Kreu Blog Faqe 1588

Kur nuk duam t’i pranojmë dështimet tona, sa shpejt harrojmë!

Drini.us
-
0
Kur nuk duam t’i pranojmë dështimet tona, sa shpejt harrojmë!
Kush e njeh Evropën nuk e merr si habi por si realitet vajin (me ??????????ë e saj të integritetit e paprekshmërisë) për bombardimin e Serbisë.
Sipas evropianëve, shqiptarët e Kosovës rrezikojnë ta humbin paqen, pasi ata luftën nuk e kanë fituar me shumë vdekje, me shumë tragjedi, me ndjekje të pafundme deri në gjenocid, por Serbinë e ka gjunjëzuar ???????????? ????????!
Evropa vazhdon të vajtojë.
Jo, shqiptarët nuk harrojnë, bile kanë.prirje për të mbajtur në mend edhe imtësi si ato se cili ka vjedhur farmerka në Zvicër e kush ka qenë truproje atje. Pse t’i mbajnë mend të vrarët kur nuk u janë vrarë as anëtarët e familjeve e as të afërmit. Ata që janë vrarë pse i kanë dalë përballë, me një kallashnikov, fuqisë ushtarake të Serbisë, e cila për 24 orë të rrafshon. Vetëm është dashur të durojnë, me paqe, dhe Kosova do ta kishte fituar lirinë, ashtu siç kishte thënë Udhëheqësi. Prandaj, dhembjet e vuajtjet e popullit shqiptar, kanë mbetur individuale; vetëm tek ata që kanë dhënë jetë, mund e pasuri për çlirimin e atdheut!
Së pari duhet të pranohet Lufta, të ndjehen masakrat me vrasje e gjymtime, gra e vajza të përdhunuara e deri te gjenocidi, të nderohen të rënët për lirinë e atdheut, e mandej mund të dalë dikush, regjisor vendor, e të bëjë edhe film; dokumentar apo artistik.
Viktimat nuk ndahen në të vogla e në të mëdha. Ndarja e tillë, vërtetë, është e neveritshme.
Kosova nuk është e lodhur pse qe 21 vjet ua paguan serbëve rrymën elektrike… ( ky është detyrim i mjerë), nuk është e lodhur as prej mos heqjes së vizave, por është e rraskapitur duke e kërkuar heqjen e tyre. E prej kujt po e kërkon, prej Evropës, e cila më parë do ta hiqte Kosovën sesa vizat.
Pushteti i huaj ( i UNMIK – ut, i EULEX – it…) han e dan ka gjetur dhe gjen, lehtë, kollaj, bashkë – punëtorë shqiptarë – besnik të pushtetit serb dhe të atyre pas atij, dhe këshillohet e vepron vetëm me ta.
Ne vazhdojmë të jemi të ndarë; në ata që e ndjekin, e shajnë, e burgosin, e gjykojnë dhe e vrasin luftën për liri dhe në ata që e nderojnë luftën e paqen. Kështu, pa fund, duke e lartësuar këtë mur malinj, sot e kësaj dite e shkatërrojmë vetveten!
Të gjithëdijshmit e përkrahësit ngulin këmbë për profecinë e tyre se si Kosovës i ka ardhur çlirimi ashtu siç ata e kanë paraparë. Me lloj – lloj armësh, gjahtarët, secili kodosh mbi kodosh, shenjojnë e qëllojnë figura me identitet kombëtar, veprimtarë e luftëtarë, paçka nganjëherë që godasin edhe ndonjë keqbërës, përfitues, rushfetgji e tugjar, deri në skajshmëri e idiotësi. Bile, situata shkoi deri aty sa edhe disa nismëtarë, themelues, organizatorë e udhëheqës të luftës për liri i ngritën duart kundër vetes! Duke e njohur dhe duke e parë këtë ndarje – mish të egër, nuk po e marr si absurde as Gjykatën, as Specialen, as ??? ?????????, as ??????????ë e Kosovës e ????????ë e Shqipërisë deri te paradoksi i shqiptarit të Kosovës, që kur tregon ?????????, me nostalgji, thotë: sa këtu e deri në Beograd.
Kur mërgimtari i lodhur vjen nga cili do vend evropian, në kufirin me Serbinë, nëse doganieri serb ia merr, në brendi të pasaportës, 10, 20 apo edhe më shumë euro që të mos pres në radhë, tregon për sjellje ?ë ????????? e shtetërore! Të mos flasim, mandej, për ndëshkimet e sjellet e ?????????? të policisë serbe ndaj mërgimtarëve tonë për tejkalim shpejtësie në rrugën automobilistike Serbi – Kosovë. Por, si i themi taksës në Rrugën e kombit?
Disa shqiptarë, me Serbinë kanë bashkëpunuar që anëtarët e Shtabit të Përgjithshëm të UÇK – së t’i çojnë në Hagë, pasi e kanë ditur se krejt UÇK – ën nuk e zë Gjykata Speciale. Për neve që jemi rritur në këto troje dhe që e kemi përjetuar periudhën e paraluftës dhe atë të luftës, kjo nuk është as e papritur dhe as e pakuptueshme.
Si rrjedhojë, në Sistemin e Drejtësisë së Kosovës nuk ka pasur e as nuk ka kallëzime penale, procese gjyqësore e as dënime për krime, masakra e gjenocid të serbëve ndaj shqiptarëve. Kjo, sa është e dhembshme po aq është e çmendur, por është e pritur dhe e besueshme!
Tradhtia ndaj kombit dhe atdheut duhet të studiohet. Ne, han e dan kemi pasur tradhtarë. Ndërsa, tradhtia partiake për t’u bërë Kryetare e Kosovës, nuk ka nevojë të studiohet e as të analizohet; ajo, shumë lehtë perceptohet e kuptohet.
Nëse Kryeministri i Kosovës ditën do ta niste me shprehje turke a myslimane, nuk do të ishte as habi e as turp, por do të shkonte përtej një mazohizmi, në një sindrom të Stokholmit.

Shtypi amerikan për “KOSOVËN” e historianit J. Buxhovi, “Midwest Book Review” : “Kosova-vazhdimësi e Mbretërisë së të Dardanisë”

Drini.us
-
0
Shtypi amerikan për “KOSOVËN” e historianit J. Buxhovi, “Midwest Book Review” : “Kosova-vazhdimësi e Mbretërisë së të Dardanisë”
Në vazhdën e interesimit gjithnjë e më të shtuar për “Kosovën” (botimi në anglisht) në SHBA, Midwest Book Review (Organizatë për kritikë letrare në rajonin Midwest), në kuadër të bibliotekës “The World Hostory” (Biblioteka: Histori botërore), sjell një vështrim të gjerë për veprën dhe rëndësinë e saj për opinionin amerikan.
Po sjellim një përmbledhje të shkurtër të shkrimit që boton “Midwest Book Review”:
“Seria trivëllimshme “Kosova” nga autori shqiptar Jusuf Buxhovi është vepër gjithpërfshirëse historie e vendit të vogël të Evropës, Kosovës. Duke dhënë një analizë të së kaluarës, nga antika deri në kohët moderne, Buxhovi e shquan Kosovën si vazhdimësi të mbretërisë së vjetër të Dardanisë – tokë e banuar nga shqiptarët gjatë gjithë historisë. Buxhovi është dukshëm i pandikuar nga animet e akademikëve të brumosur nga regjimi komunist. Si historian, ai përshkruan dhe zbërthen të kaluarën me korrektësi dhe baraspeshë, duke shqyrtuar këndvështrime të ndryshme dhe duke i pranuar argumentet e mirëndërtuara të dijetarëve vendas dhe të huaj. Përfundimisht, me këtë vështrim, Buxhovi e sheh Kosovën ose Dardaninë si pjesë të pandashme të territorit etnik shqiptar, si djep të zhvillimit përparimtar, dhe si vendlindje të individëve të shquar që dhanë ndihmesë për kombin e tyre dhe për qytetërimin perëndimor në tërësi.
Kritika: Vepër mbresëlënëse dhe themelore e mbështetur në punë hulumtuese të përpiktë, dhe me një përkthim të aftë anglisht nga skuadra e Getoar Mjekut, Avni Spahiut dhe Faton Bislimit, tri vëllimet që përbëjnë librin “Kosova” janë të shkruara, organizuara dhe paraqitura jashtëzakonisht mirë. Një ndërmarrje monumentale e shkallës më të lartë, me bashkëredaktorë Diane Tafilajn dhe Jason Frazer-in, “Kosova” e Jusuf Buxhovit është kontribut i rëndësisë kritike për historinë e rajonit dhe një botim thelbësor që bibliotekat akademike ta përfshijnë koleksionin mbi historinë evropiane në përgjithësi dhe në listat e studimeve shtesë mbi historinë shqiptare në veçanti.

Kolë M. Berisha ishte krahu i djathtë i Presidentit dr. Ibrahim Rugovës

Drini.us
-
0
Kolë M. Berisha ishte krahu i djathtë i Presidentit dr. Ibrahim Rugovës

Nga: Tomë Mrijaj

Kolë M. Berisha

“Veç nji qëllim i naltë t’ban

me durue e zemrën ta forcon;

ndër kundërshtime s’vyen kurr me u ligshtue,

mjerë ai qi nuk qëndron.”

– Luigj Gurakuqi (1879-1925)

Populli martir i Kosovës dhe mbarë shqiptarët kudo që janë nëpër botë, mësuan një lajm të hidhur mbi kalimin në amshim të ish-Kryetari të Kuvendit të Kosovës Kolë Berisha. Ai ka ndërruar jetë të dielën në moshën 73-vjeçare, pas plagëve të rënda që iu kthyen si armike të trupit të tij, që ia la ndër vite armiku serb nga torturat më çnjerëzore… Lajmin për vdekjen e personalitetit të shquar Kolë Berishës e bëri të ditur djali i tij, Visar Berisha. Sipas familjarëve, Kolë Berisha u varros të hënën, më 30 gusht 2021 në varrezat e Prishtinës, në praninë e rrethit të ngushtë familjarë. Unë dha familja ime i përcjellim ngushëllimet tona te sinqerta familjes të mikut tim, mbarë rrethit, miqve dhe dashamirësve të tij.

Kolë M. Berisha hero i pamposhtur para torturave çnjerëzore serbe

Vitet kalojnë dhe në kujtesën e freskët të historisë së Kosovës, gjithmonë një vend të veçantë zë figura e patriotit dhe personalitetit të shquar shqiptar Kolë M. Berisha, i cili, gjatë gjithë jetës së tij aktive tregoi me shembuj pozitiv konkret një heroizëm të veçantë, duke përballuar ngjarjet e dhimbshme të historisë plot plagë të atdheut tonë martir.

Ai ishte një djalë elegant, i dashur dhe shumë serioz me të gjithë, fjalë pak e punë shumë, mik dhe shok besnik me të gjithë atë që e kanë njohur nga afër.

Që asokohe dhe deri sot mbetëm miq të njeri-tjetrit. Pas përfundimit të shkollë së mesme, Kola, ka punuar disa vite si sekretar i gjimnazit “Luigj Gurakuqit” në Klinë, dhe gjatë kësaj kohë jemi takuar disa herë, ku kemi shkëmbyer mendime dhe ide mbi Kosovën, dhe fatkeqësitë që e ka pllakosur atë në ato ditë. Kola ishte një patriot i flaktë.

Atë e kam takuar edhe gjatë vizitave të shpeshta zyrtare, që ka bërë në New York, duke qenë kryetar i LDK-së. Ai këtu kishte dajët e tij.

Presidenti dr. Ibrahim Rugova, shumë vite më parë kishte organizuar një manifestim të madh, për përkujtimin e përvjetorit të Lidhjes së Prizrenit të vitit 1878, ku, ai kishte ftuar shumë personalitete të botës shqiptare nga të gjithë vendet e ndryshme të botës.

Midis tyre, me ftesë të posaçme nga Presidenti dr. Rugova ishte edhe delegacioni i ynë i ardhur nga SHBA, në krye të të cilës ishte kryetari i Lidhjes së Tretë të Prizrenit Ismet Ukë Sadiku Berisha dhe unë si Sekretar i Përgjithshëm i saj.

Për ne ishte një çast shumë emocionues, mbasi Presidenca e Kosovës, vlerësonte shumë kontributin e Lidhjes së Tretë të Prizrenit në SHBA (1962), e cila kishte bërë shumë përpjekje për çeshtjen e Kosovës, përmes demonstratave, peticioneve, memorandumeve, letrave dërguar presidentëve në Shtëpinë e Bardhë, senatorëve, kongresmenëve etj.

Ditën e nesërme vizitën e parë në Prishtinë e filluam me nacionalistin Kolë M. Berishën, në zyrën e tij si funksionar i lartë i LDK-së. Atë ditë mbas një bisede të ngrohtë dhe miqësore, Kola mua dhe Ismetit na dhuroi nga një libër të tij, me titull: “Ditari i një izolanti”.

Gjatë bisedës sonë në zyrën e tij, në një moment, unë i drejtohem mikut të vjetër të shkollës Kolës me shaka: “Pse kaq shumë roje për udhëheqësit sot në Kosovën e Lirë!?” Përgjigja e tij ishte buzëqeshja, e cila na la shumë për të kuptuar.

Gjatë një dite tjetër, të qëndrimit në Prishtinë, ne pamë më sytë tanë makinën e presidentit të Kosovës dr. Rogovës, të rrethuar nga shumë roje.

Ne, u shqetsuam shumë, kur pamë këtë skenë. Në ato momente shumë të ardhur, që ishim vendosur në hotelin “Grand”, në ditët në vijim, ku, kishim takime dhe darka pune të ndryshme, në të cilat na shoqëroi edhe vetë Presidenti Dr. Rugova, Kolë M. Berisha dhe akademik Mark Krasniqi etj., sërisht ne na u krijua një përshtypje e pakëndshme, se diçka nuk shkonte në Kosovën e lirë.

Këto skena me truproje, kërkojnë shumë shpenzime financiare, të cilat rëndonin shumë ekonominë e shkatërruar dhe të lodhur të Kosovës, që sapo kishte dalur nga lufta e saj për liri. Kosovën e lamë me zemër të thyer.

Një ditë në shtëpinë time

Në shtëpinë time, një ditë erdhi për vizitë miku i familjes Ukë Gjoka, i cili, për disa vite ka punuar si profesor i gjuhës angleze në gjimnazin “Luigj Gurakuqi” të Klinës.

Uka kur e pa në bibliotekën time librin: “Ditari i një izolanti”, me autor Kolë M. Berishën, iu mbushën sytë me lot.

Unë e pashë në sy, se ai ishte prekur thellë dhe mbasi e mori vetën e pyes Ukën. Ai filloi të rrëfej: “Një ditë mbas orarit të mësimit me shumë kolegë të gjimnazit, ishim nisur për të pirë një kafe së bashku dhe biseduar për gjendjen e vështirë të atyre ditëve, që po kalonte Kosova e jonë, në mesin tonë ishte edhe sekretari i saj Kolë M. Berisha, para se të mbërrijmë në qendër tek udhëkryqi, pamë disa policë serb. Njeri nga kolegët tha: “Pse kaq shumë policë aty!!!”

Kola, duke e ndjekur nga afër situatën, që u krijua ai menjëherë tha: “Policët nuk kanë punë me ju, por vetëm me mua.” Dhe ashtu ndodhi.

Policët, sapo u afruan tek ne, u drejtuan menjëherë drejt Kolës në mënyrë agresive dhe filluan me shkopinj që kishin në duar ta qëllonin papushim në trup. Ata vetëm e qëllonin pa ditur se ku i binin atij.

Kola, i gjatë qëndronte stoik. Trupi i tij u nxi nga shkopinjtë e gomës dhe shqelmat e mallkimet me fjalë banale që përdorinin policët serb…

Ai kishte vendosur dy duart në mbrotje të kokës së tij dhe gjatë gjithë asaj kohe deri që është rrëzuar përdhe.

