ARKIVI:
12 Qershor 2026

Kush jam Une…?

Shkrime relevante

Në 27 vjetorin e çlirimit nga Serbia

Florim Zeqa Pse dita e çlirimit nuk është festë shtetërore?! Të paktë janë...

Zbulim arkeologjik i paleolitit të hershëm në Zvërnec të Vlorës

Në perëndim të qytetit të Vlorës, pak kilometra larg tij, ndodhet...

Një lajm i gëzueshëm për Lëvizjen e Deçanit – dega në Mitrovicë dhe veprimtarinë qytetare

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë Një lajm i gëzueshëm për Lëvizjen...

Nga autonomia e vitit 1974 te Pavarësia e vitit 2008, kur shkelet Akti i Helsinkit, historia ndryshon drejtimin

Agim Vuniqi, Vashington Nga autonomia e vitit 1974 te Pavarësia e vitit...

Mendime për lirinë dhe demokracinë 1999 – 2026

Fotoja është e futjes së trupave të NATO-s në Kosovë Nga: Besim...

Shpërndaj

Amina Nuraj, Pazari i Ri
___
Për ditë të tëra lexoj komentet nën çdo postim tim dhe përpiqem sa të mundem t’u përgjigjem të gjithëve.Çdo ditë marr qindra mesazhe me tekste të bukura që nuk janë vetëm dy fjalë, por referatat i tërë plot dashuri dhe respekt i shkruar për mua nga njerëzit e mi.
Unë mendoj se asnjë politikan nuk e ka përjetuar atë që po përjetoj unë tani, që është se kombi im më do, pa marrë parasysh çfarë feje.Dashuria dhe mbështetja juaj qe më japin edhe më shumë vullnet për të bërë gjëra edhe më të mëdha sepse çdo kontribut im në gjithë këtë është për Atdheun dhe faleminderit që keni qenë me mua gjatë gjithë këtyre viteve, duke më dashur dhe respektuar si të isha fëmija juaj.
Këtë botë virtuale, siç e quani ju, e jetoj sa herë që vij në Kosovë nga njerëzit e mi, dhe tani, falë Zotit, e njëjta gjë ka filluar edhe në Sanxhak.
​Sa herë që vij në Kosovë ndihem vetvetja dhe e lumtur, sa herë më duhet të nisem për Sanxhak më vjen keq sepse duhet të lë një pjesë të zemrës në tokën Dardane.
Më ka ndodhur shumë herë që kur vij në Kosovën time me shoqni nga Sanxhaku, më afrohen njerëz për të më përshëndetur. Më ka ndodhur një herë që isha me një shoqe nga Pazarin i Ri në Mitrovicë, kena shetit nëpër qendër të Mitrovicës dhe më erdhi një zonjë e moshuar që më shihte në TV dhe më tregoi telefonin e saj në të cilin mban foton time në ekran.Ajo më mori duart për t’i puthur. E ndalova. Ajo më tha se pavarësisht çdo gjëje që bëj, ajo ka shumë respekt për mua, por më do sepse i ngjaj vajzës së saj të vrarë nga serbët, vajza e saj ishte vetëm 15 vjeç,Gonxhe nga fshati e Kaçandoll.
Nuk kam fjalë të të falënderoj për gjithçka, çdo shkronjen që më ke shkruar.Faleminderit për kohën që shpenzoni për mua.
Me respekt,
Amina 🇦🇱

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu