Kreu Blog Faqe 1686

Hamasi u kërkon palestinezëve në Izrael dhe në Bregun Perëndimor që të rebelohen

Drini.us
-
0
Hamasi u kërkon palestinezëve në Izrael dhe në Bregun Perëndimor që të rebelohen

Gjithashtu të premtën në mbrëmje janë shkrepur raketa nga Gaza.

Nga: Hans Rustad  

Shtatë palestinezë u qëlluan për vdekje të premtën nga ushtarët izraelitë në Bregun Perëndimor. Hamasi po u kërkon atyre të rebelohen. Në Ramle, një arab i hodhi një bombë tubi një gruaje, por nuk shpërtheu. Në Lod ka një ndales të hyrejs dhe qyteti është i mbyllur.

Hamas praised ongoing clashes between West Bank Palestinians and Israeli soldiers, calling for Palestinians to “set the ground ablaze under the feet of the occupation.”

“O you free heroes of the West Bank, blessed are your arms. We salute your revolution,” a spokesperson for Hamas’s armed wing says.

Pati një demonstrim të premten në anën libaneze të kufirit, dhe një grup i vogël provoj të dëmtonte gardhin me tela. Një person u qëllua dhe u vra.

Këshilli i Sigurimit mblidhet të dielën

Norvegjia konfirmoi se Këshilli i Sigurimit i OKB-së do të mblidhet të dielën në orën 10 të mëngjesit (ora 16:00 norvegjeze) me kërkesë të Norvegjisë, Kinës dhe Tunizisë, pas dy përpjekjeve në të cilat SHBA bllokoi një rezolutë nga të tre vendet. NTB

Ekstremistët hebren kundër arabëve të zemëruar

Ndërsa lufta vazhdon mes Izraelit dhe Gazës, të premten për të katërtën natë me radhë pati përleshje mes hebrenjve ekstremistë dhe arabëve izraelitë të zemëruar në Lod dhe Tel Aviv, edhe pse policia kufitare izraelite është vendosur për të marrë kontrollin. (NTB)

A janë përleshjet një fjalë që mbulon sulmet dhe zjarret?

Komisioneri i policisë Micky Rosenfeld tha se 750 vetë u arrestuan.

750 janë shumë. Një numër i paimagjinueshëm, në raport me numrin e të vrarëve dhe të plagosurve.

Ministria e Shëndetësisë e Gazës thotë se 122 palestinezë janë vrarë deri tani në Rripin e Gazës. Më shumë se 30 prej tyre janë fëmijë. Më shumë se 800 vetë janë plagosur. Hamasi dhe xhihadi islamik thonë se 20 prej tyre janë vrarë.

Megjithëse Izraeli thotë se po synon vetëm objektiva ushtarake, Kombet e Bashkuara thonë se rreth 200 shtëpi dhe 24 shkolla janë shkatërruar në sulme. Midis ndërtesave që janë shndërruar në gërmadha, janë tre blloqe të mëdha banimi. (NTB)-Document.no

Përktheu: Drini

Drejtësi për viktimat e aktit gjenocidar në Qyshk, Zahaq, Llabjan dhe Pavlan

Drini.us
-
0
Drejtësi për viktimat e aktit gjenocidar në Qyshk, Zahaq, Llabjan dhe Pavlan

GJENOCIDI NË KOSOVË – PLAGË E HAPUR

Sot përkujtojmë vrasjet monstruoze të rreth 100 civilëve shqiptarë, të kryera nga forcat e armatosura serbe më 14 maj 1999 në fshatrat Qyshk, Zahaq, Llabjan dhe Pavlan.
Gjatë operacioneve në këto fshatra nënkoloneli i Ushtrisë Serbe, Jordan Denkiq, i cili komandonte operacionet e Brigadës 125, urdhëroi ndarjen e burrave që duhej të vriteshin dhe ekzekutimin e tyre. Vetëm në shtëpitë e Azem Gashit, Demë Gashit dhe të Kadri Çekut në fshatin Qyshk u ekzekutuan 44 civilë të të gjitha moshave!
Fatkeqësisht sot e kësaj dite askush nga zinxhiri komandues i Ushtrisë Serbe dhe ekzekutuesve të këtyre krimeve gjenocidare nuk ka dhënë përgjegjësi penale.
Gjenocidi që ka kryer Serbia në Kosovë është plagë e hapur që kërkon drejtësi!

Gjenevë, 14 maj 2021
Qendra “Gjenocidi në Kosovë – Plagë e Hapur”

Drejtësi për viktimat e aktit Gjenocidar në Qyshk, Zahaq, Llabjan dhe Pavlan

Çështje të brendshme të Ibrahim Kelmendit (Frontit të Kuq) dhe Organizatës Marksiste-Leniniste të Kosovës (OMLK) 

Drini.us
-
0
Çështje të brendshme të Ibrahim Kelmendit (Frontit të Kuq) dhe Organizatës Marksiste-Leniniste të Kosovës (OMLK) 
Të nderuar redaktor të web-faqes drini.us
Quhem Xhaferi Durmishi,
Po ua përcjell këtë shkrim si përgjigje në shkrimin e Ibrahim Kelmendit (HEROI JUSUF GËRVALLA – I SHPËRDORUAR NË LUFTËN POLITIKE) që e keni botuar dje në faqen tuaj,  
Përvec tekstit që e që po ua dërgoj direkt, por ua përcjell edhe shkrimin në fromatin word. Në filin e bashkangjitur në word është një fotografi e imja.
Gjithë të mirat Xhafer Durmishi (redaktor i Zërit të Kosovës pas 17 janarit 1982, fotografinë e të cilit e keni marrë si ilustrim për shkrimin e Ibrahim Kelmendit, apo ua ka dërguar Ibrahimi)

Nga: Xhafer Durmishi                                                                                                   ‘

1. Portreti i babait                                                                                                        

Ibrahim Kelmendi: “Babai i Kadriut mbante ballin e dhomës me biseda, duke bërë një durim stoik dhe duke u munduar t’i inkurajojë të goditurit. Ndonjëherë, si për inat të “trashëgimtarëve”, bënte shaka në dukje marrashe.  

– Isha fare i panjohur,– tha ai kur i kërkuan të fliste.– Nuk më njihnin as në katundin fqinjë. Kur ndodhi kjo vrasje, u bëra i njohur. Me mijëra erdhën për ngushëllim dy ditët e para, sa isha atje. Po ta kisha ditur se kështu do të afirmohesha, do ta kisha vrarë vetë djalin tim dhe do t’ia kisha lënë fajin UDB-së…  

Kur e dëgjuan “trashëgimtarët”, gati sa nuk pëlcitën nga inati.” (Atentatet, f.350) 

   Saime Isufi: “Për ato rrethana, ku pjesëmarrëse kam qenë edhe vetë, vërtetë secilin personazh e ke paraqitur të tillë siç pata mundësi t’i njihja edhe vetë.” (Letër I. Kelmendit, 5 mars 2007, www.pashtriku.org) 

        Avni Dehari: “I tillë është edhe Babai i Kadri Zekës, i cili duke e pasur parasysh se në mesin e atyre që vinin për ngushëllime, kishte bashkëpunëtorë të UDB-së, ndër të tjera thoshte: ‘Nuk më njihnin as në katundin fqinjë. Kur ndodhi kjo vrasje u bëra i njohur. Me mijëra erdhën për ngushëllime dy ditët e para sa isha atje. Po ta kisha ditur se kështu do të afirmohesha, do ta kisha vrarë vetë djalin tim dhe do t’ia kisha lënë (mveshë-shën im) fajin UDB-së.’ 

   Dorasit duke i vrarë tre bashkëluftëtarët e tij bënë atentat shpirtëror edhe mbi Miranin, mbi familjen Gërvalla, mbi familjen Zeka, mbi shumë bashkëveprimtarë të tjerë dhe mbi tërë Lëvizjen…” (www.pashtriku.org, Gazeta Focus, 2 mars 2007) 

 2. Portreti i birit 

I. Kelmendi: “Kurse në mërgatë, ti shoku Kadri ende nuk ke anëtarësuar njeri vetëm mban rreth vetës disa kandidatë simpatizantë që duhet ta plotësojnë stazhin para se t’i anëtarësoni.” (Atentatet, f.293) 

Saime Isufi: “Për ato rrethana, ku pjesëmarrëse kam qenë edhe vetë, vërtetë secilin personazh e ke paraqitur të tillë siç pata mundësi t’i njihja edhe vetë.” (Letër I. Kelmendit, 5 mars 2007)   

 I. Kelmendi: ”OMLK-ja kishte përcaktim komunist. Jashtë Kosovës nuk besoj të ketë pasur anëtarë, pos Kadri Zekës (Atentatet,  f. 330) 

Saime Isufi: “Për ato rrethana, ku pjesëmarrëse kam qenë edhe vetë, vërtetë secilin personazh e ke paraqitur të tillë siç pata mundësi t’i njihja edhe vetë.” (Letër I. Kelmendit, 5 mars 2007)       

3.Portreti i Frontit 

Hasan Mala: – Me sa di unë dhe nuk besoj se gabohem, u arrit vetëm në ditët e fundit të jetës së Kadri Zekës dhe Jusuf e Bardhosh Gërvallës. Ata u takuan disa herë në qytete të ndryshme të Gjermanisë, – më në fund në Shtutgart – dhe, më në fund, u morën vesh jo vetëm që të dyja organizatat të shkriheshin në një, por kështu të bëhej edhe me të dyja organet që botonin ato, përkatësisht ‘Liria’ dhe ‘Zëri i Kosovës’. Të kishte pra vetëm një gazetë, dhe ajo të quhej ‘Liria’. Dhe Taip Zeka ka të drejtë kur mendon se ata qëndruan edhe një natë së bashku, për t’iu gëzuar në njëfarë mënyre, këtij bashkimi të shumëpritur. Dhe vrasja e tyre kishte pikërisht edhe këtë qëllim të mbrapshtë, të pengonte me çdo kusht dhe me çdo mjet bashkimin e organizatave dhe krijimin e Frontit, gjë që ndodhi realisht.” (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2009, faqe 256-257) 

Ibrahim Kelmendi: ”Fronti ishte më shumë, do të thosha, frymë sesa organi­zatë me strukturë të centralizuar, të përpiktë e klandestine, siç ishte praktikë e kohës.” (Gjurmë dhe fërkem, Prishtinë 2019) 