Ne, asokohe në atë skenë makrabre të krijuar nga policët mizorë serb, jemi ndier shumë keq, sepse nuk ishim në gjendje ta ndihmonim shokun tonë Kolën.”

Kulla apo shtëpia e tij në Klinë, është e para që është goditur nga breshëritë e plumbave të çetnikëve serbë, e cila edhe sot është e pabanueshme dhe ka gjurmët e plumbave dhe nuk banohet nga askush. Ajo është një dëshmi historike e dhunës policore serbe, ndaj shqiptarëve dhe shtëpive të tyre.

Miku im Kolë Berisha, prej shumë viteve nga plagët që ka marrë gjatë asaj periudhe të vështirë, gjendet sot i sëmurë në shtëpinë e tij në Prishtinë, nën kujdesin e vijueshëm të familjes së tij të dashur.

Më vjen shumë keq, që prej shumë vitesh, për patriotin e shquar Kolë M. Berisha, askush nuk ka shkruar asnjë rresht përkujtimi të historive të tij plot plagë, kur të gjithë e dijnë se ai ishte edhe kryetar i Kuvendit të Kosovës, lider kryesor i LDK-së, miku dhe krahu i djathtë më i ngushtë i Presidentit dr. Rugovës.

Dhimbjet e Kolës janë plagët e përgjakshme të të gjithë shqiptarëve

Një vepre të kompletuar si: “Ditari i një izolanti”, shkruar nga atdhetari i shquar Kolë M. Berisha, është e vështirë t’i bëhet një parathënie, sepse nuk mund t’i bësh ndonjë interpretim ose koment, të japësh ndonjë meditim apo shtosh fjalë pa rënë në përsëritje të atyre çfarë ka thënë vetë autori, sepse ai ka rrëfyer me sinqeritet gjithçka, që mund të thuhet rreth lëndës, që ka trajtuar me një vërtetësi absolute.

Aty tregohen deri në hollësitë më të vogla të gjitha vuajtjet fizike dhe shpirtërore, traumat dhe streset psikike, që pësoi “izolanti” dhe jo vetëm ai, gjithë asaj periudhe afro tre mujore të atij “izolimi arbitrar”, që në fakt nuk ishte një “izolim”, por një burg i vërtetë.

Prandaj edhe unë nuk do t’i bëj ndonjë parathënie këtij libri, gjë të cilën ia ka bërë vetë autori me shkrimin “Në vend të hyrjes”, por dua të them vetëm dy fjalë, duke theksuar fort me plot gojën, se kjo vepër nuk është thjesht një “Ditar” i zakonshëm kujtimesh e ngjarjesh të kaluara, që lexohen dhe harrohen shpejt; por është një akt-akuzë, që të ngulitet thellë në memorie e të lë mbresa të paharruara për gjithë jetën; është një akt-akuzë më e fuqishme, që mund t’i bëhet diktaturës serbo-komuniste të Millosheviqit, për urrejtjen psikologjike dhe për gjenocidin e ushtruar ndaj popullsisë shqiptare të Kosovës, jo vetëm për atë periudhë tre mujore, por edhe gjatë sundimit të diktatorit Millosheviq gjatë një shekulli të tërë.

Kjo urrejtje e pakufishme e brymosur për dekada me radhë në shpirtin serb ndaj popullit kosovar, për të vetmin faj se ai është një popull autokton në trojet e veta, i ka rrënjët pikërisht në faktin e qenies së tyre të vetëdijshëm, sepse sipas serbëve ata janë si mish i huaj në atë tokë, të cilën e zaptuan dhe e mbajtën me dhunë.

Prandaj, autoktonët duhet të shfarosën ose të detyrohen të largohen me dhunë, që Kosova shqiptare të bëhet plotësisht pronë e përjetshme e tyre. Kjo është filozofia shoviniste serbe.

Pikërisht, këtu qëndron edhe vlera e këtij “Ditari i një izolanti”, i cili, duhet të ruhet përjetësisht si një dokument dhe provë e gjallë, për të gjitha ato krime monstruoze të ushtruara nga përbindëshat serbë mbi popullsinë shqiptare të Kosovës, me qëllim që mos të harrohen dhe kurrë të mos përsëritet më kjo histori e dhimbshme.

Dhe këtë mesazh kaq human, jam i bindur se Kolë M. Berisha, ia ka dalë ta përçojë me sukses në zemrat e çdo lexuesi e veçanërisht të rinisë e popullit kosovar.

Si shok i tij, shqiptar e si kosovar, e përgëzoj me gjithë zemër e mirënjohje të thellë për këtë vepër edhe pse ndodhem mijëra kilometra larg Atdheut dhe Kosovës sime të dashur.

Image

Kryetari i Kuvendit te Kosovës, Kolë M. Berisha, duke pritur kryetaren e Kuvendit të Shqipërisë, zonjën Jozefina Topalli

Image

Kryetari i Kuvendit të Kosovës, Kolë M. Berisha, duke përuruar Bibliotekën e Kuvendit të Kosovës, një projekt i mbështetur nga Biblioteka Kombëtare dhe Universitare.

Image

Kryetari i Kuvendit të Kosovës, Kolë Berisha, një prej figurave të rëndësishme të LDK-së gjatë viteve të 90-të dhe pas luftës një kujtim i paharruar me dr. Ibrahim Rugovën.

Mos e rrënoni shkollën fillore “Azem Bejta” në Grabanicë të Klinës, këtë objekt shkollor me vlera historike!

Drini.us
-
0
Mos e rrënoni shkollën fillore “Azem Bejta” në Grabanicë të Klinës, këtë objekt shkollor me vlera historike!

Objekti i shkollës fillore “Azem Bejta” në Grabanicë të Klinës

Nga: Florim Zeqa

Secili njeri i gëzohet ndërtimit të një objekti të ri, qoftë ajo shtëpi familjare apo kolektive e banimit, shtëpi shëndeti apo objekt tjetër me interes të përbashkët qytetarë, e aq më tepër ndërtimit të një shkolle të re. Por, secili lloj ndërtimi duhet të bëhet në përputhje me nevojat e qytetarëve, në veçanti shkollat duhet ndërtohen në përputhje me numrin e nxënësve që frekuentojnë mësimet në lokalitetin përkatës.

Në foto: Autori i shkrimit Florim Zeqa, tek objekti i shkollës fillore “Azem Bejta” në Grabanicë 

Cilat janë kapacitetet e shkollës “Azem Bejta” në Grabanicë

Objekti i shkollës fillore “Azem Bejta” në Grabanicë i ndërtuar në vitet e 70-ta, ishte ndër objektet më të përsosura në Kosovë, investim ky i bërë me këmbëngulësinë e faktorit politik dhe arsimor shqiptar të asaj kohe në nivelin komunal dhe atij të lartë të kohës.

Ky ishte gëzim i madh dhe i papërshkruar më fjalë për rreth 1000 nxënësit e gjashtë fshatrave përreth dhe prindërve të tyre.

Punëtorët arsimor (atëherë) ishin më krenarët dhe më të privilegjuarit, se punonin në objektin modern, me të gjitha kushtet dhe paisjet e nevojshme për punë edukativo-arsimore.

Shkolla në brendin e saj i kishte 11 dhoma (klasa) mësimi, kabinetet: të Histori-Gjeografisë, të Fizikës, të Kimisë, të Matematikës, të Mbrojtjes, të Edukatës fizike, madje edhe të Artit figurativ.

Shkolla e kishte Bibliotekën e pasur me libra dhe literaturë profesionale,

e kishte edhe Sallën solemne me dy dhoma tjera përcjellse, kishte Toalete në të dy katet, për nxënës dhe punëtorë.

Objekti kishte ujësjellës të instaluar.

Po ashtu kishte edhe hapësira tjera të cilat shfrytëzoheshin: Salla e arsimtarëve, Zyra për drejtor, Zyra për sekretar dhe Lokali për punëtorë ndihmës (domarë).

