UOLLT UITMAN: NGA FIJE BARI, VAJTIM PËR DY VETERANË
Rrezja e fundit e diellit
Bie lehtë nga Shabat-i* i përfunduar
Mbi trotuarin këtu, dhe atje përtej shikon
Poshtë një varr të dyfishtë bërë rishtas
Ja, hëna në ngritje,
Lartë nga lindja hëna e rrumbullakët e argjendtë,
E bukur mbi majat e shtëpive, hënë e kobshme, fantazmë,
Hënë e pafund dhe e heshtur.
Unë shoh një procesion të trishtuar,
Dhe dëgjoj tingullin çelës plotë të kornave që vijnë,
Të gjithë kanalet e rrugëve të qytetit vërshojnë,
Si me zëra dhe me lot.
Dëgjoj daullet e mëdha godasin,
Dhe daullet e vogla rrotullohen vazhdimisht,
Dhe çdo goditje e vrullshme e daulleve të mëdha,
Më godet tejpërtej.
Se biri është sjellë me babanë,
( Në radhët kryesore të sulmit ata ranë,
Dy veteranë bir dhe babai ranë bashkë,
Dhe varri i dyfishtë i pret.)
Tani më afër korna godet
Dhe daullet godasin më me vrull
Dhe dritë e ditës mbi trotuar është venitur krejt.
Dhe marsh i fort i vdekjes më kaplon .
Në qiellin lindor qëndron qetë ,
Fantazma e madhe e trishtuar lëviz e ndriçuar,
( Është fytyra e madhe e çiltër e ndonjë nëne,
Në qiell më e ndritshme.)
O marsh i fortë i vdekjes ti më kënaq!
O hënë e pafundme me fytyrën tënde të argjendtë më qetëson !
O ushtarë të mi çift! O veteranë të mi që kaloni në varrim!
Atë që kam unë po ju jap juve.
Hëna ju jep dritë,
Dhe kornat e daullet ju japin muzikë,
Dhe zemra ime, O ushtarë të mi, veteranë të mi,
Zemra ime ju jep dashuri.
Shabath* Ideja për ditë pushimi vjen nga storia e Krijimit në Bibël…
nga anglishtja Vera Xërxa
Londër 15 janar 2021
Leaves of Grass 1900
Walt Whitman (1819 – 1892)
Prof. Dr. Shaqir Shaqiri
Dëshmori i kombit dhe poeti ynë i njohur lirik, Jusuf Gërvalla