Mehmet Hajrizi-Gani Sylaj: “Nga Grupi Revolucionar te Fronti i Republikës” (Titull libri, Prishtinë 2014) 

Ibrahim Kelmendi: ”Emërtimi bazë i organizatës së re qe vendosur të ishte LËVIZJA, edhe për shkak se emërtimin FRONT e kishim konsumuar ne të Frontit të Kuq Popullor.” (Gjurmë dhe fërkem, Prishtinë 2019) 

Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së paku për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi-vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të  Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithëqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”(19 dhjetorit 1980 – shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981; Faridin Tafallari, Dhimbje Krenare, Tiranë 1998, faqe 115-116) 

4.Portreti i shokut                                                                                                        

 Saime Isufi: ”Hasan Mala, siç e kemi quajtur Plaku, me respekt të madh, ka qenë është dhe mbetet timonieri kryesor i Lëvizjes ilegale të mërgatës në Zvicër dhe më gjërë pas rënies së Kadri Zekës.” (Film dokumentar i Ismet Rashitit për Hasan Malën, nëntor 2012, minutat 01:15-01:32)  

Hasan Mala: ”Kur është kthye Kadriu prej mbledhjes (në Stamboll – shën i Xh. D.) që kanë pas, unë kam qenë në panairin e librit në Frankfurt. Ishte edhe Ismail Kadareja, ishte edhe Isufi aty. Pak a shumë u njifshim me Isufin, por jo sa duhet. Kisha një respekt ndaj tij, ishte njeri i afërt. Vjen Kadriu aq i lodhur e aq i mërzitur sa nuk mundet me u marrë me mend, dhe më kapi për krahu e u ulëm rreth një tavoline.  

                      – Çka u bë puna si kaluat atje? 

                      – Kurrqysh hiq nuk kemi kalue! 

                      – Si? 

– Nuk kemi mund të bëjmë asgjë, por frikohem se është prishë puna edhe më shumë. 

                      – Po Bardhi si mendon? 

                      – Bardhi nuk mendon keq, Bardhi, por megjithatë, kur ishte ndikimi i tij (Sabri Novosellës – shën im), para tij nuk e thoshte ndoshta edhe atë çka e mendonte, se Sabriu kishte më kompetencë. Por Isufi më la përshtypje të mirë, – se i ka folë Isufit aty. 

   Isufi i ka thënë se pse nuk është arritë atje, mund të kryhet nesër. Domethënë mund të bëhet nesër, nuk do të thotë se u krye (mori fund – shën im) kjo punë. Isufi e ka pritë me rezervë, domethënë pse s’u bërë mirë tani, por në të ardhshmen do të bëhet mirë.” (Marrë nga filmi dokumentar “Ç’ke bërë sot për Kosovën?”, 1997) 

 Ibrahim Kelmendi: ”Informim interesant nga Hasani fatkeq! Gjithë ko­hën edhe Hydajeti, edhe Kadriu e shfrytëzonin atë kryesisht si shofer. Nuk i jep­nin mundësi të bëhej anëtar i OMLK-së, sepse kishin një stazh që duhej absol­vuar, që do të thotë, duhej të dëshmohet si “kandidat” se është komunist i devotshëm. Ndërsa pas vrasjeve të kobshme edhe atij i erdhën tre ditë që të bluajë, si Nuhi Sulejmanit, Suzana Gërvallës, Xhafer Durmi­shit. Pra ai tashmë po përfaqësonte OMLK-në dhe ishte ai, Hasan mjeran, që ia dha “autorizimin” Xhafer Shatrit që t’ia bashkëngjis OMLK-në “bashkimit” të sajuar më 17 shkurt 1982, nga SN, Abdullah Prapashtica & Co.” (Gjurmë dhe fërkem, Prishtinë 2019) 

Saime Isufi: ”Hasan Mala, siç e kemi quajtur Plaku, me respekt të madh, ka qenë është dhe mbetet timonieri kryesor i Lëvizjes ilegale të mërgatës në Zvicër dhe më gjërë pas rënies së Kadri Zekës.” (Film dokumentar i Ismet Rashitit për Hasan Malën, nëntor 2012, minutat 01:15-01:32) 

Ibrahim Kelmendi: ”Hasan Mala. Edhe ai do të faktorizohet, meqë edhe atij, (ish-traktoristit dhe gjysmanalfabetit), i rastisi të gjendej emigrant në Zvicër. Atje Hydajet Hyseni, Kadri Zeka e ndonjë tjetër e kishin afruar që të ki­shin tek ai bazë strehuese dhe mundësi të transportit me makinë. Për këtë gatishmëri e angazhim udhëheqësit e OMLK-së e kishin shpërblyer me dhënie të statusit të “kandidatit” të OMLK-së. Ai dhe, në këtë rast, edhe vëllai i Kadri Zekës, rrëfejnë, por duke mos u mbështetur në dëshmitarin e Bash­kimit (që kishte rastisur të isha unë), siç u ka treguar, por “filozofojnë”, sikur janë dëshmitarë.” (Gjurmë dhe fërkem, Prishtinë 2019) 

5.Portreti i gruas 

Ibrahim Kelmendi: “Mirani mori frymë thellë për të pritur reagimin. Kishte frikë mos po e humbiste durimin, pasi ishte bindur se shtabi i UDB-së që kishte urdhëruar atentatet, tani kishte dhënë urdhër që të provokohej Mirani për të bërë ndonjë hata ndaj provokuesve. 

– Jo vetëm ti, por as ajo kurva, që ju po i thoni Bule, nuk jeni të dëshiruar të qëndroni më këtu, – foli Xhafari. 

Të gjithë të pranishmit hapen sytë në drejtim të Xhafarit, pos Nuriut që vazhdonte të mbante kokën ulur, pothuajse midis këmbëve. Sikur pjesëmarrësit nuk po u zënin besë veshëve çfarë dëgjuan. 

– Përse është kurvë bashkëshortja e nderuar e Kadriut? – ia drejtoi Mirani Xhafarit, duke ruajtur qetësinë e jashtme, të cilën përbrenda pothuajse e kishte humbur. Sa s’po eksplodonte. 

– Ajo kurvë e dërguar nga UDB-ja i ka qitur shokët në pritë, – u përgjigj Xhafari, që po ngjante me shumë në një kërmë se sa në njeri. 

– Pa na e zbërthe edhe këtë komplot, se si i keni sajuar detajet!? 

– Nuk jam këtu para UDB-së që të përgjigjem në pyetjet e tua, – tha Xhafari. 

– Mor kriminel i dërguar, do të sqarosh apo do të ta dredh qafën si të gjelit!? – e kërcënoi Mirani, i cili po shtrëngohej për t’ia mbërthyer fytin. Tashmë Mirani kishte fituar siguri se pos ndërhyrjes për t’i ndarë nuk do t’i hidheshin të tjerët. 

– Dihet, – nisi të përgjigjet Xhafari, që kishte humbur davanë, – Kadriu ka lënë orarin kur do t’i telefonojë kurvës së tij. Ajo ka informuar vrasësit për orar dhe pastaj vrasësit kanë zënë pritë.” (Atentatet, f. 363-364) 

Saime Isufi: “Për ato rrethana, ku pjesëmarrëse kam qenë edhe vetë, vërtetë secilin personazh e ke paraqitur të tillë siç pata mundësi t’i njihja edhe vetë.” (Letër I. Kelmendit, 5 mars 2007)  

 Ibrahim Kelmendi: “Fatkeqësisht, edhe djali i axhës së Nanës time, Ramë (Idriz) Ibërdemaj, i diskredituar dhe i gjykuar si vegël e UDB-së rankoviçiane me nofkën “sialica”, e ka vizituar për herë të parë Nanën time në Llabjan, dy-tre ditë pas vrasjeve, për t’ia shpreh “keqardhjen”: “Motër, më vjen keq për ty, si djali yt, nipi ynë, Ibrahimi, na e ka marrë ftyrën duke vra shokët për t’ia marrë gruan shokut dhe tani nuk po i gjenë policia gjermane për t’i burgos edhe kurvarin tonë, edhe atë kurvën që ka luajt bishtin…” (Drini.us, 13 maj 2021)

Saime Isufi: “Për ato rrethana, ku pjesëmarrëse kam qenë edhe vetë, vërtetë secilin personazh e ke paraqitur të tillë siç pata mundësi t’i njihja edhe vetë.” (Letër I. Kelmendit, 5 mars 2007)  

“Njoftim 

Njoftohen shokët Xhafer Shatri dhe Ibrahim Kelmendi për mbledhjen e fundit të KQ të LRSSHJ 

“Duke e parë situatën e krijuar, Xhaferi (Shatri-shën ynë) dha dorëheqje me shkrim. 

Derisa shoku Xhafer (Shatri-ynë) në punën e tij që bëri e përcollën edhe gabimet, në anën tjetër shoku Ibrahim Kelmendi nuk punoi fare, por u muar drejtpërdrejt me përcjelljen e punëve dhe gabimeve të Xhaferit; u muar me thash e thëna në mesin e punëtorëve. Bëri edhe dekonspirime të sekreteve të KQ të LRSSHJ-së. Keqpërdori ndihmat për Kosovën, duke mos sjellur në fond asnjë qindarkë. P.sh. të përmendim vetëm rastin e Suedisë në praninë e katër vetave një familje shqiptare i dha ndihmë luftës sonë prej 50.000  korona, prej të cilave nuk solli asnjë qindarkë, si dhe ndihmat që dhanë familjet e tjera në Suedi; mbjellja e frymës përçarëse në vetë KQ; mospërgjegjësia ndaj punës; prishja me miq zviceranë; mosaktiviteti me të huaj dhe krijimi i ftohjes së tyre ndaj luftës sonë dhe organizatës sonë.”  

“Kështuqë KQ i LRSSHJ me shumicë votash 4:1 (katër me një) vendosi që shokët Xhafer Shatri dhe Ibrahim Kelmendi përjashtohen nga KQ i LRSSHJ-së, përderisa të mos e vërtetojnë të kundërtën me aktivitetin e tyre.  

10 shkurt 1985 Zvicër  

KQ i LRSSHJ” (Faridin Tafallari,  Terror Dhimbje Qëndresë, Tiranë 1997,  f .253-254) 

I. Kelmendi: “Udhëtova me Hakanin,, alias Plakun dhe Sarandën, alias Bulen. Në Suedi na pritën bujarisht. Fëllanza me bashkëshortin dhe patriotin e devotshëm, Nexhip Toskën na dhanë  pesëdhjetë mijë korona suedeze ndihma. Ishte rasti i parë që po na jepej një ndihmë  kaq e madhe.” (Atentatet, f.391) 

Dëshmitare kur Ibrahim Kelmendit i janë dhënë 50 mijë korona suedeze nga Nexhmi e Shefkate Sherolli është Saime Isufi. Anëtare e Komitetit Qendror të LRSSHJ në Zvicër, i cili më 10 shkurt 1985 e përjashton Ibrahim Kelmendin për hajni është Saime Isufi.    

Ibrahim  Kelmendi: Afishuar me: 23.03.2007 21:18   “Në xhepat e mijë të grisur nuk ka bir nëne (e as bir kurve), që do mund të kërkonte të hollat e tij ose të hollat e cilido kontribues, që do të thotë se nuk kam shpërdoruar e përvetësuar nga ato mjete për vete dhe as për familje.” (www.kosova.de) 

Saime Isufi: “Për ato rrethana, ku pjesëmarrëse kam qenë edhe vetë, vërtetë secilin personazh e ke paraqitur të tillë siç pata mundësi t’i njihja edhe vetë.” (Letër I. Kelmendit, 5 mars 2007)  

I nderuari, i përshëndeturi dhe i respektuari Xhafer Durmishi-Skenderi                   

Ibrahim Kelmendi: ”13 PYETJE PËR XHAFER DURMISHIN – AUTORIN E LIBRIT – “LËVIZJA E JUSUF GËRVALLËS!“ 

                      I nderuar ish Bashkëveprimtari Xhafer! 

                     Besoj, edhe Ti e di, se pata shkruar roman dhe jo libër historik e dokumentar dhe as memoare. (…) 

Me respekt, 

Ibrahim Kelmendi”  (Në vend të reagimit / me 22. 10. 2011, www.pashtriku.org) 

 Ibrahim Kelmendi: ”Përshëndetje (Xhafer Durmishi) 

Edhe për refuzimin Tënd që të përgjigje në pyetjet që të bëra, të falënderoj, meqë edhe kështu ke dhënë një pjesë të përgjigjes. 

                      ………………..   

                      Uroj që debati të ketë nivel sa më të kulturuar e të kultivuar, pa fyerje e ofendime, me shpresë që secili dhe secila të jenë skajshmërisht të sinqertë. 

                      Me respekt,  

                      i.kelmendi@hotmail.com, (23 tetor 2011; facebook)”. 

Avokati që trishtohet                                                                                                    

Ibrahim Kelmendi: ”Po më vështirësohet formulimi i komentimeve, sepse secilën herë po trishtohem më shumë për shpërdorimin që ua ka bërë dhe po ua bën Sabri Novosella Jusufit, Xhaferit, Shefqetit, Metushit, etj.” (Gjurmë dhe fërkem, Prishtinë 2019) 

Suzana Gërvalla (Gruaja e Jusuf Gërvallës): ”Pas shikimit të filmave erdhën tek ne. Jusufi, Ibrahim Kelmendin tri herë e ka qitë prej shtëpie. Se Ibrahimi ishte spiun shumë i rrezikshëm. E dishim të gjithë se çka punon ai. Edhe sot e atë ditë ashtu ka mbetë. Edhe ne të gjitha dyshimet i kemi tek ai.” (Suzana Gërvalla, Intervistë/Pjesa e dytë, Oral History Kosovo, YouTube, 3 gusht 2017, koha në film 6:59-7:23).

***

Drini e falemnderon Xhafer Durmishin për reagimin, sikurse këdo tjetër që e shpreh mendimin tjetër për ngjarjet dhe ndodhitë e kaluara të organizimeve atdhetare. Megjithatë, ne dëshirojmë ta theksojmë se nuk i njohim historitë për të cilat flet e rrëfen z.Ibrahim Kelmendi apo ndaj të cilave reagon dhe përgjigjet z. Xhafer Durmishi. 

  • Fotografia përcjellëse e shkrimit të Ibrahim Kelmendit, ishte pjesë e shkrimit.

Fondi Investiv dhe Banka për Zhvillim

Drini.us
-
0
Fondi Investiv dhe Banka për Zhvillim
Prof. Fadil Sahiti
– II –

Në shkrimin paraprak, jam munduar të jap pikëpamjen time se përse programi i Qeverisë Kurti II duhet të jetë i fokusuar në krijimin e një ambienti afarist i cili fut dinamizëm mes firmave afariste të vendit. Gjithashtu, jam munduar të vë në spikamë rëndësinë e promovimit të investimeve private (të vendit dhe të huaja) në pajisje dhe ide të reja (teknologjike dhe menaxheriale), si motori kryesor i çdo ringjallje apo rritjes ekonomike. Investimet private në asete kapitale bashkëkohore u mundësojnë firmave ekzistuese të aplikojnë teknologji të reja dhe në këtë mënyrë të riorganizojnë proceset e prodhimit drejt praktikave më të mira globale.

Në krijimin e një mjedisi afarist dinamik, ku mekanizmi i kreacionit shkatërrues (creative destruction) mes firmave është bartës i rritjes edhe ringjalljes ekonomike, politikat publike luajnë një rol të rëndësishëm mbështetës. Një mjedis politik stabil, një gjendje makroekonomike e qëndrueshme – përfshirë politikat që ndikojnë në konkurrencë, hyrjen në treg, financat, taksat dhe rregullativat tjera afariste – promovojnë investimet private dhe inovacionet. Por, kjo nuk është e mjaftueshme. Për shembull, qasja në financa është thelbësore për të mbështetur investimet. Një qasje me e lehtë dhe me kosto më të ulët të kapitalit financiar u mundëson firmave të konkurrojnë në mënyrë efektive në tregun global; u ndihmon atyre të parashikojnë mundësi të reja afariste, si dhe t’i përgjigjen ndryshimeve në kërkesat e tregut.

Programi i qeverisë 2021-2025, e adreson faktorin financiar, por disi në mënyrë jo shumë të qartë. Në program flitet për një Fond Sovran i cili nuk dihet saktësisht se çfarë përmban. A është ky një fond financiar të cilin qeveria do ta shfrytëzojë për të subvencionuar firmat publike si Trepçën apo PTK-në, me qëllim të mbajtjes së tyre në treg, apo ekziston veç si emër që për qëllim ka të fut nën kontroll institucional këto entitete afariste jo-rentabile, kjo nuk është e saktësuar në program. Unë nuk dua të flas më shumë se si do duhej të menaxhoheshin këto firma publike, edhe pse e kam konceptin tim. Mirëpo, është e domosdoshme që edhe Kosova, siç bëjnë ngjashëm disa shtete në rajon, të krijojnë një mekanizëm publik financiar i cili do të stimulonte firmat në rritje të kapaciteteve dhe zhvillim.

Në “programin e ringjalljes”, krijimi i bankës për zhvillim është një ndër objektivat e qeverisë. Nuk e kam të qartë nëse ky objektiv bazohet në analizë paraprake. Megjithatë, siç u tha më sipër, firmat kosovare kanë nevojë për mbështetje financiare më të mirë. Do të jetë e vështirë të zgjidhet modaliteti më i mirë i mundshëm i sistemit financiar, pasi kjo lidhet me strukturën e përgjithshme politike dhe ekonomike dhe ka karakter afatgjatë. Megjithëse çështjet strukturore janë përtej qëllimit të këtij shkrimi, ka disa masa afatshkurtra që mund të kontribuojnë në përmirësimin e situatës financiare në vend.

Së pari, liberalizimi i kushteve të hyrjes së bankave tjera në tregun e Kosovës, përfshirë përshpejtimin e procesit në marrjen e një licence bankare, do të ndihmonte në rritjen e konkurrencës në sektorin bankar dhe potencialisht do të ulte koston e kredisë. Kjo mund të kërkojë reformim të sistemit financiar, përmirësimin e disponueshmërisë së burimeve specifike të financave – të tilla si kapitali sipërmarrës (venture capital) dhe kapitali privat (private equity).

Veprimi i dytë do të ishte formimi i një banke kombëtare të zhvillimit. Ka arsye të mira teorike për krijimin e një banke të tillë. Kjo bankë mund të ndihmojë në kapërcimin e disa prej dështimeve kryesore të tregut. Në veçanti, një bankë e tillë do të siguronte qasje në fonde me kushte më të favorshme sesa bankat komerciale, veçanërisht për firmat e pajisura me kapacitete inovative, për firmat e reja dhe në rritje, dhe do të mbështeste rritjen e numrit të firmave me kapacitet eksportues.

Në dritën e shumë problemeve institucionale dhe qeveritare, krijimi i një banke të tillë mbart disa rreziqe. Kjo sidomos bëhet shqetësuese kur kemi parasysh kulturën autoritare dhe populiste të liderëve politikë. Por, për të qenë efektive dhe gjithashtu për të qenë e lirë nga ndikimi politik, banka do të duhej të funksiononte nën një statut që artikulon qartë misionin e saj dhe siguron që banka të mbajë përgjegjësi për kryerjen e këtij misioni. Për më tepër, për të mbikëqyrur vendimet operacionale në mënyrë të pavarur, banka do të duhej të drejtohet nga një bord i caktuar në mënyrë të pavarur. Ekzistojnë shembuj të mirë praktikë që tregojnë përparësitë e një banke me këtë lloj mandati, siç është Banka Sllovene për Eksport dhe Zhvillim (në shkrimin vijues, fokus i analizës do të jetë reformimi i sistemit arsimor në Kosovë).

