Hege Storhaug, Oslo
Kryeministrja daneze, Mette Frederiksen, tani thotë këtë pas krizës në Ceutë dhe amnistisë së Spanjës për mbi një milion emigrantë të paligjshëm në Spanjë: Problemi në Evropë është një armik i jashtëm si Rusia, POR, thotë ajo, dhe vazhdon kështu:
“Problemi është se një armik i madh ka filluar të rritet nga brenda, dhe janë të huajt ata që kanë ardhur në Evropë. Këta janë mbështetës të Hamasit, këta janë njerëz që kryejnë terror kundër shoqërive evropiane, këta janë njerëz që nuk njohin vlerat tona themelore evropiane, këta janë njerëz që simpatizojnë me disa nga forcat më të errëta në këtë botë. Pra, Europa është e kërcënuar. Problemi është se jemi të kërcënuar si nga jashtë ashtu edhe tani nga brenda, por kjo nuk është për shkak të një mosmarrëveshjeje midis qeverive daneze dhe spanjolle. Fatkeqësisht, kjo ndodh për shkak të njerëzve me prejardhje islame që nuk duan shoqërinë evropiane të hapur dhe të lirë. Fatkeqësisht”.
Aleanca e re e Kryeministres Mette Frederiksen me kryeministren konservatore italiane, Giorgia Meloni, po jep rezultate të dukshme në pemën e së vërtetës kohët e fundit. Siç thanë ata më parë këtë muaj në një deklaratë të përbashkët:
Ne të dyja jemi krenare për trashëgiminë kristiane të Evropës dhe duam ta mbrojmë atë. Ne presim që ata që vijnë në vendet tona dhe zgjedhin ta bëjnë Evropën shtëpinë e tyre të respektojnë vlerat tona dhe të mos përpiqen të na imponojnë një stil jetese që nuk e dëshirojmë.
Frederiksen dhe Meloni thjesht janë bërë një çift radar për shkak të imigracionit të pakontrolluar dhe legalizimit nga Spanja të asaj që mund të bëhen deri në tre milionë migrantë të rinj në Evropë.
Solidaritet, me të vërtetë?
Të mërkurën, kriza e migracionit në Ceuta dhe pasojat për punën e Schengenit u debatua mjaft ashpër në Folketing. Frederiksen e deklaroi qartë se anëtarët e qeverisë daneze «janë thellësisht të pakënaqur me qeverinë spanjolle në fushën e imigracionit, dhe kështu ka qenë për shumë vite. Dhe kjo veçanërisht me vendimin që është marrë për të legalizuar imigracionin ilegal. Është një vendim me të cilin jam plotësisht kundër. Në çdo mënyrë të mundshme».
Përfaqësuesi i Enhedslisten, Peder Hvelplund, ishte dukshëm me një mendim krejt tjetër për kontrollin e kufirit. Ai dëshiron që pjesa tjetër e Evropës tani të qëndrojë «solidar» me Spanjën, dhe e sfidoi Frederiksen në këtë mënyrë:
– Nuk ka dyshim se Europa po ndikohet nga forca antidemokratike, qoftë nga brenda Europës, qoftë nga Rusia, qoftë nga SHBA, dhe ka nevojë që ne të qëndrojmë së bashku dhe të tregojmë solidaritet në Europë. Dhe duke e parë në këtë dritë, pyetja është nëse kryeministri mbetet i mendimit se është e mençur të kontribuojmë në ndarje në Europë dhe kështu të kontribuojmë në pasiguri. Sepse nuk ka asnjë dyshim se kjo rrjedhje refugjatësh është orkestruar. Mund të vijë nga Maroku dhe mund të jetë nën ndikimin e Rusisë. Dhe prandaj ka nevojë për të treguar solidaritet. A mendon kryeministri se është e drejtë të kontribuosh në ndarje duke folur pjesërisht për pezullimin e Spanjës nga Schengeni, dhe pjesërisht të kontribuosh në një konflikt shumë të hapur mes Spanjës dhe Italisë në një situatë ku ka nevojë që ne të qëndrojmë së bashku? Sepse së shpejti, dhe kjo ka ndodhur tashmë më parë, ka nevojë që Europa të qëndrojë e bashkuar dhe të tregojë solidaritet me Danimarkën kur SHBA kërcënon lidhur me Rusinë. Pra, çfarë garancish kemi që e njëjta solidaritet do të vlejë herën tjetër kur të përballemi me një kërcënim nëse nuk tregojmë të njëjtin lloj solidariteti.
Hvelplund mori pasaportën e solidaritetit të tij nga Frederiksen në një qëndrim të hapur:
– Varet se çfarë do të thotë solidariteti. Nëse solidaritet do të thotë që nëse ndodh një presion migrimi ose ajo që pamë disa javë më parë në Spanjë, është e shpejtë të ndihmojmë Spanjën për të kthyer këta njerëz prapa, atëherë mund të të premtoj se do të jemi solidarë. Kjo më ka qënë edhe tema e asaj që kam shkruar dhe komunikuar me kolegun tim spanjoll, që natyrisht Danimarka do të kontribuojë për të siguruar kufijtë e Evropës dhe për të ndihmuar Spanjën në një moment kur ka shumë njerëz që duan të hyjnë në Spanjë.
