Test me një HIMARS në vitin 2011. Raketat kanë një rreze deri në 80 kilometra. Foto: Tony Overman, AP/NTB
Nga: Henning Carr Ekroll/NTB
Shtetet e Bashkuara do të dërgojnë 18 sisteme të reja raketash Himars në Ukrainë si pjesë e një pakete të re armësh me vlerë pothuajse 12 miliardë korona.
Himars janë sisteme raketash të lëvizshme që mund të lëshojnë gjashtë raketa në një kohë me saktësi të lartë. Ukraina tashmë ka marrë 16 prej tyre, dhe ato kanë provuar shumë të rëndësishme në goditjen e forcave ruse prapa vijave të frontit.
Sistemi i armëve është përshkruar si një faktor kyç në aftësinë e Ukrainës për të siguruar iniciativën në luftë dhe për të kryer ofensivë të suksesshme.
Tani numri i sistemeve është më shumë se dyfishuar.
Me ngarkesën më të fundit të armëve, SHBA ka kontribuar me mbi 180 miliardë korona në Ukrainë që kur presidenti Xho Bajden mori detyrën janarin e kaluar.
Sistemet e Himars përdorin të njëjtin lloj raketash që artileria raketore e Norvegjisë dhe Mbretëria e Bashkuar i kanë dhuruar së bashku Ukrainës. Kjo quhet M270 MLRS dhe ka 12 raketahedhëse të vendosura në një makinë të ndjekur.
Zëvendëskryeministri i parë për Integrim Evropian, Zhvillim dhe Dialog, Besnik Bislimi, ka zhvilluar një intervistë me Investment Monitor, në margjina të ngjarjes ‘’Investment Management Exhibition’’, gjatë muajit shtator. Më poshtë, artikulli i plotë:
Në bisedë me: Zëvendëskryeministrin e Kosovës Besnik Bislimi
Besnik Bislimi, zëvendëskryeministër i Republikës së Kosovës, thotë se Qeveria po shkruan një histori të re të investimit në vend.
Nga Jon Whiteaker
Besnik Bislimi, zëvendëskryeministër i Kosovës, ishte në Frankfurt, Gjermani gjatë muajit shtator për të promovuar mundësitë për investime në vendin e tij.
E ndodhur në zemër të Ballkanit, Kosova u bë shtet vetëm në vitin 2008 kur shpalli në mënyrë të njëanshme pavarësinë nga Serbia. Ajo është ende e njohur vetëm pjesërisht ndërkombëtarisht, me pesë nga 27 anëtarë të OKB-së dhe tetë nga vendet e G20 që ende nuk e njohin vendin.
Kjo ekzistencë në harresë, si dhe trashëgimia e luftërave jugosllave dhe paqëndrueshmëria politike, kanë penguar përparimin ekonomik të vendit, por kur Investment Monitor u takua me Bislimin në margjinat e ngjarjes së ‘’Investment Management Exhibition’’ në Frankfurt, ai argumentoi se Qeveria e re e Kosovës është duke shkruar një histori të re mundësish.
“Ne po përpiqemi të bindim të gjithë investitorët potencialë që aktualisht janë në kërkim të tregjeve të reja, opsioneve të reja, që po zhvendosen nga Azia Lindore ose Rusia, se narrativa e një vendi me tensione, madhësi të pamjaftueshme tregu dhe fuqi blerëse të pamjaftueshme, është një histori e së shkuarës”, thotë Bislimi.
Sigurisht që në vitet e fundit ka pasur tregues më pozitivë ekonomikë për Kosovën. Të dhënat e Bankës Botërore tregojnë se flukset neto të investimeve të huaja direkte në vend kanë qenë në një trend rritës që nga viti 2016 dhe kanë arritur vetëm më pak se 400 milionë dollarë në vitin 2020. Megjithatë, kjo mbetet shifër e ulët ndërkombëtarisht dhe shumë më poshtë fqinjëve të afërt si Mali i Zi (531 milionë dollarë) dhe Shqipëria (1 miliardë dollarë).
Bislimi beson se reformat ekonomike që po ndërmerr qeveria e tij, do të shohin rritje të mëtejshme të investimeve të huaja direkte, pasi investitorët ndërkombëtarë të fillojnë të njohin mundësitë që Kosova ka për të ofruar.
“Historia e re është ajo e një demokracie të konsoliduar, që vë theksin te sundimi i ligjit dhe rritja ekonomike”, thotë ai. “Një shtet dinamik me rreth 70% të popullsisë nën moshën 35 vjeç.”
Lufta ndaj korrupsionit në Kosovë
Bislimi është një ekonomist dhe akademik i cili u zgjodh për herë të parë në Kuvendin e Kosovës në vitin 2014 si pjesë e partisë politike Vetëvendosje. Ai shërbeu si ministër i Financave nën administratën e parë jetëshkurtër të kryesuar nga Albin Kurti në vitin 2020. Kur Kurti u kthye si kryeministër në vitin 2021, Bislimi u emërua zëvendëskryeministër.
Bislimi është i prirur të theksojë agjendën reformuese të Qeverisë Kurti dhe thekson disa tregues ekonomikë dhe social premtues për të ardhmen e Kosovës.
Norma preliminare e rritjes së BPV-së në Kosovë prej 10.5% për vitin 2021 ishte më e lartë se çdo vend tjetër në Evropë dhe gjatë tremujorit të parë të vitit 2022 u rrit me 4.6%, që Bislimi thotë se është rritja më e shpejtë në Ballkanin Perëndimor.
Banka Botërore thotë se kjo rritje e fuqishme ekonomike e kohëve të fundit ka ardhur kryesisht për shkak të rritjes së konsumit privat dhe rritjes së eksporteve. Ai gjithashtu vë në dukje se investimet private në Kosovë u nxitën nga investimet e huaja direkte më të larta në pasuri të paluajtshme.
Bislimi thekson përpjekjet e Qeverisë për të formalizuar ekonominë e Kosovës dhe progresin e bërë në uljen e korrupsionit. Transparency International e renditi Kosovën në vendin e 87-të nga 180 vende për korrupsion në vitin 2021, që ishte një përmirësim prej 17 vendesh krahasuar me vitin paraprak. Transparency International thotë se Kosova ka treguar “vullnet të vërtetë për të luftuar korrupsionin” në vitet e fundit, duke theksuar hetimet ndaj udhëheqësve potencialisht të korruptuar dhe miratimin e një strategjie për sundimin e ligjit.
Ndërsa investitorët mund të mbështeten tek ky përmirësim në qeverisje dhe transparencë, ata gjithashtu mund të joshen nga regjimi tërheqës i taksave të vendit.
Kosova ka 10% tatimin mbi të ardhurat e korporatave, nuk ka tatime mbi dividentët dhe u jep kompanive mundësinë për të riatdhesuar plotësisht fitimet. Vendi tashmë ka norma relativisht të ulëta të tatimit mbi të ardhurat dhe Qeveria po shtyn përpara një plan për të përjashtuar plotësisht taksat mbi të ardhurat personale për pagën minimale, e cila po rritet gjithashtu.
“Ajo që ne ofrojmë dhe është e ndryshme nga pothuajse të gjitha vendet e rajonit është se bizneset që investojnë në Kosovë do të kenë zero rrezik të kursit të këmbimit pasi që ne përdorim euron”, thotë Bislimi.
Ligjshmëria e kontestuar e Kosovës si shtet do të mbetet shqetësim për investitorët në të gjithë këta sektorë, veçanërisht në një kohë kur ka luftë në Evropë. Megjithatë, ka pasur disa përparime edhe në këtë front.
Ndërsa Serbia ende nuk e njeh Kosovën si shtet sovran, në vitin 2020 të dy vendet normalizuan marrëdhëniet ekonomike.
Mundësitë e investimit në Kosovë
Sipas Bislimit, Kosova është në një pozicion ideal për të përfituar nga trendet si ikja e kapitalit nga Rusia për shkak të luftës në Ukrainë dhe afrimi i tyre drejt Evropës, për shkak të numrit të madh të sektorëve me mundësi rritjeje dhe fuqisë së saj të re punëtore.
Bislimi thotë se rinia është aseti më i rëndësishëm që ka Kosova dhe fokusi i Qeverisë është që të përqendrojë përpjekjet e saj në ata sektorë që “garantojnë kthimin më të lartë të mundshëm” për të rinjtë në shoqëri.
“Ne kemi vërejtur gjatë 10 viteve të fundit një interes gjithnjë në rritje nga kompanitë e huaja për të transferuar produkte ose shërbime nga jashtë (outsourcing) ose të zhvendosin një pjesë të veprimtarisë së tyre në një vend të afërt për ta siç është Kosova. Kjo veçanërisht në sektorët e IT-së, web dizajnit, kujdesit ndaj klientit, menaxhimit të burimeve njerëzore, përpunimi nga biznesi në biznes (business to business), dhe gjithashtu siguria kibernetike dhe blockchain,” shton ai.
Bislimi thotë se ka një interes në rritje nga industria e përpunimit të ushqimit, industria e përpunimit të metaleve dhe kompanitë e tranzicionit të energjisë. Kosova ka vetëm 140 megavat energji të erës të instaluar dhe 35 megavat kapacitet hidroenergjetik, por Qeveria po synon një kapacitet të instaluar prej dy gigavatësh të burimeve të rinovueshme.
“Unë mendoj se në mbarë Evropën kemi një numër shumë konkurrues të orëve me diell në vit dhe kemi identifikuar disa zona që mund të ofrojnë potencial të mirë për gjenerimin e energjisë së erës,” thotë Bislimi.
Kosova sapo ka nënshkruar një kontratë me Korporatën e Sfidave të Mijëvjeçarit të SHBA-së për të ndërtuar 350 megavat të kapacitet të baterive në vend dhe Bislimi thotë se Qeveria është shumë e përkushtuar të gjejë investitorë që mund të përmirësojnë më tej bilancin e furnizimit me energji në vend.
Privatizimi në Kosovë u ngadalësua, nuk u anulua
Një fushë e ekonomisë së Kosovës që ka tërhequr interesin e investitorëve në vitet e fundit kanë qenë ndërmarrjet e saj shtetërore dhe përpjekjet për t’i privatizuar ato. Është vendi i fundit në Evropën Lindore që ende nuk ka përfunduar një privatizim në shkallë të gjerë të aseteve të saj shtetërore, i cili shihet si jetik për vendin që po kthehet në ekonomi të plotë të tregut.
Megjithatë, në maj të vitit 2021, deputetët e parlamentit të Kosovës votuan për shkarkimin e bordit të Agjencisë Kosovare të Privatizimit, e cila kishte mbikëqyrur përpjekjet e privatizimit për gati 20 vjet.
Në atë kohë Kurti u tha gazetarëve se “gjërat e mira mund të vijnë ngadalë, por gjërat e këqija duhet të ndalen sa më shpejt që është e mundur”.
Bislimi thotë se valët e mëparshme të privatizimeve në Kosovë “nuk kanë ndjekur asnjë vizion të qëllimeve”, si ulja e papunësisë, rritja e investimeve të huaja direkte apo përmirësimi i efikasitetit të kompanive për shitje.
“Ajo që ndodhi është se pas privatizimeve u rrit papunësia dhe kompanitë konvertuan asetet nga prodhimi në sektorin e shërbimeve apo edhe të sektorit të ndërtimit”, thotë Bislimi.
“Qeveria e re do të ndryshojë narrativën e procesit të privatizimit, që fillimisht të forcojë kapacitetet e kompanive, pastaj t’i bëjë konkurruese, në mënyrë që kur t’i privatizojmë të tërheqim vetëm investitorë seriozë që synojnë të zgjerojnë më tej kapacitetet e tyre.’’
Kosova ka 17 ndërmarrje shtetërore, në sektorë si energjia, uji dhe telekomi. Bislimi thotë se vetëm tre nuk po operojnë me humbje dhe ai pretendon se punësimi i tepërt ka qenë një problem kronik në sektorin publik të vendit.
Bislimi tregon për Telekomin e Kosovës, i cili më herët është nxjerrë në tender për privatizim. Ai thotë se brenda pak muajsh Qeveria e re ka reduktuar numrin e punonjësve të kompanisë për 300 vende (ose 12.5% të totalit) përmes ofertës së pagesave të largimit dhe tani “për herë të parë pas shumë vitesh Telekomi i Kosovës po operon në fitim”.
Ai shton se Qeveria po bën dallimin mes aseteve shtetërore dhe atyre shoqërore. Prioriteti është që secili të jetë fitimprurës përpara se të vendoset nëse do të privatizohet apo jo dhe Qeveria është duke krijuar një fond sovran për ato asete që nuk janë shitur.
Imazhi që Qeveria po përpiqet të projektojë është një imazh i kompetencës dhe durimit, në vend që të nxitojë për të fituar para në asetet shtetërore. Por Bislimi është i qartë kur thotë se investitorët e huaj janë më se të mirëpritur në Kosovë dhe ai shpreson se reformat dhe performanca ekonomike e viteve të fundit mund të jenë të mjaftueshme për t’i joshur ata.
Në ditën e dytë të qëndrimit në Japoni, Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, mbajti një konferencë për media në Klubin e Korrespondentëve të Huaj të Japonisë (The Foreign Correspondent’s Club of Japan).
Duke iu drejtuar të pranishmëve me një fjalë hyrëse, ai fillimisht foli për figurën, rëndësinë dhe roli e ish-kryeministrit të Japonisë, Shinzo Abe, të cilit i dhanë lamtumirën e fundit dje. “Kryeministri Abe ishte një politikan i madh dhe një burrështetas edhe më i madh: Ai ishte një lider që kishte një vizion afatgjatë dhe transformues se si vendi i tij do të mund të shërbente si një forcë e të mirës në botë”, u shpreh kryeministri Kurti.
Në adresimin e tij, më tej kryeministri Kurti prezantoi sukseset e Kosovës dhe arritjet e Qeverisë. Kosova është vendi më demokratik në Ballkanin Perëndimor, tha ndër të tjera kryeministri Kurti, teksa listoi përmirësimet e Kosovës në raportet ndërkombëtare si ai i Transparency International, Reporters without Borders dhe World Justice Project.
Ai tha se progresi demokratik dhe sundimi i ligjit gjatë vitit që po lëmë pas janë shoqëruar edhe me zhvillim ekonomik. “Vitin e kaluar, Kosova ka shënuar rritje ekonomike prej 10.7%, kurse këtë vit për herë të parë eksportet pritet të tejkalojnë shifrën prej 1 miliard euro”, deklaroi kryeministri Kurti.
Përveç sukseseve të brendshme, kryeministri Kurti foli edhe për angazhimin e Kosovës në rrafshin ndërkombëtar. Me pjesëmarrjen në Defender Europe 2021 përkrah 26 vendeve tjera dhe me vendosjen e menjëhershme të sanksioneve ndaj Rusisë në njërën anë, dhe akomodimin e mbi 1800 refugjatëve afganë dhe 9 gazetarëve nga Ukraina në anën tjetër, Kosova ka dëshmuar se është partner i sigurt dhe aleat besnik në arenën ndërkombëtare, tha kryeministri Kurti.
Duke veçuar lidhjet e ngushta dhe bashkëpunimin e vazhdueshëm ndërmjet Serbisë dhe Rusisë, dhe rrezikun që ato paraqesin për rajonin, kryeministri Kurti tha se Kosova dhe Japonia kanë një lidhje të veçantë si dy shtete që janë të përkushtuara për qeveri demokratike, por të cilat po ashtu përballen me regjime autokratike në rajonet përkatëse.
Me datën 27.09.2022, në hyrje të Republikës së Kosovës, ka ardhur automjeti BMW, ngjyrë hiri, me targa bullgare, të cilin e drejtonte shtetasi rus me iniciale E. S. viti i lindjes 1996, i lindur në Rusi.
Automjeti i lartcekur nga autoritetet kompetente kufitare të Republikës së Kosovës është selektuar në vijën e dytë të kontrollit dhe gjatë kontrollit së bashku me doganën, në brendësinë e automjetit, në bagazhin e automjetit, në një çantë personale, janë gjetur sasi e mjeteve monetare të padeklaruara në vlere totale prej: dhjetë mijë (10000) dollarë USA (100 x 100 dollarë) dhe dy mijë (2000) euro (40 X 50 euro).
Janë njoftuar hetimet rajonale kufitare policore-Perëndimi dhe prokurori i shtetit dhe iniciohet rasti për “mosdeklarim të mjeteve monetare”.
Rasti i dorëzohet Doganës së Kosovës për procedurë të mëtutjeshme ligjore.
Shumicën e gjeneratave shqiptare të cilët derdhen rrugëve të gurbetit, i merr malli për Nënën , prindërit, dhe nuk dinë kur kthehen dhe se a i gjejnë gjallë. Prandaj rapsodi ynë këndojnë këngë për këtë përmallim dhe ua lejnë brezave amanet qëma shpesh të vejnë në vatrat e tyre familjare…
Por, ata breza e gjenerata të cilët dergjen nëpër burgje dhe nuk kanë mundësi me vite e vite ta shohin familjen, prindërit, babain dhe Nënën, ngase gjenden brenda murreve të skëterrës.
Një përmallim i tillë, dhimbje dhe thyerje zemre për Nënë, familjen, më brejti me vite e vite. Nuk kisha kah t’ia mbaja… Shikoja lartë kah qielli ku dukej vetëm një copë diell dhe i lutesha Zotit që Nënën ta kishja me jetë të gjatë, sepse i tillë ishte malli për Nënën që edhe sot më djeg dejt dhe damarët si prrush, si zjarr!
Pas shuymë vitesh, kur u hapë porta e hekurt e burgut, vajta në shtëpi, por NËNËN NUK E GJETA GALLË. Kishte vite që kishte vdekur nga e keqja për të birin e saj të dënuar nga ordia xhahile e klanit të PADREJTËSISË.
Vajta te varri i Nënës dhe aty mbi atë truall ledinash që e kishte mbuluar një barrë i thatë, nga sytë e mi pikuan disa pika loti.
« A qanë burri? »- thash me vete. Po, po, qanë, po si nuk qanë. Qanë nga dhimbja dhe përmallimi për Nënën e vuajture cila u përballë me fortunat dhe uraganet e artyre viteve të tmershme komuniste.
Aty pranë varrit, duke mbledhur dheun me grushtat e mi, venin e vinin kujtimet vërdallë për Nënën time, dhe nuk besoja se nuk e kisha gjallë.
… Lirisht mund të them se malli përNënën është një ndjenjë e madhe dhe e papërshkrueshme ndërshqiptarë , ku ngërthehen dhe gërshetohen ngjeshur narativa dhe e gjithë përmallimi i ngjeshur, i cili mund të shtjellohet edhe në formën e një filmi të dhimbshëm që mund të realizohet ! Sepse, nga Nëna buron e gjithë jeta …
Keni lexuar një roman për nënën, dhe keni parë e ndjerë sa shumë ka mbetur pa thënë e pa shkruar. Mund të numëroni edhe ca vepra letrare, romane për nënën, mund të recitoni edhe sa poezi të bukura e me përmbajtje të thellë, por asnjëherë nuk kemi arritur të shkruhet çdo gjë e arritur aq sa duhet për Nënë, edhe kur është e gjallë, edhe kur ajo ka ikur në botën tjetër. Për mua, Ajo mbetet edhe si lotë dielli që djeg në dejt e qënies që e lindi. Ajo, Nëna, gjersa është gjallë as kafshatën e gojës nuk kursen për fëmijën që e ka lindur. Nëna edhe gjumin ia falë fëmijës së saj, edhe ëndrrat, edhe shëndetin edhe jetën… Nëna është dhimbja dhe malli që njeriu e ndieni thellë në zemër e në shpirt. Atëherë kur Nëna lind fëmijën e saj, aty fillon edhe jeta ! Prandaj, dikur në shqip e quajmë: Amë ! Kjo do të thotë burim i jetës që fal Perëndia. Lind dhe rrit Nëna djalit. Bëhet burr, e rrit me halle dhe derte…Ai shkon edhe në luftë për Liri e Komb. Dhe, lind Nëna edhe djalin edhe vajzën… Pa djalë e pa vajzë nuk ka jetë! Sepse edhe vetë jeta dhe Nëna janë të lidhura ngushtë për bijtë dhe bijat që vijnë pas… Njeriu vetëm kur ta kuptojë gjithë këtë ndërlidhje do të japi krejt kontributin e tij që i takon natyrshëm. Shkollimi, arsimimi dhe edukata, me kohë dolën në pah dhe u zhvilluan në masë të gjerë në gjithë globin për një arsye të thjesht: bota me krejt elementet dhe gjallesat që e përbëjnë, por që dihet se gjallesat përbehen nga elementet kimike, atëherë nuk ka nevojë për shpjegim më të hollësishëm se çka do të thotë kujdesi ndaj Nënës dhe Natyrës në përgjithësi, sepse nga andej lindi edhe jeta!
Andaj edhe shkruaj për lotët e saj, për mallin që ende e djeg si prrush zjarri…
Poetët dhe shkrimktarët botëror kanë shkruar për figurën e ndritur dhe mallin për NËNËN !
Kurse Migjeni shkruan:
Melodi e këputun – lot i kjartë nga syni i një grue së dashun… andje e përplasun, xhevahir i tretun, një andërr e shkelun, në melodinë e këputun. Nga vaji i heshtun shkunden supat e zhveshun, verbojnë nga zbardhimi… e ther, ther hidhnimi për çastët e rrëshqitun, për fatin e ikun, për gëzimin e humbun në melodinë e këputun. Brrylat ndër gjujë të mpshtëtun, ftyrë në shplakë e fundosun: Qan grueja e pikllueme, me zemër të piskueme (një kitarë e gjymtun, za kange i mbytun në melodinë e këputun). Hesht njeriu pran grues që qan e turpnueme… syni i venitët, në të loti vërvitët, diçka nxjerr nga xhepi shpirti – melodinë e këputun…
***
“ Më kujtohet ajo ditë dimri me shumë dëborë në Bosne, kur më vizitoi Nëna ime për të parën dhe të fundit here ! ajo rrinte e mbrolur dhe frika në asht, qëndrronte andej xhamave në burgun hetues të Zenicës ku bëheshin vizitat e të burgosurve me të afërmit e tyre… “ Nuk shoh nëna, kurrgjë nuk shoh”, -u dëgjua zëri i saj i shterrur si nga një humnerë, një zë plotësisht të qetë dhe disi më dukej me një ngjyrë tjetër, dhe që delte nga gjiri i saj plotë dhimbë…
“Mos u mërzit nënë, nuk keni pse merakoseni, do ta shikojmë këtë punë, do ta shohim se kush ku e kanë hallin…!-, i thash Nënës.
Gardiani i cili rrinte afër, m’u kërcënua se do ta ndërpriste vizitën, përshkak se nuk duhej të flisja shqip me nënën. U thash se ajo nuk di të flasë gjuhën serbokroate.
“ O bir i nënës, pse të marrin në qafë…Po çfarë të kanë bërë kështu, o birë?”- ishin fjalët e fundit me ngashtrim të Nënës.
Vizita prej disa minutash u ndërpre, dhe Nëna iku duke kthyer edhe njëherë kokën nga dera, lotët i pikuan në faqe si kokra qelqi. Ishin lotët e Nënës, asaj Nënës sime që ma nuk e pash kurrë të gjallë…
(Nëna ime, loti im përmallimi!)
…Vite dhe kohë apsurditeti nën regjim totalitar komunist ku thehej dinjiteti i njeriut, vetëm pse ishte shqiptar fisnik! Eh, sa zollumin na e kanë bërë nga ata të cilët thonin fjalën e djallit, sjellnin aktvendime të rezikshme me motive politike dhe antishqiptare, sepse ishte shoqëri dhe shtet injorantësh. Të merrnin në qafë duke të burgosur dhe dënuar, vetëm nëse merreshe me punë hallalli dhe e doje kulturën, dijen, dritën e syve të kombit, e doje kultivimin e të mirave për Atdhe. As Gjykatat e Zenicës apo ato Supreme të udhëhequra nga Kapedanoviqa , Baboviqa, Bradariqa e Ante Varuneka të cilët kishin edhe fytyrën si ajo e Satanajt. Shumë të këqia më kanë bërë, vuajtje e burgje, torturime dhe përgjakosje…Më shanin , fyenin e ofendonin vetëm pse e doja Nënën, Atdheun dhe kombin tim të cilit i takoja…
***
Shqetësimi i shpirtit në dejt e mi, dhe të shprehurit mes nuancave të jetës dhe asaj brenda mureve të burgut, ose për lotin e Nënës me dhimbjet që më brrenë, nuk janë të rregullt në saje të asaj që është e lidhur me realen dhe meditimin mendor, merr karakter filozofik dhe patriotik, me përmasa të gjera në kohë dhe hapësirë, për kohën dhe vitet e stuhishme Brenda mureve të burgut famkeq, dhe shkruaj si një kalorës planetar në shtigjet ballkanike, sepse Nëna ime ishte një fisnike dhe bujare, e cila lindi 5 djem dhe një vajzë, dhe na i dha krahët e shqiponjës dhe fluturon nëpër shekujt e historisë së kombit, të jetës moderne plotë rrëmuja e rrëmete. Plot stuhi e tufane me të gjitha baticat dhe zbaticat që ka jeta, të fatumit të njerëzve të pamposhtur, duke u ndeshur keqas me honet e thella të pikëpyetjeve, stalagmitet e kurtheve në kthesat e errëta të labirintheve të burgut, kllapave e thonjëzave dhe muret e ftohtë të pikave, brenda qeliave prej betoni, aty ku ngrica akulli e kaplojnë edhe zogun e dëborës, aty ku nuk duket dielli as qielli, dhe kujtoja lotët e Nënës…!
Nëna, në të djathtë të fotos …
Sot, përveç varrit nuk mbeti gjë nga kujtimet për Nënën. Malli për te, kurrë nuk do të venitet, përkujtimi i përhershëm i mbetet varri me pllakë mermeri shkruar dy rreshta epitafi!
“…Kurrë u kthye nga burgu në shtëpi, familja ishte plotë trauma dhee shkatruar fare. Edhe në fshat, babai i thinjur, ishte plotësisht e shkatërruar nga fyerjet.
…Më tej, në varreza, ku gjendej varri i Nënës, ishin edhe dy varre, njëri i gjyshit dhe tjetri i gjyshes… (Në ndërkohë aty varroset edhe Qama…ajo gruaja e guximshme dhe luftarake!)
E Nëna, si Nënë?
Ajo shkëlqente, edhe sytë i kishte si drita e diellit. Ajo ishte nëna ime. Ishte njeriu që Allahu vetëm njëherë t’a krijon në dynja.
…Prezenca e saj, edhe pse tashmë nuk është në mesin e të gjallëve, më bënte të ndjehesha mirë. Por tani që më iku ndjehem sikur kam humbur një pjesë të vetes sime. E pranoj se të Allahut jemi dhe te Ai do të kthehemi. Zoti im ka urdhëruar që ajo kështu të ndahej nga dynjaja (por, e kam brengë se ajo ndërroi jetë nga e keqja që ia shkaktuan ordia e njerëzve intrigantë të ulët nga natyra, servilë-zvarranikë të pakarakter në këtë botë me shumë dhimba sa ishte gjallë!
Në vijim të veprimtarive të shumta për Ditën Kombëtare të Trashëgimisë Kulturore, si dhe Ditëve Europiane të Trashëgimisë, Muzeu Historik Kombëtar, në bashkëpunim me Ambasadën e Republikës së Kosovës organizuan në sallën “UNESCO” të Muzeut një diskutim për veprën shumëvëllimëshe “Kosova” të autorit Jusuf Buxhovi. Kjo vepër përfshin 8 libra dhe shtrihet në një hark kohor tejet të gjerë. Autori përqendrohet veçanërisht te dardanët dhe te Dardania si qendër e antikitetit në Ilirik dhe më gjerë, ndalet në identitetin kulturor e politik të botës arbërore, duke vijuar me Bizantin, kohën e Perandorisë Osmane dhe epokën skënderbejane, dramën e ndarjes së Kosovës nga Shqipëria, me Rilindjen Kombëtare, Lidhjen Shqiptare të Prizrenit dhe qeverinë e saj, pavarësinë e Shqipërisë, zhvillimet politike e kombëtare të shekullit XX dhe deri në ditët e sotme. Siç vihet re, tezat e Jusuf Buxhovit për historinë e shqiptarëve ndryshojnë nga ato të historiografisë pararendëse si në rrafshin historik, arkeologjik, gjuhësor dhe mitologjik.
Drejtori i Muzeut Historik Kombëtar, dr. Dorian Koçi, në fjalën e tij nënvizoi se libri i Buxhovit vjen si rrjedhojë e një pune të thellë kërkimore dhe jep një ndihmesë të shënuar për të plotësuar kuadrin historik e kulturor të Shqipërisë dhe shqiptarëve si pjesë e qytetërimit perëndimor. Më tej ai shtoi se është shumë e rëndësishme që të kemi teza dhe parashtrime alternative nga studiues e historianë që kanë formimin e duhur profesional e shkencor, po edhe pasionin dhe dëshirën për t’u marrë me historiografinë. Në këtë kuptim, patjetër që libri i Buxhovit do të jetë pjesë e diskutimeve të mëvonshme për historinë e shqiptarëve, pasi që tani kjo vepër shumëvëllimëshe është kthyer në një pikë takimi ndërmjet personaliteteve dhe institucioneve që merren me historiografi.
Ambasadori i Republikës së Kosovës, Skender Durmishi, vlerësoi punën dhe kontributin e J. Buxhovit si publicist, shkrimtar e së fundi si historian. Mbi të gjitha, është për t’u vlerësuar fakti se ky autor asnjëherë nuk mbajtur pishtarin e së vërtetës, por ka treguar se ka qenë i hapur për debat të argumentuar.
Ndërsa Nazmi Rahmani, nga shtëpia botuese “Jalifat Publishing”, njëkohësisht redaktor dhe botues i kësaj vepre, tha se autori, duke hulumtuar nëpër periudhat përkatëse të historisë kombëtare dhe duke analizuar ngjarjet në kohë të ndryshme, jep një pasqyrë të qartë për shumë etapa të rëndësishme historike.
Në fjalën e tij përshëndetëse, autori i librit, Jusuf Buxhovi, ndër të tjera tha: “Vepra ime, ndonëse titullohet “Kosova”, paraqet historinë e Shqipërisë së natyrshme që nga antikiteti e këndej. Është, pra, një projekt individual që mbështetet mbi konceptin kohë-hapësirë.” Më tej ai shtjelloi idenë se çdo shtet duhet të ketë historinë e tij, së paku atë politike.
Historiografia është një shkencë në zhvillim, sepse iu imponohet ndryshimeve. “Me këtë vepër kam dashur t’iu çel udhën historianëve alternativë, por që kanë të njëjtin ideal: të punojnë për të përmbushur të vërtetën historike.”
Ajo që kam mësuar është se si një top bore mund të rrokulliset dhe se gjërat mund të dalin plotësisht jashtë kontrollit, ku nuk është e mundur ta kontrollosh atë, pavarësisht se çfarë thua.Ka arsye për trishtim, por shqiptarët nuk veprojnë për përmirësim, por “e ndjekin nga afër” situatën.A po e ndiqni me vëmendje situatën që të mund të mbani shpejt konferencën për shtyp në TV kur zhdukja është fakt?!
***
Kur u rrit, donte të bëhej krijues ndeshjesh. Ishte shumë e rrezikshme, saqë ai mund të merrte squfur në gishta, në mënyrë që askush të mos guxonte ta përshëndeste. Ai do të respektohej shumë nga shokët e tij për zanatin e tij të çuditshëm. Ai është mjeshtër i trojeve tona në mashtrimin, trillimin, devijimin dhe rraskapitjen e kujtdo që e dëgjon atë. Lavdërohet: – Fëmijët e mi tallen me mua sepse e dinë se jam i çmendur. Unë tallem me ta sepse ata nuk e dinë se kjo është e trashëgueshme.
Sipas ligjit,qeveritarët dhe drejtuesit e vendit janë shërbëtorët dhe jo pronarët e popullit – patjetër t`i shërbejnë popullit si shërbëtorë e jo si pronarë.
Është absolutisht e frikshme të dimë se këtë qeveri duhet ta kemi përgjithmonë. Prandaj, bëni patjetër diçka konstruktive me ndihmën e vendimeve të mirëmenduara. Veprime jo të shkurtra impulsive. Askush nuk përfiton prej saj. Shqiptarët e Shqipërisë, Kosovës, dhe trojeve nën pushtim: FYROM, Kosova Lindore, Mali i Zi kanë zgjedhur vetë se kush do të qeverisë dhe vendosë (dhe kush do t`i përfaqësoj ata që jetojnë nën okupim), kështu që ata mund të marrin atë rezultat që vjen me të.
Gangsterët e gjithanshëm, thënë më mirë, shqipfolës të shitur, mercenarë në shërbim të armiqve, për përfitime të majme ose të ulëta vetjake, e kanë kthyer Shqipërinë, Kosovën, pjesët e FYROM-i etj.) në një protektorat të korruptuar të forcave të errëta ndërkombëtare, në radhë të parë të fqinjëve pushtues që gjatë gjithë epokave kanë kryer ndaj nesh gjenocide të shumta, të panumërta. Herën e fundit në vitet 1998-1999.
Vetëm duke luajtur dhe duke bërë kërdi me të vërtetën, vetëm duke planifikuar, shitur prapanicën për disa lek, menduar dhe llomotitur në TV apo shkarravitur gënjeshtra apo gjysmë të vërteta në portale në mënyrë fantastike – dashakëqijtë e Kombit tonë mund të hapen ndaj “njohjes” së re radikale.
Gjëja e rëndësishme për çdo intelektual dhe patriot të vërtetë kur atdheut-mëmëdheut të copëtuar dhe Kombit tonë shumë të vuajtur i kërcënohet rrezik i tmerrshëm nga zhdukja përfundimtare (shpopullimit, papunësisë, varfërisë për shkak të mafisë dhe tradhtisë) është të mendosh me zë të lartë, të thuash atë që ndjen kur e ndjen, të jesh mjaftueshëm i guximshëm për të jetuar dhe vepruar në përputhje me të vërtetën ashtu siç e sheh, pavarësisht se cilat mund të jenë pasojat.
Kushdo që është serioz për shpëtimin e vendit tonë duhet të flasë me zemrën e tij. Shqipëria (dhe trojet tjera)është në flakë, por askush nuk arrin te fiksi i zjarrit. Të shpresojmë se kjo do të ndodhë në të ardhmen e afërt…
Gënjeshtra më e madhe është e vërteta që fshihet.Fatkeqësisht, shqiptarët (një numër i konsiderueshëm) nuk janë njerëz serioz. Nëse nuk e “ndryshojnë trurin” urgjentisht, që ta shohin se nga u vjen rreziku i vërtetë për jetën e tyre dhe të pasardhësve, shumë shpejt do të jenë një nga popujt që u zhdukën.
Syri që sheh ndikon në atë që ndodh. Përderisa kemi tradhtarë vendas, deri atëherë do të kemi zotërinj të huaj. Dhe, mbesim shërbëtorët e zotërinjve.
PS: Një koleg nga Australia, ndryshe bashkënxënës në klasën e parë të shkollës fillore, më tha: “Aurel, pse je kaq i përkushtuar për Shqipërinë, një vend ku nuk ke lindur, nuk jeton dhe nuk ke të afërm?!” Përgjigja ime ishte se dashuria për kombin shqiptar dhe atdheun e gjyshërve të mi qëndron në gjenetikën time…
Xhelozia morbide për shkak të një kompleksi inferioriteti është arti i dëmtimit të vetvetes më shumë sesa pacienti psikiatrik i dëmton të tjerët. Problemi është se të tillët indoktrinojnë rininë e Shqipërisë, Kosovës dhe trojeve nën pushtim që të mos ndihen shqiptar, të tjetërsohen, prandaj rinia nuk reagon aspak ndaj regjimit antikombëtar. Heshtin sikur nuk ekzistojnë! Vetëm ikin dhe ikin – jashtë vendit. “Doktor-profesorëve” gënjeshtarë dhe shpikësve të tillë me imagjinatë cilësore, duhet t`u ndalohet “mësimdhënia” në shkolla fillore, të mesme dhe universitete. Gjithsesi “diplomat” e tyre të blera në çajtoret e tymosura të një shteti-parti nuk vlejnë gjë. Duhet të shmangim komentet me ata që janë në Konflikt interesi sepse janë të paguar të mbrojnë punëdhënësin që qëndron dhe vëzhgon në hije.
Fryma e së vërtetës dhe lirisë – është mbështetja e kombit dhe shoqërisë.O shqiptar! Duaje të afërmin tënd, por mos lejo që ai të të mashtrojë! Gjiganti legjendar Gjergj Kastrioti- Skënderbeu ka thënë: “Lirinë nuk ua solla unë, atë e gjeta mes jush!” Vogëlsi-a ime ju thotë:“Pisllëkun, kriminalitetin, korrupsionin, hajninë, jo-burrërinë, pabesinë, indiferencën (mos-reagimin) ndaj ligësive të “baballarëve të kombit”, përndryshe kalbësirave qoftëlarg në: Shqipëri, Kosovë, FYROM, Kosovën Lindore dhe Mal të Zi, shtypjen ndaj grave, keqpërdorimin e rëndë të fesë, indoktrinimin (detyrimin) jo vetëm të grave por edhe të vogëlusheve për të mbuluar me qilim edhe sytë, shkatërrimin e arsimit, shkakun e ikjes së të rinjve, humbjen e shpresës, boshatisjen e vendit, xhelozinë e sëmurë dhe armiqësinë ndaj njëri-tjetrit, paaftësinë për të identifikuar manipuluesit, paaftësinë (mungesën e vullnetit) për të identifikuar bojkotuar apo distancuar nga mediumet amatore antikombëtare të financuara nga tradhtarët dhe armiqtë e jashtëm të cilët duan që ne të mos ekzistonim, shitblerjen e diplomave universitare, trafikimin e femrave, trafikimin e fëmijëve, legalizimin e drogës, vrasjet e njëri-tjetrit, servilizmin ndaj të huajve, dashurinë e pakufishme ndaj egërsirave që kanë kryer shumë gjenocide ndaj jush (dhe përdhunime seksuale), mercenarizmin, mendjelehtësinë kinse të tjerët do të na mbrojnë jo vetëm nga armiqtë e jashtëm por edhe nga vetvetja, tradhtinë ndaj Kombit dhe Vendit etj., – nuk ua solla unë, ato i gjeta mes jush (mes nesh)”.
Respekti jokritik për autoritetin është armiku më i madh i së vërtetës.Albert Einstein
***
Ti je një person unik dhe i mrekullueshëm. Nga të gjithë miliarda njerëz që jetojnë në tokë. Nuk ka asgjë tjetër si ti, dhe ekzistenca jote në vetvete është vendimtare për funksionimin e universit, sepse ti je pjesë e gjithë universit. Gjithçka që sheh, dhe gjithçka që është, nuk mund të ekzistonte pa ty. Fjalët tuaja kanë fuqi të madhe, sepse janë mendime të cilave u keni dhënë energji shtesë – jini të sigurt për atë që thoni. Ruaj fjalët e tua. Është një moment mbresëlënës kur i kapni fjalët tuaja të padëshiruara në fluturim, sepse kjo do të thotë se jeni duke u bërë më të provuar dhe vigjilent për të çliruar vendin nga tiranët. Dhe tradhtarët. Po!
Cilado qoftë situata juaj financiare për momentin, ju e keni bërë realitet përmes mendimeve tuaja. Nëse situata nuk është ashtu siç dëshironi, ju e keni krijuar në mënyrë të pandërgjegjshme, por megjithatë e keni krijuar. Nga indiferenca ndaj varfërisë së skajshme të shumë njerëzve. Nga servilizmi ndaj hajdutëve dhe shkatërruesve të vendit. Kur ta shihni këtë, do të kuptoni fuqinë që keni për të krijuar ndryshime. Dhe e vetmja gjë që duhet të bëni tani është të provoni të krijoni atë që dëshironi.
Sigurisht që po flas me veten. Njeriu ka nevojë për një ekspert herë pas here. Kur je i vdekur, nuk e di se je i vdekur. Në vend të kësaj, dhimbja përjetohet nga të tjerët. E njëjta gjë vlen edhe kur je idiot.
PS: Unë jam përgjegjës vetëm për atë që them, jo për atë që ti kupton.
***
Ariu i Sibirit terrorizon fqinjët, saboton dhe destabilizon Evropën, ndërkaq, këlyshi i fëlliqtë i tij leh në kufi…
Turbullirat dhe trazirat kanë lëvizur më afër Shqipërisë, Kosovës, FYROM-it dhe trojeve tjera shqiptare. Nuk ka qenë kurrë më e rrezikshme.Evropa është më afër Luftës së Tretë Botërore se në çdo kohë që nga Lufta e Dytë e mëparshme.
Është koha të qëndrojmë së bashku kundër një armiku të përbashkët, jo në një kor ulëritës me prirje për peshkim në ujërat e trazuar!
***
PS: Tashmë 7 vite më parë, krijova një artikull bazuar në një parashikim: “Ne duhet të jemi të gatshëm për të luftuar”, ndër të tjera thash:
“Ariu i Sibirit është forcuar dhe zgjuar, ndërkaq burrat e vdekur të BE-së në vend që të përdorin paratë për modernizimin dhe forcimin e ushtrisë, janë angazhuar që të kolonizojnë me arabë Vendet e tyre, vetveten…
Unë jam i shqetësuar për pajisjet e pakta, të vjetruara, të dobëta dhe joadekuate të Ushtrisë Shqiptare si dhe nivelit të trajnimit të tyre. Unë jam i shqetësuar shumë se Kosova nuk ka asnjë ushtri për t`u mbrojtur nga qentë kërcënues në kufi”.
Ibrahim Kelmendi, shkrimtar dhe aktivist i njohur i çështjes kombëtare
___
Ka vite që mundohem ta di të vërtetën, PSE, KUR, SI, Jusuf Gërvalla është kap, gjegjësisht është zënë rob nga Sabri Novosella. Nuk ia kam dal të informohem. Fatkeqësisht Jusufi nuk paskësh pas shokë, miqë, kolegë, familjarë, që ju intereson të dinë pse i ka ndodh ai komplot, e sidomos të dinë, pse Sabri Novosella e ka terrorizuar viktimën e tij – Jusuf Gërvallën.
Që të bindet kushdo se në cilën përmasë Jusufi ishte rob dhe viktimë e Sabri Novosellës, po citoj një fragment nga letra që Jusufi ia ka dërguar Sabri Novosellës [alias “Bashkim Prishtinës”]:
“Untergruppenbach, RFGJ 14 prill 1981
I dashuri shok, Bashkim!
Letrën tënde ( një fjalë apo një shenjë sado të vogël) e kam pritur si qorri sytë. Siç do të shohësh pak më poshtë, ajo ka për mua një rëndësi jashtëzakonisht të madhe, bile rëndësi jetësore.
Muajt e parë të arratisë sime u merakosa për efikasitetin e Organizatës sonë.