Poashtu, ishte edhe punëtoria e mjeshtrit (mirëmbajtësit) të shkollës, bashkë me veglat e punës, lokal ky që shpesh përdorej e shfrytëzoheh edhe për lëndën e BAT-it .

Koridorët e kësaj shkolle i plotësonin kushtet e një Amfiteatri të vërtet për shfaqje të ndryshme.

Objekti kishte hymje te veçanta për nxënës dhe personel arsimor.

Mirëmbajtja permanente i ka zgjatur jetën objektit shkollor

Sikurse çdo ndërtesë, objekt i vogël apo i madh, edhe shkolla me kalimin e viteve ishte amortizuar dhe ka pasur nevojë për mirëmbajtje dhe riparime periodike. Ato kanë ndodhur në vazhdimësi, e madje edhe gjatë viteve të ’90-ta, të periudhës së sistemit paralel, ku me ndihma nga prindërit e nxënësve dhe jo vetëm ishte investuar në mirëmbajtje dhe sigurimin e lëndëve djegëse gjatë stinës së dimrit.

Pas përfundimit të luftës, me ndihmat e banorëve të fshatrave përreth ishte riparuar komplet çatia e shkolles dhe disa anekseve përcjellëse.

Mirëpo, investimi më serioz kishte ndodhur dy viteve të fundit, kur u bë një renovim i përgjithshëm, me ç’rast u ndërruan të gjitha dyert dhe dritaret e shkollës, rregullimi i tualeteve dhe inventari tjetër përcjellës i shkollës, përfshirë edhe instalimin e sistemit të ngrohjes qendrore.

I tërë ky projekt renovues në shkollën “Azem Bejta” në Grabanicë u financua nga Komuna e Klinës.

Në vitin 2019 nga buxheti i Komunës së Klinës në shkollën “Azem Bejta” në Grabanicë për renovime u investuan 6484,81 euro, kurse për ngrohje qendrore 18.333,66 euro, apo gjithsejt 24.818,47 euro. Ndërsa për renovime tjera në këtë shkollë, në vitin 2020 Komuna e Klinës ka investuar edhe 13.883,88 euro të tjera, me të cilat totali i investimeve për dy vite arrinë shumën prej 38.702.35 eurove!

Investime këto që ndikuan në përmirësimin e infrastrukturës shkollore e cila nxënësve iu krijojë kushte shumë më të përshtatshme për mbarëvajtjen e procesit mësimor.

Pas këtij investimi vlerëmadh dhe të konsiderueshëm financiar nga Kuvendi Komunal i Klinës, vitin e kaluar kjo shkollë e përfitoj edhe një donacion prej shoqatës “Entr-Aides”, nga Zvicëra: banka, karrike, kompjuter, një piano, paisje sportive, disa tabela të zeza, dhe mjete tjera mësimore.

Vlenë për të theksuar se, nga shoqata humanitare “Entr-Aides” pritej ardhja e kontigjentit të dytë të ndihmave për shkollën “Azem Bejta” në Grabanicë, por më gjasë fillimi i ndërtimit të objektit të ri shkollor, është bërë pengesë e finalizimit të këtij projekti humanitar.

Kur jemi tek donacionet, duhet përmendur edhe ndërtimin e fushës moderne të sportit nga KFOR-i italian.

Do t’u hyja në hak lexuesve pa e përmendur bibliotekën moderne (ndër më të mirat në vend) dhe klasën e bukur për parafillorët që ndodhen në brendi të objektit shkollor, të cilat e plotësojnë mozaikun e një shkolle model në Republikën e Kosovës.

Ndërtimi i objektit të ri, paradoksal dhe i panevojshëm

Paraprakisht fillimit të ndërtimit të objektit të ri shkollor, ekspert të Kuvendit Komunal të Klinës dhe organizateve tjera që mirren me fushën e ndërtimit, e kanë konstatuar se thëmelet dhe baza skeletore e shkollës është shumë e fortë dhe e qëndrueshme të paktën edhe për 50 vitet e ardhshme dhe e rezistueshme qoftë edhe ndaj tërmeteve me të fuqishme!

Shtrohet pyetja, si ka mundësi që një objekt kaq i rezistueshëm të vendoset në radhën e objekteve për rrënim!?

Arsyeja e thjeshtë dhe mendimi logjikë e shtrojnë nevojën e rinovimit total të shkollës me një kosto dhjetë herë më të ulët sesa ndërtimi i objektit të ri prej 650 mijë eurove të planifikuara nga “arkitetktët” e këtij ndërtimi, mjete këto të ndara nga buxheti i shtetit të Kosovës!

Nuk dua të dyshoj në qëllimet e mira dhe përcaktimet atdhetare të ideatorëve të ndërtimit të shkollës së re, por nuk e kam të qartë se cilat janë motivet e vërteta të ndërtimit të një objekti të ri shkollor përballë një objekti që i plotëson të gjitha kushtet dhe kriteret për zhvillimin e procesit edukativo-arsimor me kapacitete të plota (për 1000 nxënës)!?

Vallë pse ideatorëve të ndërtimit të shkollës së re nuk ju ra ndërmend më herët, por vetëm pas investimit të 38.702.35 eurove në shkollën e “vjetër” dhe pse u dashka të ndërtohet një shkollë e re për më pak se 300 nxënës që potencialisht mund t’i ndjekin mësimet në këtë vit shkollor, e ndoshta shumë më pak së kaq kur shkolla e re të jetë gati për shfrytëzim!?

Kur janë në pyetje shpenzimet si kosto e përgjithshme, duhet të llogaritet edhe vlera reale e objektit aktual të shkollës (e paraparë të rrënohet pas përfundimit të objektit të ri), atëherë  kemi të bëjmë me shuma marramendëse!

Kur këtyre ju shtohet vlera e inventarit brenda shkollës, investimi në fusha sportive dhe donacione tjera pas rrënimit dhe rindërtimit, kostoja e objektit të ri do ta kalojë shumën milionëshe!

Vallë, cilat kritere (korruptive) i ka përfillur MASHT-i dhe Drejtoria Komunale e Arsimit në Klinë për ndërtimin e panevojshëm të një objekti të ri shkollor, kur ai paraprak i plotëson të gjitha kushtet për zhvillim super normal të mësimit për ata pak nxënës që kanë mbetur në atë lokalitet!?

Historia e lavdishme e një shkolle në prag të rrënimit

Objekti i shkollës fillore “Azem Bejta” në Grabanicë e ka një histori në vete, sa të pasur e të lavdishme, po aq edhe krenare. Nga kjo shkollë kanë dalur kuadra që fillet e diturisë i muarën po nga kjo shkollë, me të cilët sot mburret kombi me ta, emra të mëdhenjë që i bëjnë nderë Klinës dhe mbarë Kosovës, figura madhore të pendës dhe të pushkës, të letërisë dhe politikës.

Rezistenca e shkollës fillore “Azem Bejta” në Grabanicë kundrejt pushtuesit serb ishte shëmbull në mbarë Kosovën, për këtë flet shumë edhe pllakata në hyrje të shkollës me emrin “Azem Bejta”, e cila u mbijetoi të gjitha sulmeve dhe përpjekjeve antishqiptare për ndërrimin e emrit të kësaj shkolle.

Për mbrojtjen e emrit të shkollës, më meritorët janë personeli arsimor dhe banorët e fshatrave përreth; Grabanicë, Bokshiq, Dollovë, Qeskovë, Këpuz dhe Zajm, të cilët më trupat e tyre u vunë në mbrojtje të emrit të shkollës që nga fundi i viteve të 80-ta, ku pushteti komunal serb me disa shqipfolës, ish zyrtarë të lartë komunal të asaj kohe, me të gjitha mjetet propaganduese e joshëse ishin munduar për t’i bindur banorët e Bashkësisë Lokale të Grabanicës që t’i pranojnë ofertat e tyre në këmbim të emrit të Azem Bejtës.

