Luan – Asllan Dibrani, Gjermani
____
Poezi satirike sipas karikaturës
____
Në mes të sheshit Skënderbeu rrinte lart, me plot krenari;
poshtë, katër hoxhallarë i shpallën luftë me litarë e shumë zhurmë.
Njëri kapi frerin, tjetri zinxhirin, i treti nisi fjalimin;
i katërti tha: «E kemi fituar!» — pa filluar ende sulmin.
Shefqeti tërhoqi nga e majta: «Sot ia ndërroj drejtimin!»
Naimi nga e djathta: «Pa mua s’e lëvizni as zinxhirin!»
Irfani numëronte hallkat si tespihet mbi sixhade;
Fatmiri jepte urdhra nga toka: «Më fort, burra!» — me baltë në faqe.
Njëri i fliste statujës, një tjetër i lutej kalit,
i treti qortonte zinxhirin pse s’po i bindej fjalimit.
Kali prej bronzi as syrin s’e trembi, as hijen e një patkoi;
në katër drejtime u nisën ata — e secili mbi tjetrin shkoi.
«Kali qenka kokëfortë!» — tha Shefqeti, duke marrë frymë me zor.
«Si i zoti që e kalëron!» — ia priti vajza, me buzëqeshje në gojë.
«Ju ka mbetur litari në dorë e pluhuri në këpucë;
po doni t’i tregoni udhën atij që s’ju kërkoi rrugë!»
Një djalë me plis u afrua: «A t’ju sjell një hartë, o burra?
Po e tërhiqni në katër drejtime — ku doni ta çoni, vallë?»
«Është strategji!» tha Shefqeti. «Është debat!» ia priti Naimi.
«Atëherë pse po debatoni të shtrirë, të lidhur me zinxhirin?»
«Ky është çlirimtar e hero — ç’ju ka hyrë në punë freri?
Mos e ngacmoni kalin: po të zgjohej, do t’ju duhej kalldrëmi!»
Katër luftëtarë kundër një statuje — ç’betejë për t’u kënduar!
Sulltanët do të prisnin fitore; këta s’po dinin si të ngriheshin pa u ngatërruar.
Skënderbeu s’e nxori shpatën; ata vetë u rrokullisën.
«A u dorëzua?» pyeti Fatmiri. «S’po flet,» tha Irfani.
«Pra, e fituam!» — brohoriti Naimi nga balta, plot lavdi;
ndërsa statuja rrinte lart, e palëvizur si më parë aty.
Një kapuç fluturoi dhe ra pranë këmbëve të kalit.
«Edhe kjo ishte në plan!» — tha njëri, për të shpëtuar prej hallit.
Fëmijët qeshën aq fort, sa jehona mbushi sheshin:
katër veta donin të lidhnin historinë — e lidhën veten me zinxhirin.
Kali rri me kokën lart. Skënderbeu sheh përtej tyre.
Poshtë mbeten litarët, kapuçi dhe fjalët e fryra.
Sa herë kthehen për «betejë», sheshi e di ç’do të ngjajë:
statuja s’bën asnjë hap — ata bëjnë nga dhjetë në baltë.
