ARKIVI:
7 Mars 2026

Mohimi i Nënës Terezë, i Josif Bagerit dhe i Familjes Qiriazi nuk është thjesht padije, është humbje e nderit

Shkrime relevante

Provokim në zemër të Kosovës: Flamuri i një shteti të huaj në Mitrovicë , policia e ruan atë…!

Luan Dibrani, Gjermani Ngjarja e fundit në Mitrovica, ku policia e Kosovo...

Përçarje brenda Iranit midis Gardës Revolucionare dhe udhëheqjes politike

Njerëzit vizitojnë Parkun Kombëtar Hapësinor të Gardës Revolucionare, pak jashtë Teheranit,...

Sipas historianit Kristaq Prifti, në Kosovë nuk ekzistonte popullsi turke

Msc Belisar Jezerci, historian POPULLSI TURKE NË KOSOVË NUK EKZISTON ! Ne bazë...

Urime për 7 Marsin – Ditën e Mësuesit

Luan Dibrani, Gjermani  Sot, më 7 Mars, në këtë ditë të shënuar të...

Fjalë respekti dhe mirënjohjeje për Mësuesin tim, Sabri Raçi

Arif Ejupi, Gjenevë Disa njerëz kalojnë në jetën tonë pa lënë fare...

Shpërndaj

Ka një tragjedi të heshtur mes nesh: disa shqipfolës kanë humbur jo vetëm gjuhën e shpirtin, por edhe krenarinë.
Në vend që të mbrojnë figurat që na nderojnë, ata ngrihen t’i mohojnë.
Mohimi i Nënës Terezë, i Josif Bagerit dhe i Familjes Qiriazi nuk është thjesht padije, është humbje e nderit.
Nënë Tereza nuk u shpall shqiptare nga askush, ajo e kishte shqiptarinë në gjak, në familje, në fjalët që fliste fëmijë. Që bota e bëri të vetën, nuk e shlyen faktin se rrënjët i kishte këtu. Vetëm ata që nuk kanë rrënjë, përpiqen t’i presin rrënjët e të tjerëve.
Josif Bageri nuk shkroi shqip për t’u dukur. Ai e bëri nga dhimbja dhe dashuria për kombin. Mohimi i tij është mohimi i gjithë rilindjes sonë kombëtare.
Familja Qiriazi ngriti shkolla dhe përhapej dritë kur errësira e robërisë rëndonte mbi shqiptarët. Ata u sakrifikuan për të mbajtur gjallë gjuhën tonë. Sot, disa që flasin shqip por nuk e ndjejnë shqipen, guxojnë t’i mohojnë.
Këto nuk janë thjesht gabime të pafajshme. Janë plagë që i hapim vetes. Kush mohon figurat kombëtare, është si ai që pret degën ku rri ulur: bie poshtë bashkë me të.
Është koha të themi hapur: shqiptar nuk është vetëm ai që flet shqip, por ai që e mbron, e nderon dhe e trashëgon atë. Kush mohon Nënën Terezë, Bagerin apo Qiriazët, po mohon historinë dhe identitetin e vet. Dhe kjo është turpi më i madh.
Prandaj, kushdo që është nga Shkupi, Tetova, Manastiri, Struga, Kërçova, Kumanova, Ohri e Dibra, ka mbi vete një amanet: ta mbrojë me krenari kujtimin e këtyre figurave dhe të mos lejojë kurrë që historia jonë të shkruhet nga të tjerët.

K O M E N T E

1 KOMENT

  1. Të dashur miq, nga Lëvizja për rikthim Gonxhe Bojaxhiu në shkup!

    Portali Drini, kryeredaktor i të cilit është i nderuemi Bajram-Gjergj Kabashi gjithëherë publikon shkrime të cilat zgjojnë kërshërinë dhe kurreshtjën e lexuesit, jo vetëm për t’i lexuar, por edhe për të dhënë koment.
    Leoxva me kujdes shkrim – reagimin e Juaj dhe më bëri përshtypje, ndaj po i them pak fjalë të cilast i kam mbajtur në mendje:
    Me rastin e pranimit të ÇMIMIT NOBËL për bamirësi, në vitin 1979 në Stokholm të Norvegjisë Nana Tereze, i ka folë këto fjalë:
    1. Me gjak jam shqiptare,
    2. Me shtetësi jam Indiane,
    3. Me profesion jam motër nderi
    etj…..

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu