Lirim Gashi, Prizren
Ne shqiptarët kemi shumë fat që Zoti është ende i mëshirshëm me ne, sepse jemi aq të gjymtuar mendërisht sa nuk dimë ta dallojmë mutin nga mjalti.
Pse e them këtë?
Sepse, sapo u çliruam nga zgjedha serbe me ndihmën heroike të UÇK-së dhe ndërhyrjen e drejtë të NATO-s, ne filluam të sillemi si kukulla pa kokë – të drejtuara nga dora e errët e shërbimeve sekrete serbe apo nga shërbëtorët e tyre shqiptarë që veprojnë si satelitë në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni dhe Mal të Zi.
Prej vitesh e kam ngritur zërin dhe e kam thënë hapur:
“Serbia, pasi e humbi praninë e saj ushtarake, policore, juridike dhe politike në Kosovë, e zëvendësoi atë me agjentë shqiptarë të infiltruar në çdo qelizë të jetës publike.”
Ajo i shpalli Kosovës një luftë speciale – në shumë fronte njëherësh – pikërisht që ne të mos kemi mundësi të mbrohemi.
Dhe ja ku jemi sot:
Serbia, menjëherë pas luftës, shfrytëzoi kaosin dhe hutimin tonë kolektiv për ta kthyer në avantazh të saj strategjik.
Ia doli të korruptojë figurat kyçe të pasluftës – ata që vendosnin për fatin e Kosovës – përmes parave të oligarkëve që qenë pasuruar duke bashkëpunuar me firmat e kohës së Millosheviqit, i cili i quante “shqiptarë të ndershëm”.
Qëllimi i këtij korruptimi ishte i qartë:
Të futeshin në institucionet më të ndjeshme të shtetit agjentët serbë me gjene shqiptare – njerëz që flasin shqip, por mendojnë serbisht, të cilët do ta sabotonin çdo zhvillim, drejtësi apo përpjekje për sovranitet.
Ata u caktuan të shkatërrojnë themelin e shtetit qysh në embrion – para se ai të merrte formë.
Serbia nuk e ka ndalur asnjëherë luftën ndaj nesh. Ajo vetëm ka ndryshuar uniformën.
Sot na lufton:
Në identitet, përmes nxitjes së islamit ekstrem që na përçan;
Në religjion, përmes Kishës Ortodokse Serbe filiales më të rrezikshme të BIA-s, që nxit ndasi ndërfetare;
Në politikë, përmes partive të kontrolluara nga mercenarët e infiltruar;
Në diplomaci, përmes shpifjeve dhe lobimeve kundër Kosovës;
Në arsim, përmes shtrembërimit të historisë sonë dhe ndalimit të mendimit kritik kombëtar;
Në kulturë, përmes përvetësimit të trashëgimisë sonë kulturore dhe nëpërkëmbjes së vlerave tona historike;
Në media, përmes portaleve të blera, propagandës dhe frikës;
Në siguri, përmes krimit të organizuar të lidhur me strukturat serbe;
Në propagandë, duke përdorur figura shqiptare si zëdhënëse të gënjeshtrave serbe.
Kjo është lufta speciale që Serbia na ka shpallur – një luftë pa tanke, por me njerëzit tanë të shitur dhe të mashtruar.
Një luftë që nuk vret vetëm trupin, por edhe ndërgjegjen.
Një luftë që nuk pushton me ushtri, por me ndarje, turp dhe vetëurrejtje.
Dhe më e keqja është kjo: ajo po fiton, sepse shumë nga ne as nuk e kuptojnë që jemi në luftë me njëri-tjetrin.
Fatmirësisht, shpëtimi ynë nuk vjen nga mençuria jonë, por nga fakti që Serbia ndodhet në kaos politik – për shkak të shpërthimit të karmës së zezë që e ndjek popullin e saj për mëkatet e së kaluarës.
Por fati ynë më i madh është se serbët e adhurojnë Putinin më shumë se vetë rusët.
Dhe ky është shpëtimi ynë – jo nga urtësia jonë, por nga marrëzia e tyre.
Dhe kjo, për fat të keq, nuk dëshmon epërsinë tonë mendore, por mëshirën e Zotit që ende e duron budallallëkun tonë kolektiv.
