Kreu Blog Faqe 1377

Kushtetuta dogmatike mbi kishën “Lumen Gentium” – Drita e Popujve

Don Lush Gjergji, Prishtinë 

Kjo Kushtetutë është përpunar gjatë dy viteve, kryesisht 1962-1963, dhe si temë bazë ka Kishën. Më 4 dhjetor 1962 kardinali belg Suenens-i, me pëlqimin e papës Gjoni XXIII, kishte propozuar punën rreth këtij dokumenti në dy drejtime: Ecclesia ad intra – Kisha në brendi ose në vetvete, dhe Ecclesia ad extra – Kisha në botë. 

Gjëja e parë shumë e rëndësishme është definimi dhe përcaktimi i Kishës si mister – mysterion greqisht, i Jezu Krishtit për shëlbimin e mbarë njerëzimit, sipas planit dhe përcaktimit hyjnor. “Drita e Popujve – Krishti – do t’i shëndrisë nga fytyra e Kishës të gjithë njerëzit duke i shpallur Ungjillin çdo kreatyre, siç dëshiron ngrohtësisht Koncili i tubuar në Shpirtin Shenjt””(krh. Mt 16, 15), Dokumentet Konciliare, DRITA, 1992, LG 1, fq. 9/. 

Çka dëshiron Koncili  Dytë i Vatikanit? Që drita e Jezu Krishtit ta ndriçojë mbarë botën bashkëkohore, duke nënvizuar dy pika të fesë: shëlbimin e njeriut dhe të njerëzimit; karakterin misionar – shpallës të veprës së Jezu Krishtit, të shëlbimit, nëpërmjet Kishës. 

 Risia në vazhdimësi ishin harmonizuar mirë për t’iu ikur dy skajshmërive: tradicionalizmit dhe progresizmit. Kjo gjë duhet të vazhdojë nëpërmjet zhvillimeve teologjike dhe baritore. Para Koncilit të Dytë të Vatikanit Kisha paraqitej më shumë në aspektin apologjetik – mbrojtës ndaj protestantizmit dhe modernizmit, ose edhe në rolin sulmues kundër komunizmit, ateizmit dhe indiferentizmit. 

Skema e re mbi Kishën kishte këto pjesë:  

Misteri i Kishës – Populli i Zotit (LG 9-17); 

Hirearkia e Kishës dhe posaçërisht mbi episkopatin (LG 18-29); 

Populli i Zotit – laikët (LG 30-38); 

Thirrja e përgjithshme në shenjtëri në Kishë (LG 39-42). 

Nga kjo skemë bazë u përpunuan tetë kapitujt e Kushtetutës, ku si qendër bartëse është kjo: Misteri i Popullit të Zotit dhe Korpi i Krishtit në Shpirtin Shenjt (LG 9; 3, 4, 7). 

 Domethënia konkrete e kësaj, Kisha është mister, manifestimi historik i planit të Zotit për shëlbimin e njeriut, apo si thoshte bukur Shën Cipriani: “Populli i mbledhur nga bashkimi i Atit, Birit dhe Shpirtit Shenjt”. 

Nga kjo që është thënë Kisha paraqitet si realitet kompleks apo i përberë, si bashkësi dhe sakrament, si Popullii i ri i Zotit, me kolegjin ipeshkvor në krye me Papën autoriteti më i lartë i Kishës katolike. 

Kuptimi i misterit, sakramentit të Kishës (krh. LG 1-8), është shenjë e gjallë, e dukshme dhe reale që dëshomn, ofron, dhuron, mundëson shëlbimin që Zoti ia jep njeriut. Kjo është vepra e Jezu Krishtit, nëpërmjet mishërimit të tij, si “shenjë” e pranisë së Zotit në mesin e njerëzve. Kështu së pari Jezu Krishti është “sakrament” i Atit në Shpirtin Shenjt, sepse natyra e tij njerëzore është “sakrament” – zbulim i pranisë dhe veprimit hyjnor. 

Pas mundimit, vdekjes dhe ngjalljes së Jezu Krishtit, të ngriturit e tij në qiell, Ai më nuk është i pashëm, dukshëm në mesin e njerëzve. Prania dhe veprimi i tij vazhdon nëpërmjet Kishës me fuqinë e Shpirtit Shenjt. 

Kisha si Populli i ri i Zotit i tubon të gjithë ata që besojnë dhe jetojnë me Jezu Krishtin e ngjallur, me këto veçori: 

  • Kryet e Kishës është vetë Jezu Krishti; 
  • Bijtë dhe bijat e Zotit janë të gjithë të pagëzuarit; 
  • Ligji i jetës së re të hirit është dashuria ndaj Zotit dhe të afërmit; 
  • Kisha ushtron detyrën e kripës, dritës, tharmit të shëlbimit në botë; 
  • Kisha, si edhe Jezusi, ka dy dimensione, natyrore – njerëzoren, dhe mbinatyroren apo hyjnore; 
  • Kisha është një, si edhe vetë Zoti, dhe ka për qëllim shenjtërimin dhe shëlbimin e të gjithëve; 
  • Detyra e Kishës është ta dhurojë Zotin njerëzve dhe njerëzit Zotit” (kardinal J. Ratzinger). Kristologjia parakonciliare kishte dy pjesë kryesore: apologjetika dhe dogmatika. Me ngjalljen e teologjisë biblike, si edhe rizbulimin dhe rivlerësimin e Etërve të Kishës, doli në dritë pasuria dhe bukuria e madhe teologjike mbi Kishën, sidomos ajo e Shën Palit, që e paraqet dhe kupton atë në prizmën e Korpit të Krishtit. Kështu vjen në spikamë plani i amshuar i Atit, i cili zbulohet, dhurohet dhe konkretizohet në Birin, me fuqinë, pjesëmarrjen dhe ndikimin e Shpirtit Shenjt. Ati është Ai që në provaninë hyjnore ka premtuar dhe dërguar Birin, i cili shëlbon, dhe Shpirti Shenjt shenjtëron, vazhdon zbatimin e veprës së Jezu Krishtit – shëlbimin e njerëzimit. Kështu në një mënyrë është krijuar kristologjia e re, e cila në qendër e ka Zotin, planin e shëlbimit, që zbatohet në Jezu Krishtin, vazhdohet në Kishë, gjithë me fuqinë, praninë dhe ndikimin e Shpirtit Shenjt. Kjo kristologji i jep mundësi dhe hapësirë edhe njeriut, antropologjisë së krishterë, që njeriu është dhe duhet të jetë bashkëprotagonist dhe pjesëmarrës aktiv në veprën e shëlbimit. Kristocentrizmi pa dyshim është edhe njeriu-centrizëm, sepse këto dy të vërteta Hyji dhe Njeriu në Jezu Krishtin janë tërësisht të harmonizuara dhe të përsosura, gjë kjo që mundëson krijimin e botëkuptimit të personalizmit të krishterë. Kjo kristologji është shtylla e ekleziologjisë së Koncilit të Dytë të Vatikanit, një ndër risitë dhe të arriturat e mëdha të kohës sonë. Shërbimet në Kishë Karizmat apo dhuratat e Shpirtit Shenjt janë të llojllojshme dhe në shërbim të bashkësisë – Kishës në botë.  Struktura ministeriale e Kishës katolike është: Ministeri i rregulltë – nga shugurimi treshkallor: diakonia, meshtarët, ipeshkvinjët, që kanë karakter sakramental. Ministeri i caktuar – lektorët dhe akolitët, që kanë shërbime në liturgji. Ministeri i fakteve – të cilat i cakton vetë bashkësia, si katekistët, animatorët e liturgjisë dhe të këndimit kishtar, veprimtarët pastoral dhe të bamirësisë. Meshtaria e përgjithshme e të gjithë të pagëzuarve dallohet nga meshtaria ministeriale, e cila pranohet dhe zbatohet nëpërmjet Urdhërit të Shenjt dhe që in persona Christi kremtojnë sakramentet, sidomos Eukaristinë. Ipeshkvi –  Episcopus “mbikëqyrësi i shpirtrave tanë” (krh. 1 Pt 2, 25; LG 18-20), ai që ka meshtarinë e plotë të Jezu Krishtit dhe si i tillë është apostulli i tij dhe kreu i Kishës vendore. Meshtari – “presbyteros” – më i vjetri, si bashkëpunëtorët e ngushtë  të ipeshkvit në shërbim të Kishës (LG 28). Diakonat – shërbëtorët e veprave bamirëse në bashkësinë e krishterë (LG 29). Laikët në Kishë Një kapitull krejt i ri është ai mbi laikët në Kishë. Koncili Dytë i Vatikanit është i pari që pas dymijëvjetorit të Kishës katolike i ka dhënë rëndësi të posaçme laikëve apo shekullarëve. Shprehja “laik” vjen  nga greqishtja laios dhe domethënë popull, ai që i përket popullit. Ky emërtim nuk përdoret aspak në Besëlidhjen e re, në tekste biblike, por vetëm në shekujt e parë të krishterimit, sidomos në mesjetë, për t’i dalluar besimtarët e thjeshtë dhe të rëndomtë nga ata që i përkasin hirearkisë kishtare dhe janë të kushtuar. Kuptimi i dytë i laikatit apo shekullarëve është botëkuptimi natyror dhe tokësor i njeriut, aty-këtu edhe në kundërshtim me Ungjillin e Krishtit dhe fenë e krishterë. Kuptimi i tretë i laikatit është ky: jam laik, nuk njoh, nuk di, nuk merrem me këtë çështje apo tematikë, nuk është lëmia apo kompetenca ime. Të gjithë besimtarët përpos anëtarëve të Urdhërit Shenjt dhe shtresës së rregulltarëve të pranuar nga ana e Kishës, d. m. th. besimtarët të cilët pasi që me pagëzim janë bashkuar në një trup me Krishtin, janë bërë Populli i Zotit…” (LG 31). Edhe ata, si dhe hirearkia kishtare, njerëzit e shuguruar dhe të kushtuar, kanë të njëjtin synim: shëlbimin e tyre dhe të botës. Detyrat e laikëve në Kishë janë: Pjesëmarrja në meshtarinë e Jezu Krishtit nëpërmjet flijimeve, lutjeve, jetës dhe dëshmisë së krishterë; Misioni profetik – shpallja dhe dëshmia e Ungjillit, katekizimi nëpërmjet jetës dhe shërbimeve në bashkësinë e krishterë; Shërbimi mbretëror – që të jenë në botë, por jo edhe si bota, por të përkujdesen për “Mbretërinë e qiellit” – shëlbimin dhe jetën e pasosur. Kushtetuta “Lumen Gentium”  trajton edhe të krishterët katolikë dhe jokatolikë, si dhe ata që nuk janë të krishterë, por besojnë në një Zot, hebrenjët dhe myslimanët, duke hapur rrugë për dialogun ekumenik mes të krishterëve, dhe dialogun ndërfetar me të tjerët (Krhs. LG 14-15). Prishtinë, 8 mars 2022   –  Radio Maria – Kosovë   

Përfundoi në Kopenhagen Konferenca e XI e Federatës së Mjekëve Shqiptarë në Europë, të gatshëm ti ndihmojnë kolegët e tyre në Ukrainë

Foto e përbashkët e mjekëve pjesëmarrës

Shkruan: Hajriz Mamaj
Fotograf: Haxhi Dulla

Kopenhagën, 6.03.2022

  • Në Kopenhagen të Danimarkës përfundoi Konferenca e XI e Federatës së Mjekëve Shqiptarë në Europë. Mjekët shqiptarë të gatshëm ti ndihmojnë kolegët e tyre në Ukrainë.

Në një ambient të bukur në qytetin e lumturisë në Kopenhagën Federata e Mjekëve shqiptarë në Evropë zhvilloi punimet dy ditore me 4 dhe 5 në Konferencën e XI të radhës në të cilën morën pjesë një numër i madh mjekësh nga shumë qytete të ndryshme evropiane dhe mjekë nga Danimarka të cilët në ditën e dytë të punimeve themeluan Degën e Federatës për Danimarkë në kuadër të Federatës së Mjekëve Shqiptar në Evropë.

Dr. Aurora Dollenberg , kryetare e FMSHE

Nisma e konferencës u shoqëruan me plotë emocione nga të pranishmit përderisa moderatori i konferencës paralajmëroi qëllimin dhe dedikimin e Konferencës së XI të Federatës. Përveç prezantimit të arritjeve shkencore në fusha të mjekësisë këto arritjet ata ia dedikuan 7 Marsit Ditës së mësuesit dhe 8 Marsit Ditës së nënave. Pjesëmarrësit në fillim të konferencës u solidarizuan me viktimat në Ukrainë nga sulmet ruse, me rast lotët i shndërruan në tinguj që në skenë i solli pianistja me renome ndërkombëtare Prof. Lule Elezie ftuar në këtë eveniment mjekësor e cila me ekzekutimet që bëri emocionoj të pranishmit dhe përcolli mesazhe për paqe për të gjithë ata që tashmë kanë marrë rrugë për ti shpëtuar më të keqes në drejtime të panjohura.

Hajriz Mamaj, Elida Petoshati, ambasadore e R.Shqipërisë në Danimarkë dhe Dr.Aurora Dollenberg.

Mirë se ardhje në këtë konferencë të pranishmëve iu uroi Dr. Aurora Dollenberg, kryetare e Federatës së mjekëve shqiptarë në Evropë e cila në fjalën e saj bashkoi urimin dhe dhembjen për viktimat e Ukrainës. Kam kënaqësinë që në prag të festës së mësuesit 7 Marsit dhe 8 Marsit ditës së nënave t’ju drejtoj urimet më të mira për nënat dhe mësuesit tanë të cilët na sollën këtu ku ne jemi sot dhe këtë investim të tyre ne sot po ua kthejmë me punën dhe profesionin tonë. Po në anën tjetër në Evropë njerëzit po vriten e shumica po largohen nga atdheu i tyre, andaj në emër tuajin dhe të gjithë mantel bardhëve solidarizohemi me qytetaret e Ukrainës dhe shprehim gatishmërinë tonë si federatë që ndihmën tonë ta orientojmë në të gjitha fushat.

Dr. Gazmend Berisha

Me këtë rast ajo ftoj pjesëmarrësit që si ndihmë të parë nga mjekët të dhurohen mjete financiare në bazë të vullnetit të secilit pjesëmarrës në konferencë. Ky aksion u mirëprite nga pjesëmarrësit. Sot tha zonja Dollenberg do e bashkojmë forcën dhe dijen për të gjithë ata që kanë nevojë për ndihmën tonë si mjek. Në mes dhimbjes dhe krenarisë zonja Dollenberg ftoi për një fjalë rasti ambasadoren e Shqipërisë në Danimarkë shkëlqesinë e saj zonjën Elida Petoshati për një fjalë rasti .Zonja ambasadore në fjalën e saj përgëzoj mjekët për punën e mbarë që po bëjnë mjekët në kuadër të federatës dhe i përshëndeti ata për të gjitha aktivitetet e zhvilluara në ndihmë shëndetësisë në vendet e origjinës në sigurimin e këshillimeve profesionale në luftë kundër pandemisë covid 19 dhe sigurimin e vaksinave kur ato mungonin në Shqipëri e Kosovë e që Federata siguroi një pjesë të tyre. Konferencën e përshëndeti edhe ambasadori i Maqedonisë së Veriut zotëri Faton Bejta i cili aktivitetin e federatës e cilësoi si një veprimtari që dikur e ushtronin Rilindësit e tani në ndihmë atdheut po i vinë mjekët të bashkuar në federatë dhe po ndihmojnë me profesionalizmin e tyre qytetarët në vendet ku po jetojnë duke mos e lënë anash asnjëherë atdheun dhe hallet e tyre. Ajo çka kërkoj nga ju është së në konferencën e radhës ti dërgoni një ftesë për pjesëmarrje edhe ministrit të shëndetësisë së Maqedonisë së veriut. E nënave dhe mësuesve urime festën. Punë të mbarë.

Konferenca vazhdoi punimet me paraqitjen në Skyp nga Kosova e Ministrit të shëndetësisë së Republikës së Kosovës Prof. Dr. Rifat Latifi i cili përgëzoj aktivitetin e federatës dhe i ftoj për bashkëpunim në çdo kohë kur mjekët janë të gatshëm. Unë e di dashurinë dhe mallin për të kontribuar për atdheun pasi kjo ndjenjë me ka shoqëruar për 26 vite rresht si mjek jashtë atdheut, për këtë edhe ftesa nga unë për kthimin e trurit mbetet e hapur gjithmonë. Ministri Latifi i njoftoi të pranishmit edhe me prioritetet e ministrisë që e drejton ai dhe u lut që pandemia të largohet sa më shpejtë dhe njerëzimi ti kthehet jetës normale.
Një përshëndetje pjesëmarrësit në konferencë morën edhe nga Zv. Ministrja e Shëndetësisë së Shqipërisë Prof. Dr. Mira Rakacolli e cila përgëzoi aktivitetin e Federatës së Mjekëve Shqiptarë në Evropë për punën e mirë dhe organizimin e shkëlqyeshëm në shërbim të njerëzimit dhe ndihmën e ofruar për qytetarët e Shqipërisë në forma të ndryshme. Jam e lumtur që edhe kësaj here bëhem pjesë e aktivitetit tuaj dhe shpresoj që në të ardhmen punën tuaj kërkimore shkencore ta orientoni në tema të veçanta duke u bazuar në potencialin tuaj shkencor kur dihet se shumica nga ju kanë mbrojtur tituj shkencor e pse këto arritje shkencore t “mos i shfrytëzojnë edhe studentët tanë. Me këtë sugjerim zonja Rakacolli i uroj punë të mbarë konferencës dhe i ftoi për një konferencë në Tiranë, te cilën Federata veçse e ka paraparë ta mbajë në Qershor të këtij viti. Me një video mesazh nga Spanja mjekëve pjesëmarrës iu drejtua edhe Prof .Dr. Kita Sallabanda , President i Shoqatës së Radiokirurgjisë në Spanjë. Të pranishmëve iu drejtua me një fjalë përshëndetëse edhe Dr. Fatmire Mulhaxha Kollqaku,Kryetare e Komisionit Parlamentar për Shëndetësi, Punë dhe Mirëqenie Sociale e cila ishte e ftuar nga federata në këtë konferencë. Ne fjalën e saj ajo shprehu kënaqësinë e saj dhe të ministrit Latifi për aktivitetin e mjekëve në diasporë të cilët kontributin e tyre e kanë vënë në shërbim të atdheut. Unë aktivitetin tuaj e kam vëzhguar në distancë po tani që jam vet prezentë kam kënaqësi të jashtëzakonshme të përcjellë punën e mirë dhe ndihmën që po i afroni atdheut.

