Sak Muji, Rugovë – Zvicër
(Sylë Mujaj)
- Përgjigje për Pajazit Jasharin, qe thoë : Pajazit Jashari è con Sak Muji. Shkrim i gjatë, po, por as rruga e shpirtit të Sakut deri te ky publikim nuk ishte e shkurtër.
Ajo na vjen nga thellësia e një shpirti idealist të lënduar.:
Sak Muji “Jo çdo heshtje është dorëzim – e as çdo krismë zë i drejtë” (Dramë për një shok që na doli hije) I dedikohet Pajazit Jasharit – Boikenit, të ikurit nga terri i Goli Otokut, por jo nga hija e tij.
More vëlla Pajazit… Jo, nuk është shkrimi sa duhet – por është më shumë se duhet për të kuptuar kush është “Nalet” e kush është “Nait”. Nuk është aq rrëshqitës sa skilja, as aq i rrezikshëm sa heshtja jote që përgjon… e që nuk reagon.
A e lexove letrën vëlla?
Apo të vonoi ndonjë tender, ndonjë “takim institucional” që nuk të la kohë për fjalën tonë të thjeshtë? E di – ty s’të afroi askush për pasuri. Por të afruam ne, ata që kishin shpresë te ti, ata që ndamë bukën, lotin, qelinë. Në det të trazuar notove, vëlla, po ja që kur dola unë në breg, ti u ktheve mbrapsht… në një kalë të lodhur fjalësh. Unë nuk dua më përgjigjen e Naitit – sepse nuk më duhet më! As fjala e tij, as zhurma e tij, as Naitët e tij që gërhasin si gjela në katundet e pushtetit. Unë sot dua Lustrifikim, drejtësi, ligj.
Sepse atë dikur e kërkonim bashkë – por sot… ai është koka e hijeve që dikur i luftuam.I njoh mirë emrat: Mehmet Loci, Ibush Kllokoqi, Bashkim Kursani, Tadei Rodiqi, Nik e Aleksandër Lumezi… të gjithë dolën nga foltorja e errësirës me mbështetjen e “klanit të Naitit”. E tani… ata nuk vjedhin, jo – ata shkatërrojnë. Shkulin vizatimet e burgut tim nga muri – jo për të vjedhur, por për të më thyer shpirtin.
Bojken Breca (Pajazit Jashari)
A e kupton ti vëlla Boiken?
Ata s’kanë nevojë për sende – kanë urrejtje për kujtimin.
Ata që dje na quanin heronj, sot na përqeshin si relike. Ata që ne i quajtëm shokë – sot na përfaqësojnë me maska. Dhe kur thonë: “Pajazit po punon me shkije” – une pyes: Quo Vadis, Domino?
Shpirti im nuk është për shitje, e as kujtimi im për heshtje. Dhe nëse ndonjë ditë historia do të flasë vërtet – do flasë edhe për ne, vëlla, për ne që s’kërkuam pushtet, por dinjitet. Për ne që në vend të tenderëve, zgjodhëm plagët tona për dëshmi.