Askujt nuk mund t’i jepet dhe njihet liria dhe e drejta për ta mohuar dhe përbuzur gjuhën, kulturën, historinë dhe identitetin tonë shqiptar

Drini.us
-
0
Askujt nuk mund t’i jepet dhe njihet liria dhe e drejta për ta mohuar dhe përbuzur gjuhën, kulturën, historinë dhe identitetin tonë shqiptar

Xhevat Bislimi, Viti 

Duket pak e ashpër “porosia” që jep titulli, por e bën të domosdoshme gjendja dhe e vërteta e hidhur në tokën e shqiptarëve! Në qendrën e shtetit Amë dhe të të gjithë shqiptarëve është Sheshi i Kryeheroit dhe Kryeprofetit tonë, Gjergj Kastriotit – Skënderbeut. Aty është edhe monumenti i Tij madhështor. Pikërisht ky SHESH është bër cak i përdhosjes dhe përbuzjes nga bashkësia islame dhe nga qarqe thellësisht antishqiptare e anti Zot që qëndrojnë prapa saj… Kjo tashmë dihet dhe manifestohet hapur dhe me agresivitet të pashembullt në emër të fesë!! Por, ajo që nuk pranohet dhe nuk kuptohet nga shqiptarët është qëndrimi i shtetit “laik” shqiptar!! Nëse nuk e mbron shteti me institucionet dhe ligjet e tij qenien shqiptare, krenarinë kombëtare, trashëgiminë shpirtërore dhe materiale, kulturore e historike dhe, nëse ky shtet nuk e mbron dhe kultivon krenarinë e një kombi, Kryeheroin dhe Kryeprofetin shqiptar, Gjergj Kastriotin, nga tendencat dhe veprimet e hapura për ta përdhosur, degraduar e përbuzur, atëherë kush duhet ta mbrojë?!!

Falja ala arabçe dhe alaturka në Sheshin që mban emrin e Gjergj Kastriotit dhe para Monumentit të tij s’ka të bëj fare me fe e me zot. Thirrjet në gjuhë të huaj me altoparlant nga minaret turko-arabe nuk janë fe e besim në Zot, por dhunim i publikut dhe qetësisë e lirisë së tij… Janë përpjekje për të krijuar imazh të deformuar për shqiptarët dhe dhunim i identitetit tonë shqiptar. Organizimi i “iftareve” nga krerët e institucioneve të shtetit të dytë të Shqipërisë nuk bëhet për qëllime fetare e besimi në zot por, është dhunim i laicitetit të Republikës sonë dhe politikë e matrapazllëk me fenë! Është hipokrizi e ulët e pushtetarëve axhaminj e të ndikuar nga islami politik e antishqiptar nga qeveri e vende neootomane! Të këtij karakteri janë edhe ndërprerjet e mbledhjeve të qeverisë kur thirret ezani(!), deputete me shami e deputetë me mjekra, urimet e zyrtarëve të lartë shtetëror, duke u shërbyer edhe me citate nga bibla apo kurani!! Të kësaj natyre janë edhe urimet e institucioneve vendore e qëndrore, e medieve dhe shoqatave të ndryshme për festa fetare! Tamam shtet religjioz!!

Feja dhe besimi në zot janë çështje tërësisht shpirtërore e personale dhe nuk manifestohen publikisht e primitivisht, siç po bëhet në shtetet tona: R. e Shqipërisë, R. e Kosovës dhe R. e Maqedonisë!! Manifestimi publik i fesë dhe besimit në zot nuk është më fe e besim në Zot dhe nuk është më çështje shpirtërore, por veprimtari e karakterit politik dhe ideologjik me synime të qarta për ta kapur shtetin, kurse në rastin tonë veprimtari thellësisht reaksionare dhe antishqiptare. Besimtarët falen e luten në shtëpitë e tyre ose në xhami a në kishë, po jo në rrugë e sheshe dhe asesi në shkolla e institucione shkencore, kulturore e shtetërore, siç po ndodhë te ne!!

Falja alaturka në Sheshin e Kryeheroit dhe Kryeprofetit të një kombi është fyerje për ndjenjat dhe për krenarinë shqiptare, është provokim i rrezikshëm. Si mund të tolerohet nga shteti laik që 1500 – 2000 “besimtarë”, të mobilizuar e organizuar, të dhunojnë e provokojnë ndjenjat kombëtare e patriotike të miliona shqiptarëve?!! Shqiptarofobia që po sponzorizohet, financohet dhe manifestohet kaq hapur në qendrën e kombit shqiptar dhe të krejt shqiptarëve dhe në gjithë gjeografinë shqiptare është e patolerueshme! Kjo më nuk ka si të quhet tolerancë (ndër)fetare, por dhunim i identitetit dhe imazhit të kombit shqiptar…

Bashkia e Tiranës dhe shteti ynë Amë nuk guxojnë t’i lejojnë edhe më tej këto veprimtari primitive e naive në dukje, por antishqiptare në thelb. Përdorimi i fesë dhe i zotit për qëllime politike dhe për ta goditur identitetin dhe krenarinë e qytetërimin shqiptar duhet të marrë fund në gjithë hapsirën shqiptare. Besimi dhe liria e besimit është e garantuar, por e ndarë nga shteti. Shtetet tona shqiptare janë shtete laike. Dhe, mbi të gjitha, liria e besimit nuk nënkupton lirinë dhe të drejtën për ta përdhosur dhe përbuzur gjuhën tonë shqipe, kulturën, historinë, traditën krenarinë, dhe lavdinë shqiptare. Feja që angazhohet për zhveshjen e popullit shqiptar nga identiteti dhe vlerat e tij kombëtare, nga njëra anë, dhe veshjen e tij me një identitet tjetër dhe me obskurantizëm e injorancë, nga ana tjetër, nuk është më fe e besim në Zot, por projekt politik armiqësor antishqiptar… Këtu duhet shteti dhe institucionet e tij për t’i rregulluar këto marrëdhënie dhe per t’u treguar të gjitha qarqeve dhe vendeve me synime të këtilla se nuk tolerohet nëpërkëmbja e vlerave tona kombëtare. Sheshi i Gjergj Kastriotit dhe çdo pëllëmbë e tokës shqiptare u takon shqiptarëve pa dallim për të jetuar në mënyrën e tyre dhe pë të manifestuar përkatësinë, krenarinë dhe ndjenjat e tyre kombëtare shqiptare, shqiptarsinë e trashguar për mijëra vjet nga brezi në brez…

Kosova dhe Palestina, një studim krahasues

Drini.us
-
0
Kosova dhe Palestina, një studim krahasues

Pamje nga protestat e sotshme të panislamistëve në Prishtinë

Nga: Jack Sigman

  • Marrë nga: Nacionale, portal i udhëhequr nga publicistja dhe ish ambasadorja e Kosovës në Itali, Alma Lama