Bazuar në trendin e largimit të familjeve shqiptare nga ky lokalitet për në shtetet perëndimore, objekti i ri në ndërtim e sipër, më tepër së një shkolle, do t’i shkonte për shtati një Shtëpie të pleqëve, një Shtëpie Kulture, një Palestre Sportive apo një Qendre të Mjekësisë familjare për nevojat e pak banorëve të mbetur në Bashkësinë Lokale të Grabanicës, kësaj pjese të harruar nga pushtetarët komunalë.

Lamtumirë shkolla ime

Nëse pushtetarët kanë para për t’i hudhur, le t’i hudhin ku të duan, por assesi nuk guxojnë ta rrënojnë objektin e shkollës së vjetër me vlerë shumëdimensionale historike, arsimore dhe kulturore në Republikën e Kosovës.

Përderisa në të gjitha shtetet dhe vendet më të zhvilluara të botës së qytetëruar, tregohet kujdes në ruajtjen e objekteve të vjetra shkollore me tradita qindra e madje mijëra vjeçare, pse u dashka që të rrënohet objekti i qëndrushëm dhe funksional i shkollës fillore “Azem Bejta” në Grabanicë, shkollës me vlera historike, jo më i vjetër se 50 vjet!?

Duke u nisur nga fakti se forca rrënuese e politikanëve të pasluftës është shumëfish më e madhe sesa ajo ndërtuese, me lotë ndër sy, shpirt të thyer dhe zemër të plagosur në hyrje të shkollës ia plasa vajit dhe bërtita me sa zë që kisha: Mos e rrënoni shkollën me vlera historike.

P.S: Fotot e bashkangjitura e vërtetojnë çdo fjalë dhe çdo rresht të shkruar në këtë tekst.

Tajar Zavalani, 1934, Tiranë: “Bota shqiptare u del përpara e u thotë: Hë, ju që mësuat se ç’është kultura, nxirmëni dhe mua nga mizerja ku gjindem”

Drini.us
-
0
Tajar Zavalani, 1934, Tiranë: “Bota shqiptare u del përpara e u thotë: Hë, ju që mësuat se ç’është kultura, nxirmëni dhe mua nga mizerja ku gjindem”
Shkelzen Gashi, Prishtinë
TAJAR ZAVALI:
“Mjerisht shumë nga të rinjtë që kanë mësuar jashtë sillen si ay jahudiu që u bë i krishterë dhe, kur e pyeti miku i tij se si e ndiente vehten, ay u përgjigj me përbuzje: “Ik mor çifut i ndyrë!”.
U hyri lezeti i jetës moderne. Mirëpo, atë këtu nuk e gjejnë. Bota shqiptare u del përpara e u thotë: Hë, ju që mësuat se ç’është kultura moderne, nxirmëni dhe mua nga kaosi, nga errësira, nga mizerja ku gjindem.
Rruga që duhet ndjekur për të modernizuar Shqipërinë është plot gjëmba, plot vështirësi të panumërta dhe lyp sakrifica të çdo çasti. Ata që do t’i përvishen kësaj pune duhet të mos ëndërrojnë jetën e një pallati por atë të kasolles, me fjalë të tjera mos kërkojnë konfort e dëfrime.
Intelektualët shqiptarë nuk kanë vullnetin ose guximin të ndjekin këtë rrugë që nuk dihet se ku mbaron, por nuk duan as ta pranojnë se u mungon kurajua civile.
Atëherë ç’bëjnë? Ngushëllohen me frazën tipike: nuk bëhet punë me këtë popull!”
1934, Tiranë (Cituar sipas Shkelzen Gashit.)
***
TAJAR ZAVALANI
Lindi më 1903 në qytetin e Manastirit 15 gusht të vitit 1903. Frekuentoi shkollën franceze, të cilën e kishin hapur në Manastir misionarët katolikë, të ashtuquajturit “Vëllezërit Maristë”. Megjithatë, i ati u përpoq t’i japë edhe njohuritë në gjuhën shqipe nga një anëtar i familjes Qiriazi, anëtarët e të cilës më vonë hapën në Korçë Shkollën Femërore Shqipe. I ati ishte kryeredaktor i gazetës “Bashkimi i kombit” botuar në Manastir më 1909-1911.
Gjatë Luftës së Parë Botërore (1916), kur francezët bombarduan dhe dogjën Manastirin, me shumë të tjerë edhe Tajar Zavalani la vendlindjen dhe shkoi në Selanik. Sipas dëshmisë së konsullit francez në Selanik, i cili i kishte dorëzuar diplomën, Tajari në atë kohë ishte laureati më i ri që kishte kryer studimet në universitetet franceze.
Më 1922 Tajri vendoset në Tiranë për të filluar punë në Ministrinë e Jashtme. Në fillim qe emruar sekretar i Komisionit Shqiptar për Çështjet e Kufijve, të cilin e kryesonte Ali Pasha Kolonja.
Më vonë emrohet Sekretar Legatës Shqiptare në Romë. Atje bëhet komunist.
Në vitin 1925 shkon për të vazhduar studimet e larta për ekonomi politike në Rusi. Mori dhe diplomën e shkencave politike. Bënte pjesë në Grupin Komunist Shqiptar në Bashkimin Sovjetik me nofkën “Zoniev” ishte dëgjues në akademinë “Tolmaçevski”.
Më 1930 Tajri shkon në Zvicër ku qëndron tre vjet. Prej Zvicrës, shkoi te i ati në Selanik. Më 1933 kthehet në Shqipëri nga ku punon si gazetar dhe përkthyes. Ka botuar në të përkohshmet shqiptare duke nisur që nga viti 1930 deri në vitin 1939 qoftë me emrin e tij, qoftë me pseudonimet e shumtë të përdorur si T.Z., ZAKS, TANI, TARZANI, TA, tz, T etj. Shkruan n’atë kohë kur shkëlqyen M. Kuteli, Branko Merxhani, P. Markon, E. Koliqi, Migjeni, Vedat Kokona, etj. në shtypin e kohës Illyria, Minerva, Bota e re, Përpjekja shqiptare, Koha e Re, Besa, Shtypi, Shkëndija, Leka, Vatra, Rilindja. Kur u botua përkthimi i “Nënës” në revistën “Leka” u botua një kritikë. Nga fundi i recensionit ishin edhe këto fjalë: “Përsa shihet përkthyesi asht tue e lyp të vërtetën edhe nji ditë do t’a gjejë”. Këto ishin porsi fjalë të një profeti, sepse kështu edhe ndodhi.
Më 1935, ai ka qenë editor i revistës “Jeta dhe Kulltura”. Pas një kohe të shkurtër merret në Ministrinë e Financave, ku kryen detyrën e Drejtorit të Statistikave. Në këtë detyrë mbeti deri në vitin 1939, kur Shqipëria u pushtua.
Në fillim të Luftës së Dytë Botërore, për përkthimin e “Nënës” së Gorkit, dhe artikujt e tij therës, Tajari bashkë me zonjën e tij internohen në Itali. Prej atje arratiset në Francë. Me një letër iu drejtua Mehmet Konicës, i cili në atë kohë ishte një nga anëtarët e Këshillit Mbretëror, madje iu drejtua edhe Mbretit, duke ia shfaqur me plot sinqeritet mendimet, dëshirat, idetë e idealet e veta. Mbreti jo vetëm që “e fali”, por u përgjigj se për Tajarin ka pasur një dashuri e simpati të posaçme, sepse e njeh mirë zemrën dhe thjeshtësinë e tij, ndaj në Francë qe emeruar prej Madhërisë së tij si atashe i shtypit i Oborrit Mbretëror. Kur Mbreti Zog gjendej në Francë, e cila në atë kohë kapitulloi, qe ftuar prej Mbretit të Anglisë, Gjergjit VI (Xhorxhit VI), që të kalonte në Britaninë e Madhe. Me vajtjen e Tajarit në Londër, veç detyrave të tjera, filluan edhe transmetimet e para në gjuhën shqipe me anën e Radio BBC-së, në nëntor të vitit 1940 si përkthyes dhe spiker në Seksionin Shqiptar të Shërbimit për Europën, së bashku me diplomatin Dervish Duma dhe Anton Logorecin.
Në Londër Tajar Zavalani ka mbajtur një varg konferencash nëpër institute të ndryshme mbi Shqipërinë. Tri vjet ishte Sekretar i Përgjithshëm i Pen Clubit të shkrimtarëve në mergim, që vinin nga shtetet e robëruara. Pothuaj se tërë një numër të “Arena” (revistë letrare e klubit të përmendur) ia kushtoi letërsisë shqipe, ku botoi edhe përkthimin e “Gjeniut” të Atë Gjergj Fishtës në gjuhën angleze, që ai e përgatiti.
Vdiq në Londër më 19 gusht 1966.
Përkthimet e Tajar Zavalanit:
„Manifesti i Partisë Komuniste“ (Marks)
“Sonata e Krojcerit” (Tolstoi)
“Ana Karenina” (Tolstojit)
“Novelat” (Çehov),
“Nëna” (Gorki),
“Zonja me kamelje” ( Dyma)
“Tartarini e Taraskoni” (Dode)
“Gobseku” (Balzak)
“Jeta e Napoleonit” (E. Ludwig).
“Njeriu-ky i panjohur” (Aleks Karel)
Nga rusishtja në gjuhën frenge:
“Kujtimet e mia mbi parajasën e Stalinit” (G.A.Tokaev), që u botua në Paris më 1957.
Veprat autentike:
“Sa është e fortë Rusia?” (How strong is Russia?),
„Historia e Shqipërisë“ (Londër, 1965)
Etj.
(Sipas enciklopedisë elektronike WIKIPEDIA.)
Kan være et bilde av 1 person og tekst
E përgatiti: Ibrahim Kelmendi

