Kreu Blog Faqe 1370

Mbrojti përdorimin e armëve bërthamore në debatin televiziv

0

Carl Bildt

Tweet

@carlbildt
We have no right to ignore what’s said onstate TV these days. This unfortunately has all the potential for getting much worse.

“Do të jetë një sulm bërthamor në qoftë se do të ketë një “përpjekje paqeruajtëse” nëpërmjet NATO-s.

Në një program debati rus të transmetuar në kanalin shtetëror në kohën më të dëgjuar, temë ishte Ukraina. Atje, Sergei Alexandrovich Mikheev mbajti një tirade rreth pasojës së ndërhyrjes perëndimore në luftën në Ukrainë.

Me lehtësi në formulime, ai deklaroi në vijim:

– Për Poloninë: Nuk do të mbetet asgjë nga Varshava për 30 sekonda. Gjermania, Estonia, të gjithë Balltikët…,” deklaroi Mikheev.

Mikheev është i njohur nga burime të pavarura si një debatues në emër të regjimit të Putinit dhe për propagandën ruse. Të hënën mbrëma, ai foli ngrohtësisht për përdorimin e armëve bërthamore.

Ai vazhdoi pastaj me retorikë shumë kërcënuese që synonte vendet baltike dhe mbrojti një zgjerim rus për të lidhur enklaven e Kaliningradit me Rusinë.

“Dhe kur vjen puna te vendet Baltike, e di se ka probleme në kufijtë e Kaliningradit. Ndoshta është e rëndësishme të ngrihet një korridor për në Kaliningrad? Pse jo, më pyeti Mikheev.

Ai nuk mori kundërshtim nga debatuesit e tjerë përpara se të vazhdonte.

“Mua më duket se vende si Lituania dhe Polonia janë “tepër të guximshme”. Ata nuk e kuptojnë se ne mund t’i trajtojmë ato shumë më shpejt sesa mund të trajtojmë operacionin që kemi nisur në Ukrainë. Një korridor do të jetë një operacion ushtarak lokal.

Pjesë të debatit zgjuan reagime të forta. Midis tyre është ish kryeministri dhe ministri i jashtëm i Suedisë, Karl Bildt.

“Ne nuk kemi të drejtë të injorojmë atë që po thuhet në TV shtetëror rus këto ditë. Për fat të keq, kjo ka potencialin për t’u bërë shumë më keq,” shkroi ai në Twitter.

Karen-Ana Egeni, studiuese në Institutin për Studime të Mbrojtjes, thotë se ky program televiziv njihet për akuzat dhe se nuk duhet t’u shtojë atyre gjithë peshën e botës.

Megjithatë, ajo vë në dukje se një korridor nga Rusia nëpërmjet Suwalkit për në Kaliningrad është i rëndësishëm në mendimet strategjike ruse.

“Në fund të fundit, ata kanë siguruar kontroll të mirë mbi Bjellorusinë dhe prandaj më të lehtë për të zbatuar një lloj të tillë operacioni nëse ndjehen mjaft të kërcënuar,” thotë Eggen.

Ajo thotë se nuk ka gjasa që rusët të kenë më shumë fat përballë trupave të NATO-s në qoftë se përpiqen të hapin rrugën e tyre nëpër Poloni.

“Çështja është se çfarë Putin është i gatshëm të rrezikojë në qoftë se ndjen presion aq të fortë sa duhet. Kërcënimi bërthamor është pas tij si frenuesi përfundimtar, por funksionon,” thotë Eggen.

Një korridor nga Bjellorusia në Kaliningrad nëpërmjet Suwalkit është i rëndësishëm në mendimin strategjik rus, sipas Eggen

Kremlin: Mund të përdorë armë bërthamore në kërcënim ekzistencial

Rusia do të përdorë armë bërthamore vetëm në lidhje me konfliktin e Ukrainës nëse përjeton një kërcënim ekzistencial, tha zëdhënësi i Kremlinit Dmitri Peskov.

Peskov e bëri deklaratën në një intervistë me CNN të martën.

“Ne kemi sigurinë vendase si një koncept dhe ajo është publike. Mund të lexosh të gjitha arsyet pse mund të përdoren armët bërthamore. Kështu që në qoftë se ka një kërcënim ekzistencial për vendin tonë, atëhere ato mund të përdoren në përputhje me konceptin tonë,” tha Peskov.

Deklarata erdhi pasi gazetari Kristian Amanpour e shtyu Peskovin të përgjigjet në se ai është “i bindur apo i sigurtë” se presidenti Vladimir Putin nuk do të përdorë armë bërthamore në lidhje me luftën në Ukrainë.

I pyetur se çfarë mendon Putin se ka arritur në Ukrainë deri tani, Peskov përgjigjet:

– Së pari, ende jo. Nuk e ka arritur ende.

Aftenposten

NATO e ka ftuar Zelenskyn të flasë në takimin e nivelit të lartë të NATO-s

0

Presidenti i Ukrainës Volodymyr Zelensky. Foto: Zyra Presidenciale e Ukrainës / AP / NTB

Presidenti i Ukrainës Volodymyr Zelenskyj do të flasë në takimin e nivelit të lartë të NATO-s të enjten nëpërmjet lidhjes video.

NATO konfirmoi të martën mbrëma se aleanca ka ftuar presidentin ukrainas të flasë në samit.

Pak më parë, këshilltari për shtyp i Zelenskyj Serhij Nykyforo i tha agjencisë ukrainase të lajmeve Interfax se presidenti do të merrte pjesë në samitin e NATO-s në mënyrë dixhitale, por se detajet e pjesëmarrjes së tij janë ende duke u përpunuar.

NATO ka thirrur një samit të jashtëzakonshëm në Bruksel të enjten ku është në axhendë pushtimi i Ukrainës nga Rusia si dhe forcimi i mëtejshëm dhe mbrojtjes së NATO-s.