Dr. Bernarda Radoncic me dy persona të tjerë …

Zonja Mulhaxha Kolqaku shprehu gatishmërinë e saj si mjeke me profesion ta ndihmoj federatën dhe i ftoj për një konferencë shkencore në Prishtinë. Në emër të Këshillit Internacional të FMSHE pjesëmarrësit i përshëndeti Dr. Skënder Brataj ,drejtor i Urgjencës Kombëtare Mjekësore në Tiranë, ndërsa në emër të Bordit Internacional të FMSHE pjesëmarrësit i përshëndeti Dr. Gazmend Berisha, specialist i Mjekësisë intensive, Reanimacionit dhe anestezisë ,ndërsa në emër të degës së FMSHE për Suedi mysafirët i përshëndeti zonja Dr. Geriolda Topi, Specialistë e Mjekësisë Interne dhe Endokrinologjisë. Pas fjalëve përshëndetëse drejtuar të pranishmëve në Konferencë u kalua në zgjedhjen e kryesisë së Degës së Federatës së Mjekëve Shqiptarë në Evropë për Danimarkë. Me këtë rast mjekët nga Danimarka zgjodhën kryesinë e re së cilës do i prij zonja Bernarda Radonçiç ,kryetare. Nexhyp Sopa, nënkryetar. Dashurie Loki, nënkryetare. Arta Ibrahimi ,sekretare. Albulena Imishti mbikëqyrëse për financa ndërsa në Bordin mbikëqyrës u zgjodhën Endrit Murtezaj , Ali Ejupi dhe Nezir Sinani. Të sa po zgjedhurit morën përgëzime nga të pranishmit dhe në veçanti nga zonja Anila Hyka, nënkryetare e Këshillit të Diasporës dhe Dr. Ledia Lazeri, përfaqësuese e Shqipërisë në OBSH.

Pjesën e pasdites mjekët pjesëmarrës ia kushtuan arritjeve shkencore dhe punimeve të përgatitura për këtë konferencë. Sesionin shkencor të pasdites e drejtuan me profesionalizëm Dr. Gazmend Berisha dhe Dr. Geriolda Topi.

Dr. Geriolda Topi

Me një studim të thelluar rreth Menagjimit të Urgjencave të shpeshta spitalore e nisi pasditen Dr. Skënder Brataj ,drejtor i Urgjencës Kombëtare Mjekësore në Tiranë i cili me një përvojë 26 vjeçare në Itali ka arrit ta modernizoj dhe ta vë në shërbim të pacientëve përvojën dhe metodologjinë e marrjes së shërbimeve. Dr. Brataj nëpërmjet statistikave të paraqitura ishte bindës në numrin e pacientëve që kanë marrë shërbime në urgjencën shqiptare. Një punim tjetër që zgjoi interesim ishte edhe punimi shkencor i Dr. Musa Krasniqit, gjinekolog i cili prezantoi metodën e re operative të aplikuar për herë të parë nga ai në Danimarkë dhe Skandinavi për largimin e mitrës dhe tubave të saj me rrugë natyror(vaginal e) përmes mjeteve endoskopike, operacion i dirigjuar nga ekrani. Operacioni i parë me këtë metodë është bërë me 3 mars të vitit 2021. Kjo metodë operative është prezantuar me sukses para mjekëve gjinekologë danezë në shkallë vendi dhe është filmuar. Dr. Musa ka dizajnuar vet edhe pajisjen që vendoset në rrugë natyrore( vaginal e) që mundëson kryerjen e këtij operacioni kirurgjik natyror. Të pakët janë mjekët në Evropë dhe Botë që mund ta aplikojnë këtë metodë operative. Këtë metodë Dr. Musa e ka përdorur i pavarur dhe me mjete vetanake.

Me këtë metodë deri me tani janë bërë 5 operacione dhe e veçanta e kësaj metode është se shkakton më pak dhimbje pas operacionit nga metodat tjera operative.
Një temë shumë me interes për të pranishmit paraqit edhe studimi i Dr. Gazmend Berishës, specialist në mjekësinë Intensive -Reanimacionit në fushën e Mjekësisë Paliative. Dr. Gazmendi studimin e tij e kishte zgjedhë tek Menaxhimi respirator në rrugët e frymëmarrjes tek të posa lindurit. Ky studim u mirëprit dhe u përgëzua nga mjekët për përkushtimin e Dr. Berishës për çasien e tij në këtë fushë. Me punimet e tyre u paraqiten edhe Dr. Ornela Ademi, specialiste e Farmakologjisë, Kontrolluese shkencore pranë Agjencisë Evropiane të Barnave, Dr. Genc Kelmendi, specialist i anestezisë – reanimacionit CEO në Klinikën e Dhimbjeve në Studgard. Nga Londra pjesëmarrës në konferencë ishte edhe Dr. Sabri Trepce që njëherë është edhe kryetar i degës së federatës atje. Tema që u trajtua nga Dr. Geriolda Topi ,specialiste e mjekësisë Interne dhe Endokrinologjisë në Malmö të Suedisë paraqiti një interesim të veçantë tek pjesëmarrësit. Dr. Topi trajtoi temën: Rroli i receptorëve të estrogjenit në kancerin e zorrës së trashë tek femrat, ku stimulimi i receptorit beta të estrogjenit qon në një prognozë më të mirë të sëmundjes. Sipas Dr. Topi gratë para menopauzës kanë më pakë gjasa të prekën nga kanceri i zorrës së trashë krahasuar me burrat të së njëjtës moshë. Studimet e zonjës Topi janë akoma në fazën fillestare por janë premtuese dhe rrisin shpresat për mundësi të reja trajtimi të pacientëve me kancer të zorrës së trashë, përveç trajtimit kirurgjik dhe kimioterapisë. Me shumë interes u prit edhe studimi i Dr. Liana Xhakollari nga Suedia, Specialiste e Nefrologjisë e cila para kolegëve mjek në konferencë shpalosi Sindromin e tkurrjes së poreve të veshkave. Ajo përshkruan ndryshimin midis filtrimit të dy substancave që prodhohen tek trupi i njeriut dhe që përdorën në praktikë nga mjekësia për të përllogaritur funksionin e veshkave . Këto substanca quhen kreatininë dhe cystatin C dhe midis të tjerave kanë ndryshim në peshë dhe madhësinë e tyre. Rreth kësaj teme Dr. Lina u përgjigj në shumë pyetje që iu shtruan nga të pranishmit në konferencë. Në Konferencë me një studim të veçantë u paraqit edhe Psikologia Arjetë Nezaj nga Ludwigsburg me temën : Dhuna ndaj grave në Kosovë gjatë pandemisë Covid 19. Ndërsa nga Islanda në konferencë morri pjesë Dr. Hafije Zogaj,e cila u angazhua të themeloj degën e federatës edhe në Islandë/

Në mbyllje të Konferencës Dr. Gazmend Berisha dhe Dr. Geriolda Topi për të Pjesëmarrësit ndanë edhe certifikatat që vlerësoheshin me 10 pikë. Në mbrëmje Komuniteti i grave kishin organizuar një koncert gala për nder të festës së mësuesit dhe ditës së grave 8 marsit e ku ishin të ftuar edhe mjekët pjesëmarrës në konferencë.

Lule Elezi, pianiste me Dr. Aurora Dollenberg etj. 

Për këtë festë të dyfishtë zonja Afërdita Orani me bashkëvendëset e saja kishin përgatitur ushqime tradicionale për çka zonja Dr. Aurora Dollenberg, kryetare e federatës i falënderoj në emër të gjithë pjesëmarrësve në këtë mbrëmje gala. Një falënderim i veçantë shkoi për Shoqatën Shqiptaro Suedeze “Okarina” të drejtuar nga zotëri Bashkim Jashari i cili me bashkëpunëtorët e tij Sherif Hasani, Fahrije Jashari, Hamdi Goxhuli, Beqir Shaqiri na argëtuan deri në orët e vona të mbrëmjes. Në ndarje Bashkim Jashari koncertin e sotëm deklaroi se grupi i tij ia dedikoi të gjithë mjekëve që kanë humbur jetën nga covid 19 në vendet e punës, mësuesve, dhe nënave për festën e tyre 8 marsin. Një falënderim i veçantë për mikpritje që i ofroi ekipit të gazetarëve Zenulla Jakupi,Hajriz Mamaj dhe fotoreporterit të këtij evenimenti shëndetësor Haxhi Dulla ,i shkon zotëri Kemail Imeri pronar i Restorantit” Amalfi” si dhe Shqiponjë dhe Bedri Bytyçi nga Prizreni për ndihmën e dhënë gjatë qëndrimit dy ditor në Kopenhagën.

