Kosova ka nevojë për një president që nuk matet vetëm me fjalët që thotë, por me gjurmët që ka lënë pas vetes.
Një shtet nuk ndërtohet vetëm nga politikanët që premtojnë. Ai ndërtohet nga njerëz që kanë dëshmuar se dinë të krijojnë, të bashkojnë dhe të marrin përgjegjësi.
Pikërisht për këtë arsye, besoj se Shpëtim Alaj përfaqëson një profil të veçantë: profilin e një njeriu që nuk e ka kërkuar rrugën e lehtë, por e ka ndërtuar vetë rrugën e tij.
Ai nuk është historia e një njeriu që ka trashëguar privilegje.
Ai është historia e një njeriu që ka filluar nga zeroja.
Në vitin 1992, si shumë shqiptarë të Kosovës, ai u detyrua ta braktiste vendlindjen për shkak të shtypjes dhe përndjekjes nga regjimit barbar i Millosheviqit.
Ai nuk erdhi në Gjermani si student, për ta mësuar një gjuhë të re, një shkencë të re apo një kulturë të re, por erdhi si refugjat me një të ardhme skajshmërisht të pasigurt përpara.
Por rruga e tij drejt suksesit nuk filloi menjëherë me biznesin.
Para se të bëhej një ndër sipërmarrësit më të suksesshëm në rajon, Shpëtim Alaj investoi në dijen dhe përgatitjen e tij profesionale.
Ai përfundoi me sukses të jashtëzakonshëm Fakultetin e Ekonomisë, duke ndërtuar kështu jo vetëm përvojë praktike, por edhe një bazë të fortë akademike mbi të cilën do ta mbështeste më vonë vizionin e tij sipërmarrës.
Për të, arsimi nuk ishte vetëm një diplomë, por një instrument për ta kuptuar më mirë ekonominë, menaxhimin dhe mënyrën se si krijohen vlera afatgjata në shoqëri.
Por ajo që e bën historinë e tij edhe më të veçantë është vendi ku ai zgjodhi ta ndërtojë jetën e tij.
Ai nuk e ndërtoi suksesin në një nga qendrat më të pasura dhe më të privilegjuara të Gjermanisë Perëndimore.
Jo !
Ai e ndërtoi suksesin në pjesën lindore të Gjermanisë – në Tyringen, në një rajon që pas ribashkimit të dy Gjermanive përballej me sfida të mëdha ekonomike, me pasiguri sociale dhe me plagët e një tranzicioni historik.
Për një emigrant nga Kosova, kjo ishte një sfidë e dyfishtë.
Ai nuk duhej të përballej vetëm me vështirësitë normale të fillimit të një jete të re.
Ai duhej të kapërcente edhe paragjykimet që shpesh shoqërojnë njerëzit që vijnë nga jashtë, sidomos në shoqëritë që kanë kaluar ndryshime të mëdha historike.
Ai duhej të dëshmonte jo me fjalë, por me punë, se prejardhja nuk e përcakton aftësinë e njeriut.
Dhe pikërisht këtë e bëri.
Disa njerëz presin që t’u krijohen kushtet ideale dhe t’u shtrohet qilimi i kuq nga të tjerët dhe vazhdimisht e mallkojnë fatin pse kanë dështuar.
Por disa të tjerë e ndërtojnë vetë rrugën.
Shpëtim Alaj i përket kategorisë së dytë.
Në vitin 2002, ai e themeloi, në Eisenach të Wartburgut, kompaninë Zoll & Speditionsservice Alaj, duke hyrë në një sektor ku besimi, saktësia dhe përgjegjësia janë themeli i çdo suksesi.
Sot kompania e tij është bërë një partner i rëndësishëm për shumë kompani që operojnë në tregtinë ndërkombëtare. Sipas të dhënave të publikuara nga burime rajonale, mbi 1.800 kompani kanë besuar në shërbimet e tij në fushën e doganave dhe logjistikës.
Ky nuk është vetëm një sukses ekonomik.
Kjo është një dëshmi integrimi.
Sepse në një shoqëri dhe shtet të zhvilluar si Gjermania, respekti nuk fitohet përmes deklaratave.
Fitohet përmes rezultateve.
Puna dhe përkushtimi i tij u vlerësuan disa herë. Në vitin 2015 ai u nderua me çmimin “Unternehmer des Jahres für Wartburgregion” (Sipërmarrës i Vitit në Rajonin e Wartburgut), një vlerësim tepër i rëndësishëm për sipërmarrësit e rajonit.
