Afrim Caka, Gjakovë
Nga njëherë pyes veten:
“Përse vepruan në këtë mënyrë, në dëmë të DARDANISË dhe Kombit Shqiptar”?
Populli nuk e meriton vëmendjen e tyre dhe nuk duhet të jetojnë mendjet e votuesve.
Një shembull është filozofia politike, e cila pyet se si duhet të organizohet partit opozitare. Disa opozitar thonë se forma më e mirëe debateve në parlamentë e në media është diktatura e oligarkëve. Këta kanë një teori të thjeshtë në filozofinë politike të shantazheve dhe pazareve.
A është e vërtetë? Politika e oligarkëve është në të vërtetë një formë e dredhive, ka edhe rrugë të tjera të prostitucionit politik, sepse egoizmi i tyre është një materjal strukturor, është thjeshtë një tipar psikologjik që mund të ndodhë te këta opozitar: çfarë na siguron që diktatorët e vjetër do të jenë dashamirës ndaj atdheut? A duhet të fajsohen këta për këto, apo të „lavdërohen“ …. Megjithëse opozitës i nevojiten verdikte të tilla, atyre gjithashtu i nevojitet një strategji për të trajtuar rrezikun e gabimeve në sjelljet e tyre.
Kjo klasë opozitare analfabetesh e pa karakter kombëtar ka votuar Zajednicën, demarkacionin, amnestimin e kriminelëve serbo-malazez, kanë bashkpunuar dhe bënë pazare me Radojçiqin, e kanë votuar Gjykatën Speciale, Debellden Polari ja dha Maqedonisë, Çakorrin Ramushi ja dha Cërnagorëve. Ndërsa Dulla Vuçiqit i thotë “Razumem” në Bruksel e shumë të tjera… Ne duhet të zgjedhim përfaqësuesit tonë shqiptarë në të gjitha nivelet e opozitës. Aty ku kemi mundësi na duhet të zgjedhim shqiptarin më të mirë, që nga pleqësia, deri tek kreu i bashkësisë dhe i shtetit.
Unë them që kjo ishte e “nevojshme” pasi që zullumçarët aktual nuk i kanë mjetet e mundshme të diturisë për durimin e barrës (më mirë të themi pasigurinë) e akuzave që kanë vënë mbi të një politike antishqiptare, e brendëshme dhe të jashtëme. Dhe këtu problemi tjetër me politikën e brendëshme me anë të menyrave kriminale të përfaqësimit të interesave të Dardanisë, do të mbetën gjithmonë tradhtarë për shpirtin e popullit tonë.
Njeriu i zakonshëm i opozitës nuk janë profesor të filozofisë politike. Për t‘a filozofia politike ka vetëm një emison, të japë një sasi njohurish politike, historike e kulturore për të krijuar një opinion të pavarur mbi çështjet politike në vend. Kush do të bëhet politikanë i mirfilltë mund t‘i kushtohet më vonë të gjitha hollësive e jo gënjeshtrave, shantazheve e shpifjeve.
Thelbi i veprimit politik është se do të veprohet në emër të kombit, për kombin dhe për ndërtimin e shtet-kombit. Pra, nuk ka rëndësi a je i papunë, a je komandantë, profesor, akademik, apo a je ndërmarrës apo sipërmarrës: po e deshëm kombin tonë e të mirën tonë siç duan të gjithë të tjerët. Mbi të gjitha opozita duhet jo vetëm të vetëdijësohetë, por edhe të organizohet në nivel shoqëror e kombëtar. Rezultati i kësaj përpjekje do të jetë ajo që kanë arritur të gjithë kombet normalë. Dardania duhet me kenështeti i shqiptarëve dhe jo i maskarenjve, i të huajve dhe i tradhëtarëve që ne kemi kaq shumë dhe që shiten për pak lekë dhe për një mirënjohje të të huajve.
Këta janë një fenomen thjesht politik në shërbim të Serbisë u shfaqën gjatë epokës kur Perandoria e PDYKYS, AAKYS, LDYKYS ishin në një gjendje ezauruar e të kriminalizuar. Këta përfaqsonin si shkakun dhe pasojat e korrupsionit, zhvatjeve, pasigurisë, krimit politikë dhe shpërbërjes së atdheut tonë. Këta opozitar kosovali mund të krahasoheshin me „ushtarët rezervë të Zajednicës“.
Kjo është drama e madhe e këtij vendi! Kjo është opozita e jonë. A përmbyset kjo rrugaqëri? Ky shkrim shpjegon se si filozofia e tyre fillon me kureshtjen mbi natyrën e tyre politike dhe vendin tonë e në te, siç i njohim ata nga mendja e shëndosh, dhe zhvillohet nëpërmjet eksperimenteve imagjinare, shantazheve, kërcënimeve, mashtrimeve dhe shpifjeve më të ulëta….
Supozoni se jeni të interesuar në problemet politike. A do të pengohet aftësia juaj për të bërë progres me to nëse e injorojnë filozofin e së kaluarës opozitare?
Nëse me të vërtetë injorojnë të gjithë opozitarët e së kaluarës, kjo përfshinë njëzet e një vjetë vitet e kaluara. Ne dhe shoqëria shqiptare do të përpiqenë të rizbulojnë filozofinë e tyre politike nga e para. Kjo nuk do të ishte më kuptimplotë sesa përpjekja për të zgjedhuu Kryetarën e parlamentit dhe organet tjera, duke injoruar votën e Sovranit. Me pak fat, do të shpikin sërish rrotën e sulmeve verbale e antishqiptare.
Në të gjitha seancat parlamentare, kemi arritur aty ku jemi përmes përpjekjeve të kombinuara të qindra gënjeshtarëve “brilante” për dhjetëra vite. Ekziston një mit gjeniut analfabet të vetmuar në burgun e Holandës, që mendonte gjithçka nga vetja në një izolim të lavdishëm, miti tjetër i gjeniut dhe diferencuesit më të madh gjatë viteve ’80 në (Akademin e Shkencave) dhe miti i gjeniut tjetër i Çakorrit dhe i hektarëve. Kjo nuk është mënyra se si funksionojnë filozofët e mashtrimeve, gënjeshtrave dhe luftës hibride.