Dobësitë e Perëndimit trimëruan Putinin

Ky bllok apartamentesh dhjetëkatëshe në Borodjanka të Ukrainës u nda në dysh nga sulmet e dhunshme ruse. Është e paqartë se sa njerëz janë vrarë këtu. Foto: MAKSIM LEVIN / REUTERS
Autor : Lirim Gashi, Prishtinë
* Në shqip, kroatisht, gjermanisht, anglisht.
Adolf Hitleri i ditëve tona i quajtur Vladimir Putin po i bën Perëndimit pikërisht atë që meriton sepse Perëndimi beson vetëm në një Zot të quajtur Z. Dollar.
Duke parë sa shpejt biznesmenët dhe politikanët perëndimorë po shesin bythët e tyre, Putini i bleu të gjithë me radhë dhe i futi në xhep. Nga ana tjetër, politikanët perëndimorë i kthyen shtetet që i drejtojnë në lodra të oligarkëve më të pasur në botë dhe veten në kukulla të tyre, duke shfuqizuar të gjitha vlerat universale që siguruan dhe garantuan paqen botërore për kaq shumë kohë.
Duke vepruar kështu, ata jo vetëm që rrezikuan dhe shkatërruan rendin botëror, por edhe shëndetin e njerëzve, florën dhe faunën, sepse ata janë edhe ndotësit më të mëdhenj të mjedisit.
Meqenëse këta demonë lakmitarë besojnë se janë të pavdekshëm, edhe pasuria marramendëse që ata grumbulluan nuk i bënë ata të lumtur, kështu që ata duan edhe më shumë.
Ata ndoshta donin të konkurronin me faraonët në grumbullimin e pasurisë, dhe jo vetëm t’i arrinin, por edhe t’i tejkalonin ata, në mënyrë që të kishin mundësi t’i çonin në varret e tyre, të cilat janë po aq luksoze dhe komode sa hotelet me tetë yje.
Ata mblodhën aq shumë pasuri materiale, sa faraonët vdiqën nga turpi, për herë të dytë në varret e tyre dhe shpallen grevë urie për të fituar mëshirën dhe favorin e zotit kozmik, duke shpresuar ta bindin atë që t’i qinte nënat, motrat, gratë dhe vajzat e rivalëve të tyre tokësorë që konkurrojnë me to për pasuri dhe famë.
Në shumë nga shkrimet e mia kam lënë të kuptohet se çfarë ka ndodhur, po ndodh dhe do të ndodhë, jo sepse jam Nostradamus, por sepse jam përpjekur të kyç trurin tim gjatë analizave të gjera dhe fatkeqësisht kam arritur në përfundimin se njerëzit që janë bërë shumë përbindësha do t’i hanë kokën njëri-tjetrit ose natyra rreth tyre do të hakmerret ndaj tyre duke i shkatërruar të gjithë një nga një sepse nuk ngopen me asgjë.
Duke parë shkallën e lakmisë së tyre, arrita në përfundim se jo vetëm që po shkatërrojnë ekuilibrin e natyrës përreth tyre, por po shkatërrojnë edhe ekuilibrin e tyre të brendshëm dhe po bëhen kanibalë, siç e dëshmojnë në ditët e sotme.
Për shkak se lakmia e tyre nuk është vetëm materiale, por edhe shpirtërore, ata kurrë nuk kënaqen me pushtetin, privilegjet, pasurinë dhe famën që kanë, ndaj nuk dinë çfarë të bëjnë me veten e tyre.
Në të njëjtën kohë, arrita në përfundim se nëse liderët e kësaj bote nuk i binden mendjes së shëndoshë, ata do ta çojnë botën në rrënim, e bashkë me të njerëzit, kafshët dhe bimët e pafajshme.
Prandaj e kam theksuar vazhdimisht se drejtësia dhe barazia para ligjit dhe Zotit nuk janë vetëm vlera universale në letër, por një parakusht për mbijetesën e njerëzve, kafshëve, bimëve dhe natyrës përreth tyre.
Sepse lakmia jonormale për grumbullimin dhe konsumimin e produkteve të panevojshme nënkupton një shumëfishim të prodhimit.
Dhe shumëfishimi i prodhimit nuk është i mundur pa eksploatimin e shumëfishtë të fuqisë punëtore dhe burimeve natyrore, dhe sigurisht pa shkatërrimin e shumëfishtë të specieve bimore dhe shtazore që mundësojnë ekuilibrin klimatik.
Ose më saktë, pa shkatërrimin e shumëfishtë të arteve bimore dhe shtazore, të cilat janë termostate natyrale, sepse stabilizojnë temperaturat e ujit në dete dhe oqeane.
Ashtu si luftërat e mëparshme, edhe lufta që po bëhet sot është një luftë për monopol mbi burimet e natyrës dhe shpirtrat dhe mendjet e njerëzve.
Dhe në këtë garë të çmendur për epërsi mbi njerëzit, bimët, kafshët dhe burimet natyrore, të gjithë shkatërruesit e njerëzimit, kafshëve, bimëve dhe natyrës janë përfshirë së bashku.
Mafia politike, mafia farmaceutike, mafia ekonomike, mafia bankare, mafia e monetare, mafia financiare, mafia kibernetike, mafia e ushqimit, mafia e drogës dhe armëve dhe mafia fetare.
Të gjitha këto mafi në ndërveprim e kanë shndërruar kapitalizmin klasik në kazino kapitalizëm, ndërsa bursat botërore në zyre bastesh.
Sepse nuk u mjafton vetëm shfrytëzimi i burimeve natyrore dhe fuqisë punëtore, por me shumat marramendëse të parave që fitojnë nga shfrytëzimi, ata vënë bast në bursat botërore se cila kompani globale do të falimentojë nesër dhe në këtë mënyrë e shumëfishojnë ose e humbasin një pjesë të kapitalit.
Në fakt, lojtarët më të mëdhenj të pokerit dhe lojërave të fatit në bursat botërore, e financojnë lojën e tyre me paratë e taksapaguesve nga e gjithë bota.
Dhe pikërisht kjo është arsyeja pse bursat botërore janë kthyer në kazino dhe bastore.
Dhe ata që humbën të gjitha paratë e tyre mezi presin të ndodhë një katastrofë globale për t’u ngushëlluar, ndërsa ata që shumëzuan paratë e tyre mezi presin që të ndodhë një krizë globale, sepse ata kanë fuqi të mjaftueshme për të manipuluar ofertën dhe kërkesën.
Pra, kanë fuqi të mjaftueshme për të reduktuar ofertën pikërisht kur kërkesa për produkte është në nivelin më të lartë dhe në këtë mënyrë i ngrenë çmimet në lartësi marramendëse me moton “budallenjt paguajnë çdo çmim kur janë të uritur”.
Nëse e analizojmë mirë krizën financiare dhe ekonomike botërore të viteve 2007/2008, do të bindemi se ajo është shkaktuar nga oligarkët e lartpërmendur dhe se asnjëri prej tyre nuk është dënuar ligjërisht.
Përkundrazi, ata grabitën aq shumë para sa blenë jo vetëm ishujt më të bukur të botës, por edhe të gjitha qendrat e metropoleve me të njohura të botës dhe dëbuan njerëzit e shtresës së mesme dhe të varfër.
Dhe kush e neutralizoi krizën financiare dhe ekonomike globale dhe stabilizoi përkohësisht tregjet financiare, monetare dhe ekonomike ?
Sigurisht, tatimpaguesit budallenj nga e gjithë bota.
Në të njëjtën kohë, njerëzimin, i cili pranoi rregullat e tyre të lojës pa protestuar, e hipën në Titanik dhe mezi presin të fundoset me muzikë.
Njerëzimi në fakt po e shikon tragjedinë e tij në heshtje gjatë gjithë kohës në televizion dhe internet dhe i lutet Zotit që ta shpëtojë.
Sikur Zoti nuk ka punë më të zgjuar se të merret me idiotë që nuk shohin as dy metra larg hundës.
Pse është e nevojshme si kurrë më parë një protestë globale kundër oligarkisë botërore, e cila kontrollon si shtetet ashtu edhe mafien botërore?
Sepse nuk ka dallim të madh mes njerëzve dhe kombeve.
Sepse nuk do të gjejmë dallime mes tyre edhe nëse përdorim mikroskopët më modernë.
Dallimet mes tyre i bënë oligarkët e lartpërmendur qëllimisht për t’i përçarë, dobësuar, plaçkitur dhe shkatërruar më lehtë.
Pra, njerëzimi ka dy zgjidhje:
Ose për të marrë në dorë fatin e tij, ose për t’u fundosur me muzikë bashkë me Titanikun në të cilin e kanë hipur.
Si mund të stabilizohet rendi botëror?
Vetëm përmes politikave të mençura, të drejta dhe transparente demografike, zhvillimore, ekonomike, tregtare, ushtarake, sociale, financiare, arsimore, kulturore dhe shkencore.
Pra, përmes ndarjes nga ideologjitë e vjetruara që nuk ofrojnë zgjidhje për problemet e modernitetit dhe njëkohësisht përmes pranimit të një ideologjie të re globale të quajtur “ekuilibrizem” dhe që garanton mundësi të barabarta për të gjithë njerëzit e botës përpara ligjit dhe Zotit.
Dhe sigurisht duke ulur konsumin në një nivel të shëndetshëm, sepse reduktimi i konsumit marramendës do të thotë reduktim i prodhimit dhe ulje të ndotjes së mjedisit.
Nga ana tjetër, ulja e ndotjes së mjedisit çon automatikisht në zhdukjen e viruseve me të cilat jemi përballur vitet e fundit dhe, natyrisht, në zhdukjen e krizave energjetike.
Sepse reduktimi i prodhimit do të thotë edhe konsum i reduktuar i energjisë.
Por asnjë problem global nuk do të zhduket nëse nuk formulohet një politikë demografike racionale që do të zvogëlojë në mënyrë humane popullsinë në rajonet ku rritja është marramendëse dhe e papërgjegjshme sepse ndodh në kushte çnjerëzore dhe anasjelltas nëse nuk rrit popullsinë në rajonet ku rënia ndodh pavarësisht kushteve dhe rrethanave humane.
Kjo foto tregon mbetjet e automjeteve ushtarake ruse në Butsja më 1 mars. Forcat ukrainase u kanë dhënë rusëve rezistencë masive, por ditët e fundit forcat ruse kanë ecur përpara Foto: Serhii Nuzhnenko / AP
NEBROJNE SLABOSTI ZAPADA OHRABRILE SU ČUDOVIŠTE ZVANOG VLADIMIR PUTIN
Adolf Hitler naših dana po imenu Vladimir Putin radi Zapadu upravo ono što zaslužuje, jer Zapad vjeruje samo u jednog Boga po imenu gospodin Dolar.
Vidjevši kako zapadni biznismeni i političari brzo prodaju guzice, Putin ih je sve redom kupio i stavio u džep. S druge strane, zapadni političari su države koje vode pretvorili u igračke najbogatijih svjetskih oligarha, a sebe u njihove marione, poništavajući sve univerzalne vrijednosti koje su tako dugo osiguravale i garantirale svjetski mir.
Time nisu samo ugrozili i uništili svjetski poredak, već i zdravlje ljudi, floru i faunu, jer su i najveći zagađivači životne sredine.
Vjerujući da su besmrtni, čak ih ni vrtoglavo bogatstvo koje su stekli ne čini sretnima, pa poput pohlepnih demona žele još više.
Vjerovatno su željeli da se takmiče sa faraonima u gomilanju bogatstva, i ne samo da ih pariraju, već i nadmaše, odvodeći ih u njihove grobnice, koje su luksuzne i udobne poput hotela sa osam zvjezdica.
Nagomilali su toliko materijalnog bogatstva da su faraoni po drugi put umrli u njihovim grobnicama od sramote i proglasili štrajk glađu kako bi zadobili milost i naklonost kosmičkog boga, nadajući se da će ga uvjeriti da jebe majke, sestre, kćeri i žene njihovih zemaljski suparnika koji se s njima takmiče za bogatstvo i slavu.
U mnogim svojim pismima nagovještavao sam šta se dogodilo, dešava se i dešavaće se, ne zato što sam ja Nostradamus, već zato što sam pokušao da aktiviram svoj mozak tokom opsežnih analiza i nažalost došao do zaključka da ljudi koji su postali čudovišta će jedni drugima jesti glave, ili će im se priroda oko njih osvetiti uništavajući ih sve jednog po jednog jer ih ništa ne zadovoljava.
Uvidjevši razmjere njihove pohlepe, došao sam do zaključka da ne samo da narušavaju ravnotežu prirode oko sebe, već i svoju unutrašnju ravnotežu i postaju kanibali, što i danas dokazuju.
Budući da njihova pohlepa nije samo materijalna već i duhovna, ne uživaju u moći, privilegijama, bogatstvu i slavi koju imaju, pa ne znaju šta će sa sobom.
Istovremeno sam došao do zaključka da će, ako se vođe ovoga svijeta ogluše o zdrav razum, dovesti svijet u propast, a sa njim i nevine ljude, životinje i biljke.
Zato sam više puta isticao da pravda i jednakost pred zakonom i Bogom nisu samo univerzalne vrijednosti na papiru, već preduvjet opstanka ljudi, životinja, biljaka i prirode oko njih.
Jer nenormalna pohlepa za prikupljanjem i konzumiranjem nepotrebnih proizvoda podrazumijeva umnožavanje proizvodnje.
A umnožavanje proizvodnje nije moguće bez umnožavanja eksploatacije rade snage i prirodnih resursa, a svakako ne bez stalnog uništavanja biljnih i životinjskih vrsta koje omogućavaju klimatsku ravnotežu.
Ili bolje rečeno, bez višestrukog uništavanja biljnih i životinjskih vrsta, koje su prirodni termostati jer stabiliziraju temperaturu vode u morima i oceanima.
Kao i prethodni ratovi, rat koji se danas vodi je rat za monopol nad resursima prirode i dušama i umovima ljudi.
I u ovoj ludoj utrci za prevlast nad ljudima, biljkama, životinjama i prirodnim resursima zajedno su uključeni svi razarači čovječanstva, životinja, biljaka i prirode.
Politička mafija, farmaceutska mafija, ekonomska mafija, bankarska mafija, valutna mafija, finansijska mafija, sajber mafija, prehrambena mafija, mafija za drogu i oružje i verska mafija.
Sve ove interaktivne mafije pretvorile su klasični kapitalizam u kazino kapitalizam, dok su svjetske berze pretvorile u kladionice.
Jer nije im dovoljno da samo eksploatišu prirodne resurse i radnike, već da se klade na svetskim berzama sa strašnim sumama novca koji zarađuju eksploatacijom: koja će globalna kompanija sutra bankrotirati i tako umnožiti ili izgubiti deo svog kapitala.
Zapravo, najveći igrači pokera i kockanja na svjetskim berzama finansiraju svoju igru novcem ​​poreznih obveznika iz cijelog svijeta.
I upravo zbog toga su se svjetske berze pretvorile u kazina i kladionice.
A oni koji izgube sav novac jedva čekaju globalnu katastrofu za utjehu, dok oni koji su svoj novac umnožili, željno iščekuju globalnu krizu jer imaju dovoljno moći da manipulišu ponudu i potražnju.
Dakle, oni imaju dovoljno moći da smanje ponudu tačno kada je potražnja za proizvodima najveća, podižući na taj način cijene do vrtoglavih visina u stilu „budale će platiti svaku cijenu kada su gladne“.
Ako dobro analiziramo globalnu finansijsku i ekonomsku krizu 2007/2008, uvjerit ćemo se da su je izazvali gore navedeni oligarsi i da niko od njih nije zakonski kažnjen.
Naprotiv, opljačkali su toliko novca da su kupili ne samo najljepša ostrva na svijetu, već i sve centre najpoznatijih svjetskih metropola i protjerali ljude srednje i niže klase.
A ko je neutralisao globalnu finansijsku i ekonomsku krizu i privremeno stabilizovao finansijska, novčana i ekonomska tržišta?
Glupi poreski obveznici iz cijelog svijeta, naravno.
U isto vrijeme, čovječanstvo, koje je prihvatilo njihova pravila igre bez prigovora, ukrcali su na Titanik i željno iščekuju njeno potonuće uz muziku.
Zapravo, čovječanstvo sve vrijeme u tišini gleda njenu tragediju na televiziji i internetu, moleći se Bogu da ih spasi.
Kao da Bog nema pametnijeg posla nego da spašava idiote koji ne vide dva metra od nosa.
Zašto je kao nikada do sada potreban globalni protest protiv svjetske oligarhije koja kontroliše i države i svjetsku mafiju?
Jer nema velike razlike između ljudi i naroda.
Jer među njima nećemo pronaći nikakve razlike čak ni ako koristimo najsavremenije mikroskope.
Razlike među njima potakle su navedene oligarhe da ih lakše cijepaju, slabe, pljačkaju i uništavaju.
Dakle, čovečanstvo ima dva rešenja:
Ili da preuzma kontrolu nad njenom sudbinom ili da potone uz muziku sa Titanikom na kojem se nalazi.
Kako se može stabilizovati svjetski poredak?
Samo na pošten i transparentan način.
Kroz pametne demografske, razvojne, ekonomske, trgovinske, vojne, socijalne, finansijske, obrazovne, kulturne i naučne politike.
Dakle, odvajanjem od zastarjelih ideologija koje ne nude rješenja za probleme modernosti i istovremeno prihvatanjem nove globalne ideologije pod nazivom “Ekvilibrijum” koja garantuje jednake šanse svim ljudima svijeta pred zakonom i Bogom.
I naravno da se potrošnja svede na zdrav nivo, jer smanjenje vrtoglave potrošnje znači smanjenje proizvodnje i smanjenje zagađenja životne sredine.
S druge strane, smanjenje zagađenja automatski dovodi do iskorjenjivanja virusa s kojima smo se suočavali posljednjih godina i, naravno, do iskorjenjivanja energetske krize.
Jer manja proizvodnja znači i manju potrošnju energije.
Ali nijedan globalni problem neće nestati ako se ne formuliše racionalna populaciona politika koja humano smanjuje populaciju u regionima gde je rast zapanjujući i neodgovoran jer se odvija u nehumanim uslovima, i obrnuto ako ne povećava broj stanovnika u regionima gde dolazi do opadanja uprkos humanim uslovima i okolnostima.

Kjo foto tregon njerëz të plagosur në zonat e banuara në Irpin pas një sulmi ajror rus më 5 mars.

DIE UNZÄHLIGEN SCHWÄCHEN DES WESTENS HABEN DAS MONSTER WLADIMIR PUTIN ERMUTIGT
Adolf Hitler unserer Tage namens Wladimir Putin tut dem Westen genau das, was er verdient, denn der Westen glaubt nur an einen Gott namens Mr. Dollar.
Als er sah, wie schnell westliche Geschäftsleute und Politiker ihre Ärsche verkaufen, kaufte Putin sie alle der Reihe nach und steckte sie in seine Tasche. Auf der anderen Seite machten westliche Politiker die von ihnen geführten Staaten zu Spielzeugen der reichsten Oligarchen der Welt und sich selbst zu ihren Marionetten und hoben alle universellen Werte auf, die den Weltfrieden so lange gesichert und garantiert haben.
Dabei gefährdeten und zerstörten sie nicht nur die Weltordnung, sondern auch die menschliche Gesundheit, Flora und Fauna, denn sie sind auch die größten Umweltverschmutzer.
Da diese gierigen Dämonen glauben, dass sie unsterblich sind, macht sie selbst der schwindelerregende Reichtum, den sie angehäuft haben, nicht glücklich, also wollen sie noch mehr.
Wahrscheinlich wollten sie mit den Pharaonen in der Anhäufung von Reichtum konkurrieren und sie nicht nur erreichen, sondern auch übertreffen, um sie in ihre Gräber zu bringen, die genauso luxuriös und komfortabel sind wie Acht-Sterne-Hotels.
Sie sammelten so viel materiellen Reichtum an, dass die Pharaonen vor Scham ein zweites Mal in ihren Gräbern starben und einen Hungerstreik erklärten, um die Gnade und Gunst des kosmischen Gottes zu erlangen, in der Hoffnung, ihn davon zu überzeugen, die Mütter, Schwester, Töchter und Ehefrauen ihrer irdischen Rivalen zu ficken, die mit ihnen um Reichtum und Ruhm konkurrieren.
In vielen meiner Schriften habe ich angedeutet, was passiert ist, passiert und passieren wird, nicht weil ich Nostradamus bin, sondern weil ich versucht habe, mein Gehirn während umfassender Analysen zu aktivieren und leider zu dem Schluss gekommen bin, dass Menschen, die Monster geworden sind, werden sich gegenseitig die Köpfe auffressen oder die Natur um sie herum wird sich an ihnen rächen, indem sie sie alle einzeln vernichtet, weil sie mit nichts zufrieden sind.
Als ich das Ausmaß ihrer Gier sah, kam ich zu dem Schluss, dass sie nicht nur das Gleichgewicht der Natur um sie herum zerstören, sondern auch ihr inneres Gleichgewicht zerstören und zu Kannibalen werden, wie sie heute beweisen.
Weil ihre Gier nicht nur materiell, sondern auch spirituell ist, genießen sie nicht die Macht, die Privilegien, den Reichtum und den Ruhm, die sie haben, also wissen sie nicht, was sie mit sich anfangen sollen.
Gleichzeitig kam ich zu dem Schluss, dass die Führer dieser Welt, wenn sie dem gesunden Menschenverstand nicht gehorchen, die Welt in den Untergang führen werden und mit ihr unschuldige Menschen, Tiere und Pflanzen.
Deshalb habe ich immer wieder betont, dass Gerechtigkeit und Gleichheit vor dem Gesetz und Gott nicht nur universelle Werte auf dem Papier sind, sondern eine Voraussetzung für das Überleben von Menschen, Tieren, Pflanzen und der Natur um sie herum.
Denn abnorme Gier nach dem Sammeln und Konsumieren unnötiger Produkte impliziert eine Vervielfachung der Produktion.
Und die Vervielfachung der Produktion ist nicht möglich ohne die mehrfache Ausbeutung von Arbeitskräften und natürlichen Ressourcen und schon gar nicht ohne die mehrfache Zerstörung von Pflanzen- und Tierarten, die das Klimagleichgewicht ermöglichen.
Oder besser gesagt, ohne die mehrfache Zerstörung von Pflanzen- und Tierkünsten, die natürliche Thermostate sind, weil sie die Wassertemperaturen in Meeren und Ozeanen stabilisieren.
Wie frühere Kriege ist der Krieg, der heute geführt wird, ein Krieg um das Monopol über die Ressourcen der Natur und die Seelen und Köpfe der Menschen.
Und in diesem verrückten Rennen um die Vorherrschaft über Menschen, Pflanzen, Tiere und natürliche Ressourcen sind alle Zerstörer der Menschheit, der Tiere, der Pflanzen und der Natur gemeinsam beteiligt.
Politische Mafia, Pharmamafia, Wirtschaftsmafia, Bankenmafia, Währungsmafia, Finanzmafia, Cybermafia, Lebensmittelmafia, Drogen- und Waffenmafia und religiöse Mafia.
Alle diese interaktiven Mafias haben den klassischen Kapitalismus in einen Casino-Kapitalismus verwandelt, während sich die Weltbörsen in Wettbüros verwandelt haben.
Weil es ihnen nicht reicht, nur natürliche Ressourcen und Arbeitskräfte auszubeuten, sondern mit den horrenden Geldsummen, die sie aus der Ausbeutung verdienen, an den Weltbörsen darauf wetten, welches globale Unternehmen morgen bankrott geht und damit einen Teil ihres Kapitals vervielfachen oder verlieren.
Tatsächlich finanzieren die weltgrößten Poker- und Glücksspielspieler der Weltbörsen ihr Spiel mit Steuergeldern aus der ganzen Welt.
Und genau deshalb haben sich die Weltbörsen in Casinos und Wettbüros verwandelt.
Und diejenigen, die ihr ganzes Geld verlieren, können es kaum erwarten, dass eine globale Katastrophe eintritt, um getröstet zu werden, während diejenigen, die ihr Geld vervielfacht haben, sehnsüchtig auf eine globale Krise warten, weil sie genug Macht haben, um Angebot und Nachfrage zu manipulieren.
Sie haben also genug Macht, das Angebot genau dann zu reduzieren, wenn die Nachfrage nach Produkten am höchsten ist und treiben so die Preise in schwindelerregende Höhen nach dem Motto „Narren zahlen jeden Preis, wenn sie hungrig sind“.
Wenn wir die globale Finanz- und Wirtschaftskrise von 2007/2008 gut analysieren, werden wir überzeugt sein, dass sie von den oben genannten Oligarchen verursacht wurde und dass keiner von ihnen rechtlich bestraft wurde.
Im Gegenteil, sie plünderten so viel Geld, dass sie nicht nur die schönsten Inseln der Welt, sondern auch alle Zentren der berühmtesten Metropolen der Welt kauften und die Menschen die zu Mittelschicht und Unterchicht gehören vertrieben.
Und wer hat die globale Finanz- und Wirtschaftskrise neutralisiert und die Finanz-, Geld- und Wirtschaftsmärkte vorübergehend stabilisiert?
Natürlich dumme Steuerzahler aus aller Welt.
Gleichzeitig bestieg die Menschheit, die ihre Spielregeln widerspruchslos akzeptierte, die Titanic und erwartete sehnsüchtig ihren Untergang mit Musik.
Die Menschheit sieht sich seine Tragödie tatsächlich die ganze Zeit schweigend im Fernsehen und im Internet an und betet zu Gott, dass er sie rettet.
Als ob Gott keinen klügeren Job hätte, als mit Idioten fertig zu werden, die nicht einmal zwei Meter von der Nase entfernt sehen.
Warum ist ein globaler Protest gegen die Weltoligarchie, die sowohl die Staaten als auch die Weltmafia kontrolliert, notwendig wie nie zuvor?
Denn es gibt keinen großen Unterschied zwischen Menschen und Nationen.
Denn wir werden keine Unterschiede zwischen ihnen finden, selbst wenn wir die modernsten Mikroskope verwenden.
Die Unterschiede zwischen ihnen veranlassten die oben genannten Oligarchen, um sie leichter zu spalten, zu schwächen, zu plündern und zu zerstören.
Die Menschheit hat also zwei Lösungen:
Entweder ihr Schicksal in die Hand zu nehmen oder mit der Titanic, auf der sie sich befindet, mit Musik zu versinken.
Wie kann die Weltordnung stabilisiert werden?
Nur durch eine faire und transparente Art und Weise.
Durch kluge demografische, Entwicklungs-, Wirtschafts-, Handels-, Militär-, Sozial-, Finanz-, Bildungs-, Kultur- und Wissenschaftspolitik.
Also durch die Trennung von den überholten Ideologien, die keine Lösungen für die Probleme der Moderne bieten und gleichzeitig durch die Akzeptanz einer neuen globalen Ideologie namens „Equilibrium“, die gleiche Chancen für alle Menschen der Welt vor dem Gesetz und Gott garantiert.
Und natürlich den Konsum auf ein gesundes Maß zu reduzieren, denn den schwindelerregenden Konsum zu reduzieren bedeutet, die Produktion zu reduzieren und die Umweltbelastung zu reduzieren.
Andererseits führt die Reduzierung der Umweltverschmutzung automatisch zur Ausrottung der Viren, mit denen wir in den letzten Jahren konfrontiert waren, und natürlich zur Ausrottung der Energiekrisen.
Denn weniger Produktion bedeutet auch weniger Energieverbrauch.
Aber kein globales Problem wird verschwinden, wenn nicht eine rationale Bevölkerungspolitik formuliert wird, die die Bevölkerung in Regionen, in denen das Wachstum schwindelerregend und unverantwortlich ist, auf humane Weise reduziert, weil es unter unmenschlichen Bedingungen stattfindet, und umgekehrt, wenn es die Bevölkerung in Regionen erhöht, in denen der Rückgang auftritt trotz humane Bedingungen und Umständen.
Refugjatët ukrainas marrin mbetjet e urës së shkatërruar më 5 mars. Foto: VADIM GHIRDA / Ap
THE MYRIAD WEAKNESSES OF THE WEST ENCOURAGED THE MONSTER VLADIMIR PUTIN
Adolf Hitler nowadays named Vladimir Putin is doing the West exactly what he deserves, because the West believes in only one God named Mr. Dollar.
Seeing Western businessmen and politicians selling their asses fast, Putin bought them all in turn and put them in his pocket. On the other hand, Western politicians have made the countries they lead the toys of the world’s richest oligarchs, and themselves their puppets, nullifying all the universal values ​​that have so long ensured and guaranteed world peace.
Thus, they not only endangered and destroyed the world order, but also the health of people, flora and fauna, because they are also the biggest polluters of the environment.
Believing that they are immortal, even the dizzying wealth they have acquired does not make them happy, so these greedy demons want even more.
They probably wanted to compete with the pharaohs in amassing wealth, and not only to match them, but to surpass them, taking them to their tombs, which are as luxurious and comfortable as an eight-star hotel.
They amassed so much material wealth that the pharaohs died for the second time in their tombs of shame and went on a hunger strike to gain the mercy and favor of the cosmic god, hoping to convince him to fuck the mothers, sisters, daughters and wives of their earthly rivals. with them he competes for wealth and fame.
In many of my letters, I have hinted at what has happened, is happening and will happen, not because I am Nostradamus, but because I tried to activate my brain during extensive analysis and unfortunately came to the conclusion that people who became monsters would eat each other heads, or the nature around them will take revenge by destroying them all one by one because nothing satisfies them.
Realizing the extent of their greed, I came to the conclusion that they not only disturb the balance of nature around them, but also their inner balance and become cannibals, which they still prove today.
Since their greed is not only material but also spiritual, they do not enjoy the power, privileges, wealth and fame they have, so they do not know what to do with themselves.
At the same time, I came to the conclusion that if the leaders of this world turn a deaf ear to common sense, they will bring the world to ruin, and with it innocent people, animals and plants.
That is why I have repeatedly emphasized that justice and equality before the law and God are not only universal values ​​on paper, but a prerequisite for the survival of people, animals, plants and the nature around them.
Because abnormal greed for collecting and consuming unnecessary products means multiplying production.
And the multiplication of production is not possible without the multiplication of the exploitation of labor forces and natural resources, and certainly not without the constant destruction of plant and animal species that enable climate balance.
Or rather, without multiple destruction of plant and animal species, which are natural thermostats because they stabilize the water temperature in the seas and oceans.
Like previous wars, the war being waged today is a war for a monopoly over the resources of nature and the souls and minds of people.
And in this crazy race for supremacy over people, plants, animals and natural resources, all the destroyers of humanity, animals, plants and nature are involved together.
Political mafia, pharmaceutical mafia, economic mafia, banking mafia, currency mafia, financial mafia, cyber mafia, food mafia, drug and weapons mafia and religious mafia.
All these interactive mafias have turned classic capitalism into casino capitalism, while world stock exchanges have turned into bookmakers.
Because it is not enough for them to just exploit natural resources and workers, but to bet on world stock markets with terrible amounts of money they earn from exploitation: which global company will go bankrupt tomorrow and thus multiply or lose part of its capital.
In fact, the world’s biggest poker and gambling players are financing their game with taxpayers’ money from around the world.
And that is exactly why world stock markets have turned into casinos and bookmakers.
And those who lose all their money can hardly wait for the global catastrophe for consolation, while those who have multiplied their money eagerly await the global crisis because they have enough power to manipulate supply and demand.
So, they have enough power to reduce the supply exactly when the demand for products is the highest, thus raising prices to dizzying heights in the style of “fools will pay any price when they are hungry”.
If we analyze well the global financial and economic crisis of 2007/2008, we will be convinced that it was caused by the above-mentioned oligarchs and that none of them was legally punished.
On the contrary, they robbed so much money that they bought not only the most beautiful islands in the world, but also all the centers of the world’s most famous metropolises and expelled middle and lower class people.
And who neutralized the global financial and economic crisis and temporarily stabilized the financial, money and economic markets?
Stupid taxpayers from all over the world, of course.
At the same time, humanity, which has accepted their rules of the game without objection, has boarded the Titanic and eagerly awaits its sinking with music.
In fact, humanity is constantly watching her tragedy on television and the Internet, praying to God to save them.
It’s as if God doesn’t have a smarter job than saving idiots who can’t see two meters from their noses.
Why is a global protest against the world oligarchy that controls both the state and the world mafia more than ever before?
Because there is no big difference between people and nations.
Because we will not find any differences between them, even if we use the most modern microscopes.
The differences between them encouraged these oligarchs to split, weaken, plunder and destroy them more easily.
So, humanity has two solutions:
Either to take control of her destiny or to sink to the music with the Titanic on which she is.
How can the world order be stabilized?
Only in a fair and transparent way.
Through smart demographic, development, economic, trade, military, social, financial, educational, cultural and scientific policies.
So, by separating from outdated ideologies that do not offer solutions to the problems of modernity and at the same time accepting a new global ideology called “Equilibrium” which guarantees equal chances to all people of the world before the law and God.
And of course to reduce consumption to a healthy level, because reducing dizzying consumption means reducing production and reducing environmental pollution.
On the other hand, reducing pollution automatically leads to the eradication of the viruses we have faced in recent years and, of course, to the eradication of the energy crisis.
Because lower production also means lower energy consumption.
But no global problem will disappear if a rational population policy is formulated that humanely reduces the population in regions where growth is staggering and irresponsible because it takes place in inhumane conditions, and vice versa if it does not increase the population in regions where decline occurs despite humane conditions and circumstances.

