej A deri në Zh : shënimet e pagesave të donatorëve, raportet vjetore të organit të kontrollit, korrespondenca, urdhëresat e transferit të mjeteve në Bankën Dardania e deri edhe te regjistrat e parave të grumbullura gjatë aksioneve të ndryshme siç ishte ai « Gjithçka për Pavarësinë e Kosovës « etj.
Madje edhe deri te copëzat e pusullave me pyetjet që bëheshin nga bashkatdhetarët nëpër mbledhjet e ndryshme gjatë mobilizimit për ta ndihmuar Kosovën.
Ky arkiv po skanohet gradualisht dhe pastaj i tëri do t’i dorëzohet Arkivit të Kosovës me krejt çka ka, sepse çdo gjë që ka aty i takon Kosovës.
Dorëzimi do të bëhet me procesverbal dhe në të dyja format : fizike dhe digjitale.
Posa të kryhet kjo punë shumë materiale e sidomos arkivi i plotë i Fondit të 3% do nxjerret në një faqe interneti në mënyrë që çdo donator apo person i interesuar të ketë qasje në të.
ps!
Portreti i atutorit është i Sak Mujit, artistit dhe të burgosurit politik të voitit 1981
Mendime të Shkelzen Gashit, rreth arkivave…Shih videon:

Protestat në Shqipëri, legjitimiteti demokratik dhe kufijtë e akuzave publike

Drini.us
-
0
Protestat në Shqipëri, legjitimiteti demokratik dhe kufijtë e akuzave publike

Nga Dr. Zef  Mulaj

Në një shtet demokratik, protesta publike përbën një të drejtë themelore të qytetarëve dhe një instrument të rëndësishëm për shprehjen e pakënaqësisë ndaj qeverisjes. Megjithatë, protesta nuk duhet të barazohet me mekanizmin kushtetues për ndryshimin e pushtetit. Qeveritë e dala nga zgjedhjet nuk mund të rrëzohen vetëm përmes presionit të turmës, ndërsa mandati i kryeministrit nuk mund të përfundojë vetëm sepse kërkohet publikisht dorëheqja e tij. Në një demokraci përfaqësuese, sovrani është qytetari dhe instrumenti kryesor për përcaktimin e pushtetit politik është vota.

  1. Protesta si e drejtë demokratike

E drejta e tubimit paqësor është pjesë e demokracisë dhe u jep qytetarëve mundësinë të shprehin kundërshtimin ndaj politikave publike. Protestat mund të kenë ndikim të madh politik dhe shoqëror, por ndikimi politik nuk duhet të ngatërrohet me kompetencën juridike për të shkarkuar një qeveri.

Në një sistem kushtetues, pushteti politik ushtrohet sipas rregullave të përcaktuara nga Kushtetuta dhe ligji. Prandaj, një protestë, sado masive të jetë, nuk mund të zëvendësojë zgjedhjet, procedurat parlamentare ose mekanizmat e tjerë kushtetues.

Kjo nuk do të thotë se protesta është e parëndësishme. Përkundrazi, ajo mund të shërbejë si një formë e fuqishme e kontrollit shoqëror dhe politik. Por funksioni i saj është kryesisht shprehës dhe presionues, jo zëvendësues i institucioneve kushtetuese.

  1. Vota si mekanizëm themelor i sovranitetit

Në demokracinë përfaqësuese, sovraniteti buron nga populli dhe ushtrohet përmes mekanizmave kushtetues, mbi të gjitha përmes zgjedhjeve.

Një qeveri mund të humbasë mbështetjen politike në shoqëri, por kjo nuk do të thotë automatikisht se ajo ka humbur mandatin juridik. Midis pakënaqësisë politike dhe përfundimit të mandatit ekziston një dallim themelor.

Kryeministri mund të largohet përmes dorëheqjes, humbjes së mbështetjes parlamentare, procedurave kushtetuese ose zgjedhjeve, sipas sistemit përkatës juridik. Një protestë nuk mund të krijojë vetë një procedurë të re kushtetuese.

Prandaj, në një shtet të së drejtës, forca e numrit nuk mund të zëvendësojë forcën e ligjit.

  1. Akuzat dhe prezumimi i pafajësisë

Një çështje tjetër veçanërisht e rëndësishme është përdorimi i akuzave publike. Në një shoqëri demokratike, kritika politike është e ligjshme dhe e nevojshme. Por ekziston një dallim midis kritikës politike dhe akuzës për kryerjen e një vepre penale.

