Mohimi i Nënës Terezë, i Josif Bagerit dhe i Familjes Qiriazi nuk është thjesht padije, është humbje e nderit

Shkrime relevante

Mbi një gjysmë shekulli institucione akademike te konsoliduara dhe ende nuk është shkruar e plotë historia e shqiptarëve

Kujtim Mateli, Përmet, Gjirokastër Historia e shqiptarëve nuk mund të ndërtohet mbi...

Albin Kurti dhe premtimet e tij boshe, një qeveri që po e mbanë Kosovën në vendnumëro!

Selatin Retkoceri, Llugaxhi, Lipjan ____ Kryeministri Albin Kurti prezantoi draft-buxhetin për vitin 2027,...

Klajd Kapinova rreth protestave radikale islamike pro Hamasit, organizatës Antifa dhe ato që po zhvillohen në Shqipëri

Klajd Kapinova, New York  Protestat radikale islamike palestinëze të Hamasit dhe...

Çohu nga shtrati, o njeri, dhe lufto me ashpërsi për Shqipërinë

Nga Aurel Dasareti Çdo ditë është një faqe e bardhë që pret dorën...

Shpërndaj

Ka një tragjedi të heshtur mes nesh: disa shqipfolës kanë humbur jo vetëm gjuhën e shpirtin, por edhe krenarinë.
Në vend që të mbrojnë figurat që na nderojnë, ata ngrihen t’i mohojnë.
Mohimi i Nënës Terezë, i Josif Bagerit dhe i Familjes Qiriazi nuk është thjesht padije, është humbje e nderit.
Nënë Tereza nuk u shpall shqiptare nga askush, ajo e kishte shqiptarinë në gjak, në familje, në fjalët që fliste fëmijë. Që bota e bëri të vetën, nuk e shlyen faktin se rrënjët i kishte këtu. Vetëm ata që nuk kanë rrënjë, përpiqen t’i presin rrënjët e të tjerëve.
Josif Bageri nuk shkroi shqip për t’u dukur. Ai e bëri nga dhimbja dhe dashuria për kombin. Mohimi i tij është mohimi i gjithë rilindjes sonë kombëtare.
Familja Qiriazi ngriti shkolla dhe përhapej dritë kur errësira e robërisë rëndonte mbi shqiptarët. Ata u sakrifikuan për të mbajtur gjallë gjuhën tonë. Sot, disa që flasin shqip por nuk e ndjejnë shqipen, guxojnë t’i mohojnë.
Këto nuk janë thjesht gabime të pafajshme. Janë plagë që i hapim vetes. Kush mohon figurat kombëtare, është si ai që pret degën ku rri ulur: bie poshtë bashkë me të.
Është koha të themi hapur: shqiptar nuk është vetëm ai që flet shqip, por ai që e mbron, e nderon dhe e trashëgon atë. Kush mohon Nënën Terezë, Bagerin apo Qiriazët, po mohon historinë dhe identitetin e vet. Dhe kjo është turpi më i madh.
Prandaj, kushdo që është nga Shkupi, Tetova, Manastiri, Struga, Kërçova, Kumanova, Ohri e Dibra, ka mbi vete një amanet: ta mbrojë me krenari kujtimin e këtyre figurave dhe të mos lejojë kurrë që historia jonë të shkruhet nga të tjerët.

K O M E N T E

1 KOMENT

  1. Të dashur miq, nga Lëvizja për rikthim Gonxhe Bojaxhiu në shkup!

    Portali Drini, kryeredaktor i të cilit është i nderuemi Bajram-Gjergj Kabashi gjithëherë publikon shkrime të cilat zgjojnë kërshërinë dhe kurreshtjën e lexuesit, jo vetëm për t’i lexuar, por edhe për të dhënë koment.
    Leoxva me kujdes shkrim – reagimin e Juaj dhe më bëri përshtypje, ndaj po i them pak fjalë të cilast i kam mbajtur në mendje:
    Me rastin e pranimit të ÇMIMIT NOBËL për bamirësi, në vitin 1979 në Stokholm të Norvegjisë Nana Tereze, i ka folë këto fjalë:
    1. Me gjak jam shqiptare,
    2. Me shtetësi jam Indiane,
    3. Me profesion jam motër nderi
    etj…..

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu