DOKTRINA DHE TEORIA E TIJ E TRADHËTISË
“Lumiri i Abdygjykëve me strukturen e tij banditeske partiake, kanë konstruktuar e përgatitë një kallzim penal pa asnjë faktë. Duke ditur që nuk e kanë asnjë argumentë, e telefonuan asambleisten e LDKYS në Lypjan, e kanë lutur duke i afruar para të majme për të deklaruar se procesi i përfitimit të grandit është realizuar për mes krimit të organizuar!”
* * * *
Shkrimet e mia të mëparshme për të vendosur një themel të Etikës profesionale janë të kënaqëshme dhe këto mund ta marr si ditur, ashtu siç tashmë e kam thënë. Isa Mustafa i ka shërbyer kryesisht edhe si këshilltar, duke e ndihmuar të formulonte me shkrim disa nga idetë e tij.
Abdygjyku kryesisht kishte interes në kultivimin e mitit të tij si “shpëtimtari” i popullit shqiptar. Gjatë gjithë kohës, ka folur për rolin e gjeniut të destinuar për të udhëhequr një popullll trutharë të vogël, edhe pse ky milet nuk mundi ta vlerësonte qysh më herët me votën e tij…! Për më tepër, kjo më dha mundësi të përshkruaj zhvillimin e tij të deritashëm, i cili është i nevojshëm për të kuptuar sjelljet e tija, si dhe për të shkatërruar sajesat legjendare që ka shkruar e folur mediat e shtypi serbë rreth tij.
Duhet sulmuar Abdygjykun e Ldk-së – në shërbim të së vërtetës – duke e goditur jo vetëm në siperfaqe, ashtu si kanë bërë para tij, por duke shkuar në thellësi të saj, më duket e drejtë dhe e ndiej për detyrë të mos ndahem prej saj pa kujtuar shërbimin e më të madh dhe të shkelqyer të punës simë në fushën e Etikës, Moralit e të çështjes kombëtare.
Lumiri vazhdon të ngjallë ende sot kurreshtje e debat, e për vetë faktin se paraqet vizionin e Vuçiqit, elementet bazë të ideologjisë e planeve antishqiptare, si dhe karakterin e tij. Fillimisht kishte planifikuar të shkruante pamflete, por ambicia iu rrit dhe vendosi të shkruaj fjalime të ashpra tedencioz, duke ndryshuar edhe tonin 21 vjet luftë kundër Albinit me gënjeshtra e marrëzisë dhe poshtërsisë me luftën e tij. Me këtë legen e mashkull pa karakter, etik e moral politik duhet të mirret Prokuroria e Policia! Ku hedh valle Abdygjyku me Hykmeten ku egoja komandon kurorëzimin me gjuhën e poshtërsisë e hajdutërisë, me pak fjalë:
“Ajo që vjedh një herë, do të vjedhë gjithmonë.”
Në shkrimin tim e cilësoj Abdygjykun antishqiptar ku theksoj se bojkoti ndajë tij është më minimalja që duhej bërë. “Përse Abdygjyku, Hykmetja, Xhelili etj., garojnë aq shumë për parimet kryesore të Turpit, Moralit dhe Etikës, por bien dakord për të mos respektuar konkluzionet dhe rregullat që rrjedhin prej këtyre parimeve?”
Nëse Abdygjyku nuk do të ishte vetë përgjegjës për gjërat të tilla, askush nuk do të stepej t’i adhuronte. Por duhet ta kuptojnë se me pasues të tillë si Hykmetja, Kici e Luta, pushteti vetëm mund të humbet e kurrë nuk mund të fitohet. Këta u frymëzuan nga i njejti shpirt dhe u kurorëzuan me të njejtin sukses në këtë art të çoroditur. Cilido i di emrat e tyre, por këtu nuk është vend për t’i trajtuar ata gjërë e gjatë.
I tërë kjo devocion ishte i gabuar dhe erdhi si rrezultat i gjithë sistemi tonë të ligjit 20 vjeçar i cili erdhi, në këtë rast, duhet të sjellë një shpagim vërtet të ashpër në kancelarinë e tij.
Nëpër zyret e tyre, përshembull që përgatitej të prishej dalëngadalë themelet e shtetit. Natyrisht, puthadorët dhe sahanlëpirësit gjithsesi duan të vdesin në vend të zotërinjëve të tyre që kurr nuk janë ngopur me hajdutëri e korrupsion. Dhe Abdygjykët as e kanë kuptuar kurrë këtë dhe as e kanë vrarë ndonjëherë mendjen ta mësojnë.
Më njihni nëpërmjet të facebookut dhe e dini se s’mund të hesht. Ka raste kur heshtesh do të thotë të gënjesh. Sepse heshtja mund të merrët edhe si miratim. Do të flas për brutalitetin dhe fyerjet që i bahen shqiptarëve nga ana Abdygjykut dhe bandes së tij. Unë jamë Gjakovar, i lindur në Gjakovë dhe e drejtoi gishtin kah personalitet e politikës së Ldykys dhe atyre “politikanëve” shqiptar në opozitë…
Pyetja konkrete e imja nuk ka të bëjë me asgjë më pak të rëndësishme sesa baza objektive e vërtetë e moralit dhe si rrjedhojë edhe moralitetit brenda tij (gjithçka në praktikë të LDYKYS, është e lidhur me moralin e tyre të dobët e antishqiptar). Sidomos që kur marrëdhëniet mes opozitës dhe Serbisë u vendosën gjithmon e më tepër drejtë afrimit të shkatërrimit të Mitrovicës, politika e LDYKYS e aleancave ishte aq antishqipatre sa edhe e rrezikshme. Ishte shembulli klasik që dikur motit tregonte Isa Mustafa mungesën e çdo linje logjike të mendimit.
Të thuhet se një politikë e JO e argumentimit ndërpersonal inkurajon garën e mashtrimit, gënjeshtrës, paturpësisë e të mos bashkpunimit, është njëlloj si të thuhet se një klub banditësh inkurajon garën për hajneshën e suvencioneve dhe matrapazve tjerë brenda kësaj partije opozitare. Këtu ka diçka të vërtetë, por është shumë i cekët propaganda e tyre në kancelarinë e tyre. Shpifjet e gënjeshtrat e ulëta brenda kësaj patije është si një lojë garuese, ku një shpifës është fitues nëse dhe vetem nëse tjeri është humbës, por vetë klani mafijoz i Abdyxhykut është sipërmarrje bashkpunuese mes anërarëve të opozitës, dhe madje edhe një lojë e vetme shpifjesh të ulëta.