Përse, të paktën, mungon debati për akuzën kaq inkriminuese?!

Drini.us
-
0
Përse, të paktën, mungon debati për akuzën kaq inkriminuese?!
Nga: Ibrahim Kelmendi, shkrimtar, Gjermani
TË PAKTËN – PËRSE MUNGON DEBATI EDHE PËR AKUZË KAQ IKRIMINUESE?!
Bilall Sherifi, – bashkëveprimtari shumëvjeçar edhe i imi, sekretari e këshilltari personal i Hashim Thaçit, kur ishte katapultuar në krye të UÇK-së, sekretar e këshilltar personal i Jakup Krasniqit, kur ishte kryetar i Kuvendit të Republikës së Kosovës, bashkëthemlues i partisë Nisma, deputetë i Kuvendit në disa mandate, kryetar i fraksionit parlamentar, etj., etj., – para 5 orëve ka publikuar status që e ka titulluar:
“Albin Kurti nuk ka hequr dorë nga misioni i tij për zhbërjen e shtetit të Kosovës!”
Kjo është akuzë tepër serioze, që do të duhej të shqetësonte edhe varrezat, ndërsa po heshtin edhe bashkëveprimtarët më të ngushtë të Bilallit, siç janë, ta zëmë, Emrush Xhemajli, Beqir Beqa dhe bashkëveprimtarë tonë tjerë.
Vetëkuptohet, dy janë reagimet logjike ndaj kësaj akuze kaq inkriminuese: ose t’i besohet Bilallit dhe të diskreditohet meritueshëm KM Kurti, o të demantohet Bilalli si shpifës! Rruga e mesme është oportunizmi e konformizmi dekadent!
Merre me mend, edhe unë që jam diskualifikuar moti si “kritizer” e “anarshist”, nuk po jam në gjendje të përcaktohem, çfarë qëndrimi duhet të mbaj, meqë as nuk dua të besoj që Bilalli po shpif vetëm për hir të luftës për pushtet politik, as nuk dua të besoj se KM Kurti ka mision zhbërjen e shtetit të Kosovës.
Bilalli ka pas funksione dhe pozicione të larta politike e shtetërore, që ia kanë mundësuar informimin nga AKI për Albin Kurtin, prandaj nuk i falet nëse ka plasuar akuzë që bazohet në shpifje. Por nuk i falet as nëse nuk na informon sinqerisht, çfarë faktesh kokëforta ka. Përndryshe, duhet konstatuar, shteti vërtetë është kap, nëse AKI ka prova se Albin Kurti ka mision për ta zhbërë shtetin e Kosovës dhe nuk i ka alarmuar me kohë institucionet kompetente, që ndaj tij të ndërmerreshin masa ligjore!
***
Teksti i akuzës që ka ngrit Bilall Sherifi kundër KM Kurti:
Albin Kurti nuk ka hequr dorë nga misioni i tij për zhbërjen e shtetit të Kosovës!
Të gjithë njerëzve, shqiptarë dhe të huaj, që kanë ndjekur me vëmendje zhvillimet politike në Kosovë, u kujtohet agresiviteti i VV-së në përgjithësi dhe i Albin Kurtit në veçanti kundër themeleve të shtetësisë së Kosovës dhe bartësve të institucioneve të saja shtetërore.
Është e tepërt të përmend shembuj konkret, sepse kur përmendet dhuna ndaj institucioneve shtetërore të Kosovës njerëzve u dalin parasysh qindra policë të gjakosur, ndërtesa të demoluara, vetura zyrtare të thyera, kamionë biznesesh të përmbysura…
Qasja e tillë e Albin Kurtit dhe e VV-së kundër çdo gjëje që përbënte format embrionale mbi të cilat duhej të ndërtohej dhe forcohej shtetësia e vendit tonë, përforcoi bindjen se Albin Kurti kishte marrë për mision zhbërjen e shtetit të Kosovës.
Në funksion të realizimit të ambicieve për kapjen e shtetit, ambicie e kamufluar me gjoja projektin e krijimit të “Republikës së Tretë”, Albin Kurti vazhdon me spastrimin e kuadrove nga çdo institucion politik, diplomatik, ekonomik dhe kulturor dhe vendosjen e njerëzve partiak që i nënshtrohen diktatit të tij.
Spastrimi i kuadrove profesionale mbi kriteret partiake dhe dëliri për të bërë çdo gjë sipas kutit të vet, e kanë verbuar deri në atë shkallë Albin Kurtin, saqë të merr guximin dhe të mos zbatojë marrëveshjen për blerjen e vaksinave Pfizer dhe në këtë mënyrë të vonojë për muaj të tërë vaksinimin e popullit, vetëm e vetëm për arsye se një marrëveshje e tillë nuk ka qenë e kontraktuar nën kontrollin e tij.
Albin Kurti nuk u ndal me kaq!
Në kohën kur Organizata Botërore e Shëndetësisë paralajmëronte për rreziqet e mëdha që i kanoseshin njerëzimit nga varianti Delta e COVID-19, Qeveria e tij hoqi masat parandaluese të përhapjes së virusit;
Në kohën kur nga virusi vdisnin zyrtarisht me dhjetëra qytetarë në ditë dhe me mijëra të tjerë rezultonin të infektuar, Qeveria Kurti 2 mbylli mundësinë e regjistrimit onlinë për ata që dëshirojnë të vaksinohen;
Në kohën kur me qindra familje janë veshur në zi vetëm javëve të fundit, ndërkaq me mijëra familje të tjera jetojnë nën ankthin e vazhdueshëm për familjarët e tyre të sëmurë, Qeveria Kurti 2 mbylli qendrat e vaksinimit ditëve të week-endit, kur njerëzit janë më të lirë për t’u vaksinuar.
Përveç dëmeve në rrafshin e brendshëm politik, ekonomik, arsimor dhe kulturor në funksion të strategjisë së zhbërjes së shtetësisë së Kosovës, Albin Kurti zbatoi veprime të tilla që cenojnë rëndë marrëdhëniet e shtetit të Kosovës me Republikën e Shqipërisë.
Në përputhje me ambiciet e tija shkatërruese, Albin Kurti krijoi VV-në edhe në Shqipëri, me shpresë se edhe atje do të gjejë mbështetës për aventurat politike me rreziqe të mëdha për kombin shqiptar. Dhe mu në kohën kur duhej të merreshin me parandalimin e përhapjes së pandemisë, deputetët dhe ministrat e VV-së u bënë pjesë aktive e fushatës përçarëse elektorale në Shqipëri.
Krahas veprimeve të dëmshme në rrafshin kombëtar, Albin Kurti zbatoi veprime të atilla që cenojnë rëndë marrëdhëniet e shtetit të Kosovës me shtetet më të fuqishme demokratike që mbështetën vullnetin e popullit të Kosovës për shtet të pavarur nga Serbia.
Mishërimi i logjikës kurtiane me ambicien absolutiste “KREJT DHE DREJT” dhe veprimet e deritashme të qeverisë së Albin Kurtit simbolizojnë ëndrrën e kamotshme të diktatorëve për të krijuar situatën e tillë shoqërore ku do të mund të pohonte: SHTETI JAM UNË!
Huazuar nga profili në FCB i Bilallit (31.08.2021):

Çka fshihet prapa kërkesës greke për ndryshimin e teksteve në librat e gjeografisë dhe të historisë shqiptare?