Zelenskyj tha të martën se është i gatshëm të heqë dorë nga një kërkesë e NATO-s në këmbim të armëpushimit, tërheqjes ruse dhe garancive të sigurisë së Ukrainës.

“007-at” e Ukrainës kapin “gafil” komandot që do vrisnin Zelenksyn

0
Shërbimet e kundërzbulimit ukrainas arrestuan një grup që po përgatiste një sulm ndaj Presidentit Volodymyr Zelensky.  Kjo është raportuar nga faqja ukrainase Onet. “Diversantët u arrestuan mbrëmë në Uzhgorod, afër kufirit me Sllovakinë dhe Hungarinë: një ekip prej 25 personash duhej të përgatiste aksione subversive në territorin e Ukrainës dhe objektivi i tyre më i rëndësishëm ishte vrasja e Zelenskit”, shkruajnë mediat ukrainase.

Prej kohësh është përfolur se në Ukrainë po hyjnë grupe që synojnë të vrasin qeveritarët e Kievit. Kjo është përforcuar më shumë pas dështimeve të deri mëtanishme për të pushtuar Ukrainën nga Rusia.

SHBA: Shenja se forcat ukrainase janë më ofensive

0

Zëdhënësi i Departamentit amerikan të Mbrojtjes, John Kirby, tha se SHBA sheh shenja se Ukraina tani po e zhvendos gjendjen në fushën e betejës. Fotografi: Manuel Balce Ceneta / AP / NTB (Aftenposten)

Forcat ukrainase kanë ndryshuar operacionet e tyre në fushën e betejës në disa zona. Qëllimi është të rimarrin zonat nga forcat pushtuese ruse, sipas SHBA.

Kundërshtimi i Ukrainës ndaj forcave ruse, i mbështetur nga furnizimet me pajisje ushtarake dhe armë nga vendet perëndimore, ka qenë papritur i ashpër dhe tani forcat e tyre janë në disa vende në një ofensivë, tha për CNN zëdhënësi i Departamentit amerikan të Mbrojtjes, John Kirby.

“Ata shkojnë pas rusëve dhe i dëbojnë ata nga vendet që kanë pushtuar më parë. Ne e kemi parë këtë ndryshim të gjendjes në ditët e fundit,” thotë ai, duke shtuar se kjo mes tjerash u vërejt në Mykolajiv në jug.

Ai nuk mund të konfirmonte pretendimet nga Ukraina se ajo ka rimarrë të paktën një qytet dhe pret të marrë më shumë në ditët e ardhshme, por tha se një zhvillim i tillë do të jetë në përputhje me atë që SHBA ka parë.

A lufton dikush tjetër për ty, apo ti duhet të luftosh vet për vendin tënd …?

