Viti 2021 shënoi 30-vjetorin e rivendosjes së marrëdhënieve shqiptaro-amerikane, më 15 mars, 1991 – pas një ndërprerjeje prej gjysëm shekulli nga regjimi komunist i Enver Hoxhës — dhe rihapjes së ambasadës së Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Tiranë, zyrtarisht, më, 1 Tetor, 1991. Ndërsa ky vit shënon 100-vjetorin e vendosjes së marrëdhënieve diplomatike midis Shqipërisë dhe Shteteve të Bashkuara me 28 Korrik, 1922.
Këto data më sollën në kujtesë një artikull që kam shkruar kohë më parë mbi vizitën e At Gjergj Fishtës në Shtetet e Bashkuara e që ndoshta ia vlen të përmendet dhe të ribotohet, në lidhje me këtë përvjetor të rëndësishëm në historinë e marrëdhënieve shqiptaro-amerikane dhe për të kujtuar rolin që ka luajtur At Gjergj Fishta, si njëri prej arkitektëve kryesorë në zanafillën e këtyre marrëdhënieve, në fillim të shekullit të kaluar. E shoh të arsyeshme të kujtoj vizitën e At Gjergj Fishtës në Shtetet e Bashkuara të Amerikës në vitin 1922, si dhe veprimtarinë e tij lobuese me atë rast, në mbështetje të interesave të shqiptarëve, për të cilat pak njerëz janë të informuar dhe më pak dëshirojnë të flasin e të shkruajnë për të sot, përfshirë lobimin që At Gjergj Fishta ka zhvilluar gjatë vizitës së tij të parë në Washington, në takime me zyrtarët të lartë amerikanë — në favor të njohjes diplomatike të Shqipërisë si shtet i pavarur nga Shtetet e Bashkuara. Këto shënime janë bazuar pothuaj, kryesisht, në disa të dhëna dhe korrespondenca nxjerrë nga libri i vjetër përkujtimor, “At Gjergj Fishta 1871-1940”, botuar nën kujdesin e At Benedikt Dema, me rastin e vdekjes së At Gjergj Fishtës, më 30-dhjetor, 1940. Nga këto të dhëna del se historia e marrëdhënieve shqiptaro-amerikane, e ka fillimin shumë më heret se këto tre dekada të fundit, megjithëse protagonistët aktualë të këtyre marrëdhënieve do të donin të na bindnin sot, se historia e këtyre marrëdhënieve ka filluar me ta, e ndoshta po mos të jemi të kujdesshëm, edhe mund të mbarojë me ta.
Komuniteti shqiptaro-amerikan me të drejtë njihet si mbrojtës historik i kauzave kombëtare shqiptare në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, duke filluar nga veprimtaritë e diasporës më të vjetër shqiptare në Amerikë të kohës së Faik Konicës dhe Fan Nolit. Veprimtaritë, në mbrojtje të drejtave të shqiptarëve në trojet e tyre në Ballkanin Perëndimor dhe kudo në botë, e që në fjalorin e sotëm politik njihen si “veprimtari lobingu”, për shqiptarët e Amerikës kanë filluar me takimin e Fan Nolit me Presidentin amerikan Woodrow Wilson, kur ish-Presidenti Wilson, sipas Nolit, i kishte premtuar se, “një zë do të ketë në Konferencën e Paqës në Paris dhe atë zë do ta përdorte në mbështetje të Shqipërisë”. Shumë është shkruar për këtë takim si dhe për veprimtaritë lobiste të komunitetit shqiptaro-amerikan, sidomos gjatë pothuaj 50-viteve të fundit, në mbrojtje të drejtave dhe interesave kombëtare të shqiptarëve, kudo.