Unë, në bazë të bisedave në takimet tona, e dija që organizata ka për detyrë dhe është e zoja të marrë kontakt me anëtarët e vet edhe në rrethanat më të vështira, siç është burgu. Nga ana tjetër, megjithëqë vështirësitë për të marrë kontakt me mua, duke u nisur nga karakteri i hapët i kufirit jugosllav me Perëndimin, i konsideroja vështirësi relative, …për disa muaj rresht s’më vinte fjalë as zë. Dhe gjendja e tillë, e cila më jepte dorë ta gjykoja Organizatën, do të vazhdonte deri më sot, sikur ndërkohë unë vetë të mos e bëja një ligësi të kobshme. Ti mund të mos e dish, por shkaktari i arratisjes sate jam unë! Mbase natën që do të jesh arratisur ti, mua më morrën në telefon nga UDB – ja e Pejës dhe më bënë presion të çuditshëm, gjithsesi monstruoz, që të tregoja kush është Bashkim Prishtina. As që më ka shkuar mendja se e kisha humbur aq shumë truallin nën këmbë. I përgjumur dhe me gjasë fare i humbur siç isha, në kthetrat e një ligësie të pashembullt dhe fare të huaj për mua deri atë çast, unë rashë në provimin e rëndësishëm: kallëzova shokun! Për të “shpëtuar” fëmijët e vëllait, morra në qafë fëmijët e shokut, fëmijët e vëllait por që nuk na kishte bërë nëna. Dhe në këmbim të kësaj fitova: faqen e zezë dhe barrën e rëndë të ndërgjegjes së ligur si kurrë ndonjëherë në jetë. Atë çast e tutje, jeta edhe ashtu e errët, me strumbullar të vetëm luftën modeste dhe gatshmërinë për flijim në emër të idealit të lartë të lirisë, m’u errësua edhe më. Brerja e rëndë e ndërgjegjes dhe ndjenja e thellë e shkatërrimtare e fajit ndoqën pa mëshirë dhe në çdo hap të gjitha netët dhe ditët e arratisë sime të hidhur, e cila, pas gjestit tim qyqar, e humbi gjithë qëllimin e vet dhe m’u shndërrua në gur të rëndë në zemër.
Menjëherë pas aktit tim të lig, unë, tashmë i “shpërgjumur”, i bëra telefon një shokut tim në Podujevë që të vinte të të lajmëronte për rrezikun. Por, sigurisht ka qenë vonë për gjithçka. Atëhere m’u shfaq një motiv i fuqishëm që për gjestin tim qyqar t’i rrëfehesha shokut të parë që do të takoja. Po shokë nuk kisha. Gjithë natën e gjatë u detyrova t’i shtrohem gjykimit të vëllait të vogël këtu, të shoqes sime dhe, bile, gjykimit të heshtur të djalit tim 12-vjeç, i cili ishte prezent kur ngjau biseda. Më pastaj prisja t’i rrëfehem ndonjërit nga shokët e Organizatës, kur të merrja eventualisht kontaktin e pritur. Ndërkohë dëgjova për arratisjen tënde dhe vendosa që së pari të të rrëfehem ty e pastaj kujt do që e kërkon puna.
Unë pra, shok i dashur, u korita keq. Me “meritën” time, ti tani do të mund të ishe në duart e UDB-së; me po këtë “meritë”, ti u detyrove të dalësh në kurbet, peshën e të cilit e di unë mirë. Të mos të flasim për dëmet që i kam shkaktuar Organizatës, e kështu edhe idealit të lartë të popullit tonë të shumëvuajtur. Prandaj s’më bën zemra të kapem pas fjalës së urtë të popullit, që thotë se duhet të jetë‚ i lumtur ai që u korit një herë, për të mos u koritur më kurrë. Sado që jam i sigurt se ligësia e turpi i tillë nuk do të përsëriten kurrë tek unë pa e ngrënë së pari mishin tim e të fëmijëve të mi.
Tani, fatin tim të mëtejshëm e keni plotësisht në dorë ti dhe shokët. Nëse mund ta merrni mundimin e ta analizoni rastin tim më hollësisht, nëse pastaj gjendet shteg që gjesti im të cilësohet akt qyqar, i kryer në rrethana ligështimi, dhe jo një tradhti e hapët, atëhere më keni ndihmuar të ngjitem edhe një herë në shkallën e njeriut, e për këtë do ta keni përjetë mirënjohjen time dhe punën time të palodhshme. Nëse nuk i peshoni punët kështu dhe e quani tradhti të hapët qyqarinë time, atëhere jam i gatshëm ta duroj edhe dënimin më të rëndë nga ana jote, e shokëve e kështu edhe e pjesës përparimtare e liridashëse të popullit tonë: përjashtimin jo vetëm nga radhët e Organizatës sonë, po edhe shpalljen e tradhtisë sime me daulle, te të gjithë ata njerëz që ia duan të mirën popullit shqiptar. Ndoshta e meritoj që, si gjarpri dhjamin e vet, ta ha dalëngadalë këtë tepricë të jetës që më ka mbetur – në mërgim dhe pa shokë e njerëz që të më konsiderojnë të barabartë me vetveten. Me një fjalë, ju mund të më bëni një njeri të rilindur apo një njeri të humbur fare në vorbullën e këtij planeti. Se vetëm mendimi juaj mund të bëhet shpatë, që do ta këpusë këtë nyje të ngatërruar të jetës sime. (…)
Tani, me shpresë se edhe për mua personalisht, në saje të mirëkuptimit të shokëve, do të ketë ndonjë ditë më të bardhë, po e përfundoj këtë letër dhe po të përcjell të fala shqiptare e revolucionare.
Sokoli.”
***
Cilin tifoz, dashamir e adhurues të Jusufit nuk e trondit përmbajtja e kësaj letre??!
Para pak viteve jam informuar për ekzistencë të kësaj letre. Fillimisht dyshova ta kenë kompiluar (falsifikuar) ekspertët e shërbimeve të KSA Kosovës, serbe apo jugosllave. Pyeta Sabri Novosellën (meqë me të përherë i kam ruajt marrëdhëniet diplomatike, si me të gjithë bashkëveprimtarët tjerë që më kanë rezultuar armiq). Sabriu, për t’më bind se letra është e vërtet, me ka orientua ta pyes Kadri Rexhën, shokun e Jusuf Gërvallës, të i cili qenkëshin ruajt një kohë letrat që Sabriut ia ka dërgua Jusufi. Edhe ai pohoi autencitetin.
Dyshimin tjetër e bazova në mënyrën e hetimit që UDB-ja e paskësh përdor në rastin përkatës, siç e ka prezantuar Jusufi në këtë letër – UDBashi hetues nga selia e SUP-it në Pejë ta ketë pyet Jusufin në Prishtinë përmes telefoni, në atë orë të natës, për një çështje tepër serioze. Përfundimisht dyshova, telefonatën Jusufit duhet t’ia ketë bërë vet Sabri Novosella, duke simuluar UDBashin nga Peja. Këtë dyshim e bazova në një përvojë që pat ndikuar shumë në viktizimin e Hysen Gegës, në dhjetor 1980. Sadik Blaka, për të cilin dyshonim se është marionetë e UDB-së, u “arratis” nga burgu i Gjilanit dhe erdh në Emigracion për të bërë veprimtari subversive kundër nesh. Hysenin e pata informuar, duke e këshilluar të ruhej nga Sadiku. Por, Sadiku, usta superlativ, i telefonon Hysenit. Sadiku, i informuar se Hysen Gega e kishte idol Nezir Gashin (Graboc/Pejë), i prezantohet Hysenit si Nezir Gashi dhe i thotë: “Tani kemi informacion më të saktë për Sadikun. Ai nuk është spiun i UDB-së, siç kemi dyshuar, por shok ndaj të cilët shokët në Kosovë kanë besim të madh.” [perifrazim] Kaq ka zgjat telefonata. Këtë ma ka thënë Hyseni kur shkova në Esslingen (në banesë të Pollogasit Nami Ramadani), ku po koordinohej udhëtimi famoz i Sadikut dhe Hysenit, për në Kosovë, për të krye atentate të bujshme. Ajo telefonatë pati ndikim më të fortë në vendimmarrjen e Hysenit, se lutjet e mija që të mos shkonte me Sadikun në Kosovë…
Kjo përvojë ishte shtytje për një komunikim që bëra me Sabri Novosellën përmes chatit të FCB. Kur ia bëra pyetjen retorike, nëse vet Sabriu i ka telefonuar Jusufit, për qëllime taktike që Jusufin ta detyronte të arratisej, sepse organizatës i duhej kuadër në Emigracion, Sabriu mu përgjigj me pyetjen, si më kishte lind ai dyshim? I tregova për telefonatën që Sadik Blaka ia ka bërë Hysen Gegës. Nga ai moment Sabriu e pat ndërpre bisedën dhe pat bllokuar miqësinë mes nesh në FCB.
Mëpastaj kam angazhuar shokë që dija se kanë miqësi me Hysen e Avdul Gërvallën, vëllezër të Jusufit, meqë të dy ishin protagonist të kësaj letre të Jusufit. Hyseni, vëllau më i moshuar i Jusufit, ishte burgosur dy-tre ditë përpara se të ndodh telefonata. Ai gjendej në burg hetues në Pejë. Avdyli, vëllau më i ri i Jusufit, atë natë paskësh qenë te Jusufi në Prishtinë. Ata të dy kishin mundësi dhe detyrim të bënin sqarime, cila ka qenë e vërteta e asaj nate që Jusufit ia ka shkaktuar tronditjen kaq të thellë – siç e ka rrëfye në këtë letër. Kam lut edhe të tjerë që të hulumtonin mos vërtet UDB-ashi hetues i Hysen Gërvallës i ka telefonuar Jusufit nga UDB në Pejë dhe e ka shantazhuar, siç ka rrëfye Jusufi.
Keqardhje që nuk kemi gazetarë e studius hulumtues, të cilët do ta hulumtonin këtë ndodhi tepër tronditëse?!
***
Pak javë pas publikimit të romanit tim “Atentatet”, në vitin 2007, ish kryepolici i Prishtinës, Demë Demaj (i lindur në Katun të ri të Pejës), në prani të Bilall Kryeziut e Malush Ademajt, pat rrëfye:
“Në pjesën e dytë të dhjetorit 1979 kryeshefi i Sh.S.Sh. (UDB), Ibish Kllokoqi, me ka urdhëruar të përgatit aksionin për bastisje dhe arrestim të Sabri Novosellës. Kam krijuar ekipin, kemi siguruar terreni që në agim të hershëm ta bënim bastisjen dhe arrestimin e Sabriut. Në momentin kur duhej ta konkretizonim aksionin finalizues, Ibushi më tha të pritnin meqë po hinin se pari ai me kolegun e tij [unë paskam mbaj mend mbiemnin Krasniqi, por jo edhe emnin], pastaj do të na tregonte kur duhet të vepronim ne policët. E pata pyet Ibushin nëse ishte simulim. Ibushi më pat urdhëruar të mos ia thoja askujt. Pas disa minutash Ibushi ka dal nga shtëpia bashkë me Sabriun, janë hip në kerr të Ibushit që ishte i parkuar në anën tjetër dhe kanë udhëtuar. …Krasniqi më pat thanë, pasi Ibushi e Serbiu shkuan, ta bajmë bastisjen. Kemi hy qetësisht, meqë e pamë Nanën e Sabriut duke fjet. Kur himë në dhomë të gjumit, bashkëshortja e Sabriut ishte ulur në kervet, e mbuluar me jorgan. E kemi pyet ku është Sabriu? Ka thanë se nuk ka qenë atë natë aty. E kemi pyet, kush ka fjet me te, meqë vendi pranë saj ishte i ngrohtë. Është përgjigj, aty ka fjet Nana Naile. Kolegu që e merrte në pyetje i patë thënë se Nailja është në gjumë… Ka ndërhy … Krasniqi: “Mjaft me këso pyetjesh, protokolone se nuk e keni gjet Sabriun në shtëpi.” Mëpastaj jam informuar se Ibushi e ka koordinuar arratisjen e Sabriut në Shqipëri.” [përifrazim].
Kryepolici Demë Demaj pat shfaq gatishmëri të dëshmonte në cilindo televizion qoftë, të përballej edhe me Sabriun. I luta RTK, KTV, TV-Klan, TV21, por askush nuk e bëri intervistë me Demë Demajn, i cili ka qenë edhe kryesindikalist i policisë në “republikën” e Ibrahim Rugovës. Luta edhe redaksitë e gazetave. As ato nuk bën intervistë me kryepolicin Demaj.
***
Për ata që nuk e dinë, Jusufi në dhjetor 1979 është arratis në Gjermani. Njëkohësisht Sabri Novosella është “arratis” në Shqipëri, ku është mirëprit nga dy oficerë të Sigurimit, që duhet të kenë qenë edhe marioneta të UDB-së. Quheshin Ajet Haxhia dhe Sali Shatri. Pas disa javësh Sigurimi e ka kaluar Sabriun nga Shqipëria në Turqi.
Sabriu nuk e kontakton Jusufin nga momenti kur është “arratis”, në dhjetor 1979 deri në prill 1981. Pra, rreth 16 muaj nuk kanë kontaktuar e komunikuar mes tyre, edhe pse Sabriu është informuar ku është Jusufi, në cilin numër telefoni mund ta kontakton, apo në cilën adresë mund t’i shkruan. Por nuk e ka bërë. Jusufi gjatë gjithë kohës ka qenë i bllokuar në aspektin organizativ. Edhe pse Jusufi është prezantua si kuadër i LNÇKVSHJ, me udhëheqës Sabri Novosellën, nuk kishte informim, kush, kur, ku, e ka themelua atë organizatë. Ne që ishim bashkëveprimtare të Jusufit nuk e kemi dit se Jusufi paskësh qenë i kapur kaq vulgarisht nga Sabri Novosella, siç rezulton nga kjo letër. Ndërsa Xhafer Durmishi ka informuar se në korrik 1981 Sabriu i ka kooptuar Jusufin dhe Xhaferin në Komitetin Qëndror të LNÇKVSHJ-së. Që do të thotë, Jusufi nuk i përkiste udhëheqjes së asaj (pseudo)organizate deri në korrik 1981. Vetëm në dhjetor 1981 Jusufi i ka anëtarësuar 8 bashkatdhetarë. Ata ishin të parët dhe të vetmit anëtarë të LNÇKVSHJ-së në gjithë Emigracionin në Perëndim.
Akoma më skandaloze është fakti se ende nuk ka të dhëna e prova konkrete, kur dhe kush e ka themeluar LNÇKVSHJ-në dhe kush, pos Sabri Novosellës, ka qenë udhëheqës i dytë, i tretë, i saj. Mua më rezulton, Sh.S.Sh. (UDB) e ka themeluar atë organizatë, sepse ka qenë praktikë e UDB-së simulimi i organizatave dhe partive “ilegale”, për t’i komplotuar organizimet klandestine (“ilegale”).
Shpresoj të kem motivua kësaj radhe gazetarë e studiues që ta hulumtojnë informimin që e përmban kjo letër, sepse është më shumë se mëkat që të mbetet pa u konstatua e vërteta për këto që i ka shkrua Jusufi.
***
Për ato/ata që janë të interesuar për më shumë informacion për këtë tematikë, mund ta përdorin librin tim “Gjurmë dhe fërkemë”.
Ukraina, Taiwani dhe Irani në njërën anë dhe Ballkani Perendimor, Turqia dhe Lindja e Mesme në anën tjetër, formojnë dy trekëndshat e politikës ndërkombëtare që aktualisht rrezikojnë rendin botëror.
Lufta në ish Jugosllavi dhe shkërmoçja e saj në vitet ‘90-ta të shekullit 20-të, shënoi fillimin e prishjes së rendit të Versajës dhe rikthimit të gjeopolitikës, ndërkaq shpërthimi i luftës në Ukrainë shënon preludin e Luftës së tretë Botërore.
Rendi botëror që imponuan fituesit e Luftës së Dytë Botërore (SHBA-të dhe Bashkimi Sovjetik), megjithëse aspak i përsosur, por sidoqoftë “i qëndrueshëm dhe i bazuar në bashkëpunim, duket se po shpërbëhet”,[1] shprehej me të drejtë Joshka Fisher në komentin e tij për Der Standard-in e Vjenës.
Rendi që është ende në fuqi në Evropë, ashtu si rendi i Koncertit Evropian të Fuqive (1815), po merr fund. Marrëdhëniet midis fuqive botërore gradualisht po e shkërmoçin atë, rrjedhimisht, bota po zhytet në një konflikt të ri botëror në një formë të paprecedentë. Kjo o ndodhë para syve tanë meqë rendi i vjetër po skadon, ndërkaq i riu ende nuk është krijuar ende.
Ndryshe nga Lufta e Parë dhe e Dytë Botërore, të cilat ishin konflikte sistematike dhe në të cilat palët kundërshtare aktivizuan menjëherë të gjithë potencialin e tyre ushtarak në nivelin në të cilin mund ta bënin këtë në momentin fillestar të luftës, kjo luftë e re botërore në të cilën Evropa dhe bota po fundoset është lufta e parë botërore, një luftë hibride që përshkallëzohet gradualisht dhe në të cilën palët në konflikt zhyten gradualisht.
Akti i shpërthimit të tubacioneve Nord Stream 1 dhe 2 (dhe defilimi i dronëve në Detin e Veriut)[2] flet shumë për divergjencat brenda Perendimit dhe për mungesën e besimit reciprok. Fitorja e të djathtës ekstreme sidomos në Itali, por edhe paralajmrimi i mundësive për rikthimin e gazit rus nga një pjesë të mirë e shteteve të Europës Qendrore e asaj Lindore, e bën këtë akt me peshë specifike për sigurinë europiane. Fotot e realizuara nga një F-16 danez pranë Bornholmit [imazhi është shpërndarë nga Forcat e Armatosura Daneze) dëshmon për mundësinë e shpërthimeve me paramendim të qartë sabotimi.
Inteligjenca amerikane do të duhej ët kishte pasë informacione të mjaftueshme se Evropa Qendrore do të mund të kalonte në anën e Rusisë gjatë këtij dimri që po vjen. Sabotimi i North Stream 1 dhe 2 e parandalon këtë akt. Prandaj konkluzioni se ky akt nuk është një aksident, është krejt logjik.
Dy trekëndëshat e politikës ndërkombëtare që rrezikojnë rendin ndërkombëtar
Me luftën në Siri de fakto filloi një epokë luftërash në shikim të parë me karakter lokal, por që gradualisht do të përbëjnë një zinxhirë që po bashkohet dhe do hyjë në histori si Luftë e tretë botërore.
Aneksimi i Krimesë (2014) ishte vetëm vazhdimi i asaj që po kishte ndodhur në ish Jugosllavi dhe po pritej të shpërfaqej në Siri me tërë fuqinë e saj reflektuese përtej Lindjes së Afërt. Ndërkaq rikthimi i Ballkanit Perendimor në vëmendjen e fuqive botërore, para së gjithash Rusisë dhe SHBA-ve, por edhe spërthimi i një revolucioni kulturor e demokratik në Iran ndërkohë, tok me vlimet e brendshme në Turqi dhe shpërthimin e pritshëm, dëshmon tezën se këta dy trekëndësh të politikës ndërkombëtare rrezikojnë rendin ndërkombëtar si asnjëherë që pas Luftës së Dytë Botërore.
Opsionet aktuale për vazhdimin e luftës në Ukrainë, si një luftë fillestare për një konflikt botëror në përshkallëzim, i thonë të gjitha — nëse Ukraina fillon të humbasë në luftë, SHBA dhe aleatët e NATO-s në mënyrë të pashmangshme do të përfshihen drejtpërdrejt sepse nuk mund të lejojnë një fitore ruse, dhe nëse Rusia fillon të humbasë, regjimi në pushtet në Moskë nuk do të mbijetonte dhe do të përshkallëzonte konfliktin edhe me një formë të përdorimit të armëve të shkatërrimit në masë, pas së cilës, si në rastin e parë, SHBA dhe NATO. do të përfshihen drejtpërdrejt.[3]
Ky konflikt botëror, siç po e dëshmon gjendja e krijuar si shkak-pasojë në lëmin e energjisë në Europë, e me theks në Gjermani me përmasa më të theksuara, siç presin realistët dhe njohësit e fushës, përshpejton procesin e shkatërrimit të rendit egzistues. Pasi të kulmojë kriza energjetike, do të pasojë shkatërrimi i lidhjeve financiare, investuese dhe tregtare, që do të pasojë krejt natyrshëm me rënien drastike të investimeve dhe ndërprerjen e linjave të furnizimit të burimeve të energjisë, mallrave dhe komponentëve industrialë. Kjo e fundit, industria, sidomos në vendet si Gjermania, pritet të pësojë më së shumti, duke lënë në rrugë milione të papunë.
Thellimi i antagonizmave mes Rusisë dhe Perendimit
Në këto rrethana, kur antagonizmat mes fuqive të mëdha — SHBA-së, Rusisë dhe Kinës kanë arritur në pikën kulmore, konstaton Stefanov, konflikti është i pashmangshëm.[4] Këto antgonizma edhe më të shprehura janë ndërkohë mes Perendimit dhe Rusisë.
Këtë gjykim realist e përforcon më tej retorika luftënxitëse e Putinit: “Unë dua të kujtoj ata që japin deklarata të tilla për Rusinë, mos harroni se vendi ynë ka edhe mjete të ndryshme shkatërrimi dhe ato janë më moderne se ato të vendeve të NATO-s. Nëse cenohet integriteti territorial i vendit tonë, ne sigurisht që do të përdorim të gjitha mjetet që kemi në dispozicion për të mbrojtur Rusinë dhe popullin tonë”. 1
Kjo ishte deklarata e dishepullit të Ivanit të tmerrshën alias atij që imiton Pjetrin e Madh-Vladimir Putin-i, e që drejton Federatën Ruse. Në fund të deklaratës ai pohoi pa ekivoke se në vendosmrinë e tij nuk ka luhatje: “Ky nuk është një blof. Ata që përpiqen të na shantazhojnë me armë bërthamore, duhet ta dinë se gjërat mund të ndryshojnë dhe të kthehen në drejtimin e tyre”.
Ushtarë ukrainas …
Kambanat e alarmit për Luftën e Tretë tashmë kanë ra.
I ndodhur mes superfuqive në fjalë, Bashkimi Evropian, për shkak të vendimeve të gabuara në të kaluarën e afërt, jo vetëm në lëmin e politikave energjetike, dhe talljes me vetëveten duke “mirëkuptuar” herë-herë shkaqet e shpërthimit të luftës në Ukrainë dhe angazhimit për sakrifikimin e Lirisë së tjetrit në dobi të kuaziruajtjes së paqes në kontinent, humbet peshën e vet gjeopolitike dhe shndërrohet vetvetiu në objekt të saj. Madje në qëndrimet ndaj Serbisë shkojnë edh emë tej, duke e përkdhelur deri në neveri një pinjoll të Milosheviqit dhe duke e konsideruar partner real për “arritjen e paqes në rajon2! Serbia edhe pas bombardimit që pësoi nga NATO, natyrisht në dobi të ndalimit të gjenocidit në Kosovë (1999), duke vazhduar me refuzimin banal për të pranuar realitetin se akti i dekolonizimit të Kosovës ishte tepër I stërvonuar dhe një turp jo vetëm për atë, po edhe për Europën politike, në përplasjet rreth Kosovës, siç ishte rasti me fjalimin e Vuçiqit në KS të OKB-së, i kontribuojnë thellimit të konfliktit në rrafsh botëror që tashmë ka filluar, duke sjellë tërë Europën në pozicion vartësie.
Nuk është e rastësishme që lufta nga Siria u bart në Ukrainë dhe Europa nga një subjektet i gjeopolitikës në ngjitje u shndërrua ndërkohë në objekt dhe arenë e luftës së fuqive të mëdha.
Paradigma e luftës në sytë e donkishotëve modern
Në këto rrethana, prezantimi mediatik i konflikteve në fjalë, duke filluar me ish Jugosllavinë dhe vazhduar pastaj me Sirinë dhe aktualisht me Ukrainën, vazhdon të bëhet sikur ato zhvilime të ishin ndeshje sportive me tifozë në trajtë surreale, në dobi të kauzës për ta ngulitur paradigmën e luftës në mendimin kolektiv të Evropës, duke e prezantuar rendin botëror në lindje si një proces të ri normal!
Pikërisht në vlugun e luftës hibride ruse në Ballkan, në sy të botës, në selinë e OKB në Nju Jork, krerët e diplomacisë të Rusisë dhe Serbisë, Sergej Lavrov dhe Nikola Selakoviq, nënshkruajnë të premten e kaluar, më 23 shtator, “Planin e konsultimit të Ministrive të Punëve të Jashtme të dy vendeve për dy vjetët e ardhshëm.”
Çfarë do të thotë ky Plan për Ballkanin Perendimor (jo Ballkanin e hapur)?!
Historia na mëson se sa herë Europa ka neglizhuar mësymjet e Rusisë dhe Turqisë, ajo ka pësuar shumë dhe gjatë.
Më 1455 Mehmeti i II-të me mizorinë e ushtrisë së tij u gjetë përballë Këshjellës së Novobërdës. Siç shkruan historiani i njohur Noel Malcolm, kur komandanti i qytetit refuzoi t’i dorëzohej gjeneralit ët Mehmedit, “Novobërda u rrethua nga ushtria turke, dhe për dyzetë ditë me radhë, muret e saj u rrënuan nga artileria osmane”. Më 1 qershor 1455, pas marrëveshjes për dorëzim, pas premtimeve të vet Mehmedit për falje, qyteti u dorëzua. Me ta futur në dorë qytetin, Mehmedi e shkelë fjalën e dhënë dhe pason një masakër e paparë jo vetëm ndaj ish luftëtarëve, por edhe ndaj grave e fëmijëve. “Me ta futur në dorë Novobërdën, ai e shkeli fjalën e dhënë: 74 gra …iu dhanë të pafeve (si skallave seksi SR), ndërsa 320 fëmijë u morën për t’u bërë jeniçerë në Anatoli. U pushtuan edhe qytete tjera në Kosovë… Mbarë territori i Kosovës u vu nën sundimin e drejtpërdrejtë osman dhe do të mbetej i këtillë deri në fillim të shekullit XX-të.”[5]
Këto skena do të përsëriten pastaj para portave të Kështjellës së Krujës dhe kështjellave tjera shqiptare gjatë epokës së Gjergj Kastriotit, që do të shndërroheshin në mburoja të civilizimit perendimor për gadi një çerek shekulli.
As Papa Piu e as udhëheqësit tjerë shpirtëror të asaj epoke nuk do të arrinin dot t’i bashkonin princërit e Europës në luftën kundër depërtimit turk në Europë.
Nata e gjatë osmane do të vazhdonte prandaj për gadi pesë shekuj me radhë.
Por si Turqia e mesjetës edhe Rusia moderne për të imponuar pushtimin e territoreve europiane, pas dështimit eventual në fillet e këtij misioni, shpejt kanë imponuar ndërrimin e konceptit të luftës.
Tashmë jemi dëshmitarë okularë se pas pushtimit të Krimesë, analistët u përqendruan në atë që ata e quajtën qasja ruse ndaj luftës hibride, që nënkuptonte përdorimin e një shumëllojshmërie të gjerë mjetesh të reja për të arritur një objektiv të vjetër — për të përdorur detyrimin për përfitime territoriale. Fundja lufta tutje zhvillohet në territor të huaj, që të kujton shakanë e zymtë të Luftës së Ftohtë që kishte bërë jetë gjatë kohë: “Çdo armë bërthamore e përdorur në Gjermani është një armë bërthamore taktike”[6], që e bën kërcnimin e Putinit të mos trajtohet si blof.
Paradigma e luftës dhe idiotët e dobishëm të opozitës kosovare
Reagimet e diplomacisë perendimore pas skandalit të presidentit serb në selinë e OKB-së, tutje mund të cilësohen me nuanca të përziera.
BE reagoi në 26 shtator nëpërmjet zëdhënësit të saj Peter Stano, disi më e zgjuar nga somnabulizmi karakteristik i saj në raport me Serbinë, duke pohuar se marrrëveshja e re midis Serbisë dhe Rusisë shkakton shqetësime serioze.
“Marrëdhëniet me Rusinë nuk mund të zhvillohen sikur nuk ka ndodhur gjë, në kohën kur Rusia po zhvillon një agresion kundër një shteti kandidat të BE si Ukraina”, theksoi Stano.
A do të ketë forcë tutje të ushtrojë Brukseli presionin e duhur, sidomos tashti kur u sfidua keq nga Beogradi, mbetet të shihet.
Ndërkohë, disi ngadalë e prajshëm, reaguan zyrtarë evropianë tjerë dhe ambasadori amerikan në Serbi, Christopher Hill. Ky i fundit se ç’më lë përshtypje se nuk përfaqëson administratën e Joe Biden-it! Ndërkaq Borelli duket se, i trishtuar nga fitorja e neofashistëve në Itali, mbeti pa gojë!
Në kritikën e Hillit megjithatë vihet re një dozë hidhrimi e ligjshme, tek u shpreh se në këto momente “vetëm rekrutët e varfër mund të lidhin pakte me Moskën”, por a mjafton kjo?!
Ndërkaq shefi i delegacionit të BE-së në Serbi, Emanuel Giofre, i cili ishte në të njejtën konferencë me Hillin, vazhdoj këngën e vjetër të diplomacisë së Brukselit, duke ju drejtuar Beogradit tutje me xhentilesë se ai “pret që Serbia të qëndrojë me Perendimin në mbrojtje të vlerave të përbashkëta të sigurisë”, duke nulifikuar thirrjet e ca deputetëve europian që u shprehën ndërkohë për ndërprerjen e negociatave me Serbinë për anëtarësim në BE pas kësaj marrëveshje.
In this Wednesday, Sept. 21, 2022, photo taken by an individual not employed by the Associated Press and obtained by the AP outside Iran, protesters make fire and block the street during a protest over the death of a woman who was detained by the morality police, in downtown Tehran, Iran. Iranians saw their access to Instagram, one of the few Western social media platforms still available in the country, disrupted on Wednesday following days of the mass protests. (AP Photo)
Vuçiqi, si babai ideologjik i tij — Sllobodan Milosheviqi, pasi ta ketë pregaditur fjalimin historik të paralajmruar tashmë si kundërreagim ndaj BE-së, i vetëdijshëm se lufta në ish Jugosllavi dhe shkërmoçja e saj në vitet ‘90-ta të shekullit 20-të shënoi fillimin e prishjes së rendit të Versajës dhe rikthimit të gjeopolitikës, mund t’i drejtohet me një apel mentorit të tij Vladimir Putin, që ta intensifikojë vazhdimin e luftës në Ukrainë edhe me çmimin që ky akt i heroizmit rus, të shënojë preludin e Luftës së tretë Botërore.
Fundja rusët dhe serbët, tok me vëllazërinë sllave gjithandej, ata që do të gëzojnë jetën pastaj, do të mund të krenohen se dy herë ishin pikërisht dishepujt e tyre që i vunë zjarrin botës brenda një harku kohor prej një shekulli (1914–2014/22).
Një lagje zyrtarësh në Bruksel, pasues të denjë të Don Kishotit, këtë fakt edhe mund t’mos e marrin shumë serioz. Prandaj ata tallen me vetëveten dhe vazhdojnë ta miklojnë sedrën e Vuçiqit.
Mos të flasim për idiotët e dobishëm të opozitës kosovare dhe larot e tyre nëpër studiot televizive, që vazhdojnë të tallen me opinionin, e në fakt më shumë me vetëveten, tek gjykojnë kryeministrin Kurti se duke paralajmruar rrezikun për shpërthimin e luftës në Ballkanin Perendimor, po i bëka shërbim Serbisë!
Kjo shkallë e mjerimit politik është vetëm një kopje e keqe e mjerimit politik të krerëve të LDK-së në prag të fillimit të luftës në Kosovë në vitin 1998, kur duke organizuar zgjedhje më 21 mars, vetëm dy javë pas masakrës në Prekaz, tek talleshin tutje me popullin, dërgonin njëkohësisht mesazhe të gabuara botës perendimore mbi zhvillimet e pritshme në Kosovë!
Ata nuk ishin të aftë të parashikonin se pikërisht rezistenca në Prekaz kishte shënuar në historinë moderne të Kosovës DITËN ZERO, pra datën kur rezistenca individuale për Liri do të merrte karakter kolektiv, me mundësi reale të shenjoj edhe fillimin e një konflikti botëror, në rast se nuk do të ndërhyhej nga NATO me kohë.
Nuk është e rastësishme që kjo lagje idiotësh të dobishëm të skenës politike kosovare, vazhdojnë tutje t’i konsiderojnë demonstratt e pranverës ës viti 1981 si produkt I shërbimeve serbe dhe KGB-së ruse. Shkëlzen Maliqi, aktualisht këshilltar i kryeministrit tonë Edi Rama, në këtë linjë mendimi, pohon se ato demostrat “qenë përgaditur nga një grup emigrantësh shqiptarë por me përkrahjen financiare të administratës së sigurisë shtetërore serbe dhe KGB-së ruse.”[7] Si burim për këtë pohim absurd e tejet të paqëndrueshëm, ai sjellë pohimet e babait të tij (Mehmet Maliqi), i cili, siç dihet, ishte Sekretar i Punëve të Brendshme fill pas këtyre demonstratave dhe i njohur për rreptësinë kundër organizatorëve të tyre dhe veprimtarëve atdhetarë të angazhuar edhe pas demonstratave për statusin e Republikës për Kosovën.
Kjo shtresë e idiotëve të dobishëm të Serbisë, atbotë nuk ishin në gjendje të lexonin mesazhin e historisë që po përçnin demonstratat e të rinjëve në rrugët e Prishtinës, për fat të keq, ndërkohë janë shumë aktiv gjithandej, jo vetëm në skenën politike, por edhe në atë mediale në Prishtinë e Tiranë, duke i rënë tamtameve dhe shndërruar në personazhe qendrore të mbështetjes ës idesë së Vuçiqit për “Ballkanin e hapur”, që na vije si reprizë e Jugosllavisë së dominuar nga Serbia.
Një burrë hedh votën e tij ndërsa një ushtar i armatosur rus e shikon. Foto: AP
Udhëheqja e instaluar ruse në qarqet e pushtuara ukrainase Zaporizhzhya dhe Kherson deklaron një fitore zgjedhore. I detyrojnë edhe të paraqiten të buzëqeshur përderisa votojnë…
***
Ndërkohë, derisa Putini para fillimit të ofenzivës së re në Ukrainë, në fjalimin e tij pohon se nuk po bën bllof tek paralajmron mundësinë e përdorimit të armëve bërthamore, në rast se Perendimi vazhdon të mbështesë Ukrainën, pranimi i aktit të fillimit të “një konflikti botëror është edhe më i vështirë për t’u njohur për shkak të besimit të përhapur se ai nuk është i mundur për shkak të ekzistencës së armëve bërthamore në duart e fuqive botërore dhe për shkak të formave krejtësisht të reja të luftës që do të zhvillohen”[8] ndërkohë.
Por nëse luftën në Jugosllavi të gjithë besonin se mund ta kontrollonin dhe ta shuanin kur të donin, lufta në Ukrainë erdhi si një reprizë e Luftës së Parë Botërore pikërisht një shekull më vonë! Ajo filloi me pushtimin e Krimesë (2014) dhe u masivizua nga shkurti i 2022, duke besuar se do të përmbyllet shpejt, pa kaluar disa javë, por, siç po shihet, tani ajo po përshkallëzohet tutje, duke marrë përmasat e skenarit të luftës në Avganistan, e me gjasë edhe të Luftës ës Parë Botërore.
Prandaj, fundi i saj nuk ka gjasa të vijë as me përfundimin formal të mundshëm të saj dhe krijimin e një rendi të ri, krejt I ndryshëm nga ai i Versajës në vitin 1918 bazuar në negociatat e fituesve të luftës në konferencën e paqes në Versajë, që i dha fund asaj kasphaneje të paparë deri atëherë.
Ministri i Jashtëm gjerman dhe zëvendëskancelar për shumë vite, Joschka Fischer, në artikullin e autorial me titull “Fundi i stabilitetit” të datës 29 gusht, që zumë në gojë më lart, konfirmon hapur se një ndryshim i ri në rendin e paqes po vjen dhe të gjitha ndryshimet e deritanishme në histori janë kryer kanë dalë nëpër luftëra të mëdha botërore. Fischer shprehet pa asnjë dyshim: “Edhe pse rendi botëror i ndërtuar pas Luftës së Dytë Botërore ishte larg nga perfekti, të paktën ai ofronte stabilitet dhe mundësi të shumta për bashkëpunim ndërkombëtar. Por tani duket se po shpërbëhet. Ndërsa shumica e krizave në historinë e fundit kanë ndodhur brenda sistemit ekzistues, ne tani po përballemi me fundin e vetë sistemit. Duam apo s’duam, një realitet i ri po shpallet dhe nuk ka kthim në situatën e mëparshme.”[9]
Kur diplomacia nuk i dorëzohet fatit
Rendi që doli nga Lufta e Dytë Botërore nën ombrellën amerikane, po trandet pikërisht me thellimin e luftës në Ukrainë dhe paralajmrimet për shtrirjen e saj edhe në Ballkanin Perendimor e gjetkë.
Ky rend ishte si zgjatim I atij të Luftës ës Parë Botërore (Konferenca e Paqes në Versajë) çimentoi kufijtë e vendeve të Evropës Lindore, Qendrore e Juglindore, por edhe kufijtë e Sirisë dhe Irakut të sotëm dhe Turqisë. Lufta në Ukrainë këtij rendi po i jep fund, megjithëse prologu i fundit të tij qe vu re me shpërthimin e luftës në ish Jugosllavi e më pas edhe në Irak e Siri.
Pas paralajmrimit të Putinit për përdorimin e mundshëm të armëve bërthamore, diplomacia e përsosur amerikane nuk kishte si t’i dorëzohej fatit. Në Nju Jork javën e kaluar, Sekretari Amerikan i Shtetit nuk bëri asnjë përpjekje për të minimizuar përshkallëzimin e fundit në luftën në Ukrainë. Fakti që presidenti rus zgjodhi javën e debatit të përgjithshëm në Kombet e Bashkuara për të hedhur benzinë në zjarr tregon përbuzjen e tij për Kartën e OKB-së, tha Antony Blinken.
Ndërkaq fakti që presidenti serb pikërisht në këtë sesion të Asambleës së Kombeve të Bashkuara që të tallet me Brukselin, do ët ishte krejt në logjikën e diplomacisë që Brukseli të reagojë ashpër.
Vazhdimisht kërcënohen me intervenim ushtarak ndaj Kosovës, përderisa donkishotët e opozitës së Kosovës e nxisin grevën në arsim për ta rrëzuar qeverinë …
***
Ashtu si çdo anëtar i Këshillit të Sigurimit do të duhej t’i dërgojë një mesazh të qartë Vladimir Putinit se “këto kërcënime të papërgjegjshme bërthamore duhet të ndalojnë menjëherë” do ët pohojë me urgjencë Blinken, çdo anëtarë i BE-së do ët duhej të reagonte ashpër ndaj deklaratave të Vuçiqit në raport me Kosovën.
Bota tashmë e ka të qartë se Rusia është në proces për t’i dhënë luftës një karakter të ri.
Në këtë linjë lë të kuptohet se do të veprojë edhe Beogradi në raport me Kosovën pas nënshkrimit në Nju Jork të marrëveshjes dypalëshe të bashkëpunimit ruso-serb për politikën e jashtme, në rast se reagimi i Perendimit nuk do të jetë në nivelin e duhur.
________________________________________________
1. Jochka Fischer: https://www.derstandard.at/story/2000138658114/chaos-und-krise-statt-stabilitaet-auf-der-welt
Në historinë më të re të Kosovës viti shkollor 2022/2023 do të mbahet mend si viti më i mbrapsht i segregacionit apo ndarjes së shkollave dhe nxënësve, mësimdhënësve dhe prindërve sipas përkatësisë partiake, gjegjësisht të ndarjes së popullatës në dysh, pro&kontra grevës!
Segregacion i paparë mes dy shtresave të popullsisë
Ndarja në dy taborre e prindërve dhe mësimdhënësve, pro&kontra grevës shkon në favorin e politikës e në dëm të nxënësve, të cilët po e pësojnë shkaku i inateve personale, grupore dhe partiake.
Të dy taborret e barrikaduara i jepin të drejtë vetes, por në fakt asnjëra palë nuk ka të drejtë absolute të bllokojë fillimin e vitit të Ri shkollorë, gjegjësisht procesin edukativo arsimorë në vendin tonë.
Simpatia ndaj një partie ose tjetre i ka bërë prindërit dhe arsimtarët t’i harrojnë fëmijët, përkatësisht nxënësit e tyre! Kjo është tragjikomedi e llojit të vet, e paparë dhe e padëgjuar jo vetëm në historinë 32 vjeçare të shtetit të Kosovës, por as në vendet e rajonit dhe vendet e Bashkimit Evropian.
Greva nuk ka të ndalur për fajin e popullatës
Përderisa fëmijët e shtresave të ulëta rrinë në shtëpi shkaku i prindërve që duan të respektojnë kushtet dhe rregullat e ‘Këshillit Grevist’, fëmijët e politikanëve i vijojnë mësimet në shkollat private dhe jo vetëm, ata i gëzojnë të gjitha privilegjet kur janë në pyetje bursat për studime brenda dhe jashtë vendit, kurse fëmijët e popullatës së varfër mbeten të ngujuar në shtëpi, kurse prindërit e tyre zihen njëri me tjetrin për shkakun e politikanëve milionerë dhe partive politike të dështuara në pushtet dhe opozitë.
Jo ky ka faj, jo ai tjetri ka faj, greva nuk ka të ndalur për fajin e popullatës që po i mbështet këta politikanë të papërgjegjshëm dhe këto parti politike të dështuara në të gjitha qeverisjet e pasluftës e deri tek kjo e fundit!
Sikurse çdo medalje që i ka dy anë, edhe kjo grevë i ka dy anët e saj! Ana negative është mosfillimi i vitit të Ri shkollor, kurse ana pozitive është se ju doli ngjyra të gjitha partive politike në pushtet dhe opozitë, ku të gjitha së bashku janë fajtore për mosfillimin e vitit të Ri shkollorë.
Me asgjë nuk mund ta justifikojnë barrikadimin e tyre pushteti dhe opozita, përkundrazi të dy palët, kush më pak e kush tjetër më shumë janë përgjegjëse për krizën e shkaktuar në arsim dhe jo vetëm si produkt i politikës inatçore, të kthyer së fundmi në politikë armiqësore!
Pasojat e grevës së parcializuar
Kjo klasë politike është përgjegjëse për krijimin e pabarazisë në mes të fëmijëve në Republikën e Kosovës. Bllokimi i procesit mësimor në shkollat publike duke lejuar funksionimin e shkollave private, ka krijuar një formë të segregacionit në arsimin parafillorë, fillorë dhe të mesëm.
Tragjikomedia bëhet më e madhe kur njëra palë (qeveria) bën presion tek mësimdhënësit për fillimin e mësimit në të gjitha shkollat pa dallim, ndërsa pala tjetër (opozita) e bën të kundërtën duke e mbështetur ‘Këshillin Grevist’ në dëm të nxënësve!
Presioni i qytetarëve, në veçanti i Këshillit të Prindërve duhet të jetë më i ashpër ndaj dy blloqeve të pozicionuara, ndaj pushtetit dhe opozitës për të gjetur zgjidhjen e kompromisit për hirë të nxënësve-të ardhmes së këtij vendi.
Çka u bë mjaft u bë mjaft, u bëmë gazi i botës me stërgjatjen e grevës politike, kemi hyrë në muajin e dytë të grevës së parcializuar në arsim dhe sektorin publik, pasojat e së cilës po i vuajnë fëmijët e qytetarëve të rëndomtë, por jo edhe fëmijët e politikanëve milionerë. Prindërit në vend të sukseseve të fëmijëve të tyre po i numërojnë ditët dhe orët e humbura të pallogaritshme të mësimit!
Vazhdimisht kërcënohen me intervenim ushtarak ndaj Kosovës, përderisa donkishotët e opozitës së Kosovës e nxisin grevën në arsim për ta rrëzuar qeverinë … 