1
Foto e Aftenposten: Rusia tashmë është duke përdorur edhe armë të paligjshme ndaj Ukrainës.
Nga: Gjergj Kabashi
Kushdo që i përcjell ngjarjet e ndërlidhura me pushtimin e Federatës Ruse në Ukrainë si dhe luftën e jashtëzakonshme mbrojtëse ukrainase, këtë luftë të pabarabartë të ushtrisë, popullit e të shtetit të Ukrainës ndaj atij pushtimi të pa provokuar, e vëren mungesën e gazetarëve shqiptarë duke raportuar nga ajo luftë pothuaj e përmasës botërore.
Zhurmagjinjt më të mëdhenj të “gazetarisë” së Gadishullit Ilirik, nuk dëgjohen për së gjalli rrugëve të profesionit!
Në të vërtetë është vetëm një gazetar i Top Channel të Tiranës, që raporton kohëpaskohe, por nuk dihet se a raporton nga Kiev apo Lviv, qyteti ukrainas në afërsi të Polonisë.
“Gazetarët trima” të “Arnautistanit” i vëren çdo natë të lume , si në “oda burrash” duke i shqyer “fëlqitë”, “gërmazin” e duke bërtitur si të çmendur nëpër studio.
Disa prej gazetarëve të shpifur, tashmë janë bërë “heronj” të paturpshëm të bashkëpunimit me shërbime të huaja sekrete dhe jo që nuk turpnohen, por me gjasë këtë e konsiderojnë aftësi e shkathtësi të tyre, andaj as “syni vërr” nuk u bënë, pasi jetojnë nën sqetullat e gjirafave pushtetore!
Apo ishin (ndoshta edhe janë ende!) “gjeneral” shërbimesh sekrete të partive, që dikur kanë bërë me gisht se kë duhej rrahur , vrarë, uritur apo larguar nga skena (“e tyre!”) politike … ?!  
Vetëm nga Norvegjia, Suedia, Danimarka, Gjermania etj etj, janë me qindra gazetarë që drejtpërdrejtë e përcjellin luftën në Ukrainë. Gazetarë që plagosen dhe vriten si gjithë të tjerët.
Gazetarë të uritur e të pagjum, si vendësit e Ukrainës.
Ata nuk janë “cicerona” si dofar “merobaze” e si ca fosile të “gazetarisë” së Kosovës!
“Trimnia” nuk kërkon ashpërsi-egërsi “arnaute”, por kulturë njerëzore ndërsa gazetarët e botës së qytetëruar janë të kulturuar, prandaj edhe jetojnë e vdesin për ata që kanë të drejtë, siç kanë të drejtë ta mbrojnë vendin e shtetin e vet Ukrainën, ukrainasit!
Koloneli Dilaver Goxhaj nga Tirana, i njohur si anëtar i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së , në një intervistë të përkryer dhënë gazetares së njohur Rudina Xhunga, e risolli në vëmendje “thembrën e Akilit” të Shqiptarëve pa kulturën e duhur shtetërore, të cilët e vetrrënojnë vazhdimisht, duke menduar se të tjerët luftojnë dhe mendojnë për ta.
Si në luftën e Pranverës 1999, kur NATO ndërhyri nga ajri kundër ushtrisë së Jugosllavisë së mbetur.
Kohërat e tilla të ndërhyrjeve “humanitare”, kanë kaluar tashmë!
Një proverb kinez, thotë: “Njeriun duhet ta mësojmë që të zë peshkun vet, e të mos i jepet peshku gratis!”.
E ti, Shqiptar/e, a mësove të zësh peshkun vet …?
A kuptove, “arnaut” …?
As në Ukrainë bota nuk po lufton për Ukrainasit, por po i ndihmon në mënyra të tjera , pasi ukrainasit po tregohen popull i zoti dhe i vetëdijshëm se janë ata dhe vetëm ata që mund e duhet ta mbrojnë shtetin dhe lirinë e vet.
NATO është ajo që e duan të gjithë Shqiptarët për sigurinë e tyre, përpos atyre që s’kanë gjak shqiptari, por logjika e jetës dhe ajo ushtarakae gjithmonë ka thënë të vërtetën e thjeshtë: se je Ti e Ajo që ke përgjegjësi parësore për ta mbrojtur vendin tënd nga çdo lloj agresioni i jashtëm.
Një foto satelitore që i tregon pozicionet e artilerisë ruse në verilindje të Mariupol, që është i rrethuar nga forcat ushtarake ruse, e diel më 19 mars.      Foto: Imazh satelitor©2022 Maxar Technologies përmes AP / NTB (Aftenposten)
Duhet të jesh individ dhe popull i marrë nëse që nga ardhja e Lirisë së Kosovës, si rezultata i çlirimit nga NATO e UÇK, nuk i ke marrë me seriozitetin maksimal përbetimet e Serbisë për Kosovën si “srpska zemlja” dhe thirrjen e saj të vazhdueshme se do ta rikthejnë herdokurë këtë pjesë të “vendit të vet”.
Krejt i marrë dhe i verbër, pa asnjë dyshim.
Edhe politika e Rusisë e ka përgatitur shumë vite me herët opinionin e brendshëm e të jashtëm pushtimin e Ukrainës, pasi gjithnjë ka folur për Ukrainën si jo-shtet, si tokë e “histori ruse” etj.
Retorika e Serbisë qe dyqind vite ka qenë dhe mbetët kopje e retorikës luftarake të Rusisë Cariste Dje e Federatës Ruse Sot …!
Ndërtesa totalisht të shkatërruar në qytetin e rrethuar të Mariupol në Ukrainën Lindore të premten. Koha për tu dorëzuar para ushtrisë ruse kaloj gjatë natës të së hënës. Mariupol është qytet me mbi 500.000 banorë.
Javën e kaluar isha në Kosovë për një javë ditë. Ishin të rralla lokalet e “periferive” të vendit ku nuk pihej duhani pandërpre prej të gjithë “burrave” pa asnjë grua në lokale. Të vjen keq kur i sheh ato fytyra të hijshme e të enjtura njëherit për shkak të jetës pa rregulla. Megjithëse ekziston Ligji për Mospirjen e Duhanit në objekte të Mbyllura, “arnauti” nuk do të dëgjoj për ligjin e tillë, se ai është “popull” që ka zënë të asimilohet qyshkur dhe ndërgjegja e tij nuk i jep pesë para për rregulla.
Një ditë më zuri sherri dhe e piva, pa dashtas, duhanin e huaj!
Dhe mu desht pastaj që ta lija “jaknen” dy ditë përjashta, që ti hiqej era e duhanit!
Kështu, vetvrasja e tillë shëndetësore nuk ndodhë askund në rajon; as në Serbi, as në Mal të Zi, as në Maqedoni, por vetëm aty ku jetojnë “arnautët” e nuk duan ti lënë që të jetojnë Shqiptarët si popull i ndriçuar dhe i kulturuar.
“Popujt e tillë” të përgjumur e të padisiplinuar, nuk bëjnë Ushtri moderne dhe tregohen të pavëmendshëm, se nuk i lë gjumi dhe kllapia e pandërpreme.
Ata mendojnë për “duhanin”, për “gjygymat e çajit të rusit” pas vetës, “për namazin” , apo për dreqin e mallkuar!
Një fakt i hidhur dhe një e vërtetë që s’na e ka ëndja as që ta dëgjojmë për vetën, pasi na e rrëzon përtoke “triminë tonë” epike!
Kjo foto u shpërnda në gjithë botën … Ukrainasja shtatzënë vdiq nga plagët e shaktuara nga artileria e Rusisë ndaj spitalit të fëmijëve në Mariupol.

T’i ruajmë e zhvillojmë frymën njerëzore e kombëtare, që trashëgim na i lanë të parët tanë!

0
Ing. Ahmet Asani, Zvicër
▪︎ Përkunfer faktit që sot njerëzit i kanë gjitha kushtet për ta ndihmuar njani tjetrin, sot ma shumë se kurrë mungon afria njerëzore, mungon gatishmënia për ndihmë, mungon sinqeriteti e transparenca – me një fjalë mungon Fryma Njerëzore!
▪︎ Shkenca shqiptare (nëse mund të themi se kemi shkencë) “frymën njerezore” e quan “mendje”, kurse klerikët tanë që para popullit shiten si ruajtës të asaj që quhet shpirtnore e njerëzore, Frymën njerëzore (gjerm. menschliche Geist, kroat. Çoveçji duh) e perzien me terme si psika, nevsi etj!?
▪︎ Eshte kohë e fundit që t’i kthehemi ‘Frymes Njerezore’ që na e kanë lanë trashëgim të paret tanë, ata që per t’i shkuar ne ndihmê mikut e shokut nuk kanë pyetur as per borë e as për acar!
▪︎ T’i kthehemi Frymës tonë Kombëtare shumë të pasur qê na e kanë lanë trashëgimi Rilindasit tanë, ta ruajmë e zhvillojmë Frymën tonê Kombetare, sa s’jemi fundosur përgjithmonë!