Konflikti midis palestinezëve dhe izraelitëve ka okupuar çështjet botërore për dekada. Pavarësisht sa shumë ose sa pak përpjekje janë shpenzuar gjatë asaj periudhe kohore, konflikti për pavarësinë palestineze duket se nuk është më afër zgjidhjes sesa ishte gjatë mundësisë fillestare për një të tillë të ofruar në 1947, kur Kombet e Bashkuara votuan për të krijuar një shtet të pavarur  arab nga një pjesë e mandatit palestinez. Në të vërtetë, ekspertët e marrëdhënieve ndërkombëtare, siç është Donald Snow, e konsiderojnë çështjen si një “konflikt të pazgjidhshëm” (Snow 2010, 59). Sidoqoftë, duke përdorur modelin e kubizmit social të Carter dhe Byrne (2000, 42) për të krahasuar çështjen Palestineze me një konflikt të ngjashëm, ai që përfshiu Serbinë dhe Kosovën, zgjidhja ishte pavarësia e Kosovës, mund të krijohet një model veprimi për  palestinezët, që çon drejt shtetësisë.
Analiza e Snow-it, e një konflikti që konsiderohet e pazgjidhshëm, varet nga gjashtë faktorë; Territori në konflikt është i vogël, konflikti është tepër emocional për shkak të perceptimit se territori është  atdhe nga të dy grupet, perceptohet si një skenar i humbjes – fitores, kompromisi shihet si një tradhëti, i dështimet e përsëritura nga palët e jashtme për ta zgjidhur çështjen, dhe që të dy palët nuk janë në gjendje të gjejnë rezultate të pranueshme (2010, 59-60). Faktorët e lartpërmendur u pwrzgjodhën për sa i përket rëndësisë së tyre relative si një shkak konflikti, duke sugjeruar që një zgjidhje e një problemi të supozuar të madh do të sjellë zgjidhje të problemeve të vogla. Ndërsa qasja e Snow mund të jetë standardi, Carter dhe Byrne nuk pajtohen me këtë standard, duke nënkuptuar se është bashkëveprimi midis faktorëve, sesa vetë faktorëve, që ndihmojnë për të shpjeguar bazën e konfliktit (2000, 41) dhe kështu çojnë në një rrugë e zgjidhjes. Prandaj, qëllimi i këtij studimi është të përcaktojë nëse konfliktet në Kosovë dhe territoret palestineze janë mjaftueshëm të ngjashme për të sugjeruar zgjidhje kosovare për problemet palestineze.
Modeli i kubizmit social përbëhet nga gjashtë aspekte: “historia, feja, demografia, institucionet politike dhe sjellja jo-institucionale, ekonomia dhe faktorët psikokulturorë (sic)” (shih Figurën 1 më poshtë) (Carter and Byrne 2000, 43). Kur këto gjashtë aspekte kombinohen, rezultati është një tregues i asaj që ka të ngjarë të jetë sjellja kohezive e grupit (Carter dhe Byrne 2000, 41) dhe ndihmon në shpjegimin e propagandës së përdorur për të vënë në pyetje pretendimet e grupeve në territoret në fjalë. Sidoqoftë, jo të gjitha aspektet bazohen në të dhëna faktike. Përkundrazi, disa aspekte janë të një vetëdije kolektive të legjendës dhe mitit kombëtar, i cili shpesh është i një natyre fetare. Prandaj, gjatë shqyrtimit të aspekteve, është e rëndësishme të kuptohet se, në analizë, besimet janë më të rëndësishme se faktet (Jacobs 2010, n.p.). Kështu, ka pak arsye për të ekspozuar ndonjë besim si të rremë pasi ekspozimi nuk ndryshon besimet as ndryshon ndërveprimet. Për më tepër, pasi qëllimi është të sigurojmë një përshkrim të shkurtër të aspekteve, informacioni i ofruar do të jetë vetëm me detaje përkatëse.
Historia
Historitë e rajoneve të përfshira, Kosovës dhe Palestinës, kanë një shkallë të madhe ngjashmërie si dhe paralele të pazakonta. Kosovarët janë shqiptarë etnikë. Shqiptarët pretendojnë prejardhje nga fiset që banonin në Ballkan para pushtimeve Romake. Serbët migruan në rajon në disa valë duke filluar në shekullin e gjashtë (Juda 2008, 16-17). Serbët kundërshtojnë historinë shqiptare, duke deklaruar se Kosova ishte në thelb pa shqiptarë deri në pushtimin osman dhe pushtimin pasues të Serbisë në vitet 1300 (Judah 2008, 16-17). Sidoqoftë, kjo ende i lë kosovarët me 700 vjet qëndrim në Kosovë para tyre. Palestinezët, arabë etnikisht, migruan në rajonin palestinez me pushtimin arab, duke filluar nga viti 636. Supozohet se martesa e bashkuar me popullsinë autoktone mund t’u lejojë palestinezëve pretendimin e prejardhjes nga disa prej banorëve më të hershëm, kananitët, ashtu si kosovarët pretendojnë prejardhjen nga “Ilirët dhe Dardanët” (Judah 2008, 18). Izraelitët, të njohur atëherë si Izraelitë, pretendojnë hyrjen në atë që tani njihet si rajoni Palestinez mbi 3500 vjet më parë, duke themeluar mbretëritë e Izraelit dhe Judës të cilat u nënshtruan plotësisht politikisht nga Romakët në 135 (Sachar 1979, 18), duke cuar nw atw që zakonisht quhet Diasporë, shpërndarja e Izraelitëve nga Toka e Shenjtë. Ndërsa izraelitët pranojnë futjen e arabëve në shekullin e shtatë, ata besojnë se shumica e banorëve arabë në rajonin palestinez janë imigrantë të kohëve të fundit, të tërhequr nga ekonomia e krijuar nga investimet hebreje që nga viti 1880. Nga ana tjetër, literatura zyrtare palestineze mohon të gjithë lidhjet historike izraelite me rajonin (KB 2010, np).
Ashtu si në studimin e Carter dhe Byrne midis Irlandës së Veriut dhe Quebec, krahasimi midis konfliktit kosovar dhe palestinez duhet të tregojë se shkalla e ndryshimit në rrëfimin themelor historik tenton të rrisë armiqësinë midis palëve në konflikt (2000, 45). Ndërsa ka pasur më pak incidente të dhunshme midis kosovarëve dhe serbëve, episodet kanë të njëjtin intensitet me atë të shfaqur në konfliktin palestinez / izraelit. Prandaj, mund të supozohet se shkalla e ndryshimit në narrativën historike midis dy konflikteve të ndara është relativisht e vogël.
Feja
Aspektet fetare të secilit konflikt kanë gjithashtu ngjashmëri. Kosovarët dhe palestinezët janë myslimanë. Sidoqoftë, arabët që u bënë të njohur si palestinezë e sollën Islamin me vete, ndërsa shqiptarët e Kosovës u konvertuan në një Islam jo-arab pas pushtimit osman të tokës së tyre, në mënyrë të dukshme për të fituar avantazh ekonomik (Malcolm 1998, 112). Prandaj, islamizmi palestinez tenton të jetë më shumë i një natyre fetare ortodokse ndërsa kosovari praktikon ose një formë gati heretike të Islamit, një Bektashizëm të frymëzuar nga Sufi (Judah 2008, 8), ose priret drejt sekularizmit (Malcolm 1998, 14). Kombësia izraelite dhe serbe përcaktohet nga fetë e tyre përkatëse. Përkundër faktit se ka afërsisht 1.2 milion qytetarë arabë islamikë të Izraelit, kur përmendet feja e një izraeliti, mendimi i menjëhershëm është hebre. Për serbët, është anëtarësimi në Kishën Ortodokse Serbe. Qendra e jetës fetare hebraike është Mali i Tempullit në Jeruzalem dhe qendra e jetës fetare Serbe është Kosova, ku u themelua Kisha Ortodokse Serbe (Malcolm 1998, 13).
Ndërsa myslimanët kosovarë nuk i japin ndonjë rëndësi të veçantë fetare Kosovës, myslimanët palestinezë, në të vërtetë e gjithë bota islamike, e konsiderojnë Jeruzalemin si tw shenjtë. Jo vetëm që Jeruzalemi është drejtimi drejt të cilit të gjithë myslimanëve u kërkohej të luteshin (para caktimit të Mekës si ikonë), por është gjithashtu vendndodhja e aluduar në Kuran kur Mohamedi po largohej nga toka në udhëtimin e tij për në qiell, pas vdekjes së tij. Pretendimi izraelit i së njëjtës zonë, biblikisht është vendi ku Abrahami vendosi Isakun të flijohej (Zan 22: 2), ku Jakobi ëndërroi shkallën në qiell (Zan 28:11), aty ku qëndronin tempujt e parë dhe të dytë, që mohohet në mënyrë rutinore nga zyrtarët palestinezë (Stalinsky 2004, np).
Siç mund të shihet, në fushën e rëndësisë fetare, është e qartë se konflikti palestinez është shumë më i diskutueshëm sesa çështja në Kosovë. Prandaj, kjo ka një ndikim të shtuar në përpjekjet për të negociuar një zgjidhje paqësore midis Izraelit dhe Autoritetit Palestinez. Në të vërtetë, çështja mbi Jeruzalemin është aq polarizuese saqë pak hebrenj izraelitë mund të mendojnë për ndarjen e qytetit në seksione hebraike dhe myslimane (Lustick 1993, 381) dhe ndërsa muslimanët kanë sovranitet de facto mbi vendet e shenjta islamike në Jeruzalem përmes Waqf (Karsh 2003, 147-148), palestinezët dëshirojnë sovranitetin e tillë de jure. Sidoqoftë, herën e fundit që myslimanët kishin sovranitet de jure mbi Jeruzalemin, hebrenjve iu mohua hyrja në vendet e tyre të shenjta në zonë. Prandaj, është e qartë se çështjet fetare në konfliktin palestinez tejkalojnë atë në konfliktin e Kosovës.
Demografia
Demografia e konfliktit në Kosovë nuk është në diskutim. Shqiptarët etnikë janë popullsia shumicë në Kosovë. Fitoret shtesë osmane në vitet 1600 çojnë që serbët të largohen nga Kosova, për t’u zëvendësuar nga shqiptarë të inkurajuar për të lëvizur në Kosovë nga Osmanët (Juda 208. 33). Ndërsa kjo kontestohet nga Malcolm, duke pretenduar se eksodi serb, megjithëse shquhet, nuk ishte i rëndësishëm dhe se popullsia tashmë kishte një zonë  të madhe myslimane (1998, 140), rezultati mbetet që Kosova është kryesisht shqiptare dhe ka qenë për disa shekuj. Sidoqoftë, Serbia kishte bërë përpjekje për të ndryshuar demografinë përmes spastrimit etnik (Departamenti i Shtetit 1999, n.p.). Pavarësisht, përpjekjet serbe për të ndryshuar demografinë ishin të dënuara për tw  dështuar për faktin se pak serbë dëshirojnë të jetojnë në Kosovë (Malcolm 1998, 355).
Demografia palestinezo-izraelite është shumë më e diskutueshme. Ndërsa nuk ka dyshim për numrin e qytetarëve arabë islamikë në Izrael, ekziston dyshimi për identitetin hebre të qindra mijëra qytetarëve të fundit izraelitë nga Rusia, India dhe Etiopia (Rosenthal 2003, 133-134). Izraeli mbështetet në imigracionin që mbështet shumicën e popullsisë hebreje. Ndërkohë, popullsia jo-izraelite palestineze, 1.2 milion në Izrael dhe 4.1 milion në Bregun Perëndimor dhe Gaza (Chamie 2010, n.p.), janë gati ekuivalente me afërsisht 6 milion hebrenj që jetojnë në Izrael dhe Bregun Perëndimor. Për më tepër, shkalla palestineze e rritjes së popullsisë, përmes rritjes natyrore, tejkalon normën izraelite me një faktor prej një fëmije shtesë për çift (Chamie 2010, n.p.). Prandaj, Izraeli nuk do të pranojë asnjë të drejtë kthimi të palestinezëve në Izraelin me vijë të gjelbër. Në të vërtetë, është kjo frikë, se arabët do të bëhen grupi shumicë i popullsisë, i cili nxit dëshirën aktuale izraelite për një zgjidhje me dy shtete (El-Samhouri 2006, 100). Për më tepër, ndërsa nuk ka asnjë dyshim në lidhje me prejardhjen arabe dhe islamike të palestinezëve, ka dyshim për numrin që kanë lindur në të vërtetë palestinezë pasi ekziston një besim se shumë ishin migrantë të tërhequr nga përmirësimi ekonomik në rajonin palestinez, nga 1880 e tutje, nga pjesë të tjera të Lindjes së Mesme (Gottheil 1973, 315).
