Zgjidhja nuk është as glorifikimi i pushtetit, as nostalgia për të kaluarën, por reformë reale që i shërben shtetit, jo partisë

Nga: Hajrush Behluli, Therandë 

___

Zgjedhjet në Kosovë: Dështimi i opozitës dhe sfidat e pushtetit. Zgjedhjet e fundit në Kosovë nuk ishin thjesht një garë mes partive politike, por një referendum qytetar ndaj së kaluarës, mënyrës së qeverisjes dhe mungesës së alternativës reale. Rezultati i tyre nxori në pah dy të vërteta paralele: dështimin e thellë të opozitës dhe sfidat serioze që po shfaqen edhe në qeverisjen e Vetëvendosjes.

PDK, LDK dhe AAK nuk u ndëshkuan sepse qytetari u mashtrua, por sepse këto parti nuk arritën të reformohen realisht.

PDK mbeti peng i trashëgimisë së saj politike, pa autokritikë të sinqertë dhe pa ndarje morale nga e kaluara.

LDK humbi identitetin historik dhe u shfaq e paqartë, e përçarë dhe pa bosht të qëndrueshëm politik.

AAK, ndërkohë, vazhdoi të funksionojë si parti e ngushtë, e ndërtuar rreth një figure, pa program zhvillimor që do t’i fliste Kosovës së sotme.

Ky vakuum opozitar krijoi terrenin që Vetëvendosje të fitojë dhe të ruajë epërsinë elektorale. Por fitorja elektorale nuk është domosdoshmërisht baras me qeverisje të përsosur. Edhe VV, ndonëse perceptohet si alternativë ndaj elitave të vjetra, po përballet me probleme që nuk mund të injorohen.

Qeverisja e centralizuar, mungesa e dialogut të gjerë politik dhe një diskurs shpesh konfrontues kanë krijuar ndarje të panevojshme në shoqëri. Tensionet me partnerët perëndimorë kanë prodhuar kosto diplomatike për Kosovën, ndërsa në ekonomi dhe mirëqenie sociale pritjet e qytetarëve kanë qenë më të larta se rezultatet konkrete. Narrativa përjashtuese “ne dhe ata” mund të mobilizojë elektoratin, por nuk ndërton konsensus shtetëror afatgjatë.

Megjithatë, VV vazhdon të fitojë jo sepse është pa gabime, por sepse përballë saj qëndron një opozitë e pareformuar dhe e pabesueshme. Në mungesë të një alternative serioze, qytetari zgjedh atë që e sheh si më pak të keqe dhe më të disiplinuar.

Demokracia në Kosovë sot nuk vuan nga mungesa e zgjedhjeve, por nga mungesa e balancës politike. Pa opozitë të fortë, pushteti rrezikon të bëhet i vetëkënaqur. Pa pushtet të matur, demokracia rrezikon të shndërrohet në dominim numerik. Zgjidhja nuk është as glorifikimi i pushtetit, as nostalgia për të kaluarën, por reformë reale, përgjegjësi dhe kulturë politike që i shërben shtetit, jo partisë.

***