Shqipëria të distancohet nga klyshët e Rusisë

0
Frank ShkreliNga Frank Shkreli

Aleksandër Vuçiq, Zoran Zaev dhe Edi Rama

Në një deklaratë të ditëve të fundit, Këshilli i Ambasadorëve Shqiptarë (KASH) shprehet se Ukraina ka nevojë për mbështetje të palëkundur. Absolutisht e vërtetë dhe jam dakort plotësisht me thirrjen e Këshillit të Ambasadorëve Shqiptarë. Në deklaratën e KASH theksohet nevoja, që “Në Samitin e jashtëzakonshëm të NATO-s të 24 marsit, Amerika e Veriut dhe Evropa kanë një shans historik për të treguar vendosmërinë dhe guximin e tyre të palëkundur për të mbështetur vlerat dhe parimet e përbashkëta që qëndrojnë në themelet e aleancës së vendeve të lira dhe demokratike”. Ukraina ka nevojë për mbështetje të palëkundur. (albanianambassadors.al)

Ç’prej fillimit të agresionit rus mbi Ukrainën, Shqipëria, në përputhje me qendrimet e vendeve të tjera të NATO-s si edhe nepërmjet deklaratave të përfaqësuesit të saj dinjitoz në OKB — Ambasadorit të saj në Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuara në Nju Jork, Z. Ferit Hoxha – Shqipëria, publikisht, ka bërë dhe ka thënë gjërat që duhen, në bashkpunim me aleatët perëndimorë, për të ndaluar barbarizmat e Rusisë putiniste në Ukrainë. Ashtu si Perendimi, edhe Shqipëria gjëndet përball një momenti, në mos historik, atëherë të rëndësishëm për të hequr dorë njëherë e mirë nga flirtimet e rrezikshme me Serbinë putiniste, për nisma siç janë “Ballkani i hapur” dhe “minishengeni ballkanik”.

Shqipëria duhet të hedhë një hap jetik, në këtë mes, si nismëtare – së bashku me Serbinë dhe Maqedoninë e Veriut – e të ashtuquajturit “Ballkan i Hapur”. Ky projekt, ashtu si ai para tij, “minishengeni ballkanik”, më është dukur gjithmonë si një projekt – i pamenduar dhe i pa studiuar mirë — kundër interesave kombëtare të Shqipërisë dhe shqiptarëve, përfshir Kosovën. Definitivisht, e kam pa si një vegël në interes të Serbisë dhe nepërmjet saj në interes të përhapjes së influencës së Rusisë putiniste në Ballkanin Perëndimor. Prandaj, sidomos duke pasur parsyshë gjëndjen në Ukrainë dhe qendrimin serb ndaj okupimit të atij vendi nga Rusia, si një detyrim moral dhe kombëtar, Tirana zyrtare — publikisht dhe diplomatikisht — duhet të tërhiqet menjëherë nga projekti “ballkani perëndimor”, ashtuqë të hiqet dorë prej saj si një ide dhe si praktikë dhe kembë e krye të hidhet në shportën eskperimentale të plehrave të historisë ballkanike që, historikisht, i kanë kushtuar shumë interesave të shqiptarëve në trojet e veta. Madje, Shqipëria duhet të shkojë një hap më tej dhe t’i bejë thirrje, drejt për drejt, Serbisë, që të bashkohet me vendet e tjera të Ballkanit Perëndimor – në përputhje me BE-në dhe NATO-n – ndër të tjera, duke vendosur sanksione ekonomike kundër Rusisë putiniste për barabarizmat që po kryen ndaj popullësisë civile të pafajshme në Ukrainë.

Në të vërtetë, duke mos u tërhequr nga nisma serbo-ruse, “ballkani i hapur” dhe duke mos i kërkuar Serbisë – i vetmi vend evropian së bashku me Bjellorusinë që refuzon sanksionet– që të distancohet nga Rusia –Tirana zyrtare nuk është në përputhje as me thirrjet e Shteteve të Bashkuara dhe Bashkimit Evropian drejtuar Serbisë që të bashkohet me sanksionet perëndimore kundër Rusisë, si një ndëshkim për invadimin e një shteti sovran e demokratik evropian nga Moska. Bile, është bërë thirrje për ndëshkimin e Serbisë në lidhje me këtë çeshtje ndërsa disa deputetë të Parlamentit Evropian kanë bërë thirrje që të ndalohen, përkohësisht, bisedimet me Serbinë si dhe të ndërpriten ndihmat financiare për aleatin e ngushtë të Rusisë në Ballkan, Serbinë, për derisa ai vend nuk ndjek dhe nuk zbaton qëndrimet e BE-së në lidhje me Rusinë.

Serbia i ka hedhur poshtë thirrjet e perëndimorëve për t’iu bashkuar sanksisoneve kundër Rusisë, me justifikimin, sipas Presidentit serb, Vuçiq, se vendimi i Serbisë kundër sanksioneve ishte i drejtë, “për arsye se Rusia mbështet përpjekjet e Serbisë kundër Kosovës dhe pretendimet (e Boegradit) mbi Kosovën”. Deklarata e Vuçiqit është e qartë. Qendrimet dhe lidhjet e Serbisë me Rusinë kanë qenë, historikisht, dhe janë aktualisht, qartësisht dhe vendosmërisht, antishqitare. Unë nuk e kuptoj se kush shqiptar mund të presi ndonjë të mirë nga Beogradi për interesat shqiptare! Unë nuk e dij se çfarë arsyeje tjetër kërkon Tirana zyrtare, që nuk largohet menjëherë nga nisma “ballkani i hapur”, me Serbinë. Deklarata të tilla si kjo e Vuçiqit, duhej ta kishin distancuar me kohë Shqipërinë nga Serbia dhe jo ta afronin më ngusht duke lenë jashtë gjysmën e Kombin.

Në një kohë kur nuk ishte në “modë” — ka nja 10-15 vjetë — që me modesti kam paralajmëruar mbi influencat e huaja, (ruse, kineze dhe turke) në Ballkanin Perëndimor e sidomos në trojet shqiptare. Madje edhe më kanë kritikuar se, “ora jote ka ngelur në luftën e ftohtë”.