falë urrejtjes, shpalljes së tij si armik e tradhëtar i popullit, harresës dhe anashkalimit zyrtar të personit dhe veprës së At Gjergj Fishtës, për pothuaj një gjysëm shekulli nga regjimi komunist sllavo-aziatik, por edhe në 30-vjetët e regjimeve post-komuniste, përfshirë median dhe historiografinë shqiptare aktuale, të influencuara nga komunizmi vizita e At Gjergj Fishtës në Amerikë në fillim të shekullit të kaluar nuk përmendet fare. Pak, ose aspak njerëz mund ta dinë se përveç kontributeve të shumta në fusha të ndryshme, si në letërsi, gjuhë, kulturë dhe politikë shqiptare, përfshirë atë ndërkombëtare, At Gjergj Fishta ka dhënë një kontribut të çmueshëm edhe në atë që sot e quajmë “lobing”, në mbrojtje të interesave kombëtare. Këtë ai e ka bërë vazhdimisht në konferenca dhe takime ndërkombëtare të nivelit të lartë. Është i njohur fjalimi i tij, “Të Drejtat e Shqiptarëve” në Konferencën e Paqës në Paris, 1919. Veçanërisht, njihet shumë pak roli që ka luajtur Gjergj Fishta për njohjen e pavarësisë së Shqipërisë nga ana e Shteteve të Bashkuara dhe në vendosjen e lidhjeve diplomatike midis dy vendeve tona më 1922.
Përpjekjet lobiste të Fishtës në Amerikë janë shënuar në disa të dhëna dhe korrespondenca, përfshirë librin përkujtimor, të lartpërmendur, “At Gjergj Fishta 1871-1940”, botuar nën kujdesin e At Benedikt Dema, me rastin e vdekjes së At Gjergj Fishtës, me 30-dhjetor, 1940. Bazuar në korrespondencën e pasqyruar në atë botim të veçantë përkujtimor – midis Fishtës, At Justin Rrota dhe At Pal Dodaj – Gjergj Fishta njoftonte Kuvendin françeskan në Shqipëri për mbërritjen e tij në Amerikë, duke shkruar se: “Me 8 të këtij muaji (Mars, 1922) në ora 2:30 mbasdite vuna kambën në Amerikë, në New York”.
Nga të dhënat që paraqiten në këtë libër, del se vizita e At Gjergj Fishtës në Amerikë kishte dy objektiva: Një, që të “kujdesej për interesat e Shqipënisë”, sipas porosisë së Imzot Luigj Bumçit, Kryetar i delegacionit shqiptar në Konferencën e Paqës në Paris. Objektivi i dytë ishte që Fishta, të takohej me personalitetet më të dalluara të diasporës shqiptare në Amerikë. I rëndësishëm është fakti se nga korrespondenca e Poetit Kombëtar që ai ka shkëmbyer nga Amerika me pjesëtarë të Urdhërit Françeskan në Atdhe, pas takimeve me përfaqësues të shquar të komunitetit shqiptaro-amerikan si, Faik Konica — gjatë asaj vizite — mësojmë, ndër të tjera, edhe për veprimtarinë lobiste të At Gjergj Fishtës në Washington. (I vetëdijshëm për rëndësinë historike të këtyre letrave, At Pal Dodaj ka shkruar se përmbledhja e letrave të Fishtës që dërgonte nga Amerika më 1922 do t’u interesojë, eventualisht, studiuesve të historisë, megjithëse deri më sot nuk duket që ky dokumentacion të ketë tërhequr vëmendjen as interesimin e historiografisë zyrtare pseudo-komuniste, që gjithnjë dominon interpretimin e historisë së Kombit shqiptar.
Sidoqoftë, le t’i kthehemi disa prej komunikimeve midis Fishtës në Amerikë dhe Kuvendit Françeskan në Shkodër, të cilat pasqyrojnë veprimtarinë lobiste të Fishtës në Washington për njohjen e pavarësisë së Shqipërisë nga Washingtoni.
