Kreu Blog Faqe 1218

Lumir Abdixhikut i besoj më pak se Rada Trajkoviqit !

0
Autor : Lirim Gashi
(në shqip, kroatisht, gjermanisht, anglisht dhe frëngjisht) 
***
90% e akademikëve të Kosovës, atdheu politik i të cilëve është LDK-ja, morën diplomat dhuratë nga shërbimet e tmerrshme sekrete serbe dhe ruse, të quajtura UDB dhe KGB.
Sepse nuk i morën për shkak të ndonjë aftësie apo njohurie letrare, filozofike dhe shkencore, por për shkak të besnikërisë së tyre të pakufishme ndaj shefave të tyre nga Beogradi dhe Moska.
Kushdo që u beson këtyre qenve të jargosur të UDB-së dhe të KGB-së, duhet ta dijë se u beson shërbëtorëve vartës të Beogradit dhe Moskës, të cilët janë gjithmonë të gatshëm të tradhtojnë interesat kombëtare dhe shtetërore për hir të interesave personale.
Të dashur shqiptarë:
Ldk funksionon sipas motos “Edhe pas Ises Isai ”.
Sepse ende drejtohet nga klani i politikanit më të neveritshëm në historinë e Kosovës, Isa Mustafes.
Lumir Abdixhikut, apo qepës së kuqe të Isa Mustafës i besoj më pak se Rada Trajkoviqit.
E përsëris edhe një herë për ta bërë sa më të qartë:
Më pak i besoj Lumirit, i cili e ka frizuren e Adolfo Esteban Hitlerozos me vijë të bardhë në anën e majtë, se sa Rada Trajkoviqit.
Sepse Rada Trajkoviq ka arsye ta urrejë Vuçiqin për vrasjen e Oliver Ivanoviqit.
Në fakt, Rada dhe Oliveri më në fund ishin gati të pranonin realitetin se statusi i Kosovës është i njohur ndërkombëtarisht dhe i pakthyeshëm, ndërsa ish-shefat dhe mentorët politikë të Lumirit, Isa Mustafa dhe nxënësi i tij politiik Avdullah Koti, që vazhdimisht leh si qeni, ishin gati t’ia dhuronin bujarisht Kosovën Veriore Vuçiqit, me gjithë pasurinë e saj të pakrahasueshme dhe luksoze.
Këtë ata e dëshmuan duke qenë vazhdimisht shërbëtorë të Grenell Dilberit, i cili tashmë është i dashuri i Vuçiqit.
Miku im Nikola Sandulović mund t’ju konfirmojë kur të doni se Vuçiq është multiseksual.
Dikush më pyeti disa ditë më parë:
Si ishte e mundur që kryediplomati i Donald Trump, Richard Grenell, të bëhej njeriu më i besuar i Vuçiqit?
Dhe pastaj ai kuptoi diçka shumë të rëndësishme dhe më tha:
Kur ti e përshkrove Grenellin në vitin e parë të administratës Trump, ashtu siç është sot, thashë me vete:
“Djali ka parë shumë filma fantastiko-shkencor”.
Oh, sa jam penduar tani, që nuk të kam besuar atëherë.
Përgjigja ime për pyetjen e tij ishte shumë e thjeshtë:
Shefi i Grenellit, Trump, u bë miliarder duke bashkëpunuar me ish-Bashkimin Sovjetik dhe përfshiu Deutsche Bank në biznesin e tij të pistë, të cilës i detyrohet ende shuma të mëdha parash.
Nëse këtij konstatimi ia shtojmë faktin se ai nuk do të ishte bërë kurrë president i SHBA-ve nëse shërbimi inteligjent rus nuk do të kishte depërtuar në sistemin kibernetik amerikan, atëherë na bëhet fare e qartë se ai ishte vërtet aktori kryesor i Putinit dhe personi më përgjegjës për ngritjen e vetëbesimit dhe guximit të tij deri në qiell.
Sepse përçarja që Trump shkaktoi në shoqërinë amerikane dhe midis Uashingtonit dhe Brukselit, çoi në ngritjen e guximit dhe vetëbesimit të Putinit deri në qiell.
Ndërsa vetëbesimi dhe guximi i tij i çmendur përfundimisht çoi në luftën e tij të çmendur kundër popullit dhe shtetit ukrainas.
Pra, Grenell nuk do të ishte bërë kurrë një figurë kyçe në shërbimin inteligjent serb, nëse shefi i tij Trump nuk do të kishte qenë më parë një figurë kyçe në shërbimin inteligjent rus.
Besoj se e kam vërtetuar mijëra herë që analizat dhe parashikimet e mia janë më të sakta se ato të orëve zvicerane dhe të Nostradamusit.
Po të isha në vendin tuaj, do të ngrihesha dhe do të rrija i qetë si para oficerit më të mirë, pas çdo analize, diagnoze dhe gjetjeje të Lirimit.
Sepse ndërsa unë përdor trurin tim kur analizoj, shumica e intelektualeve, politikanëve, diplomatëve, analistëve dhe gazetarëve tanë injorantë përdorin zorrën e tyre qorre.
***
MANJE VJERUJEM LUMIRU ABDIXHIKIJU, NEGO RADI TRAJKOVIĆ 
90% kosovskih akademika, čija je politička domovina Demokratski Savez Kosova, dobilo je diplome na poklon od strašnih srpskih i ruskih tajnih službi, zvanih UDB-a i KGB.
Jer nisu ih dobili zbog nekakvih književnih, filozofskih i znanstvenih sposobnosti ili znanja, nego zbog bezgranične odanosti svojim šefovima iz Beograda i Moskve.
Svatko tko vjeruje ovim balavim psima UDB-e i KGB-a treba znati da vjeruje podređenim slugama Beograda i Moskve, koji su uvijek spremni na izdaju nacionalnih i državnih interesa zarad osobnih interesa.
Dragi Albanci:
LDK djeluje pod motom “I nakon Ise, Isaija”.
Jer njime i dalje upravlja klan najodvratnijeg političara u povijesti Kosova Ise Mustafe.
Lumiru Abdixhikiju ili crvenom luku Ise Mustafe manje vjerujem nego Radi Trajković.
Ponavljam još jednom da vam bude što jasnije:
Manje vjerujem Lumiru, koji ima frizuru Adolfa Estebana Hitleroza s bijelom crtom na lijevoj strani, nego Radi Trajković.
Zato što Rada Trajković ima razloga da mrzi Vučića zbog ubistva Olivera Ivanovića.
Zapravo, Rada i Oliver konačno su bili spremni prihvatiti realnost da je status Kosova međunarodno priznat i nepovratan, dok su Lumirovi bivši šefovi i politički mentori, Isa Mustafa i njegov politički šegrt Avdullah Koti, koji neprestano laje kao pas, bili spremni velikodušno darovati Sjeverno Kosovo Vučiću, sa svim njegovim neusporedivim i raskošnim bogatstvom.
To su dokazali time što su stalno bili sluge Grenella Dilberija, koji je sada Vučićev ljubavnik.
Moj prijatelj Nikola Sandulović može vam potvrditi kad hoćete da je Vučić poliseksualac.
Netko me prije nekoliko dana pitao:
Kako je bilo moguće da šef diplomatije Donalda Trumpa, Richard Grenell, postane Vučićev čovjek od najvećeg povjerenja?
A onda je shvatio nešto vrlo važno i rekao mi:
Kad si opisao Grenella u prvoj godini Trumpove administracije kakav je danas, rekao sam sebi:
– Dječak je gledao puno znanstvenofantastičnih filmova.
O, kako sada žalim, što ti tada nisam vjerovao.
Moj odgovor na njegovo pitanje bio je vrlo jednostavan:
Grenellov šef Trump postao je milijarder surađujući s bivšim Sovjetskim Savezom te je u svoje prljave poslove uvukao Deutsche Bank kojoj i danas duguje ogromne svote novca.
Dodamo li ovom saznanju činjenicu da on nikada ne bi postao predsjednik SAD-a da ruska obavještajna služba nije prodrla u američki cyber sustav, postaje nam sasvim jasno da je on doista bio glavni Putinov akter i najodgovorniji za dizanje njegovog samopouzdanja i hrabrosti do neba.
Jer raskol koji je Trump izazvao u američkom društvu i između Washingtona i Bruxellesa doveo je do toga da su Putinova hrabrost i samopouzdanje vrtoglavo porasli.
Dok su njegovo suludo samopouzdanje i hrabrost na kraju doveli do njegovog suludog rata protiv ukrajinskog naroda i države.
Dakle, Grenell nikada ne bi postao ključna figura u srpskim obavještajnim službama da njegov šef Trump prethodno nije bio ključna figura u ruskim obavještajnim službama.
Vjerujem da sam tisuće puta dokazao da su moje analize i predviđanja točniji od onih švicarskih satova i Nostradamusa.
Da sam na vašem mjestu, nakon svake Lirimove analize, dijagnoze i nalaza, ustao bih i sjedio mirno kao pred najboljim oficirom.
Jer dok ja analiziram svojim mozgom, većina naših neukih intelektualaca, političara, diplomata, analitičara i novinara analizira slijepim crijevom.
***
ICH VERTRAUE LUMIR ABDIXHIKI , WENIGER ALS RADA TRAJKOVIĆ 
90 % der kosovarischen Akademiker, deren politische Heimat die Demokratische Union des Kosovo ist, erhielten ihre Diplomen als Geschenk von den schrecklichen serbischen und russischen Geheimdiensten namens UDB und KGB.
Weil sie sie nicht wegen irgendeiner literarischen, philosophischen oder naturwissenschaftlichen Begabung oder Kenntnis bekommen haben, sondern wegen grenzenloser Loyalität gegenüber ihren Bossen aus Belgrad und Moskau.
Jeder, der diesen sabbernden Hunden der UDB und des KGB vertraut, sollte wissen, dass sie untergeordneten Dienern von Belgrad und Moskau sind, die immer bereit sind, nationale und staatliche Interessen um ihrer persönlichen Interessen willen zu verraten.
Liebe Albaner:
LDK arbeitet unter dem Motto „Nach Isa, wieder Isa “.
Denn es wird immer noch vom Clan des widerlichsten Politikers in der Geschichte des Kosovo, Isa Mustafa, verwaltet.
Lumir Abdixhiki oder der roten Zwiebel von Isa Mustafa vertraue ich weniger als der Rada Trajković.
Ich wiederhole noch einmal, um es so klar wie möglich zu machen:
Dem Lumir, der die Frisur von Adolf Esteban Hitlerozo mit einer weißen Linie auf der linken Seite trägt, vertraue ich weniger als Rada Trajković.
Denn Rada Trajković hat einen Grund, Vučić für den Mord an Oliver Ivanovic zu hassen.
Tatsächlich waren Rada und Oliver endlich bereit, die Realität zu akzeptieren, dass der Status des international anerkannte Kosovo und unumkehrbar ist, während Lumir’s frühere Chefs und politische Mentoren, Isa Mustafa und sein hundebellender politischer Lehrling Avdullah Koti, bereit waren, Nordkosovo großzügig dem Vučić zu schenken, mit all seinem unvergleichlichen und luxuriösen Reichtum.
Sie bewiesen dies, indem sie ständig die Diener von Grenell waren, der jetzt Vučićs Liebhaber ist.
Mein Freund Nikola Sandulović kann Ihnen auf Wunsch bestätigen, dass Vučić multisexuell ist.
Jemand hat mich vor ein paar Tagen gefragt:
Wie war es möglich, dass Donald Trumps Diplomatiechef Richard Grenell Vučićs vertrauenswürdigster Mann wurde?
Und dann erkannte er etwas sehr Wichtiges und sagte mir:
Als Du Grenell im ersten Jahr der Trump-Administration so beschrieben hast, wie er heute ist, sagte ich mir:
– Der Junge hat viele Science-Fiction-Filme gesehen.
Oh, wie ich es jetzt bereue, dass ich dir damals nicht vertraut habe.
Meine Antwort auf seine Frage war ganz einfach:
Grenells Chef Trump wurde durch die Zusammenarbeit mit der ehemaligen Sowjetunion zum Milliardär und zog die Deutsche Bank in sein schmutziges Geschäft, der er noch immer riesige Summen schuldet.
Wenn wir zu diesem Wissen hinzufügen, dass er niemals Präsident der USA geworden wäre, wenn der russische Geheimdienst nicht in das amerikanische Cybersystem eingedrungen wäre, wird uns ziemlich klar, dass er in der Tat nicht nur Putins Hauptakteure war, sondern der Hauptverantwortliche dass sein Selbstvertrauen und seinen Mut in den Himmel stieg.
Denn die Spaltung, die Trump in der amerikanischen Gesellschaft und zwischen Washington und Brüssel angerichtet hat, hat Putins Mut und Selbstbewusstsein in die Höhe schnellen lassen.
Während sein wahnsinniges Selbstvertrauen und sein Mut schließlich zu seinem wahnsinnigen Krieg gegen das ukrainische Volk und den ukrainischen Staat führten.
Grenell wäre also nie zu einer Schlüsselfigur des serbischen Geheimdienstes geworden, wenn sein Chef Trump nicht zuvor eine Schlüsselfigur des russischen Geheimdienstes gewesen wäre.
Ich glaube, dass ich tausendfach bewiesen habe, dass meine Analysen und Vorhersagen genauer sind als die von Schweizer Uhren und Nostradamus.
Wenn ich Sie wäre, würde ich nach jeder Lirim-Analyse, -Diagnose und -Befundung aufstehen und stillsitzen, als würde ich dem besten Offizier gegenüberstehen.
Denn während ich mit meinem Gehirn analysiere, analysieren die meisten unserer unwissenden Intellektuellen, Politiker, Diplomaten, Analysten und Journalisten mit ihrem Gesäß.
***
I TRUST LUMIR ABDIXHIKI LESS THAN RADA TRAJKOVIĆ 
90% of Kosovan academics, whose political home is the Democratic Union of Kosovo, received their diplomas as a gift from the terrible Serbian and Russian secret services called UDB and KGB.
Because they didn’t get it because of any literary, philosophical or scientific talent or knowledge, but because of boundless loyalty to their bosses from Belgrade and Moscow.
Anyone who trusts these drooling dogs of the UDB and KGB should know that they are subservient servants of Belgrade and Moscow, always ready to betray national and state interests for the sake of their personal interests.
Dear Albanians:
LDK works under the motto “After Isa, again Isa”.
Because it is still managed by the clan of the most obnoxious politician in the history of Kosovo, Isa Mustafa.
I trust Lumir Abdixhiki or Isa Mustafa’s red onion less than I do Rada Trajković.
I repeat again to make it as clear as possible:
I trust the Lumir, who wears Adolf Esteban Hitlerozo’s hairstyle with a white line down the left side, less than Rada Trajković.
Because Rada Trajković has a reason to hate Vučić for the murder of Oliver Ivanovic.
Indeed, Rada and Oliver were finally willing to accept the reality that the status of internationally recognized Kosovo is irreversible, while Lumir’s former bosses and political mentors, Isa Mustafa and his dog-barking political apprentice Avdullah Koti, were willing to donate northern Kosovo generously to the Vučić give, with all its incomparable and luxurious wealth.
They proved this by constantly being the servants of Grenell, who is now Vučić’s lover.
My friend Nikola Sandulović can confirm that Vučić is multisexual if you wish.
Someone asked me a few days ago:
How was it possible that Donald Trump’s chief of diplomacy, Richard Grenell, became Vučić’s most trusted man?
And then he realized something very important and told me:
When you described Grenell as he is today during the first year of the Trump administration, I said to myself:
– The boy watched a lot of science fiction films.
Oh, how I regret now that I didn’t trust you then.
My answer to his question was very simple:
Grenell’s boss, Trump, became a billionaire by working with the former Soviet Union and dragged Deutsche Bank into his dirty business, to which he still owes huge sums.
If we add to this knowledge that he would never have become President of the US had Russian intelligence not infiltrated the American cyber system, we become quite clear that he was indeed not only Putin’s main player, but the main one responsible for that his self-confidence and his courage rose to heaven.
Because the division Trump has created in American society and between Washington and Brussels has boosted Putin’s courage and self-confidence.
While his insane confidence and courage eventually led to his insane war against the Ukrainian people and state.
So Grenell would never have become a key figure in Serbian intelligence if his boss, Trump, had not previously been a key figure in Russian intelligence.
I believe I have proven a thousand times over that my analysis and predictions are more accurate than those of Swiss Watches and Nostradamus.
If I were you, after every lirim analysis, diagnosis, and appraisal, I would stand and sit still as if I were facing the best officer.
Because while I analyze with my brain, most of our ignorant intellectuals, politicians, diplomats, analysts and journalists analyze with their buttocks.
***
JE FAIS MOINS CONFIANCE À LUMIR ABDIXHIKI QU’À RADA TRAJKOVIĆ 
90% des universitaires kosovars, dont le foyer politique est l’Union démocratique du Kosovo, ont reçu leurs diplômes en cadeau des terribles services secrets serbes et russes appelés UDB et KGB.
Parce qu’ils ne l’ont pas obtenu à cause d’un talent ou d’une connaissance littéraire, philosophique ou scientifique, mais à cause d’une loyauté sans bornes envers leurs patrons de Belgrade et de Moscou.
Quiconque fait confiance à ces chiens baveux de l’UDB et du KGB doit savoir qu’ils sont des serviteurs serviles de Belgrade et de Moscou, toujours prêts à trahir les intérêts nationaux et étatiques au nom de leurs intérêts personnels.
Chers Albanais :
LDK travaille sous la devise “Après Isa, encore Isa”.
Parce qu’il est toujours dirigé par le clan du politicien le plus odieux de l’histoire du Kosovo, Isa Mustafa.
Je fais moins confiance à Lumir Abdixhiki ou à l’oignon rouge d’Isa Mustafa qu’à Rada Trajković.
Je répète encore une fois pour que ce soit le plus clair possible :
Je fais confiance au Lumir, qui porte la coiffure d’Adolf Esteban Hitlerozo avec une ligne blanche sur le côté gauche, moins que Rada Trajković.
Parce que Rada Trajković a une raison de haïr Vučić pour le meurtre d’Oliver Ivanovic.
En effet, Rada et Oliver étaient finalement prêts à accepter la réalité que le statut du Kosovo internationalement reconnu est irréversible, tandis que les anciens patrons et mentors politiques de Lumir, Isa Mustafa et son apprenti politique aboyeur Avdullah Koti, étaient prêts à faire généreusement don du nord du Kosovo à le don Vučić, avec toutes ses richesses incomparables et luxueuses.
Ils l’ont prouvé en étant constamment les serviteurs de Grenell, qui est maintenant l’amant de Vučić.
Mon ami Nikola Sandulović peut confirmer que Vučić est multisexuel si vous le souhaitez.
Quelqu’un m’a demandé il y a quelques jours :
Comment était-il possible que le chef de la diplomatie de Donald Trump, Richard Grenell, soit devenu l’homme de confiance de Vučić ?
Et puis il a réalisé quelque chose de très important et m’a dit :
Lorsque vous avez décrit Grenell tel qu’il est aujourd’hui durant la première année de l’administration Trump, je me suis dit :
– Le garçon a regardé beaucoup de films de science-fiction.
Oh, comme je regrette maintenant de ne pas t’avoir fait confiance à l’époque.
Ma réponse à sa question était très simple :
Le patron de Grenell, Trump, est devenu milliardaire en travaillant avec l’ex-Union soviétique et a entraîné la Deutsche Bank dans ses sales affaires, à qui il doit encore d’énormes sommes.
Si nous ajoutons à cette connaissance qu’il ne serait jamais devenu président des États-Unis si les renseignements russes n’avaient pas infiltré le cybersystème américain, nous devenons tout à fait clairs qu’il n’était en effet pas seulement le principal acteur de Poutine, mais le principal responsable de cela lui-même. confiance et son courage montèrent au ciel.
Car la division que Trump a créée dans la société américaine et entre Washington et Bruxelles a renforcé le courage et la confiance en soi de Poutine.
Alors que sa confiance et son courage insensés ont finalement conduit à sa guerre insensée contre le peuple et l’État ukrainiens.
Ainsi, Grenell ne serait jamais devenu une figure clé du renseignement serbe si son patron, Trump, n’avait pas été auparavant une figure clé du renseignement russe.
Je crois avoir prouvé mille fois que mes analyses et mes prévisions sont plus précises que celles de Swiss Watches et de Nostradamus.
Si j’étais vous, après chaque analyse, diagnostic et évaluation du lirim, je resterais debout et assis comme si j’étais face au meilleur officier.
Parce que pendant que j’analyse avec mon cerveau, la plupart de nos intellectuels, politiciens, diplomates, analystes et journalistes ignorants analysent avec leurs fesses.