Siç mund të shihet, ndryshimet demografike midis palëve të secilit konflikt kanë paralele të çuditshme. Si kosovarët dhe izraelitët dëshirojnë të mbajnë shumicën në atdheun e tyre përkatës ndërsa palestinezët po përpiqen të ndryshojnë demografinë përmes shtimit natyror dhe serbët janë përpjekur të bëjnë të njëjtën gjë me forcën e armëve. Në këtë rast mund të kuptohet se ky aspekt i kubeve është mjaft e barabartë.
Politika
Carter dhe Byrne tregojnë se institucionet e besueshme politike ndihmojnë në zgjidhjen e konflikteve dhe parandalojnë dhunën (2000, 48). Kur serbët u përpoqën të zhduknin ndikimin kosovar përmes një sistemi që te kujton aparteidin e Afrikës së Jugut, ku mësuesit kosovarë u pushuan nga pozicionet e tyre profesionale dhe u zëvendësuan me serbë dhe malazezë, mësuesit e shkarkuar filluan të jepnin mësim në vende private (Trix 2005, 326). Përfundimisht, afër 400 mijë nxënës fillorë,  dhe të mesëm po merrnin pjesë në këtë sistem shkollor paralel, i cili financohej kryesisht nga një taksë personale e imponuar prej 3 përqind. Në vitin 1992, për të luftuar diskriminimin e qeverisë, një qeveri në hije u krijua nga kosovarët nga nje pale  zgjedhje që nxorën Ibrahim Rugovën të zgjedhur president të republikës së vetëshpallur. Rugova deklaroi arsyen e përgjigjes jo të dhunshme, “Nuk ka zgjidhje tjetër përveç vetëkontrollit kur përballeni me terrorin” (Trix 2005, 322).
Sidoqoftë, palestinezët nuk kanë arritur të krijojnë institucione politike që sjellin besimin e popullit palestinez. Për më tepër, marrëdhënia jofunksionale midis dy partive kryesore politike, Hamas dhe Fatah, ka rezultuar në një ndarje pothuajse skizmatike të popullit palestinez, për të shkuar së bashku me ndarjen fizike të Gazës dhe Bregut Perëndimor (Bullock 2007, n.p.). Më në fund, dhuna e përdorur nga secili grup kundër tjetrit e delegjitimon më tej secilin në sytë e popullit palestinez.
Aspekti politik duket të jetë një diferencim i madh midis dy konflikteve pasi  kosovarët zhvilluan një qeveri jozyrtare që ishte legjitime në sytë e kosovarëve ndërsa palestinezëve u mungon një gjë e tillë. Për më tepër, qeveria serbe duket të ishte autoritare në sytë e botës ndërsa qeveria izraelite, megjithëse është e njëanshme kundër përfshirjes aktive arabe islamike, është, megjithatë, demokratike.
Ekonomi
Ekonomikisht, Serbia ka dy herë Prodhimin e Brendshëm Bruto (PBB) për frymë të Kosovës, 5300,00 $ (Departamenti i Shtetit 2010A, n.p.) deri në 2700 $ (Departamenti i Shtetit 2010B, n.p.). Për më tepër, Kosova ka një shkallë të lartë të papunësisë dhe një nivel të lartë të varfërisë. Në fakt, Kosova është shteti më i varfër në Evropë. Për më tepër, ekonomia e Kosovës është mbështetur kryesisht nga pagesa të remitancave dhe ndihmë nga bashkësia ndërkombëtare (Shteti 2010B, n.p.). Sidoqoftë, përkundër PBB-së më të madhe të Serbisë, serbi tipik nuk ka dalë më mirë. Sorensen tregon se ekonomia serbe, e zhvilluar kundër sanksioneve ekonomike ndërkombëtare të vendosura gjatë konflikteve serbe me Bosnjën dhe Kosovën (2006, 322), pasuroi ata elementë kriminalë të aftë të përfitojnë nga tregtia e zezë. Sidoqoftë, për serbin e zakonshëm, ndërsa sanksionet forcuan mbështetjen për Millosheviqin dhe rritën armiqësinë serbe ndaj kosovarëve (Sorensen 2006, 326); vetëm uli cilësinë e ulët të jetës më parë. Kosova, me një qeveri në hije, zhvilloi një ekonomi në hije ndërsa Serbia tërhoqi autonominë e Kosovës (Sorensen 2006, 334). Ndarja e ekonomive lejoi që Kosova të rrisë nivelin e kohezionit kombëtar midis kosovarëve, duke tjetërsuar edhe më shumë serbët që ende jetonin në Kosovë. Sidoqoftë, sanksionet kundër Serbisë dëmtojnë kosovarët e huaj që përpiqen të bëjnë pagesa të dërgesave pasi bankat nuk mund të përdoren për transferimin e fondeve. Akoma, ekonomia e Kosovës, mbetet më e dobwta nga të gjitha shtetet e ish-Jugosllavisë.
Ekonomia palestineze ishte e lidhur ngushtë me Izraelin para Intifadës 2000. Në atë kohë, shumë kompani izraelite përdorën fuqinë punëtore palestineze për ndërtim, bujqësi dhe punë shërbimi. Të ardhurat palestineze nga këto përpjekje ndihmuan në nxitjen e ekonomisë palestineze. Për më tepër, investimet ndërkombëtare në territoret palestineze ndihmuan në zhvillimin e shërbimeve të caktuara, të tilla si kazino në Jeriko që inkurajoi izraelitët të përdorin shërbimet palestineze brenda territoreve palestineze. Sidoqoftë, mosangazhimi ekonomik izraelit nga territoret palestineze, që nga viti 2000, ka bërë që ekonomia palestineze të bjerë (El-Samhouri 2006, 94), ndërsa mezi ndikon në ekonominë Izraelite. Për më tepër, kufizimet izraelite në qasjen palestineze në ekonominë globale parandalojnë që ekonomia palestineze të rritet pa ndihmën e Izraelit.
Ndryshimi i aspektit ekonomik është një ndryshim tjetër i rëndësishëm midis dy konflikteve pasi ekonomia palestineze duket të jetë plotësisht e varur nga bashkëpunimi izraelit, ndërsa ekonomia e Kosovës dhe Serbisë janë plotësisht të pavarura nga njëra-tjetra, përveç tregtisë vullnetare.
Psikokultura
Aspekti psikokulturor merret me atë se si i ushqejnë konfliktet përkatëse reagimet e ndërlidhura individuale dhe grupore ndaj historisë dhe simbolikës. “Dramat psikokulturore janë konflikte ndërmjet grupeve për pretendime konkurruese dhe dukshëm të pazgjidhshme që vijnë për të përfshirë elementët qendrorë të përvojës historike, identitetit bashkëkohor dhe dyshimeve dhe frikës së një grupi” (Ross 2001, 167). Një shembull klasik merret me humbjen e serbëve ortodoksë nga trupat myslimane osmane në betejën e Kosovës në 1389. Miti serb përshkruan se si komandanti serb, Princi Lazar, u vizitua nga një engjëll dhe ofroi ose një mbretëri tokësore ose një mbretëri qiellore. Llazari zgjodhi parajsën dhe Serbia humbi luftën (Malcolm 1998, 60-70). Humbja nxiti aq shumë nacionalizmin serb sa që shpengimi i vetëm i mundshëm ishte rimarrja e Kosovës (Malcolm 1998, 70-80), gjë që serbët e bënë në 1912. Të humbasin përsëri Kosovën, për një armik mysliman, do të ishte peshë e rëndë për serbët. Sidoqoftë, kosovarët kishin episodet e përsëritura gjenocidale të kryera nga serbët si një forcë shtytëse në luftën e tyre për pavarësi. Sa i përket opinionit ndërkombëtar, gjenocidi tejkalon mitin dhe, përveç Kishës Ortodokse Serbe dhe Ruse, pakkush e mban mend ose kujdeset për Princin Lazar.
Në konfliktin palestinezo-izraelit, aspektet psikokulturore merren me fatkeqësi serioze nga të dy palët. Ndërsa ngjarjet mund të mos kenë ekuivalencë morale, secila palë pretendon viktimën më të madhe. Nga pala izraelite, 2000 plus vite persekutimi të hebrenjve për krime të pretenduara, duke filluar nga Zotvrasja, te kontrolli financiar i botës, kulmon me Holokaustin, krimet kundër njerëzimit nga ku rrjedh termi gjenocid. Për të mos u tejkaluar, palestinezët janë përpjekur të uzurpojnë terminologjinë e konflikteve të mëdha që përfshijnë krime shtesë kundër njerëzimit duke përfshirë spastrimin etnik në ish-Jugosllavi, Aparteidin e Afrikës së Jugut dhe Holokaustin në përpjekje për të marrë terrenin e lartë moral nga izraelitët gjithashtu duke marrë mantelin e viktimës së përjetshme.
Secili prej katër grupeve ka identitete të dallueshme kulturore, pavarësisht nga vërtetësia e incidenteve që krijojnë ato identitete. Për më tepër, secili grup ka një paraqitje për të qenë viktimë me nevojën për të vepruar me dhunë në mënyrë që të arrijw sigurinë e grupit të tyre të veçantë. Në këtë, faktorët psikokulturorë të përfshirë janë të barabartë nga të gjitha anët.
Përfundim
Siç tregohet duke krahasuar modelin gjashtë aspektesh të kubizmit social për dy konflikte të ndara, konflikti serb / kosovar ndan disa tipare me konfliktin izraelit / palestinez. Sidoqoftë, duket se problemet me të cilat përballen ata të cilëve u është besuar zgjidhja e konfliktit Palestinez / Izraelit janë me një ashpërsi më të madhe sesa shihen në konfliktin Serb / Kosovar. Në fakt, çështjet në konfliktin Palestinez / Izraelit i ngjajnë më shumë konfliktit në Irlandën e Veriut (Carter dhe Byrne 2000, 57) sesa konflikti në Kosovë. Pamundësia e palestinezëve për t’u bashkuar, politikisht, është ndoshta çështja kryesore e pangjashmërisë me kosovarët. Nga pala izraelite, ata nuk kanë kryer krime lufte në të njëjtën shkallë të neveritshme siç ishin kryer nga serbët. Në vitin 1998, presidenti serb, Slobodan Millosheviç, informoi Komandantin Suprem të Aleatëve të NATO-s se Serbia do të merrej me kosovarët ashtu siç kishin bërë 55 vjet më parë – “Ne i vramë të gjithë” (Lieberman 2006, 324). Duke pasur këtë në mendje, NATO nuk kishte zgjidhje tjetër përveç se të bombardonte Serbinë për ta nënshtruar dhe të instalonte një forcë paqeruajtëse për të mbrojtur Kosovën. Asnjë kusht i tillë nuk ka ndodhur në konfliktin Palestinez / Izraelit për të garantuar një ndërhyrje të tillë ndërkombëtare, pavarësisht se Palestinezët dhe mbështetësit e tyre po zhvillojnë një fushatë propagandistike duke u përpjekur të bindin botën se Izraelitët janë më keq se Serbët, Afrikano-Jugorët e Bardhë dhe Nazistët. Përpos “predikimit në kor”, fushata propagandistike palestineze ka pasur pak efekt në zgjidhjen e konfliktit.
Nga gjashtë aspektet e kubizmit social, duket se vetëm tre; historike, demografike dhe psikokulturore, shfaqin një shkallë të madhe të ngjashmërisë midis konflikteve të Kosovës dhe Palestinës, ndërsa tre aspektet e tjera; feja, politika dhe ekonomia, kanë pak gjëra të përbashkëta. Duke qenë kështu, nëse palestinezët nuk janë të gatshëm të ndjekin rrugën e bashkimit jo të dhunshme që ndoqwn  kosovarët para vitit 1997, ku opinioni publik nuk kishte zgjidhje tjetër përveç se të mbështeste ambiciet kosovare dhe ku Izraelit nuk do t’i mbetet tjetër veçse të korrigjojë situatën ekonomike , nuk do të ketë zgjidhje të ngjashme me Kosovën për konfliktin palestinez.