Provinciali i Kuvendit Françeskan në Shqipëri në atë kohë, At Pal Dodaj shënon në librin përkujtimor, “At Gjergj Fishta, 1871-1940”, se në një letër të datës 8 Maj, 1922, dërguar atij nga At Gjergj Fishta prej Washingtonit, Fishta flet për veprimtarinë e tij lobiste në favor të njohjes diplomatike të Shqipërisë nga Shtetet e Bashkuara si dhe për takimet që ai kishte zhvilluar me senatorë katolikë amerikanë, ndërmjetësuar me ndihmën e françeskanit të njohur amerikan të asaj kohe, Godfried Shilling, i cili në atë kohë gëzonte influencë të madhe në qarqet politike dhe diplomatike të Washingtonit, sipas të dhënave në këtë libër:
“Këtu në Washington kam kontaktue me nji senator katolik, siç të kam shkrue (29.4. 1922), dhe i jam lutë me u interesue pranë Qeverisë së Tij, për njohjen e Shqypnisë si Shtet i Pamvarun”, thuhet në letrën e Fishtës. “Ai ka folë sot me Senatorin e Partisë Republikane, Henry Cabot Lodge…”, (politikan me autoritet i asaj periudhe dhe mbështetës i madh i rolit amerikan në punët botërore, – shënim i autorit), “…i cili më tha se njohja e Shqypnisë, asht e mundshme, prandej Qeveria e Tiranës, t’a paraqesi kërkesën e Saj me shkrim në Nënsekretariatin e Shteteve të Bashkueme t’Amerikës.” Në faqen tjetër të letrës, sipas At Palë Dodaj, Fishta ishte shprehur se: “Ndërkaq, vizita eme në Washington ka pasë, si përfundim, njohjen e Shqypnisë prej anës së Shteteve të Bashkueme të Amerikës. Të gjitha përpjekjet e maparshme të Qeverisë sonë, si edhe ato të (Federatës Panshqiptare) “Vatra”, s’kanë pasë sukses…Kjenë Senatorët katolikë, të cilëve ua pata paraqitë çashtjen, sidomos, nga pikëpamja fetare, ata të cilët me ndërhymje të veta siguruan njohjen zyrtare të Shqypnisë nga Qeverija amerikane”, citohet letra e At Gjergj Fishtës dërguar nga Washingtoni në adresën e At Pal Dodajt në Shkodër. Data e njohjes zyrtare e vendosjes së marrëdhënieve diplomatike midis Washingtonit dhe Tiranës, përputhet plotësisht me vizitën e At Gjergj Fishtës në Washington si dhe me përmbajtjen e letrave të tija, cituar më lartë”. Albania – Countries – Office of the Historian” (state.gov)
Zyrës së Historianit të Departamentit Amerikan të Shtetit, me anë të një telegrami, që mban datën 25 Korrik, 1922, Sekretari Amerikan i Shtetit (DASH) në atë kohë, Charles Evans Hughes, informon Komisionerin Amerikan në Shqipëri, Maxwell Blake, se në datën 28 Korrik, 1922, ai mund t’i, “Dorëzojë Ministrit të Jashtëm të Shqipërisë, njoftimin me shkrim për njohjen ‘de jure’ të Shqipërisë, nga ana e Shteteve të Bashkuara”, gjë që përkon me vizitën e Fishtës në Washington. Mbështetur në Zyrën e Historianit të (DASH) njohja e shtetit shqiptar nga Washingtoni u pasua me vendosjen zyrtare të marrëdhënieve diplomatike midis dy vendeve tona më 4 Dhjetor, 1922, kur Përfaqësuesi i Jashtzakonshëm dhe Ministri Fuqiplotë i Shteteve të Bashkuara në Tiranë, Ulysses Grant-Smith, i paraqiti letër-kredencialet Qeverisë së Shqipërisë në Tiranë, pikërisht me 4 Dhjetor, 1922, theksohet në tekstin e Zyrës së Historianit të (DASH).
Thonë se njerëzit e mëdhenj të një Kombi, siç është Fishta, vlerësohen më shumë pas vdekjes se kur janë gjallë. Fatkeqësisht, kjo nuk ka ndodhur ende, zyrtarisht, me At Gjergj Fishtën, ndonëse edhe sot pas 30-vjet “post-komunizëm”, Poeti i Kombit dhe Mbrojtësi më i vendosur i të drejtave, vlerave dhe identitetit kombëtar të shqiptarëve, sot e kësaj dite është i stigmatizuar si “tradhëtar”, gati, gati si një person i padëshiruar në Shqipëri: person ‘non grata’, në vendin e vet, Atdheun, për të cilin punoi e veproi aq shumë.