Fundi i mbrapsht i fondeve qeveritare!

0

Florim Zeqa   

Përderisa fondet ngarendin njëri pas tjetrit, pa transparencë dhe pa llogaridhënje humbet interesimi dhe besueshmëria e qytetarëve (mërgimtarëve) edhe për rastet emergjente! Pa ndëshkimin e abuzuesve të maksi fondeve “3 përqindëshit”, “Vendlindja Thërret” dhe fondeve tjera nga koha e luftës çlirimtare, vështirë se do të kthehet besimi ndër bashkatdhetarët edhe për një kohë të gjatë!

Pa zbardhjen e fondeve paraprake, nuk do të kenë suksese fondet e reja

Mund të konsiderohet e logjikshme heshtja e qeverive paraprake ndaj abuzuesve të fondeve të luftës çlirimtare, pasi në të shumtën e rasteve drejtuesit e ish partive në pushtet dhe njerëzit e tyre ishin edhe bartës të fondeve të luftës! Por në asnjë rrethanë nuk mund të justifikohet heshtja e Albin Kurtit ndaj abuzuesve të fondeve të sipërpermendura, pasi i njëjti dy vite më parë, më 12 prill 2020 në cilësinë e kryeministrit në detyrë (i shkarkuar) e kishte hapur “Fondin Emergjent” përmes një xhirollogarie të posaçme duke kërkuar nga diaspora shqiptare ta ndihmojë qeverinë me mjete financiare për menaxhimin e pandemisë “COVID 19”, për të cilin fond asnjëherë deri më sot nuk u bë transparente shuma e parave të grumbulluara dhe as lëvizjet financiare të atij fondi!

Siq dihet, Albin Kurti e ka paralajmëruar edhe themelimin e “Fondit Sovran”, fati i të cilit varet nga menaxhimi i “Fondit të Sigurisë!

Pa u zbardhur e vërteta e fondeve paraprake, përkatësisht fondit të “3 përqindëshit”, “Vendlindja Thërret”, “Fondit Emergjent” dhe fondeve të tjera, mërgatës tonë as që do t’i bëjnë përshtypje themelimet e fondeve të reja!

Themelimet e fondeve nuk ishin premtime të kryeministrit aktual

Të gjithë i dimë premtimet e Albin Kurtit gjatë fushatave zgjedhore. Kishte premtuar rritjen e buxhetit për ushtrinë, por asnjëherë nuk e kishte permendur hapjen e fondeve humanitare, por premtim e kishte themelimin e ‘Bankës Zhvillimore’!

Ikja nga premtimet elektorale dhe parimet politike e ka kthyer Albin Kurtin në personalitet të dyfishtë, të cilit më nuk i beson as elektorati i LVV-së e lërë më qytetarët e vendit. Albin Kurti sikur (qëllimshëm) po harron se Kosova është shtet sovran me infrastrukturë të organizuar në të gjitha nivelet dhe me një buxhet shumë të pasur sesa qeveritë paraprak. Po ashtu Albin Kurti qëllimshëm po i harron edhe të hyrat e mërgatës sonë apo “remitencat” siq po i quajnë në zhargonin politik, të cilat janë mbi 1 miliardë euro në vit dhe prapë po kërkojnë para “kesh” nga mërgimtarët!

Albin Kurti duhet t’i shfrytëzojë të gjithë mekanizmat shtetërorë për financimin e institucioneve shtetërore, përfshirë Ushtrinë e Kosovës (FSK-në).

Me përvetësimin e nismës së mërgatës për “Fondin e Sigurisë”, Albin Kurti përveq humbjes së besimit e ka shpërfaqur papjekurinë e tij politike dhe paaftësinë qeverisëse me vendin!

“Fondi i Sigurisë” do të jetë fundi i mbrapsht i fondeve humanitare nga ana e qeveritarëve, ngase më askush nuk do t’i besoj askujt që vie në krye të ekzekutivit!

Kemi pasur qeveri të pakonsoliduara mirë, me mbështetje të vogël dhe të madhe qytetare, me buxhet më të ulët sesa 1/3 e buxhetit aktual, por asnjëherë nuk kemi pasur hapje të fondeve humanitare qeveritare, për arsyen e thjeshtë se shteti nuk mbahet me ndihma humanitare por me investime kapitale, zhvillim ekonomik dhe mirëqenje qytetare e cila bëhet bazament i fuqishëm i të gjitha segmenteve shtetërore!

Politikanët e ditëve të sotme shtetin nuk e duan më shpirtë por më bark

Patriotizmi nuk matet me gjuhë populliste, as me ngjyra partiake por me punë dhe vepra konkrete. Të jesh patriot do të thotë të jepësh çdo gjë për shtet dhe atdhe pa marrë asgjë prej tij.

Të thirresh dhe të çirresh se je në ballë të një fronti dhe të qëndrosh në fund të kolonës nuk është patriotizëm. E njëjta gjë vlenë edhe për themeluesit e fondeve, emrat e të cilëve, për të mos thënë asnjëherë, rrallë i gjen në listat e donatorëve!

Kur jemi tek fondet, e më konkretisht tek “Fondi i Sigurisë”, të parët që duhej t’i prinin listës së donatorëve do duhej të ishin themeluesit e fondit, përkatësisht qeveritarët me dhënjën për fillim të një page mujore, pastaj të gjithë ata që i kanë pagat më të lartat në rajon dhe më të larta sesa mërgimtarët në perëndim, filluar nga deputetet e Kuvendit, prokurorët dhe gjykatësit, bankierët dhe oligarkët e fuqishëm ekonomik.

Politikanët që e duan shtetin më bark e jo më shpirtë, mendjen e kanë tek xhepat e tyre të thellë dhe jo tek forcimi i shtetit dhe mirëqenja e qytetarëve.

Karrieristët e etur për pushtet nuk zgjedhin rrugë dhe mjete, por janë të gjendje të sakrifikojnë edhe jetëra njerëzish për të mbajtur, gjegjësisht për të marrur pushtetin.

Në fund të këtij shkrimi dëshiroj t’ua kthejë një përgjigje të përbashkët të gjithë atyre që janë kokëfortë dhe nuk ju besojnë fakteve.

Shkrimet e mia nuk janë të mbushura me fantazi dhe të pavërteta, por janë të bazuara në fakte dhe realitet. Sadoqë mundohemi t’i ikim realitetit të hidhur, të ndarjeve të thella politike dhe shoqërore nuk mundemi.

Nuk kam qenë, nuk jam dhe as që do të bëhem zë i pushtetarëve dhe as i opozitarëve, por do të mbetem zë plural dhe kreativ në shërbim të shtetit dhe qytetarëve.

Sikurse deri më tani do të qëndroj besnik ndaj së vërtetës, për të zbuluar lajmin, edhe atëherë kur nuk shihet apo tentohet të fshifet nga të tjerët, për ti bërë gjithmonë të qartë lexuesit; kjo është e vërteta dhe ky është interpretimi im!

Zoti i bekoftë qytetarët e vendit tim në trojet etnike dhe diasporë!

