Artikulli i publikuar në portalin “Observatori Kombëtar”, i marrë nga “Gazeta Selam”, nuk përbën një debat të argumentuar, por një shembull të gjuhës etiketuese dhe polarizuese ndaj individëve dhe institucioneve.
Në vend që të kundërshtohen idetë me fakte, autorët zgjedhin t’i etiketojnë persona të caktuar si “islamofobë”, “ekstremistë”, “serbofilë” apo “grekofilë”, pa paraqitur prova konkrete për pretendimet e ngritura. Në një shoqëri demokratike, akuza të tilla nuk mund të zëvendësojnë argumentin.
Është po aq e papranueshme që një mirënjohje e dhënë nga një mision katolik për kontribut në ruajtjen e identitetit shqiptar, kulturës dhe vlerave shpirtërore të paraqitet si “skandal”. Institucionet fetare, sikurse çdo institucion tjetër i ligjshëm, kanë të drejtë të vlerësojnë individë për veprimtarinë që ata e konsiderojnë të dobishme, për sa kohë kjo zhvillohet në përputhje me ligjin.
Nëse dikush nuk pajtohet me qëndrimet publike të një veprimtari, rruga demokratike është debati i argumentuar. Nuk është e pranueshme që kundërshtimi politik ose ideologjik të shndërrohet në përpjekje për delegjitimim personal ose në thirrje për t’i paraqitur institucionet fetare para autoriteteve të vendeve ku veprojnë.
Shqiptarët kanë një traditë të gjatë të bashkëjetesës ndërfetare. Kjo traditë nuk mbrohet duke heshtur mendimet e ndryshme, por duke garantuar që secili të shprehë bindjet e veta pa u demonizuar.
Po aq e rëndësishme është të theksohet se rikthimi i një individi në një besim fetar është zgjedhje personale dhe e mbrojtur nga liria e ndërgjegjes. Ashtu siç duhet respektuar e drejta e çdo shqiptari për të qenë mysliman, duhet respektuar edhe e drejta e çdo shqiptari për të qenë katolik, ortodoks ose pa përkatësi fetare. Ky është standardi i një shoqërie demokratike.
Debati publik fiton nga argumentet, jo nga etiketimet. Kur fjalët “tradhtar”, “ekstremist”, “islamofob” apo etiketime të tjera përdoren pa bazë të provuar, ato vetëm e varfërojnë diskutimin dhe e largojnë shoqërinë nga kultura e dialogut.
Nëse synimi ynë është të mbrojmë harmoninë ndërfetare, atëherë duhet të mbrojmë njëkohësisht edhe dinjitetin e debatit publik. Harmonia nuk ndërtohet duke i mbyllur gojën atij që mendon ndryshe, por duke respektuar të drejtën e secilit për të shprehur bindjet e veta brenda rendit kushtetues dhe me respekt për të tjerët.
Shqiptarët nuk kanë nevojë për fushata etiketimesh. Ata kanë nevojë për debat të ndershëm, respekt të ndërsjellë dhe vlerësim objektiv të kontributit të secilit në jetën kombëtare, kulturore dhe shpirtërore.
Historia nuk frikësohet nga e vërteta, ndërsa liria nuk ka nevojë për censurë. Shqiptarët kanë të drejtë të zgjedhin bindjen e tyre, pa u shpallur armiq të kombit apo të fesë.
