Nga Prof. Avdi Gjata
Në mbështetje të nismës për ndërtimin e Kishës së re Katolike Shqiptare në Zogaj të Vushtrrisë
Ka nisma që maten me gurë, tulla e metra katrorë, por ka edhe nisma që peshojnë shumë më tepër, sepse prekin kujtesën, identitetin dhe ndërgjegjen e një shoqërie. Nismën për ndërtimin e Kishës së re Katolike Shqiptare në Zogaj të Vushtrrisë e shoh pikërisht në këtë frymë.
E përkrah këtë nismë sepse Kosova që kemi dashur dhe për të cilën kanë sakrifikuar breza të tërë duhet të jetë një Kosovë ku askush nuk ndihet i huaj për shkak të besimit të vet; një Kosovë ku xhamia, kisha dhe çdo objekt tjetër i ligjshëm fetar nuk shihen si kërcënim për njëri-tjetrin, por si dëshmi e lirisë së qytetarit.
Ndërtimi i një kishe katolike shqiptare në Zogaj nuk duhet të interpretohet si veprim kundër dikujt. Përkundrazi, ai duhet të kuptohet si ushtrim i një të drejte elementare: të drejtës së njeriut për të besuar, për ta ruajtur traditën e vet dhe për ta ushtruar besimin në paqe.
Zogaj – një mesazh që mund të shkojë përtej një fshati
Në historinë shqiptare, besimet kanë qenë të ndryshme, por gjuha, prejardhja, kultura dhe fati historik na kanë bashkuar. Shqiptari katolik, mysliman, ortodoks apo i një bindjeje tjetër nuk duhet ta shohë tjetrin si kundërshtar.
Pikërisht këtu qëndron edhe vlera e kësaj nisme.
Nëse në Zogaj ndërtohet një kishë dhe pranë saj kultivohet respekti ndaj fqinjit të besimit tjetër, atëherë nuk kemi ngritur vetëm një objekt. Kemi ngritur një shembull qytetarie.
Kosova ka nevojë për shembuj të tillë.
Ajo ka nevojë që dallimet fetare të mos shndërrohen në mure ndërmjet shqiptarëve. Ka nevojë për një shoqëri që identitetin e saj kombëtar, kulturor dhe evropian e ndërton duke respektuar lirinë individuale.
Një falënderim për dhurimin e tokës
Një nismë e tillë nuk mund të kalojë pa vlerësuar njerëzit që kanë hapur rrugën konkrete për realizimin e saj.
Dhurimi i tokës për Kishën, Qendrën Pastorale dhe varrezat është një akt që meriton respekt, sepse prona private vihet në dispozicion të një nevoje të komunitetit.
Në këtë kuptim, kontributi i Musë Musës dhe znj. Pllana, si dhurues të tokës së paraparë për këtë kompleks, duhet parë si një përgjegjësi e marrë ndaj brezave që do të vijnë.
Guri që vendoset sot mund të mbetet për një shekull.
Prandaj përgjegjësia jonë është që mbi atë gur të mos ndërtojmë përçarje, por mirëkuptim, kulturë dhe respekt njerëzor.
Feja nuk duhet të na ndajë nga kombi
Historia shqiptare na ka dhënë një mësim të madh: kemi mbijetuar kur kemi ditur të qëndrojmë bashkë.
Nga koha e Gjergj Kastriotit–Skënderbeut, te rilindësit tanë, te humanizmi botëror i Nënë Terezës dhe deri te lufta e popullit të Kosovës për liri, shqiptarët kanë dëshmuar se përkatësitë fetare nuk duhet të bëhen pengesë për përkatësinë dhe solidaritetin kombëtar.
Prandaj duhet të kundërshtojmë çdo përpjekje për ta kthyer fenë në instrument urrejtjeje, përjashtimi apo përçarjeje.
Besimi është çështje e ndërgjegjes.
Atdheu është shtëpia jonë e përbashkët.
Dhe këto dy gjëra nuk kanë pse të luftojnë njëra-tjetrën.
Zogaj duhet të japë mesazh paqeje
Unë dëshiroj që dita e vendosjes së gurthemelit të kësaj kishe të mos jetë ditë triumfi të një pale mbi një tjetër.
Le të jetë ditë e qytetarisë shqiptare.
Le të vijë aty katoliku me kryqin e tij, myslimani me besimin e tij, besimtari tjetër me bindjen e vet dhe qytetari që nuk praktikon asnjë fe – dhe secili të ndihet i respektuar.
Sepse një kishë e ndërtuar ligjërisht nuk ia merr askujt lirinë.
Një xhami nuk e zvogëlon kishën.
Një kishë nuk e zvogëlon xhaminë.
Ajo që i zvogëlon të dyja është urrejtja.
Ndërsa ajo që i lartëson është respekti për njeriun.
Përkrahje e qartë për ndërtimin e Kishës
Prandaj, si profesor, intelektual dhe qytetar shqiptar, e mbështes publikisht nismën për ndërtimin e Kishës së re Katolike Shqiptare në Zogaj të Vushtrrisë.
U bëj thirrje institucioneve, intelektualëve, krijuesve, njerëzve të kulturës, mërgatës dhe qytetarëve të vullnetit të mirë që këtë çështje ta trajtojnë me maturi dhe përgjegjësi.
Mos ta lejojmë askënd ta shndërrojë një objekt besimi në arsye konflikti.
Përkundrazi, le ta shndërrojmë në një dëshmi se shqiptarët dinë ta respektojnë njëri-tjetrin edhe kur luten në mënyra të ndryshme.
Në Zogaj nuk duhet të ngrihet vetëm një kishë.
Duhet të ngrihet edhe besimi se shqiptari mund ta respektojë shqiptarin.
Duhet të ngrihet kultura e dialogut.
Duhet të ngrihet kujtesa.
Duhet të ngrihet dinjiteti.
Dhe mbi të gjitha, duhet të mbetet një porosi për brezat:
Besimet mund t’i kemi të ndryshme, por atdheun, gjuhën, historinë dhe të ardhmen duhet t’i ndërtojmë së bashku.