Militarizimi, ekspansioni dhe lufta e pafund

0
Korab Blakaj, Vjenë
Titulli tregon për lidhjen që u bë e dukshme në fillim të shekullit të 21-të midis një tendence të ripërtërirë drejt militarizimit të politikës ndërkombëtare dhe të sigurisë, zgjerimit – këtu duhet të merren parasysh si aspektet politiko-ushtarake ashtu edhe ato ekonomike – dhe strategjisë së SHBA-së për luftën e pafund, strategji e zhvilluar pas 11 shtatorit 2001; Si justifikim i referohet të ashtuquajturës lufta “kundër terrorizmit”, e cila lindi një rrezik që nuk është realisht i kuptueshëm dhe për këtë arsye mund të thirret sipas dëshirës. Megjithatë, nuk dua ta fokusoj kontributin tim në kthesat dhe kthesat aktuale të politikës perandorake në SHBA, por më tepër në disa aspekte të zhvillimit të kapitalizmit bashkëkohor si sistem botëror. Ata qëndrojnë, si të thuash, në sfondin e asaj që po ndodh aktualisht në sferën e politikës, ushtarake dhe politikës së jashtme, si dhe në politikën tregtare dhe financiare.
Fenomenet e reja dhe problemet e lashta
Globalizmi, akumulimi i kapitalit, zgjerimi dhe militarizimi i politikës ndërkombëtare në fillim të shekullit të 21-të janë të lidhura ngushtë, për të thënë kështu, anë të ndryshme të një procesi holistik. Shumë analistë theksojnë se globalizimi të cilin duhet ta bëjmë është diçka historikisht e re. Sigurisht, në shumë mënyra, kjo duket kështu: baza janë forca të reja prodhuese bazuar në teknologji të reja, të tilla si teknologjia kompjuterike, transmetimi i largët dhe interneti. Në të njëjtën kohë, u krijuan marrëdhënie të reja të prodhimit, të cilat kryesisht lidhen me sferën financiare të sapo krijuar. Që nga vitet 1990, “vlera e aksionarëve” është bërë për shkallën e ekonomisë, një përparësi e çmimeve të tregut të aksioneve dhe pritjeve të fitimit. Për shembull, kompanitë “private-equitiy” mbledhin kapital në investitorë të fuqishëm të investojnë këto fonde, të rritura me kredi bankare, në kompani ose në blerjen e tyre. Investitorët janë premtuar nga njëzet për qind dhe më shumë. Kompanitë e fituara duhet të gjenerojnë këto fitime dhe në të njëjtën kohë të veprojnë mbi borxhin bankar dhe të paguajnë. Pasoja janë zakonisht masive, si mbyllja e pjesëve “të padobishme” të kompanisë, shpesh duke falimentuar të gjithë kompaninë pasi këta investitorë e kanë thithur atë kapital dhe më pas kanë rënë. Praktika e blerjeve do të vazhdojë; Ka gjithmonë kompani më të mëdha që veprojnë në nivel global, si në industrinë e makinave Daimler Chrysler, ose industria e avionëve të Perëndimit që dominohet nga Boeing dhe Airbus, që secila ka mbështetjen e qeverisë amerikane ose të BE së dhe hapin procese kundër njëra -tjetrës para OBT-së. Kompanitë kryesore duan të jenë gjithnjë e më shumë të theksuara për planifikimin afatgjatë dhe sigurinë e të ardhurave, të cilat gjithashtu duhet të garantohen nga 2 politikat ndërkombëtare, ndërsa proceset që luajnë në sferën financiare kanë më shumë gjasa të forcojnë anarkinë e ekonomive kapitaliste, konflikti i dy tendencave gjithmonë shkakton turbulencë të re.Duke parë këto zhvillime me pikëpamje politike-ekonomike, një ngritje e dukshme u shfaq në ekonominë globale kapitaliste pas vitit 1945, e cila arriti deri në mesin e viteve 1960. Pastaj ndoqën një krizë që zëvendësohet me një periudhë të gjatë stagnimi të viteve 1973-1993. Arsyeja është një mbiprodhim mbarëbotëror i industrisë së prodhimit. Flluska spekulative e viteve 1990 e njohur si “ekonomia e re”, më pas u rrëzua me zhurmë të madhe. Mbizotërimi i tregjeve financiare, e cila tani duhet të përshkruhet, nuk e zgjidhi këtë krizë, por i përkeqësoi ato. Kjo ishte gjithashtu politika mbarëbotërore që ndoqi kërkesat e neoliberalizmit.
Megjithatë, rezultatet e këtyre zhvillimeve janë më shumë kuptim: kjo është një rishpërndarje unike në mbarë botën e pasurisë sociale e lidhur me forcimin e fuqisë së kapitalit financiar. Borxhet publike luajtën një rol qendror.Reagan qëllimisht e bëri atë në SHBA për të rritur ndikimin e kapitalit financiar në politikë dhe për të zbatuar politikat monetare. Inflacioni duhet të mbetet i ulët, papunësia duhet të rritet dhe pagat duhet të reduktohen për të luftuar sindikatat me sukses. Nëse e vë re botën e neoliberalizmit në vendet e veriut apo perëndimit, kjo ka qenë e rëndësishme (edhe pse sindikatat dhe lëvizjet sociale vazhdojnë t’i rezistojnë sindikatave dhe lëvizjeve sociale në Evropën kontinentale). Clinton po përpiqej të reduktonte ndjeshëm borxhin publik në Shtetet e Bashkuara për të rritur lojërat e politikës, ndërsa republikani Bush II me rritjen dramatike të shpenzimeve ushtarake dhe gjithashtu në lidhje me trajtimin e shumicës së vendeve të Amerikës Latine, Afrikës dhe Azisë .
Borxhet e marrura në Perëndim ishin gjithashtu faktorë të rëndësishëm të dështimit të Socializmit Shtetëror në Evropën Lindore: Këshilltarët udhëzues kishin besuar të kompensonin deficitet e performancës së brendshme të vendeve të tyre përmes huamarrjeve në Perëndim. Kreditë u ofruan relativisht lirë në vitet 1970, por pastaj u ngritën së shpejti, dhe qeveritë e vendeve nuk mund të zotëronin këto procese.Kriza e socializmit shtetëror, e cila kishte shkaqet e saj brenda, të përforcuar në këtë mënyrë qoi në dështimin e atij sistemi. Fundi i Socializmit Shtetëror të Evropës Lindore ishte prerja më e shquar historike në fund të shekullit të 20-të. Kështu, kapitalizmi në mbarë botën ishte sistemi pothuajse i vetëm ekonomik, ai ishte në të vërtetë i globalizuar.
Çmimi i lirë i mallrave të kapitalizmit është artileria e rëndë me të cilën rrëzojnë muret, me të cilin detyrojnë urrejtjen më kokëfortë të barbarëve ndaj të huajve të kapitullojë. Ai i detyron të gjitha kombet të përvetësojnë mënyrën e prodhimit të borgjezisë nëse nuk duan të humbasin; i detyron të fusin në vetvete të ashtuquajturin qytetërim, pra të bëhen borgjezë. Me një fjali , borgjezia krijon një botë sipas imazhit të saj.”
Këndej del se analiza e kapitalizmit nuk ka vdekur, por është një çështje shumë aktuale.
Lëvizje e re e kapitalit
Kapitalizmi i përshkruar tashmë nga Marksi dhe Engelsi i nevojitej jo vetëm tregjeve dhe mallrave që shiten në tregje, por edhe fuqisë punëtore, d.m.th., njerëzve që joshen ose detyrohen të prodhojnë mallrat që shiten me një çmim më të lartë se shpenzimet e shitësit. Që në fillim, parimi i fitimit i krijuar në këtë mënyrë lindte gjithashtu çështjen sociale të kapitalizmit, domethënë atë të një jete të denjë dhe të kushteve të jetesës së atyre që prodhojnë këto mallra.
Lëvizja komuniste, që daton që nga Marksi, synonte ndërtimin e një shoqërie të ndryshme që prodhon në mënyrë jokapitaliste dhe zgjidh çështjen sociale. Të përforcuara nga mjerimi dhe krimet e kryera nga klasat e vjetra sunduese në Luftën e Parë Botërore dhe Luftën e Dytë Botërore, partitë komuniste në një numër vendesh evropiane arritën të merrnin pushtetin dhe të shpallnin një shoqëri të tillë përkatësisht nga viti 1917 dhe 1944. Megjithatë, ata nuk mundën të shpëtonin nga logjika e sistemit botëror kapitalist.Fuqia e tyre e brendshme nuk mund të legjitimohej në mënyrë demokratike, kështu që sundimi i tyre mbeti i shënuar nga krimet e tyre. Në vend të një shoqërie pa shfrytëzim, një klasë e re sunduese ishte krijuar me nomenklaturën partiake. Nga jashtë, vendet socialiste shtetërore humbën konkurrencën ekonomike me Perëndimin, kushtet e të cilit ishin bërë edhe më të vështira nga gara e armatimeve e shkaktuar qëllimisht për Lindjen. Në fund të viteve 1980/fillimi i viteve 1990, nomenklatura komuniste në vendet shtet-socialiste të Evropës Lindore hoqi dorë nga përpjekjet e mëtejshme shtetërore-socialiste, ia dorëzoi pushtetin qeverive të zgjedhura dhe u përpoq në shumë vende vetë, me sukses në Rusi dhe në vende të tjera, si ish -republikat sovjetike, për t’u bërë “borgjeze”, dmth. pronare e kapitalit.
Kjo ngjarje historike botërore pati pasoja të mëdha. Njëra ishte se, në përputhje me ideologjinë dhe politikën neoliberale, të gjitha lëshimet e benë nga frika e përpjekjeve të mëtejshme komuniste dhe në vazhdën e kompromiseve midis punëdhënësve dhe organizatave të forta të punës në Evropën Perëndimore u bë çmontimi i të drejtave sociale të punëtorëve dhe punonjësve të tjerë të varur dhe sistemeve të sigurimeve shoqërore, ulja e të ardhurave nga puna në krahasim me të ardhurat nga pronësia aksionare ose prona kapitaliste në përgjithësi.Tjetra ishte çmontimi i shërbimeve publike dhe privatizimi i objekteve të tyre – e gjithë kjo është vënë qëllimisht në rendin e ditës dhe është operuar si “lufta e klasave nga lart”
Një pjesë e kapitalizmit është se “shumë procese që më parë kontrolloheshin në mënyra të ndryshme nga tregu, iu dha karakteri i mallrave – jo vetëm transaksionet e shkëmbimit, por edhe proceset e prodhimit, shpërndarjes dhe investimit. Që kur filloi, kapitalistët, në përpjekje për të grumbulluar gjithnjë e më shumë kapital, janë përpjekur të komodifikojnë gjithnjë e më shumë proceset shoqërore të jetës ekonomike. Dhe duke qenë se kapitalizmi është një proces vetë-shërbyes, rrjedh se asnjë proces shoqëror nuk përjashtohet realisht nga përvetësimi i mundshëm
Kapitalizmi bëri një kapërcim të rëndësishëm pas përfundimit të socializmit shtetëror: jo vetëm shtetet ish-komuniste janë të hapura ndaj tij, të gjitha rajonet e botës dhe madje edhe pjesët më të thella të shoqërisë janë të ekspozuara ndaj tij.
Këtu hyjnë planet neoliberale, pas dështimit të Marrëveshjes Ndërkombëtare për Mbrojtjen e Investimeve (MAI) nëpërmjet Organizatës Botërore të Tregtisë (OBT) për të përfunduar të ashtuquajturën marrëveshje GATS (tregtia e shërbimeve publike). Politikanët në Evropë po shesin me shpejtësi në rritje shërbimet publike, termocentralet, spitalet, transportin publik lokal dhe mbi të gjitha furnizimin me ujë të pijshëm. Marrëveshja GATS duhet të bëhet shpejt detyruese në mbarë botën. Nënshkrimi i kësaj marrëveshjeje nga një vend do ta bënte të përhershme shitjen e mallrave publike. Fushat thelbësore të jetës, shkolla, shëndetësia, institucionet sociale do të përcaktoheshin vetëm nga maksimizimi i fitimit. Komisioni i BE-së është gjithashtu në proces të bërjes së “ofertës” së tij OBT-së për privatizime në këto fusha. E gjithë kjo ndodh pas dyerve të mbyllura.
Çështja sociale shtrohet sërish në një nivel global sot: është shfaqur një fisnikëri ndërkombëtare që zotëron këtë ekonomi botërore kapitaliste dhe nuk ndjen asnjë përgjegjësi sociale. Thuhet se 358 miliarderët më të pasur në botë “zotërojnë” më shumë se gjysmën e njerëzimit.
Pasojë tjetër e gjerë është se lufta është rikthyer në politikë dhe zë një vend si para Luftës së Ftohtë. SHBA është e vetmja superfuqi e mbetur. Ata shpenzojnë më shumë për armatim sesa konkurrentët e tyre kryesorë ekonomikë dhe politikë së bashku. NATO u forcua dhe u zgjerua. Nisur nga kjo, lufta u kthye sërish në një mjet ‘normal’ të politikës. Gjatë Luftës së Ftohtë, planet e SHBA-së supozonin gjithashtu se do të kishte një luftë të madhe duke shmangur dhe moslejuar përshkallëzimin e luftërave “të vogla”, sot flitet hapur për luftëra “perandorake” që kanë karakter tjetër. Forca maksimale do të përdoret në kohën më të shkurtër të mundshme për të krijuar rendin që dëshiron qendra perandorake. Në një farë kuptimi, lufta antijugosllave e vitit 1999 ishte lufta e parë për të ndëshkuar mosbindjen, për të hapur një vend ndaj “nxitjes” së lartpërmendur të kapitalit ndërkombëtar dhe për të shpërfillur ligjin ndërkombëtar ekzistues për ta bërë këtë. Lufta gjeopolitike e riorganizimit për pushtimin e Irakut do të ishte e tillë në një shkallë shumë më të madhe. Është dështimi i Shteteve të Bashkuara për të kontrolluar dhe stabilizuar Irakun deri tani që ka bërë që luftërat e fundit, për shembull kundër Iranit, Koresë së Veriut ose në Amerikën Latine, nuk kanë filluar ende.
Tregu botëror dhe sistemi botëror
Për hulumtimin e botës së sotme, idetë e një tregu aktual botëror dhe të një sistemi botëror sigurisht nënkuptojnë qasje qendrore analitike. Pika e fillimit, siç është formuluar në pasazhin e cituar në “Manifestin Komunist”, ishte justifikuar nga Marksi dhe Engelsi në “Ideologjinë Gjermane” me thënien: “Sa më shumë që izolimi origjinal i kombësive individuale prej mënyrës së zhvilluar të prodhimit, trafikut dhe ndarjes së punës midis kombeve të ndryshme që kanë evoluar natyrshëm si rezultat, shkatërrohet, aq më shumë bëhet “histori në historinë botërore.”Mbi të gjitha, ata panë fuqinë që solli kjo industri në shkallë të gjerë. Ajo prodhoi historinë botërore vetëm për aq sa e bëri çdo komb të qytetëruar dhe çdo individ në të të varej nga e gjithë bota për plotësimin e nevojave të tyre dhe ekskluzivitetin e deritanishëm natyror të kombeve individuale e
shkatërruan.
Në vëllimin e tretë të Kapitalit, Marksi e quajti “krijimin e tregut botëror” një nga “faktet kryesore të prodhimit kapitalist”.Tregtia e jashtme” lejon “
të zgjerojë shkallën e prodhimit’, dhe ai ‘përshpejton…akumulimin’.Në këtë kuptim, ‘globalizimi’ i sotëm nuk është një fenomen i ri, por një ‘shkallë’ e re e këtij procesi.
Ky koncept duhet të kombinohet me konceptin e Marksit për një qasje holistike ndaj shoqërisë moderne borgjeze, të cilën ai e quajti “totalitet”. “Nëse në sistemin e përsosur borgjez çdo marrëdhënie ekonomike presupozon tjetrën në formën borgjezo-ekonomike dhe kështu çdo statut është në të njëjtën kohë një parakusht, ky është rasti me çdo sistem organik. Vetë ky sistem organik si një tërësi ka parakushtet e tij dhe zhvillimi i tij në një tërësi konsiston pikërisht në nënshtrimin ndaj vetes së të gjitha elementeve të shoqërisë ose në krijimin e organeve që ende i mungojnë prej tyre. Kështu, ajo bëhet histori totale.Bërja e këtij totaliteti formon një moment të procesit, zhvillimit të tij.”Këtu duhet theksuar se nuk bëhet fjalë për një sistem të mbyllur, një herë e përgjithmonë të përfunduar, por për deklaratën se pjesët e së tërës janë të varura reciproke dhe ideja e një kapitalizmi që rritet në gjerësi dhe thellësi dhe formon një tërësi sistemike është themeluar dhe krijuar nga Marksi. Kjo është mënyra e vetme për të kuptuar botën e sotme të globalizuar. Kjo jo vetëm që ka vazhduar në drejtimet që tradicionalisht konsiderohen si “marksizëm”, por është bërë e frytshme edhe për kuptimin historik të kapitalizmit. Fernand Braudel – një përfaqësues kryesor i shkollës franceze “Annales” të shekullit të 20-të, e cila gjithmonë e ka studiuar historinë si histori gjithëpërfshirëse shoqërore – tregoi se ky proces nuk çon në një nivelim të përgjithshëm të marrëdhënieve ekonomike dhe sociale. (Në “Historinë Sociale të viteve 15-18″. )Në fund të shekullit të njëzetë” ai përshkroi “rregullat” e funksionimit të sistemeve ekonomike botërore (megjithëse për të, meqë ra fjala, ekonomia botërore nuk u shfaq fillimisht me kapitalizmin; ekonomitë botërore mbështeten gjithmonë mbi një bazë kulturore, bashkëjetojnë dhe janë të lidhura me njëra-tjetrën). Rregulli i parë është ndryshimi i hapësirës. Sistemi ekonomik global ka tendencë të zgjerohet. Rregulli i dytë është: fokusi është në një qytet dominues kapitalist. “Një ekonomi botërore ka gjithmonë një pol urban në qendër të rrjetit të biznesit dhe furnizimit, një qytet në të cilin informacioni, mallrat, kapitali, kredia, njerëzit,
urdhërat dhe letrat e biznesit rrjedhin së bashku dhe nga të cilat burojnë përsëri…”Qytetet marrin radhën në këtë rol. Nëse marrim sistemin botëror kapitalist që u përhap në të gjithë botën nga Evropa në fillim të epokës moderne, fillimisht ishte Venecia, pastaj – pas fazave të ndërmjetme – Amsterdami, më në fund Londra dhe tani është Nju Jorku. Me zhvendosjen e qendrës së parë industriale, më pas financiare të ekonomisë botërore në Azi, veçanërisht në Kinë, kjo ndoshta do të zëvendësohet nga Shangai në dekadat e ardhshme. Rregulli i tretë sipas Braudel është gradimi hierarkik i sistemit në zona të ndryshme. Këtu ai i referohet “qarqeve të Thünen it “.Johann Heinrich von Thünen, pas
Braudel it “ ekonomisti më i madh gjerman i shekullit të 19-të përkrah Marksit”kishte zhvilluar skemën e një qyteti të vetëm në një fushë në vitin 1826 dhe kishte shpërfillur në mënyrë abstrakte fshatrat dhe shterpësinë si dhe industrinë, me qytetin që dominonte fshatrat përreth dhe hynte në një marrëdhënie shkëmbimi me të. Më pas, rreth qytetit do të formoheshin rrathë koncentrikë: në të parën do të mbizotëronin kopshtet, perimtaria dhe prodhimi i qumështit, në të dytën drithërimi dhe në të tretën blegtoria. Megjithatë, ndërsa Thünen supozon në heshtje pabarazinë e marrëdhënieve midis qytetit dhe fshatit përreth, Braudel thekson se është pikërisht pabarazia e shkëmbimit që mban ciklin ekonomik. Ky model është, sipas tij, për shumë njerëz struktura aktuale ekonomike historike e zbatueshme.
Ai vëren se në shekullin e 18-të në Angli, qendra ekonomike botërore, puna me pagë mbizotëronte në qytet dhe fshat, por në kontinentin e Evropës Perëndimore, krahas punës me pagë, kishte ende shumë forma të punës fizike para-moderne dhe robërisë rurale. Në Evropën Lindore dhe në Ballkanin turk dominonte robëria dhe në Botën e Re që nga shekulli i 16-të, skllavëria “festoi një rikthim të bujshëm, sikur gjithçka do të fillonte përsëri atje nga e para”. Braudel thekson: “Në të gjitha këto raste, shoqëria merr parasysh një domosdoshmëri të ndryshme ekonomike dhe formon duart e veta me përshtatjen e saj, në pamundësi për ta bërë këtë, heq dorë shpejt nga zgjidhjet pasi ato janë zgjedhur. tashmë.Përfundimi është: “Skllavëria, robëria, puna me pagesë përfaqësojnë zgjidhje të ndryshme historikisht dhe shoqërore për një problem të përgjithshëm thelbësisht konstant.” Dhe më tej: “Metodat e shfrytëzimit zëvendësojnë njëra-tjetrën, e përfundimisht plotësojnë njëra-tjetrën. Ajo që është e mundur në zemër të ekonomisë botërore me tepricën e njerëzve, trafikun e shpejtë të biznesit dhe tepricën e parave nuk është më e mundur në të njëjtën masë në zona të ndryshme periferike. Në total, duke u nisur nga qendra e ‘territorit ekonomik’, a
regresion historik nga një pikë në tjetrën ,sistemi botëror shfaq jo vetëm një hendek pushtet-politik, por edhe një hendek zhvillimi.
Teoria e imperializmit
Në këtë sfond, debatet-teorike nga fillimi i shekullit të 20-të duhen ripërmbledhur.
-Gjatë Luftës së Parë Botërore, Lenini kishte diagnostikuar një fund të afërt të kapitalizmit, të cilin ai e përshkroi “imperializmi si faza supreme e kapitalizmit”.Ndërkohë, alternativa që ai nisi me vendosmëri ka ikur dhe kapitalizmi duket më i fortë dhe më i suksesshëm se kurrë.
Diagnoza e “kapitalizmit që po vdes” në fillim të shekullit të 20-të ka rezultuar e gabuar. Në të njëjtën kohë, Lenini identifikoi pesë karakteristika të “imperializmit” që duhet të diskutohen përsëri:
1. Përqendrimi i prodhimit dhe kapitalit, formimi i monopoleve. Monopolet aktuale rrallë gjenden sot, por oligopolet janë, dhe procesi i përqendrimit, nëse mendojmë vetëm për DaimlerChrysler dhe shumëkombëshe të mëdha të ngjashme, vazhdon në mënyrë transnacionale, në një nivel të globalizuar.
2. Bashkimi i kapitalit industrial dhe bankar në kapital financiar. Në njëzet vitet e fundit, sfera financiare është bërë kryesisht e pavarur; roli i mëparshëm mbështetës i kapitalit financiar për industrinë vështirë se ekziston më. Është shfaqur një ekonomi virtuale që i ka shpëtuar kontrollit shtetëror kombëtar dhe pastron pa hezitim burimet ekzistuese nëse kjo premton fitim. Si rezultat, problemet në shoqëritë në “periferi” dhe në shtresat e ulëta të shoqërive në “qendra” amplifikohen pa hezitim.
3. Eksporti i fitimeve kapitale ka përparësi ndaj eksportit të mallrave. Importet kapitale nga SHBA janë karakteristike për momentin. Deficiti i tregtisë së jashtme të SHBA-së është rritur prej vitesh në mbi 300 miliardë dollarë amerikanë në vit. Shumica e kapitalit të huaj, megjithatë, shkon për të financuar këto importe, armatime dhe konsum privat në Shtetet e Bashkuara. Në këtë aspekt, këto flukse parash, të cilat në thelb tërheqin kapitalin për qëllime prodhuese nga shumë vende të botës, kanë më shumë karakterin e një haraçi perandorak: varfëria në vendet e Jugut dhe papunësia në Evropën Perëndimore janë ana negative e mrekullisë”rritje e fitimeve në sferat financiare të SHBA”
4. Formimi i shoqatave monopole ndërkombëtare që ndajnë sferat e ndikimit dhe tregjet në botë ndërmjet tyre. Me Bankën Botërore, Fondin Monetar Ndërkombëtar (FMN) dhe Organizatën Botërore të Tregtisë (OBT), janë shfaqur organizata ndërkombëtare, mbarëbotërore që vendosin dhe kontrollojnë “rregullat e lojës” të lëvizjes kapitaliste globalisht.
5. Ndarja territoriale e botës midis fuqive të mëdha imperialiste është e plotë; lufta për rishpërndarje çon në luftëra imperialiste. Ishte dje. Sistemi botëror kapitalist i ka mbijetuar dekolonizimit dhe luftërat e përtëritura midis qendrave të kapitalizmit ndërkombëtar nuk priten as për qëllime ushtarake (shih fuqinë ushtarake të SHBA-së) dhe as për arsye fitimi. Pas “globalizimit” fshihet një rikolonizim i botës jashtë qendrave kapitaliste.
Në këtë sfond, ideja e Karl Kautsky, e formuluar gjithashtu gjatë Luftës së Parë Botërore, duhet rishqyrtuar se kapitalizmi do të çojë në një “ultra-imperializëm” në mënyrë që “politika aktuale imperialiste do të zëvendësohet nga një e re, ultra-imperialiste që do zënë vendin e luftës së kapitaleve financiare kombëtare ndërmjet tyre, shfrytëzimit të përbashkët të botës nga ndërkombëtarët-“kapitali financiar aleat.”Dhe kjo është ndoshta ajo me të cilën po përballen popujt e botës që nga viti 1945, pas përfundimit të socializmit shtetëror, tani në të vërtetë në shkallë globale. SHBA dhe BE-janë përbërësit kryesorë të këtij “ultra-imperializmi”, së bashku me Japoninë, dhe marrëdhënia e tyre është një rastësi interesash dhe konkurrence brenda strukturës. Kriza aziatike në fund të viteve 1990, kur një numër vendesh aziatike në zhvillim të klasifikuara më parë si “të suksesshme” humbën në një kohë të shkurtër një pjesë të konsiderueshme të pasurisë që kishin fituar më parë, tregoi se përfituesit kryesorë të këtij procesi ishin pikërisht. në rajonin e Atlantikut të Veriut, në ‘botën e njeriut të bardhë.
Rosa Luxemburg u mor edhe me problemin e imperializmit dhe e lidhi këtë me problemin e akumulimit të kapitalit. “Akumulimi i kapitalit vazhdon dhe zgjerohet në kurriz të shtresave dhe vendeve jokapitaliste, duke i gërmuar dhe duke i turbulluar ato me një ritëm gjithnjë e më të përshpejtuar. Tendenca e përgjithshme dhe rezultati përfundimtar i procesit është dominimi ekskluziv botëror i prodhimit kapitalist. Pasi të arrihet kjo, skema e Marksit hyn në fuqi: akumulimi, dmth zgjerimi i mëtejshëm i kapitalit, bëhet i pamundur, kapitalizmi shkon në një qorrsokak, ai nuk mund të funksionojë më si mjet historik për zhvillimin e forcave prodhuese, ai arrin objektivin e tij,pra “barriera ekonomike.” Në këtë kuptim, pra, Rosa Luksembug sheh imperializmin si “fazën e fundit” të procesit historik të ekspansionit të kapitalizmit.
Nëse ajo është shumë afër Leninit me ashpërsinë e saj se si kapitalizmi do të marrë një fund të shpejtë, qasja e saj përmban gjithashtu referencën qendrore ndaj kapitalizmit “në botë”. Ajo gjithmonë konsumon parakushtet dhe kushtet për të vazhduar akumulimin e saj. Në funksion të stagnimit të vazhdueshëm global të industrisë prodhuese nga njëra anë dhe sferës së pavarur financiare nga ana tjetër, përvetësimi i mallrave për furnizim, arsim, kulturë dhe biodiversitet tani po dalin në plan të parë. Megjithatë, në të njëjtën kohë, ai nuk i unifikon marrëdhëniet e prodhimit, siç priste Rosa Luxemburg në funksion të shterimit të procesit të akumulimit, por i riprodhon ato në një gradim hierarkik, siç përshkruhet nga Braudel. Skllavëria që hasim ende sot në Indi dhe herë pas here në provincat braziliane, format “moderne” të skllavërisë, siç i ndeshim në kontratat maquiladora ose midis të punësuarve në mënyrë të pasigurt në pjesë të ndryshme të botës, dhe puna me pagesë në kompanitë e mëdha, përfaqësojnë, edhe sot, zgjidhje të ndryshme historikisht dhe shoqërore për një problem të përbashkët thelbësisht konstant: riprodhimin dhe akumulimin kapitalist mbarëbotëror!
Sistemi bashkëkohor botëror
Immanuel Wallerstein kombinoi qasjet nga Marksi tek Braudel në një teori e sistemit botëror. Sistemi ka faza të zgjerimit dhe tkurrjes. Ajo përhapet në të gjithë globin, duke i transformuar të gjitha shoqëritë e botës në periferitë e saj. Rrjedha e kapitalit nga qendra në periferi shërben vetëm për të organizuar dhe stabilizuar rrjedhën e kapitalit nga periferia në qendër. Në këtë drejtim, të gjitha premtimet e neoliberalizmit, se ai dhe “hapja e tregjeve” të shkaktuara prej tij do të sillte prosperitet mbarëbotëror, kundërshtojnë të gjithë përvojën historike dhe logjikën e kapitalizmit. Shkëmbimi i pabarabartë është i natyrshëm në sistemin botëror.
Në këtë kuptim, “pazhvillimi” është produkt i zhvillimit të kapitalit dhe i akumulimit të kapitalit. Qendra, gjysmëperiferia dhe periferia janë komponentë të domosdoshëm të sistemit botëror dhe janë të varur reciprokisht, në përputhje me konceptin e Marksit për tërësinë. Në të njëjtën kohë, sistemi botëror nuk duhet menduar vetëm në terma ekonomikë. “Një sistem botëror është një sistem shoqëror që ka kufij, strukturë, përbërës, ligje legjitimiteti dhe koherencë. Ai përbëhet nga forca konfliktuale që e mbajnë atë së bashku dhe e copëtojnë përmes tensionit, ndërsa secili grup përpiqet vazhdimisht ta riformojë atë në avantazhin e tij.” Ai ka “karakteristikat e një organizmi” dhe jetojnë brenda tij, “forcat dinamike “.Zhvillimi vjen nga brendësia e tij.
Nëse nxjerrim një përfundim nga qasjet e ndryshme, së pari mund të thuhet si më poshtë: bota e sotme karakterizohet nga një strukturë perandorake në qendër që i ka kthyer periferitë në një varësi qartësisht të dukshme. Në këtë kuadër, ekziston një fuqi militariste perandorake në formën e Shteteve të Bashkuara, por ajo është e ndërthurur ngushtë ekonomikisht me fuqitë e tjera, veçanërisht me Bashkimin Evropian dhe Japoninë. Këtu ka një tension midis bashkëpunimit dhe konkurrencës, që është jo vetëm një nga interesat e ndryshme, por edhe një nga mënyrat dhe mjetet e pohimit të këtyre interesave.
Kjo tregon faktin se në botën e sotme globale kapitaliste, marrëdhëniet mbizotëruese nuk janë midis një pushteti të vetëm shtetëror dhe një shoqërie të vetme, por midis shteteve të strukturës në qendër – në terma praktikë G7 ose G8 – dhe atyre shumëkombëshe. Nga ky këndvështrim, SHBA-të janë garantuesi ushtarak i fundit i këtij “rendi të ri botëror”. Në të njëjtën kohë, ekziston një shumësi mjetesh dhe formash sundimi: “As kolonializmi i kompanive tregtare dhe as neokolonializmi i korporatave shumëkombëshe nuk i shterojnë mundësitë institucionale të imperializmit. Për shembull, dominimi neokolonial nuk duhet të jetë i natyrës ekonomike. Mund të bazohet gjithashtu në një lloj biznesi ndërkombëtar nën mbrojtje – marrëveshjet e ndihmës reciproke, këshilltarët ushtarakë dhe forcat e stacionuara në vende të tjera për të ‘mbrojtur’ nga kërcënimet shpesh të përcaktuara keq, të ekzagjeruara ose jo-ekzistente. Nga kjo lindin ‘satelitët’, shtetet në dukje të pavarura, marrëdhëniet e tyre me jashtë dhe
kapacitetet ushtarake përcaktohen nga një fuqi imperialiste.”Varësitë politiko-ushtarake kanë pasoja ekonomike dhe anasjelltas. Në thelb, bëhet fjalë për ‘rrugën e lirë’ për korporatat shumëkombëshe, të cilat mund t’i gjuajmë të lira në trupat e shteteve përkatëse.
Me Rosa Luksemburgun lexohet kështu: “Akumulimi kapitalist në tërësi, si një proces konkret historik, ka dy anë të ndryshme. Njëra ndodh në vendin e prodhimit të mbivlerës – në fabrikë, në miniera, në fermë – dhe në tregun e mallrave. Shikuar vetëm nga ky këndvështrim, akumulimi është një proces thjesht ekonomik… Ana tjetër e akumulimit të kapitalit zhvillohet midis kapitalit dhe formave jokapitaliste të prodhimit. Vendosja e tyre është skena botërore. Metodat e përdorura këtu janë politika koloniale, sistemet ndërkombëtare të huave, politika e sferave të interesit dhe luftërat. Këtu dhuna, mashtrimi, shtypja, plaçkitja janë krejt të hapura dhe të hapura…”
Megjithatë, forcat lëvizëse të sistemit nuk janë vetëm ato të formimit të tij të mëtejshëm; edhe forcat kundërshtare vijnë nga brenda.