Sidoqoftë, sot çdo gjë është e qartë. Ky nuk është vetëm mendimi im, por i shumë të tjerëve. Nuk është diçka sekrete tani se Rusia putiniste me agresionin e saj kundër Ukrainës e ka ndërmend të shkojë përtej kësaj zone gjeografike, përfshur Ballkanin, (politika ‘near abroad’ e Rusisë që u referohet ish-shteteve anëtare të Bashkimit Sovjetik) me “diplomacinë e saj mashtruese”, siç është shprehur kohët e fundit edhe ish-Ministri i Jashtëm i Rusisë, Andrey Kozyrev, për të përhapur influencën e saj – politike, ekonomike dhe ushtarake — përfshir Ballkanin Perëndimor.

Shqipëria sot, nëqoftse dëshiron të jetë e besueshme, serioze dhe e vendosur për ato që thotë në entet ndërkombëtare, përfshir Kombet e Bashkuara, në lidhje me agresionin rus në Ukrainë, atëherë Tirana zyrtare duhet të distancohet pa vonesë nga “ballkani i hapur”, por edhe duke i bërë thirrje Serbisë tu bashkohet sanksioneve perëndimore kundër Rusisë. Vetëm një hap i tillë i bën deklaratat e Shqipërisë, në mbështetje të Ukrainës, të jenë në përputhje me vlerat e shteteve aleate perëndimore.

Të parët tanë na kanë paralajmëruar më shumë se një shekull më parë: Kujdes klyshët e Rusisë! Ka ardhë koha që Kombi shqiptar të zgjohet, përfundimisht, nga gjumi shekullor dhe të distancohet, njëherë e mirë, nga majtizmi sllavo-bolshevik ndërkombëtar dhe nga bolshevizmi liberal i brendshëm. Distancohuni nga klyshët e Rusisë para se të jetë tepër vonë. Ku tjetër po ringjallet Stalini veçse në Rusinë bolsheviko-fashiste dhe në Shqipërinë bolsheviko-liberale!? Shqipëria në “Ballkanin e Hapur” po fle me djallin. Distancohuni nga e keqja!

Frank Shkreli: Ndërsa Stalini i ri në Moskë pushton Ukrainën, Stalini i vjetër ripushton Tiranën | Gazeta Telegraf

Kultura spanjolle dhe shqiptare, të përbashkëtat e tyre

0

Flonja Haxhaj, Prishtinë

Të përbashkëtat e kulturave spanjolle dhe shqiptare u diskutuan në tryezën e rrumbullakët ‘Hispanokosovar’ që u mbajt mbrëmë në KultPlus Caffe Gallery, ku edhe u promovua libri ‘Local and international determinants of Kosovo’s Statehood’, përcjell KultPlus.

Në këtë tryezë u diskutua gjerësisht për lidhjet kulturore dhe letrare midis Kosovës, Spanjës dhe botës hispanike, përmes krijimit të urave të reja falë letërsisë, përkthimit e kulturës, në këtë kontekst.

Për këto tema ishin të ftuar Juan Manuel Montoro, gazetar dhe studiues, njohës i Kosovës dhe realitetit të saj, nga Santiago de Compostela, në Spanjë, Elvi Sidheri, shkrimtar e përkthyes shumëgjuhësh, Jehona Kadriu, përkthyese dhe Sylë Maxhera, ish sportist në Spanjë, gjithashtu poet e muzikant.

Folësit fillimisht diskutuan për atë se si filluan të mësojnë për kulturën dhe gjuhën e njëri-tjetrit.

“Kam ardhur në Kosovë për herë të parë në vitin 2019. Kam ardhur për të bërë një hetim në lidhje me jonjohjen e shtetit të Kosovës nga shteti i Spanjës si dhe një pjesë e konsiderushme nga një pjesë e shteteve të Amerikës Latine dhe më ka bërë përshtypje niveli i njohjes së gjuhës spanjolle nga vendasit këtu si dhe njohjes së kulturës latine’- rrëfen Juan Manuel Montoro fillet e lidhjes së tij me shtetin e Kosovës dhe popullin e saj.

‘Për këtë gjë i jam shumë mirënjohëse Kosovës sepse këtu kam njohur shumë njerëz. Kur erdha këtu vura re një afeksion, një dashuri të madhe të popullit të Kosovës për shtetin dhe kulturën e Spanjës, por gjë që çuditërisht nuk i është kthyer në të njëjtën mënyrë nga Spanja’ – vazhdon ai duke shtuar se kjo ishte arsyeja që e bëri ta bëjë këtë hetim që të krijojë një urë në mes të shtetit të Kosovës dhe atij të Spanjës.

Ndërkaq, Jehona Kadriu ndau me ndjekësit historinë e saj interesante se si filloi mësimin e gjuhës spanjolle e që më  vonë iu edhe profesion.

“Unë spanjishten e kam mësuar vetëm nga filmat dhe nga interesi im sepse më ka pëlqyer shumë si gjuhë. Pas luftës, në Kosovë kanë qenë shumë të pranishëm telenovelat latine, si e vogël kam qenë e mahnitur kur e kam ndëgju për herë të parë dhe kam thënë si fëmijë qysh mundet në botë me ekzistu një gjuhë kaq e bukur” – thotë Kadriu e cila shton se njohja e gjuhës spanjolle i ka hapur punë dhe tani ajo punon online nga Prishtina për një kompani qipriote.

Sylë Maxhera, i cili tani jeton dhe vepron në Spanjë tregon se kontakti i parë më gjuhën dhe kulturën spanjolle ishte pikërisht libri ‘Hasta La Vista’ nga Petro Marko.