Unë e kam, gjithnjë, shumë të vështirë të konstatoj se ku e ka hallin Tirana zyrtare me At Gjergj Fishtën, i cili me veprat e tij përjetësoi çdo gjë të mirë, me të cilat mund të krenohet Kombi Shqiptar ndër shekuj. Qoftë veprimtaria e tij shumë dimensionale, në nivel kombëtar dhe ndërkombëtar në përgjithësi, qoftë kontributi i tij në njohjen dhe vendosjen e lidhjeve diplomatike midis Shqipërisë dhe Shteteve të Bashkuara në fillim të shekullit të kaluar, në veçanti. Unë ende nuk e kuptoj se pse sot, gjoja në demokraci, gjithnjë, “At Gjergj Fishta sakrifikohet, pikërisht, si përfaqësuesi madhor i vlerave kombëtare”, siç është shprehur me një rast, i ndjeri Profesor Arshi Pipa.
At Gjergj Fishta, ndoshta mbrojtësi më i vendosur, historikisht, i interesave dhe identitetit kombëtar të shqiptarëve, i këtij populli, të drejtat e të cilit i mbrojti si askush tjetër në nivel kombëtar dhe ndërkombëtar, meriton që të pakën të përmendet – në mos tjetër, si në kalim, në këtë 100-vjetor të vendosjes së marrëdhënieve shqiptaro-amerikane, për rolin e tij, deri tani jo aq të njohur. Megjithëse mund të jetë naivitet nga ana ime që pres që emri i Fishtës të përmendej në këtë 100-vjetor në Tiranë dhe në Washington, kur të merret parasyshë stigmatizimi i Fishtës nga ish-regjimi i Enver Hoxhës. Pasi, zyrtarisht, kemi të bëjmë ende me një At Gjergj Fishtë, i cili për pothuaj një shekull, i shpallur “armik i popullit” dhe “reaksionar” nga ish-regjimi komunist i Enver Hoxhës, vazhdon ende të trajtohet si persona ‘non grata’ në vendin e vet edhe nga regjimet pseudo-demokratike, të të ashtuquajturit tranzicion “post-komunist”, i tre dekadave të kaluara në Shqipëri.
Vlerat perëndimore janë vlerat e At Gjergj Fishtës! Ato janë të një përfaqsuesi madhor të vlerave kombëtare dhe perëndimore, të një shqiptari të madh pro-perëndimor si Fishta. Ato vlera duhet të kujtohen gjithmonë me mirënjohje për kontributin e tij, por sidomos, edhe në këtë 100-vjetor të vendosjes së marrëdhënieve shqiptaro-amerikane, si njërit prej arkitektëve kryesorë të këtyre marrëdhënieve.
(Ribotim i përditësuar)
*Autori ka qenë anëtar i delegacionit të parë të Departamentit Amerikan të Shtetit në Shqipëri dhe monitorues i zgjedhjeve të para pluraliste në atë vend, Mars/Prill 1991.
Flamuri i Kosovës dhe SHBA-ve
Disa nga figurat e diplomacisë amerikane në kohën kur At Gjergj Fishta ka vizituar Amerikën në vitin 1922.
12 prill 2022, Prishtinë
Në vazhdën e ditës së dytë shtetërore të Ministrit për Bashkëpunim Regjional të shtetit të Israelit, z. Frej së bashku me Ministrin e Administrimit të Pushtetit Lokal, z. Krasniqi filluan ditën me homazhe te Pllaka Përkujtimore për Hebrenjtë në oborrin e Qeverisë duke vënë kurora lulesh.
Ndërsa në takimin bilateral, Ministri Krasniqi dhe Ministri Frej konfirmuan vullnetin, për konkretizimin e hapave drejt realizimit të interesave të përbashkëta, bashkëpunim i cili hap një epokë të re të zhvillimit mes dy shteteve.
