Përmendorja e Gjergj Kastriotit – Skënderbegu
Ismet Hasani, SuediPRISI I KRUJS’
(Kushtue Gjergj Kastriotit – Skënderbegut)
(Kushtue Gjergj Kastriotit – Skënderbegut)
SKJARIM: Masi kanga âsht e moçme edhe une e shkrova në dijalektin e t’moçmëve
Baba i Gjergjit âsht ngushtu’
Haraç për me dhânë
Atëherë Sulltani ka urdhnu’
Djemt o me ja marr’!
Kur të vjen o hasmi mrena,
Kokën ta rrënon,
Sikur gjarpni me dy krena
O helmin ta lëshon!
E kan’ nda Gjergjin pej nane,
Shtatë vjeç – në vogjëli
Pikëlloj zemra e Vojsavës,
Kruja ra në zi.
O e kanë çua Gjergjin n’Turqi,
Në shkollë ushtarake,
U tregua me zotësi,
Por si mjeshtër shpate!
Aiii kudo luftat i kish’ fitu’
Bash në çdo betej’
Dhe Sulltani ia ka vu’
Emnin – Skënderbej!
Nji ditë Sulltani me provu’
O e paska dvetë:
Në Shqipni a don me shku¨
Baba ty t’ka vdekë?!
Heu, Skënderbeu mirë kish’ dijt’
Edhe i kishte than’
Do t’liftoj unë për Turqi,
O Baba Sulltan!
O Skënderbeu priste rastin
Për me ardh’ n’Shqipni,
Erdhi dita, e mori atin,
Erdh nji yll i ri!
O natë e dit’ tuj kalëru
Arrinë në Kalá
Në shtëpi, kur ka shku¨
E gjen’ nanën tuj qa.
Nana e Gjergjit tuj vajtu,
Shpatë n’mur shiqonte,
Kur do t’ktheht mo ai burrë?
Shqipnin’ ta shpëtonte!
O n’ato çaste t’përmallimit,
Djali e përqafoj
”Na ka ardhë ky yll prej Qielli”
Nana e përqafoj.
Atëher’ trimi n’kam’ u çu’
Shpatën e rrëmbeu,
Gjith’ Shaqipnia kan’ ndëgju’
”Erdhi Skënderbeu!”
An’e kand nëpër Shqipni,
Dasmja ka fillu’
Per rreth trimit – Skënderbé
Të gjith’e janë bashku’!
Kur për këte ndjeu Sulltani
Se Skënderi ka shku’
Shumë ushtrinë e bani gati
Shqipnin’ me sulmu’!
Vjen ushtrija pa nderpre
Gjergji e pa çka ndodhi,
Krejt ushtrinë ja ka pré
U tmerrue Stambolli!
E ka shkru’ me shkronja t’arit
N’ histori botnore,
Dy sulltana na i rrëxoi shpata,
O n’tokën arbnore!
Mos harroni o sulltan,
Mos harroni n’ajher’
Se Shqipnia ka lind trima
O të tjerë – Skënder’!
Për Flamur e tokë arbnore,
Të hedhin në erë!
*
Shënoi: në dialektin e moçëm/IMH
z, Kryeredaktor!
Publikimi i kangës se Prijësit të Krujës më gëzoj shumë.
Ju falëminderit!
*
E shoh bashkësinë e njerëzve, të përcaktuar për rritë shpirtërore, se si janë
duke ardhur SË BASHKU, të gjithë të bashkuar, që ta ndajnë shkëlqimin e energjisë
me njëri-tjetrin, edhe pse secili prej tyre është i lirë ta ndjekë rrugën e vet. Janë
bashkuar që, në mënyrën më të mirë, ta përmbushin qëllimin e secilit. Këta njerëz
janë të zotët të ndërtojnë një parajsë të re në këtë TOKË./IMH