Dy vite nga shkuarja në amshim e Selami Helshanit, veprimtarinë e të cilit do ta kujtojmë përherë

0

Abas  Fejzullahi 

  • Përgatiti në shenjë nderimi e përkujtimi  

Pikërisht dy vite më parë, me 2 Verdhor (Tetor) 2020, familjarët lajmëruan të pikëlluar, për ndarjen nga jeta dhe kalimin në përjetësi të kryefamilarit  Selami Helshani, elektro inxhinjer nga Mitrovica. 

Lajmi për ndërrimin e jetës dhe kalimin në përjetësi të Selamiut, preku ndjenjate shpirtërore, të familjarëve, farefisit,  shokëve dhe bashkëveprimtarëve  kudo që ishin ! 

Tani në përvjetorin e dytë të kalimit në përjetësi të Selami Helshanit, na takon përgjegjësia njerëzore, morale dhe shoqërore, ta kujtojm, nderojm e rikujtojm jo vetem me mall e dashuri por edhe  me krenari Jetën dhe veprimtarin atdhetare dhe profesionale të Selamiut, në të gjitha drejtimet. 

Për jetën dhe veprimtarinë e Selami Helshanit shkurtimisht do i paraqesim disa të dhëna e dëshmi, por, përfshirjen në tërsi, do ta plotësonte vetem një  Monografi.  

Lindi më 1944 në Mitrovicë, ku e kreu Shkollimin fillor. pastaj Gjimnazin “Silvira Tomazini“ gjatë vitit shkollor 1964-1965, drejtimin e shkencave natyrore, brezi i dhjetë i maturantëve që kishte 24 nxënës që e kryen maturën, Selami Helshani është i 18-ti sipas numrit rendor në Regjistër.   Fakultetin Teknik drejtimin e Elektro-Teknik e kreu në Prishtinë dhe mori diplomën  Elektro Inxhinjer. Si student është marrur me veprimtari atdhetare, për të jetësuar lirin dhe pavarësinë e Kosovës nga pushtuesit serbo-sllav.  

 Menjëherë pas Kundërshtimeve (Demostratave) të vitit 1968, që janë bërë në Prishtinë dhe në tërë Kosovën dhe në viset tjera shqiptare nënë pushtimin Jugosllavë, me Kërkesën gjithëpopullore  për Kosovën Republikë, që Kosova të jetë e barabartë në të gjitha drejtimet sikurse Republikatë tjera në Federatën Jugosllave.  

 Si gjatë Kundërshtimeve (Demostratave) dhe pas ndaljes së tyre me dhunë e terror policor dhe ushtarak, pushteti serb në veçanti në emër të Jugosllavisë, në vazhdimsi hulumtonte dhe bënte përndjekjen e shqiptarëve në përgjithësi e të studentëve dhe intelektualëve në veçanti tue i burgosur, denuar dhe keqtrajtuar përmes proqeseve gjqësore të sajuara që si bazë dhe dëshmi kishin urrejtjen patologjike të pa shëruar ndaj shqiptarëve jo vetem në Kosovë po në tërë hapësirat ku ata gjinden, ku me kohë ishin ndarë shqiptarët nëpër Republikatë tjera qëllimisht për t’i mbikqyrur e sunduar më lehtë.  

Arrestimi burgosja dhe dënimi i Selami Helshani në vitin 1969 

 Selamiu, arrestohet dhe burgoset më 1.XII.1969, Binak Ulaj nga Plava e Malit të Zi më 28-XI-1969  dhe Kadri Osamni nga F. Makresh K.Gjilan më 27.XI-1969, që të tret si grup rëndohen për vepër penale sipas Nenit.118 al.1 të Ligjit Penal për Propogandë armiqësore dhe sipas Aktvendimit të Gjykatës së rrethit në Prishtinë denohen me burg . Binak Ulaj me 1(një) vitë, Selami Helshai me 10 muaj dhe Kadri Osmani me 10 muaj.  

Aktgjykimi K.Nr. 9|70 I Gjykatës së rrethit në Prishtinë, pasi që është vërtetuar si e drejtë edhe nga Gjykata Supreme tue hedhur si të pa bazë Ankesen e avokatëve mbrojtës se të dënuarit kanë kryer vepër penale tue shpërnda dhe shumëzuar parolla me përmbajtje armiqësore për rrënimin e rendit shoqëror dhe përçarjen e shkatrrimin e bashkim vëllazërimit mes popujve të jugosllavisë.   

Të dhëna janë nxjerrur nga  Akt Vendimi i Gjykatës në Emër të Popullit. 

Dëshmi një pjesë e nxjerrur nga Aktëgjykimi prej 4 faqësh në gjuhën serbokroate. 

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Vetevetiu lind pyetja;  

 Në emër të cilit popull..? 

Në emër të popullit shqiptarë jos e jo, pasi që se ka pyetur kush, se ka qenë i pushtuar e robruar nga shovenistet çetnikët serbë, bashkë me malazezët e maqedonasit në veçanti dhe sllavët  e tjerë në Jugosllavinë Federale. 

Të gjitha proceset gjyqësore kundër shqiptarëve i ka kurdisur dhe udhëhequr Serbia bashkë me malazezët dhe maqesonasit, sipas udhëzimeve, kërkesave urdhëresave, planprogrameve të elaboruara në hollësi e thellësi fillimisht nga KOS (Kisha Ortodokse Serbe) në bashkëpunim dhe veprim me ASHAS ( Akademin e Shkencave dhe Arteve Serbe) me AU (Akademin Ushtarake)… 

Vend me rëndësi në këtë veprimtari kriminale për shfarosjen e popullit shqiptarë zen kryeçetniku dhe Akademiku serb Vaso Qubrilloviçi, (Васо Чубриловић) Ivo Andriq ( Иво Андрић) dhe iça e viça të tjerë jo vetëm për t’i dënuar e keqtrajtuar shqiptarët por edhe për shfarosjen e tyre në masë, dëshmojnë elaboratet e tyre si dhe sjelljet dhe veprimet e kryekasapit Sllobodan Millosheviqit që pothuajse të njejten politikë në bashkëpunim me Rusinë po e vazhdon edhe sot e kësaj dite Serbia që ende lëmohet e përkdhelet nga BE edhe pse në vazhdimsi kërcënon, paraqet kushte e kushtëzime  dhe si ka ndalur e si ndal veprimet për ta çrregulluar Kosovën përmes KOS dhe ardhacakëve në Mitrovicë që veprojnë kundër Kosovës dhe pavarësisë së saj sipas udhëzimeve dhe përkrahjes nga  Serbia nënë udhëheqjen e saj që s’dallon asgjë nga udhëheqja e kryekriminelit Sllobodan Millosheviqit i cili ka qenë në Gjykatën e Hagës  i rënduar për krime kundër njerëzimit.  

VEPRIMTARIA ATDHETARE E  SELAMI HELSHANIT  

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Selami Helshani pasi ka mbajtur burgun në vitin 1969-1970 sipas Akt Vendimit të Gjykatës së Rethit në Prishtinë, vërtetuar edhe nga Gjykata Supreme, ka vazhduar veprimtarinë e tij për jetësimin e Kosovës Republikë, në bashkëpunim të ngushtë me minatorët e Xeherorës së  Kombinatit Trepça dhe udhëheqësin e saj. 

 

Selami   Helshani  (1944-2020) 

 

 

Selami Helshani me virtyte të larta njerëzore karakterizohej me qetësinë dhe urtësin e tij vërtetë mahnitëse. Në organizimin Sindikal me shumë sukses ka kryer detyren e sekretarit të BSP të xehtarëve të Trepçës dhe ishte për lakmi puna e tij në hartimin dhe përpilimin e regjistrave për kategorit skamnore të mija minatorëve të larguar me dhunë nga puna nga pushtuesi serb, ka  ruajtur dhe mirëmbajtur dokumentacionin për pranimin dhe shpërndamjen e ndihmave nga do që kanë ardhur për minatorët 

Ishte anëtar dhe veprimtar i dalluar i LDK-së nderonte dhe vlersonte shumë Dr. Ibrahim Rugovën kryetarin e parë dhe historik të Republikës së Kosovës kjo dëshmon edhe nga vizitat që i ka ba përmes fotografive.  

Bashkëpunimi im me Salami Helshanin ka qenë i vazhdueshëm që nga largimi i minatorëve me dhunë nga vendet e punës dhe lindja e nevojës për t’i ndihmuar minatorët skamnor përmes ndihmave nga Prizreni me rrethinë fillimisht përmes grumbullimit të ndihmave dhe përmes organizimit të BSP të Prizrenit dhe në veçanti me aksionin gjithëpopullor „Familja ndihmon familjen“FNF“ që jetësimin praktikë e ka nga Prizreni në Lagjen Tusus. Pikërisht ky aksion  që më vonë u shëndërruar në Shoqatë ka lidhur miqësin e ndërsjellt që nga viti 1990 dhe ajo ka vazhduar deri me kalimin e tij në përjetësi ku ka lënë shumë mbresa dhe kujtime të pa harruar. 

 Gjatë përpillimit të regjistrave të minatorëve skamnor dhe  organizimin e ndihmave shpeshëherë  në shtëpinë e Salami Helshanit , bashkë kemi punuar deri vonë pas mesnate ku Zonja e shtëpisë bashkëshortja e Selamit  Hana, me mikëpritje e bujari na shërbente me ushqim siç thuhet bukë krip e zemër (po vërtetë s’kanë munguar edhe ndonjëherë pije freskuese fryte dhe ëmbëlsira). Kështu von rrinte pa fjetur shpesh edhe vajza e tyre e mrekullueshme Fatbardha „Bardha“.  

 Andaj kjo mirëpritje bujare na bënte që të punoojm deri vonë pas mesnate dhe të përballojm lodhjen e pagjumsinë. Selamiu bashkë me familjen dëshmuan se me punë e përgjegjësi, mikëpritje e bujari ju kanë përgjegjur thënies për bamirësi në vijim: 

“BAMIRËSIA ËSHTË THESARI I VETËM, QË SHTOHET TUE NDA ME TË TJERËT” 

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Fillimisht përmes “FNF” në mënyrë të drejtpërdrejt dhe afatgjate u mbuluan familjet skamnore të xehtarëve të Trepçës të rrezikura nga URIA dhe pastaj u ndihmuan edhe familjet tjera skamnore të mbetura pa të ardhura dhe pa punë nga familjet në gjendje më të mirë ekonomike në Kosovë dhe nga kurbeti. 

Shtrirja e veprimtarisë “FNF” krhahs Pajtimit të Gjaqeve përfshiu tërëa viset shqiptare pa lënë anash edhe ndihmen e madhe nga kurbetçarët kudo jashtë atdheut. 

Deri në pranveren e vitit 1993 nga të dhënat e paraqitura në mbledhjen e mbajtur në xhami në Lupç të Podojevës, nga të dhënat e paraqitura prej veprimtarëve nga terreni sipas komunave, ndihmoheshin mbi 8500 familje skamnore nga po aq familje me gjendje të mirë ekonomike në mënyrë të drejtpërdrejtë për çdo muaj me shumën e caktuar dhe në mënyrë afatgjate. Mirpo në Qershor të vitit 2021 bshkëveprimtari i nderuar Halil Ahmeti nga Gjakova  gjatë bisedes  më njoftoi se i kanë shpëtuar dokumentacioni gjatë luftës lidhur me  ndihmat përmes SH.“FNF“ dhe mi përcjelli  të dhënat për 763 familje që s’janë të përfshiranë të dhënat e viti 1993 andaj  me këto të dhëna kanë qenë të ndihmuara 9263 famile. 

Janë ndihmuar familjet skamnore për çdo muaj secila, s’paku me 150 Marka Gjermane sipas Fletdëshmisë apo gjithsejtë rreth 1 miljon e gjysmë Marak për çdo muaj për të gjitha familjet e ndihmuara skamnore… 

Organizimet bëheshin në secilen komunë dhe përgjegjësit që vepronin në terren merrnin dokumentacionin përkatës, këshilla e udhëzime nga Këshilli Qendror i “FNF”. 

 Të dhënat e sipërshënuara kanë të bëjnë me veprimtarinë atdhetare të Selami Helshanit  shkurtimisht, për ta nderuar e kujtuar jetën dhe veprimtarinë e këtij veprimtari falë pak e punë shumë.  

Me një thjeshtësi e zemërgjërsi i tejkalonte pengesat që paraqiteshin gjatë punës, qoft nga rrethanat e jashtëzakonshme që kishte krijuar armiku  serb në çdo drejtim, qoft edhe nga ata që lavdroheshin me fjalë e punë s’bënin tue u përpjekur që me fjalë të mbulojnë papunësinë dhe papërgjegjësinë e tyre..! 

Fjalët janë tëpakta për të përfshi të gjithë veprimtarinë e tij në këtë dyvjetor të kalimit të tij në përjetësi, andaj për të plotësuar  me të dhëna e dëshmi veprimtarinë e tij bamirëse dhe atdhetare  do të ishte detyrë dhe përgjegjësi e secilit bashkëveprimtar dhe bashkëpunëtor  po edhe familjarë e shoqëri të japin ndihmesen në këtë drejtim për ta bërë një Monografi për jetën dhe veprimtarinë e tij.  

Foto nga  vizita e Selami Helshanit bërë kryetarit Dr. Ibraim Rugovës 

Një kujtim me Selami Helshanin  në Tiranë bashkë me përfaqësuesit e SP të Minatorëve të Trepçës 

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Shtojcë:Në vazhdim gjinden materialet shtesë si dëshmi. 

 Aktvendimi i Gjykatës Supreme 

 1. Dokumente tjera  si dëshmi. 

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

Nuk ka asnjë përshkrim të disponueshëm

 

Somali: Lideri i al-Shabaab është vrarë

0

sot në ora 11:48, nga NTB

Një nga udhëheqësit më të lartë të al-Shabaab është vrarë në një sulm me dron në Somalinë jugore, thanë autoritetet. Foto: Farah Abdi Varsameh / AP / NTB

Qeveria e Somalisë tha se një nga udhëheqësit e grupit ekstremist al-Shabaab ishte vrarë gjatë një sulmi me dron në jug të vendit.

Sulmi me dron ishte një bashkëpunim midis autoriteteve somaleze dhe partnerëve ndërkombëtarë të sigurisë dhe Abdullah Yare u vra pranë qytetit bregdetar Haramka, sipas një deklarate nga Ministria e Informacionit.

Yare ishte një nga shtatë udhëheqësit e shquar të emëruar nga Shtetet e Bashkuara në vitin 2012 dhe ishte në listën më të kërkuar. SH.B.A.-ja ofroi tre milionë dollarë për informacione që do të çonin në arrestimin e tij.

Yare ishte një nga themeluesit e al-Shabaab si një organizatë me lidhje me Al-Kaedën.

Ushtarët luftojnë për Putinin në Ukrainë. Por, pse ata udhëhiqen me flamuj të tjerë e jo me atë të Rusisë?

Ushtarët “vullnetarë” të Batalionit Alga në Tatarstan fotografuan përpara se të dërgoheshin në front në gusht. Ata pozojnë me flamurin e Tatarstanit në vend të atij rus. Emri i batalionit është një thirrje e vjetër e luftës së Tatarit dhe do të thotë “Përpara!” Foto: Faqja në internet e autoriteteve tatarstanase.

Çfarë nuk shkon me ushtrinë ruse? Disa flamuj shumë të veçantë hedhin dritë mbi një problem të fshehtë e të thellë.

Përgjigjja është një arsye e rëndësishme pse gjërat po shkojnë keq për Rusinë në Ukrainë.

Lufta në Ukrainë
Një flamur i pazakontë fluturon mbi një llogore ruse. Pamjet nga fronti në Kherson në Ukrainën jugore mahnitin.

Ushtarët rusë luftojnë nën flamurin e Tuvës. Është një nga republikat më të vogla në Rusi, në lindje të kufirit me Mongolinë.

Ata janë vetëm një nga shumë batalionet e reja ruse. Ushtarët u lajmëruan vullnetarish. Tani ata janë në front.

Fotoja tregon flamurin e Republikës së Tuvës mbi një pozicion rus në Berislav në rajonin Kherson. Foto: Telegram/Twitter

Rusia ka pësuar humbje të mëdha në luftën në Ukrainë. Fundjavën e kaluar kur ukrainasit morën qytetin strategjik të Lymanit. Për të mbushur boshllëqet, Putin ka nisur një mobilizim kaotik dhe grindaveç.

Tatarët kanë dy batalione. Çeçenët kanë pesë batalione, të cilat janë vëzhguar në Kiev, Kherson dhe Mariupol, ndër të tjera. Të paktën 20 rajone të ndryshme kanë krijuar batalionet e tyre. Të gjithë kanë flamujt dhe simbolet e tyre. Ata kanë emra që luajnë mbi etninë, kulturën dhe historinë jo-ruse.

Por me çfarë përballen ushtarët e rinj në fushën e betejës? Dhe çfarë bën atje flamuri i Tuvës?

Përgjigja është pjesë e arsyes pse gjërat po shkojnë keq për Putinin në luftë.

Jo duke folur me njëri-tjetrin
“Ata flasin gjuhë krejtësisht të ndryshme dhe nuk pranojnë qëllimet apo vlerat e njëri-tjetrit.”

Kështu shkruan komentatori rus Ian Matveyev në Twitter.

Degëve të ndryshme të makinerisë së luftës së Putinit u ka munguar një komandë e qartë. Ata po luftojnë me furnizimet. Përforcimet nuk mbërrijnë. Atyre që vijnë u mungon stërvitja. Për më tepër, sistemi i inteligjencës dështon herë pas here.

Problemet dalin kur njësitë e reja, të cilat nuk janë pjesë e ushtrisë së rregullt, kalojnë kufirin. Vullnetarët thonë se ata janë të privuar nga dronet, dylbitë e natës dhe pajisje të tjera nga rojet kufitare ruse. Kur plagosen, shpesh ata marrin kujdes më të dobët shëndetësor.

“Rusia pësoi humbje të rënda herët në luftë. Prandaj, ata kanë pasur vrima të mëdha në batalione dhe kështu nuk kanë qenë të efektshëm,” thotë Tom Røseth. Ai është profesor i asociuar dhe mësues i inteligjencës në Kolegjin Universitar norvegjez të Mbrojtjes.

Kremlini ka zgjedhur të organizojë forcat e tij në disa grupe të ndryshme.