Përse Erion Veliaj i ndryshon Emrin  rrugës “Donika Kastrioti” në “Ukraina e Lirë”?

1

Prof. Pirro Prifti, Tiranë

Sipas një informacioni të marrë në Instagram sot, Bashkia e Tiranës do të emërtojë të hënën, njërën nga rrugët e bllokut të ambasadave me emrin “Ukraina e Lirë” dhe pikërisht Rrugës Donika Kastrioti, aty ku janë Ambasada e Kosovës, Ambasada Rusë dhe Ambasada e Serbisë.

Idea i ka shkuar për të nderuar dhe përkrahur luftën që  bën populli  dhe ushtria ukrainase kundër pushtuesit rus duke e e përjetësuar tek vendosja e emrit të një rruge, dhe pikërisht aty ku gjëndet ambasada ruse, ambasada serbe dhe ambasada kosovare duke bërë një karshillëk ndaj dy shteteve që kanë ambasadat në atë rrugë që sot quhet Rruga `Donika Kastrioti`.

Dakort që t`i vendoset një rrugë në Tiranë emri `Ukraina e Lirë. Po përse duhet ti hiqet emri `Donika Kastrioti` rrugës që aktualisht e mban këtë emër?

Ky ndryshim emri për këtë rast të veçantë  të kujton përgjigjet flakë për flakë të `shokut Enver` ndaj përpjekjeve të imperializmit dhe të social-imperializmit të dikurshëm`. Kështu po vepron dhe Kryebashkiaku jonë i nderuar, i ndezur dhe i merakosur për ngjarjet në Ukrainë.

Dhe jemi plotësisht dakort që ti vendoset një rruge të Tiranës një emër i tillë `Ukraina e Lirë`.

Por si çdo problem edhe kjo vendosje emrash ka disa anë të ` medaljes`:

Së pari Ukrainë që kur u krijua shteti i Kosovës e deri më sot nuk e ka njohur Republikën e Kosovës madje është shprehur aspak në mënyrë miqësore për këtë eveniment kur u shpall Republika e Kosovës më 17 shkurt 2008.

Së dyti, Lufta në Ukrainë mund të marrë drejtime nga më të pa-besuarat, dhe për këtë ne duhet të presim që të vendoset një Paqe sa më parë në mënyrë që popull shumëkombësh ukrainas  të gjejë qetësi dhe të mos viktimizohet nga lufta me pushtuesit rusë.

Së treti, emri Donika Kastrioti që Erion Veliaj po e ndryshon nuk është një emër dosido, por është një emër me vlera historike për popullin shqiptar sepse nëpërmjet këtij emri në kujtojmë familjet e mëdha të Arbërisë dhe të Epirit të cilat luftuan kundër pushtuesit Osman.

Emri i Donika Kastriotit është një emër që kujton Heroin tonë Kombëtar Gjergj Kastrioti-Skënderbeu, sepse ka qënë gruaja e Heroit tonë kombëtar dhese nëpërmjet kësaj martese Heroi ynë kombëtar do të merrte privilegjin e gjakut blu për bijtë e tij si dhe më kryesorja, nëpërmjet kësaj martese u sanksionua bashkimi i princërve shqiptarë në luftë kundër Perandorisë më të fuqishme të asaj kohe Osmane.

Tani Erion Veliaj, Kryebashkiaku jonë i nderuar i Tiranës, tenton të heqë një figurë të historisë së Shqipërisë që na kujton Epopenë legjendare të luftësë kundër pushtuesve osmanë, me një emër gjithashtu që na kujton luftën e ukrainasve për liri e pavarësi.

Pra një ndryshim emrash pa asnjë kuptim të mirëfilltë, madje duke larguar nga kujtesa popullroe dhe historike një emër shumë të njohur të historisë tonë, atë të gruas së Gjergj Kastriotit Skënderbut e cila lindi Gjon Kastriotin e Ri i cili luftoi edhe ai kundër osmanëve, pra ishte nëna e një luftëtari Hero.

Përse duhej hequr ky emër? Unë mendoj se Kryebashkiaku ynë i nderuar ka bërë një gaffë nga mosnjohja e historisë së Shqipërisë

Këto lëvizje të papritura të Krybashkiakut mendoj se nuk janë me seriozitetin e duhur.

Është e rëndësishme të kuptohet se përkrahja e gjithanëshme e shtetit shqiptar pro luftës për liri të popullit Ukrainas ëshrq fare e dukshme dhe e qartë si nga deklaratat e qeverisë shqiptare, ashtu dhe nga përpjekjet e shtetit shqiptar për të ndihmuar materialisht dhe moralisht këtë luftë kundër pushtuesve rusë.

Por kjo nuk do të thotë që të zbatojmë frazën e famshme popullore shqiptare kur kemi të bëjmë me një budallallëk: Hiqja Lenës e futja Prenës.

Kjo nuk shkon.