Delegacioni i shtetit të Israelit, gjithashtu ka qenë i përfaqësuar nga kryetarë komunash ku edhe është vënë theks i veçantë në binjakëzimin e komunave të Kosovës me qytetet e Shtetit të Izraelit, në fushën e kulturës, arsimit, zhvillimit ekonomik lokal dhe shkëmbimit të përvojave me qëllim të ngritjes së kapaciteteve të komunave.
Takimi ka përfunduar me konferencë për media nga dy Ministrat.
Prishtinë, 12 prill 2022
Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, bashkë me Ministrin e Administrimit të Pushtetit Lokal, Elbert Krasniqi, priti në takim Ministrin e Bashkëpunimit Regjional të Izraelit, Esawi Frej.
Kryeministri i uroi mirëseardhje në këtë vizitë zyrtare, njëherit vizita e parë e një ministri izraelit në Kosovë. Kryeministri shprehu falënderimin për njohjen e Republikës së Kosovës nga Izraeli.
Ministri Frej tha se për shtetin e Izraelit është shumë e rëndësishme që të mbajë e forcojë lidhjet me Republikën e Kosovës. Ai i përcolli kryeministrit Kurti përshëndetjet e Kryeministrit izraelit, Naftali Bennett.
Në takim u rikonfirmua gatishmëria e të dy shteteve për të zgjeruar e thelluar bashkëpunimin, si dhe u bisedua për mundësitë konkrete. Ministri Frej shprehu vullnetin për thellim të bashkëpunimit në aspekt ekonomik dhe rritje të shkëmbimeve tregtare. Ai shprehu interesimin e investitorëve izraelitë për investime në Kosovë.
Ne jemi të hapur për mundësi të reja dhe së bashku do të arrijmë suksese, tha ministri Frej.
Kryeministri Kurti u shprehë mirënjohës për gatishmërinë për bashkëpunim. Ai theksoi potencialin në fushën e teknologjisë së informacionit dhe të komunikimit (TIK), duke veçuar digjitalizimin si një nga objektivat në programin e Qeverisë.
Duke folur për zhvillim e ekonomisë dhe reformat e nisura, kryeministri theksoi se Qeveria synon ndërthurjen e rritjes ekonomike me drejtësi sociale. Ai tha se rritja ekonomike prej 10,53%, do të shpërndahet te qytetarët, nëpërmjet masave si këto të sotmet. Rritjen që e arrijmë bashkë do ta shpërndajmë te të gjithë, tha kryeministri.
Lidhur me aktivitetet e përbashkëta në kuadër të vizitës së delegacionit të shtetit të Izraelit dhe projektet e bashkëpunimit të iniciuara në mes të dy vendeve, Ministri Krasniqi veçoi marrëveshjet për binjakëzimin e tre komunave të Izraelit dhe tre komunave të Kosovës, si dhe ndihmën për spitalin pediatrik dhe organizatat e personave me aftësi të kufizuara. Ai tha se fushat e bashkëpunimit janë të shumëta dhe se ato do të konkretizohen në plane të përbashkëta.
Panislamistët e rënë “shehid” për të ashtuquajturën “Toka e Shamit” e Levanit, Lavdërim Muhaxheri e Ridvan Aqifi. Kësi “ushtarësh” do shqipfolësi i fshehur pas nofkës Abdullah Abu Sumejja .
Abdullah Abu Sumejja
UÇK-JA NËN PESHOREN E SHERIATIT DHE GJYKIMI MBI ATA QË KANË QËNË NË RADHËT E SAJ *
* بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëplotit. Shpesh herë kamë parë dhe dëgjuar se disa ”hoxhallarë” lavdërohen dhe krenohen për pjesëmarrjen e tyre në UÇK. Dhe i lavdërojnë ushtarët dhe disa ”heronj të kombit” (siç pretendojnë), duke bërë dua (lutje) për ta dhe duke i përmendur veprat e tyre të guximshme. Është e njohur për ne, se këta ”hoxhallarë” kanë gabime të tjera shumë të rënda në çështje që lidhen ngusht me Teuhidin, të cilat janë tregues i qartë se këta nuk janë musliman. Në këtë shkrim do të përpiqemi ta sqarojmë realitetin e hidhur lidhur me pjesëmarrjen e tyre në UCK.