Por Shpëtim Alaj nuk është vetëm një sipërmarrës.
Ai është një ndërtues.
Këtë e dëshmoi edhe në sport.
Kur mori drejtimin e ThSV Eisenach në vitin 2018, ai nuk mori një klub të pasur dhe të gatshëm për sukses. Ai mori përsipër një klub të liges rajonale, me probleme dhe me një detyrë të vështirë: rikthimin e stabilitetit dhe të besimit.
Me vizion të qartë, me menaxhim të suksesshëm dhe me besim tek njerëzit e duhur, klubi arriti të rikthehej në skenën më të lartë të hendbollit gjerman. Angazhimi i tij u vlerësua edhe nga institucionet lokale, të cilat e kanë theksuar vazhdimisht kontributin e tij si president i klubit dhe si faktor integrues në komunitetin e Eisenachut.
Ky është modeli i udhëheqjes që i duhet edhe një shteti:
Ta shohësh potencialin aty ku të tjerët shohin probleme.
Të ndërtosh aty ku të tjerët dorëzohen.
T’i bashkosh njerëzit rreth një qëllimi të përbashkët.
Por një nga dëshmitë më të bukura të karakterit të tij është mënyra se si ai është përballur me trashëgiminë historike të vendit ku jeton.
Në rajonin e Wartburgut, një zonë me histori të madhe gjermane, ai nuk zgjodhi vetëm të krijojë diçka të re.
Ai zgjodhi të ruajë dhe të ringjallë atë që kishte vlerë.
Ai investoi në ruajtjen e trashëgimisë dhe në krijimin e hapësirave që lidhin historinë me të tashmen.
Sepse një njeri me vizion nuk sheh vetëm ndërtesa.
Ai sheh histori.
Nuk sheh vetëm probleme.
Ai sheh mundësi.
Pikërisht këtu qëndron arsyeja pse Shpëtim Alaj do të ishte një kandidat ndryshe për Kosovën.
Jo sepse është një politikan tradicional.
Por sepse ka dëshmuar diçka që çdo udhëheqës duhet ta ketë:
aftësinë për t’i kthyer idetë në rezultate.
Ai e ka ndërtuar një kompani të suksesshme.
E ka ndërtuar një klub sportiv konkurrues.
Ka krijuar besim në një shoqëri ku dikur ishte i huaj.
Ka ndërtuar ura mes njerëzve dhe kulturave.
Dhe një president i mirë duhet të jetë pikërisht kjo:
Një urë mes qytetarëve, mes Kosovës dhe botës, mes së kaluarës dhe së ardhmes.
Kosova ka nevojë për një figurë që sjell besim dhe unitet, e jo mosbesim dhe përçarje.
Ka nevojë për një njeri që e njeh vlerën e punës, e jo vetëm vlerën e fjalëve boshe.
Për një udhëheqës që nuk pyet: “Çfarë mund të marr nga shteti?”, por “Çfarë mund t’i jap shtetit?”
Në fund, historia e Shpëtim Alajt është dëshmi se madhështia e një njeriu nuk matet me postet që ka pasur, por me përgjegjësitë që ka mbajtur dhe me gjurmët që ka lënë.
Ai nuk ka ndërtuar vetëm një biznes.
Ai ka ndërtuar besim.
Dhe një shtet ndërtohet pikërisht mbi besimin.
Një tjetër dëshmi e dimensionit të tij njerëzor dhe intelektual është edhe vepra e tij autobiografike me titullin “Zwischen Grenzen und Hoffnungen” – “Në mes të kufijve dhe shpresës”.
Kjo nuk është vetëm historia personale e një njeriu që kaloi kufij gjeografikë dhe sfida jetësore, por një rrëfim letrar mbi fatin e emigrantit, forcën e vullnetit, integrimin dhe kërkimin e një vendi në një botë të re.
Autobiografia e shkruar nga Shpëtim Alaj, e realizuar në një nivel tejet të lartë letrar, pritet të publikohet këto ditë në Gjermani dhe të bëjë bujë të madhe, pikërisht sepse përtej suksesit ekonomik ajo sjell një histori njerëzore mbi kufijtë që kapërcehen me punë, me dije dhe me shpresë.