Mendoj se Kryebashkiaku ynë i nderuar Erion Veliaj duhet të mos e ndryshojë emrin e kësaj rruge por të vvendose një rrugë tjetër të re emrin `Ukraina e Lirë`, sepse efekti do të jetë njëlloj dhe jo si mendon Kryebashkiaku ynë  nderuar duke përplasur,  konfliktuar dhe mbivendosur emrin e rrugës ku janë përfaqësuesit e një shteti pushtues vetëm për të bërë karshillëk kalamajsh i cili nuk është në nderin e një Kryebashkiaku.

Shpresojmë që Këshilli Bashkiak të gjejë një zgjidhje tjetër më të menduar dhe pa përplasur politikisht nëpërmjet vendosjes së një emri të ri, një rruge që ka një emër të nderuar dhe dinjitoz për Tiranën dhe Shqipërinë – rruga Donika Kastrioti.

priftipirro2017@gmail.com

Përshëndetje letërshkruesit nga Aurel Dasareti: “Shkruaj për shkak të idealeve dhe jo të interesave!”

0

Nga: Aurel Dasareti, ekspert i shkencave psikologjike-ushtarake, SHBA

Përshëndetje i nderuar z Vedat dhe faleminderit për letrën.

Bota shqiptare ka shumë nevojë për intelektual-atdhetar të nivelit tënd, të cilët mjerisht i kemi shumë pak. Ne kemi qenë në kontakt të shpeshtë dhe kam mësuar shumë nga Ty.

Kur diktatorët nuk detyrohen të paguajnë një çmim për agresionin e tyre, ata shkaktojnë më shumë kaos.

Unë e dua kombin tim dhe atdheun e gjyshërve të mi. Shkruaj për shkak të idealeve dhe jo të interesave. Shkrimet i dërgoj për botim vetëm në disa redaksi për të cilat besoj (ose jam i bindur) se janë me të vërtetë kombëtare.

Ata shqiptarë që nuk lexojnë fare janë më të informuar dhe arsimuar se ata që lexojnë rregullisht vetëm gazetat (portalet) e varura të pronarëve apo redaktorëve jo edhe aq të përshtatshëm, të cilët rregullisht i botojnë shkarravinat e “analistëve” me trurin e turbulluar – dhe i censurojnë shkrimet e mirëfillta kritike të atdhetarëve/intelektualëve pa konflikt interesi.

PS: Kam përshtypjen se edhe gabimet e shqiptarëve janë të gabuara.

Shëndet të pashtershëm dhe respekt të veçantë për Ty,

Aurel Dasareti

_______

Nga: Vedat Shehu

Përshëndetje Lauren, po të vë në dijeni se Bolshevizmi Leninist Rusishte nacinal-socializëm i partisë ..fshatare-punêtore ruse (me simbolin e veglës primitive fshatare që kryqëzon çekiçin simbolin e progresit teknologjik dhe industrial). Diktatura personale e Leninit dhe e Partsë së Tijë arbitrarisht u quajt Diktatur Bolshevike-Komuniste e Proletariatit. Stili i Leninit u imitua nga Hitleri, i cili diktaturën personale dhe të Partisë e etiketoi të Socializmit nacional NAZIZËM.

NAZIZËM = BOLSHEVIZËM.
   Pra Putini i dalë nga KGBja e Bolshevizmit është me ide dhe ndjenja identike të terroristëve nazist. Rrezik i Tmerrshëm me armët dhe ushtrinë që komandon.
Me konsideratë
Vedat Shehu
(Mendimtar i Pavarur, Prof. Dr. Eng.)

Në Shqipëri vdiq opozitarizmi, së bashku me shpresën!

2

Nga: Frank Shkreli

Ja edhe 6 Marsi erdhi e shkoi. Asgjë nuk zgjidhi në Shqipëri, veçse theksoi edhe njëherë ndasitë dhe përçarjet politike si dhe moskënaqësinë e madhe të shqiptarëve me klasën aktuale politike në vend. Por, zgjedhjet e 6 Marsit treguan gjithashtu edhe njëherë pasqyrën e qartë se çfarë mendojnë shqiptarët për këtë klasë politike që mbizotëron jetën politike në vend për 30-vjet të ashtuquajturit “tranzicion” permanent politik në Shhqipëri. Kësaj radhe, 70% e shqiptarëve as nuk shkuan në vendvotime për të hedhur votën e tyre duke shfaqur me të drejtë urrejtjen e elektoriatit shqiptar ndaj politikanëve dhe gjëndjes së përgjithëshme politike dhe ekonomike në vend. Mos pjesëmarrja e 70% e votuesve shqiptarë në këto zgjedhje është referendumi i vërtetë kombëtar se çfarë mendojnë shqiptarët për këtë klasë politike “post-komuniste”. 30% e zgjedhësve që hodhën votën e tyre në zgjedhjet e 6 Marsit ishin “baza”, që përbën fanatikët partiakë, të cilët votojnë verbërisht partitë, pa marrë parasysh se çfarë i ofrojnë ato shoqërisë shqiptare. 6 Marsi mund të quhet “zgjedhje të pjesshme”, por ama shqiptarët dërguan një mesazh të plot alarmues dhe të pa dyshimtë drejtuar klasës politike dhe ndërkombëtarëve në Tiranë që përkrahin këtë klasë politike: KINI DËSHTUAR! DUHET FILLUAR NGA E PARA! DUHEN ZGJEDHJE TË PARAKOHSHME TË PËRGJITHËSHME PËR TË SHPËTUAR SHQIPËRINË NGA KATASTROFA! Është e qartë se as partia-shtet që sundon vendin, as “opozita” e përçarë nuk gëzojnë mbështetjen as miratimin nga shumica dërmuese e shqiptarëve. Edhe ndërkombëtarët, po t’ia duan të mirën Shqipërisë dhe jo vetëm përfaqsuesve të partisë-shtet, duhet që të bëjnë këtë thirrje për një ndryshim rrënjësor poilitik në atë vend, me njerëz të ri dhe ide të reja, para se të jetë vonë.

Me këto zgjedhje — megjithë retorikën, ndonëse nuk u duk aq euforike nga drejtues të partisë-shtet për “fitore” — askush nuk fitoi, as partitë, as kandidatët e tyre, as ndërkombëtarët, të cilët ose aktivisht ose në heshtje mbështetën partitë dhe kandidatët e preferuar të tyre në zgjedhjet e 6 Marsit ashtu siç benë edhe në zgjedhjet e 25 Prillit të vitit të kaluar — jashtë rregullave të qarta diplomatike dhe vijave të kuqe që nuk duhej të shkeleshin kurrë. Edhe kjo është një lojë e turpëshme ndërkombëtare, në mbështetje të përpjekjeve të partisë-shtet, me qëllim që të zhdukë opozitarizmin e vërtetë politik në Shqipëri. Por, njëkohësisht, edhenë këtë process u kanë humbur shpresën edhe 70% të shqiptarëve — për një jetë më të mirë, në një Shqipëri vërtetë demokratike e të begatë. Humbje shprese siç pasqyrohet me zbrazjen e Shqipërisë, ndërsa të rinjtë dhe të rejat shqiptare po largohen në masë, nga dita në ditë – pa shpresë dhe pa perspektivë për të ardhmen e atdheut të tyre. FATKEQËSISHT EDHE KËSAJ RADHE HUMBI SHQIPËRIA e fituan fanatikët dhe korrupsioni!

Ka vite që kam parashikuar se Shqipëria po shkonte drejtë një vendi autoritar, madje edhe me miratimin, herë në heshtje, e herë aktivisht edhe nga ndërkombëtarët. Fatkeqësisht, duket se ndërkombëtarët janë të kënaqur me një Shqipëri si Rusia putiniste ose Turqia erdoganiste, ndonëse shumë më e vogël. Sa herë e kam përdorur atë thënjen “E Buono për Albania” — kur thuhej se Italia fashiste dërgonte mjekë e zyrtarë të dorës së dytë në Shqipëri — kur i jam referuar tolerancës ndërkombëtare ndaj dështimeve të vazhdueshme politike dhe ekonomike të klasës politike shqiptare gjatë 30-viteve të kaluara. Mos vallë edhe sot ndërkombëtarët në Tiranë kështu mendojnë, se Shqipëria e sotëme nuk meriton një klasë politike më demokratike më të ndershme dhe më përgjegjëse ndaj elektoratit shqiptar – përfaqësues të zgjedhur me vota të lira e të ndershme, sipas standardeve të botës demokratike? A po ndërkombëtarët janë të kënaqur me një pseudo-demokraci në Shqipëri, e përfaqësuar nga kjo klasë politike aaktuale dhe thonë nën buzë: E buono per Albania! Zot na ruaj!

Shqiptarët duan ndryshimin e madh demokratik. 30-vjtë që presin. E donin këtë dje dhe e duan edhe sot, për një të nesërme më të mirë për ta dhe për fëmijët e tyre. Shqiptarët e dinë se me një “autokraci me makiazh demokratik”, nuk vendoset liria as demokracia — begatia jo se jo. Prandaj 70% e votuesve shqiptarë nuk gënjehen kollaj, as nga propaganda e sofistikuar e qeversisë, as nga media e oborrit të qeverisë e madje as nga diplomatët perëndimorë. Pjesa dërmuese e shqiptarëve ndejtën në shtëpi ditën e 6 Marsit, duke mos dashur të bëhen pjesë e një loje të flliqtë e banale të paraqitur nën maskën e demokracisë shqiptare. Shqiptarët e lodhur tanimë presin NDRYSHIMIN E MADH, por janë të vetdijshëm se ai ndryshim nuk vjen nga kjo klasë politike autokrate, të çimentuar jo vetëm në pushtetin qendror por edhe në radhët e partive dhe në rrethe. Pa demokraci brenda partive nuk ka demokraci Shqipëria!

Po e mbyll këtë reagim timin modest për “6 Marsin”, me një citim të botuar pas zgjedhdjeve të 25 prillit të vitit që kaloi — Frank Shkreli: Diktatura më e rrezikshme, është ajo që, paraqitet me maskën e demokracisë! | Gazeta Telegraf – mbi pasojat e përjetësimit të një regjimi autokrat ose pseudo-demokrat në Shqipëri dhe pse në atë vend nuk mund të ndodh ndryshimi që zakonisht pritet nga zgjedhjet e lira, në një vend normal. Përgjigjen na e jep një i ish-burgosur i komunizmit eneverist, At Pjetër Meshkalla, i cili është shprehur shumë vite më parë, duke iu referuar regjimit diktatorial komunist të Enver Hoxhës, se asgjë e mirë nuk mund të vijë nga një pseudo-demokraci, ku “Autokracia me makiazh demokratik, lëshon rrënjë më të shëndosha se sa vetë diktatura e shpallur tek një popull i lodhur e i demoralizuar, i cili bie në prehërin e saj symbyllas”.  At Pjetër Meshkalla, ka paralajmëruar në kohën e tij se pasojat e rënda të autokracisë me makiazh demokratik, “janë më afatgjata se ato të një diktature të ligjëruar, mbasi populli i shpresëhumbur gjunjëzohet prej dëshpërimit, duke u bërë një pré e lehtë për despotët e rinjë me grim demokratik”.

Në një shkrim botuar në portalin, “Radi and Radi”, At Meshkalla citohet të ketë thënë se, “duke i lënë kastile të hapura dhe të pa mjekuara plagët e diktaturës, ato do të infektohen dhe shoqëria shqiptare do të gangrenizohet duke u dobësuar dhe ç’orientuar progresivisht, derisa të katandiset në një turmë të hallakatur lypësarësh të nënshtruar.”   Për më tepër citohet të ketë shkruar At Meshkalla, “Pseudo-demokracia është një anarshi e organizuar me qëllim që pushtetarët despotë dhe bashkpunëtorët e tyre mëkatarë, të përfitojnë në mënyrë të paligjshme atë që ua ndalon ligji i tyre, fasadë mashtrimi!”

Kjo është arsyeja se pse në zgjedhjet e 6 Marsit fituan fanatikët e partive, por humbi Shqipëria. Humbi se 70% e votuesve shqiptarë refuzuan të votojnë për përfaqsuesit e klasës politike shqiptare të “tranzicionit post komunist”, shqiptar. Një mesazh i rëndësishëm ky jo vetëm për qeverinë aktuale dhe për partitë “opozitare”, por edhe për ambasadat perëndimore në Tiranë që, siç duket vazhdojnë të refuzojnë të përballen me realitetin e një “autokracie shqiptare me makiazh demokratik”, si pengesa kryesore drejt themelimit të një shoqërie vërtetë të lirë e demokratike në Shqipëri, e denjë e një vendi anëtar të Aleancës së NATO-s dhe pretenduese për antarësim në Bashkimin Evropian. Të reflektojnë edhe kësaj radhe — me rastin e zgjedhjeve të 6 Marsit në Shqipëri — dhe, ndërgjegjëshmërisht, të mbajnë përgjegjëse këtë autokraci shqiptare me makiazh demokratik për gjendjen aktuale politike dhe ekonomike në vend. Sepse, “Diktatura më e rrezikshme është ajo që paraqitet me maskën e demokracisë.” Nëqoftse duhet të nxirret një mësim nga të gjithë aktorët politikë shqiptarë, si dhe nga ambasadat perëndimore në Tiranë nga zgjedhjet e 6 Marsit – ai mësim duhet të jetë se një popull i “shpresëhumbur gjunjëzohet më kollaj prej dëshpërimit, duke u bërë një pré e lehtë për despotët e rinjë me grim demokratik”. Mos pjesëmarrja e 70% e votuesve shqiptarë në zgjedhjet e 6 Marsit tregon “një popull shpresëhumbur”, por uroj që ky popull të mos gjunjëzohet para të kësaj të keqe politike që po ia merr shpirtin.

Natyra shoviniste e popullit rus

0

Këtu janë automjetet e blinduara ruse , të braktisura pas luftimeve në Kharkiv, qytetin e dytë më të madh në Ukrainë, pas Kievit. Tanku në të djathtë është shënuar me simbolin Z të përdorur nga shumë forca ruse. Foto: Marienko Andrew / AP / NTB