Një kapitull i veçantë është sulmi i Serbisë ndaj Kosovës me mallra helmuese përmes tregtisë.
Kjo nuk është një teori konspirative, por një realitet i hidhur, i dëshmuar me kohë dhe shpesh i anashkaluar nga institucionet tona për arsye politike dhe korruptive apo për shkak të presionit ndërkombëtar.
Ky është një sabotim ekonomik, shëndetësor dhe strategjik, i cili ndodh në këto mënyra:
1. Produktet ushqimore me cilësi të dyshimtë ose të skaduara
Në shumë raste, produktet serbe në tregun kosovar nuk janë të certifikuara sipas standardeve të BE-së, megjithëse etiketohen ndryshe.
Ka pasur raportime për produktet me afat të zgjatur në mënyrë të dyshimtë, si sallamat, salcat, ëmbëlsirat dhe produktet e qumështit, të cilat shpesh ruhen në kushte të papërshtatshme.
Rreziku: helmime ushqimore, sëmundje afatgjata, ndikim në fertilitetin dhe zhvillimin e fëmijëve.
2. Përdorimi i pesticideve dhe aditivëve të ndaluar
Produktet bujqësore të importuara nga Serbia shpesh mbartin pesticide të ndaluara në BE, por që kalojnë në Kosovë për shkak të kontrollit të dobët kufitar ose korruptimit me ryshfet.
Shumë konservues që përdoren në produktet serbe janë të ndaluar për përdorim në vendet perëndimore për shkak të lidhjeve me kancerin, çrregullimet hormonale etj.
3. Mallrat kozmetike dhe detergjentët toksikë
Shumë shampo, deodorantë, kremra dhe detergjentë të prodhuar në Serbi përmbajnë parabene dhe ftalate, substanca që ndikojnë në sistemin hormonal dhe riprodhues.
Shiten lirë dhe masivisht në tregjet tona, pa analizë të saktë të përmbajtjes. Kjo helmon ngadalë popullatën e paditur.
4. Produktet për fëmijë të rrezikshme
Nga çokollatat me mbushje, deri te lodrat plastike me përbërës toksikë, tregu është i përmbytur me mallra serbe që nuk do të lejoheshin as në një vend të varfër afrikano-lindor, e lëre më në tregun evropian.
Nuk ka ndonjë mekanizëm të fortë kontrolli të importit nga Serbia për fëmijët tanë — pra, ata janë cak direkt i kësaj lufte pa armë.
5. Roli i agjentëve ekonomikë të infiltruar
Shumë kompani të mëdha importuese që veprojnë në Kosovë kanë lidhje direkte me strukturat e vjetra serbe të sigurisë (BIA). Ato promovojnë këto produkte dhe ndalojnë ose sabotojnë produktet vendore.
Përmes marrëveshjeve “të buta tregtare”, Kosova është e detyruar të hapë tregun për mallra që BE-ja dhe vetë Serbia i ndaluan për përdorim të brendshëm.
6. Sulm psikologjik përmes varësisë nga konsumimi
Produktet e Serbisë, sidomos çokollatat, pijet energjike, brendet e njohura të kafesë apo lëngjeve, krijojnë varësi për shkak të përbërësve të modifikuar.
Ky është një sulm kulturor dhe psikologjik, që e bën popullin të varur nga “malli i armikut” — duke e kthyer okupimin ushtarak në një okupim konsumator.
Çka duhet bërë?
Forcim i kontrolleve doganore dhe laboratorike.
Ndalim i përkohshëm i importit të mallrave nga Serbia, deri në një analizë të thelluar.
Fushatë kombëtare për bojkotimin e produkteve serbe.
Promovimi i prodhimeve vendore dhe sigurimi i mbështetjes institucionale për to.
Hetim penal ndaj kompanive që importojnë produkte të rrezikshme.
Përfundim:
Serbia nuk ka hequr dorë kurrë nga ideja e zhdukjes së Kosovës. Sot nuk na bombardon me tanke, por me salcice të infektuara, lodra që lirojnë toksina dhe djathë të skaduar që shitet në çerdhe. Kjo është lufta e re – pa uniformë, pa plumba, por me pasoja shkatërrimtare për trupin dhe ndërgjegjen kombëtare.