“Në vitet 90’ si shumë shqiptarë të tjerë që janë detyruar të migrojnë jashtë, jam detyruar të shkoj në Gjermani ku kam punuar punë të ndryshme, më pas kam punuar në Gote Institute ku njoha një vajzë nga Madridi me të cilën u dashurova dhe më pas u shpërngulëm në Spanjë dhe tani jetojmë së bashku me djalin tonë’- shtoi Maxhera.

Fjalën më pas e mori, përkthyesi shumëgjuhësh dhe shkrimtari, Elvi Sidheri i cili foli për lidhjen e tij me Spanjën në përgjithësi dhe me Madridin në veçanti.

“Kontaktin e parë me gjuhën spanjolle e kam pasur nga gjyshja ime, të cilës i ka pëlqyer shumë kjo gjuhë. Në kohën, kur ajo ka qenë e re ka dëgjuar shumë muzikë spanjolle sidomos të viteve 50-ta, e përmes saj i kam dëgjuar edhe unë” – thotë Sidheri i cili shton se më pas në vitet 90-ta ai u shpërngul në Spanjë, ku e kanë quajtur si spanjolli i Tiranës për shkak të interesit të tij për gjuhën dhe kulturën e Spanjës.

E veçantinë kësaj mbrëmjeje ia shtoi prezenca e priftit katolik shqiptar të Ipeshkvisë së Kosovës, Don Lush Gjergji, ku edhe paraqiti para të pranishmëve dy botimet kushtuar jetës dhe veprës së Nënë Terezës.

“Në kontekstin e takimit të sotëm unë dua të paraqes dy botime kushtuar jetës dhe veprës së Nënë Terezës të cilat kanë dalur edhe në gjuhën spanjishte. Libri i parë është ‘Nëna jote Tërëzë’, e botuar shqip në vitin 1981, kurse në gjuhën spanjishte është botimi i tretë, shtuar me tekstet e mia pas shenjtërimit të Nënës Terezë.” – u shpreh ai.

‘Teksti tjetër, është libri më i madhi të cilin ia kam kushtuar Nënës Terezë dhe që ka dalur në 35 gjuhë të botës, poashtu është publikuar edhe në gjuhën spanjishte’- thotë Don Lush Gjergji, duke shtuar se ka biseduar me drejtorin e Shtëpisë Botuesë në Bergamo i cili i ka thënë se posedon edhe 200 kopje të këtij libri në magazinë. Don Lush Gjergji thotë së ka biseduar me drejtorin e kësaj shtëpie dhe që shenjtorja ‘Cathedral of Santiago de Compostela’ në Spanjë do të mund ta marrë më çmim 6 euro, e ndërkaq çmimi për një libër është 120 euro.

E për fund, panelistët dhanë nga një fjalë në të dyja gjuhët që sipas tyre i përshkruajnë kulturat e të dyja vendeve./ KultPlus.com

Edhe sa herë do ta inaguroni Rrugën e Arbërit?!

0

Për kujtesë, Kryeministrit Rama në përvjetorin e nëntë të peticionit për Rrugën e Arbërit:

Njoftim për Mediat

Grupi i Lobimit
18 Mars 2022

Sot u bënë 9 vjet nga fillimi i peticionit online për Rrugën e Arbërit, ndërtimi i të cilës, siç thotë një shprehje dibrane, ‘ka kohë që është bërë tërkuzë (litar)’.

Të indinjuar nga premtimet e rreme elektorale të qeverive të majta e të djathta (terma që në politikën shqiptare janë pothuajse sinonime) që nga viti 2005, kur u bë studimi për fizibilitetin e kësaj vepre, me 18 Mars 2013 një grup intelektualësh dibranë nisën peticionin (tashmë me 20,000 nënshkrime në formularë dhe online) për të bërë presion me mjete demokratike pranë qeverisë që do të dilte nga zgjedhjet parlamentare të atij viti dhe duke premtuar se kjo nismë e shoqërisë civile do të qëndroj jashtë çdo influence partiake dhe do të përfundojë me inagurimin e rrugës sipas standardeve ndërkombëtare.

Këto premtime i kemi mbajtur. Vlen të theksojmë se edhe Kryeministri Rama, me stilin e qeverisjes që e karakterizon, e ka mbajtur betimin e tij për të mos marrë në dorëzim peticionin. Ndërkohë, ky Kryeministër ka 9 vjet që së bashku me pronarët e partive të tjera politike, vazhdojnë t’i servirin elektoratit dibran në çdo fushatë zgjedhjesh lokale dhe parlamentare të njëjtin refren: ‘Na jepni votat nëse doni të shikoni rrugën të përfunduar.’

Ky shantazhim i turpshëm u përsërit edhe në zgjedhjet bashkiake me 6 Mars të këtij viti nga të gjitha klanet partiake.

Me këtë rast dëshirojmë të theksojmë se të gjithë kandidatët bashkiakë mbajtën një qetësi shurdhuese për rreziqet që ndërtimi i Skavicës përbën për ekzistencën e Dibrës, kësaj zone me rëndësi unike në historinë e Shqipërisë, burimet e të cilës janë shfrytëzuar dhe vazhdojnë të shfrytëzohen nga shteti sipas një logjike kolonializimi intra-nacional që trajton me shpërfillje deri në përbuzje popullin dibran në territorin e Republikës së Shqipërisë, ashtu si Shkupi zyrtar vazhdon të lërë në harresë pjesën lindore të Dibrës që u nda nga territori i atdheut në vitin 1913.

Për kujtesë të lexuesve, ndërsa kontrata zyrtare thotë se për 80 kilometra rrugë shtetit shqiptar do të paguaj 260 milionë euro, media të ndryshme shkruajnë se kjo shumë është shumë herë më e lartë, deri në 400 milionë euro, të cilat kanë filluar të paguhen nga taksapaguesit dhe do të vazhdojë të paguhen në 10 vitet e ardhshme. Ndërsa rruga akoma nuk ka përfunduar, vetëm Zoti dhe shpura e Kryeministrit e di se sa milionë të tjerë do të shkojnë për ndërtimin e kësaj rruge që është inauguruar disa herë, megjithëse dita e përfundimit të saj duket e largët.