Drini.us
-
0
Çka fshihet prapa kërkesës greke për ndryshimin e teksteve në librat e gjeografisë dhe të historisë shqiptare?
Jakup Krasniqi, 1 shtator 2020
Autori është ish-Kryetar i Kuvendit të Republikës së Kosovës
Siç informuan mediet në gjuhën shqipe, eurodeputeti grek i “Demokracisë së Re”, Manolis Kefalogiannis, ka ngritur në Komisionin Europian çështjen e ndryshimit të teksteve në librat e gjeografisë dhe të historisë shqiptare, me qëllim që as në Shqipëri të mos figurojë asgjë lidhur me Çamërinë dhe shqiptarët e Çamërisë.
Dihet fare se në të gjitha periudhat e krimit të gjenocidit, ata që kanë kryer krim të shëmtuar vënë në përdorim të gjitha strategjitë e mundshme për ta fshehur gjenocidin e kryer kundër një grupi kombëtar, etnik, racor ose fetar, si të tillë. Prandaj, krahas heshtjes së plotë në planin e brendshëm, përfaqësuesit e shtetit grek, dhe të institucioneve të saja politike, përpiqen të imponojnë interpretimin e tyre edhe jashtë kufijve të shtetit të tyre. Madje, një gjë të tillë përpiqen ta paraqesin si qëndrim të institucioneve të BE-së se gjoja “kjo kërkesë themelore do të forconte marrëdhëniet e fqinjësisë së mirë dhe të siguronte që fëmijët dhe të rinjtë shqiptarë të mos keqinformohen”.
Në përputhje me Konventën për Parandalimin dhe Dënimin e Krimit të Gjenocidit dhe me Statutin e Romës, vrasja, dhuna seksuale dhe dëbimi masiv i shqiptarëve në Çamëri që kishte për qëllim të shkatërronte shqiptarët si të tillë që jetonin në trojet e tyre është gjenocid që ka kryer shteti grek.
Jo fshehja e krimit të gjenocidit, por njohja e të vërtetës së plotë për gjenocidin në Çamëri dhe riparimi i atyre dëmeve që mund të riparohen do të forconte marrëdhëniet e fqinjësisë së mirë dhe do të siguronte që fëmijët dhe të rinjtë shqiptarë dhe grekë të mos keqinformohen.
Për këtë arsye, Greqia duhet të ndryshojë tekstet e librave të gjeografisë dhe të historisë lidhur me Çështjen Çame!
Kan være et bilde av Jakup Krasniqi
Jakup Krasniqi
___________
E përgatiti: Bardhyl Mahmuti

Pse na quanin Arnaut? Si lindi ky emër?

Drini.us
-
1
Pse na quanin Arnaut? Si lindi ky emër?

Arnautët e Greqisë, 1782

Nga: Fahri Xharra, Gjakovë

Sipas të gjitha shënime që i kam gjetur qëndron që emri Arnaut është etnonim turk për shqiptarët ( ototomane: ارناود), Arvanid (اروانيد), Arnavud (آرناوود),.Sipas spjegimeve etnonimi grek për ne Άλβανίτης , si rrjedhje e Άλβάνος ( Albanos)Greqishtja e re shkronjën “β”, nga pellazgishtja e e ka ndërruar në V. Kjo ësht bartur tek otomanët dhe ata na thoshin , Arnavut ose Arnaut, sipas metatezës van – në – nav ((Theißen 2007, p. 90, Noel Malcolm )

Me “ Arnavud “ thirreshin të gjithë që e flitnin një nga dialektet e gjuhës Shqipe dhe shqiptarët sot e kanë shtetin e tyre , dhe të gjitha tokat në kufi me Greqinë, Maqedoninë Kosovën dhe Malin e Zi, që është një shtet me lidhje të forta gjaku ((Anscombe 2006b, )

Osmanët e pushtuan Greqinë – Morenë rreth viteve 1458- 1460 , pra mbetje e e fundit të Perandorisë Bizantine. Pa pushtimit u krijuan sanxhaqet e Ejaletit të Rumelisë. Ndër to ishte e dhe Ejaleti I Moresë. (موره التیا , Ejaleti Mōrâ)

Në More gati të gjithë banorët ishin arvanitas në tokat e tyre. Rreth viteve 1770 arvanitasit e krishterë u ngritën në kryengritje kundër pushtuesit otoman . kryengritje e cila dështoi dhe me shumë viktima në anën e arvanitasve të Moresë. Normalisht me kalimin e kohës, nga dhuna popullsia e krishterë zvogëlohej dhe se ajo muslimane rritej.

Gjatë luftës greke ( arvanitase ) për pavarësi, gjatë viteve 1821- 1821 ra duar të luftëtarëve arvanitas, por pas shpërthimit të një konflikti nëmësin e tyre dhe ardhjes së Ibrahim Pashës së Egjyptit me 1825 , kryengritja u shua. Me 1828 me ndërhyrjen e forcave detare të Britanisë, Frances dhe Rusisë në Betejën e Novarinos, i detyruan trupat e Ibrahim Pashës të largohen nga Morea me 1Tetor 1828.

Të kthehemi në kryengritjen arvanitase të vitit 1821, ku shquhen një mori fiigurash heroike për pavarësi si Georgios Karaiskakis, Odysseas Androutsos, Markos Botsaris dhe Laskarina Bouboulina dhe më i rëndësishmi ndër ta Theodor Kolokotroni ” hero i 1821 “ Kolkotroni ishte figurë kryesore e revolucionit , i cili edhe quhej ‘ Heroi i Mores* i cili e ka luajtur rolin e madh në historinë e Greqisë së re.jo vetë i luftës por edhe i krijimit të shtetit të ri. (Trudgill 1977, p. 32. “It is not too widely known that a majority of villages in the Athens area of Greece are inhabited by people of Albanian rather than Greek ethnic origin. These people are not recent immigrants, but the descendants of Albanians who entered the country at various times, for the most part between the 11th and 15th centuries. These Greek Albanians long retained a clearly separate ethnic identity, apparently, but gradually this identity has been eroded. Today they refer to themselves not as Albanians but as Arvanites, and call the language they speak not Albanian but Arvanitika. They are also very concerned to explain to outsiders that they are not only Arvanites but Greeks as well (see Trudgill and Tzavaras, forthcoming). The result of this development is that the main, perhaps only identifying characteristic of the Greek Albanians is now their language.”)

Të kalojmë tek qyteti Arna të Moresë , qytet i cili kishte një rol shumë të madh në kryengritjet për pavarësinë e Greqisë (1821-1829 ). Eshtë e njohur “ Shpella e Kolkotronit” në veri të MT. Annina. Kjo shpellë quhet ashtu nga si aty ishte fshehu Konstantini ( i ati i Theodor Kolkotronit), i cili e mbronte pirgun afër fshatit K`shtoja, dhe pasi ishte i plagosur u gjet dhe u vra.

