Ka emra që premtojnë shumë. “Rilindja Kombëtare” është njëri prej tyre. Por emri, sado madhështor të tingëllojë, nuk mjafton për ta bërë një portal kombëtar. Kombëtarizmi nuk matet me emrin që i vendos vetes një portal, por me gjuhën, përmbajtjen dhe mesazhet që përcjell.
Ky portal, apo ky profil në rrjetet sociale, është bërë i njohur pikërisht për një fjalor dhe mënyrë artikulimi që shpesh i ngjan gjuhës karakteristike të islamit politik. Dhe këtu fillon paradoksi: “Rilindja Kombëtare” në emër, ndërsa në gjuhën publike shfaqen elemente të një diskursi që e vendos identitetin fetar mbi atë kombëtar.
Më interesant është fakti se kjo gjuhë nuk kufizohet vetëm te fjalët. Edhe fotografia, përzgjedhja e simboleve dhe mënyra e paraqitjes së mesazhit duket se funksionojnë si pjesë e së njëjtës skemë komunikimi.
Prandaj, për fotografin do të mund të thuhej, me një dozë të nevojshme ironie:
“Nga fotografia te doktrina: një ilustrim i gjuhës së islamit politik dhe Sheriatit.”
Sepse ideologjia nuk shfaqet gjithmonë me një deklaratë të drejtpërdrejtë. Ajo mund të fshihet pas një fotografie, një simboli, një metafore apo një formule gjuhësore të përsëritur.
Dhe këtu qëndron paradoksi i këtij portali: sa më shumë që përpiqet ta mbajë në ballë fjalën “kombëtare”, aq më shumë duhet të pyetet se çfarë përmbajtjeje i jep realisht kësaj fjale.
Rilindja Kombëtare shqiptare historikisht lidhet me gjuhën, arsimin, kulturën, identitetin dhe emancipimin kombëtar. Prandaj përdorimi i këtij emri kërkon edhe një përgjegjësi publike: të mos shndërrohet “kombëtarja” në një dekor gjuhësor mbi një diskurs tjetër ideologjik.
Në fund, mbetet një pyetje e thjeshtë, por jo edhe aq e pafajshme:
A kemi përballë një “Rilindje Kombëtare”, apo një portal që vetëm e ka marrë këtë emër si tabelë në derë?
Sepse emri mund të jetë “Rilindja Kombëtare”; por nëse përmbajtja vazhdimisht të çon në një tjetër drejtim, atëherë publiku ka të drejtë të pyesë:
Rilindje kombëtare apo turp kombëtar?