Nga vëzhgimet e fundit në terren, duke parë çfarë është përfunduar, çfarë është në proces dhe çfarë nuk është filluar akoma, mund të themi pa rezerva se kjo rrugë nuk do të inaugurohet, jo vetëm në prill të këtij viti, siç pati premtuar Kryeministi Rama, por as për dy-tre vjet të tjera.

Ka shumë mundësi që ky Kryeministër ta bëjë këtë vepër strumbullarin e fushatës së tij elektorale për mandatin e katërt, i ndihmuar nga kori i bretkosave partiake dibrane, që i bëjnë temenara, ndërkohë që ata dhe tarafet e tyre vazhdojnë të majmen nga tenderat që vazhdojnë të akordohen pa transparencë.

Mos vallë Kryeministri pret ‘miratimin’ e Skavicës nga publiku që të vazhdojë ndërtimin e Rrugës së Arbërit?!

Disa segmente të Rrugës së Arbërit, edhe pse jo të standardeve të duhura, duke filluar që nga Tirana deri në fshatin Fshat, është në funksionim. Në një shtet normal përdorimi i një rruge që përbën rrezik për pasagjerët, nuk do të ishte lejuar.

Ndërkohë dibranëve, të cilëve u ka ardhur shpirti në majë të hundës me rrugën e vjetër prej 170 km, ‘gëzohen’ me rrugën e pa përfunduar. Vlen të theksohet se pjesa më e madhe e Rrugës së Arbërit që është në funksionim, nuk ka të ngjarë me video-klipet e stisura të Kryeministrit Rama, që nuk pasqyrojnë të vërtetën, si për volumin e punimeve, ashtu edhe për cilësinë e tyre.

Rruga e Arberit, 5 mars 2021

Po kështu, kemi vënë re se nuk ka asnjë komunikim zyrtar ndërmjet Tiranës dhe Shkupit për nisjen e punimeve në Rrugën e Arbërit në Maqedoninë e Veriut. Grupi i Lobimit filloi një dialog konstruktiv me drejtues të politikës shqiptare (lokale dhe vendore) në Maqedoni në vitin 2014, dialog që do të rifillojë së shpejti.

Me këtë rast, falënderojmë përkrahësit e peticionit me shpresë se numri i nënshkrueseve do të rritet në Shqipëri, territoret shqiptare në Ballkan dhe diasporë.

Peticioni mund të nënshkruhet këtu: https://bit.ly/3N81rt2

Në ceremoninë e 25-vjetorit të Universitetit Popullor Shqiptar të Gjenevës e pranishme edhe zonja Micheline Calmy-Rey

0

Nga: Arif Ejupi, Gjenevë

Mbrëmë në sallën e koncerteve“Palladium”që gjendet pranë lumit Rhône, është shënuar 25-vjetori i themelimit të Universitetit Popullor Shqiptar të Gjenevës.

Të gjithë të pranishmëve mirëseardhje në këtë jubile të rëndësishëm u ka dëshiruar zonja, Albana Krasniqi-Malaj, drejtoreshë shumëvjeçare e UPSH-së.

Ajo që në fillim të këtij solemniteti ka dënuar agresionin rus në Ukrainë, duke thirrur edhe për një minutë heshtje në nderim të viktimave të rëna në këtë luftë.

Pastaj, mbi punën dhe aktivitetet e Universitetit Popullor Shqiptar të Gjenevës, duke filluar nga viti 1996, e deri në ditët e sotme përmbledhtas ka folur zonja, Laurence Fehlmann Rielle, presidente aktuale e këtij institucioni kulturor dhe integrues, njëkohësisht edhe deputete në Parlamentin e Zvicrës, nga radhët e Partisë Socialiste.

Fehlmann Rielle për zhvillimin dhe rriten e UPSH-së, ka falënderuar të gjithë udhëheqësit e më hershëm, e veçmas themeluesin e tij Ueli Leuenberger, i cili 50 vjet me radhë u bë mburojë e komunitetit shqiptar jo vetëm në Gjenevë, por gjithandej Zvicrës.

Fehlmann Rielle, që ka ardhur rishtas në krye të UPSH-së, po ashtu e vlerëson lart punën dhe angazhimin e zonjës Albana Krasniqi Malaj.

Ajo ndihet jashtëzakonisht e kënaqur me punën në ekip me zonjën Krasniqi-Malaj, të cilën e quan grua të guximshme, që përherë frymëzon dhe motivon, me nisma të reja dhe dobiprurëse në favor të UPSH-së.

Ndërsa zonja, Bettina Looser, si përgjegjëse e Komisionit Federal të Migracionit, njohjen me komunitetin shqiptar në Zvicër, do ta kujtojë nëpërmjet dramës dhe tragjedive të shumta që ata përjetuan gjatë viteve 1997-1999, nga regjimi gjenocidial i Millosheviqit.

Losser si kryesuese e këtij Komisioni shpreh shqetësimin e saj të thellë edhe me gjendjen në Ukrainë.

Ajo, thotë”duke parë çdo ditë përshkallëzimin e situatës dhe shtimin e numrit të viktimave në Ukrainë, vendi ynë s’mund të rrijë indiferent”

Zvicra që nga shumëkush njihet si tokë e azilit, do të bëjë çmos që në këto momente kritike t’i mbështes të gjithë ukrainasit, e mbetur pa kulm mbi kokë nga sulmet pushtuese të Rusisë, ashtu siç pati vepruar gjatë fundviteve të 90-ta, me shqiptarët e Kosovës.

Si njohëse e shkëlqyer e komunitetit shqiptar në Zvicër, posaçërisht e atij në Gjenevë, disa fjalë i ka thënë edhe zonja, Frédérique Perler, kryetare e Bashkisë së Gjenevës.