Prandaj, makina ruse e luftës është e copëtuar. Ushtarët e rinj do të hyjnë në një strukturë ushtarake ku pjesët e ndryshme flasin dobët me njëra-tjetrën. Shpesh fajësojnë edhe njëri – tjetrin. Gjatë fundjavës, për shembull, udhëheqësi i Çeçenisë, Ramzan Kadyrov, i kcej në qafë gjeneralit Aleksandr Lapin. Ai e quajti atë “pa talent”.

Është urgjente që Putini të rrëzojë nivelin e konfliktit dhe t’i bëjë pesë grupe në veçanti të punojnë së bashku:

1. Ushtria ruse
Sigurisht, grupi më i rëndësishëm është ushtria tradicionale.

2. A janë Genghis Khan dhe gjenerali i tij rilindur?
Për të zëvendësuar ushtarët e vdekur, Kremlini filloi një fushatë rekrutimi të vullnetarëve në rajon. Atyre u ofrohen paga të larta. Por shpesh janë të stërvitur keq. Dhe ata nuk janë integruar në kulturën e mbrojtjes ruse.

Disa kanë mendime të veçanta edhe për udhëheqjen ruse të mbrojtjes.

Një shembull janë ushtarët nga Republika e vogël e varfër e Tuvës në zemër të Azisë. Shumica janë budistë. Djali më i famshëm i Tuvës është Ministri i Mbrojtjes Sergei Shojgu.

Disa tuvanianë e përshëndesin atë si rimishërimin e Subutait. Ishte gjenerali më i madh i mongolëve. Subutai pushtoi Kinën, Rusinë dhe pjesën më të madhe të Azisë në fillim të viteve 1200.

Në një përzierje shakaje dhe serioziteti, disa thonë gjithashtu se Putin është një Genghis Khan i rilindur. Meduza e shkruan këtë pas një vizite në rajon.

Shumica e ushtarëve rusë të vrarë vijnë nga republika të tilla si Tuva,Buryatia, Dagestan, Ingushetiya dhe Bashkortostan.

Këtë e tregon sondazhi i bërë nga Aftenposten, BBC dhe gazetarë të pavarur rusë të ushtarëve të vdekur rusë.

Por grupe të tjera më profesionale kanë luftuar gjithashtu.

Ministri rus i Mbrojtjes Sergei Shoygu e ndërtoi këtë pallat në Moskë në vitin 2015. Kjo u zbulua kur udhëheqësi i opozitës ruse Navalny bleu drone dhe fluturoi mbi zonat e mbyllura ku jeton elita e Moskës. Foto: Albirov

3. Të burgosurit dhe mercenarët
Në vitin 2014, Rusia luftoi në Ukrainë me ndihmën e të ashtuquajturave batalione vullnetare.

Më i famshmi prej tyre është Grupi Wagner. Është një grup mercenarish nën komandën e Jevgeni Prigozhinit. Ai shpesh quhet “shefi i Putinit”, sepse ai u vendos në dhënien e mallrave dhe shërbimeve në industrinë e restoranteve – duke përfshirë udhëheqjen ruse.

Prigozhin tani ka dalë prej hijes. Madje rekruton vullnetarë nga burgu për të luftuar për të në Ukrainë.

Grupi Wagner është i njohur për të qenë luftëtarë efektivë, por Røseth në Kolegjin Universitar norvegjez të Mbrojtjes është skeptik në lidhje me cilësinë e zëvendësimeve.

“Ata pësuan humbje të rënda në fillim. Zëvendësimet që janë bërë kanë qenë më së miri mediokër,” tha ai.

4. Rojet që u bënë luftëtarë
Më 24 shkurt, një grup i Gardës Kombëtare Ruse kaloi përmes fushave në rajonin Kharkiv. Plani ishte që ata të vinin pas ushtrisë ruse dhe të siguronin kontrollin në zonat e pushtuara.

Në vend të kësaj, ata dolën të parët,” shkruante Mediazona.

“Ne u qëlluam në ditën e parë, në vendin e parë ku erdhëm. Shumë u vranë ose u plagosën. Pastaj, disa ditë pritëm ku ecnim nëpër fusha»,—i tha një pjesëtar i Gardës Kombëtare gazetës së pavarur ruse online.

Garda Kombëtare është në fakt e ngarkuar me mbajtjen e rendit brenda Rusisë. Atyre iu tha të ruanin dhe të rregullonin trafikun në Ukrainë.

Në vend të kësaj, ata u dërguan në front. Pa pajisje apo stërvitje ushtarake. Vetë kreu i Gardës Kombëtare e konfirmoi këtë në një deklaratë për Putinin.

“Ne jemi të përfshirë drejtpërsëdrejti në operacionet ushtarake,” tha Viktor Zolotov.

Një dezertor thotë: «Nuk duhej të bënim këto lloj detyrash.

Disa departamente refuzuan.

Ndër të tjera, ishte Garda Kombëtare ajo që duhej të mbante Kharkiv. Ata u ndoqën në arrati nga ukrainasit.

Ata e ndanë këtë detyrë me një grup tjetër. Që ka pajisje edhe më të këqija.

5. Të mobilizuarit me forcë
Një grupim i pestë janë ushtarët nga zonat e pushtuara nga Rusia. Kjo është veçanërisht e vërtetë për burrat nga republikat e vetëshpallura të Donetskut dhe Luhanskut. Këtu, të gjithë burrat nga mosha 18 deri në 55 vjeç u mobilizuan me forcë edhe para 24 shkurtit.

Nga këto zona janë rrëfyer histori që burrat nuk mund të shkojnë në dyqan. Pastaj mund t’i kapim dhe t’i dërgojmë në front.

Ky është edhe grupi që është më pak i pajisur dhe merr pak ushqim.

ChrisO på Twitter: “14/ There have been many examples of LNR people recording videos complaining that they are being sent to fight for the DNR. And this is not their territory. https://t.co/gFqsdIZjQb” / Twitter

ChrisO på Twitter: “15/ The “LNR” militia are the worst equipped, they are literally ragamuffins who have to collect helmets, flak jackets, socks and other things from volunteers. They are the most unmotivated. Most of them are displaced residents of the occupied territories. https://t.co/cqFNCHcExC” / Twitter

Në fushën e betejës, ushtria ruse kontrollohet nga një gjeneral i madh i cili do të koordinojë kaosin midis këtyre grupeve të ndryshme, shpjegon Røseth:

Ai do të organizojë forcat e rregullta ruse, Grupin Wagner, i cili ka gjithashtu udhëheqësin e vet. Si dhe çeçenët, të cilët kanë shefin e tyre. Dhe grupimet rajonale. Këta të fundit shpesh janë të stërvitur dobët dhe me moral më të dobët lufte.

Është gjithashtu në rajonet që kryengritja kundër mobilizimit të Putinit ka qenë deri tani më e madhja dhe më intensive.

Atje ata e dinë se sa kushton kostoja për të marrë pjesë në luftë.

Aftenposten

Danja e tradhëtuar dhe vekët e princeshës…, pjesë nga libri “Skutat e shpirtit zadrimor”

Mund të jetë një imazh i 1 person, në këmbë dhe ambiente të jashtme
Dr. Nusha Zhuba (Anna Hida), studjuese, Romë
___
(Pjesë nga libri “Skutat e shpirtit zadrimor”
*
Të gjithë e dinë historinë e princit zadrimor të Danjës , Lekë Zaharia pjesëmarrës i Besëlidhjes së Lezhës , mik e shok i Skëndërbeut. Fatkeqësisht u vra tinëzisht , thuhet nga Lek Dukagjini, sipas Barletit sepse u bë rival i tijë për Jerinën princeshën e bukur të Zadrimës. Princesha nuk u bë kurrë gruaja e Lek Dukagjinit sepse u mbyll tërë jetën e sajë në një kuvend murgeshash në Itali që të mos ishte nusja e kërkujt… po si vazhdon historia?
Hilë Jeraj banor i Mjedës, po me prejardhje nga Deja tregon:
” Princit të Danjës Lekë Zaharisë ju vu pritë në Blinisht të Zadrimës afër Drinit dhe u vra në moshë të re kur po përgatitej për dasëm… Pleqtë na kanë treguar- thotë Hila se tradhëtia ka ardhur prej një gruaje… banore e afërt e një fshati në Danjë… Nuk ishte hera e parë që kjo grua tradhëtonte… Kalaja e Danjës ndodhej në një pozicion shumë të favorshëm dhe marrja e sajë nuk ka qenë e kollajtë… Shpesh qe rrethuar prej armiqve dhe marrja e sajë ishte e pamundur…. Rrethimi kishte zgjatur me vite dhe brenda kalasë kishin mbaruar ushqimet … Ajo mëson ushtarët armiq ( nuk thuhet nga kush por shpesh herë princat në mes vedit kanë luftuar për të pasur në zotërim më shumë tokë e vende dhe shpesh janë ndihmuar nga fuqitë e jashtme) që të lyenin të gjithë gurët e mëdhenj me gëlqere të bardhë dhe të mbushnin fushën në Laç me to… Ajo ngjitet në kala të nesërmen dhe u thotë: “Dilni e mirrni thasët e miellit të bardhë që i kan sjellë venecianët” Mbrojtësit e kalasë shohin “thasët e bardhë ” dhe zbresin për të marrë miellin menjëherë duke lënë portat hapur dhe kalaja pushtohet … dhe ushtarët e Danjës gjejnë vetëm gurë të lyer me gëlqere që kur binte dielli mbi to dukeshin si thasë mielli!
Kjo grua thotë Hila ishte e paguar, dhe asaj i kërkohet edhe një mision i dytë… pushtimi i Sardës( Shurdhahut)… Aty ishte e vështirë të pushtohej se pozicioni dhe fortifikimet ishin të mira… Në Sardë ndodheshin 355 elterë dhe çdo ditë luteshin në njërin prej tyre, por njëherë në vit e gjithë Sarda shkonte e lutej në Rragam në të djelën e pashkëve …. Armiqtë e Sardës i shtuan shpërblimin , por gruaja u thoshte prisni… Kur erdhën Pashkët ajo u dha sinjal dhe kështu u mor Sarda nga tradhëtia e një gruaje…
Edhe vdekja e Lekë Zaharisë erdhi si pasojë e tradhtisë së kësaj gruaje… E jëma e Lekës Bozda mori vesh vdekjen e djalit ndërsa po bënte vekë ( tezgjah) u hidhërua aq shumë kur mori vesh se nga i erdhi tradhtia u ngrit në këmbë hoqi shaminë dhe tha : “u rritshi e u martofshi por kurrë mos u shumofshi” e kishte fjalën për fshatin L… vendin nga vinte ajo gruaja që me të vërtetë thotë Hila nuk kanë kaluar kurrë të 25 shtëpitë…
Që nga ai moment nëna e princit nuk është ulur më në ato vekë dhe thuhet se janë të fshehura diku, shumë i kanë kërkuar ndër shekuj për të ndalur mallkimin, por nuk janë gjetur… mbyll legjendën Hila i cili e tregon me shpirt ashtu siç ja kanë treguar të parët e tijë…
Tonin Nika banor i Dejës edhe ai tregon…. “Ne e rrespektojmë atë vend akoma sepse në kishën e Shën Markut në Danjë edhe pse kanë kaluar shumë shekuj ne ende kemi varrezat atje” Nga ajo që më ka treguar babai im – vazhdon Tonini , princesha i kishte vekët floriri, sepse ato vekë i kanë kërkuar shumë dhe thuhet se janë në një shpellë afër kalasë në të djathtë të rrugës… Ndërsa për gruan tradhëtare edhe Tonini tregon të njëjtën histori të Hilës , por vetëm shton që i jati Lazri, i ka pas thënë se ajo gruaja nga Li… qe dhunuar nga ushtarët e kalasë së Danjës dhe për këtë ajo u hakmor duke i shitur tek pushtuesit… të dy kalatë por dhe princin Lekë Zaharinë tek Dukagjinët”
Kto janë legjenda që janë ruajtur brez pas brezi në Danjën e Zadrimës duke ja shtuar më shumë misterin e këtyre kalave që akoma sot janë hijerënda ku në ato mure fshihen qindra vite luftrash për të ruajtur, gjuhën, fenë dhe atdhenë!

“Trojet e Arbërit” reagojnë ndaj refuzimit të projektit të Muranës së Gjergj Kastriotit në Prizren nga ana e neootomanëve të MKRS të Kosovës

1
Reagim i Shoqatës “Trojet e Arbrit” lidhur me refuzimin përfundimtar të projektit të Muranës se Gjergj Kastriotit në Prizren nga Neotomanet mbrenda Ministrisë së Kulturës, Rinisë dhe Sportit të Republikës se Kosovës
___
Shoqata e Inteletualëve Shqiptarë “Trojet e Arbrit” njofton të gjithë shqiptarët atdhetarë anë e kënd trojeve etnike shqiptare si dhe në mërgatën e madhe atdhetare se forcat e islamit politik për rikthimin e neo-otomanizmit mbrenda trojeve shqiptare e refuzuan përfundimisht ankesën e Shoqatës “Trojet e Arbrit”.Këto forca neotomane të udhëhequra nga një Neotoman i Prizrenit i rritur kalldërmeve të sokakëve dhe kapinxhikëve të Prizrenit më gjuhë të përzier herë turke e herë serbo-boshnjake e me një shqipe të dobët me emrin Hajrullah Çeku, që fatkeqësisht e udhëheq Ministrinë e Kulturës, Rinisë dhe Sporteve të Republikës së Kosovës, përfundimisht pranuan nënshtrimin dhe u treguan besnik të devotshëm të politikës turko-serbo-boshnjake për humbjen e gjurmëve historike shqiptare në Mesjetën shqiptare. Formalizimit të këtij akti te turpshëm antikombëtar,antishtetëror dhe antihistorik ju bashkuan edhe tri qatipe të baba sulltanit me emrat: Vjollca Aliu – Drejtoreshë në Departamentin e Trashëgimisë Kulturore-Kryetare e Komisionit për Refuzimin e Ankesës së Shoqatës “Trojet e Arbrit”, Edona Gashi-Durguti – Drejtoreshë në Qendrën Rajonale për Trashëgimi Kulturore-Prishtinë-Anëtare e Komisionit për Refuzimin e Ankesës së Shoqatës “Trojet e Arbrit”, Jehona Bashota – Gallapeni- Zyrtare Ligjore- Anëtare e Komisionit për Refuzimin e Ankesës së Shoqatës “Trojet e Arbrit”.
Këto tri qatipe nuk kanë fare njohuri nga Historia shqiptare dhe kanë harruar kontributin e Norës së Kelmendit,Tringës së Smajl Martinit,Marie Shllakut, dhe shumë vajzave e grave atdhetare shqiptare që krahas burrave ishin shtyllë e fortë për ruajtjën e identitetit kombëtar shqiptar.
Shoqata “Trojet e Arbrit” kurrë nuk do të hekë dorë nga projekti i Muranës së Gjergj Kastriotit në Prizren.Ajo tash do të filloj punën në dy drejtime:
a. Informimi i ambasadave të huaja që shtetët prej nga vijnë këta ambasador e krijuan dhe po e mbajnë shtetin e Kosovës,për parandalimin e Islamit politik në Trojet shqiptare e veçanarisht në Kosovë, ku elemnete të islamit politik janë futur mbrenda institucioneve të Kosovës dhe janë duke e shkaterruar çdo gjë shqiptare.
b. Bashkëbisedime me atdhetarët shqiptarë e shoqata dhe organizata shqiptare për formën e protestës dhe qëndresës kundër këtyre forcave neo-otomane që janë duke u përpjekur për të humbur çdo gjurmë shqiptare.
Ftojmë gjithashtu Kryeminsitrin e Republikës së Kosovës Albin Kurti, që ta shkarkon Ministrin e Kulturës,Rinisë dhe Sportit Hajrullah Çeku i cili është duke e shkatërruar kulturën tonë dhe duke u përpjekur që të rikthej neo-otomanizmin në Kosovë.
Në emër të 150 intelektualëve të Shoqatës “Trojet e Arbrit”, reagon:
 Mr.sc.Nue Oroshi Kryetar
Përshkrimi i fotografisë nuk është i disponueshëm.
Mund të jetë një imazh i teksti
Mund të jetë një imazh i teksti
Përshkrimi i fotografisë nuk është i disponueshëm.
Mund të jetë një imazh i teksti

Nga nënte vende evropiane- anëtare të NATO-s, që denoncojnë aneksimin e territoreve të Ukrainës nga Rusia, mungon Shqipëria e Edi Rames?!

0

Nga nënte vende evropiane, qe denoncojnë aneksimin e territoreve të Ukrainës nga Moska, Shqiperia e Edi Rames mungon?! (Neuf présidents européens dénoncent l’annexion de territoires ukrainiens par Moscou) KJo nekupton se Tirana zyrtare i thote PO « Rusise se Madhe »!, shkruan gazeta zvicerane Le Canton27.ch

Nëntë presidentë evropianë denoncojnë aneksimin e territoreve të Ukrainës nga Moska

Presidentët e nëntë vendeve të NATO-s në Evropën Qendrore dhe Lindore deklaruan të dielën se nuk do ta njihnin kurrë aneksimin e territorit ukrainas nga Rusia.  (The presidents of nine NATO countries in central and eastern Europe declared on Sunday they would never recognize the annexation by Russia of Ukrainian territory.) Po Shqiperia a eshte anetare enATO-s apo pse SShiperia e Edi rames hesht eper balle ukupimitr ruis apo me mire me thne perballe « +Rusise se Madhe »? pyet gazeta zvicerane Le Canton27.ch

Në një deklaratë të përbashkët, presidentët e Republikës Çeke, Estonisë, Letonisë, Lituanisë, Maqedonisë së Veriut, Malit të Zi, Polonisë, Rumanisë dhe Sllovakisë thanë të dielën « [duke mos qenë në gjendje] të qëndrojnë të heshtur përballë shkeljes flagrante të ligjit ndërkombëtar nga Federata Ruse”. Ata kujtojnë se kishin vizituar Kiivin dhe « panë me sytë e tyre efektet e agresionit rus ». (« The statement was issued by the presidents of the Czech Republic, Estonia, Latvia, Lithuania, Montenegro, North Macedonia, Poland, Romania and Slovakia. »)

“Ne riafirmojmë mbështetjen tonë për sovranitetin dhe integritetin territorial të Ukrainës. Ne nuk i njohim dhe nuk do të njohim kurrë përpjekjet ruse për të aneksuar territorin ukrainas”, vijojnë nëntë presidentët e vendeve të Evropës Qendrore dhe Lindore, të cilat janë edhe anëtarë të NATO-s, në tekstin e publikuar në faqen e internetit të presidencës polake.

Deklarata thekson gjithashtu se nënshkruesit e saj mbështesin vendimin e samitit të NATO-s në Bukuresht në 2008 në lidhje me anëtarësimin e ardhshëm të Ukrainës në Aleancën Atlantike, kërkojnë tërheqjen e forcave ruse dhe ftojnë të gjithë aleatët që « të rrisin ndjeshëm ndihmën e tyre ushtarake për Ukrainën ».

Tirana says YES to « Great Russia »! Of the nine European countries (members of NATO) that denounce the annexation of Ukrainian territories by Moscow, Edi Rames’ Albania is missing?!

