Basri Beka, Prishtinë
Kur humbet busulla kombëtare
Qiftit të ri i uroj mbarësi, lumturi dhe trashëgim. Martesa është një nga ngjarjet më të rëndësishme në jetën e një familjeje dhe meriton respekt.
Por ngritja e një flamuri që nuk ka asnjë lidhje me historinë, traditën, kulturën apo identitetin e shqiptarëve në ditën e martesës së vajzës nuk është arsye për krenari. Përkundrazi, është shprehje e një krize identitare që po prek një pjesë të shoqërisë sonë.
Shqiptarët kanë flamurin e tyre, historinë e tyre, zakonet e tyre dhe një trashëgimi të pasur kulturore të ndërtuar ndër shekuj. Në vend që në ditë gëzimi të nderohen këto vlera, dikush zgjedh të madhështojë simbole që burojnë nga kultura të tjera dhe që nuk përfaqësojnë as shumicën e qytetarëve të Kosovës, e as komunitetet e tjera që jetojnë në këtë vend.
Respekti për fenë është një gjë. Zëvendësimi i identitetit kombëtar me simbole të huaja është diçka krejt tjetër. Kur në dasmat shqiptare flamuri kombëtar zëvendësohet me simbole që nuk kanë rrënjë në traditën tonë, kjo nuk është pasurim kulturor, por largim nga vetvetja.
Askush nuk ndalohet të besojë sipas bindjes së tij, por është e trishtueshme kur në emër të një interpretimi ideologjik harrohen gjuha, kultura, historia dhe traditat e popullit të cilit i përket.
Shpresoj që brezat e rinj të ruajnë krenarinë për identitetin e tyre shqiptar dhe të mos e ngatërrojnë besimin fetar me braktisjen e trashëgimisë kombëtare. Nëse dikush dëshiron të ndjekë traditat arabe, kjo është zgjedhje personale, por nuk ka asnjë arsye që ato të paraqiten si tradita shqiptare. Shqipëria etnike, Kosova dhe trojet shqiptare kanë mjaftueshëm histori, kulturë dhe simbole të tyre për t’u nderuar në ditët më të rëndësishme të jetës.