28 Nëntor 2010

Në protestat e sotme për Palestinën, paskan marr pjesë edhe dy aktivistë të LVV nga Peja si dhe një deputet i kësaj partie!

Drini.us
-
0
Në protestat e sotme për Palestinën, paskan marr pjesë edhe dy aktivistë të LVV nga Peja si dhe një deputet i kësaj partie!
Prof. Bajram Binaku, Pejë
Nën Betim!
Jam betue, se pa marr parasysh pasojat, kritikat e sulmet, të jem në sherbim të çështjes shqiptare!
Nuk njoh tjetër subjekt politik më kombëtar se sa LVV-në! Prandaj me takon edhe vlerësimi i veprimeve, çoftë individuale, çoftë grupore, të subjektit ku veproj! Qendrimet i kam të njejta, si para 16 viteve, kur fillova veprimin tim në levizje, si sot, kur jemi në pushtet.
Sot paskan protestue në përkrahje të Palestinës, një grup qytetarësh tonë të Kosovës.
Palestina, si shtet i pranuar në Kombet e bashkuara, në asnjë rrethanë nuk e ka përkrahur shtetin e Kosovës; përkundër Kosovën e ka quajtur pjesë të okupuar të Serbisë. Ky veprim i Palestinës e ka zbehur në masë të madhe përkrahjen morale dhe njerëzore, qe kishte populli shqiptar, për vuantjet, atje.
Solidarizimi panislamik me palestinezët pavarësisht asaj që organizata terroriste HAMAS fshihet pas njerëzve në Rripin e Gazës duke i sulmuar izraelitet në mbarë shtetin e Izraelit, ku për pasojë ka edhe të vrarë e të plagosur, në mesin e të cilëve edhe arab-palestinez që jetojnë atje. 
Në anën tjetër, populli shqiptar, ka një histori të ngjajshme më popullin izraelit: Të pushtuar me qindra vite, të përndjekur në mbarë rruzullin tokësor, të plaçkitur, të vrarë e masakruar njësoj. Prandaj, duke qenë popuj me të kaluar të ngjajshme, gjatë luftës se dytë botërore, i vetmi popull, qe i mbajti, i strehoj dhe u dha bukë popullit izraelitë, ishte populli jonë fisnik.
Tani, shtetin tonë e ka pranue Izraeli, dhe kemi ambadadën në Jerusalem. Izraeli ka shprehë vullnetin dhe deshirën të të na ndihmojë në zhvillimin dhe përparimin tonë ekonomik.
Në protestat e sotme, paskan marr pjesë edhe dy aktivistë të levizjes Vetevendosje, nga Peja. Paska marrë pjesë edhe një deputet nga radhët e subjektit politik LVV.
Jam për të drejten e protestimit, për lirinë e shprehjes, por rikujtoj se pjesëmarrja, në protesta, në përkrahje të cilit do shtet, në këtë rast, do të na dëmtojë në raport me Bashkimin Europian dhe me Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kosova, është shtet laik dhe nuk duhet të përzihet në veprimtarinë komuniteteve fetare. Këtë protestë mund ta organizonte BIK, por jo individët, të cilët mbajnë përgjegjësi politike para votuesve. Urgjentisht, LVV, duhet të distancohet nga veprimet e tilla, edhe pse tani për tani, janë individuale!
Me respekt,
I juaj: Bajram Binaku!

Grupet e ekstremit islamik në Kosovë dhe Shqipëri cenojnë Jerusalemin 3000 vjeçar të hebrenjve!

Drini.us
-
0
Grupet e ekstremit islamik në Kosovë dhe Shqipëri cenojnë Jerusalemin 3000 vjeçar të hebrenjve!

Nga: Luan Asllan Dibrani

Për shkak të shkallëzimit të situatës në Lindjen e Afërt, pa dyshim, në këto momente, kur Izraeli është nën sulmet e raketave nga Gaza, qartazi mbi popullsi të dendura, në drejtim të Izraelit, drejt civilëve, janë të papranueshme. Kjo është diçka kritik nga e gjithë bota duke e sajuar si te viktimizuar Palestinën gjë qe nuk përkon me realitetin !
Koha nuk përllogarit në favorin e Palestinës derisa organizata terroriste si Hamas, Hesbollah, Al Qaeda, operojnë me aksione terroriste si nga Irani, Palestina,Siria etj te përkëdhelur nga diktator Erdogani i Turqisë qe bëjnë thirrje për zhdukjen e Izraelit nga faqja e dheut!?…
Sigurisht qe është e dhimbshme krejt çka po ndodh ne dy vendet , mirëpo me e dënuar dhunën e Izraelit, e mos me gjykuar askund organizatat terroriste siç janë Hamasi dhe Hesbollahu etj .
Ne prizmin politik sot Izraeli e njeh Kosovën si shtet i pavarur ndërsa Palestina e njeh si province serbe!

Kjo tregon shumë pa pjekuri ne faktorin shqiptar qe grupet islamike të organizuar nga caqe te caktuara islamike nga vendet e Lindjes përpiqen te jeni zëri i shqiptarëve, gjë qe edhe Shqipëria edhe Kosova duhet dënuar këto tentativa dhe me i demaskuar si te rrezikshëm dhe te dëmshme për vendet tona…
Pra me logjike, duhet te jemi pro Izraelit. Por kur feja islame ju del mbi kombin atëherë dashuroni palestinezët dhe përkëdhelni por jo ne emrin e shqiptareve ,po ne cilesine e njerëzve primitiv dhe dorë e zgjatur e interesave të huaja! …

Prej më shumë se 3000 vitesh Jerusalemi është konsideruar si kryeqytet i Izraelit
Prej më shumë se 3000 vitesh Jerusalemi është konsideruar si kryeqytet i Izraelit, që në kohën e Mbretit David dhe Mbretit Solomon. Izraeli zyrtarisht të gjithë personat dhe organet qeveritare i ka vendosur dhe gjenden në Jerusalem. Si parlamenti, qeveria, presidenti dhe kryeministri të gjithë gjenden në Jerusalem,prandaj pse te hezitojmë ne shqiptarët t’i nëpërkëmbim interesat tona dy paleshe strategjike ,po edhe me një miqësi historike me një te kaluar te njëjtë te pushtuar vendet tona nga popujt grabitqar si serbët po ashtu edhe palestinezët. Është një gjë pozitive qe sot Kosova edhe SHBA,  Guatemala, e disa shtete tjera i kane vendos ambasadat e veta në Jerusalem ne kryeqytetin e Izraelit. Ne prizmin politik sot Izraeli e njeh Kosovën si shtet i pavarur ndërsa Palestina e njeh si province serbe!prandaj s’kemi çka hezitojmë popullin izraelit duhet radhitur nder popujt ma miqësor për shqiptar me qe me rastin e njohjes nga Izdraeli, Kosova do të jetë në një pozicion te adresuar drejt bashkimit me kombet e lira .
Në Prishtinë nga grupe islamike me orientim dhe ndikim nga grupet terroriste te Lindjes se afërt turko arabe sot pritet të mbahet marsh për solidarizim me popullin palestinez!?.
Gjatë ditës së premte, në Prishtinë është planifikuar të organizohet një marsh, për siç thuhet solidarizim me popullin palestinez në Jerusalem.
Në njoftimin që është bërë në Facebook, bëhet e ditur se marshi do të mbahet në sheshin “Zahir Pajaziti”, duke filluar prej orës 12.
Aktivitetin të cilin po e organizon Kolektivi për Mendim dhe Veprim Feminist thuhet se ka për qëllimin solidarizimin me popullin palestinez i cili është duke u ballafaquar me spastrim etnik nga shteti i Izraelit .Ja çka thuhet me një urrejtje kudër popullit mik izdraelit duke u përpjekur qe te mbrohen ne vendin e tyre me shekuj qe u pushtuan dhe u masakruan nga palestinezet.

Edhe dje besimtarë myslimanë kanë falur Fitër Barjamin në “Sheshin Skënderbej” në qendër të Tiranës. Por, ajo që ra në sy ishte një besimtare e cila në duar mbante flamurin e Palestinës, duke solidarizuar me vendin ku ditët e fundit kanë humbur jetën shumë palestinezë pas sulmeve nga izraelitët.

Kosova duhet t’i dënojë sulmet në Gaza po edhe grupet islamike shqiptare si mashë dhe vegël e huaj te ndikuara nga grupet terroriste!?
Hamasi është vetëm një organizatë terroriste që lanson mijëra raketa mbi Izraelin dhe ne anën tjetër paraqitet si e viktimizuar nga reagimi i forcave izraelite në mbrojte te vendit te tyre mijëvjeçar…
Iu përkujtoj se në vitin 2011, ambasadori palestinez në Serbi, Muhammad Nabhan, theksoi se Kosova u përket serbëve dhe Izraeli i përket palestinezëve. Ai gjithashtu tha se arabët gjithmonë e kanë mbështetur Serbinë dhe do të vazhdojnë ta bëjnë këtë në të ardhmen, gjë qe po vërtetohet edhe me mos njohjen e Republikës se Kosovës nga shtetet arabe !.
Miqësia serbo-arabe ekziston për më shumë se një shekull. Arabët gjithashtu e konfirmuan këtë gjatë krimeve serbe të luftës në Kosovë. Gjatë viteve 1998-1999!
Te theksojmë se gjatë Festave Ortodokse në dimrin e vitit 1999, diktatori serb dhe krimineli i luftës, Slobodan Millosheviç, u ftua nga autoritetet palestineze për të kaluar pushimet në Betlehem (Bregun Perëndimor të Palestinës). Megjithëse Millosheviç ishte ndaluar të largohej nga vendi. Palestinezët donin të shprehnin lidhjen e tyre me Serbinë dhe Millosheviçin.
Sidoqoftë, kjo vizitë u parandalua nga Izraeli. Autoritetet në Izrael parashikuan që Millosheviçi do të arrestohej menjëherë dhe do të ekstradohej në gjykatën e krimeve të luftës, nëse ai do të përpiqej të ishte në Betlehem. Kur përfundoi lufta në Kosovë, Millosheviç u ekstradua në gjykatën e krimeve të luftës në Hagë. Pra ky rast dhe mijëra tjerë dëshmojnë se popullin dhe shtetin izraelit e kemi mik dhe aleat te përbashkët për interesat tona kombëtare, ndërsa Palestinezet duhet radhitur ne rangun e popujve antishqiptare me veprimet e tyre kundër Kosovës…
Prandaj edhe udhëheqësit shtetërore te Kosovës do te duhej te dënonin publikisht sulmet terroriste te HAMAS-it ndaj Izraelit. Këtë nuk po e bëjnë ende për t’u rreshtuar ne mbrojtje te një shteti mik.