Jam dakord me Kadaren që feja myslimane nuk mund ti përshtatet mentalitetit apo traditave stërgjyshore pellazgo-iliro-shqiptare…dhe gjenetikës shqiptare

Mund të jetë një imazh i një ose më shumë persona
Intervistoi: Zyba Hysa
___
Zotëri Aref, unë kam dhunti natyrale, që krijimtarinë e autorëve (të gjallë, apo të vdekur) “e nuhas”, si duket prej një shqise të panjohur, që besoj mund të jetë kuantike, ju e keni këtë dhunti dhe a keni autorë që vetëm me një shkrim, një poezi, apo ndonjë intervistë që keni dëgjuar, jeni magjepsur deri në marri dhe e keni bërë krijimtarinë e tyre pjesë të nektarit të jetës dhe veprës suaj, se të krijosh mjaltë, duhet të mbledhëshim nektarin e paraardhësve, të bashkëkohësve, pa e ditur se e ke mbledhur për një qëllim të caktuar…

Mathieu Aref: Në të vërtetë, për mua “dhuratat” që na ka dhënë natyra janë thelbësore dhe nëse shtojmë “të fituarën”, “përvojën” dhe mbi të gjitha një “tru të konstituuar mirë ” kjo bëhet “nec plus ultra” te një qenie njerëzore mendjeshëndoshë dhe e ekuilibruar. Përsa më përket mua, nuk kam imituar askënd, as nuk kam përqafuar ndonjë ideologji apo modë, por kam rënë dakord me disa autorë që më kanë frymëzuar me këtë apo atë mendim, këtë apo atë mënyrë dhe atë mënyrë të pikturimit apo filani subjekt i poezisë, i reflektimit filozofik, etj. Për shembull, një këngëtar i madh francez që ka vdekur (Gilbert Bécaud) kishte kompozuar dhe kënduar një këngë e quajtur “Nathalie”, të cilën unë e doja shumë. Nëna e fëmijëve të mi ishte shtatzënë në atë kohë dhe i thashë që nëse na ndodh një vajzë do ta quajmë “Natalie” dhe ajo e pranoi. Natalie mbërriti dhe na bëri të lumtur. Menjëherë më pas kompozova një poezi të gjatë me titull “Nathalie” ku fola për të dhe e mbusha me lëvdata, dashuri dhe ku filozofoja pak : një poezi e këndshme për t’u lexuar e për të kënduar. Unë tashmë kisha dy djem dhe doja absolutisht një “vajzë” dhe dëshira ime u plotësua. Në planin intelektual, nuk kam zgjedhur kurrë ndonjë “filozof apo ideolog”. Së fundi, përsa i përket studimeve të mia etnolinguistike, nuk jam bazuar asnjëherë në autorë modernë, sepse shkrimet dhe përfundimet e tyre bien ndesh me idenë që kisha në fillim…përveç, natyrisht, disa vizionarë, të cilët shkuan në drejtimin të studimeve dhe kërkimeve të mia por që nuk kishin bërë studime të thella apo të sakta për Pellazgët por që i citova në tezën dhe librat e mi për të sjellë ujë në mullirin tim. Nga ana tjetër, burimet e mia të vetme mbi të cilat jam bazuar janë autorët grekë arkaikë dhe klasikë (për ta do të flas në një pyetje tjetër e bërë) duke përfshirë Herodotin e shkëlqyer, i cili nuk ishte vërtet historian, por “kronist” për më tepër i vetmi libër që ai botoi kishte titullin “Hetimi” (jo “Histori”). Ai, si të tjerët para tij si Akusilaos-i apo Hecate-u i Miletit dhe të tjerë pas tij si Diodori i Siçilisë, Straboni apo Pausanias-i : të gjithë këta autorë mblodhën shumë informacione nga shumë popuj (Herodoti vizitoi Egjiptin, Fenikinë, etj). Kjo është arsyeja pse këto Autorë janë të besueshëm duke qenë mjaft afër historisë së lashtë, por kur studiojmë atë që kanë shkruar këta autorë, kuptojmë ekzistencën e shumë kontradiktave, paqartësive, gabimeve apo…manipulimeve. Këtu hyjnë në lojë disa cilësi të brendshme tek ata që e studiojnë këtë Histori të Antikitetit (Lashtësisë) : fryma e vrojtimit, kthjelltësia, dallueshmëria, shpirti kritik dhe analitik, paramendimi dhe mbi të gjitha të dish të “nuhatosh”, dhuratat (të cilat nuk mund të mësohen) janë më të rëndësishme se ato që fitojmë (elemente që i mësojmë vazhdimisht dhe duke u pasuruar me kalmimin e kohës). Unë do të citoj dy shembuj së pari të vizionarit Leibniz-i (1646-1716) dhe K.O.Müller (1797-1840). I pari profetizoi për rëndësinë e gjuhës shqipe në studimin e gjuhëve evropiane (ndërsa “Gjuhësia” u shfaq vetëm në fund të shekullit të 19-të) dhe i dyti tha : “Më shumë inteligjenca do të depërtojë në historinë e Greqisë, aq më shumë vëmendja do t’i kushtohet elementit pellazg të sakrifikuar deri tani”. Ndërsa të dy nuk kishin bërë studime të thelluara as për Pellazgët, as për gjuhën shqipe, ku rëndësia e të qenit është në gjendje të “ndjesh gjërat” dhe të jesh në gjendje të “parashikosh” dhe të bëhesh vizionar si këta dy autorë dhe të tjerë që nuk janë të shumtë.

Të ka ndodhur, që duke lexuar diçka nga një autor, frymëzohesh, ndërpret leximin dhe shkruan poezi, apo një mendim tëndin më të avancuar, se çfarë jeni duke lexuar?

Mathieu Aref: Po (këtë e përmenda edhe në pyetjen e mëparshme), kjo më ndodhi gjatë leximit të një teksti, dëgjimit të një kënge ose muzikë klasike ose shikimit të një filmi ose diçkaje tjetër, nga kjo rrjedhnin disa poezi të mia (lirike, romantike , filozofike, satirike ose pamfletiste) ose një nga esetë e mia filozofike dhe metafizike (të pabotuar). Nga ana tjetër, në poezinë time ka një veçanti : kam praktikuar shpesh “poezi epistolare”, domethënë kam shkruar “letra” në formën e një “poem”. Këto janë ngjarje publike ose ngjarje të jetës sime private që më shtyjnë ose më frymëzuanë të “përgjigjem, komentoj ose të jap mendimin tim falë një poeme.