Peler, konsideron se Universiteti Popullor Shqiptar i Gjenevës, e ka merituar dhe e meriton epitetin shkollë, institucion dhe vend integrimi, ngase dyert e tij kanë qenë dhe mbetën të hapura për të gjithë.

Falë organizimit dhe punës së mirëfilltë UPSH, më 2018 në një konkurrencë jashtëzakonisht të fortë pati fituar çmimin e frankofonisë.

Në konkurrencë me UPSH-në, për këtë çmim prestigjioz ishte edhe Salloni Ndërkombëtar i librit në Gjenevë.

Në këtë institucion që po i afrohet dekadës së tretë të punës së tij të suksesshme, përveç tribunave, diskutimeve dhe simpoziumeve janë organizuar edhe kurse të gjuhëve si;frëngjisht, shqip e anglisht.

Gjatë viteve 2000-2002, nëpërmjet organizimit të këtyre kurseve të rinjtë e komunitetit shqiptar të ikur nga frontet e luftës kanë mësuar edhe Fillet e Teknologjisë Informative.

Në këtë qendër arsimimi dhe inovacioni shumë të rinj janë aftësuar edhe në fushën e hotelerisë dhe turizmit.

Kurse të ngjashme janë organizuar edhe në degën e saldimit dhe të instalimeve hidraulike.

Falë këtij institucioni shumë të rinj janë bërë po ashtu mjeshtër të kualifikuar të riparimit të pajisjeve elektro-shtëpiake.

Shumica e nxënësve vijues të këtyre kurseve pas marrjes së diplomës, kanë krijuar marrëdhënie pune në fushat përkatëse.

Kjo fazë konsiderohet edhe si një nga arritjet më të larta të UPSH-së, drejtues i të cilit atëbotë ishte z.Ueli Leuenberger, mik i madh i çështjes shqiptare.

Dëshmia më e mirë se puna e këtij Universiteti Popullor, është vlerësuar çdoherë janë edhe fjalët inkurajuese të Këshilltarit ekzekutiv të Republikës dhe Kantonit të Gjenevës, zotit Thierry Apothéloz.

Z.Apothéloz, që në fillim të fjalës së vet sqaroi që Universiteti Popullor Shqiptar i Gjenevës, është institucion i ngjashëm me Universitetin e Punëtoreve dhe Asociacionin Camarada.

Sipas tij këto institucione të rëndësishme duhet të përkrahen pangurrim, sepse janë në interes të zhvillimit të vendit.

Ai, gjithnjë aktiv dhe me funksione të larta në Republikën dhe Kantonin Gjenevës, mendon që Universiteti Popullor Shqiptar i Gjenevës, shumë shpejt e ka arsyetuar misionin e tij.

Andaj, me të drejtë meriton të quhet vend integrimi dhe miqësie i mbi 80-të komuniteteve të ndryshme të botës, që jetojnë dhe veprojnë në Gjenevë.

Apothéloz, me miq të shumtë nga komuniteti shqiptar mendon që integrimi i tyre në Zvicër, veçanërisht në Gjenevë, ka qenë mjaft i suksesshëm.

Sot, ky komunitet është bërë krah i fortë i të gjitha institucioneve të Gjenevës, duke filluar prej punës në çerdhe, shkolla, spitale, gjykata, sektorë të ekonomisë, ndërtimit, gastronomisë e deri në instancat më të larta siç është Parlamenti i Gjenevës, pjesë e të cilit është edhe zonja, Xhevrie Faruk Osmani, me origjinë nga Gjilani i Kosovës.

Z.Apothéloz, si njeri që bën vijimisht përpjekje për të krijuar paqe e stabilitet të qëndrueshëm kudo në botë, me pak fjalë i ka përshkruar edhe zhvillimet e fundit në Ukrainë.

Ai mendon që intervenimi ushtarak i Rusisë në këtë vend fqinj, është i padrejtë dhe me rrezik serioz për vatra të reja lufte, edhe në vendet e tjera të Evropës.
Pas përfundimit të diskutimeve të parapara Albana Krasniqi-Malaj, drejtoreshë e Universitetit Popullor Shqiptar të Gjenevës, ka ndarë tufa lulesh për të gjithë ish-drejtuesit e këtij institucioni që ka bërë emër për të mirë.

Zonja, Krasniqi-Malaj, me këtë veprim shpreh respekt dhe vlerëson lartë kontributin e dhënë ndër vite të drejtuesve të UPSH-së, si; Ueli Leunberger, David Hiler, Manuel Tornare etj.

Tufë lulesh është ndarë edhe për zonjën Micheline Calmy-Rey, ish-Presidente dhe Ministër e Punëve të Jashtme të Zvicrës, e cila të gjithëve na kujtohet me qëndrimet e saj të prera pro Pavarësisë së Kosovës.

Pas përfundimit të pjesës protokollare trupa e teatrit spiral të Gjenevës është prezantuar në skenë me poemën dramaturgjike”Amulette”të përgatitur nga zonja Michele Millner.

Aktoret e reja; Naïma Arlaud, Nathaly Leduc, Françoise Gautier, Nora Cupelin dhe Amanda Cepero, që premtojnë shumë në fushën e artit skenik të përcjellura nga kompozitori dhe muzicienti Yves Cref, kanë kënaqur të pranishmit me lojën e tyre shkëlqyeshme.

Këto vajza aktore dhe këngëtare kanë interpretuar në Gjuhën shqipe edhe këngën “Moj e bukura More”.

Niveli i lartë interpretimit të kësaj kënge nga ato pa shmangur as edhe një fjalë të vetme nga origjinaliteti është shpërblyer nga i gjithë publiku me duartrokitje të gjata.

Pas përfundimit të këtij manifestimi mbështetur në traditën tonë të mikpritjes dhe respektit për të gjithë pjesëmarrësit janë shtruar tryezat, me shumëllojshmëri ushqimesh dhe pijesh, të përgatitura në kuzhinat tona tashmë të specializuara.