Ndërsa Izraeli përgatitet për pushtim, vendi kërcënohet nga lufta civile

Drini.us
-
0
Ndërsa Izraeli përgatitet për pushtim, vendi kërcënohet nga lufta civile

Palestinezët gjatë përleshjeve me forcat izraelite të sigurisë afër xhamisë Al Aqsa në Qytetin e Vjetër të Jerusalemit më 10 maj 2021. Foto: Mahmoud Illean / AP / NTB.

Nga: Fiamma Nirenstein 

Document.no

Kjo luftë ka dy fronte. Përveç shiut të raketave, përleshje të furishme janë duke u zhvilluar tani midis shtetasve hebrenj dhe arabë që po e lëkundin Izraelin.

Është e qartë se raketat e Hamasit nuk bëjnë dallim midis shtetasve izraelitë nga etnia apo feja. Khalid dhe Nadin Awad, një prind arab 56-vjeçar dhe vajza e tij 16-vjeçare, u vranë të dy në Lod nga një raketë, ashtu si edhe një djalë hebre pesë vjeçar që humbi jetën në Ashdod në të njëjtën mënyrë.

Por episode të tilla po ndodhin tani paralelisht me ndarjet e jetës së përditshme në Lod, Acco, Kfar Kassem, Jaffa, Bat Yam dhe njëqind vende të tjera.

«Fqinja ime e mirë arabe,—thotë një grua ebreje nga Acco,—nuk më shikon më në sy pas vitesh marrëdhënieje të mirë dhe as nuk shoh prapa. Nga dritarja, e kam parë të ndezë makinën time në parkingun këtu.”

Ka ebrenj që e largojnë mezuzan, bekimin e shtëpisë, nga dera e përparme në mënyrë që arabët të mos e shohin atë. Dritaret thyhen, përndjekja dhe linçimi ndodhin dhe grupe të rinj hebrenjsh shndërrohen në turma të dhunshme.

Në të njëjtën kohë, ndodhin edhe shumë gjëra të tjera. Në spitalin e madh Assaf ha Rofè, arabët kanë sulmuar mjekët dhe infermierët, duke i quajtur ata «kolaboracionist». Një hebre është therur me thikë në Acco sot në mëngjes në rrugën e tij për në sinagogë. Disa janë kaq të tmerruar, sa largohen nga qyteti dhe gjejnë strehim diku tjetër.

Për Izraelin, është një frymëzim pluralist dhe demokratik që po thyhet. Kjo është mbi të gjitha një humbje për arabët izraelitë, të cilët gjenden në një situatë unike. Një kombinim i festimeve të ramazanit dhe përleshjeve në Al-Aqsa është kthyer në një thirrje lufte, gjithashtu për shkak se Lista e Përbashkët, partia kryesore arabe, ka marrë frymë në rrënoja.

Dje, Abu Obeida, zëdhënës i krahut ushtarak Izzedin al Kassam, tha në Gaza: “Sot arma jonë janë arabët izraelitë.” Por politikanët arabë po japin shenja të kuptimit të rrezikut, duke qëndruar me komunitetin hebre për të bërë thirrje për t’i dhënë fund dhunës.

Megjithatë, do të duhet kohë, siç do të jetë në frontin e luftës. Mesazhi nga kabineti i sigurimit është se do të kryhet një operacion i pamëshirshëm për të nxjerrë jashtë aparatin e luftës së Hamasit, pavarësisht nga raketat dhe ekuipazhi. Qëllimi është të marrin strukturat e raketave, inxhinierët dhe gjeneralët.

Njëzet janë eliminuar tashmë, mes tyre një figurë e shquar si Xhamal Tahla, i dyti në komandën e super-terroristit Muhamed Deif […] Por ritmi duhet shtuar dhe është e lehtë të kuptohet pse, kryesisht sepse vazhdon të bijnë si shi qindra raketa.

Dhe nëse Bajden sinjalizon një qëndrim mirëkuptues ndaj Izraelit sepse Hamasi ka sulmuar popullsinë izraelite dhe vendi duhet të mbrojë veten ndërsa numri i të vdekurve rritet dhe forcat asimetrike të luftës e detyrojnë Izraelin për të sulmuar strukturat e raketave të fshehura midis civilëve, kështu që atje do të ketë viktima gjithashtu, dikush do të jetë dëshmitar i protestës së zakonshme ndërkombëtare kundër “reagimit joproporcional.” Ajo do të rritet nga dita në ditë, duke reduktuar dritaren kohore për të vepruar.

Pas një shiu të rrëmbyeshëm të raketave Cornet që dje dërguan 75 për qind të popullsisë izraelite në strehimore, dhe befasisë në Tel Aviv me një raketë të madhe të quajtur “Yehie Ayash”, një bishë e re që lëvizte me 250 kilometra në orë, Izraeli ka goditur një ndërtesë të madhe në Rafiad, e cila, ashtu si ndërtesa 14-katëshe në Gaza, përmbante zyra dhe shtëpi të nevojshme për Hamasin.

Por organizata është e strukturuar mirë dhe fleksibël përsa i përket pjesës ushtarake, e cila gjithashtu merr ndihmë të madhe nga vendi. Kjo shihet, për shembull, nga fakti se udhëheqës të tillë si Ismail Hanjye nuk janë në qendër të ngjarjeve, dhe se një udhëheqës tjetër e ka falënderuar Iranin për armët.

Qëllimi i Natanyahu-t tani është që ti godas armët dhe ekuipazhin e organizatës nga njëra anë, dhe nga ana tjetër të krijojë qetësi të brendshme, duke i dhënë policisë mjete “të pashembullta”. Të gjitha në të njëjtën kohë.

Fiamma Nirenstein është një gazetare, shkrimtare dhe politikane italo-izraelite. Ajo është ish-zëvendëspresidente e Komitetit të Punëve të Jashtme të Dhomës Italiane të Deputetëve, dhe aktualisht punon për Qendrën e Jerusalemit për Çështjet Publike, JCPA (Jerusalem Center for Public Affairs (JCPA)  . Ky artikull u botua për herë të parë në Il Giornale më 14 maj 2021. 

Nga norvegjishtja: Gjergj – Bajram Kabashi

Netanyahu: “Kërcënimi i brendshëm është më i madhi”

Drini.us
-
0
Netanyahu: “Kërcënimi i brendshëm është më i madhi”

Kryeministri i Izraelit Benjamin Netanyahu gjat një mbledhje me policinë kufitare izraelite në Lod me  13 maj 2021. Foto: Yuval Chen / Yediot Ahronot / AP NTB.

Nga: Christian Skaug 

Më shumë se 750 vetë janë arrestuar ditët e fundit në lidhje me dhunën dhe trazirat në Izrael ku hebrenjtë dhe arabët jetojnë në të njëjtat zona.

Rreth 120 prej tyre u arrestuan në vende të ndryshme të enjten dhe 43 në Lod të premten, raportoi Jerusalem Post.

Të enjten, gurë u hodhën në një autobus në Haifa:

A bus in Haifa was pelted by rioters late Thursday night, slightly injuring one woman, as the driver managed to escape the barrage and save the bus passengers from further injury, the bus company reported.

Në të njëjtin vend, arabët kanë hedhur gurë mbi makinat që u përkisnin hebrenjve:

In Haifa, eight people were arrested in clashes between Arab protesters and police. During the riots, stones were thrown at Jewish vehicles in the area of Wadi Nisnas, an Arab neighborhood, close to the downtown area.

Në Jaffa, afër Tel Avivit, një ushtar është plagosur rëndë pasi është sulmuar me gurë:

In Jaffa, a 19-year-old soldier was severely injured and hospitalized after he was attacked by violent rioters in the city on Thursday afternoon, suffering skull fractures and internal bleeding.

Një ushtar tjetër është goditur nga një makinë.

Another soldier arrived in the emergency room on Thursday night, after he left a restaurant and was cut off by a car, thrown to the ground and attacked. He was lightly injured.

Në Lod ka pasur të shtëna:

Footage in which live gunfire can be heard emerged from the mixed Arab-Jewish neighborhood of Ramat Eshkol in Lod, and a young man sustained a gunshot wound in his lower body.

Në të njëjtin vend, një burrë është goditur me thikë gjatë rrugës për në sinagogë:

Also in Lod, a Jewish man was stabbed near a mosque on his way to a synagogue on Thursday morning, Lod Mayor Yair Revivo told Army Radio. The victim was reported to be in moderate condition.

Turma arabe nuk del nga rruga e linçimit:

Tensions have boiled to new heights in mixed cities with large Arab in populations. Two people on Wednesday were publicly lynched during riots in both Bat Yam and Acre.

A Jewish citizen in his 30s was in critical condition after he was attacked by a mob of Arab demonstrators near Egged Square in Acre.

Në Lod është shpallur gjendja e jashtëzakonshme.

Kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu thotë se trazirat e brendshme janë kërcënimi më i madh. Taktika e qeverisë për momentin është të nxjerrë sa më shumë policë që të jetë e mundur për të frenuar turmat.

Gjithashtu nga ana hebraike ka një potencial për dhunë:

The far-right Jewish organization Lehava, who are ideologically against assimilation between Jews and non-Jews, announced that it will be handing out pepper spray and tear gas to activists starting next week.

«Tonight at 8 p.m. in Haifa we are going to show Haifa’s Arab’s that this is a Jewish city,» a screenshot of one of the flyers for the planned riots, shared by N12, read.

Jerusalem Post ka regjistruar shumë raste të tjera dhune, dëmtimesh dhe tensionesh në gjithë Izraelin. Pyetja është nëse policia izraelite do të jetë në gjendje të parandalojë një situatë të përshkallëzuar me shumë të vrarë.

Shefi izraelit i mbrojtjes Aviv Kohavi thotë se nuk dëshiron të vendosë ushtrinë për të rivendosur rendin publik. Document.no

Nga norvegjishtja: Drini

1...1,6851,6861,687...1,698Faqja 1,686 nga 1,698