
Luan – Asllan Dibrani, Durrës
STADIUMI I PRISHTINËS, FLAMURI PALESTINEZ DHE POLITIZIMI I FUTBOLLIT: KU PËRFUNDON SPORTI DHE KU FILLON PROVOKIMI?
Opinion kritik dhe analizë politike
Kur një stadium shndërrohet në tribunë të përplasjeve politike, nuk është më vetëm futbolli që vihet në provë. Në provë vihet pjekuria qytetare, respekti për shtetin dhe aftësia për ta dalluar solidaritetin njerëzor nga instrumentalizimi ideologjik.
Më 12 nëntor 2023, në stadiumin “Fadil Vokrri” në Prishtinë, Kosova u përball me Izraelin në një ndeshje që duhej të mbahej mend për fitoren 1:0 të futbollistëve tanë. Por atmosfera u rëndua nga tensionet politike që shoqëronin luftën në Lindjen e Mesme.
Autoritetet kishin vendosur masa të jashtëzakonshme sigurie dhe kishin paralajmëruar ndalimin e materialeve promovuese politike, fetare, raciste dhe ksenofobike. Dy persona u shoqëruan në polici për shkelje të rregullave të hyrjes në stadium.
Radio Evropa e Lirë+1
Fotografia e dy tifozëve me flamurin palestinez ngre një pyetje që nuk duhet anashkaluar:
A ishte kjo një shprehje e solidaritetit njerëzor apo një përpjekje për ta kthyer një ngjarje sportive të Kosovës në arenë të konfliktit izraelito-palestinez?
Mbështetja për popullin palestinez është një qëndrim politik legjitim. Kritika ndaj qeverisë izraelite është gjithashtu legjitime. Por respektimi i rregullave të stadiumit dhe i dinjitetit të sportistëve duhet të vlejë për të gjithë.
Pikërisht këtu lind shqetësimi: kur politika ndërkombëtare bartet në tribuna pa respektuar kufijtë e një organizimi sportiv, rrezikohet të errësohet vetë ngjarja që i ka bashkuar qytetarët.
Nga stadiumi te predikimet fetare: kush e përdor besimin për politikë?
Kosova është një shtet laik dhe pluralist. Qytetarët e saj kanë bindje të ndryshme politike dhe fetare, por përkatësia fetare nuk duhet të shndërrohet në instrument për të përcaktuar besnikërinë ndaj kombit.
Xhamitë janë vende të besimit dhe të jetës shpirtërore. Hoxhallarët kanë përgjegjësi ndaj besimtarëve dhe shoqërisë. Mirëpo, nëse një predikues e përdor autoritetin fetar për të nxitur urrejtje etnike, për të justifikuar dhunën apo për të promovuar organizata ekstremiste, atëherë kemi të bëjmë me një problem që kërkon reagim institucional.
As shamia, as mjekra, as flamuri palestinez nuk janë prova të ekstremizmit. Prova kërkohen te veprimet, thirrjet konkrete, financimet dhe lidhjet organizative.
Kjo është veçanërisht e rëndësishme për shqiptarët, që kanë një traditë të gjatë bashkëjetese ndërfetare. Ajo traditë duhet mbrojtur nga çdo lloj radikalizmi, pavarësisht se me çfarë ideologjie paraqitet.
Egjipti dhe Vëllazëria Myslimane: një paralajmërim që kërkon vëmendje
Më 8 nëntor 2026, Egjipti publikoi vendimin për përfshirjen e përhershme të organizatës Vëllazëria Myslimane në listën kombëtare të entiteteve terroriste. Organizata ishte ndaluar më herët, ndërsa vendimi i ri ndryshoi bazën dhe kohëzgjatjen e klasifikimit.
Ahram Online+1
Edhe Shtetet e Bashkuara, më 13 janar 2026, vendosën sanksione terrorizmi ndaj degëve egjiptiane dhe jordaneze të kësaj lëvizjeje, duke përmendur mbështetjen e tyre për Hamasin.
U.S. Department of the Treasury+1
Këto zhvillime ngrenë një çështje serioze për shoqëritë evropiane dhe ballkanike: nevojën për transparencë të organizatave politike e fetare, për kontroll ligjor të financimeve dhe për kundërshtimin e çdo përpjekjeje për të justifikuar dhunën në emër të fesë.
Por vendimet e Egjiptit nuk provojnë se xhamitë, bashkësitë islame apo tifozët që mbajnë flamurin palestinez në Kosovë kanë lidhje me atë organizatë. Për një akuzë të tillë duhen fakte të veçanta.
Kosova nuk duhet të bëhet peng i konflikteve të importuara
Shqiptarët nuk kanë pse të zgjedhin midis respektimit të shtetit të Izraelit dhe mbrojtjes së të drejtave të popullit palestinez. Mund të dënojnë terrorizmin e Hamasit, të kundërshtojnë vrasjen e civilëve palestinezë dhe njëkohësisht të ruajnë miqësitë ndërkombëtare të Kosovës.
Ajo që duhet kundërshtuar pa kompromis është përpjekja për t’i përçarë shqiptarët sipas vijave fetare dhe për t’i shndërruar në pjesëmarrës të konflikteve të huaja.
Asnjë hoxhë, politikan, organizatë apo grup tifozësh nuk duhet ta vendosë përkatësinë fetare mbi rendin kushtetues. Po kështu, askush nuk duhet të shpallet antikombëtar vetëm sepse shpreh solidaritet me një popull tjetër.
Patriotizmi nuk matet me urrejtjen ndaj flamurit të një populli tjetër. Ai matet me respektin për vendin tënd, për institucionet dhe për lirinë e bashkëqytetarëve.
Përfundim: flamuri i Kosovës nuk ka nevojë për përçarje
Stadiumi “Fadil Vokrri” duhet të jetë vendi ku shqiptarët bashkohen për sportin, jo ku importohen konfliktet ideologjike të Lindjes së Mesme.
Le të mbrojmë të drejtën e çdo qytetari për mendim dhe protestë pa e lejuar që stadiumet të kthehen në arena të urrejtjes apo të shkeljes së rregullave.
Kosova ka nevojë për qytetarë të lirë, për institucione të forta dhe për një identitet shtetëror që nuk bëhet peng i asnjë ideologjie.
Futbolli duhet të na bashkojë. Feja duhet të mbetet çështje ndërgjegjeje. Politika duhet t’i shërbejë qytetarit, jo ta përdorë atë.
Më 16 nëntor 2026



Nuk po e kuptojnë ende shqiptart, se MUSLIMANIZIMI asht fatkeqësia ma e madhe e tyne.
Shprehja e solidaritetit tonë per popullin e palestinez me duket pak e cuditshme. Si mundem une te kem solidaritet per nje popull i cili boterisht permes nje ankete u deklarua se eshte i gatshëm ta kapë armen dhe te luftojë per rikthimin e Kosoves nen Serbi. Si mund te solidarizohem une me ate popull i cili asnjehere nuk u solidarizua me ne dhe nuk ndjeu keqardhje per viktimat e shumta te bera nga Serbia gjate luftes se fundit. Si mund te solidarizohem me palestinezet kur udheheqesi i tyre Jaser Arafat e ftoi Millosheviqin ne Jerusalem per t’i festuar Krishtlindjet ortodokse. Perse une si shqiptar te ndjej keqardhje dhe te solidarizohem me nje popull i cili jo vetem qe nuk na njeh shtetin tonë, por cka eshte edhe me keq, ata na urrejnë ne.
Prandej tham un se “Nuk po e kuptojnë ende shqiptart, se MUSLIMANIZIMI asht fatkeqësia ma e madhe e tyne.”.