Realiteti i ”UÇK-s”
1.) UÇK-ja është themeluar në bazat e kufrit
2.) UÇK-ja është formuar për krijimin e shtetit laik dhe demokratik në të cilin feja nuk ka vend dhe është diçka sekondare dhe private.
3.) UÇK-ja është deklaruar si një ushtri nacionaliste, e cila lufton për interesat e kombit dhe atdheut.
4.) UÇK-ja, liderët dhe themeluesit e saj janë deklaruar si demokrat dhe përkrahësit e demokracisë
5.) UÇK-ja e ka konsideruar Francen, Anglinë, SHBA-n dhe shtetet e tjera të kufrit si ”aleat”, mik të ngushtë dhe ndihmës. I ka lavdëruar dhe i ka marë ata si shembull të tyrin. Allahu i Madhëruar ka thënë: يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ”O ju që keni besuar! Mos i zini jehudët dhe të krishterët për Eulija (shokë, miq e mbrojtës). Ata janë shokë, miq e mbrojtës vetëm për njëri-tjetrin. Dhe nëse ndonjë prej jush i zë ata Eulija, atëherë nuk ka dyshim se ai është një prej tyre. Sigurisht që Allahu nuk e udhëzon atë popull që është Dhalimun (keqbërës, mohues)” (El Madieh-sofra e shtruar:51)
6.) UÇK-ja ka luftuar kundër okupatorit për lirimin e territorit dhe për krijimin e shtetit laik, e jo për implementimin e sheriatit
7.) UÇK-ja, komandantët e saj i ka patur anti-islam, kanë fyer fenë, parimet fetare, kanë urrejtur çdo element që ka të bëjë me islamin. Kanë bërë shumë kufrijate dhe mëkate haptas pa pikën turpit.
8.) Komandantët dhe themeluesit e kësaj ushtrie nuk kanë ditur ta shqiptojnë shahadetin, e aq më pak ta kuptojnë atë
9.) Komandantët dhe ushtarët e kësaj ushtrie tani janë bërë deputetë dhe vendosin ligje krahas Allahut në parlamentin e Kosovës, duke formuar ligje dhe norma sipas epshit të tyre. Ndërsa ata që nuk kanë patur ‘dituri’ për të hyrë në politikë, janë bërë policë dhe ushtarë të TMK-s. Pra, vazhdojnë duke e mbrojtur ligjin dhe shtetin laik me trup dhe shpirt.
10.) UÇK-ja, komandantët dhe themeluesit e saj kanë patur dashuri për çdo shqiptar – pa marr parasysh fenë apo besimin, ndërsa kjo është në kundërshtim me el-Uela dhe el-Bera (dashuria dhe urrejtja për hir të Allahut) dhe paraqet shirkun e madh sepse dashuria dhe urrejtja është bazuar te UÇK-ja në emër të rracës dhe kombit.
11.) Në besatimin që është bërë (për hyrjen në ushtri) ka shumë fjalë të kufrit dhe shirkut. Një prej besatimeve (betimeve) që i kanë bërë pjesëtarët e kësaj ushtrie të shejtanit është: “Unë (e cekë emrin), ushtari i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, betohem se do të luftoj për çlirimin e tokave shqiptare dhe bashkimin e tyre.
Do të jem përherë ushtar besnik, luftëtar i denjë i lirisë, vigjilent, guximtar dhe i diciplinuar, i gatshëm që në çdo kohë pa kursyer as jetën time të luftoj për t`i mbrojtur interesat e shenjta të atdheut. Nëse shkel këtë betim, le të ndëshkohem me ligjet më të ashpra të luftës dhe nëse tradhëtoj, qoftë i humbur gjaku im. Betohem, betohem, betohem.”
Linku nga betimi i kësaj ushtrie të kufrit:
https://www.youtube.com/watch?v=hfROJWN8iaI 12.)