A mund të jesh poet, pa qenë pak filozof, pak historian, pak metafizik, deri në mistik? Çfarë rapoertesh keni ju me poezinë? Po me letërsinë në tërësi? Keni shkruar vepra letrare? Mos vallë të shkruajturit letërsi, lë shkak tek disa “studiues” të abuzojnë në vlerësimin e studimeve tuaja (Flas për në Shqipëri) duke i quajtur ato “përralla”, apo “patriotizën”?
Mathieu Aref: Ka disa lloje poetësh dhe këtë na e tregon mirë letërsia botërore. Në Francë, një vend që e njoh shumë mirë, ka pasur poetë të caktuar (lirikë, romantikë, filozofike, satirikë dhe fabulistët). Pastaj kishte nga ata që kanë kombinuar ne veprat e tyre poezie gjithfarësh. Këtu e kam fjalën për të kaluarën, sepse sot është “vargu i lirë” i cili padrejtësisht quhet poezi dhe të cilin e kam qortuar prej kohësh : duhet ta quajmë “prozë poetike” pa ritëm dhe pa rimë.
Unë jam një nga poetët atipikë që kompozojnë poezi në forma të ndryshme (vargje 12, 10, 8, 6 rrokësh) dhe lloje të ndryshme (odë, madrigale, filozofike, satirike, pamfletiste, përshkruese, elegjiake…). Unë e lëj veten të udhëhiqem nga frymëzimi im, sipas gjendjës sime shpirtërore të kohës të kompozimit (i lumtur, i trishtuar apo i zhytur në mendime…) dhe e përshtat formën e poezisë sime me temën e zgjedhur. Një poezi klasike duhet të ketë një “shpirt” dhe një stil kompozimi që është i përcaktuar mirë dhe i natyrshëm në zemrën dhe mendjën e poetit. Do të përmend vetëm një shembull, të ashtuquajturin “sonet”, i cili përbëhet nga 14 vargje (ritëm 12, 10, 8 ose 6 rrokësh) dmth dy katranë dhe dy terceta, por me një përbërje të veçantë në përdorimin e rimës : abba – abba (për dy katranët) dhe ccd – ede, për dy tercetët ku mund të ketë variante por duke respektuar këto rregulla. Përveç kësaj, 14 vargjet duhet të kenë një fill të përbashkët (një temë shumë i përpiktë dhe homogjene) e cila duhet të lëshojë “një mendim, një histori, përshkrim të diçkaje, një temë të caktuar ose diçka të papërshkrueshme”, etj. Poeti i madh klasik “Boileau” (1636-1711) tha për “sonetin” : “Vetëm një sonet i patëmetë ia vlen një poezi të gjatë”! Victor Hugo poeti dhe shkrimtari i madh francez (periudha romantike) kompozoi vetëm dy sonete ! Nga ana tjetër, ka poetë që kanë shkruar vetëm sonete, siç ka bërë Ronsard-i për shembull. Sa për mua, nga më shumë se dyqind e pesëdhjetë poeme (nga mosha 15 vjeçare dhe deri më sot) kam kompozuar vetëm gjashtë sonete…dhe jam krenar për këtë ! Së fundi, ka poezi që kanë shpirt dhe të tjera që janë padyshim të sheshta. Gjithë poezia ime është bërë me shpirtë, dashuri, empati, respekt dhe reflektim.
Më në fund për t’i përgjigjem pyetjes tuaj në lidhje me kundërshtarët e mi apo kritikuësit të tezës sime apo librave të mi ka disa që më quajnë diletant, romantik apo shovinist, etj. Por çfarë thonë ose shkruajnë kjo nuk më ngjan dhe unë reagoj shpesh me përçmim dhe përbuzje dhe kjo nuk më bën as të nxehet as të ftohtë. Ka edhe disa nga kritikuesit apo kundërshtuesit e mi që më quajnë diletant, romantik ose shovinist. Është një fjalë e urtë që thotë : “Kur dëshiron të mbytësh një qen, e akuzon për tërbim”. Fatkeqësisht nuk jetoj në Shqipëri ku nuk kam mundësi të reagoj menjëherë në mediat (shtyp dhe televizion). Nëse do të jetoja në Shqipëri do të kisha pasur një rreth dhe një bazë miqsh për të më mbështetur shumë shpejt dhe pa vonesë. Gjithsesi ata që më kundërshtojnë ose nuk u pëlqej apo me urrejnë, duhet të fajësojnë vetëm veten e tyre sepse bërtasin me ujqit dhe nuk kanë mundësi tjetër të më sulmojnë sepse injorojnë historine e lashtë ose janë të paaftë ose egoistë/egocentrikë dhe sidomos nuk kanë prova apo argumente bindëse për të më kundërshtuar ose minuar tezën time. Janë edhe xhelozë (një nga mungesat e tjerë të disa shqiptarëve) sepse nuk kanë mundur dhe nuk po mundën dot të bëjnë atë që unë kam bërë gjatë më shumë se pesëdhjetë vjet : kalon karvani dhe qentë lehin. Mendimet e tyre, kritikat, diatribat apo ofendimet e tyre nuk më shqetësojnë aspak, por më trishtojnë kur shoh një pjesë të “elitës” shqiptare që sillen kështu.
Pse të ashtuquajturit Akademikë shqiptarë, merren më shumë për të rrëzuar, apo për ta shpërfillur idenë tuaj, sesa me argumentet tuaja, me anë të cilave, ju keni vërtetuar idenë? (Besoj e kuptoni, se e kam fjalën për origjinën tonë Pellazgo – Ilire – Shqiptare)
Mathieu Aref: Pseudoakademikët tanë shqiptarë nuk kanë absolutisht asnjë provë apo argument për të mbrojtur mendimet e tyre : ata u përqendruan te “Ilirët” dhe me sa duket nuk i lexuan autorët e lashtë dhe vepra të ndryshme si veçanërisht “Iliada dhe Odisea”, të cilët nuk e dinin se këto ishin poema epike të “traditës gojore parahelene” dmth “pellazge” meqë autorët e lashtë nuk njihnin paraardhës të tjerë të Helenëve përveç Pellazgëve…që nuk ishin stërgjyshërit e tyre pasi Herodoti thoshte shpesh : “Para ardhjes së Helenëve në Pellazgji…”…pra nënkupton që ishin të huaj (edhe shumë fakte të tjerë) ! Një studiues, ose historian, hulumtuës, gjuhëtar ose një ekzegjet tjetër duhet të dijë të lexojë midis rreshtave, të ndiejë, të analizojë, të kontrollojë faktet dhe dëshmitë, të krahasojë… dhe të verifikojë nëse ka të drejtë apo jo.
Në shkrimet e lashta nuk kishte “qytetërim miken” dhe të vetmit Mikenas që autorët e lashtë njihnin ishin “banorët” e qytetit të Mikenës në “Argosin Pellazgjik” ! Përveç kësaj, pseudo-akademikët ndoqën nga afër ideologjinë komuniste, e cila, nga frika e mospëlqimit të grekëve, dekretoi se paraardhësit e vetëm të Shqiptarëve ishin “Ilirët” dhe i lanë Pellazgët,”de facto”, si paraardhës të helenëve/grekëve, të cilët asgjë në Shkrimet e lashta nuk konfirmon se Grekët ishin me origjinë pellazge… absolutisht asgjë. Ishin pushtuesit e parë grekë që monopolizuan emrin e Pellazgëve (sikur të ishin të parët e tyre), përvetësuan kulturën, gjuhën, legjendat dhe mbi të gjitha Mitologjinë të cilën e manipuluan për t’i shërbyer interesave të tyre si pushtues dhe për të justifikuar “një autoktoni të pajustifikuar”. Ndërsa Herodoti pohon se mbretërit e parë të Athinës ishin “egjiptianë”, si dhe në Iliadë nuk përmendet emri i Helenëve dhe i Dorianëve, as përmendja e qytetërimit miken, etj, etj. Kur politika përzihet apo nderhyen në Historinë, arrijmë në të tilla devijime, absurditete, etj.
Sa për Ilirët, emri i tyre u shfaq vetëm te autorët antikë rreth shekullit të VII para Krishtit. Trakët ishin shumë më të vjetër se Ilirët dhe Frigjët më të vjetër se Trakët, etj. Kini kujdes, të gjitha këto etnonime ishin vetëm emrat e fiseve pellazge të një etni të vetëm që flisnin të gjithë të njëjtën gjuhë dhe kishin të njëjtën kulturë : është si në një familje me shumë fëmijë me emra të ndryshëm por me një mbiemë të vetëm (llagap). Këtu gabuan shumica e autorëve antikë dhe modernë (ata të Antikitetit nuk dinin të dallonin gjuhët e sidomos dialektet midis tyre : gjuhësia nuk ekzistonte!) : këta emra i konsideronin si “etnonime” (ndersa ishin vetëm emra!) kur ata ishin vetëm emra “fisesh” jo emra (etnonime) jo emra popuj. Ilirët nuk ishin një popull, por pjesë e “popullit pellazg” të përbërë nga shumë fise të ndryshme dhe të pavarura që u përhapën në të gjithë hapësirën të Evropës Juglindore dhe ishujt e Cikladës dhe të Egjeut dhe Azisë së Vogël. Herodoti i quan “popull i pavarur”, domethënë “të lirë”, popull “I…lirë”. Aty të gjithë gabuan sepse, për shembull, “Autariatët” nuk quheshin Ilirë por Autariatë si “Enkeletë” (si të tjerë) dhe të gjitha ishin FISE “të lirë” (Ilirë), nganjëherë të përbërë nga “principata » ose « mbretëri të vogla » : ishin të huajt që i quanin “Ilirë”. Ata flisnin të gjithë të njëjtën gjuhë dhe kishin të njejtën kulturë dhe tradita. Një gjuhë është çimentoja e një populli.
Kam lexuar që autorë të ndryshëm, pa një status të përcaktuar, bëjnë rolin e kritikës denigruese të studimeve tua, ju e shikoni këtë si sukses tuajin, apo trishtoheni për arësye që do të m’i thoni ju?
Mathieu Aref: Po… kjo shpreh një sukses flagrant për mua, sepse kur dikush kundërshton një tezë, duhet të japi provat e të kundërtën dhe argumente bindëse jo me fjalë bosh dhe paaftësi në këtë lëmë. Është një e shtënë në errësirë ! Unë në vend të tyre do të turpërohem (dhe një ditë – do vije shpejt- do të akuzohën vetëm për “TRADHTI” ndaj jo vetëm kombit Peljazgo-iliro-trako-shqiptarë por ndaj Historisë) për qëndrimin e pajustifikuar që ata mbajnë. Së fundi, të gjithë ata që e quajnë veten historianë në Shqipëri apo Kosovë nuk janë absolutisht specialistë të Antikitetit sepse në asnjë vend shqipfolës nuk ka “katedër” të Historisë së “Antikitetit”. Unë tashmë i jam përgjigjur me vendosmëri dikujt që vetëm po thoshte marrëzi, të pavërteta dhe gënjeshtra…si dhe shuuu..më të tjerë. Për sa me duket Shqipëria po bëhet, për fat të keq, si një republikë bananesh. Ndonjëherë më vjen turp ta quaj vetën shqiptar kur shoh, dëgjoj dhe lexoj lloj-lloj lajthitje, paqartësi, gabimesh dhe mungesë profesionalizmi !
A mendoni ju, që shkak i genocidit tonë shekullor, është mospranimi i Feve dhe të duket normale që sot në këtë Shqipëri të vogël, janë mbjellë e kanë mbirë si kërpudha të gjitha Fetë dhe Sektet fetare? Si e komentoni thirrjen që bën Kadare popullit shqiptar, “të kthehet i Krishter”, për të përqafuar origjinën tonë të Krishtere, apo ka qëllime gllabëruese nga Fetë Krishtere!?
Mathieu Aref: Jo nuk janë fetë që kanë qenë gjenocid për Iliro-Shqiptarët. Gjenocidi i Shqiptarëve nuk është shkaku i feve të ndryshme. Që në shekullin e parë të erës sonë Shqipëria është kristianizuar : katolikë në veri dhe ortodoksë në jug. Deri në epokën osmane nuk ka pasur kurrë probleme fetare në Shqipëri. Problemet filluan pas pushtimit osman. Islami u imponua me forcë ose detyrim apo dhunë ndaj atyre që refuzonin konvertimin në fënë Islame ndërsa atyre që e pranonin konvertimin (shpesh për të mos paguar një taksë të veçantë e rezervuar për ata që nuk donin të konvertoheshin) Perandoria osmane ishte më e butë dhe laksistë : shumë Shqiptarë u bënë të famshëm (tradhtarë që bashkëpunuan me Osmanët). Por karakteristika e Illyro- Shqiptareve është “gjumi letargjik” nga pushtimi romak në -168 para erës sonë, Bizantët dhe Osmanët deri në 1912 me përjashtimin të kohës të Gjergj Kastriotit (25 vjet pavarësi) dmth 2080 vjet – 25 vjet = 2055 vjet sundim të huaj pa e lujtur gishtën : për më tepër kjo ka shkaktuar emigrimin massiv nëpër botë (edhe sot nuk ka ndryshuar ky problem !). Shqiptarët duhet të fajësojnë vetëm veten e tyre.
“Gjenocidi” i kombit shqiptar filloi me pushtimin romak të Ilirisë në -168 p.e.s., i cili pushtim prishi gjithçka në gadishullin e Evropës Juglindore i njohur më vonë me emrin “Ballkan” (“gadishull ilirik” është shpikje shoviniste shqiptare : shumë harta janë të rrëme). Termi “Ballkan” i referohej vetëm një mali në Bullgarinë e sotme, “Stara Planina”, të cilin turqit e quanin “Kodza Ballkan”. Ky rajon përcaktonte vetëm një mal të Bullgarisë (vendi i “Trakës së lashtë Pellazge”) jo një gadishull. Në lashtësi Grekët e quanin “Haemos” (Αίμος) dhe latinët “Haemus”. Ky emër “ballkanik” u përhap me vazhdim në kohën e pushtimit osman : emër i dëshmuar nga shekulli i 14-të. Pra, nga ardhja e Romakëve tre të katërtat e hapësirës pellazgo-trako-ilire pësuan tronditje të mëdha : një hapësirë që shkonte nga të dy brigjet e Danubit deri në Greqi dhe nga Adriatiku në Detin e Zi. Ajo që ishte e dëmshme për këto treva pellazgo-trako-ilire është se “fiset trako-ilire” (jo shqipëri që nuk ekzistonte ende sepse ishte Gjergj Kastrioti që krijoi shtetin dhe flamurin “shqiptar”) u konstituuan “rival” të pavarur : principata ose mbretëri të vogla të cilat nuk ishin të BASHKUARA. Kjo është ajo që i humbi përfundimisht dhe që rreth shekullit të VII me ardhjen e hordhive serbo-kroate, bullgare e më pas hungareze përfunduan asimilimin e tre të katërtave të trojave pellazgo-trako-ilire.
Hapësira të asaj kohë e quajtur sot “Shqipëri” është vendi i parë shqipfolës që është kristianizuar nga Shën Pali në shekullin e parë pas erës sonë (shumë përpara Italisë sepse kaloj nëpër Shqipëri para se të shkonte në Romë) dhe vendi mbeti i krishterë deri në ardhjen e Osmanlijve në shekullin e 15-të. Problemi fetar u shfaq vetëm me ardhjen e Osmanëve jo përpara. Në Shqipëri nuk ka pasur kurrë luftë fetare, sepse midis Shqiptarëve kishte ende kujtime të traditave të vjetra pagane dhe lutja ndaj Zotit (Zeusi…jo Allah !) ishte bërë diçka e zakonshme : më kujtohet ajo çfarë më tha nëna ime, se në rajonin e Matit ku lindi, të krishterët shkonin për t’u falur në xhami dhe muslimanët në kishë ! Vetëm pas rënies së komunizmit, prozelitët turq dhe arabë filluan predikimet e tyre dhe ndërtimin masiv të xhamive dhe çerdheve (medrese) : fillimi i problemeve !
Për sa i përket Kadaresë, jam dakord me të, sepse feja myslimane nuk mund ti përshtatet mentalitetit apo traditave stërgjyshore pellazgo-iliro-shqiptare…dhe gjenetikës shqiptare. Nga ana tjetër me krishterimin do të kishte më pak probleme dhe më shumë prosperitet sepse me Osmanët kishte më tepër mjerim !
Kur fillon një studim për një temë të caktuar, mendoj që kjo temë buron nga shqetësimi i shpirtit për t’i dhënë përgjigjen e duhur vetes, si përfaqësues i një populli që i është mohuar të jetë vetvetja… dua të pyes: Sa i përfshirë në kohë dhe në emocione jeni ju gjatë kësaj periudhe kohore gjer të gjeni përgjigjen!
Mathieu Aref: Vegimi i parë që pata rreth moshës dhjetë vjeç kur babai më tha një ditë: “kujto or bir se ne Shqiptarët e kemi prejardhjen nga “Pellazgët e lashtë”! Në atë kohë unë kisha shqetësime të tjera përveç kujdesit për paraardhësit e mi. Por në moshën pesëmbëdhjetëvjeçare kur shfletova për herë të parë poemën epik “Iliada”, në këngën XVI, vjersha 233/236, zbulova se “Zeusi ishte mbret, dodonas dhe pellazg”! Habi e madhe : Zeusi nuk ishte grek, kisha gjithmonë menduar se ishte grek ! Menjëherë m’u dukën fjalët e babait se ishin profetike ! Vazhdova të lexoja dhe mësova se Pellazgët ishin “hyjnorë” dhe mendova se kjo ishte normale pasi Zeusi ishte “mbret pellazg”. Pastaj një gjë që çon në një tjetër zbulova se kishte dy gjuhë : ajo e “Perëndive”, pra e pellazgëve dhe ajo e “Njerëzve”, domethënë (përfundim logjik) ajo e pushtuëseve Helenë. Dhe më në fund zbulova se Helenët dhe Dorianët nuk u përmendenin në Iliadë si edhe Mikenasit. Kështu që të gjitha këto i regjistrova jo vetëm me habi të madhe, por me gëzim të papërshkrueshëm. Prej andej isha 200% i bindur se Pellazgët ishin vërtetë paraardhësit e Shqiptarëve : pa bërë në atë kohë asnjë studim të thëllë ! Pastaj shumë kohë më pas kur mbërrita në Paris në fillim të vitin 1961 (isha 23 vjeç) fola me babain tim për ta falënderuar për atë që më kishte mësuar dhe që doli të ishte absolutisht e saktë. E pyeta se ku i kishte burimet. Aty më tha se një nga anëtarët e “Rilindjes Shqiptare” (është prej tij që ata mësuan historinë e Pellazgëve) mjeku “Gjergj Adhamidi (1859-1939)” që kishte një nga miqtë e tij “Andon Zako Çajupin” (1866-1930). Adhamidhi ishte i pasionuar për Historinë së Antikitetit meqenëse e njihte në mënyrë të mirëfilltë greqishten, gjë që e kishte mundësuar të lexonte Iliadën drejt në tekst. Ai vdiq një vit pas lindjes sime. Sapo mbërrita në Francë, kalova kohën duke kërkuar shumë libra për të mësuar më tepër për “Pellazgët” (u bë një mendim i ngulët!). Kështu filloi aventura ime ndaj studimeve dhe hulumtimeve, të cilat më çunë në bankat e Sorbonës për të paraqitur tezën time për Pellazgët më 3 janar 2012, gati 60 vjet më vonë (pas djalërinë time). Për ta kuptuar më mirë theksoj se babai im i lindur në Shqipëri (Rremull 1897-Paris 1976) mbërriti në Kajro rreth vitit 1907, i marrë nga motra e tij Tana Canameti në Egjipt, e cila e rriti dhe edukoi pas vdekjes së nënës së tij në Shqipëri (ajo ishte nga Familja Preni në Mat).
Ju jeni studiues i mirfilltë dhe duke mbrojtur tezën e prejardhjes sonë Pellazgo – Ilire, si mendoni ju, ka mundesi që greqishtja e vjetër të jetë pellazgjishtja, se s’ka kuptim që siç thonë, se greqishtja e vjetër ngjason me gjuhën e malësisë??? Me thënë të drejtën, unë dyshoj dhe shkaku që u krijua greqishtja moderne, ka qenë frika se mos identifikohet me kohën kjo gjë dhe delë që s’ka komb grek, por janë pjesë e kombit shqiptarë? Unë e kam thënë shpesh, se të gjithë filozofët dhe mendimtarët grekë, janë me origjinë shqiptare. origjinë që ishin të detyruar ta mohojnë si pasojë e inkuizicionit fetar… si mendoni ju?
Mathieu Aref: Jo ! Gjithçka që thoni e dëgjoj pothuejse ditë për ditë nga shumica e pseudohistorianëve dhe disa amatorë që nuk i kanë studiuar dhe analizuar plotësisht (ose aspak) shkrimet e autorëve grekë dhe që nuk kanë bërë një ekzegjezë të Historisë Para-Helene të Greqisë, as të Iliadës që ishte një poemë epik të traditës “gojore” pellazge dhe nga e cila shumica e antroponimeve, etnonimeve, oronimeve, eponimeve, teonimeve (shihni Leksikun tim të përbërë nga më shumë se njëqind fjalë) shpjegohen, edhe sot, falë Gjuhës shqipe dhe veçanërisht ajo “gege” që nuk është dialekt por gjuha e lashtë e vërtetë e Pellazgëve (e lënë menjänë Gegërishtën dhe kjo ka qënë një mashtrim i madh nga të njejtit pseudo-gjuhëtarë apo amatorë). Jonianët (këtë e vërteton edhe Herodoti) si dhe Eolët/Aeolët ishin Pellazgë përpara se të bëheshin helenë/grekë. Iliada dhe Odisea u “shkruan” (pasi ishin të traditës gojore pellazge) dhe u botuan në kohën e Pisistratit në mesin e shekullit të gjashtë para erës sonë : të shkruar nga jonishtja dhe në një masë më të vogël eolishtja këto dy poema të përkthyër (falë pellazgëve dygjuhësh dhe logografëve grekë) në gjuhën e sapokrijuar greke (gjuhë shkencore…jo popullore…që u bë gjuhë e pushtuësve) dhe e përbërë kryesisht nga pellazgjishtja e lashtë dhe elemente të tjerë të gjuhës së tyre (çfarë nuk përkthyhet në gjuhën shqipe është automatikisht gjuhë e huaj dmth ajo e pushtuesve). Kjo gjuhë pra u bë gjuha e Helenëve që donin absolutisht të asimilonin qytetërimin pellazg (gjuhën, legjendat, mitologjinë, etj.) dhe të provonin se ishin autoktonë. Në të vërtetë për të vërtetuar autoktoninë e tyre Helenët krijuan një “Përmbytje” (Nuhi…grek…kjo kujton origjinën e tyre Semito-Egjiptiane !) që mori emrin “Deukalion” i cili me gruan e tij Pirrhën krijuan qytetërimin e tyre që mori emrin e djalit të tyre të madh Hellên. Kështu në mënyrë tinëzare dhe butësisht ata u imponuan si vendas të vendit që pushtuan, të cilin e përthithën plotësisht dhe që për shekuj me radhë janë përpjekur të zhdukin çdo gjurmë të Pellazgëve të cilëve ua kanë uzurpuar dhe përvetësuar plotësisht qytetërimin : një përmbytje që zhduk çfarë ekzistonte më parë (qytetërimi Pellazg) për të ringjallur një qytetërim të ri i “quajtur Helen !
Pse gegërishtja është më tepër e afërt me jonishtën (e quajtur greqishte e lashtë) dhe jo me “toskërishtjen” ? Sepse në ato kohëra të largëta ishte Pellazgjishtja e lashtë (jonike/gegë) ajo që flitej në gjithë sferën pellazge para ardhjes së Helenëve. Dialekti toskë është shumë më i vonshëm se gegërishtja. Rhotacizmi dhe elemente të tjerë i ngjajnë rotacizmit grek. Kjo është arsyeja pse gjuha e Pellazgëve gjendet sot në veri dhe në lindje të Shqipërisë (d.m.th. “malokët” aq të përdhosur nga Hazret Enveri !). Ja pse në kohën Komuniste u institucionalizua ”dialekti tosk” (gjuhë e elitës të asaj kohë) si gjuhë zyrtare në vitin 1972. Ky është “linguicidi” i parë (sapo kam krijuar një neologjizëm !) në gjithë historinë evropiane. Ja Historia e vërtetë që shumica e Shqiptarëve nuk e besojnë dhe habiten se si Gjuhë “jonishte i përngjan Gegërishtës” (që është larg Greqisë ! ) që mbeti nëpër Malet të paarritshme të veriut dhe veri-lindjës (pa ndikim nga fqinjëve, një gjuha që mbeti mjaft e pastër) kur ajo ishte gjuhë e ter hapsirës pellazge nga Danubi/Istros-i (Ishtri-u quhi në kohet e lashta “sepse ishte i shtri dhe i gjërë”) deri në Kretë (që rrjedh nga fjala “Kre” nga e cila rrhedh “Kreu” dmth “udhëheqës, shef” (ishte një qëndër pellazge) ! Historia që kam studiuar si edhe gjuhë pellazgo-shqiptare, mos u mbetet hatri Akademisë dhe disa kundërshtarë të tjerë, janë si zakonisht matematika : shpjegojnë gjithçka !
Këtu do të shpjegoj veçmas problemin që disa Shqiptarë i qasen gjuhës greke e cila pësoi një evolucion dhe modifikime gjatë shekujve. Greqishtja e vjetër, siç e kam shpjeguar tashmë, është me origjinë pellazge. Helenët e parë e përvetësuan këtë gjuhë duke e rregulluar dhe modifikuar për t’i shërbyer interesave të tyre si pushtues të rinj. Greqishtja moderne (në greqisht: (νεο ελληνική γλώσσα / neo ellinikí glóssa. “Gjuha moderne greke”, ose thjesht (νέα ελληνικά / nea elliniká) është kulmi i kësaj periudhe të gjatë të evolucionit gjuhësor që nga epoka e Aleksandrit të Madh (Epiro-Maqedonishtja me origjinë pellazge : ishte Aristoteli, mësuesi i tij, që i mësoi greqishten). Greqishtja moderne rrjedh nga “Koine”, vetë një trashëgimtare e drejtpërdrejtë të greqishtes së lashtë. Koine-a aleksandriane, gjuha e komunikimit e përdorur nga Aleksandri i Madh dhe pasardhësit e tij në kolonitë që ata themeluan, prandaj pëson ndryshime që mund të klasifikohen në katër periudha kryesore :
• Një periudhë maqedonase dhe romake (nga vdekja e Aleksandrit në 323 para Krishtit deri në 642 pas Krishtit) : greqishtja e zakonshme është thjeshtuar.
• Një periudhë e dokumentuar dobët (nga shekulli i 6-të deri në shekullin e 11-të) gjatë së cilës fjalori grek u ndikua nga latinishtja vulgare.
• Periudha mesjetare greke (nga shekulli i 12-të deri në rënien e Kostandinopojës më 1453) : greqishtja e lashtë pushoi së përdoruri në shkrim, fjalori u pasurua dhe procesi i riparimit analogjik modifikoi ndjeshëm konjugimin e foljeve.
• Periudha e pushtimit turk (nga shekulli i 15-të deri në 1821).
Gjuha aktuale është një variant i quajtur “greqisht e përzier” ose “μεικτή δημοτική”, është në fakt gjuha popullore, në kuptimin e “demotikut”, i pasuruar me disa huazime leksikore e gramatikore nga “katarévusa”, e ashtuquajtura gjuhë e “pastruar” etj…kjo është një temë shumë e gjatë për t’u shpjeguar këtu. Së fundi, duhet të dini se shumë gjuhë kanë ndjekur këtë lloj rruge. Në Francë, për shembull, francezët sot nuk e kuptojnë frëngjishten e vjetër. Shqipja dhe baskishtja janë dy gjuhët e vetme në Evropë të izoluara dhe të pamposhtuara. Veç kësaj, Baskët janë me origjinë pellazgjike (shihni librin tim të parë « Shqipëria… » : kam deshifruar rreth 90 fjalë falë shqipes). Ndaj i këshilloj të gjithë këtyre amatorë dhe pseudo-gjuhëtarë a pseudo-historianë çirakë që është më mirë për ta të mos flasin se sa të flasin marrëzi dhe të mos e reduktojnë gjithçka në shovinizmin e tyre të tepruar e qesharak.
Dua të më sqaroni idenë se populli ynë ka qenë pagan, apo hyjnor? Çfarë do të thotë “pagan”, po “hyjnor”? Këtë e pyes për të sqaruar publikun, se dëgjoj shpesh edhe nga historiaë që herë na quajnë paganë, herë hyjnorë, a ka ndryshim mes tyre?
Mathieu Aref: Tani sipas studimeve dhe hulumtimeve të mia bëhet e sigurt se elitat të Antikitetit grek ishin Pellazg “dygjuhësh” të nënshtruar ndaj autoritetit të pushtuesve Helenë, ku Pellazgët me kalimin e kohës u bënë troç “Helen”, dhe humbin gjithçka. Porfiri, biografi i studiuesit të madh Pitagora i Samosit, pohon se Pitagora (-580-495 para erës sonë) ishte djali i një tirrheno-pellazg nga ishulli Lemnos dhe se ai e quajti Zeusin “Zan / Zani” njëllojtë me gegërishtën aktuale (në toskërisht “Zë, Zëri”, falë rhotacizmit). Për këtë mund të shkoj shumë larg në shpjegimet të cilat do të konfirmojnë më tej atë që sapo thashë, por për fat të keq do të ishte shumë e gjatë për ti përshkruar këtu (shikoni librat e mi). Çfarë thonë apo pohojnë të gjithë këta pseudohistorianë, amatorë apo të paditur nuk më interesojnë fare, por mi bëjnë flokët të kreshpërohën.
Unë do të bëj një sqarim mënjanë të shkurtër (shumë i rëndësishëm) për Zeusin. Përveç çfarë sapo thashë, legjenda e Zeusit është një histori e vërtetë e shndërruar në legjendë. Në të vërtetë Zeusi ishte një “mbret pellazg” i hyjnizuar gjatë jetës së tij, siç u tregua më lart. Kur dikush lexon midis rreshtave dhe analizon nga afër këtë legjendë (si të tjerat për këtë çështje) si dhe të gjitha tekstet e autorëve antikë, kupton (për ata që dinë të shohin dhe të kuptojnë) se “qëndra e Zeusit” e vendosur në malin Olimp (kjo është legjend sepse në realitet qëndra e mbretit Pellazgos” ishte në kryeqytetin “Argos” i rajonit i quajtur “Argosi pellazgjik”) me këta dymbëdhjetë perëndi” është thjesht një transpozim i një “mbretëri të vërtetë” në një “legjendë”. Në të vërtetë “Zeusi” ishte një “Mbret” (i konfirmuar në Iliadë, por që asnjë autor nuk e ka bërë lidhjen me një “mbret të hyjnizuar!) që u bë Zot. Në realtet i shndërruar në legjendë me bashkëperëndi (si ministra që secili kishte një funksion). “Mbretëria e tij legjendare” në malin Olimp është vetëm “kopja e përshtatshme” e një historie të vërtetë. Kjo mbretëri (si në realitet) përbëhet nga një superzot (Zeusi) dhe njëmbëdhjetë nënperëndi (bashkëperëndi politeistë), pra gjithsej “dymbëdhjetë” : kishte po aq burra sa gra (siç kërkonte regjimi matriarkal i Pellazgëve dhe jo ai i Helenëve që kishin një regjim “patriarkal”: Helenët/Grekët nuk patën kurrë mbretëreshë !). Secili prej këtyre nën-zotave kishte një funksion të përcaktuar. E gjithë kjo është një kopje e përshtatshme e mbretërisë tokësore të Pelasgos-it, mbretit Pellagos-it në kryeqytetin dhë qëndrën e tij “Argos-i” (rajoni që quhi “Argos pellazg”), i hyjnizuar nga populli i tij dhe i shndërruar “në super-perëndi Zeus” të një feje “politeiste” dmth shumëzotash. Deri tani nuk kam hasur në studimet dhe kërkimet e mia në një autor që të ketë adoptuar “hipotezën” time e cila është bërë “qartësi” falë studimeve të mia të thelluara të mbështetura me prova dhe argumente bindëse dhe të pakundërshtueshme. Gjithçka mund të shpjegohet falë studimeve serioze : kjo është arsyeja pse mu deshën më shumë se 50 vjet për të studiuar historinë e paraardhësve tanë Pellazgët ! Pra, le të ndalojmë hamendjet, së foluri përçart dhe fjalët të pakuptimta.
Kam lexuar, se shumë njerës sot nuk besojnë në Fe, as te kisha, as tek xhamia… as te prifti, as te hoxha… sipas mendimit tuaj, këta njerës kanë humbur besimin në Zot, apo në këto institucione që siç ka thënë Jezusi, kur shkoi në tempull se: “E keni kthyer tempullin në shpellë kaçakësh”, se aty bëhej tregëti, pra ishte shndërruar në një institucion fitimprurës, se në një farë mënyrë këto institucione fetare janë çerdhe orgjishë, krimesh, spiunazhi të veshura me velin hyjnor të shkrimeve të shenjta!
Mathieu Aref: Duhet theksuar se “nocioni” i Zotit është kompleks sepse ka mënyra të ndryshme për të interpretuar besimin ose jo në Zot. Ka nga ata që edhe sot besojnë në ekzistencën e Zotit dhe praktikojnë ritet e natyrshme të fesë së tyre dhe që besojnë fort në Zotin (Judaizmi, Krishterimi dhe Islami). Ka disa që besojnë në Zot, por nuk praktikojnë fenë. Ka nga ata që nuk besojnë fare në ekzistencën e Zotit apo në fe (ateistë). Dhe së fundi janë agnostikët që besojnë në një Zot (pa specifikuar se cili është : univers, jashtëtokësor apo diçka tjetër që i tejkalon njohuritë dhe mundësitë tona shkencore dhe intelektuale aktuale). Fetë kanë krijuar luftëra që nga fillimi jo vetëm midis feve të ndryshme, por luftërave midis besimtarëve të së njëjtës fe. Sot ekziston fenomeni i fanatizmit të ekstremizmit mysliman (selefizmi, vehabizmi dhe vëllazëria muslimane) i cili prish paqen dhe pacifizmin në vende të ndryshme të botës. Udhëheqësit e sekteve të caktuara fetare nuk kanë asgjë për t’u zili udhëheqësve të vendeve të caktuara : diktatorëve, despotëve, mafiozëve, profitorëve, etj. Nga ana tjetër, unë që nuk jam as besimtar, as ateist, por agnostik, më vjen keq që nuk ka mjaftueshëm besimtarë normalë dhe të moderuar, sepse një fe e mirëmenaxhuar mund të jetë një çiment i rëndësishëm mes qytetarëve të botës : një institucion i lidhur te morali, ndershmëria, pacifizmi, solidariteti, dashuria e ndërsjellë, etj. Pse ? Sepse ka njerëz që shoqëro-psikologjikisht kanë nevoj të BESOJNË në diçka : besimtarët besojnë në fenë e tyre, ideologët në ideologjinë e tyre (komunistë, anarkistë etj.) dhe ata që, për X arsye, nuk ndihen mirë, janë në rrëmujë të thellë dhe padyshim jo mirë…do të strehohen, për siguri, në një fe, një sekt ose diçka tjetër. Më në fund dua të shpjegoj këtu pse jam agnostik ? Sepse nuk e shpjegoj dot mosekzistencën e zotit sepse nuk kam as provën më të vogël të prekshme për të dhe gjithashtu, për të njëjtat arsye, nuk mund ta shpjegoj ekzistencën e tij ! Kjo, për momentin, është përtej njohurive tona aktuale dhe truri ynë pavarësisht nga niveli i inteligjencës apo njohuritë shkencore nuk është në gjendje të shpjegojë këtë mister. Si një shkencëtar dhe një mendje pragmatike, gjithmonë e bazoj veten në prova të pakundërshtueshme dhe të prekshme, përndryshe nuk do të kisha mundur kurrë të bëja atë që bëra gjatë jetës sime.
Do ta mbaj shkurt sepse është një temë shumë e gjerë ku nuk mund të hyj në detaje që janë shumë komplekse dhe të gjata për të folur këtu. Fetë janë shpikje njerëzore. Në të vërtetë, për të zëvendësuar paganizmin ose politeizmin, janë krijuar dhe shkruar të ashtuquajturat tekste të shenjta. Filloi me Judaizmin, disa njerëz të ndritur të cilit krijuan bazat rudimentare të fesë së tyre monoteiste dhe themeluan tekste fetare të përbëra nga disa libra të pëmbledhur në “Dhiatër të Vjetër”. Këto tekste janë të përbëra nga fakte reale, por të rregulluara në mënyrë që të fshehet e Vërteta (këtë e bënë edhe pushtuesit grekë me origjinë semito-egjiptiane ndaj historinë e tyre në vendin e Pellazgëve autoktonë). Do të citoj vetëm një shembull sepse është origjina e dy feve të tjera. Rezulton se falë studimeve të shkurtra që bëra, hebrenjtë ishin thjesht “egjiptianë” ndjekës të monoteizmit (kultit i Atonit) i krijuar nga faraoni Amenhotep IV (i quajtur edhe Akhenaton). Pas zhdukjes së tij, pasardhësit e tij rifilluan fenë e tyre të meparshme dhe shfuqizuan monoteistët, më pas persekutuan ose dëbuan besimtarët e këtij kulti, mes të cilëve ishte “Moisiu” : fëmija natyrale i një princeshe të pallatit mbretëror, të cilin ajo e vendosi në një legen të veshur një shportë thurje të padepërtueshme nga uji dhe e lëshuar në Nil dhe e kapur pak më tej më tutje nga shërbëtorët e princeshës (për ta bërë të duket sikur ishte një fëmijë i lërë nga një qytetar i popullit). Moisiu u rrit nga Faraoni (Ramses II) dhe kur u bë burrë, faraoni e dërgoi në një manastir nga frika se ai do të merrte epërsinë mbi djalin e tij (Ramses III) sepse Moisiu tregoi cilësi të mëdha më të larta se ato të djalin tij. E shkurtoj duke thënë se një ditë ai kishte mbledhur një pjesë të madhe të ithtarëve të “monoteizmit” të cilëve u tha “ejani me mua do të shkojmë diku tjetër për të adhuruar Zotin tonë”. Ata kaluan shkretëtirën dhe arritën në gadishullin “Sinai”. Së fundi, shtoj se shkrimi hebraik është një kopje “e stilizuar” e hieroglifeve egjiptiane. Nuk do të flas për krishterimin dhe islamin që rrjedhnin nga monoteizmi hebraik, sigurisht me shumë variante, por fryma monoteiste ishte thelbësore. Kështu lindin fetë monoteiste dhe kështu pushtuesit sulmuan vendet që ata i nënshtruanë në një mënyrë të rreme e ndërtuan historinë e tyre mbi kurrizin e vendasve të nënshtruar : siç çfarë bënë Helenët që pushtuan Pellazgjinë dhe nënshtruan popullin e saj. Fatmirësisht, një pjesë e këtij populli u strehua në malet e pathyeshme të rajonit dhe pasardhësit e këtij populli i quajtur sot Shqiptar ende ekziston sot dhe një nga fëmijët e tij zbuloi të Vërtetën e Stërgjyshërve të tij mbarë botës : Pellazgët.
Përfundim : Deri sot askush nuk ka pasur mprehtësinë apo këmbënguljen për të zbuluar dhe deshifruar apo lexuar mes rreshtave të gjitha ato që janë thënë nga autorët e lashtë apo legjenda antike. Për mua në fillim ishte një hipotezë, por pas studimeve, analizave të thella, argumenteve bindëse apo të pakundërshtueshme dhe akumulimit të zbulimeve dhe deshifrimeve të ndryshme që kam bërë, kjo hipotezë u bë “një qartësi, një dukje sheshit”… dhe mbi të gjitha përfundoj me një tezë në Sorbonën e Parisit. Gjithçka mund të shpjegohet falë aftësitë, studimet serioze dhe të thelluara dhe një vullneti të hekurt : ja pse m’u desh një kohë kaq e gjatë (më shumë se 50 vjet) për të studiuar historinë e të parëve tanë Pellazgët ! Le të ndalojmë së rënkuari dhe duke thënë budallallëqe dhe që ata që nuk mundën të bënin atë që bëra unë, të mos lëndohen, të mos ofendohen dhe mbi të gjitha të mos jenë xhelozë. Ne të gjithë duhet të jemi krenarë që kemi gjetur rrënjët tona të Vërteta dhe krenarinë tonë në vend që të copëtojmë njëri-tjetrin ose të grindemi për asgjë… vetëm për të kënaqur një ego të shëmtuar. Disa herë nuk ka mister por padije ose verbëri.