Pse dola tek qyteti Arna i Moresë ? sepse doja të gjeja të vërtetën e emrit Arnaut. Në More gati të gjithë banorët ishin arvanitas në tokat e tyre, ashtu edhe në Arna. “Sipas shënimeve thuhet se turqit e morrën emrin arvanit dhe sipas metatezës sipas metatezës van – në – nav , e nxorën emrin Arnaut.” ? A mos është më afër, që emri arna- ut të ketë lindur nga qyteti Arna . Morea ishte ishulli i dytë i pushtuar nga osmanët, dhe aty hasën në një popull tjetër nga të tjerët, dhe sipas qytetit Arna shqiptarët u quajtën Arna-ut.

Unë e hapa një rrugë studimi që meriton shumë kujdes nga studjuesit e ndryshëm. Të hapish tema t hapish tema të reja nuk është mëkatë.

Gjakovë, 31.08.2

Kryeministri Plenkoviq i shkruan letër kryeministrit Kurti, shprehet i lumtur që do ta takojë në margjinat e Forumit Strategjik të Bledit

Drini.us
-
0
Kryeministri Plenkoviq i shkruan letër kryeministrit Kurti, shprehet i lumtur që do ta takojë në margjinat e Forumit Strategjik të Bledit

Kryeministri i Republikës së Kosovës, z. Albin Kurti, ka pranuar letër nga Kryeministri i Republikës së Kroacisë, z. Andrej Plenkoviq, në të cilën ai shprehet shumë i lumtur që do të ketë mundësinë të takohen personalisht në margjinat e Forumit Strategjik të Bledit, më 1 shtator.

“Takimi jonë i fundit i shkurtër në Slavonski Brod u mbajt nën hijen e aksidentit të tmerrshëm me autobus që mori jetët e dhjetë kosovarëve gjatë rrugës së tyre për pushime verore në vendlindje”, ka shkruar z. Plenkoviq.

Kryeministri kroat e ka njoftuar kryeministrin Kurti se sipas informatave të Ministrisë së Shëndetësisë, 44 kosovarë të aksidentuar kanë marrë trajtim në spitalet kroate, dhe se 43 prej tyre ose janë liruar pas shërimit ose janë dërguar drejt spitaleve në Gjermani apo në Kosovë.

Për fat të keq, një person ende gjendet në mjekim intensiv në ventilim mekanik, ka thënë z. Plenkoviq.

Duke i shprehur keqardhje për këtë rast, kryeministri kroat ka uruar që aksidenti i tmerrshëm të shërbejë si “përkujtim i lidhjeve tona të forta që i kemi ndërmjet vete që rezultuan në bashkëpunim natyror dhe efikas ndërmjet dy qeverive tona”.

Kryeministri Plenkoviq ka ritheksuar mbështetjen e plotë të Kroacisë në rrugën euroatlantike të Kosovës, në aspektin politik dhe gatishmërinë për të vazhduar ndihmën për reforma.

“Mezi pres që të hulumtojmë të gjitha fushat e bashkëpunimit bilateral, duke përfshirë ngritjen e shkëmbimeve ekonomike, tregtisë dhe investimeve, që do të sigurojnë rimëkëmbje më të shpejtë nga kriza e shkaktuar si rezultat i pandemisë”, ka shkruar z. Plenkoviq.

Eshref Ymeri: Ali Ahmeti, ky mercenar në shërbim të sllavizmit!

Drini.us
-
2
Eshref Ymeri: Ali Ahmeti, ky mercenar në shërbim të sllavizmit!

Prof.dr. Eshref Ymeri 

  • Një shënim me tingëllim aktual pas kërkesës së mercenarit Ali Ahmeti për pajtimin e shqiptarëve me serbët 

 Në kalanë e fshatit Sellcë të Maqedonisë, më 16 mars 2012, për të njëmbëdhjetën herë, u zhvillua aktiviteti me temë “Pranvera e Dinjitetit”, një manifestim ky që mbahet për të përkujtuar dëshmorët e rënë të luftës së vitit 2001. Me këtë rast, kryetari i BDI-së, Ali Ahmeti, deklaroi: 

“Program i UÇK- së, është i pandalshëm siç nuk ndalet ky diell, pavarësisht se disa thera të vogla mendojnë se mund ta ndalin dritën e diellit. Amanet që nga rilindësit e deri tek ushtarët e UÇK-së e kemi të jetojmë të lirë në hapësirat ku ne jetojmë. Dhe ne do e bëjmë se nuk bën ndryshe , shqiptarët do frymojnë lirshëm dhe pa kufij”.  

Nga kjo përshëndetje Ali Ahmetit, mësojmë se ai kërkon ta nanurisë popullin shqiptar në Maqedoni me pallavrat e veta karakteristike për jetesën e shqiptarëve pa kufij. Por është halli se kufijtë po i ruajnë me xhelozi sllavogrekët. Me kësilloj deklaratash të paturpshme edhe gati 11 vjet pas nënshkrimit të Marrëveshjes së Ohrit, Ali Ahmeti, ky sulltan i popullit shqiptar në Maqedoni, po e vërteton në praktikë që është një tradhtar i regjur i kombit shqiptar dhe një shërbëtor besnik i sllavizmit.  

Drejtori i Radios “Kosova e Lirë”, zoti Ahmet Qeriqi, shkruan: 

“Luftëtarët e lirisë nuk e mirëpritën marrëveshjen, meqë ishin qind për qind të bindur se auoritetet sllavomaqedonase njohin vetëm një gjuhë, atë të forcës, e cila i detyroi ta nënshkruajnë armëpushimin, në të cilin kreu i Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare nuk diktoi kushte, edhe pse kishte forcë të diktonte dhe të mos i lëshonte armët nga dora, për shkak se në mënyrë direkte nuk ishte palë në bisedime… Dihet, po ashtu se asokohe, në Shkup, kishte shkuar Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, admirali Gregori Xhonson dhe i kishte bindur autoritetet e Qeverisë së Shkupit se nuk mund ta fitonin luftën kundër shqiptarëve, por mund ta ruanin shtetin e tyre, nëse do të nënshkruanin një marrëveshje, e cila do t’ i joshte shqiptarët mendjelehtë dhe do të ruhej status quoja edhe për një kohë të gjatë në këtë shtet të krijuar si Republikë jugosllave në vitin 1945 (Citohet sipas faqes së internetit “I robëruari s’ka ç’humb në luftë, përveç këmishës së zezë të robërisë”. 16 dhjetor 2009).  

Pra, admirali Xhonson, si Sekretar i Përgjithshëm i NATO-, kishte shkuar në Shkup për të përcjellë mendimin e kristalizuar të Evropës se shqiptarët janë mendjelehtë dhe ata mund t’i joshësh fare kollaj me çfardolloj marrëveshjesh në dëm të interesave të kombit shqiptar. Deklarata e admiralit Xhonson nënkuptonte tradhtinë e Ali Ahmetit në krye të Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare, i cili, për interesat e karrierës së tij të fëlliqur politike, ishte gati të bënte kurban interesat kombëtare të popullit shqiptar në Maqedoni dhe të shkelte mbi gjakun e dëshmorëve të rënë në beteja. Mendjelehtë nuk është kombi shqiptar, mendjelehtë nuk është populli shqiptar në mbarë trojet e veta etnike, mendjelehtë janë mercenarët dhe tradhtarë që dalin nga gjiri i tij, të  cilët për kolltuk dhe ylefe” shndërrohen në paçavure për të fshirë këpucët e të huajve.  Deklarata e admiralit Xhonson, po ashtu, nxjerr në shesh një të vërtetë tragjike për kombin shqiptar: klasa politike shqiptare, në trekëndëshin Tiranë-Prishtinë-Shkup, është një mercenare e kualifikuar dhe tradhtare e çështjes kombëtare shqiptare.  

Me këtë deklaratë prej tradhtari besnik të sllavizmit, Ali Ahmeti kërkon që ta vërë në gjumëpopullin shqiptar në Maqedoni dhe të vazhdojë të përjetësojë pushtetin personal, duke u tërhequr zvarrë para shovinizmit sllavomaqedonas. 

Tiranë, 16 mars 2012 

1...1,5871,5881,589...1,712Faqja 1,588 nga 1,712