Lirim Gashi, Prishtinë
Hakmarrja në rrethana specifike, respektivisht meritore, kur vënien e drejtësisë në vend dhe shërimin e shpirtit të lënduar të viktimës nuk e mundëson, siguron dhe garanton shteti, është jo vetëm kuptimplote, por edhe e domosdoshme dhe dobishme.
Ose edhe më saktësisht është pa alternativë në kuptimin psikologjik, sociologjik, pedagogjik, human dhe atë të sigurisë.
Sepse përveç që e shëron viktimën e drejtpërdrejtë nga vuajtja shpirtërore, ia shpëton jetën edhe viktimave të ardhshme potenciale, nga dora e të njëjtit vrasës serik.
Gjermanët nuk thonë kot “Rache ist süß”, që në përkthim i bie “Hakmarrja është e ëmbël”.
Kjo nuk do të thotë që hakmarrësi patjetër duhet të shndërrohet në vrasës për ta vënë drejtësinë në vend përmes ndëshkimit të keqbërësit.
Sepse atëherë së paku në kuptimin juridik ngarkon mbi supet e tij të pafajshme barrë të barabartë të përgjegjësisë dhe llogaridhënies me vrasësin, edhe pse në aspektin qëllimor, etik dhe moral viktima nuk mund të barazohet kurrë më keqbërësin, e edhe më pak me vrasësin.
Sepse bëhet fjalë për dy motive të ndryshme, e shpeshherë diametralisht të kundërta, ose edhe më saktësisht për motivin e viktimës që është diametralisht i kundërt me atë të vrasësit.
Mirëpo veprat e tyre i barazon epilogu, sepse viktima shndërrohet në keqbërës, ndërsa keqbërësi për shkak të keqbëries mbi të, shndërrohet në keqbërës të viktimizuar.
E nëse keqbërësi është vrasës, atëherë ai në shumicën e rasteve shndërrohet nga viktima e detyruar prej mungesës së alternativës në kufomë.
Madje edhe në kufomë të bukur, sepse viktima ia vizaton atij me revole edhe një lule të bukur në mes të ballit.
Prandaj unë Unik Lirim Gashi nuk pranoj lehtë që të shndërrohem në viktimë, sepse jam filozof, interpretator, shkrimtar, shënjetar, poet, prozator, humorist, këngëtar dhe piktor i mirë.
Dhe kjo për keqbërësin që më shndërron mua në viktimë do të thotë shkuarje në atë botë me një ceremoni të përkryer mortore që përmban mozaik të drejtpeshuar artistik, letrar dhe muzikor, respektivisht nderime dhe homazhe të llojllojshme.
E edhe më saktësisht do të thotë përcjellje në atë botë me këngë, interpretime, fjalim lamtumires të stilit dhe shijes Nobel, si dhe humor që e bën për të qeshur nga thellësia e zemrës çdo të madh dhe të vogël.
Prandaj çdokush që ëndërron për të shkuar në atë botë me një ceremoni të përkryer mortore le të më shndërron lirisht mua në viktimë, sepse edhe ashtu s’po kam ku ta dëshmoj talentin tim…