Fetë janë krijuar nga njeriu, sipas Volterit

0
Mathieu Aref, pellazgolog, Paris
***
Përgjigje e përgjithshme
Volteri ishte ateist kjo shprehje e tij do më thënë se në qoftë se zoti (i feve) do të ekzistonte disa kanë nevojë për ta prandaj e kanë krijuar. Në të vërtetë (shuuuumë nuk e kanë kuptuar) fetë janë krijuar nga NJERIU
Zoti, për mua, nuk hyn në këtë rend ideje. Janë KRIJUAR TRE FE që besojnë në të njejtin ZOT. Mëndojmë pak : PSE janë KRIJUAR 3 fe të ndryshme por që kanë të njëjtat parime me tre fytyra të ndryshme ? Në qoftë se ekziston vetëm një Zot pse ka tre fe që në gjithë historinë e tyre kanë luftuar gjthmonë njena tjetrën ? Ja një shpjegim i shkurtur dhe personal.
Perëndia dhe fetë
Nëse ky “zot i tre feve” ekziston, pse ai i la “qeniet e tij njerëzore” të vrisnin njëri-tjetrin kur të tre fetë e Adhurojnë atë ? Nëse ky zot ekziston vërtet, a bën ai ndonjë gjë për të ndaluar tufën e tij të luftojë dhe të vrasën njëri-tjetrin? Unë nuk jam nga ata që besojnë verbërisht në një Zot për ekzistencën e të cilit nuk kam asnjë provë edhe pse ka tre fe që e adhurojnë. As unë, as kushdo, as Shkenca nuk e kemi provën më të vogël se ky Zot ekziston dhe as “askush nuk ka prova “që ai nuk ekziston”… Është një reflektim racional dhe matematikor : unë jam më i prirur për ekzistencën e një force të papërcaktuar dhe shumë më skeptik për fetë që janë krijimet të “Njeriut”. Kjo është arsyeja pse unë jam mes të dyjave dhe kjo është arsyeja pse kam zgjedhur për shumë vite, pas këtij reflektimi të matur dhe pasi kam studiuar tre fetë monoteiste, pasi kam diskutuar me ekzegetët e tre feve, pasi kam vizituar Vatikanin dhe Meqën. Zgjodha për një fuqi të papërcaktuar, të pashprehshme, të cilën ne mund ta quajmë atë që duam (Zot, univers, ekstragalaktik, jashtëtokësor, etj…) dhe nëse kjo figurë simbolike e pashpjegueshme që ne e quajmë Zot ekziston diku në Kozmos, a është ai “NJË” siç thotë Kurani (pa shpjeguar pse) apo do të ishin (si me pellazgët politeistë) disa Zota (një super Zot dhe disa ndihmës ? ) apo diçka tjetër që do të doja të gjeja. Ja pse u bëra “agnostik”! Do të më falni sepse nuk mundem t’u përgjigjem të gjitha pyetjeve që kërkojnë përgjigje të gjata : vetëm për një arsye kam probleme serioze me sytë (një transplantim është në pritje të operacionit). Faleminderit për mirëkuptimin tuaj.

Ku prehen eshtrat e Gjergj Kastriotit ?

1

Prof.Dr. Pirro Prifti – Universiteti Marin Barleti, Tiranë 

Këtë analizë historike  unë po e nis me problemin e varrit të Heroit tonë Kombëtar Gjergj Kastrioti -Skënderbeu dhe më saktë se ku mund të jenë rivarrosur eshtrat e humbura te Heroit tone Kombetar. Kjo per aresyen e thjeshte se gjetja e varrit të vërtetë të tij do të lehtësonte dhe sqarimin e shumë boshllëqeve të historisë së familjes Kastrioti por edhe sepse ashpërsia dhe egërsia e osmanëve ndaj fisit Arbër& Epirot pas vdekjes së Heroit tonë kombatar është e paparë në historinë e Perandorisë osmanepikërisht për arësye të rezistencës së jashtzakonshme të fisit të Epirotëve dhe Arbërve, osmanët shkatërruan Arbërinë dhe Epirin me themel, duke vrarë, larguar, konvertuar, përdhunuar, dhe duke rrëmbyer e martuar me femrat e Arbërisë dhe Epirit për të lindur  individë trima për ti përdorur për të luftuar për Perandorinë Osmane. Aq sa dhe Sulltan Selimi djali i Sulltan Sulejmanit të Madhërishëm u martua me Sofinë një vajze Arbër&Epirote nga një fshat i Mirditës të cilën e kishin rrëmbyer. 

 Për kuptuar më mirë këtë hata dhe tragjedi që i ra kombit Arbër& Epirot pas kësaj lufte të gjatë që u mbyll me pushtimin Osman pas rënies së Shkodrës 10 vite pas vdekjes së Gjergj Kastrioti-Skënderbeut, mund të përmëndim edhe dy nga shkaqet: 

-Gjergj Kastrioti -Skënderbeu vazhdoi luftën pa kompromis deri në vdekjen e tij për arësye se ishte I detyruar të luftonte për shkak të  ndihmave që mori nga Papati dhe Mbretëria e Napolit, 

-Gjergj Kastrioti -Skënderbeu nuk pranoi vasalitetin ndaj Perandorisë Osmane ashtu siç e pranuan Serbia, Rumania, dhe Moldavia (Besarabia) dhe principata të tjera në këmbim të ruajtjes së pronave dhe të religjionit të krishterë, pikërisht për arësye se do të prishej Besëlidhja e miratuar në Lezhë, 

– Gjergj Kastrioti Skënderbeu  vazhdoi luftën e pabarabartë kundër Perandorisë osmane, për shkak të ndjenjës së krenarisë dhe dëshirës për të mos patur njeri mbi kokë ashtu si e kishte patur I gjithë fisi Epirot dhe Arbëror, krenarinë dhe dëshirën për të drejtuar. 

Kjo sipas Testamentit të Vjetër  (Proverbat 16.5) është një nga mëkatet  e dënueshme nga Zoti: `Kushdo që ka zemër krenare është i neveritshëm për Zotin; të jeni të sigurt se nuk do të mbetet pa u ndëshkuar“ (30). Këto arësye  shaktuan mjerimin e fisit Epirot dhe Arbëror. 

Për të përshkruar ndryshimin e madh që ndodhi në travat e Arbërisë dhe të Epirit që sot quhet Shqipëri nuk mund të mos flasim për vdekjen e Heroit tonë Kombëtar Gjergj Kastrioti-Skënderbeu, sepse pas vdekjes së tij Arbëria dhe Epiri pësuan dëmtimin më të madh të të gjitha kohërave ku u ndryshuan shumë gjëra, midis të cilave u fsheh edhe një pjesë e historisë së popullsisë të cilën po përpiqem nëpërmjet analizës së fakteve dhe të literaturës të hedh dritë për të sqaruar boshllëqethistorike (31,32).  

Sipas librit të Marin Barletit  “Jeta dhe Veprat e Princit Epirot Gjergj Kastrioti-Skenderbeu“, kupton se si pasi osmanet pushtuan Lezhën me 19 shtator 1478. Sipas Marin Barletit: “Gjergj Kastrioti u varros në qytetin e Lezhës, në kishën e madhe të Shën Kollit me 17 janar 1468. Ceremonia e varrimit të tij, sipas zakonit të të parëve, u bë me një madhështi të paparë 

Trupi i tij u përcoll me vaj nga të gjithë ushtarët dhe me gjëmë, sipas zakoneve të vendit, nga të gjithë princat dhe kapedanët…..” .  

“Kur dëgjoi që po e qanin të vdekur, Lek Dukagjini, princ epirot, doli me vrap në mes të pazarit dhe me fytyrë të pikëlluar e me zë të mbytur tha, duke çkulur mjekrrën dhe flokët; “mblidhuni, mblidhuni me vrap të gjithë o princër e sundimtarë arbëror. Sot u bënë cop dyert e Epirit dhe të Maqedonisë, sot u rrëzuan muret dhe fortesat tona; sot fluturoi tërë forca dhe fuqia jonë, sot u përmbysën fronet dhe pushtetet tanë; sot u shua krejt së bashku me këtë njeri çdo shpresë e jonë”( Marin Barletit  “Jeta dhe Veprat e Princit Epirot Gjergj Kastrioti-Skenderbeu) (5). 

Eshtrat e Skënderbeut u zhvarrosën nga turqit pas rënies së Krujës, më 1480, 12 vjet pas vdekjes. Varri i tij, që ndodhej në Kishën e Shën Nikolla në Lezhë, u dhunua dhe eshtrat u morën si hajmali nga ushtarët turq. 

Sipas Barletit, “Turqit dhe Barbarët duke u bërë zotër të qytetit të Lisos, gjetën dhe nxorën nga varri me dëshirë shumë të madhe trupin e Skënderbeut. Te eshtrat dhe varri i tij u mblodhën që të gjithë kush e kush më parë, sepse kujtonin se do të ishe fatbardhë, shumë i lumtur ai që do të siguronte për vete një copëz prej tyre, të cilën e qepnin dhe e zbukuronin një palë me argjend, një palë me ar dhe e varnin në qafë, si ndonjë gjë hyjnore, të shenjtë dhe vendimtare për fatin e tyre dhe e nderonin me respekt shumë të madh, duke kujtuar se të gjithë ata që i mbanin me vete ato thërrmija do të kishin në jetë po atë fat e mbarësi që pat edhe gëzoi sa qe gjallë vetë Skënderbeu”. Kur osmanet gjetne varrin e Skenderbeut ne Kishen e Shen Nikolles ata e hapen dhe i moren kockat si hajmali duke besuar qe nga ato do te beheshin trima. http://ëëë.eupedia.com/forum/threads/26169-Berbers-and-Albanians-E-haplogroup-and-linguistic-similarity/page2). 

Spanduçi, shkrimtar i shek 17th ne librin e tij ”Historia“ shkruante se…Varri i Skenderbeut eshte ne nje varreze orthodokse te Kishes Shen Nikolla…. 

E vetmja e dhene per varrin dhe eshtrat e Gjergj Kastriotit –Skenderbeut. 

Por sot ka te dhëna se eshtrat janë çvendosur disa kohë  më vonë nga Kisha e Shën Kollit atëhere Kishë katolike por meqënëse kishte qënë dhe Kishë orthodokse para venedikasve kishte sipas Spanduçit edhe varrezë orthodokse. 

Po kështu, edhe  abati francez duke cituar Barletin thotë: “Kockat e tij të futura nën dhe u prehën në paqe gjer ditën kur në Epir erdhi Mehmeti II, katër vite më pas turqit të cilët pushtuan qytetin e Lezhës, kërkuan të etur trupin e Skënderbeut, duke ja shkulur kockat e tij. Kockat e atij njeriu që dikur me ti dëgjuar emrin merrnin arratinë, tani i rrëmbenin si diçka të shenjtë. Ata vërsuleshin drejt skeletit dhe i lumtur ish ai që i prekte e akoma më shumë, ai që i varte ato si hajmali, pra si diçka përrallore…….”. (abati francez Zhak de Lavardin. Në vitin 1573 ky autor e botoi veprën e tij në Paris me titullin “Histoire de Georgis Castriotis Syrnome Scanderbeg, Roy de l’Albanie”) (10,11). 

Mendohet se varri i Skenderbeut gjendet nen xhamine Selimije e cila u ndertua mbi Kishen e Shen Nikolles prandaj quhet edhe Kisha-Xhami).  

Xhamija  u quajt Selimije  sipas urdherit te Sulltan  Sulejmanit. Kisha e Shën Nikolles (Shen Kollit) u shndërrua në xhami në vitin 1580. Sot aty eshte ndertuar Mauzoleumi. 