Nëse kjo është ajo që nënkupton solidaritet, ne do të donim shumë të kontribuonim. Nuk jam i sigurt nëse kjo është ajo që përfaqësuesi ka ndërmend. Nuk mund të përdorim kartën e solidaritetit deri aty kur një qeveri në Europë shkon në drejtim të kundërt nga pothuajse të gjitha të tjerat. Pothuajse të gjitha qeveritë e Europës shpenzojnë gjithë kohën dhe energjitë tona për të siguruar që njerëzit të mos hyjnë në Europë, dhe ne nuk mund t’i heqim qafe ata që nuk sillen si duhet. Tani, nëse ka një qeveri që, pavarësisht situatës konkrete, por në lidhje me legalizimin e emigracionit ilegal, shkon në drejtim të kundërt, atëherë duhet ta kundërshtojmë këtë, sepse shkon kundër asaj që shumë prej nesh besojnë se është vendimtare për Europën. A po flasim për forca antidemokratike, po, atëherë Rusia është armiku ynë i madh, por…
– Ata nuk duan një Europë të lirë
Këtu e vazhdon pikërisht deklarata mjaft befasuese dhe sqaruese përgjatë vijës islame që pason në valën e migrimeve:
– Flasim për forca jo demokratike, po, atëherë Rusia është armiku ynë i madh, por problemi është se një armik i madh ka filluar të rritet nga brenda, dhe janë të huajt që kanë ardhur në Europë.
Këta janë mbështetës të Hamas-it, këta janë njerëz që kryejnë terror ndaj shoqërive evropiane, këta janë njerëz që nuk e pranojnë vlerat tona themelore evropiane, këta janë njerëz që simpatizojnë me disa nga forcat më të errëta në këtë botë.
Pra, Europa është e kërcënuar. Problemi është se ne jemi të kërcënuar si nga jashtë ashtu edhe nga brenda, por nuk është për shkak të një mosmarrëveshjeje midis qeverisë daneze dhe asaj spanjolle. Fatkeqësisht, është për shkak të njerëzve me prejardhje islame që nuk duan shoqërinë e hapur dhe të lirë evropiane. Fatkeqësisht.
A mund të imagjinohet një socialdemokrat norvegjez duke folur afër Frederiksen? Jo, fare jo.
Frederiksen gjithashtu hodhi poshtë menjëherë idenë që Danimarka të marrë përsipër ndonjë ‘ndarje të barrës’ në Evropë pas krizës në Ceuta. Dhe ajo theksoi se mund të pëlqejë kontrollin e kufijve: ‘Po Danimarka të kishte qenë fqinj me Spanjën, natyrisht që do të kishim shtuar ndjeshëm kontrollin në kufi,’ shtoi ajo.
Ajo gjithashtu theksoi këtë: Ceuta është një eksklavë dhe njerëzit që arrijnë atje nuk kanë të drejtë automatike të lëvizin lirshëm në pjesën tjetër të zonës Schengen, sepse Ceuta nuk ka një kufi të përbashkët me Schengen.
Kapitulli i fundit në mosmarrëveshjen me Spanjën është shumë larg për t’u shkruar.
Ka filluar të flasë të vërtetën për përplasjen e civilizimeve
Frederiksen me këtë ka filluar të flasë të vërtetën për përplasjen e civilizimeve midis islamit dhe Evropës.
Frika për të marrë me fakt rrezikun më të madh të vlerave të kohës sonë, fatkeqësisht ka ngulur rrënjë në shumicën e korridoreve politike, kjo është kuptimi im i qartë pas më shumë se 30 vjetësh në fushë. Nga vjen kjo frikë? Ish-ministri britanik George Walden (Konservatorët) shpjegon pse politikanët nuk flasin të vërtetën për islamin, jo deri sa janë në rrugë për të dalë nga politika ose tashmë kanë lënë korridoret politike. Ai vetë kishte lënë politikën kur tha këtë:
– Do të isha shumë i alarmuar nga situata (rreth islamit në Evropë, shënimi im.), saqë do kisha bërë çdo gjë në fuqinë time për të bërë sikur ishte nën kontroll. Është puna e politikanëve të luajnë muzikë të ëmbël gjatë një krize (…). Ajo që të paktën nuk mund të thonë, është se përballemi me një kërcënim për të cilin nuk shohim fund sepse në thelb shkaktohet nga një përplasje civilizimesh. Ne thamë të vërtetën për IRA-n, por për problemin islamik ne gënjejmë.
Frederiksen ka ndalur muzikën e ëmbël.
Këtu mund të shihni debatin dhe deklaratën e Frederiksen për kërcënimin islamik që bie në orën 10:20:28.
Ilustrimi kryesor: Screenshot nga Folketingeti të mërkurën, 12 gusht 2026.
Frederiksen i strupen på folk i Europa med islamsk bakgrunn | Human Rights Service