Në radhët e UÇK-së është konsumuar alkooli, duhani, është dëgjuar muzika dhe ka qënë e përhapur përzirja mes grave dhe burrave. Këto gjëra kanë qënë normale dhe të lejuara në këtë ushtri.
Pra, nuk është respektuar fare ligji i Allahut të Madhëruar, por nëse dikush ka thënë: ”Mos e bëni këtë dhe këtë vepër se është haram..”, kanë qeshur më atë person dhe e kanë nënçmuar. Ka edhe shumë gjëra të tjera, por këtu i kam cekur pikat që më kujtohen për momentin dhe gjërat që më kanë treguar ish-ushtarët e kësaj organizate dhe ushtrie të humbur. Nuk ka dallim mes UÇK-së apo ushtrisë së Firaonit, apo ushtrisë së Ebu Xhehlit apo ushtrisë së Bashar Al-Assadit.
Besatimi në këto ushtri është thuajse i njëjti.
¤ Gjykimi mbi ushtarët, komandantët dhe ndihmuesit e kësaj ushtrie
¤ Kushdo që ka dashuri ndaj kësaj ushtrie ose e lavdëron ose krenohet dhe mburret se ka qënë pjesëtar i kësaj ushtrie të shejtanit e cila ka synuar implementimin e demokracisë dhe formimin e shtetit laik, i tilli është kafir mushrik dhe nuk ka dallim mes tij apo ushtarëve të Musejleme el-Kedhebit apo ushtarëve të Firaon
Në fjalimin e tij, kandidati për Kryetar komune në Gostivar, z. Nevzat Bejta potencoi që si kryetar, si ministër dhe si deputet gjirhmonë kam qenë në shërbim të qytetarëve pa përjashtim.
“Ne si qytet ndër më të mëdhenjtë në vend, kemi një mozik të bukur me shqiptarë, turq, maqedonas, romë. Kur isha kryetar nuk kishte dallime nga unë, punoja për të gjithë njëlloj. E dini se para meje as një kryetar për ju nuk bëri asgjë. Nga viti 2005 kur erdhe në mandatin e parë, kemi punuar shumë. Në Zdunjë e bëmë shkollën, poashtu në Banjicë. Për herë të parë nga ne në vitin 2005 e zyrtarizuam gjuhën turke në Komunën e Gostivarit. Poashtu, në bashkëpunim me qeverinë ne ndërruam edhe emrin e shkollës “Petre Jovanovski”, në “Mustafa Kemal Atatur”, shkollë fillore ku mësojnë fëmijët e komunitetit turk. E bëmë edhe sallën sportive në këtë shkollë dhe kemi vendosur para komunës edhe flamurin turk”, tha Bejta.
Tash shtoi ai, kemi një program të ri, i cili do ta ngjallë ekonominë e qytetit.
“Në këtë program i kemi paraparë të gjitha problemet që i ka qyteti jonë. E para është problemi i deponisë Rusino që do ta zgjidhim si problem së bashku me ndihmën e qeverisë dhe miqët ndërkombëtar. Në njëqindditëshin e parë do ti laegojmë edhe qentë endacak, komunikacionin i cili është i mbingarkuar, poashtu do ta shkarkojmë me urë të re sikurse e bëmë urën e tretë mandatin e kaluar. Do ti largojmë edhe të gjitha mini deponitë e vogla brenda njëqindditlshit të parë. Unë dallohem nga kundërkandidati, ai bënë karierë politikë, kurse unë vijë për të punuar. Do ti rinovojmë dy stadiumet, atë kryesorin dhe ndihmësin. Do ti rregullojmë parqet dhe shtegun për ecje rrerh lumit Vardar, do ta rregullojmë edhe qwndrën e Gostivarit. Për këto projekte kërkojë mbështetjen tuaj, mbështetjen e të gjithve, turqve, maqedonasve, shqiptarëve. Votoni për të mirën tuaj dhe fëmijëve tuja me 31 tetor, rrethoni numrin 3”, deklaroi Bejta.
Takimi u ndoq nga qindra pjesëtarë të komunitetit turk në Gostivar dhe kaloi në një atmisferë tejet pozitive.