Shkaqet se përse Gjergj Kastrioti u varros në Lezhë dhe jo në Krujë janë të paqarta, por ka shumë mundësi që ato duhet të kenë shkuar në Krujë dhe më vonë në Hilandar në vëndin ku preheshin eshtrat e të jatit Gjon Kastriotit varrosur aty më 2 maj  1437- apo Gjon Dibranit, eshtrat e të vëllait Reposh varrosur më 25 korrik 1431 i cili ka lënë një dorëshkrim të shkruar me gërma greqishte por me fjalë shqip. Nuk është gjëndur akoma dorëshkrimi por mendohet se ruhet në një nga bibliotekat e Hilandarit apo të Manastirit të afërt me të. 

Mbi varrin e Reposh Kastriotit shkruhej : `Reposh Castriotum-Dux illyricum 6939 ` (Prestavi se rab’ božii Repoš’, douks’ ilirskii, 6939). 

Dihet se Gjon Kastrioti bleu token ne Hilandar duke i dhuruar dy fshatra te Pollogut: Radostusha dhe Trebinjen. Per here te pare emri i Gjergj Kastriotit permendet ne dy dokumenta akt shitjeje: e vitit 1426  dhe 1430, kur ai dhe familja e tij bene Kullen e Shen Gjergjit dhe pronen pereth afer Manastirit Orthodoks serb –Hilandar ne Malin Athos; ne shkembim Gjon Kastrioti dhuroi dy fshtara pronë e familjes: Radostush dhe Trebisht. Neneshkrimi eshte i Gjon Kastriotit dhe igumenit Anastas.(https://en.ëikipedia.org/ëiki/Talk%3ASkanderbeg/Archive_4). 

Murgjit e manastirit Hilandar te Malit te Shenjte, zoterojne nje te dhene te vitit 1421-1422, ku Ivan (Gjon) Kastrioti me katër bijte e tij i dhurojne fshatrat Radostine edhe Trebishtë- Manastirit Hilandar. Fisniket shqiptare, nje Aranit edhe dy zyrtare te oborrit te Gjergj Kastriotit, Rajan edhe Dmitr, permenden ne nje perkujtimore serbe-ortodokse. 

Sipas tradites te shek.16 “Reposhi, i vellai i Skenderbeut, çonte nje jetë te shenjte”, edhe shkoi ne Malin Sinai? (sinonim për Malin Athos që në fakt është në shqip- At-os e prapashtese byzantine-greke) –pra Mali i Shenjte Athos) ku edhe vdiq si murg… 

Firmat jane te tre vellezerve: Gjergj, Reposh dhe Kostandin. Emri i Stanishës nuk është sepse ai ishte konvertuar ne Islam dhe ishte martuar me nje turkeshë sipas te dhënave. 

Kockat e tij të futura nën dhe u prehën në paqe gjer ditën kur në Epir erdhi Mehmeti II, katër vite më pas turqit të cilët pushtuan qytetin e Lezhës, kërkuan të etur trupin e Skënderbeut, duke ja shkulur kockat e tij. Kockat e atij njeriu që dikur me ti dëgjuar emrin merrnin arratinë, tani i rrëmbenin si diçka të shenjtë. Ata vërsuleshin drejt skeletit dhe i lumtur ish ai që i prekte e akoma më shumë, ai që i varte ato si hajmali, pra si diçka përrallore…….”. 

(abati francez Zhak de Lavardin. Në vitin 1573 ky autor e botoi veprën e tij në Paris me titullin “Histoire de Georgis Castriotis Syrnome Scanderbeg, Roy de l’Albanie”) 

Mendohet se varri i Skenderbeut gjendet nen xhamine Selimije e cila u ndertua mbi Kishen e Shen Nikolles prandaj quhet edhe Kisha-Xhami). Sot aty eshte ndertuar Mauzoleumi. 

Xhamija  u quajt Selimije  sipas urdherit te Sulltan  Sulejmanit. Kisha e Shën Nikolles (Shen Kollit) u shndërrua në xhami në vitin 1580.  Sulltan Sulejmani krahas ngritjes së xhamisë Selimije lejoi të  ndërtohet edhe Kisha e re e Shën Kollit 

Përse lindën dyshimet se eshtrat e Skënderbeut nuk ishin aty në varrezat e Katedrales së Shën Kollit? 

Dihet që Lezha u pushtua në vitin 1478 sipas të dhënave të historinaëve europianë por dhe atyre osmane si këta më poshtë. 

1)-“Tursun Beu;Tarih-i ebu’l-feth(Historia e atit te pushtimeve)”;… 

2)-“Kevami;Fetih-name-i Sultan Mehmed(Veper mbi fitoret e Sulltan Mehmetit)”;… 

3)-“Idriz Bitlisi(14?!-1520);Hest Bihist(Tete Parajsat)”;…. 

4)-“Kemal Pashazade/Ibn Kemali(1468-1534);Tevarih-i al-i osman(Historia e Dinastise Osmane)-Defteri/Vellimi i VII-te”;….. 

5)-“Hoxha Saddedin/Hasan Xhan bin Hafiz Muhammed isfahani(1536-1599);Tac-ut-tevarih(Kurora e Historive)”;….. 

6)-“Ali/Mustafa bin Ahmed bin Abdullah al-Mavla Celebi(1541-1600);Kunh-ul-ahbar(Berthama e lajmeve)”;… 

7)-“Sollakzade/Mehmet Hemdemi(?!..-1657);Fihrist-i Sahan(Pasqyra e mbreterve)ose Tarih-i Solakzade(Historia e Sollakzadese)”… 

8)-“Mynexhimbashi/Dervish Ahmed dede bin Luftullah(1631-1702);… 

(https://blogg1444.ëordpress.com/2017/04/10/pushtimi-i-keshtjelles-dhe-qytetit-te-lezhes-nga-kasapi-i-arberise-sulltan-mehmeti-i-ii-te-fatih-ne-vitin-1478/) 

Asnjëri nga këta nuk përmënd hapjen e varrit të Gjergj Kastriotit. Megjithse disa historianë thonë se varri u hap pas dy vitesh nga osmanët më 1480. 

Mendohet se varri i Skenderbeut gjendet nen xhamine Selimije e cila u ndertua mbi Kishen e Shen Nikolles prandaj quhet edhe Kisha-Xhami). Xhamija  u quajt Selimije  sipas urdherit te Sulltan  Sulejmanit. 

Kisha e Shën Nikolles (Shen Kollit) u shndërrua në xhami në vitin 1580. Sot aty eshte ndertuar Mauzoleumi. Po të shihet me kujdes duket se Mauzoleumi është jashtë Kalasë?! 

Dyshimet lindin sepse: 

Kisha e Shën Kollit Lezhë duhet të ketë qënë brënda Kalasë së Lezhës dhe jo jashtë. 

Varrezat e Kalasë së Lisus janë jashtë kishës së Shën Kollit pra jashtë Kalasë e për pasojë familjarët e Heroit Kombëtar nuk duhet ta kenë lënë varrin jashtë Kalasë. 

Studiuesi Dhosi Liperi ne Konferencen e 2 te studimeve Albanologjike, 1968–turqit nuk e kane cvarosur varrin e Gergj Kastriotit-Skenderbeu, sic pohon Marin Barleti, sepse sipas tij nuk ka asnje document Osman apo venecian qe e pohon kete. 47 vjet pas vdekjes se Autorit u botua libri i tij “Mitologjia Skënderbejane“ (88) . 

Sipas Dhosi Liperi (vdekur me 1968), historianet turq Ibn Kemali, Hoxha Sadedini, Idris Bitlisi, Tursuni, të cilët përshkruajne hollesisht pushtimin e Lezhës me 1478, nuk e përmendin çvarrimin e varrit te Gjergj Kastrotit. Dëshmitë e tyre në librin “lufta shqiptaro-turke ne shek XV“, Tiranë 1968. 

(Por çthonë burimet osmane në këtë rast. Reth kësaj temë kemi dëshmitë e disa autorëve si ato të Ibn Kemalit, Hoxha Sadedinit, Idris Bitlisi, Tursuni, etj (Lufta Shqiptaro Turke në shekullin XV. Burime Osmane. Tiranë 1968). Dëshmitë e tyre konsistojnë me braktisjen e qytetit të Lezhës nga Venediku dhe banorët gjatë fushatës turke të vitit 1479 për pushtimin e Shkodrës. Ja seç thotë midis të tjerave Ibn Kemali në librin e shtatë të veprës së tij Historitë e Dinastisë Osmane, shkëputur nga vëllimi i mësipërm. “Kur ushtira ngadhënjimtare u vendos plot madhështi rrëzë mureve dhe kur zgjati dorën drejt fustanit të fitores, atëherë të pabindurve të Leshit (Lezhës), u iku gjaku nga nga frika, fytyrat e tyre mbetën të thata sin ë afreskat e kishave…më në fund ata panë se krahinat përreth u pushtuan nga ushtria vërshuese si Nili dhe e rrëmbyeshme si përrenjtë e maleve dhe se kështjella e tyre mbeti si ishull brenda këtij deti që përmbyt botën (Lufta Shqiptaro Turke në Shekullin e XV. Burime Osmane. Tiranë 1968. Fq 223-226). (8,9) 

Kështu, mund të themi se si, zotër feudalë Kastriotët janë varrosur brenda kishave për të cilat janë kujdesur ose kanë patur lidhje me to. 

 Kjo gjë ka ndodhur edhe me motrën e Skënderbeut Marën, të shoqen e tij Donikën, si dhe djalin e tij Gjonin. Gjerësisht me këtë problem është marrë Prof. Valter Shtylla, i cili tek shkrimi i tij “Familja e Kastriotëve. Monumentet Flasin”, botuar në dt 6. 12. 2008 në Gazetën Standard, thekson se, Donika e shoqja e Skënderbeut mund të jetë varrosur në portikun e manastirit mbretëror të San Trinidadit në Valencia të Spanjës. Gjithashtu në Napoli, në portikun e kishës së Santa Maria la Nova, është varrosur nipi i Skënderbeut, Kostandini, djali i të birit të tij, Gjonit. Po kështu, Mara, e motra e heroit, e martuar me princin e Malit të Zi, Stefan Cernojeviçin, është varrosur brenda kishës së Shën Marisë, në manastirin-mauzole të Cërnojeviçëve që ndodhet në ishullin e Komit, në liqenin e Shkodrës. 

Gjithashtu edhe një nga gojëdhanat që qarkullon edhe sot në vend origjinën e Kastriotëve, në Mat, flet se e Vojsava, e ëma e Heroit, është varrosur në kishën e Shtjefnit (Shën Stefanit). E publikuar nga Dilaver Kurti ajo klasifikohet ndër burimet e rëndësishme gojore për familjen e Kastriotëve (Dilaver Kurti. Trashëgime Iliro-Arbërore. DeaS. Tiranë 1999. Fq 312). 

Gjatë sulmeve mbi Lezhën të viteve 1478 dhe 1501 turqit e dogjën kishën Katedrale të Shën Kollit. Në vitin 1580 karakatina e kishës që konsiderohej nga vendasit si vend i shenjtë u shndërrua nga pushtuesit në xhami me emrin “Selime”. Farlati na citon kardinalin Alciati, i cili thekson në shënimet e tij se kisha ekzistonte deri në vitin 1575 (Daniele Farlati, Ilyricum Sacrum, VII f 323). Një dëshmi tjetër na pohon se turqit prishën edhe varrezat e dikurshme të kishës duke i hedhur eshtrat e varreve në lumin Drin që ndodhej aty pranë (Harvat Glasnik XXI, Dok 83). Pra, ajo që thuhet se turqit u përpoqën të zhduknin plotësisht kujtimin e Skënderbeut mund të jetë e vërtetë. Ndërkohë që peshkopi i Lezhës B. Orsini, thekson në vitin 1628, se turqit 40 vjet më parë, diku në vitin 1580 vunë dorë mbi kishën duke e shdërruar atë në xhami, por shpejt hoqën dorë sepse tre hoxhallarë kishin rënë nga minarja dhe kishin vdekur (I. Zamputi. Relacione mbi gjendjen e Shqipërisë veriore dhe të mesme, në shekullin e XVII, Vëll I, 1610-1634. Tiranë 1963. Fq 401). Këtu bëhet fjalë për kishën e shën Kollit apo Kishën e Madhe, siç e quan Barleti, e cila u shdërrua në xhaminë e mëvonshme Selimie. 

Në majë të kodrës është një xhami, dhe legjenda thotë se këtu, nën rrënojat e një kishe të krishterë, prehen eshtrat e Skënderbeut (Eduard Lear Në Shqipëri. Ditar udhëtimesh 1848-1849. Tirane 2008. Plejad. Fq. 97).(https://ëëë.kultplus.com/trashegimia/misteri-varrit-te-skenderbeut-si-qendron-e-verteta/) 

Familja Kastrioti duke qënë një famlije princërore e cila kishte varrezën e saj ka shumë mundësi që ta ketë dërguar eshtrat e Heroit Kombëtar në Hilandar ose të paktën diku në Krujë në fillim dhe pastaj në Hilandar. 

Egziston një Gravurë e vitit 1908 e cila gjëndet në Bibliotekën e Neë Yorkut e cila tregon disa shqiptarë që falen tek varri i Heroit tonë Kombëtar i cili gjëndet në një Teqe (shih foton më poshtë). Ka ngjashmëri midis asaj Teqeje e cila nuk dihet ku gjëndet këtu në Shqipëri, me Teqenë `Dollma` të Krujës. Dihet se Familja Kastrioti nuk mund të linte eshtrat e Gjergj Kastriotit në një varr jashtë Kalasësë Lezhës, duke e ditur gjëndjen e rëndë të mizorive osmanenë trevat e Arbërisë dhe Epirit por edhe se nga ana etike dhe morale, nuk mund të linte eshtrat e Heroit kombatar në vënde të pasigurta (83). 

Duke patur këto dyshime mendoj se dëshmia e Barletit se eshtrat e Heroit Kombëtar u përdorën nga osmanët si hajmali pasi hapën varrin nuk është e vërtetë, por ka shumë mundësi të jenë dërguar në dy vënde: ose janë dërguar në Hilandar aty ku st gjëndet Pirgu Arbanas (Arbanski Pirg), nën nartekstin (portikun), në murin verior (K. Balli-L. Gliozheni; Mali i Shenjtë-Mikrokozmosi i Botës Bizantine. Tempulli. Korçë 2001. Fq 157). 

Mendohet se Familja Kastrioti para se të largohej për në Pulja e më vonë për në  Napoli pas vdekejes së Gjergj Kastriotit Skënderbeu në 17 janar 1468, i ka çvarrosur eshtrat e Heroit, dhe i ka dërguar në Manastirin e Hilandarit ku dhe e kanë varrosur fshehurazi aty në mënyrë që të mos e gjenin osmanët. Kjo vërtetohet indirekt nga historiania Danica Petroviç tek libri i saj ku thotë për Pirgun Arabanas ose sicc quhet ndryshe Kulla e Shën Gjergjit se: “Megjithatë, ka shumë të ngjarë që një laik i shquar të jetë varrosur në varr përgjatë murit perëndimor të narteksit, siç ishte rasti me të tjerët“ (Danica Popovic, Funeral and tombs in the middle ages- (https://ëëë.academia.edu/32008152/Hilandar_Monastery,- Funerals_and_Tombs_in_the_Middle_Ages), f.214. 

Një hipotezë tjetër interesante por për tu vërtetuar është edhe ideja se eshtrat e Gjergj Kastriotit-Skënderbeut janë transferuar në Manastirin e Hilandarit dhe mund të jenë varrosur aty ku është varri i Stefan Dushanit, por zjarri i shkaktuar në vitin 2004 në Manastirin e Hilandarit ka penguar vërtetimin ( shiko shënimet në referencën  -84).  

Kjo pohohet nga një informacion që vjen nga Maqedonia e veriut në vitin 2004 që thotë:“Testi ADN/DNA i mbetjeve në varrin e Car Dushanit dhe njërit prej Kastrioteve të konfirmuar (vëlla/baba) do duhej për të konfirmuar me saktësi shkencore ne se Skenderbeu dhe jo tjeter fisnik shqiptar shtrihej ne ate varr. Kesaj ja kane prere udhen. Djegja ishte menyra e vetme.  

Hyllenderi u dogj së pari, mu tek muret e “Arbanas Pirg” dhe guret e varrit te Jovanit dhe Reposh Kastriotit, fisnikë `Serb` nga Shqiperia, përkatesisht baba dhe vëlla të Gjergj Kastriot (ic), i njohur me shumë si Skenderbeu. Dicka e ndaloi dorën e zjarrvënësit tamam tek vendi që zbulon gënjeshtrën mbi origjinën e “Heroit Shqiptar.” Ka provë më të mirë se vendet ku ruhet historia Serbe janë të shenjta?“ 

Stema në të majtë të epitafit të mësipërm të Stefan Dushanit është ajo e Gjergj Kastriotit-Skënderbeut 

Ne Hilandar brenda kishave e godinave si dhe jasht saj ekzistojne shume varre te fshehta e te dyfishta, pos ketyre eshte edhe nje hapesire e quajtur “kripta”, ku ndodhen rreth 100 kafka njerzish te panjohur. Me sa me kujtohet, varri i Gjon Kastriotit gjindej jasht, ne obor, ne afersi te godines forme verande mbase edhe ne brendesi te saj sepse e kam te mjegullt tani. (Ajo godinez mos gabofsha i ka shpetuar zjarrit); (05-12-2006, 22:30#56, Baptist Baptist nuk është në linjë; Restaurator Orbis; https://ëëë.forumishqiptar.com/threads/75293-Ku-gjindet-Kulla-e-Oroshit-te-Kanunit gjitheshqiptar/page3  ). 

 Interesant është fakti që dhe djali i Gjergj Kastriotit-Skënderbeu Gjoni, është varrosur në Manastirin e Hilandarit (djali i Skenderbeut është varrosur në Manastrin I Hilandarit 240px-Castrioti%2C_by_Angelo_Maria_da_Bologni%2C_1715, Angelo Maria da Bologni (1715) –(https://diskutime-shqiptare.albanianforum.net/t4906-djali-i-skenderbeut-eshte-varrosur-ne-manastrin-i-hilandarit). 

 Informacion tjetër I rëndësishëm që indirekt vërteton se Heroi ynë Kombëtar është varrosur në Manastirin e Hilandarit  diku afër Pirgut Arbanas, është se disa princër rumunë nga Vllahia kanë paguar për të mirëmbajtur Pirgun Arbanas deri nga vitet 1700.  

Aty thuhet: “ John Castriot dhe djali i tij i ri Repos u varrosën në Hilandar dhe u varrosën në katolikonin e Hilandarit pas pensionimit të tyre. Pas daljes në pension të murgjve të Kastriotit, kontrata u kthye në Manastirin Hilandar me mareveshje. Pirgu Arbanas patën mbrojtjen dhe ndihmën e Dukës së Vllahisë në shekullin e 16-të. Kështu, Duka Radul i Afumati ngriti gjithashtu një qeli ose kishë të Shën Nikollës në rrethin e kësaj pirge. Kjo pirg kishte familjet e veta të cilave ai i përkiste. Tipin Jeruzalem ata qeverisnin. Në fund të shekullit të 17-të, një Petronia e vjetër që banonte në këtë Pirg ishte përgjegjëse për lidhjen e më shumë librave. Në gdhendjen e bakrit 1757, ky Pirg përshkruhet si një kala e organizuar mirë me një mur mbrojtës që rrethon skelën dhe disa ndërtesa ngjitur me të“ (http://ëëë.hilandar.info/strana_sr.php?strana_id=104; Za detalje sadržaja i upite pišite na email: njonic@yahoo.com. Zakon o autorskom i srodnim pravima 2009,2011,2012.)// dec.2013). 