Prof.dr. Eshref Ymeri

Kryeshovinistit të këtij shekulli me emrin Vladimir Putin, ia ka nxjerrë bojën publikisht ish-shoku i tij i klasës Juri Shvec, ish-oficer i Drejtorisë së Parë Qendrore të KGB-së, i diplomuar në Institutin e Zbulimit të Jashtëm “Andropov”. Për këtë president të tipit fashist, në krye të mafias ruse, Juri Shvec ka deklaruar:
“Putini nuk ka punuar asnjëherë në zbulim për shkak të aftësive të tij poshtë mesatares”, çka rezultoi pas kalimit të testit të inteligjencës që u bëhej të gjithëve para se të pranoheshin në atë shkollë (shih në internet materialin me titull “Putini në kujtimet e shokut të klasës”).
Siç thekson Juri Shvec, Putini, si një njeri me aftësi poshtë mesatares, vuan tmerrësisht nga kompleksi i inferioritetit. Dhe domosdo, njerëz të tillë janë të pazotë për të bërë një punë për të qenë, prandaj për ta politika mbetet e vetmja sferë e veprimtarisë së tyre për ta gjetur vetveten. Le të kujtojmë për një çast Hitlerin, Stalinin, Enver Hoxhën etj., të cilët vuanin tmerrësisht nga kompleksi i inferioritetit dhe, si të tillë, kanë hyrë në histori si kriminelë gjakatarë të shkallës më të lartë. Diktatorë të tillë, që i bluan kompleksi në fjalë, kanë alergji të tmerrshme nga intelektualët e shquar për aftësitë e tyre dhe bëjnë gjithçka për t’i shfarosur, a thua se këta ua kanë fajin për dënimin që u ka dhënë natyra.
Putini, me sa duket, e njeh mirë natyrën shoviniste të popullit rus, prandaj edhe ka “sukses” në ushtrimin e politikës kriminale që ndjek ndaj Ukrainës. Le të kujtojmë për një çast pushtimin e Krimesë në vitin 2014. Asokohe, përkrahja e Putinit në radhët e popullit rus u rrit deri në 86%.
Nënkuptohet që kur një udhëheqës shovinist i një vendi të caktuar ka në themel të strategjisë së vet pushtimin e territoreve të huaja, ai, pa dyshim, mundohet të sigurojë mbështetjen e popullit të tij të shtypur. Dhe kjo mbështetje nuk është e vështirë për t’u siguruar në radhët e një populli që nuk di se ç’është demokracia, sepse këtë ai nuk e ka provuar kurrë në jetën e vet. Prandaj intelektuali i njohur rus Vladislav Inozemcev (1968), ekonomist, sociolog dhe personalitet politik, doktor i shkencave ekonomike, deklaron shkoqur fare:
“… cilatdo forma të jashtme qytetërimi që merrte politika ruse, ajo, gjatë gjithë shekujve, ka pasë qenë vërtitur rreth individëve… Cili është përfundimi që del nga kjo? Për të qenë skajshmërisht i ndershëm, duhet thënë se del vetëm një përfundim: në Rusi, gjatë mijëvjeçarit të fundit, demokracia nuk ka pasë ekzistuar dhe sot nuk ekziston”. (Vladimir Inozemcev. “Pesë arsye se pse në Rusi nuk do të ketë demokraci”. Faqja e internetit “Snob”. 20 tetor 2015).
Gjatë shekujve, në psikologjinë e popullit rus carët kanë kultivuar me shumë kujdes maninë e madhështisë së Rusisë dhe etjen për pushtimin e territoreve të huaja. Periudha e sundimit të Pjetrit I (1672-1725) ose të Ekaterinës II (1729-1796), në formimin psikologjik të popullit rus, vlerësohet si një epokë madhështore e historisë kombëtare, jo për arsye të shndërrimit të Rusisë në një vend të evropianizuar, por, para së gjithash, për shkak të sukseseve ushtarake dhe të zgjerimit territorial të perandorisë ruse me pushtime hapësirash të huaja.. Si rrjedhojë e një mendësie të tillë perandorake, lirinë dhe hapjen që solli Gorbaçovi (1931) në vitin 1985, populli rus e hodhi pas krahëve në sfondin e humbjes së një pjese të madhe të territorit të ish-superfuqisë sovjetike.
Por mania e madhështisë së Rusisë në psikologjinë e popullit rus, është shoqëruar me humbjen e personalitetit të njerëzve, sepse pushtimi i terrioreve të huaja ka pasë sjellë si pasojë varfërimin dhe vuajtjen e tyre të përhershme gjatë shekujve. Por, i dehur nga mania e madhështisë së Rusisë, populli e ka pasë bërë kurban lirinë e vet, duke pranuar varfërinë dhe vujajtjen si kënaqësi shpirtërore.
Si njohës të mirë të formimit psikologjik të popullit të vet, dy shkrimtarë të njohur, Fjodor Dostojevski (1821-1881) dhe Ivan Shmelovi (1873-1950), kanë deklaruar:
Dostojevski: “Mendoj se kërkesa më kryesore, më rrënjësore e shpirtit të popullit rus, është kërkesa për vuajtje, për një vuajtje të përhershme dhe të pashuar, kudo dhe në çdo gjë. Me këtë etje për vuajtje, ai, me sa duket, është infektuar që kur bota është zënë. Rrjedha e vuajtjeve përshkon gjithë historinë e tij, jo vetëm nga fatkeqësitë dhe gjëmat e jashtme, por ngaqë ajo zien përbrenda vetë zemrës së popullit. Në vetëdijen e popullit rus, madje në çaste lumturie, gjendet patjetër një grimë vuajtjeje, ndryshe lumturia e tij për të nuk është e plotë. Asnjëherë, madje edhe në minutat më solemne të historisë së tij, ai nuk merr një pamje plot krenari dhe ngazëllim, por vetëm një pamje mallëngjyese deri në përvuajtje. Ai trishtohet dhe falënderimin e vet ia përcjell mëshirës së Hyjnisë. Në vuajtje populli rus sikur gjen kënaqësi”.
Shmelovi: “Rusët janë një popull që e urren lirinë dhe hyjnizon skllavërinë, i ka qejf prangat në duart dhe në këmbët e veta, i do despotët e vet gjakatarë,.. gjatë qindravjeçarëve jeton në errësirë, në obskurantizëm dhe nuk ka marrë as mundimin më të vogël për diçka njerëzore, por ama gjithmonë është i gatshëm t’i skllavërojë, t’i shtypë të gjithë pa përjashtim, mbarë botën. Ky nuk është popull, por një mallkim historik i njerëzimit”.
Në arkivat ruse gjendet Testamenti i Pjetrit të Parë. Në atë Testament për brezat e ardhshëm, ai e konsideronte pushtimin e vendeve të Perëndimit dhe të Lindjes nga populli rus si një mision periodik, të dekretuar nga Providenca. Por pas Pjetrit të Parë, politika ruse, deri sot e kësaj dite, nuk e ka denoncuar një Terstament të tillë.
Në një mbledhje të Byrosë Politike të vitit 1937, Stalini, duke ndjekur gjurmët e Pjetrit të Parë, deklaroi se vendet e Perëndimit evropian duhen nxitur që të hanë kokat e njëri-tjtrit, që pastaj Bashkimi Sovjetik t’i vinte nën çizmen ruse. Deri sot e kësaj dite, politika ruse pas Stalinit nuk e ka denoncuar absolutisht këtë orientim kryeshovinist.
Duhet theksuar se edhe shkrimtarë të shquar rusë kanë ndikuar në kultimin e shovinizmit në radhët e popullit të vet. Kështu, Pushkini (1899-1937) u rreshtua në krah të carit shovinist Nikollaj I (1796-1855) për shtypjen e kryengritjeve çlirimtare anticariste që patën shpërthyer në vitin 1830 në Poloni, në Letoni dhe pjesërisht në Bjellorusi dhe në Ukrainë. Ato kryengritje ushtria cariste i shtypi me egërsi dhe vendet në fjalë i vuri nën sundimin e perandorisë ruse.
Në prill të vitit 1877, kur në krye të fronit ishte car Aleksandri II (1818-1881) dhe asokohe pati filluar lufta ruso-turke, Dostojevski doli në përkrahje të shovinizmit rusomadh dhe pati bërë thirrje për pushtimin e Konstantinopojës, e cila, sipas tij, duhej t’i aneksohej Rusisë.
Një tjetër shkrimtar i madh rus me bindje shoviniste, ka qenë Sollzhenjicini (1818-2008). Në korrik të vitit 1990, Sollzhenjicini pati shkruar një broshurë me titull “Si ta rregullojmë Rusinë”. Në atë broshurë, Sollzhenjicini shpreh pikëpamjet e veta për Kazakistanin dhe për Ukrainën. Sipas tij, pjesa më e madhe e Kazakistanit i takon Rusisë, kurse Ukrainën ai e vlerëson si pjesë të Rusisë.

Andrei Sukhovetsky ishte gjenerali i parë rus i vrarë në pushtimin e Ukrainës. Foto: Wikipedia

Këto qëndrime kryekëput shoviniste të këtyre shkrimtarëve të mëdhenj, domosdo që kanë luajtur një rol shumë të madh dhe kanë lënë gjurmë mjaft të thella në nxitjen edhe më shumë të psikologjisë shoviniste të popullit rus në raport me vendet e tjera.
Bashkimi Sovjetik pushtoi Afganistanin në vitin 1989, por në vitin 1989 Moska u tërhoq nga Afganistani me bisht ndër shalë, duke lënë në territorin e atij vendi 30 mijë \ushtarë të vrarë dhe solli me vete 60 mijë të sakatuar. Por kryeshovinisti Putin nuk ka qejf të nxjerrë mësime nga historia, prandaj iu sul Ukrainës për ta pushtuar. Deri tani, që nga Vladivostoku deri në brigjet e Detit Balltik, nuk kemi parë dhe nuk kemi dëgjuar asgjë për ndonjë shpërthim protestash nga ana e popullit rus në përkrahje të popullit të Ukrainës. Por ama protesta të fuqishme të popullit rus patën shpërthyer në përkrahje të Serbisë për masakrat që ajo po kryente në Kosovë në vitet ’90. Rreth 70 mijë mercenarë nga radhët e popullit rus, pa llogaritur ushtarakët, qenë regjistruar në ministrinë e mbrojtjes në Moskë për t’u rreshtuar pranë kriminelëve serbë për vrasjen e shqiptarëve në Kosovë.
Kam bindjen e plotë se ushtria agresore ruse do ta hajë në Ukrainë dajakun që meriton, ashtu si edhe pararendësja e saj sovjetike në Afganistan dhe politika ruse do të mbulohet me turp.

Kështu njofton ushtria ukrainase se gjenerali rus Vitaly Gerasimov është vrarë. “Likuiduar”, thuhet në foton e cila është shpërndarë mbrëmë në rrjetet sociale ukrainase. Foto: Ministria e Mbrojtjes e Ukrainës

Nëse Organizata e Kombeve të Bashkuara është një institucion ndërkombëtar serioz, Rusinë duhet ta flakë nga anëtarësia e saj. Por nëse ky institucion do të heshtë para qëndrimit fashist të kryeshovinistit Putin kundër Ukrainës, atëherë duhet pranuar se kemi të bëjmë jo me një institucion serioz.

Ushtari ukrainas pran një automjeti ushtarak rus të shkatërruar 

Feniks, Arizona
07 mars 2022

Pse edhe kryetari i Kroacisë reagon ndaj falsifikimeve serbe të historisë ?

Fahri Xharra, Gjakovë

Më habit atdhedashuria e Kryetarit të Kroacisë Milanović që gjenë kohë të merret edhe me falsifikatorët serb të historisë . Eshtë e rallë që një kryetar shteti të demantojë rrenat serbe jo vetëm nga akademikët serb por edhe nga ata të cilët të gjitha informatat i marrin nga Akademia dhe figurojnë tëvetëm , por me një lexueshmëri të madhe dhe shikueshmëri milionshe në Youtube.
Fjala është për një farë Goran Shariçin , me preardhje serbe ,i lindur dhe i shkolluar në Rijekë të Kroacisë, nga feja është pravoslav por ka studjuar në Universitetin katolik.

Goran Shariqi është teolog katolik dhe historian nga Rijeka i cili u bë i njohur pasi që doli me teorinë “ se serbët janë pasardhësit e ilirëve dhe popull autokton i Ballkanit, dhe se trashigimia e serbëve e lashtësisë bahet nga Kultura e Vinçes e deri me sot në banorët e Serbisë.”
Në fakultetin e Teologjisë në Rijekë ky i ka marrë të gjitha shënimet për historinë lashtësisë në të cilën as që përmenden serbë dhe ia ka përshtatë falsifikimeve serbe, tashmë si Historia serbe . Për të pasur edhe një mbështetje “morale “ për ate që shkruan , e ka kryer edhe fakultetine Historisë në Kroaci. Serbët e paraqesin si historian kroat, dhe ky spekulon me historinë e Kroacisë, Bosnes dhe posaqërisht të shqiptarëve në Kosovë dhe në të gjitha trojet shqiptare.
Si e lexuat edhe titullin, kroatët nuk ia lënë asgjë rastit , përveq të tjerëve, edhe Kryetari i Kroacisë merret me Shariqin dhe spekulatorët tjerë të historisë. Sot është një trend i përditshem i serbëve që të pëvetësojnë historinë shqiptare, ilire , pellazge. ( po flas për ne ).
Sipas Shariqit, ne shqiptarët ose nuk ekzistojmë ose që jemi ardhur nga Kaukazi në shekullin 11 –të. por pa histori dhe pa dinjitet kombëtar. Sidoqoftë

Sidoqofë, nuk e kam këtë shkrim për kroatët dhe boshnjakët por m`u shtua guximi kur edhe Kryetari i Kroacisë reagon ndja këtij të stërkequri dhe ne heshim. Por unë, Nuk do të heshti !

Në një postim të tij ai shkruan që shqiptarët jo vetëm që po e vjedhin historinë por ata edhe po e dhunojnë atë . ( Hrvatski istoričar: “To što Albanci rade nije samo krađa, to je silovanje istorije” )
Si t` i them këtij? Maniak historik-nuk mjafton, i çmendur-është pak. Hë de, me ndihmoni ta gjej një fjalë që i përshtetet këtij historiani .

“ Në përpjekjen e shqiptarëve për të sfiduar praninë e serbëve në Kosovë dhe Metohi, Goran Shariç, si njohës i shquar i historisë së Ballkanit, thotë se sado të gërmojmë në të kaluarën, në Kosovë dhe në mbarë Ballkanin gjejmë gjurmë serbe. .
I pyetur nëse propaganda mund t’ua mohojë serbëve të drejtën për të trashëguar në Kosovë, si dhe pse po vidhet historia serbe, historiani kroat tha në një intervistë për KosovaOnline se është një “përdhunim i historisë”.
Ajo që po bëjnë shqiptarët nuk është thjesht vjedhje, është përdhunim i historisë.Kur vjedh territorin e dikujt, duhet ta mbulosh vjedhjen me ‘të drejta historike’ Mark Twain thotë :”se ndërsa e vërteta është të veshësh këpucë, gënjeshtra udhëton në gjysmë të rrugës nëpër botë. Ata pohojnë se shqiptarët kanë mijëra vjet në Ballkan, se Nemanjiqët janë me origjinë shqiptare dhe se serbët nuk kanë ekzistuar para Vuk Karaxhiqit. Sa më e madhe të jetë e vërteta, aq më e madhe duhet gënjeshtra për ta fshehur atë”, tha ai.
Ai vazhdon: : “ Këta historianë shqiptarë na kujtojnë batutën për gungaçin që e lëshoi ​​mjekrën, që mos ta quajnë më gungaç por mjekërosh.
“Autorët grekë dhe romakë nuk janë të prirur për këta vendas të Kosovës. Ata i përshkruajnë me përbuzje dhe urrejtje, gjë që është karakteristikë për përshkrimet e mëvonshme të serbëve. Në fakt nuk bëhet fjalë për larje johigjienike, por për larjen rituale. Është interesante se e njëjta gjë zakoni i larjes rituale tek serbët ka mbetur edhe sot e kësaj dite.”- tha Shariq për KosovaOnline, duke shtuar:
Qyteti i famshëm në shtetin dardan quhej Bila Zora, që në serbisht do të thotë ‘agim i bardhë’, frazë që përdoret edhe sot. Mbreti më i njohur dardan ishte Grabo nga fisi i Grabiqit. Serbët dhe sllavët e tjerë të jugut kanë ende mbiemrat Grabar, Grabovac. , Grabarić, Grabarević dhe Grabović, si dhe vende të ndryshme me emrat Grab ose Grabić. grab ‘… “.
Shariqi thekson se sa më shumë të gërmojmë të kaluarën në Kosovë dhe në mbarë Ballkanin, gjejmë gjurmë serbe dhe se në këtë zonë gjatë Perandorisë Romake ekzistojnë të paktën gjashtë fise emri i të cilëve është bazuar në “ser” ose “sar”. – Servi (Limiganti ), Serreti, Serapilli, Sardi, Sardeati dhe Sarmatët dhe shtoi se duket se Kosova ka qenë tokë e shenjtë për banorët e Ballkanit edhe në epokën më të re të gurit, gjatë të ashtuquajturës. Qytetërimet e Vinçës..

Shariçi shprehet se shqiptarët shfaqen në Ballkan në shekullin e 11-të, me sa duket si trupa shoqëruese të udhëheqësit ushtarak romak Georgius Maniak,
“Ata vijnë në Kosovë më vonë, emigrantët e parë shqiptarë mbërrijnë pak para ardhjes së turqve.” Këto fjalë që u flitshin në qarqet tona historika , Apo Jo ?
Ju kujtohet “ Shpërngulja e madhe serbe” për të cilën kam shkruar disa herë,
Shariqi thotë :” “Gjatë shekujve të parë të sundimit osman, prania shqiptare në Kosovë ishte në nivelin e një gabimi statistikor, deri në fund të shekullit të 17-të dhe në luftën austro-turke kur ushtria perandorake austriake depërtoi në Prishtinë, në anën e saj ranë serbët, por në janar të vitit 1690.ushtria e Carit tërhiqet dhe i lë serbët në mëshirën e turqve, dhe Patriarku Arsenije III Çarnojeviq dhe dhjetëra mijëra serbë shpërngulen në Beograd, duke lënë fshatra të tëra të shkreta. fillimi i shekullit të 20-të”, shprehet ai.

Historiani Shariç: “Kosova në shqip nuk do të thotë asgjë, serbët janë pasardhës të banorëve të lashtë të asaj zone. Është aktuale një përpjekje e disa historianëve shqiptarë për ta paraqitur trashëgiminë serbe në Kosovë si shqiptare. A mundet propaganda t’ua mohojë serbëve të drejtën për të trashëguar në Kosovë? Pse po vidhet historia serbe?
I kujt është Deçani? Të kujt janë manastiret dhe kishat në Kosovë? Nëse janë shqiptarë, pse i ruan NATO?
Deçani është serb, si të gjitha manastiret dhe kishat e tjera në Kosovë e Metohi. Ato janë ndërtuar nga mbreti serb Uroš 3. Deçanski, në kohën kur shqiptarët nuk jetonin as në Kosovë. Propozimin për ndërtimin e tempullit në Deçan e ka dhënë vetë Shën Sava. Pse qendra e Patriarkanës Serbe u zhvendos nga Zice në Pejë në vitin 1253? Sepse Kosova ishte atëherë qendra e shtetit serb, një territor serb etnikisht i pastër.

Tani , lexojeni se çka thotë Shariçi , thuase po flet Paskal Milo, Mustafa Nano apo ndonjë hoxhë i Kosovës :
“Çfarë na tregon fakti që qyteti i Beratit në Shqipërinë e sotme quhej Beograd dhe Svetigrad?
-Kjo na tregon se një pjesë e madhe e Shqipërisë së sotme ka qenë e banuar nga serbët para ardhjes së shqiptarëve. Pse nuk kemi qytete në Serbi me emra shqiptarë? Mos harroni se Shkodra ishte qytet mbretëror serb dhe se në atë zonë darkonin familjet fisnike dhe mbretërore serbe – Balshiq, Crnojeviq, Brankoviq, Mrnjavçeviq, Kastrioti. Emri Kastriot sipas fjalës latine për fortifikim ushtarak – “castrum”. Nëna e Skënderbeut ishte princesha serbe Vojislava Brankoviq, babai i tij quhej Ivan Braniloviç dhe ai e mbylli jetën në Malin e Shenjtë si murg ortodoks. Vëllezërit e tij ishin Stanisha, Reposhi dhe Konstantini, kurse motrat Mara, Jelena, Andjelija, Vlajka dhe Mamica. Duket se të gjithë në familjen e tij ishin serbë, dhe ai është i vetmi shqiptar. Kjo nuk do të thotë se në ushtrinë e Skënderbeut nuk ka pasur shqiptarë, ka pasur, por vetë Skënderbeu ka qenë serb.”

Më falni, më humbi durimi të shkruaj më shumë , Shariçi më dukej thuaj se po më flet shqip e jam duke e parë në ndonjë televizion të Shqiperisë apo të Kosovës.
Ky është mjerimi shqiptarë kur historianët nuk dalin në rrjete sociale dhe të ballafaqohen me hajnin, e jo neve të na quajnë hajna.
Po , politikanët ku janë ? ata janë të ngarkuar ndryshe duke e lavdëruar vetën për të kaluarën jo më të largët se njëzet vjet.

Me 07.03. 2022