Përgjegjësia penale nuk përcaktohet nga turma, media, rrjetet sociale apo deklaratat politike. Hetimi dhe ndjekja penale u përkasin organeve kompetente të drejtësisë, ndërsa fajësia përcaktohet nga gjykata sipas ligjit.

Për këtë arsye, akuzat publike të pambështetura në prova mund të dëmtojnë rëndë reputacionin dhe dinjitetin e personit të akuzuar. Ato mund të shndërrohen gjithashtu në përgjegjësi juridike për autorin e deklaratës, në varësi të përmbajtjes së saj dhe të ligjit të zbatueshëm.

  1. Demokracia nuk është sundim i turmës

Demokracia nuk nënkupton vetëm shumicën numerike të momentit në rrugë. Ajo nënkupton një sistem ku shumica vendos, por njëkohësisht respekton Kushtetutën, ligjin dhe të drejtat e pakicës.

Nëse një turmë do të kishte kompetencën për të shkarkuar qeverinë vetëm përmes presionit publik, atëherë do të dobësoheshin institucionet dhe do të rrezikohej stabiliteti kushtetues.

Protesta është e ligjshme kur zhvillohet brenda kufijve të ligjit dhe në mënyrë paqësore. Por ajo nuk duhet të shndërrohet në një mekanizëm paralel të drejtësisë ose të pushtetit.

Përfundim

Protestat janë një komponent i rëndësishëm i demokracisë, por ato nuk janë vetë mekanizmi kushtetues për rrëzimin e qeverive. Qeveritë demokratike marrin dhe humbasin mandatin përmes procedurave të përcaktuara nga Kushtetuta dhe ligji, ndërsa vota mbetet instrumenti themelor i sovranitetit popullor.

Po aq e rëndësishme është që akuzat për vepra penale të mos zëvendësojnë hetimin dhe gjykimin. Kritika politike është e lirë; fajësia penale kërkon prova dhe vendim të organit kompetent.

Një demokraci e shëndetshme nuk mbrohet duke ndaluar protestën, por duke vendosur një kufi të qartë ndërmjet lirisë së protestës, konkurrencës politike, përgjegjësisë institucionale dhe drejtësisë.

Në fund, parimi themelor është i thjeshtë: protesta mund të shprehë vullnetin politik të qytetarëve, por vetëm Kushtetuta dhe ligji përcaktojnë mënyrën se si ndryshon pushteti.

Kuvendi pasqyrë e vetëdijes shoqërore!

Drini.us
-
0
Kuvendi pasqyrë e vetëdijes shoqërore!

Florim Zeqa

Deputetët e legjislaturës së njëmbëdhjetë janë bërë për t’i kënduar me atë këngën e ahengjeve familjare “Kqyrni shoqe çka ka rritur nana”, dhe vërtetë duhet adresuar pyetjen logjike të gjithë atyre që i kanë votuar këta deputet të papërgjegjshëm: “Kqyrni popull kë e keni zgjedhur për deputet në Kuvendin e Kosovës”?!

Nga tempull i demokracisë në shtëpi të turpit dhe marrëzisë

Pamjet trishtuese në Kuvendin e Republikës së Kosovës, turpëruese dhe fyese për qytetarët (mërgimtarët), u bënë tërheqëse për armiqt e Kosovës!

Gjuha fyese, mënyra primitive dhe arrogante e komunikimit mes deputetëve e shpërfaqi mungesën e kulturës qytetare dhe politike të disa prej deputeteve dhe deputetëve të zgjedhur dhe jo vetëm!

Pasi, ata deputet dhe deputete arrogante të ardhur në Kuvend me votën e qytetarëve (mërgimtarëve) ia qitën faqen e zezë mbarë Kosovës para syve të botës!

Në mungesë të gazetave të shtypura, portalet vendore vërshuan me video-inçizimet e përplasjeve mes deputetëve, ballinat e shtypit rajonal dhe atij botëror u mbushen me pamjet e llahtarshme në Kuvendin e Kosovës, të filluara me gjuajtjen e vezeve dhe ujit e deri tek përleshjet fizike!

Skenat e pahijshme në Kuvendin e Kosovës duhet t’i thërrasin ndërgjegjës qytetare, që në të ardhmen të jenë më të kujdesshëm në hedhjen e votës, pasi përleshjet e deputetëve në Kuvend, në mënyrë të tërthortë janë përgjegjësi e 36 % votuesve, por jo edhe e atyre që nuk i kanë votuar (64 %).