Sipas Jusuf Buxhovit dhe Agim Vinca, “Disa burime i referohen dokumenteve dhe një pjese të thesarit të familjes Kastrioti që iu besua manastirit ortodoks serb në Hilandar. Asnjë nga burimet,megjithatë,  nuk kanë mundur të identifikojnë përmbajtjen e dokumenteve që Kisha Ortodokse Serbe ka dhënë. 

Pra, ngrihet një  mister duke vendosur një vulë të përhershme mbi sendet, të cilat mund të mos i zbulohen publikisht. Që dokumentet mund të kenë rëndësi të madhe historike, kjo sugjerohet nga botimi i Akademisë Serbe të Shkencave për thesarin e ruajtur në Hilandar që Akademia ka lënë jashtë një përshkrimi të asaj që përmbajnë dokumentet e familjes Kastrioti“(Agim Vinca – Jusuf Buxhovijusufbuxhovi.com › ngarkime › 2020/12 › kosova-2PDF, Gjergj Kastrioti Skënderbeu (edhe George Castriota Scanderbeg, Alb.: Skënderbeu). Shqiptarët nuk u bashkuan me osmanët, edhe pas nënshtrimit të dhunshëm që … me të tjera);  

(Jusuf Buxhovi (https://jusufbuxhovi.com/ëp-content/uploads/2020/12/kosova-2.pdf), Kosova, Volume 2, The Ottoman Empire, Jalifat publishing, Houston USA, 2013, f. 56) (29). 

Nga autorë serbe  konfirmohet pagesa për mirëmbajtjen e Pirgut të Hilandarit nga Princër rumunë si më poshtë: “Tashmë Duka i Vllahut Vlad Kaludjer Hilandar në 1488 dhe 1492 caktoi të ardhura vjetore prej 5000 aspirash. Shtë në tre goditje, 1497, 1498 dhe 1500, konfirmuar edhe nga djali i tij Radu I Madh, i cili dhuroi 2,000 aspekte në veçanti për Pirgun Arbanasi në 1501. Pirg dhe manastiri vazhduan dhe manastiri e shijuan dashurinë  dhe më pas  nga sundimtarët vllehë vazhduan të marrin ndihmën vjetore. Eshtë konfirmuar për herë të parë në 1510 nga Duka Vlad, Djali i ri, i dytë i Vlad Kaludjer, që arrin në 5,000 aspri, dhe Duka i Neagoje Basarab e rriti atë me rastin shenjtërimit te kishës në manastirin e Curtea de Arges në gusht 1517 deri 7000 aspers. 

 Në të njëjtën kohë, në 1510, ishte edhe Vlad Young Dhuroi per Pirgun  Arbanasi 5,000 aspers, dhe në 1512 Negoje Basaraba së pari i dha 1.000 dhe pastaj, në të njëjtin vit, sa më shumë që 10,000 aspirata.  

Në 1525 ai ndihmoi edhe Radin Afumaci, djali i tretë i Radulit të Madh, i cili i dha 1,200 Arbanasi Pirgos dhe Abatit të Makararit 1.000 aspers, pastaj përsëri tek Pirgu Arbanassi 1,200 I Makari edhe 1 000 aspekte. Më në fund, i njëjti sundimtar ishte në 1528. Ai dhuroi 3000 aspers për Pirgun Arbanasi. Për pyetjen e cila ne jemi drejtpërdrejt të interesuar për faktin se qeliza e shenjtë e Tre Shenjtorëve Radu Afumaci 1528/9. ndihma e përcaktuar vjetore prej 3,000 asprash ( Bojović, op. cit., 397; Fotik, Sveta Gora, 271). 

 Duka Vlad është i mbytur 1530/1. Hilandar konfirmoi 10,000 aspri dhe 800 aspra për spitale me të, ndërsa Vlad Vintila kishte një vakt vjetor nga 3,000 aspirë të shpërndara 1532 Nga ana e tyre, ata janë Chilandar të ndihmuar nga mjeshtërit moldavë, së pari Petar Raresh, e cila në 1533 i konfirmoi atij një të ardhur vjetore prej 3,000 aspirash. Ai vazhdoi ta mbështeste manastirin me para Gjykata e vllehëve – 1534. Duka Vlad Vintil dhuroi shumen vjetore prej 10,000 vet manastirit dhe një shumë e veçantë nga 800 aspra spitaleve. Qysh në vitin 1536, Radu Paisius gjithashtu konfirmoi për Arbanasi Pirgus një të ardhur prej 3000 aspirash. Nuk ka qelizë në Karea, qe nuk morën  ndihmë të vazhdueshme: Radu Paisius Në 1536, konfirmoi shumën vjetore prej 3,000 aspri per emisarët e Shën Savës 

(Inscriptiones monasterii chilandarici“, tomus primus saeculorum xiv–xvii , Gojko Subotić, Bojan Miljković, Nikola Dudić, r e c e n s u i t Mirjana Živojinović , Belgradi mmxix, Beograd 2019, Varri i Reposhit, (f. 25-29, f. 37, f. 79, f. 125). 

Sipas  M. Živojinović, (V. Actes Balcanica XXXVII) shkruhet  se: “referencat që gjejmë në aktet kushtuar atyre janë të një shtrirjeje më të përgjithshme: “carët dhe princat e bekuar të dikurshëm”, pa përmendur emrat e themeluesve, përveç akti i Neagoe Basarab  duke iu referuar Vlad Murgut dhe Radulit të Madh,  gjë që mund të vërtetojë vetëm faktin se marrëdhëniet e Çilandarit dhe vartësive të tij, Kullës Shqiptare në këtë rast, datojnë që në kohën e Vlad Murgut. Nëse vërtet Basarab i Riu  do të kishte qenë ktitori  (themeluesi ai që jep paratë për ndërtim ose mirëmbajtje) i Kullës Shqiptare,  në kohën e tij, ai do të përmendej me emër si i tillë, dhe jo vetëm si babai i dhuruesit. Dendësia e dokumentacionit të Arkivit të Çilandarit, në veçanti ai që ka të bëjë kryesisht me princat e Vllahisë, ngre pyetjen e motivimit të këtyre princërve në lidhje me këtë praktikë bamirëse dhe liturgjike në shkallë gati dy shekullore. Këtë rol tani do ta marrin princat e vendeve Vllahe, Moldavisë dhe Vllahisë. Si vasalë të Portës osmane, princat rumunë ishin të vetmit në gjendje të siguronin detyrën e muteveliut, si mbrojtës dhe ktatorë të komuniteteve të mëdha hagiorite të përkëdhelur më parë nga perandorët bizantinë, si dhe nga sovranët e tjerë të vendeve ballkanike. Aq më tepër që këto institucione bamirëse në formën e ktitoratëve kishin një funksion jashtëzakonisht politiko-fetar në drejtim të legjitimimit të pushtetit princëror. (14,15). Princat rumunë siguruan në këtë rast protektoratin e tyre mbi manastiret e Malit Athos midis shekujve 15 dhe 17, një periudhë kritike e cila pa zhdukjen e shteteve ballkanike dhe shfaqjen e Rusisë si mbrojtëse e kishave dhe manastireve të Ballkanit. Një themel dinastik serb që nga fundi i shekullit të 12-të, manastiri i Çilandarit do të përfitonte nga ndihma dhe mbrojtja veçanërisht e kujdesshme nga princat rumunë, veçanërisht ata të Vllahisë, nga fundi i shekullit të 15-të deri në gjysmën e dytë të shekullit të shtatëmbëdhjetë. shekulli.   Sa i përket origjinës së patronazhit rumun në këtë vend lutjeje dhe meditimi, dhuruesi i parë Vllahian për Pirgun Arbanas, mund të ketë qenë Basarab Tepelus “ (22,23,). 

Po aty sipas Mirjana Zhivojonovic : “Këtë maj, Jovan  Kastrioti ndërroi jetë, sipas urdhrave, thotë Joakimi murgu). djali Repoš dhe ndoshta ai vetë, që të mund të tërhiqej atje, si princat dhe zotërinjtë e tjerë të mëdhenj që kishin zgjedhur izolimin monastik në Malin e Shenjtë. Fakti është se marrja e një pensioni të përjetshëm në këtë formë adelphata përfshinte edhe të drejtën e një shërbimi fetar në favor të abonentëve të këtij angazhimi. Kjo do të shpjegonte kujtesën laike të zotërve shqiptarë në formën e emrit që i është vënë vetmisë, Kulla Shqiptare. Krahas atij të Shën Gjergjit, termi Saint Nicolas shfaqet në dokumentin (83). Është e mundur që aty të jetë ndërtuar një kishë tjetër nga dhuruesi princëror Valachian, gjë që do të shpjegonte faktin se ai e cakton veten në aktin e dhuruesit si “ktitor i ri, mbrojtës dhe rinovues” i vetmisë. 

Në një emër vaqif  (83 dhe fotot), në vend të pirgut, ka vetëm një vresht. A mund të ketë qenë tashmë në rrënoja? Sido që të jetë, në shekullin e 18-të gjejmë vetmitarin (Arbana{ùki pirg¢) në një litografi të Hilandarit me ndërtesat e tij ndihmëse, të ekzekutuar në Moskë (83). Kulla Shqiptare përfaqësohet aty me kishën e saj, kullën e saj të fortifikuar, ndërtesat ngjitur dhe murin rrethues. Dhe njëfarë Papa Petronije, haxhi dhe anëtar i Çilandarit, është një murg që banon. në Kullën Shqiptare, së cilës i dhuroi një libër, ndërkohë që pagoi riparimin e një vëllimi tjetër. Ai kishte bërë tashmë një donacion në  për riparimin e vetmisë fqinje të Trinisë së Shenjtë, ashtu siç ishte në origjinën e ndërtimit të paraklizit të Shën Nikollës në Çilandar“ (25, 26). 

Së fundmi, mund të nxjerrësh një konkluzion se Heroi ynë Kombëtar Gjergj Kastrioti -Skënderbeu mund të jetë ri-varrosur në Manastirin e Hilandarit diku afër Pirgut Arbanas fshehurazi. Prnia e Princërve vllehë -rumunë dhe moldavë në mirëmbajtjen dhe kujdesin ndaj Pirgut Arbanas mund të spjegohet hipotetikisht me  amanetin nga ana e Donika Kastriotit për ta mbajtur të fshehtë vëndin e varrimit por edhe për tu kujdesur për varret e Familjes Kastrioti në Pirgun Arbanas (23.24).  

Përse princët vllehë rumunë dhe moldavë?   

Kjo mund të jetë se një varg princër arbër&epirotë që u larguan nga Arbëria dhe Epiri drejtuan për një farë kohe Principatat e Moldavisë dhe Rumanisë si në Moldavi një shqiptar, Vasile Lupu, u bë princ në vitin 1634, porse edhe bashkësi shqiptare brenda principatave danubiane u shënua për të parën herë në Vllahi, gjatë sundimit të princ Mihalit II (28),  dhe George Gjika Princ i Vllahisë në vitet 1659-1678 (29). 

Ka të dhëna se Kulla e Shën Gjergjit ose siç quhej ndryshe Pirgu Arabanas se “kjo Kullë iu kthye manastirit në fund të shekullit të 15-të, ndoshta në vitin 1468, pas vdekjes së të gjithë përfituesve të adelfatonit. Në periudhën vijuese, aty u vendos një komunitet murgjish – me sa duket i organizuar sipas standardeve të një Skete  (një vendbanim murgjsh ortodoksë lindorë që banojnë në një grup vilash të vogla rreth një kishe dhe të varura nga një manastir prind.)- i cili arriti të marrë për disa dekada, të paktën deri në vitin 1528, donacione të pasura nga sundimtarët e Vllahisë“ (Albanian toëer – Greek Castles (kastra.eu) Hilandar Monastery, Athos).  

Sipas studiuesit Kostandin Luci,  arësyet se përse  princërit vllehë ishin interesuar për  të mirëmbajtur Pirgun Arbanas  (ose Kulla e Shën Gjergjit), ka shumë mundësit të jetë nga shkaku I miqësisë së Heroit Kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu me Princin e Ëllahisë Vlad Tepeshi, sepse ishin organizuar nën `Urdhërin e Dragoit`, një Urdhrër që kishte si mbrojtës Shën Gjergjin.  

Në fakt  një rol pati bashkëshortja e Heroit tonë Kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu, Andronika        (Donika Kastrioti), e cila  ndihmoi për të dërguar vajzën e Vlad Tepeshit në Napoli.  

Dihet se Vlad 3 ose I njohur dhe si Vlad Drakula ( 1428-1477) mendohet se ka pasur dhe nje vajze e cila njihej me emrin Maria,e cila pas vdekjes se tij, ju dha ne kujdestari të vesë së Gjergj Kastriotit – Donika Kastriotit.  

Nje nga arsyet pse Maria (e cila mund te kete qene dhe nje vajze e jashteligjshme e Vladit 3) ju dha në kujdestari Donika Kastriotit është dhe fakti që Vladi, ashtu si vetë Gjergj Kastrioti kanë qënë të dy anetarë të Urdhërit te Dragoit. 

 Pas largimit nga Arbëria dhe vendosjes në mbretërinë e Napolit,së bashku me djalin e saj,Gjonin, ajo kishte me vete dhe nje vajzë e cila ishte 7 vjeçe,që njihej me emrin Maria Balsa,që edhe pse në fillim u prezantua si mbesa e saj, në fakt ajo ishte vajza e Vladit 3. (Balsa është shkurtimi i mbiemrit Basarab). Kjo vajzë me ermin Maria,do merrej në kujdestari edhe nga mbreti Ferdinandi 1 i Napolit, i cili do e martonte më pas me nipin e tij,që quhej Xhakomo Alfonso Ferrilo.  

Vetë stema e kësaj familje (Ferrilos) ishte e përbëre nga një dragua me krahë të lakuriqit të natës. Pra,kjo na çon në konkluzionin se dhe vetë varri I Vlad Drakulës mund të ndodhet në Napoli,në kishen e Shën Marisë (Santa Maria Nova) sic njihet nga banorët vendas.  

Një nga arsyet që të çon në këtë konkluzion është dhe fakti që vetë Maria mund të ketë marrë eshtrat me vete dhe ti ketë vendosur në këtë kishë,pasi sot vendi I prehjes së Vlad Drakulës është ende një mister edhe pas kërkimit të eshtrave të Vladit 3 ne vitin 1930 në manastirin e Komanes,në afërsi te Bukureshtit (87). 

 Ky fakt do të spjegonte më së miri ndihmën për gati një shekull të fisnikëve ëllehë në mirëmbajtjen e `Pirgut Arbanas` në Manastirin e Hilandarit, ku mendohet të jetë rivarosur Heroi 

Kombëtar pasi ishte çvarrosur fshehurazi nga e shoqja Donika Kastrioti pas vdekjes se Heroit në 17 janar 1468.  

 Referencat 

  1. The Holy Bible, Berean Study Bible, BSB Copyright © 2016, 2020 by Bible Hub, All Rights Reserved Ëorldëide.
  2. Beduli, dh.: disa të dhëna lidhur me periudhën e skënderbeut nga një vepër agjiografike e shek. xvi, në “konferenca e dytë e studimeve albanologjike”, tiranë 1968 .
  3. Beduli, dh.: disa të dhëna lidhur me periudhën e skënderbeut nga një vepër agjiografike orthodhokse e shek. xvi, 87. Kostandin Luci: `Andronika Kastrioti dhe vajza e Vlad 3 Drakula`.
  4. Marin Barleti: Historia e Skenderbeut Princit te Epiroteve, viti 2005, ribotim , f.200-344,
  5. Lufta Shqiptaro Turke në Shekullin e XV. Burime Osmane. Tiranë 1968. Fq 223-226,

11.(http://sq.ëikipedia.org/ëiki/Shqip%C3%ABria_n%C3%ABn_sundimin_osman#Ndarja_administrative_.28shek._XVI-XVII.29). 

  1. Hierocles (Synecdemus, 655, XVI, 7),
  2. K. Balli-L. Gliozheni; Mali i Shenjtë-Mikrokozmosi i Botës Bizantine. Tempulli,  Korçë 2001. Fq 157
  3. http://ëëë.forumikatolik.net/shoëthread.php?t=12738
  4. (http://ëëë.shkoder.net/al/klementi.htm).
  5. K. Balli-L. Gliozheni; Mali i Shenjtë-Mikrokozmosi i Botës Bizantine. Tempulli. Korçë 2001. Fq 157).
  6. Jusuf Buxhovi (https://jusufbuxhovi.com/ëp-content/uploads/2020/12/kosova-2.pdf),

        Kosova, Volume 2, The Ottoman Empire, Jalifat publishing, Houston USA, 2013, f. 56). 

  1. Sturdza, Alexandru A. C. (1904). La terre et la race roumaines depuis leurs origines jusqu’à
  2. (https://blogg1444.ëordpress.com/2017/04/10/pushtimi-i-keshtjelles-dhe-qytetit-te-lezhes

      -nga-kasapi-i-arberise-sulltan-mehmeti-i-ii-te-fatih-ne-vitin-1478/)   

  1. K. Balli-L. Gliozheni; Mali i Shenjtë-Mikrokozmosi i Botës Bizantine. Tempulli. Korçë 2001. Fq 157).
  2. Jusuf Buxhovi (https://jusufbuxhovi.com/ëp-content/uploads/2020/12/kosova-2.pdf),

        Kosova, Volume 2, The Ottoman Empire, Jalifat publishing, Houston USA, 2013, f. 56). 

  1. Bosko Bojovic, Balcanica 2006 Volume, Issue 37, Pages: 81 87
  2. “Inscriptiones monasterii chilandarici“, tomus primus saeculorum xiv–xvii , Gojko Subotić,

         Bojan Miljković, Nikola Dudić, r e c e n s u i t Mirjana Živojinović , Belgradi MMXIX Beograd 2019, Varri i Reposhit, (f. 25-29, f. 37, f. 79, f. 125). 

  1. M. Živojinović, (V. Actes Balcanica XXXVII)
  2. George Grigore, “Muslims in Romania” Arkivuar 26 shtator 2007 tek Ëayback Machine,

       in International Institute for the Study of Islam in the Modern Ëorld (ISIM) Neësletter 3 July 1999, p.34; retrieved July 16, 2007 

  1. Sturdza, Alexandru A. C. (1904). La terre et la race roumaines depuis leurs origines jusqu’à

         nos jours. L. Laveur. p. 718. musat moldavie albanie. 

  1. Dhosi Liperi `Mitologjia Skënderbejane`, f. 235-270, Tirane. viti 1990 (ribotuar.

Gravura e vitit 1908 e cila tregon banorë që falen përpara varrit (e supozuar?) të Gjergj Kastriotit Skënderbeut në një Teqe që i ngjan Teqesë Dollma në Krujë.. Gravuara gjëndet në Biblitekën e New Yorkut. 

Mund të jetë një imazh i monument dhe ambiente të jashtme

Krahasoni këtë, vulën e Skenderbeut ne foto, me ate simbolin (e zbehte, gati te shlyer), 

rrethor ne kendin e majte (lart) te godines qe quhet (pa kurrefare logjike) 

 “Krst Cara Dusana”. E kujt eshte godina? 

Përshkrimi i fotografisë nuk është i disponueshëm.