Shpeshherë, kemi nevojë për të kujtuar burrat e mëdhenj të ymetit tonë, jeta e të cilëve ishte argument përkushtimi ndaj All-llahut, fesë së Tij, ymetit e mbarë njerëzimit.
Nëse andej-këndej, muslimani përballet me këcënime të mbështjella me fjalë të bukura jashtë kontekstit të tyre, vetëm e vetëm për të heshtur përballë krimeve dhe barbarisë kundër vendeve të tij të shenjta dhe jetës në ato vende, a nuk duhet të ketë krenarinë legjitime dhe nivelin më të dobët të dinjitetit njerëzor, për të mos dëgjuar çfarë tërheq zemërimin e Allahut dhe urrejtjen legjitime të njerëzve të lirë dhe të vazhdojë rrugën e përshkruar nga feja e tij, që qëndron mbi tanësinë?
