____
Për të kuptuar ndërlidhjen mes Shërbimit Sekret të Serbisë dhe procesit politik që po zhvillohet në Hagë, është e domosdoshme të ndalet vëmendja te roli i Milovan Drecunit dhe i të ashtuquajturit Grup Punues të Serbisë në orientimin e hetimeve të Zyrës së Prokurorit të Specializuar.
Në opinionin publik, Drecuni paraqitet shpesh si “kryetar i Komisionit Parlamentar të Serbisë për Kosovën”. Megjithatë, e kaluara e tij tregon një profil krejt tjetër.
Më 1 korrik 2009, Shoqata e Gazetarëve të Pavarur të Serbisë dorëzoi në Gjykatën për Krime Lufte padi kundër një grupi gazetarësh të mediave shtetërore serbe, të cilët gjatë shpërbërjes së Jugosllavisë kishin shërbyer hapur propagandës luftënxitëse. Në këtë padi, ata u akuzuan për manipulim mediatik, përhapje të urrejtjes ndërnacionale dhe ndërfetare, si dhe për krijimin e klimës psikologjike që çoi drejt dhunës dhe krimeve më të rënda.
Në mesin e të paditurve ishte edhe Milovan Drecuni, atëherë gazetar i çështjeve ushtarake dhe politike në Radio-Televizionin e Serbisë. Ky fakt merr peshë të veçantë, pasi padia erdhi nga vetë Shoqata e Gazetarëve të Pavarur të Serbisë.
Më 27 prill 1999, për “merita” gjatë luftës në Kosovë, Drecuni dhe një kameraman i RTS-së u dekoruan nga komandanti i Armatës së Tretë Jugosllave, një figurë e dënuar më vonë për krime lufte, përfshirë deportime, vrasje dhe përndjekje të shqiptarëve. Ata ishin të vetmit gazetarë që morën një dekoratë të tillë gjatë luftës.
Pavarësisht këtyre fakteve, padia për nxitje të urrejtjes dhe krimeve nuk pati asnjë pasojë për Drecunin. Përkundrazi, në vitin 2012 ai u bë deputet dhe u vendos në krye të komisionit parlamentar për Kosovën.
Ky është personi që më pas udhëhoqi Grupin Punues të Serbisë për përgatitjen e materialeve dhe “provave” për Zyrën e Prokurorit të Specializuar në Hagë.
Një muaj para konfirmimit të aktakuzave dhe arrestimeve të udhëheqësve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Drecuni deklaroi publikisht në një televizion serb se ky grup kishte ndihmuar drejtpërdrejt prokurorët ndërkombëtarë, duke ua përcaktuar drejtimin e hetimeve. Ai pranoi se kishte ofruar lista të qendrave të ndalimit, emra personash dhe narrativa të gatshme për krime, duke theksuar se kjo ishte “rruga më e lehtë” për ndërtimin e akuzave.
Madje, sipas tij, për këtë bashkëpunim kishte marrë edhe mirënjohje personale nga kryeprokurori, gjë që ai e paraqiti si dëshmi të ndikimit të Grupit Punues serb në procesin hetimor.
Situata është paradoksale dhe alarmante. Një individ i akuzuar për rol aktiv në propagandën e luftës dhe në nxitjen e krimeve ndaj shqiptarëve, ka orientuar drejtësinë ndërkombëtare se si të hetojë luftën në Kosovë.
Në këtë kontekst, kërkesat për dënime ekstreme ndaj ish-udhëheqësve të luftës çlirimtare shfaqen si vazhdimësi logjike e një procesi të ndikuar politikisht, i ndërtuar mbi narrativa të shërbimeve sekrete serbe.
Këto shqetësime janë artikuluar publikisht edhe nga diplomatë ndërkombëtarë, të cilët kanë paralajmëruar për njëanshmëri dhe qasje paragjykuese brenda këtij procesi gjyqësor.
Përballë rrezikut që politika të zëvendësojë drejtësinë, është e domosdoshme reagimi qytetar. Prandaj, ftohen të gjithë shqiptarët që kanë mundësi të mblidhen në Prishtinë dhe të marshojnë në Sheshin Skënderbeu, në mbështetje të atyre që, sipas shumë vlerësimeve, po mbahen padrejtësisht në burg.