Qytetari në momentin e votimit e merr përgjegjësinë morale për votën e tij

Një fjalë e urtë e thotë bukur dhe kjartë: “Secili popull e ka qeverinë që e meriton”!

Sikurse qeveria, edhe përbërja e Parlamentit janë produkt i votës qytetare!

Kur nuk ke për kë voton!

Më mirë është të abstenosh nga procesi i votimit sesa të sjellësh maskarenj në Kuvend!

Mungesa e kandidatëve të pavarur për deputet ka bërë që qytetarët më shumë të votojnë për parti politike, duke mos i kushtuar kujdes të mjaftueshëm kandidatëve në listat zgjedhore!

Vota vetëm për parti nuk është votë e lirë! Në të shumtën e rasteve është votë e imponuar dhe inatçore, e ndikuar nga interesat personale apo grupore brenda sojit (partisë)!

Vota e papeshuar mirë e qytetarëve, e ka sjellë në Kuvend gjuhën e rrugaqërisë, injorancën, arrogancën e shfrenuar dhe dhunën fizike!

Kjo që po ndodhë në Parlament dhe jashtë tij është e papranueshme!

Kacafytja mes femrave ishte e paparë deri më tani në Kuvendin e Kosovës!

Të paktën deri më tani, deputetet e kishin një imazh më të mirë sesa deputetët në Kuvend, nga kjo legjislaturë u bën njësoj si meshkujt ashtu edhe femrat!

Shumica e deputetëve të zgjedhur sikur kanë harruar se Kosova është çliruar me gjak dhe sakrifica të panumërta me ndihmën e bashkësisë ndërkombëtare!

Edhe fazat e ndërtimit të institucioneve shtetërore nuk ishin të lehta!

Duhet pasur respekt për secilën periudhë të shtetformimit dhe shtetndërtimit të Kosovës!

‘Koloseumi i gladiotorëve’ me kostume intelektualësh

Deputetët/et e rinj dhe të vjetër në moshë, ia mësyjnë Kuvendit të veshur dhe të pispillosur, flokët e lagura me gel dhe fytyrën e mbushur plot makiazh, por dalin nga aty si pula të nukta dhe gjela të gjakosur nga ‘beteja’ në Parlament!

Kuvendi nuk është ‘Koloseum gladiatorësh’ ku fituesin e përcakton forca fizike!

Forca e argumenteve duhet t’ia zë vendin forcës së muskujve!

Tempulli i demokracisë duhet të jetë vend ku flitet me fakte dhe argumente, me gjuhën e butë dhe arsyen e shëndoshë, kur respektohet mendimi ndryshe dhe vlerësohet dinjiteti njerëzorë!

Kur deputetët sillen me arrogancë nuk iu ngjanë më deputetëve, por gladiatorëve që luftojnë deri në vdekje për të fituar trofeun (pushtetin e premtuar me poste nga partia), duke e kthyer kështu Kuvendin në arenë përplasjesh fizike!

Aq të ashpra janë sjelljet e të zgjedhurve të popullit saqë gjuha fyese dhe ofendimet nuk ju bëjnë më përshtypje qytetarëve, pasi ato iu duken arenë cirku, me ç’rast shpërthejnë debatet mes qytetarëve: “kush kë e lagu më shumë”, “kush kujt ia nguli më shumë”, “kush ishte më i forti e cili ishte më i ligu në ballafaqimin fizik në Parlament”?!

Në fakt, ky është diskursi i politikës ditore në Kosovë!

Deputetët e zgjedhur me rekomandim të liderëve partiakë me të hyrë në Kuvend kthehen në pengje të liderit dhe klaneve në parti, duke harruar se janë përfaqësues të popullit që i ka zgjedhur me votën e lirë!

Skenat në Kuvendin e Kosovës janë produkt i asaj që qytetarët (mërgimtarët) vetë i kanë zgjedhur! Sjelljet e deputetëve dhe deputeteve janë pasqyrë e vetëdijes shoqërore, e cila asnjëherë nuk ka qenë në nivelin më të ulët së paku në këto dyzet vietet e fundit! Degradimi i deputetit pasqyron gjendjen reale të shoqërisë sonë!

  • Florim Zeqa, analist i pavarur politik.
1...394041...1,724Faqja 40 nga 1,724